เรื่อง ข้าคือผู้สืบทอดบรรพชนเทพคนสุดท้าย
รุ่งเช้า
าหมอกีาปกคลุมั่หุบเขา
ิ์นอก่าสอง้คนี่ผ่านการ่าแรก ่ามารวมตัวกันี่ลานเาขาวอีกครั้ง
บรรยากาศวันนี้แตก่าจากเมื่อวานโดยสิ้นเชิง
ไ่มีเสียงพูดคุยเฮฮา
มีเพียงความตึงเครียด
เพราะทุกคนรู้ดีว่า
่าต่อไป
จะเป็นการคัดคนมาก่าครึ่ง
...
ผู้อาวุโสเฉินยืนอยู่บนเวทีสูง
เบื้องหลังเขา
มีผู้อาวุโสอีกหลายคนยืนเฝ้าสังเกตการณ์
"่าี่สอง"
"ป่าหมอกมายา"
สิ้นเสียง
ิ์หลายคน็เปลี่ยนสีหน้า
"ป่าหมอกมายา?"
"จริงหรือ?"
"ข้าได้ยินว่าคนี่จิตใจไ่มั่นคงจะติดอยู่ในั้นหลายวัน"
...
ผู้อาวุโสเฉิน่าวต่อ
"สถานี่แห่งนี้"
"ูสำนักดัดแปจากค่ายมายาขนาดใหญ่"
"ภายใจะมีหมอวงตา"
"สัตว์อสูรจำลอง"
"และาา์่า ๆ"
"จุดประสงค์คือสติปัญญา การตัดสินใจ และความสามารถใการเอาตัวรอด"
"ผู้ี่สามารถเดินทางไปถึงศาลาางป่าได้"
"จะถือว่าผ่าน"
...
ทันใดนั้น
ิ์คนึ่ยกมือึ้
"ผู้อาวุโส าร่วมมือัไ้หรือไ่ขอรับ?"
"ได้"
"แ่จงจำไว้"
"การพึ่งพาผู้อื่นมากเกินไป"
"อาจทำให้พวกเจ้าูกำจัดพร้อมกัน"
...
ไ่า
ประตูิขนาดใหญ่้าัลาน็ค่อย ๆ เปิด
หมอกีาหนาึลอยมา
อากาศเ็ยะเยือก
ราวกับอีกโลกึ่
...
"เิ่ได้!"
ทันทีี่สิ้นเสียง
ิ์นับ้่าพุ่งเข้าไป
าจับุ่กัน
าเลือกเดินคนเดียว
...
"ิเย่!"
ซ่งเหวินรีบวิ่งเข้ามา
"เราไปด้วยกันเถอะ!"
ิเย่พยักหน้า
"ได้"
ไ่า
หลิวหยวน็เดินเข้ามาอีกคน
"นับข้าด้วย"
ทั้งสามคน
จึงายเป็นุ่ชั่วคราวอีกครั้ง
...
เมื่อก้าวเข้าสู่ป่าหมอกมายา
โลกภายนอก็าไปทันที
รอบด้านมีเพียงหมอกีา
มองเห็นได้ไ่เกินสิบจั้ง
เสียงลมพัดดังแผ่วเบา
สร้างความรู้สึกกดดันอย่างประหลาด
...
"แปลก"
หลิวหยวนขมวดคิ้ว
"ข้าเคยเข้าป่าจริงมาหลายแห่ง"
"แ่ี่นี่ให้ความรู้สึกไ่เหมือนกัน"
ิเย่พยักหน้า
"หมอกนี้ทำให้ทิศทางสับสน"
"าไ่ระวัง"
"อาจเดินวนอยู่ี่เดิม"
...
หลังเดินไปได้ครู่ึ่
เสียงร้องดังึ้จากระยะไ
"ช่วยด้วย!"
ทุกคนหยุดฝีเ้าทันที
เสียงนั้น
ฟังดูเหมือนิ์หญิงคนึ่กำลังตกอยู่ใอันตราย
ซ่งเหวินหน้าเปลี่ยนสี
"มีคนกำลังูโจมตี!"
แ่หลิวหยวนับยกมือห้าม
"เดี๋ยวก่อน"
"นี่อาจเป็นบท"
...
ิเย่เงียบไปครู่ึ่
ก่อนมองไปรอบด้าน
"เสียงนั้น"
"ดังอยู่ี่เดิม"
"แ่ไ่มีเสียงวิ่ง"
"ไ่มีเสียงต่อสู้"
"เหมือน..."
"จงใจให้เราได้ยินมาก่า"
หลิวหยวนิ้บาง
"ข้า็คิดเช่นนั้น"
ซ่งเหวินเกาหัวอย่างเขินอาย
"ถ้าเป็นข้าคนเดียว"
"คงวิ่งเข้าไปแล้ว"
...
พวกเขาตัดสินใจเดินอ้อม
และไ่า
เสียงร้องขอความช่วยเหลือ็ค่อย ๆ าไป
ราวกับไ่เคยมีอยู่
...
บนยอดเขาด้านนอก
ผู้อาวุโสหลายคนกำลังเฝ้าดูผ่านกระจกวิญญาณ
"เด็กสามคนนั้น"
"ตัดสินใจได้ดี"
ชายชราคนึ่่าว
"โดยเฉพาะิเย่"
"สังเกตรายละเอียดได้รวดเร็ว"
อีกคนพยักหน้า
"แม้พรสวรรค์ด้านการฝึกตนจะธรรมดา"
"แ่จิตใจสงบนิ่ง่าคนวัยเดียวกันมาก"
...
ภายใป่าหมอก
ทั้งสามเดินทางต่อไป
กระทั่งถึงลำธาราึ่
แ่ทันใดนั้น
ฟ่อ!
งูหมอกสีเทาขนาดใหญ่็พุ่งมาจากต้นไ้
ซ่งเหวินตกใจจนเกือบล้ม
แ่หลิวหยวนับชักกระบี่ทันที
ฉัวะ!
งูหมอกขาดเป็นสองท่อน
ก่อนสลายายเป็นละอองีา
...
"ของปลอม?"
ซ่งเหวินอ้าปากค้าง
หลิวหยวนถอนาใจ
"คงเป็นสัตว์อสูรจำลอง"
"เอาไว้ปฏิกิริยาของผู้เข้าสอบ"
ิเย่ก้มมองพื้น
"แ่ถึงเป็นของปลอม"
"ถ้าตกใจจนเสียการควบคุม"
"็คงูคัดได้เหมือนกัน"
...
เวา่าไปเื่ ๆ
ิ์จำนวนมากเิ่หทาง
าทะเลาะัเ
บางุ่ตัดสินใจิา
จนูค่ายส่งตัวไป
แุ่่ของิเย่
ยังคงก้าวไปข้างหน้าอย่างมั่นคง
...
กระทั่งาบ่าย
หมอก้า้าค่อย ๆ จาง
และศาลาไ้หลังึ่
็ปรากฏึ้เบื้องหน้า
"ถึงแล้ว!"
ซ่งเหวินร้องมาด้วยความดีใจ
แ่ขณะเดียวกัน
ับมีอีกุ่ึ่เดินมาจากอีกด้าน
ผู้นำุ่
คือหลี่เฟิง
...
ชายหนุ่มใุสีน้ำเงินเ้หยุดฝีเ้า
ก่อนิ้บาง ๆ
"ดูเหมือนพวกเราจะมาถึงพร้อมกัน"
หลิวหยวนหัวเราะ
"ถือว่าโชคดีของทุกฝ่าย"
หลี่เฟิงพยักหน้า
าตาับมองไปยังิเย่อีกครั้ง
"เจ้ามีสติและการตัดสินใจี่ดี"
"ไ่แปลกี่ะการปะครั้งก่อน"
ิเย่เพียงประสานมือ
"ข้าแค่ระวังตัวมาก่าคนอื่นเท่านั้น"
...
ใี่สุด
เสียงระฆัง็ดังึ้ั่ป่าหมอกมายา
ผู้ี่มาถึงศาลาแห่งนี้
ถือว่าผ่าน่าี่สองอย่างสมบูรณ์
ส่วนผู้ี่เหลือ
จะูส่งจากค่ายทั้งหมด
...
ดวงอาทิตย์เิ่ลับขอบฟ้า
เหล่าผู้ผ่านการ่ามองหน้ากัน
เพราะทุกคนรู้ดีว่า
่าสุดท้าย
กำลังจะมาถึงแล้ว
การปะ
ี่จะตัดสินว่า
ใครจะได้ก้าวึ้เป็นิ์ใของสำนักเาคราม
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??