เรื่อง แม่เป็นครูสอนนักรัก
เช้าังานิ ผมัแม่็มาถึงโเีแต่เช้า ันี้ไม่ใช่ แม่็แ่ัสบายๆ เสื้อยืดา กางเกงยีนส์ รองเท้าผ้าใบ ันี้คงไม่ได้เห็นอะไรเด็ดๆให้ชื่นใจ แต่ไม่แน่ อาจจะได้จับนมแม่แทน็ได้ ใครจะรู้ งานิทำนองงานัครอบครัวที่โเีจัดกัน ครูแต่ละวิชา็จะดูแลซุ้มเกมเล็กๆซุ้มโยนห่วง ซุ้มยิงเป้า ซุ้มทายปัญหา ซุ้มกระโดดเชือก อะไรพวกนั้น เกมง่ายๆทั้งนั้นแหละ ชนะ็ได้ของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ พวกขนมหรือไม่็เครื่องเขียน เป้าหมายหลักๆ ็แค่ให้เด็กนักเรียนัผู้ปกครองได้ใช้เวลาร่วมกัน "คุณแม่ สวัสดีค่ะ! นัท สวัสดีจ้ะ!" น้องพลอยันี้รับหน้าที่เป็นลูกมือครูประจำชั้น คอยจัดของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ ัดูแลความเรียบร้อยของซุ้มเกม ครูประจำชั้นดูแลซุ้มทายปัญหาคณิตศาสตร์ เป็นพวกทายปัญหาเติมเครื่องหมายให้สมการเป็นจริงอะไรทำนองนั้น ครูประจำชั้นนั่งเขียนโจทย์อยู่ไม่ไกล น้องพลอยคอยเอากระดาษโจทย์มายื่นให้พวกเราตอบ คนที่จะเล่นเกมต้องตอบคำถามให้ได้ภายในหนึ่งนาที ไม่งั้น็ถือว่าแพ้ ถึงแม้จะเป็นครูสอนวิชาภาษาไทย แต่สมการคณิตศาสตร์ง่ายๆ พวกนี้มันง่ายสำหรับแม่เหมือนปอกกล้วยเข้าปาก แม่ตอบได้ไวมาก ได้ยางลบเป็นรางวัล น้องพลอยยิ้มหวานเอารางวัลให้น้องพลอย แม่็ลูบหัวพลอยเบาๆแล้ว็พาผมไปเล่นซุ้มอื่นต่อ เล่นไปหลายซุ้ม ็เริ่มเบื่อๆแล้ว เพราะไม่เกม็ง่ายเกินไป ไม่็ยากเกิน เล่นยังไง็ไม่ชนะ ถ้าไม่ได้มาเล่นัแม่ ป่านนี้ผมกลับไปนอนตากแอร์ที่บ้านแล้ว แต่แม่ดูจะสนุกัเกมพวกนี้มาก หน้าผากแม่เริ่มมีเหงื่อซึมๆ ผมวิ่งไปซื้อน้ำที่ร้านค้าสหกรณ์ กลับมาเจอไอ้ก้ิง เพื่อนร่วมห้องที่เล่นด้วยกันประจำ แต่พอขึ้น ม.3 ต่างคนต่าง็ยุ่งเรื่องเรียน ช่วงหลังๆ เลยไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่
"มาัแม่เหรอเนี่ย? เมื่อกี้็เห็นเดินอยู่ด้วยกัน" มันูพลางัมันฝรั่งดกรอบเข้าปาก
ผมพยักหน้า "ันี้อากาศร้อนชิบเป๋ง ไม่มีอารมณ์เล่นเลย" ไอ้ก้องหัวเราะ "อย่ามาเลยน่า ดูแม่นัทดิ มาทีไรเป็นจุดสนใจทุกที พวกเด็ก ม.ปลายรุ่นพี่รุ่นน้องในโเีเรานี่ อยากสอบเข้าโเีที่แม่นัทสอนกันเป็นแถวเลยนะเว้ย"
ผมรู้สึกหงุดหงิดนิดหน่อยัคำูของไอ้ก้อง แต่จริงๆ มัน็ูถูก เด็กสมัยนี้โตเร็วจริงๆพวกผู้หญิงครูเนี่ยเลยกลายเป็นสเป็กเด็กผู้ชายไปซะงั้น แต่ครูผู้หญิงโเีผมน่ะเหรอ นอกจากพวกครูแก่ๆ ป้าๆ ็มีแต่พวกหน้าตาไม่น่ามอง จะมีครูคนนึงขนหน้าแข้งดกๆ ชอบใส่กระโปรงอีก ยิ่งไม่น่ามองเข้าไปใหญ่ เด็กผู้ชายที่ไหนจะไปสนใจ
แต่ตั้งแต่พวกผู้ปกครองเคยเห็นแม่ผมในงานประชุมผู้ปกครอง ็ไม่รู้ว่าไอ้ปากหอยปากปูที่ไหนเอาไปปล่อยข่าวว่า แม่ผมเป็นครูสอนโเีมัธยมดัง ทำเอาพวกเด็กหนุ่มวัยฮอร์โมนพลุ่งพล่านแห่กันมาอยากสอบเข้าโเีที่แม่ผมสอนกันเป็นแถว แล้วงานประชุมผู้ปกครองแต่ละที ็มีพวกอยากรู้อยากเห็นแห่กันมาขอดูหน้าแม่ผมให้เห็นัตา ส่วนผม็เลยกลายเป็นเป้าอิจฉาของพวกมันไปโดยปริยาย มีแม่อย่างแซ่บขนาดนี้อยู่ที่บ้านแล้ว แถมยังกิ๊กกะพลอยเด็กเรียนหัวกะทิของห้องอีก ถ้าไม่ใช่ว่าทุกคนมุ่งมั่นแต่เรื่องเรียน ป่านนี้คงมีคนหาเรื่องผมไปแล้ว แม่ยืนรอผมอยู่ที่ซุ้มโยนห่วง หันไปทางไหน็เจอแต่คนมองแม่ ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชายหรือผู้ปกครองผู้ชาย ็อดไม่ได้ที่จะเหลียวมองแม่ ถึงแม่จะใส่แค่ชุดลำลองธรรมดาๆแต่เสน่ห์ความสาวสะพรั่งของแม่มันทะลุเสื้อผ้าออกมาเลยจริงๆ
"คุณน้าสวัสดีครับ!" ไอ้ก้องรีบเข้าไปทักแม่ผม "ผมก้องครับ เป็นเพื่อนห้องเดียวันัท" ว่าแล้ว็รีบยื่นแล้วยกมือไหว้ แถมมันยังยื่นมือไปจับมือแม่ผม
แม่ยิ้มให้ แล้ว็เอามือนุ่มๆของแม่จับมือัมันเบาๆ "สวัสดีจ้ะ ก้องเป็นเพื่อนกัน็ต้องช่วยกันติว ช่วยกันเรียนนะลูก จะได้สอบเข้าโเีดีๆได้"
ไอ้บ้านี่มันจงใจมาจับมือแม่ผมชัดๆ ยังไม่ทันที่มันจะตอบอะไร ผม็รีบคว้าแขนแม่ "แม่ครับ ร้อนๆแม่ดื่มน้ำก่อน" ูจบ็ยื่นน้ำแร่ที่เพิ่งซื้อมาจากร้านค้าสหกรณ์ให้แม่ แม่รับไป เปิดขวดแล้วยกขึ้นดื่ม อ้าปากดื่มน้ำแต่ละที ไอ้ก้องนี่แทบจะกลืนน้ำลายดังเอื๊อกๆ ไม่น่าพาแม่มาเจอพวกหมาบ้าพวกนี้เลย พวกเด็กวัยรุ่นนี่มันน่ากลัวจริงๆ ส่วนใหญ่็ไม่ได้มีพ่อแม่คอยอบรมเข้มงวดเหมือนแม่ผม แม่ผมเนี่ยแหละ สเป็กสาวใหญ่ในฝันของพวกมันเลย ยังไม่ทันที่ไอ้ก้องจะได้สติ ผม็รีบลากแม่เดินหนีออกมา แม่ได้แต่ยิ้มๆ โบกมือลาไอ้ก้อง แล้ว็โดนผมลากออกมาจากซุ้มแทบจะทันที
เกมซุ้มเมื่อกี้ชื่อ "ขี่ม้าส่งเมือง" กติกาคือให้ผู้ปกครองขี่หลังลูก หรือลูกขี่หลังผู้ปกครอง เดินตามวงกลมที่วางไว้บนพื้น วงกลมสองห่วงให้เดินสองขา วงกลมห่วงเดียวให้เดินขาเดียว ใครเดินไปจนสุดทางโดยไม่หลุดจากวงกลม หรือคนขี่ไม่ตกจากหลัง ็ได้ของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ ผมอยากเล่นเกมนี้ชะมัด ถึงผมจะไม่ได้ตัวใหญ่ล่ำสันอะไร แต่ด้วยส่วนสูงของผม ็น่าจะแบกแม่ได้สบายๆ ที่สำคัญคือ เกมนี้ผมจะได้จับตูดแม่แบบเนียนๆได้ด้วยไง
"แม่ครับ เราลองเล่นเกมนี้กันไหม" ผมชวนแม่แล้ว็ชี้ไปที่ซุ้มเกม แม่มองดูกติกา แล้ว็ูอย่างลำบากใจ "แม่ว่าแม่คงแบกลูกไม่ไหวหรอกมั้ง เอาเกมอื่นดีกว่า"
ผมคว้าแขนแม่ "แม่ไม่เชื่อใจผมขนาดนั้นเลยเหรอครับ? ผมไม่ได้อ่อนขนาดที่จะทำแม่ตกนะ!" ูจบ็ย่อตัวลงครึ่งนึง ชวนแม่ขึ้นหลัง "ขึ้นมาเลยแม่ ลองดูว่าผมแบกแม่ไหวรึเปล่า"
แม่ทำท่าลำบากใจ เหลือบมองไปรอบๆส่วนใหญ่็เห็นแต่่ลูกสาวหรือไม่็ลูกชายขี่หลังพ่อ ไม่ค่อยมีแม่ขี่หลังลูกชายแบบนี้ "ไม่เอาดีกว่ามั้ง ไปเล่นเกมอื่น็ได้นี่นา"
ผมไม่อยากพลาดโอกาสงแบบนี้ รีบูัแม่ "กลัวอะไรกันครับแม่ อย่างมากพรุ่งนี้เรา็เดินขากะเผลกไปทำงาน ไปโเีด้วยกันไง ฮ่าๆๆๆ"
แม่ตีผมทีนึง "ทะลึ่ง! เอาให้แน่ก่อนนะ ถ้าลูกแบกแม่ไม่ไหว เราไม่เล่นเกมนี้แล้วนะ"
ผมพยักหน้า ย่อตัวลงให้แม่ขึ้นหลัง
แม่เดินมาข้างหลังผม เอามือเท้าไหล่ผม แล้วแม่็กระโดดขึ้นหลังผมเบาๆมือผม็เลยได้ทีประคองตูดแม่ไว้เต็มๆตูดแม่นี่เหมือนงานศิลปะ อวบอิ่ม แถมยังแน่นเฟิร์มอีก "สัมผัสสวรรค์ชัดๆ!" ผมแกล้งขยับตัวจัดท่าทาง มือ็เลยได้ทีลูบคลำตูดแม่วนไปวนมา จนเจอมุมที่ผมว่าสบายมือที่สุด สัมผัสดีที่สุด ถึงจะยอมหยุด แม่ซบอยู่บนหลังผม หน้าอกแม่ทั้งเต้าแนบไปัหลังผม แต่ผมรู้สึกได้ถึงความนุ่มนิ่มที่หลังผม เหมือนมีลูกโป่งใส่น้ำสองลูกมากดทับไว้
รูปร่างแม่นี่สมส่วนจริงๆ เพราะแม่ชอบออกกำลังกายแอโรบิก ถึงแม่จะทิ้งน้ำหนักลงมาบนหลังผมเต็มๆ แต่ผม็ไม่รู้สึกว่าหนักเลย แถมมือัหลังผม็ยังได้สัมผัสเต้าสัมผัสตูดแม่แบบเต็มๆอีก มันสวรรค์ชัดๆ! มือผมประคองตูดแม่ไว้แน่น ถึงจะขยับไปมาไม่เยอะ แต่ความนุ่มนิ่มอวบอิ่มนี่มันทำให้ผมเคลิ้มจริงๆ ผมอดไม่ได้ที่จะลูบๆคลำๆตูดแม่เบาๆ
"เป็นไงบ้าง? ไหวไหมนั่น?" แม่กระซิบถามข้างหู ขาแม่็หนีบเอวผมไว้แน่น ตัวแม่ดูเกร็งๆ
ผมพยักหน้า "สบายมาก แม่ตัวเบาจะตายไป วิ่งร้อยเมตรยังไหวเลย" ว่าแล้วผม็แบกแม่เดินไปข้างหน้าสองสามก้าว ทำท่าทางสบายๆ
แม่หัวเราะเบาๆ "งั้นเหรอ งั้นลูกเอาแม่ลงก่อนเถอะ"
ผมไม่อยากทิ้งความสุขแบบนี้ไปแม้แต่วินาทีเดียว รีบส่ายหน้า "ไม่ต้องๆแม่ตัวเบาจริงๆ วางลงไปเดี๋ยวต้องจัดท่าใหม่อีก เอาแบบนี้แหละ เดินไปตรงนั้นเลยดีกว่า" แม่เหมือนจะยังไม่ค่อยกล้า มองซ้ายมองขวา โชคดีที่คนอื่นไม่ได้สนใจพวกเรา แม่เลยพยักหน้าเบาๆแล้วกระซิบ "็ได้ๆ แต่ถ้าไม่ไหว็บอกแม่นะ" เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่ไหว ผมนี่ชอบจะตายที่ได้แบกแม่แบบนี้ พวกเราเดินไปถึงหน้าซุ้ม บอกครูที่คุมซุ้ม ครูพยักหน้าให้พวกเรารอคู่พ่อลูกที่เล่นอยู่ก่อน
อีกแป๊บเดียว พ่อของเด็กคนนั้น็เล่นเกมเสร็จอย่างง่ายดาย ครูให้สัญญาณพวกเราเริ่มเล่นบ้าง ระยะทาง็แค่สิบกว่าเมตร เดินจริงๆไม่ถึงครึ่งนาที็เสร็จ แต่แน่นอนว่าผมอยากใช้เวลาตรงนี้ให้คุ้มค่าที่สุด อยากสัมผัสตูดแม่ให้นานที่สุด ผมเลยแกล้งเดินช้าๆ แถมยังเดินโยกเยกไปมาด้วย จุดประสงค์็เพื่อให้มือทั้งสองข้างของผมได้ลูบคลำตูดแม่อย่างเต็มที่ แถมตอนที่กระโดดขาเดียว ผม็จะได้สัมผัสความเด้งดึ๋งนุ่มนิ่มของนมแม่ไปด้วย มันฟินจนไม่อยากปล่อยแม่ลงจากหลังเลยจริงๆ แม่ที่อยู่บนหลังผมดูเกร็งๆ มือสองข้างกอดคอผมไว้แน่น ขาสองข้าง็หนีบเอวผมแน่นเปรี๊ยะ แม่คงไม่รู้หรอกว่ามือซุกซนของผมกำลังทำอะไรัตูดแม่ แถมผมไม่ได้แค่ลูบๆ คลำๆ นะ ผมยังบีบๆ ขยำๆตูดแม่ด้วย ตูดแม่ที่สวยเหมือนงานศิลปะนี่ เปลี่ยนรูปร่างไปมาตามแรงบีบของผม ภายใต้สายตาคนอื่น ผมคงดูเหมือนคนแบกของหนัก เดินแทบไม่ไหว โยกเยกไปมาเหมือนจะล้มแหมะหลายที แต่จริงๆ ทุกอย่างอยู่ในแผนของผมหมด ผมแค่หาจังหวะเปลี่ยนมุมลูบคลำตูดแน่นๆ ของแม่ให้ถนัดมือยิ่งขึ้นเท่านั้นเอง เสียดายที่ถึงจะเดินช้าแค่ไหน ทางสิบกว่าเมตรนี่มัน็เดินไม่นานอยู่ดี พอโดดข้ามวงกลมสุดท้าย แม่็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ขาสองข้างแกว่งไปมาอย่างดีใจ แล้ว็บอกให้ผมปล่อยแม่ลง ผมไม่อยากปล่อยแม่ลงจากหลังเลยจริงๆ สุดท้ายยังแอบลูบขาอ่อนแม่ไปอีกที ถึงจะยอมปล่อยแม่ลงมาจริงๆ จังๆ
แม่ปัดๆ เสื้อผ้าให้เข้าที่ แล้ว็ตบไหล่ผมเบาๆ หัวเราะ "ลูกนี่เก่งเหมือนกันนะเนี่ย แบกแม่ได้แล้ว"
ผมยิ้มๆ รับของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ จากครู "แน่อยู่แล้ว เรียนพละมาตั้งกี่ปี ไม่ได้เรียนเล่นๆ นะครับ แบกแม่เดินอีกร้อยเมตร็ยังไหว"
แม่หัวเราะตีผมทีนึง "เก่งแต่ปาก เมื่อกี้ยังเกือบทำแม่ตกเลย เดินโยกเยกอย่างันั่งรถไฟเหาะ ถ้าทางยาวกว่านี้อีกหน่อย ลูก็คงเดินไม่ไหวแล้ว"
ผมยิ้มๆ ไม่ไดู้อะไร ถ้าไม่ใช่เพราะอยากจับตูดแม่ ใครมันอยากจะมาเล่นเกมเด็กๆพวกนี้กันเล่า!
เล่นเกมไปอีกสองสามซุ้ม ็ใกล้เที่ยงแล้ว แม่ชวนไปกินข้าวที่ร้านอาหาร แล้วกินข้าวเสร็จ ช่วงบ่ายค่อยไปดูหนังกันต่อ ผมตอบตกลงทันที เมื่อก่อน็เคยดูหนังัพ่อแม่ แต่ส่วนใหญ่แม่จะกอดอยู่ัพ่อ ันี้พ่อไม่ได้มาด้วย ในโรงหนังมืดๆแบบนั้น ผม็ยิ่งมีโอกาสจับนมจับตูดแม่ได้มากขึ้นน่ะสิ ก่อนกลับ ผมไปหาพลอย บอกพลอยว่าจะกลับบ้านก่อน พลอยบอกว่าช่วงบ่ายต้องเรียนพิเศษ เลยไม่ได้กลับบ้าน
ผมัแม่ไปกินข้าวที่ห้างสรรพสินค้า แม่ให้ผมลองหาหนังดูหน่อยว่ามีเรื่องไหนน่าดูบ้าง
"เรื่องนี้ดีไหมครับ? หนังฮอลลีวูดฟอร์มยักษ์"
"ไม่ดีมั้ง แม่ไม่ชอบหนังยิงกันเลือดสาด"
"เรื่องนี้ล่ะครับ? หนังรักเศร้าที่สุดแห่งปี"
"อะไรกันเนี่ย หนังแบบนี้เขาดูัแฟนกันทั้งนั้นแหละ"
แม่เลือกหนังไปเรื่อยๆ ็ยังไม่เจอเรื่องที่ถูกใจสักที "งั้น็เหลือเรื่องนี้เรื่องเดียวแล้วavatarภาคแรกหนังที่เคยดูกันเมื่อสิบกว่าปีที่แล้ว เพิ่งจะเอามาฉายใหม่"
"็ได้ครับ ผมยังไม่เคยดูเหมือนกัน"
ผมูไป็แอบเบ้ปากในใจ avatar นี่ฉายทางทีวีตั้งหลายรอบแล้ว ถึงจะดีจริง แต่หนังดีแค่ไหนดูกี่รอบมัน็เบื่อ
หนังเรื่องอื่น็ไม่มีเรื่องไหนน่าสนใจอีก หนังผีแม่ไม่ดูเด็ดขาด สุดท้าย็เลยเหลือแค่ avatar เรื่องเดียว
ผมจองตั๋วหนังออนไลน์แล้ว พวกเราซื้อชานมคนละแก้วแล้ว็เข้าไปในโรงหนัง รอบหนังฮอลลีวูดฟอร์มยักษ์รอบข้างๆมีแต่พวกวัยรุ่น พวกคู่รักส่วนรอบหนังที่เราดูนี่มีแต่พวกพ่อลูก แม่ลูก พ่อแม่ลูก คือมากันเป็นครอบครัวทั้งนั้นแหละ ไม่ค่อยมีวัยรุ่นที่ไหนยอมเสียเงินมาดูหนังเก่าฉายซ้ำหรอก
"หนังเรื่องนี้มันเกี่ยวัอะไรเหรอ? หนังมนุษย์ต่างดาวหรอ?" แม่ถามผมก่อนหนังฉาย เพราะรู้ว่าผมเคยดูทางทีวีมาหลายรอบแล้ว
ที่นั่งพวกเราอยู่ค่อนไปข้างหลัง ข้างๆแม่เป็นเด็กผู้ชายคนนึง ส่วนข้างๆผมไม่มีใครนั่ง
"คร่าวๆ เกี่ยวัตู้ของเอเลี่ยนชนเผ่าตัวสีน้ำเงินเพื่อปกป้องดาวบ้านเกิดจากผู้รุกรานคือมนุษย์" ผมอธิบายคร่าวๆ "ผมไม่สปอยล์ดีกว่า เดี๋ยวไม่สนุก"
แม่พยักหน้า ผมเหลือบมองมือแม่ แล้ว็ค่อยๆเอื้อมมือไปคล้องแขนแม่ เอาหัวซบไหล่แม่
แม่หันมามองผมทีนึง แล้ว็ลูบหัวผมเบาๆ "เหนื่อยเหรอ?"
ผมส่ายหน้า "เปล่าครับ แค่อยากใกล้ชิดแม่เฉยๆ"
ผมกระชับอ้อมกอดแม่ให้แน่นขึ้น
"เด็กบ๊อง" แม่หัวเราะเบาๆ แล้วหนัง็เริ่มฉาย
เนื้อเรื่องหนังดำเนินไปเรื่อยๆ ถึงผมจะรู้เนื้อเรื่องอยู่แล้ว แต่็ยังดูเพลินจนลืมเวลา ตอนนั้นแม่็เอาหัวมาซบหัวผมบ้าง ผมค่อยๆซึมซับกลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวแม่ แขนแม่็ยังคงทับอยู่บนนมผมนุ่มนิ่ม ผมไม่อยากขยับหนีไปไหนเลยสักวินาที หนัง็จบ แม่รีบจัดเสื้อผ้าหน้าผม ผมโอบเอวแม่ "กลับบ้านกันเถอะครับ" แม่บิดเอวเล็กน้อย เห็นผมไม่ยอมปล่อย แม่็หัวเราะค้อนๆ "ไอ้เด็กบ้า!" แต่็ปล่อยให้ผมโอบเอวเดินออกจากโรงหนังไป
"เอ้า พอๆ ปล่อยแม่ได้แล้ว โตขนาดนี้แล้วยังจะกอดแม่แม่เหมือนเด็กๆ" แม่ดึงมือผมออก ผมค่อยๆ ปล่อยมือจากเอวแม่อย่างเสียดาย แล้ว็รีบคว้ามือแม่มากุมไว้ ประสานมือกันแน่น "แม่ครับ ผมจะเป็นเหมือนพระเอกในหนัง คอยปกป้องดูแลแม่เอง"
แม่ชะงักไปนิดนึง แล้ว็หัวเราะ "เด็กบ้า ไปจำมาจากไหนเนี่ย มาปกป้องดูแลแม่ แม่ว่านะ โตขึ้นลูกทิ้งพ่อทิ้งแม่ไว้บ้านพักคนชรา แล้วคงจะแถมท้ายว่า 'แก่แล้ว็อย่ามาให้เห็นหน้า' มากกว่ามั้ง ฮ่าๆๆๆ" ถึงแม่จะูทีเล่นทีจริง แต่ผมกลับหยุดเดินจริงจัง จับมือแม่สองข้าง แล้ว็ดึงแม่เข้ามากอด "ไม่จริงสักหน่อย ผมจะดูแลแม่ไปตลอดชีวิต ผม...ผมอยากอยู่ัแม่ไปตลอดชีวิตเลย" แม่ตกใจัท่าทีจริงจังของผม แต่แม่็รีบผลักผมออกเบาๆ "โอ๋ๆ รู้แล้วๆ ว่าลูกคิดยังไง ไม่ต้องูอะไรแบบนี้็ได้ นี่มันกลางถนนนะ!" แม่พยายามผลักผมออก แต่ผมไม่ยอมปล่อย แม่เลยเลยเอามือลูบหัวลูบเอวผมแทน "ลูกยังเด็ก พ่อแม่เลี้ยงลูกไปได้ไม่ตลอดชีวิตหรอก โตขึ้นลูก็ต้องแต่งงาน มีลูกมีเมีย มีครอบครัวของตัวเอง แต่ลูกคิดแบบนี้ แม่็ดีใจแล้ว"
ผมซึมซับความรู้สึกจากตัวแม่ ถึงจะเป็นกลางถนน ผม็ไม่รู้สึกอายอะไร ผมอยากกอดแม่ไว้แบบนี้ตลอดไป อยากให้นมแม่นุ่มๆ แนบชิดอยู่ัตัวผม ยิ่งคิด็ยิ่งทำให้ใจผมเตลิดเปิดเปิง -วยผมเริ่มจะผงาดหัวขึ้นมา ผมรีบปล่อยมือจากแม่ แต่็ยังจับมือแม่ไว้แน่น "ผมจะอยู่ัแม่ไปตลอดชีวิต ไม่แต่งงานหรอก!"
แม่หัวเราะ "แล้วแฟนลูกล่ะ?" แต่็ปล่อยให้ผมจับมือแม่ไว้
"ผมไม่สนใครทั้งนั้น ผมชอบแม่!"
แม่ตีผมทีนึง "ไอ้ลูกปากหวาน! พอๆๆแม่รู้แล้วว่าลูกกตัญญู กลับบ้านกันได้แล้วแม่ต้องรีบกลับไปเตรียมสอนหนังสือนะ!" พอผ่านันี้ไป ผมรู้สึกเหมือนระยะห่างระหว่างผมัแม่มันลดลงไปเยอะเลย ขนาดตอนแม่ทำัข้าว ผมเข้าไปกอดเอวแม่ แม่็แค่คิดว่าผมติดแม่ ไม่ได้คิดว่าลูกชายกำลังเนียนจับนมจับตูด "ทำไมันี้ยังกอดแม่ไม่พออีกเหรอ?" แม่หัวเราะพลางตบมือผมที่กอดเอวแม่เบาๆ ผมสูดดมกลิ่นหอมจากตัวแม่ให้เต็มปอด ท่อนล่างของผม็เบียดัตูดแม่แน่นๆ "็ผมชอบแม่ที่สุดนี่นา ผมบอกแล้วไงว่าจะอยู่ัแม่ไปตลอดชีวิต!"
ผมรีบปล่อยมือจากแม่ตอนที่-วยผมกำลังจะแข็งเป็นแท่ง ไม่อยากให้แม่สงสัยว่าผมคิดอะไรไม่ดีไม่งาม แม่หั่นผักพลางู "รู้แล้วๆแต่ก่อนไม่เห็นลูกติดแม่ขนาดนี้ โตไม่รู้จักโต"
'อยากเอาควยที่แข็งโป๊กนี่ถูไถตูดแม่ชะมัดเลย'
ใจผมมันไปจดจ่ออยู่ัตูดแม่ที่โยกเย้ไปมาตามจังหวะหั่นผักของแม่ -วยผมแข็งเต็มที่ไปแล้ว แม่เห็นผมนิ่งไป ็ูต่อ "แม่อยากให้ัหน้าลูกเจอใครสักคน ี่ัลูก ่ใลูก เหมือนที่แม่รักลูก คอยอยู่เคียงข้างลูก ถ้าน้องพลอยเป็นคนแบบนั้น แม่็ดีใจด้วย" ผมเดินเข้าไปใกล้แม่ เอามือโอบเอวแม่ข้างนึง "ถึงผมจะแต่งงานัพลอย ผม็จะอยู่ัแม่ด้วย" แม่หัวเราะ บอกว่าผมไม่รู้จักโต แต่จากน้ำเสียงแม่็รู้ว่าแม่อารมณ์ดีันี้ เพราะลูกชายเอาใจใส่ดูแลแม่ขนาดนี้ ผมคิดในใจ 'ทำยังไงถึงจะเอาควยผมถูไถตูดแม่ได้แบบโจ่งแจ้งนะ?' ผมจ้องตูดแม่ที่ผายผึ่ง แล้ว็คิดอะไรเพลินๆ
ัรุ่งขึ้นพอกลับไปถึงโเี ผม็เอาการบ้านไปวางไว้บนโต๊ะหัวหน้าห้อง แล้ว็กลับมานั่งที่โต๊ะตัวเอง ันี้มีชั่วโมงพละ พวกผู้หญิงส่วนใหญ่เลยใส่กางเกงขาสั้นออกกำลังกาย ขาพลอยนี่เรียวตรง ถึงจะไม่เท่าตูดแม่ที่อวบอิ่ม แต่็สวยแบบเพรียวๆ ใส่กางเกงขาสั้นออกกำลังกายแล้วดูสดใสมีชีวิตชีวาดี
"มองอะไรนักหนาไอ้หื่น!" พลอยเพิ่งนั่งลง ็หันมาค้อนผมทีนึง แล้ว็หยิบการบ้านส่งให้หัวหน้าห้องข้างๆ "แฟนตัวเองมองหน่อยเดียวจะเป็นไรไป ไม่ให้มองพลอย แล้วจะให้พี่ไปมองใครล่ะครับ" ผมูพลางยิ้มทะเล้น พลอยทำปากยื่นปากยาวใส่ แล้ว็ทุบผมเบาๆที
"โอ๋ย หวานกันแต่เช้าเลยนะเนี่ย!" เพื่อนผู้หญิงที่เดินผ่านมาข้างๆ แกล้งแซวพลอย พลอยอายจนหน้าแดง ทุบผมอีกสองสามที ันี้คงเป็นัประกาศผลสอบกลางภาค พลอยหน้าตาดูเครียดๆ แต่ผมว่าไม่เห็นเป็นไรเลย ถึงสอบไม่ดี ครูไม่ให้คบกัน เรา็แอบคบกันแบบลับๆ ็ได้ นี่มันยุคสมัยไหนแล้ว ละครทีวี็เห็นออกจะบ่อยไป แถมก่อนสอบทั้งพลอยทั้งแม่็ติวให้ผมอย่างเข้มข้น คะแนนสอบกลางภาคนี่ผมมั่นใจอยู่แล้ว ครูประจำชั้นใช้เวลาชั่วโมงโฮมรูมตอนเช้าประกาศผลสอบ ผลสอบ็มีทั้งคะแนนห้อง คะแนนระดับชั้น ที่หนึ่งของห้องนี่ส่วนใหญ่็เป็นพลอยมาหลายเมแล้ว ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น นานๆ ทีถ้าพลอยฟอร์มตกจริงๆ ถึงจะหลุดไปที่สองที่สามบ้าง"ที่หนึ่งของห้อง คะแนนรวมสูงสุด ที่หนึ่งของระดับชั้น คือลลิตา(พลอย)ครับ"
พลอยรับสมุดพกไป ขอบคุณคุณครู แล้ว็เดินกลับมาที่โต๊ะ
ส่วนอันดับต่อๆ มา็เป็นพวกเด็กเรียนหัวกะทิของห้อง ครูประจำชั้นอ่านไปจนถึงอันดับที่ 16 แล้ว็ยังไม่มีชื่อผม ผมเริ่มใจไม่ดี หรือว่าผมทำข้อสอบข้อไหนพลาดไปนะ? ส่วนพลอยข้างๆตัวผม กำมือแน่น กำชายเสื้อตัวเองจนยับยู่ยี่
"ต่อไป คะแนนรวมสูงสุดอันที่สิบแปดของระดับชั้น ทรงวิทย์(นัท)ครับ" ครูประจำชั้นมองมาที่ผมด้วยรอยยิ้มพอใจ ผมยังไม่ทันตั้งตัว พลอยข้างๆผม็ปรบมือเสียงดัง หน้าแดงก่ำ น่ารักน่า
เรื่องที่พวกผมคบกันในห้อง็ไม่ใช่ความลับอะไร แต่ท่าทีของพลอยนี่มันโจ่งแจ้งเกินไปหน่อย ทำเอาเพื่อนๆในห้องแซวกันครื้นเครง พลอยยิ้มหวานตลอดเวลา ดูออกว่าเธอให้ความสำคัญัความสัมพันธ์ของเราและพลอยดีใจัผมจากใจจริง นี่คงเป็นความสวยงามของรักแรกสินะ ผมรู้สึกว่าความพยายามช่วงที่ผ่านมาไม่สูญเปล่าเลย
พลอยเห็นผมนิ่งไม่ตอบ เลยหันมามองผมแวบนึง แล้ว็เห็นว่าสายตาผมกำลังมองต่ำลงไปที่คอเสื้อของเธอ เธอกรีบเอามือปิดคอเสื้อ แล้ว็เหยียบเท้าผม "มองอะไรเนี่ย! ไอ้คนทะลึ่ง!"
ผมหัวเราะแหะๆ รีบดึงสติกลับมาจดจ่อัมือของเธอ "็แฟนผมน่ารักซะขนาดนี้ ใครจะอดใจไหว"
พลอยค้อนผมวงใหญ่ แล้ว็จัดคอเสื้อตัวเอง ติดกระดุมเพิ่มขึ้นไปอีกเม็ด ถึงค่อยสอนการบ้านผมต่อ
กลับถึงบ้าน แม่กำลังเตรียมสอนอยู่ในห้อง ส่วนพ่อลงไปนั่งเล่นข้างล่าง ผมวางสมุดพกไว้บนโต๊ะแม่
ผมเกาหัว "คือ...แม่ครับ คือว่าผมสอบได้ท็อป 20 แล้วนะ เรื่องไปทะเลที่เคยคุยกันไว้..."
แม่ยิ้ม "นี่แม่เคยผิดสัญญาซะที่ไหน?"
ผมหัวเราะแหะๆ รู้ดีว่าแม่เป็นคนูคำไหนคำนั้น เลยรีบู "งั้นตกลงตามนี้นะ งั้นผมไปหาชุดว่ายน้ำก่อนนะฮะ เราไปเที่ยวกันัอาทิตย์นี้เลยเนอะ" แม่ยิ้มพยักหน้า ผมถึงค่อยยิ้มแก้มปริกลับห้องตัวเองไป ผมไม่ได้ว่ายน้ำมาหลายปีแล้ว ชุดว่ายน้ำตัวเก่าที่ซื้อไว้ตั้งแต่สมัยประถม็คงใส่ไม่ได้แล้ว ผมเลยรีบเดินไปห้องแม่ "แม่ครับชุดว่ายน้ำผมใส่ไม่ได้แล้ว แม่ลองดูชุดว่ายน้ำแม่ด้วยนะครับ ว่ายังใส่ได้รึเปล่า" แม่เงยหน้ามองผมแวบนึง "นี่เธอว่าแม่หุ่นไม่ดี?" ผมรีบโบกมือ "ไม่ใช่ซะหน่อย แม่หุ่นดีกว่าดาราหลายคนอีก! แค่ชุดว่ายน้ำมันเก่าเ็บมาหลายปีแล้ว กลัวว่ามันจะเปื่อยหมดแล้ว" แม่พยักหน้า "เออๆ เดี๋ยวแม่ลองดู ยังไงแม่็ต้องไปเที่ยวทะเลัเธอให้ได้อยู่แล้ว สบายใจได้!" จริงๆแล้วสิ่งที่ผมรอคอย ไม่ใช่การไปเที่ยวทะเลหรอก ผมแค่อยากเห็นแม่ใส่ชุดว่ายน้ำเซ็กซี่ๆ โชว์หุ่นาอวบให้ผมได้ชื่นชมให้เต็มตา แถมอาจจะได้แอบเนียนจับเนื้อต้องตัวบ้าง
ผมกลับมาห้อง คุยเล่นัเพื่อนๆ ในกลุ่มสองสามคำ แม่็เดินเข้ามาหาในห้อง
"นัท แม่รบกวนดูมือถือแม่ให้หน่อยสิ มันไม่รู้เป็นอะไร ชอบปิด L เองตลอดเลย แม่รีสตาร์ทหลายรอบแล้ว็ยังเป็น"
มือถือแม่ ตามปกติถ้ารีสตาร์ทไม่หาย ็คงต้องลบ L แล้วลงใหม่ ผมเลยแบ็กอัปข้อมูล L เ็บไว้ในคอมก่อน แล้ว็ลบ L ทิ้ง จากนั้น็ใช้สายดาต้าลิงก์กู้ข้อมูลจากคอมกลับมาใส่มือถือ
ผมเอง็มีมือถือเครื่องนึง แต่ปกติไม่ค่อยได้เล่นหรอก แค่บางที็ช่วยพ่อแม่ซ่อมพวกปัญหาซอฟต์แวร์นิดๆ หน่อยๆ พอกู้ข้อมูลสำรองเสร็จ ผมลองใช้ดู ็หายเป็นปกติแล้ว ผมเลยเปิดแชตล็อกขึ้นมาลองดูแชตแรกๆ เป็นกรุ๊ปงานของแม่ กรุ๊ปเพื่อนสนิท แล้ว็แชตัพ่อ ัญาติๆ อีกสองสามคน เปิดได้ปกติหมด ผมเลยตะโกนบอกว่าซ่อมเสร็จแล้วนะ เดี๋ยวแม่ออกมาลองใช้ดู
แม่กำลังอาบน้ำอยู่ บอกให้ผมวางไว้ก่อน ผมล็อกหน้าจอมือถือแล้ว็เ็บของบนโต๊ะ ตอนนั้นเองมือถือแม่็มีข้อความ L เด้งขึ้นมา ถึงจะล็อกหน้าจอ แต่็ยังเห็นข้อความตัวอย่าง
"อลิสา เรื่องของคุณ คุณเป็นคนฉลาด คงเข้าใจดีอยู่แล้ว..."
ข้างหลังข้อความมันโดนตัดไป ผมรู้สึกแปลกๆ ัคำูของคนๆนี้ เลยเปิดมือถือแม่ แล้วกดเข้าไปใน L
ใน L แม่ บันทึกชื่อคนๆ นี้ไว้ว่า "รองเทพ" ในแชตมีทั้งข้อความเสียงและข้อความตัวอักษร ผมเลื่อนๆ ดูคร่าวๆ เหมือนว่าแม่กำลังจะได้รับการประเมินตำแหน่งทางวิชาการ แล้วคนๆนี้็ูอ้อมๆ แอ้มๆ ว่าจริงๆ แล้วแม่ไม่ค่อยมีคุณสมบัติ แต่เขาจะช่วยหาทางให้ แม่็ขอบคุณเขาไป ตอนหลังเขา็ูอ้อมๆ อีกว่าจริงๆ แล้วความสามารถของตัวเอง็มีจำกัด ต้องใช้ความพยายามหน่อย แม่เลยบอกว่าถ้าลำบาก็ไม่ต้อง็ได้นะ คนๆนั้น็บอกว่าไม่ลำบาก แค่อยากจะชวนแม่ไปกินข้าวด้วยกันเพื่อปรึกษาหารือกันเหมือนแม่จะรู้ทันอะไรบางอย่าง เลยปฏิเสธไปอย่างสุภาพ แล้วคนๆนั้น็เริ่มตื๊อ บอกว่าถ้าประเมินตำแหน่งนี้ไม่ได้ คะแนนประเมินการสอนของแม่็จะขึ้นไม่ได้ แล้วต่อไปจะเข้าไปทำงานในกระทรวงศึกษาธิการอะไรนั่น็จะยาก แม่ปฏิเสธไปอีกรอบ บอกว่าไม่อยากรบกวนคนอื่น ถ้าได้็ดี ไม่ได้็ไม่เป็นไร ไว้ค่อยพยายามใหม่ แล้ว็เป็นบทสนทนาโต้ตอบกันไปมา แม่สุภาพมา
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??