เรื่อง เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

เสียงกึกก้อง๠ั๬ป๲า๿ของ๠า๱๻่๵๼ู้อันดุเดือดเผ็ดร้อนค่อยๆ เงียบสงบลง หลงเหลือไว้เพียงเสียงเปรี้ยงปร้างสลับกับเสียงปะทุครืนครั่นของฟองลาวาที่เดือดพล่านปะทุเป็นระยะอยู่ในแอ่งอัคคีเบื้องล่าง กลิ่นคาวเลือดสีเขียวอมเหลืองอันฉุนกึกคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นไอพิษที่เป็นกรดเข้มข้นลอยอบอวลไปทั่วโถงรังหลักชั้นใน กองทัพอสูรของหลีเฮงเพิ่งจะจัดการปลิดชีพและกวาดล้างฝูงอสูรแมงมุมทหารตัวสุดท้ายในห้องโถงชั้นนอกลงได้อย่างราบคาบ ซากศพของพวกปีศาจแปดขาเกลื่อนกลาดกระจายอยู่ตามพื้นศิลาผุกร่อน บางตัวถูกเขี้ยวเล็บของอสูรหมาป่าสองขาฉีกทึ้งออกเป็นชิ้นๆ บางตัวโดนกรดพิษเย็นยะเยือกของอสูรปีศาจพ่นพิษมารกัดกร่อนจนเนื้อตัวละลายกลายเป็นน้ำเมือกเดือดพล่านไร้รูปทรง

หลีเฮงยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางสมรภูมิ ท่าท่วงสง่างามดุจจอมทัพผู้พิชิตใต้หล้า มือหนาข้างหนึ่งกุมด้ามกระบี่วิเศษไว้แน่น แสร้งทำเป็นมองซ้ายแลขวาประเมินสถานการณ์อย่างระแวดระวัง ทว่าแท้จริงแล้ว ร่างกายของเขากลับเบียดเสียดเอนซบอยู่ด้านหลังแผ่นหลังเนียนนุ่มของเย่เจาจวินอย่างแนบเนียน ชนิดที่ว่าหากมีอันตรายใดๆ พุ่งเข้ามาเป็นกระสุนปืนหรือศาสตราวุธ ชายหนุ่มจะสามารถใช้ร่างบางอรชรของภรรยาหลวงระดับสามเอสผู้นี้เป็นเกราะกำบังมนุษย์ได้ในเสี้ยววินาทีทันทีโดยสัญชาตญาณอันยอดเยี่ยมของระบบเทพแมงดา

"พื้นที่โถงรังหลักชั้นนอกได้รับการทำความสะอาดเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะนายท่าน" สืออิงเอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงหวานใสปนหอบหายใจเล็กน้อย ร่างอรชรในชุดคลุมสีเขียวตองอ่อนเยื้องย่างเข้ามาใกล้ สะโพกอวบอัดส่ายไหวตามท่วงท่าเดินแบบสตรีงูผู้เลอโฉม ใบหน้าพริ้มเพรามีเม็ดเหงื่อผุดซึมบางเบาตามไรผมช่วยเสริมให้ดูเย้ายวนใจยิ่งขึ้น นางเอื้อมฝ่ามืออุ่นๆ เข้ามากุมท่อนแขนของหลีเฮงเบาๆ ดวงตาเรียวรีดั่งพญางูจ้องมองเขาด้วยความเทิดทูนบูชาพลางส่งกระแสลมปราณเย็นยะเยือกเข้ามาช่วยระบายความร้อนให้ชายหนุ่มอย่างใส่ใจ

"อืม... ยอดเยี่ยมมากสืออิง เจาจวินเองก็เหนื่อยแย่เลยใช่หรือไม่?" หลีเฮงหันไปยิ้มกริ่มส่งสายตาหวานเชื่อมให้แก่สตรีผู้สวมใส่ชุดเกราะศึกทมิฬที่ยืนเป็นป้อมปราการมนุษย์อยู่ด้านหน้าของเขา เย่เจาจวินหมุนตัวกลับมามองสามีตัวดี แววตาของนางที่เคยเย็นชาไร้ความรู้สึกต่อโลกบัดนี้กลับอ่อนโยนลงหลายส่วน ริมฝีปากบางสวยหยักโค้งเป็นรอยยิ้มละมุนที่แฝงไปด้วยความรักและเสน่หาอันลึกล้ำ

"ข้าไม่ได้เหนื่อยยากอันใดเลยเจ้าค่ะท่านพี่ ขอเพียงท่านพี่ปลอดภัยดีและอยู่เคียงข้างข้า ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับทัพอสูรนับหมื่นแสน ข้าก็ยินดีเป็นโล่ป้องกันให้ท่านตลอดไป" เย่เจาจวินกล่าวเสียงนุ่มหวาน ยิ่งทำให้หลีเฮงรู้สึกฟินจิกหมอนในใจพลางลูบอกตัวเองด้วยความภาคภูมิใจในทักษะการเกาะภรรยากินอันเหนือชั้นของตนเอง

ในขณะที่กองทัพอสูรหมาป่าสองขาเริ่มกระจายกำลังออกไปลาดตระเวนรอบๆ เพื่อเฝ้าระวังและขุดค้นเศษแร่ตามซอกหิน หลีเฮงก็เตรียมที่จะสั่งการให้เริ่มค้นหาแหล่งแร่ศิลาไฟโลกันตร์อันมีค่ามหาศาลเพื่อนำไปอัปเกรดฐานทัพย่อยให้กลายเป็นระดับที่สองตามยุทธศาสตร์ที่วางไว้ ชายหนุ่มขยับมือเปิดหน้าจอควบคุมสีทองใสของระบบเทพแมงดาขึ้นมาตรวจเช็กแต้มสะสมและสภาพของกองทัพด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนการที่เขาวางไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าสวรรค์กลับไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบเสมอไปสำหรับชายหน้าหนาเช่นเขา

*ครืนนน... เปรี้ยง!*

ทันใดนั้น เสียงสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นก็ดังสนั่นมาจากเพดานถ้ำอันมืดมิดเบื้องบน หินย้อยขนาดใหญ่นับสิบแท่งสั่นคลอนอย่างรุนแรงก่อนจะแตกหักร่วงหล่นลงสู่แอ่งลาวาด้านล่างเสียงดังตูมใหญ่ ไอความร้อนระอุที่เคยคงที่พลันพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหันจนอากาศรอบข้างเกิดการบิดเบี้ยวเป็นลอนคลื่นหนาแน่น กลิ่นอายกดดันอสูรระดับสูงขุมหนึ่งแผ่ทะยานลงมาปกคลุมทั่วทั้งโถงกว้างจนอสูรหมาป่าสองขาและอสูรปีศาจพ่นพิษมารต่างส่งเสียงครางแผ่วในลำคอด้วยความขลาดกลัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

"มีศัตรูระดับสูงซุ่มโจมตี! ท่านพี่ระวังตัวด้วย!" เย่เจาจวินร้องเตือนเสียงหลง ร่างระหงขยับพุ่งพรวดเข้ามาขวางหน้าหลีเฮงไว้ทันทีพร้อมแผ่ปราณสีดำทมิฬอันหนาแน่นรอบตัวเพื่อสร้างม่านพลังป้องกันอย่างรวดเร็ว สืออิงเองก็ไม่รอช้า นางขยับเข้ามายืนขนาบข้างเตรียมร่ายพลังลมปราณพิษอสรพิษเย็นเพื่อสะกดข่มการโจมตีใดๆ ที่อาจพุ่งเข้ามา

ทว่าสิ่งที่ไม่คาดฝันก็บังเกิดขึ้น!

*ฟุ่บ! แฉลบ!*

เส้นใยไหมเส้นมหึมาสีทองสุกสว่างทอประกายเรืองรองราวกระแสน้ำทองคำละลาย พุ่งดิ่งลงมาจากรอยแยกที่มืดมิดบนเพดานถ้ำด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด ความเร็วของมันเหนือล้ำกว่าขีดจำกัดความเร็วของเสียงเสียด้วยซ้ำ และเป้าหมายของมันหาใช่เย่เจาจวินหรือสืออิงไม่ แต่มันกลับพุ่งตรงดิ่งมาทางด้านข้างอันเป็นช่องว่างรอยต่อระหว่างสตรีทั้งสอง พุ่งเป้าไปที่ร่างของหลีเฮงที่ยืนทำหน้าเหลอหลาอยู่ข้างหลังอย่างแม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์!

"เฮ้ย! อะไรวะนั่น?!" หลีเฮงสบถลั่นด้วยความตกใจ ชายหนุ่มพยายามจะเอี้ยวตัวหลบไปทางซ้ายทว่าใยไหมสีทองเข้มข้นนั้นขยับเลี้ยวโค้งกลางอากาศประหนึ่งมีชีวิตและจิตวิญญาณของตนเอง มันพุ่งเข้าม้วนพันข้อมือ ข้อเท้า และรอบอกของเขาอย่างรวดเร็วยิ่งนักจนมองเห็นเป็นเพียงลำแสงสีทองหมุนวนรอบตัวพริบตาเดียว ร่างกายของหลีเฮงก็ถูกพันรัดตราตรึงไว้กับที่อย่างแน่นหนาจนขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่นิ้วเดียว

ใยไหมทองคำดังกล่าวไม่ได้หยุดอยู่เพียงแค่นั้น มันยังคงหลั่งไหลพวยพุ่งลงมาอย่างต่อเนื่อง ม้วนรัดตรึงร่างของชายหนุ่มพันทบแล้วทบเล่าจากหัวจรดเท้าอย่างหนาแน่นและแน่นหนาปานกรงขังเหล็กกล้าชั้นเลิศ ภายในเวลาไม่ถึงสามลมหายใจ ร่างของหลีเฮงก็ถูกห่อหุ้มจนกลายเป็นดักแด้รังไหมทองคำขนาดยักษ์ทรงกระบอกลอยสูงขึ้นจากพื้นถ้ำทันที แยกตัวเขาออกจากเหล่าภรรยาและกองทัพอสูรอย่างเด็ดขาด!

"ปล่อยนายท่านนะเจ้าพวกแมลงชั้นต่ำ!" สืออิงกรีดร้องลั่นด้วยโทสะอันรุนแรง ดวงตาสีเขียวมรกตของนางเบิกกว้างกลายเป็นเนตรอสรพิษแนวตั้ง นางสะบัดมือกวาดปล่อยฝูงงูพิษปราณเย็นนับร้อยตัวพุ่งทะยานขึ้นฟ้าไปหมายจะฉีกกระชากใยไหมสีทองที่กำลังดึงร่างของหลีเฮงขึ้นสู่เบื้องบน

ทว่าจากรอยแยกเพดานถ้ำอันมืดมิดนั้น กลับมีเสียงหัวเราะหวานล้ำและเย้ายวนใจดังแว่วลงมาขัดขวางเสียก่อน

"คิกคิกคิก... ช่างเป็นงูน้อยที่อวดดีเสียจริง คิดจะแย่งชิงเหยื่ออันโอชะที่ข้าหมายตาไว้หรือ? ช่างไม่เจียมตัวเสียเลยนะจ๊ะ"

เสียงนั้นหวานหยดหยาดราวกับน้ำผึ้ง ทว่าเปี่ยมไปด้วยกระแสกดดันลมปราณอันทรงพลังจนทำให้ฝูงงูปราณของสืออิงถึงกับสลายตัวกลางอากาศทันที พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างเงาอรชรร่างหนึ่งที่ค่อยๆ ไต่ย้อยตัวลงมาจากรอยแยกเพดานถ้ำอย่างสง่างามราวกับเทพธิดาผู้ร่ายรำกลางสายลมร้อน

เมื่อร่างของนางพ้นจากเงามืดออกสู่แสงสว่างสีส้มแดงของเปลวเพลิงลาวา ทุกสายตาก็ต้องตกตะลึงกับรูปโฉมอันงดงามและน่าสะพรึงกลัวในเวลาเดียวกัน

นางคือ "เสี่ยวเหลียน" ราชินีเผ่าแมงมุมไหมเพลิง ระดับอักขระคู่เอสเอส สตรีอสูรระดับสูงผู้ครองรังชั้นในแห่งนี้ ท่อนบนของนางเป็นมนุษย์สตรีวัยแรกแย้มที่สวยสะคราญตาสะกดวิญญาณ ใบหน้าเรียวรูปไข่เนียนละเอียดดั่งหยดหยก คิ้วเรียวโก่งรับกับดวงตากลมโตแฝงแววเจ้าเล่ห์ซุกซนและเย้ายวนใจอยู่เป็นนิจ ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงชาดหยักยิ้มพริ้มพรายเผยให้เห็นไรฟันขาวสะอาด เรือนผมสีแดงเพลิงยาวสลวยระสะโพกอวบกลม ทรวงอกคู่งามของนางใหญ่มหึมาบดเบียดทะลักล้นพ้นผ้าคลุมผืนบางสีส้มบางเบาที่แทบจะปกปิดสิ่งใดไว้ไม่ได้ หน้าท้องแบนราบคอดกิ่วเนียนขาวจนเห็นลายเส้นเลือดฝาดจางๆ สะโพกอวบอัดสะบึมแน่นเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ทางเพศของผู้ใหญ่ ทว่าสิ่งที่ขัดกับท่อนบนอันแสนเย้ายวนใจคือ ท่อนล่างของนางตั้งแต่ช่วงเอวลงไปกลับเป็นร่างของแมงมุมเหล็กยักษ์ทมิฬมันวาว ขาแหลมคมทั้งแปดข้างเรียวยาวดุจหอกเหล็กอัคคีที่ร้อนแรงจนแผ่ประกายไฟแลบเลียตลอดเวลา ที่ส่วนปลายของลำตัวแมงมุมมีช่องพ่นใยที่กำลังปล่อยละอองใยไหมเพลิงสีทองสุกสว่างไหลเวียนอยู่ไม่ขาดสาย

เสี่ยวเหลียนใช้ช่วงขาแมงมุมเหล็กเกาะเกี่ยวกับใยไหมทองคำพาร่างของนางโรยตัวลงมาอย่างนุ่มนวล มือเรียวงามประหนึ่งลำเทียนเอื้อมออกไปแตะไล้รังไหมทองคำที่ห่อหุ้มร่างของหลีเฮงไว้ นิ้วมือนุ่มของนางลูบไล้ไปตามเส้นใยตรงตำแหน่งใบหน้าของหลีเฮงอย่างถือวิสาสะ ดวงตาคู่สวยของนางจ้องมองลอดช่องว่างเล็กๆ ของใยไหมสบตากับดวงตาของชายหนุ่มด้านใน แววตาของนางเต็มไปด้วยความปรารถนาและคลั่งไคล้อย่างเปิดเผย

"โอ้... ช่างเป็นบุรุษหนุ่มที่หล่อเหลาเอาการและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ดึงดูดใจถึงเพียงนี้ กลิ่นอายหยางบริสุทธิ์ในกายของเจ้าร้อนแรงและเข้มข้นยิ่งนัก ยิ่งได้มองใกล้ๆ ก็ยิ่งทำให้หัวใจของข้าเต้นระรัวจนแทบจะระเบิดออกมา คิกคิก... ข้าช่างโชคดีเสียจริงที่ได้พบเจอเชลยศึกที่ถูกใจเช่นนี้" เสี่ยวเหลียนเอ่ยเสียงหวานหยด ใบหน้างดงามก้มลงไปสูดดมกลิ่นอายจากรังไหมทองคำด้วยความเคลิบเคลิ้ม ท่าทางซาบซ่านปานได้ลิ้มรสอาหารทิพย์

"นี่นางแมงมุมแพศยา! เจ้าปล่อยสามีของข้าเดี๋ยวนี้! หากเจ้าบังอาจแตะต้องเขาแม้เพียงปลายก้อย ข้าจะสับร่างอสูรของเจ้าให้กลายเป็นหมื่นๆ ชิ้น และทำลายรังของเจ้าให้กลายเป็นจุน!" เย่เจาจวินตวาดลั่นด้วยน้ำเสียงที่สั่นสะท้านไปด้วยโทสะอันท่วมท้น ดวงตาสีเลือดของนางลุกโชนไปด้วยไฟนรกสีดำทมิฬ ไอสังหารที่แผ่ออกมาหนาแน่นจนอุณหภูมิรอบข้างที่ร้อนระอุพลันดิ่งฮวบลงประดุจอยู่ในถ้ำน้ำแข็งพันปี ชุดเกราะรบสีดำรอบกายของนางส่งเสียงกรีดร้องกังวานตอบรับความโกรธของนายหญิง

"อุ๊ยตาย... แม่สาวเกราะดำผู้นี้ช่างดุร้ายเสียจริง แววตาน่ากลัวปานจะกินเลือดกินเนื้อเช่นนี้ระวังจะทำให้หน้าตาอันงดงามต้องเหี่ยวย่นเอาได้นะจ๊ะ" เสี่ยวเหลียนหันมาเย้ยหยันพลางเอามือปิดปากหัวเราะเบาๆ ท่าทางไม่ได้เกรงกลัวต่อไอสังหารระดับสามเอสของเย่เจาจวินเลยแม้แต่น้อย เนื่องจากนางถือไพ่เหนือกว่าด้วยการควบคุมตัวประกันไว้ในมือ และมีชัยภูมิที่เป็นรังไหมเพลิงของตนเอง

"ท่านพี่รอข้าก่อนนะเจ้าคะ ข้าจะไปช่วยท่านเดี๋ยวนี้!" เย่เจาจวินไม่เสียเวลาพูดพล่อยๆ นางย่อตัวลงแล้วดีดร่างพุ่งทะยานขึ้นฟ้าประหนึ่งวิถีกระสุนปืนทมิฬ กรงเล็บแหลมคมขยับกางออกหมายจะฟันฉีกตัดใยไหมทองคำรวมถึงหัวของเสี่ยวเหลียนให้ขาดสะบั้น สืออิงเองก็พุ่งตัวขนานคู่ตามขึ้นมาอย่างรวดเร็ว ปราณอสรพิษเย็นรอบตัวกลั่นตัวกลายเป็นเงางูยักษ์สามตัวอ้าปากกว้างพุ่งงับเข้าหาขาแมงมุมเหล็กของสตรีอสุรผู้ลักพาตัวสามี

"คิกคิกคิก... อย่าคิดว่าจะเข้ามาถึงตัวข้าได้ง่ายๆ สิแม่สาวน้อยทั้งสอง วันนี้ข้าถูกใจสามีของพวกเจ้าแล้ว ข้าจะขออุ้มเขากลับไปบำเพ็ญคู่ฝึกวิชาร่วมรักเสพสังวาลเพื่อสูบพลังหยินหยางอันเข้มข้นนี้ในห้องหอเตียงใยแมงมุมส่วนตัวของข้าเสียหน่อย สัญญาว่าจะถนอมเขาเป็นอย่างดีไม่ให้บุบสลายเลยล่ะจ้า!" เสี่ยวเหลียนส่งเสียงหัวเราะอย่างร่าเริง ทว่าแววตาของนางกลับฉายแวววาบวับดุดันขึ้นมาทันควัน

ในขณะที่สองสาวพุ่งเข้ามาใกล้ เสี่ยวเหลียนก็สะบัดขาแมงมุมเหล็กท่อนล่างอย่างรวดเร็ว พ่นก้อนใยไหมสีทองปนแดงขนาดเท่ากำปั้นนับร้อยก้อนกระจายร่วงพรูลงมาราวกับ-่ากระสุนปืนใหญ่

"รับนี่ไปกินซะ! ดอกไม้เพลิงปะทุฟ้า!"

*บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม! บึ้ม!*

ทันทีที่ก้อนใยไหมเหล่านั้นกระทบกับอากาศและกระแสปราณของเย่เจาจวินกับสืออิง มันพลันปะทุระเบิดออกเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แรงระเบิดเพลิงอัคคีความร้อนสูงลิ่วสาดกระจายออกไปทุกทิศทางราวกับระเบิดเพลิงปะทุ สะเก็ดไฟสีส้มแดงพุ่งกระจายเต็มพื้นที่ ลมร้อนจากการระเบิดอัดกระแทกจนอากาศรอบด้านบิดเบี้ยว ฝุ่นควันหินละลายและละอองไฟหนาทึบกระจายบดบังวิสัยทัศน์จนมืดฟ้ามัวดิน

เย่เจาจวินต้องชะงักร่างกลางอากาศ ขยับเกราะรบสีดำปกคลุมร่างกายและสร้างเกราะกำบังปราณปกป้องสืออิงที่เกือบจะถูกไฟไหม้เกรียม ความแรงของการระเบิดไฟทำให้ทั้งสองสาวถูกแรงลมผลักตกลงมายังพื้นหินเบื้องล่างอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เสียงระเบิดตูมตามยังคงดังต่อเนื่องกีดขวางแนวรบและปิดเส้นทางไล่ล่าโดยสมบูรณ์

"บัดซบที่สุด! ควันไฟพวกนี้บดบังวิสัยทัศน์หมดแล้ว!" เย่เจาจวินสบถอย่างหัวเสียขณะลงแตะพื้นหิน นางสะบัดแขนเสื้อคลุมกวาดพัดไอควันไฟร้อนระอุให้สลายไปอย่างเร่งรีบ ทว่าเมื่อทัศนียภาพรอบข้างกลับมาแจ่มชัดขึ้นอีกครั้ง...

ร่างของเสี่ยวเหลียนพร้อมกับดักแด้รังไหมทองคำที่ห่อหุ้มตัวหลีเฮงไว้ด้านใน ก็ได้หายลับไปจากเพดานถ้ำและโถงกว้างแห่งนั้นเรียบร้อยแล้ว หลงเหลือไว้เพียงรอยไหม้จากการระเบิดและรูซอกหินขนาดยักษ์บนเพดานถ้ำที่ถูกใยไหมสีทองขึงปิดทางเข้าไว้ประหนึ่งประตูเหล็กอัคคีหนาแน่น

"กรีดดด! นายท่าน! นายท่านของข้า!" สืออิงทรุดกายลงนั่งกับพื้นด้วยความโศกเศร้าและเจ็บใจ ใบหน้าเนียนนุ่มเต็มไปด้วยรอยเปื้อนเถ้าถ่าน น้ำตาหยดใสไหลรินออกมาด้วยความกังวลใจในสวัสดิภาพของสามีสุดที่รัก

"สืออิง! อย่าเพิ่งร้องไห้คร่ำครวญไป! เจ้ารีบจัดตั้งทัพอสูรหมาป่าสองขาและอสูรปีศาจพ่นพิษมารให้เตรียมพร้อมรบด่วนที่สุด! ข้าจะใช้กระแสจิตตามรอยตราประทับรังของท่านพี่ไป ไม่ว่ามันจะเป็นรังผีหรือรังอสูรที่ใด ข้าก็จะทลายมันให้ราบและพาตัวท่านพี่กลับคืนมาให้จงได้!" เย่เจาจวินตะคอกสั่งการด้วยเสียงเฉียบขาด แววตาของนางเต็มไปด้วยประกายไฟโทสะที่ลุกโชนอย่างน่าสยดสยอง ความหึงหวงและห่วงใยในตัวสามีทำให้ราตรีพญายมผู้นี้พร้อมที่จะกวาดล้างสิ่งมีชีวิตทุกชนิดในรังแมงมุมแห่งนี้ให้สูญสิ้นอย่างแท้จริง

ขณะที่ด้านนอกกำลังเกิดความปั่นป่วนและโทสะระดับฟ้าถล่มดินทลาย

ภายในดักแด้รังไหมทองคำอันเหนียวเหนอะหนะนั้น...

หลีเฮงกำลังนอนหงายหลังห่อตัวแน่นหนาอยู่ข้างในรังไหมด้วยสภาพที่ค่อนข้างทุลักทุเลเป็นอย่างยิ่ง ร่างกายของเขาถูกใยไหมสีทองพันม้วนจนหนาหนับดูภายนอกคล้ายกับดักแด้ตัวหนอนขนาดยักษ์ไม่มีผิด ทว่าที่น่าแปลกใจคือ ชายหนุ่มกลับไม่ได้รู้สึกร้อนระอุหรือทรมานจากการแผดเผาของใยไหมเพลิงเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกอุ่นสบายราวกับนอนซุกตัวอยู่ในผ้าห่มขนเป็ดชั้นเลิศท่ามกลางฤดูหนาวก็มิปาน

[ระบบตรวจสอบข้อมูล: โฮสต์ได้รับความเสียหายจากลมปราณอัคคีและความร้อนศูนย์หน่วย เนื่องจากผลสัมฤทธิ์ของพลัง "เกราะพลังเมีย" จำนวนเจ็ดหน่วย และการเปิดใช้งานทักษะ "หลบหลังสตรี" อัตโนมัติในเสี้ยววินาทีก่อนถูกพันธนาการ ระบบได้ทำการโอนย้ายความเสียหายอุณหภูมิและความดันแรงระเบิดทั้งหมดไปกระจายลงสู่ค่าพลังป้องกันของภรรยาหลักและสนมที่อยู่ภายนอกแทนเป็นที่เรียบร้อย โฮสต์จึงยังคงอยู่ในสถานะปลอดภัยดีและสุขสบายร้อยเปอร์เซ็นต์]

"ฟู่... ค่อยยังชั่ว นึกว่าจะต้องกลายเป็นหมูหันย่างเกรียมในรังไหมซะแล้ว" หลีเฮงพ่นลมหายใจออกยาวเหยียดด้วยความโล่งอก โล่งอกที่เมียรักทั้งสองรับความเสียหายแทนเขาไปตามระเบียบ แต่ก็อดรู้สึกเขินๆ และเสียหน้าไม่ได้ที่จู่ๆ ก็โดนสตรีอสูรแมงมุมลากตัวปลิวขึ้นมาเหมือนลักพาตัวเด็กน้อยเช่นนี้

ทันใดนั้น หน้าจอแสดงแผงควบคุมระบบเทพแมงดาสีทองสุกสว่างก็กะพริบวูบวาบเบื้องหน้าสายตาของเขา พร้อมกับส่งเสียงแจ้งเตือนและข้อความติ๊งต๊องอันเป็นเอกลักษณ์กวนประสาทที่ทำให้เขาอยากจะขว้างระบบทิ้งวันละร้อยรอบ

*ติ๊ง!*

[การแจ้งเตือนจากระบบเทพแมงดาผู้ยิ่งใหญ่และหน้าหนา]
[เนื่องจากโฮสต์ผู้เป็นความภาคภูมิใจของสถาบันแมงดาเพลย์บอย ถูกสตรีปีศาจระดับสูงลักพาตัวไปต่อหน้าต่อตาภรรยาหลวงและสนมข้ารับใช้ โดยไม่มีการขัดขืน ดิ้นรน หรือแสดงความกล้าหาญใดๆ แม้แต่น้อย... ซึ่งถือเป็นการทำลายเกียรติยศอันริบหรี่และภาพลักษณ์ความสง่างามของบุรุษเพศอย่างรุนแรง!]
[ระบบจึงมีความเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ต้องทำการปรับลด 'ค่าศักดิ์ศรีสะสม' ของโฮสต์ลง -1 แต้ม]
[สถานะปัจจุบัน: ค่าศักดิ์ศรีสะสมคงเหลือ -57 แต้ม (จากระดับเดิม -56 แต้ม)]

"อ้าว! เฮ้ย! ไฉนถึงปรับแต้มข้าลดลงอีกล่ะฟะ?!" หลีเฮงโวยวายขึ้นมาในใจอย่างเดือดดาล "ข้าโดนใยไหมความเร็วปานสายฟ้าฟาดรัดมัดตัวแน่นขนาดนี้ ใครมันจะไปขยับหลบพ้นทันกันเล่า! แถมยังโดนยิงมารวดเร็วแบบสายฟ้าแลบขนาดนั้น ระบบแกจะมากล่าวหาว่าข้าไม่ขัดขืนได้ยังไงกัน!"

*ติ๊ง!*

[ระบบตอบกลับ: ระบบขอชี้แจงว่า ด้วยศักยภาพระดับระบบเทพแมงดาขั้นสูงสุด หากโฮสต์ใช้ปัญญาและกลยุทธ์รวมถึงความหน้าด้านอย่างแท้จริง โฮสต์ย่อมสามารถเรียกใช้อิทธิฤทธิ์ต้านทานหรือสละยูนิตมาขวางกั้นได้ ทว่าโฮสต์กลับเลือกที่จะใช้ทักษะ 'หลบหลังสตรี' เพื่อโอนย้ายความเสียหายและนอนนิ่งๆ ปล่อยให้อสุรสาวหน้าอกสะบึมโอบอุ้มลากหนีไปแต่โดยดี เนื่องจากลึกๆ ในจิตใต้สำนึกของโฮสต์มีความอยากรู้อยากเห็นและหลงใหลในความอกตู้มสะโพกอวบอัดของราชินีแมงมุมไหมเพลิงเสี่ยวเหลียนใช่หรือไม่? ระบบรู้ ระบบเห็น โฮสต์อย่ามาทำเป็นไก๋!]

"ไอ้ระบบบ้า! แกอย่ามาใส่ความข้านะโว้ย! ข้าเป็นคนรักเดียวใจเดียว (กับเมียทุกคน) และมีความสุภาพเรียบร้อยเป็นสุภาพบุรุษที่สุดในปฐพี!" หลีเฮงด่ากราดระบบในจิตใต้สำนึก ใบหน้าหนาๆ ของเขาเริ่มขึ้นสีแดงจางๆ ด้วยความเขินอายที่โดนระบบจับไต๋ได้บางส่วน เพราะตอนที่เสี่ยวเหลียนก้มลงมาจ้องมองและลูบไล้รังไหมเมื่อครู่นี้ ชายหนุ่มก็แอบมองหน้าอกอวบอัดล้นทะลักระดับมหึมาของนางตาค้างอยู่จริงๆ นั่นแหละ ใครจะไปคิดว่านางแมงมุมนี่จะหุ่นแซ่บทรมานใจชายได้ขนาดนี้!

[ระบบวิเคราะห์เพิ่มเติม: ยินดีด้วยกับโฮสต์! แม้แต้มศักดิ์ศรีจะลดลง แต่ดูเหมือนว่าเสน่ห์บุรุษแมงดาหน้าหล่อของโฮสต์จะทำงานได้อย่างยอดเยี่ยมร้อยเปอร์เซ็นต์ จนทำให้สตรีปีศาจระดับเอสเอสอย่างเสี่ยวเหลียนเกิดความหลงใหลคลั่งไคล้ในกลิ่นอายหยางและหน้าตาอันไร้ที่ติของโฮสต์ จนถึงขั้นประกาศกร้าวว่าจะจับโฮสต์ไปทำสามีร่วมรักฝึกบำเพ็ญคู่ในห้องนอนส่วนตัวของนางเพื่อสูบพลังหยินหยาง!]

[คำแนะนำจากระบบ: ขอแนะนำให้โฮสต์เตรียมตัวล้างชำระร่างกายให้สะอาดสะอ้าน นอนหงายหลังรอรับศึกหนักหน่วงจากราชินีแมงมุมผู้นี้บนเตียงใยสวาทได้เลย หากโฮสต์สามารถเอาชนะใจนางและใช้ทักษะการเล้าโลมบนเตียงบำเพ็ญคู่จนสำเร็จ โฮสต์ไม่เพียงแต่จะรอดพ้นจากการโดนสูบพลังชีวิตจนแห้งเหี่ยวเป็นซากมัมมี่ แต่ยังมีโอกาสที่จะสกัดรหัสพันธุกรรมยีนไหมเพลิงและยึดครองแหล่งแร่ศิลาไฟโลกันตร์ทั้งหมดมาครองได้อย่างง่ายดายอีกด้วย! จงภูมิใจเถิดที่ชีวิตนี้ได้ใช้ความหล่อและเรือนร่างในการพิชิตศึกสงคราม สมฐานะเทพแมงดาใต้หล้าอย่างแท้จริง!]

"หน็อย... พูดซะเห็นภาพเลยนะไอ้ระบบปัญญาอ่อน ใครมันจะไปยอมให้นางสูบพลังง่ายๆ กันฟะ ข้าต้องเป็นฝ่ายคุมเกมสิ!" หลีเฮงกัดฟันกรอดพลางคิดคำนวณในใจ ชายหนุ่มเอนกายพิงผนังรังไหมทองคำที่แกว่งไกวไปมาตามจังหวะการเคลื่อนที่อันรวดเร็วของเสี่ยวเหลียน รู้สึกได้ว่านางกำลังไต่ขึ้นที่สูงอย่างรวดเร็วและทิศทางน่าจะเป็นส่วนลึกที่สุดของเพดานถ้ำอันเป็นพื้นที่หวงห้ามส่วนตัวของนาง

แม้ว่าสถานการณ์ภายนอกจะดูเหมือนตัวเขาตกเป็นตัวประกันและเชลยศึกของนางปีศาจแมงมุมผู้หิวกระหาย ทว่าหลีเฮงกลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม ความคิดอันเฉียบแหลมและเจ้าเล่ห์ของชายหนุ่มกำลังหมุนวนประมวลผลอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางเปลี่ยนวิกฤตนี้ให้กลายเป็นโอกาสทองในการพิชิตใจราชินีแมงมุมเสี่ยวเหลียน และก้าวไปสู่การอัปเกรดฐานทัพขั้นที่สองต่อไป

"เอาเถอะ... อยากจะจับข้าไปทำสามีเสพสังวาลในห้องส่วนตัวงั้นหรือ? เสี่ยวเหลียนเอ๋ยเสี่ยวเหลียน เจ้ายับยั้งชั่งใจและเตรียมรับมือปรมาจารย์แห่งการนวดและการปรนนิบัติอย่างข้าไว้ให้ดีก็แล้วกัน วันนี้ข้าจะทำให้เจ้ารู้ซึ้งว่าการริอาจจับเทพแมงดาอย่างข้ามาเป็นเชลยศึกนั้น... จะต้องแลกมาด้วยการยอมสยบแทบเท้าข้าชั่วชีวิต!"

หลีเฮงแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ดวงตาทอประกายแห่งความหวังและความสนุกสนานท่ามกลางความมืดมิดในดักแด้รังไหมทองคำ ปล่อยให้สตรีอสูรสาวผู้เย้ายวนอุ้มลากเขาเข้าสู่ดินแดนรังใยสวาทส่วนตัวของนางอย่างสงบเงียบ...

---------------------------------------------------

[ประเมินผลระบบเทพแมงดา ประจำตอน]
* แต้มแมงดาคงเหลือ: 34,500 แต้ม (คงเดิม)
* แต้มวิบัติสะสม: 50 แต้ม (เพิ่มขึ้น +1 แต้ม จากผลของการปล่อยตัวให้สตรีอสูรระดับสูงลักพาตัวเข้าสู่รังลึกเพื่อหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าและต่อสู้ด้วยตนเอง)
* เกราะพลังเมีย: 7 หน่วย (คงเดิม สมาชิกขุนพลสตรีหลักยังคงปลอดภัยภายนอก)
* ค่าศักดิ์ศรีสะสม: -57 แต้ม (ลดลง -1 แต้ม จากการถูกลักพาตัวโดยขัดขืนไม่ได้ต่อหน้าสตรีข้างกาย)
* สถานะปัจจุบัน: 'ถูกคุมขังในรังไหมทองคำ / ถูกจับกุมตัวเป็นเชลยศึกสวาทโดยราชินีแมงมุมไหมเพลิงเสี่ยวเหลียน / กำลังเคลื่อนพลเข้าสู่ส่วนลึกสุดของรังหลักห้องนอนเตียงใยไหมเพลิง'

---------------------------------------------------