เรื่อง เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)
กระแสลมปาอุ่นื้ของิแหนองน้ำิญญาโบราณค่อย ๆ เลือนหายไปเบื้องหลัง เมื่อกองทัพผสมผสานอสูรของหลีเฮงเคลื่อนมุ่งหน้าขึ้นสู่ทิศอุดรอย่างต่อเนื่อง สภาพแวดล้อมโดยรอบเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วจนน่าใจหาย จากดินโคลนตมแฉะื้แปรเปลี่ยนเป็นดินแข็งแตกระแหง ก่อนจะถูกปกคลุมด้วยเกล็ดเกลือหนาและผลึกน้ำแข็งบางเบาสีขาวจับตัวหนาทึบ และในที่สุดก็กลายเป็นธารน้ำแข็งธรรมชาติอันกว้างใหญ่ไพศาลที่สะท้อนแสงแดดสลัวเป็นประกายสีฟ้าครามยะเยือกสุดลูกหูลูกตา บรรยากาศรอบกายันเปลี่ยนเป็นเงียบสงัด มีเพียงเสียงหวีดหวิวของสายลมและเสียงฝีเท้าก้าวเดินที่ดังก้องกังวานไปทั่วลานหิมะอันกว้างใหญ่
สายลมหนาวเหน็บกรีดเฉือนผ่านทุ่งหิมะดุจใบมีดคมกริบ หอบเอาละอองไอเย็นยะเยือกปลิวว่อนเข้าปะทะกองทัพอย่างไม่หยุดหย่อน เกล็ดหิมะจับตัวหนาเตอะตามเกราะหินหนาของเหล่าอสูรเกราะศิลา ส่งเสียงดังแกรกกรากทุกครั้งที่พวกมันย่ำเท้าลงบนผืนหิมะอันอ่อนนุ่ม ขนสัตว์และเกราะหินสั่นสะท้านภายใต้ังความเย็นขั้วโลกที่เริ่มทวีความหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งกองทัพขยับเข้าใกล้เป้าหมายมากเท่าใด อุณหภูมิรอบด้านก็ยิ่งดิ่งฮวบลงจนทำให้แม้แต่น้ำลายก็แทบจะจับตัวเป็นน้ำแข็งในทันทีที่พ่นออกมา ทว่ากองกำลังอสูรของหลีเฮงที่ผ่านการปรับแต่งยีนและเสริมปามาอย่างดียังคงรักษาระเบียบและฝีเท้าได้อย่างมั่นคง
เหนือน่านฟ้าสีเทาหม่น ร่างระหงของเจียงหวี่ ราชินีปักษาวายุ บินร่อนฉวัดเฉวียนนำทางด้วยทักษะการบินอันยอดเยี่ยม ปีกสีฟ้าครามคู่โตขยับกระพือโต้ลมหนาวสร้างกระแสลมหมุนปกป้องตัวเองและช่วยเปิดช่องว่างในม่านหิมะ คอยส่งสัญญาณชี้แนะแนวกระแสพายุและทิศทางการเดินทางที่ปลอดภัยที่สุดให้แก่กองกำลังเบื้องล่างอย่างขยันขันแข็ง ปาวายุของนางแผ่ออกเป็นเกราะป้องกันรูปโดมขนาดใหญ่บาง ๆ เพื่อลดแรงต้านลมของกองทัพบก ช่วยประหยัดกำลังกายของเหล่าอสูรเดินเท้าได้อย่างมหาศาล
ทว่า ยามก้มมองลงมายังกลางขบวนทัพ ภาพที่ปรากฏกลับชวนให้ผู้พบเห็นต้องสูดลมหายใจด้วยความอ่อนอกอ่อนใจและระอาปนขบขันอย่างช่วยไม่ได้
บนหลังอสูรเกราะศิลาขนาดใหญ่พิเศษตัวหนึ่ง ซึ่งได้รับหน้าที่ดัดแปลงเป็นรถลากอุ่นปาพิเศษ มีไอความร้อนกรุ่นเรืองแสงสีส้มแดงจาง ๆ แผ่ออกจากแผ่นหลังศิลาหลอมละลายเพื่อบรรเทาความหนาว หลีเฮงนอนเอกเขนกอุดมไปด้วยความเกียจคร้านอยู่บนกองผ้าห่มขนสัตว์หนาเตอะถึงสามชั้น ร่างกายห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมขนอสูรขั้วโลกตัวหนาเตอะจนดูคล้ายดักแด้ยักษ์ ในมือหนาถือถ้วยกระเบื้องเคลือบที่บรรจุน้ำต้มสมุนไพรอุ่นร้อนที่ส่งกลิ่นหอมกรุ่นควันฉุย โดยมีเสี่ยวจู เด็กสาวครึ่งแมงมุมผู้น่ารักนอนขดตัวซุกอยู่ข้าง ๆ คอยออดอ้อนและช่วยทุบขาเบา ๆ เพื่อบรรเทาความเมื่อยล้าจากท่านั่งและไอเย็นที่แทรกซึมเข้ามา
"อา... ช่างเป็นชีวิตที่แสนสุขสบายเสียนี่กระไร" หลีเฮงกระดกน้ำสมุนไพรอุ่นเข้าปากางทอดถอนหายใจยาว แววตาเคลิบเคลิ้มเต็มไปด้วยความสุขสำราญกึ่งประชดฟ้าดิน "การเดินทางท่ามกลางลมหนาวกรีดจิติญญาเช่นนี้ หากไม่ได้เบาะอุ่น ๆ ของอสูรเกราะศิลาและอ้อมกอดอุ่น ๆ ของเสี่ยวจูตัวน้อยของข้า ข้าคงแข็งตายกลายเป็นตุ๊กตาน้ำแข็งไปนานแล้ว ข้าขอปวารณาตนเป็นชายหนุ่มผู้หลบหลังสตรีเกาะเมียกินแรงอย่างมั่นคงถาวรชั่วกัลปาวสานเสียจริง ๆ ใครจะเก่งจะแกร่งปานใดก็เชิญตามสบาย แต่ข้าขอสบายอยู่บนกองขนสัตว์เช่นนี้แล!"
"ท่านพี่ล่ะก็... พูดจาเพ้อเจ้อไร้สาระอีกแล้วนะเจ้าคะ" เสี่ยวจูหัวเราะคิกคักางซบใบหน้าหวานเนียนลงบนอกอุ่นของเขา สองมือเล็ก ๆ โอบกอดรอบเอวหนาไว้แน่นเพื่อแบ่งปันไออุ่นของดวงจิตอสูร "แต่เสี่ยวจูก็ชอบที่ได้อยู่ใกล้ ๆ ท่านพี่แบบนี้เจ้าค่ะ ร่างกายของท่านพี่อุ่นและมีกลิ่นอายปาหยางที่ทำให้หัวใจของข้าเต้นรัวที่สุดในโลกเลย ถึงลมข้างนอกจะเหน็บหนาวเพียงใด เสี่ยวจูก็ไม่กลัวแม้แต่น้อยขอเพียงมีท่านพี่อยู่เคียงข้าง"
เย่เจาจวินที่เดินนำทัพอยู่ข้างรถลากคันโตเหลียวหน้าหันกลับมาส่งสายตาค้อนวงงามให้แก่สามีตัวดี "ท่านพี่... ท่านช่วยแสดงท่าทางเป็นผู้นำทัพผู้น่าเกรงขามและน่าเลื่อมใสสักนิดจะได้หรือไม่? ทหารอสูรและบริวารปีศาจแมงมุมต่างตรากตรำบุกน้ำลุยไฟและเดินย่ำธารหิมะจนเท้าเย็นยะเยือก ทว่าผู้เป็นนายผู้กุมชะตาชีวิตของพวกมันกลับนอนอุตุอยู่บนเบาะอุ่น คอยให้ภรรยาตัวน้อยคอยปรนนิบัติบีบนวด สันหลังยาวเสียจนข้าขี้เกียจจะพูดแล้ว ช่างน่าอิจฉาและน่าตบตีให้หายหน้าหนาเสียจริง!"
"โธ่ เจาจวินยอดรัก อย่าใจจืดใจดำกับสามีนักเลย" หลีเฮงยิ้มกริ่มขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงเบาะ แกล้งยื่นมือใหญ่ไปดึงมือเรียวบางนุ่มนิ่มของเย่เจาจวินมากุมประสานไว้แน่น "ข้าจำเป็นต้องถนอมร่างกาย รักษาสุขภาพทางกายและไขข้อท่อนเอวไว้เพื่อศึกใหญ่และเพื่อค่ำคืนอันเร่าร้อนในวันหน้าอย่างไรเล่า หากข้าเจ็บไข้ได้ป่วยหรือเอวเคล็ดไปเพราะลมหนาวขั้วโลก ใครจะคอยทำหน้าที่ประสานชีพจรบำเพ็ญคู่สวาทช่วยยกระดับังให้แก่พวกเจ้าเล่าจ๊ะ? ข้าทำเพื่อพวกเจ้าทั้งนั้นเลยนะนี่"
เย่เจาจวินแสร้งทำเป็นสะบัดมือหนีทว่าท้ายที่สุดก็ยอมปล่อยให้เขากุมมือเรียวของนางไว้แต่โดยดี ใบหน้างดงามสล้างฉายแววระออปนเอ็นดูความหน้าด้านไร้ยางอายของสามีที่หาข้ออ้างได้น้ำขุ่น ๆ เสมอ ทันใดนั้น กระแสลมเหนือน่านฟ้าันส่งเสียงหวีดหวิวอย่างบ้าคลั่ง รอยแยกของปุยเมฆและเกล็ดหิมะกระจายออก ร่างระหงของเจียงหวี่ร่อนถลาลงมาจากฟากฟ้าราวกับดาวตก พับปีกคู่งามลงข้างกายอย่างสง่างาม ทว่าใบหน้างดงามจับใจของราชินีปักษากลับฉายแววเคร่งเครียดและสั่นไหวด้วยความกังวลใจอย่างเด่นชัด
"หลีเฮง เจาจวิน พวกเราเข้าใกล้เขตอันตรายยิ่งกว่าที่ประเมินไว้แต่แรกแล้ว" เจียงหวี่เอ่ยรายงานด้วยน้ำเสียงจริงจังจนลมพายุรอบกายคล้ายกับหยุดชะงักไปชั่วขณะ "ข้างหน้าข้ามยอดเขาชันนี้ไป คือลาดธารน้ำแข็งลึกล้อมรอบด้วยไอเย็นยะเยือกสีฟ้าครามหนาแน่นสะท้านิญญา ซึ่งนั่นคือเขตธารน้ำแข็งที่เป็นพิกัดของมหาบ่อแร่วิเศษขั้วโลก แหล่งแร่วิเศษธาตุเหมันต์บริสุทธิ์อันเป็นเป้าหมายสูงสุดของกองทัพเรา ทว่าจากที่ข้าบินลาดตระเวนและใช้สัมผัสิญญาตรวจสอบ น่านฟ้านั้นไม่ได้ถูกปิดกั้นด้วยค่ายกลระดับธรรมดา แต่มีม่านังงานโบราณที่หนาแน่นและเก่าแก่ที่สุดปกคลุมอยู่!"
"ม่านังงานโบราณงั้นรึ?" หลีเฮงปล่อยมือเจาจวินแล้วลุกขึ้นยืนตรงอย่างจริงจัง เสื้อคลุมขนสัตว์สะบัดตามลม แววตาแปรเปลี่ยนเป็นคมกริบประดุจนักวางแผน "มันแตกต่างจากิแอื่นอย่างไร เจียงหวี่?"
เจียงหวี่สูดหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ แววตาคู่สวยแฝงความหวั่นเกรงขณะกล่าวตอบ "มันไม่ใช่ังที่เกิดจากกองทัพสัตว์อสูรทั่วไป แต่จากการสแกนคลื่นังงานผ่านกระแสลมปา พิกัดที่แท้จริงใต้ธารน้ำแข็งหนาเตอะแห่งนั้นคือรังจำศีลลึกของ จักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งบรรพกาล หลงปิงเอ๋อร์ บอสใหญ่ระดับ SSS ของิแแห่งนี้ที่กำลังนอนหลับใหลอยู่ภายในรังนอนโบราณกาล!"
"บอสระดับ SSS... จักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งบรรพกาล หลงปิงเอ๋อร์?" เย่เจาจวินถึงกับอุทานออกมา แววตาไหวระริกด้วยความตกตะลึงลึก ๆ "มังกรบรรพกาลในตำนานที่หลับใหลอยู่ใต้พิภพงั้นรึ? ังระดับนั้นเพียงแค่ขยับลมหายใจก็อาจแช่แข็งพวกเราได้ทั้งหมด"
"ใช่แล้ว" เจียงหวี่ตอบ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตึงเครียด "และม่านังป้องกันชั้นนอกที่เราเห็นนั้น ก็ถูกสร้างขึ้นและปกป้องโดยฝูงปักษาผลึกเหมันต์ ซึ่งเป็นข้ารับใช้และปีศาจจำแลงที่สร้างจากผลึกแก้วน้ำแข็งโบราณและไอังงานมังกรของหลงปิงเอ๋อร์ พวกมันคอยทำหน้าที่ลาดตระเวนรอบนอก ป้องกันไม่ให้ไอังมังกรภายในรั่วไหลออกไปด้านนอกและคอยกำจัดผู้บุกรุกทุกคนอย่างโหดเหี้ยม"
เย่เจาจวินขมวดคิ้วคู่สวยางหันไปประเมินสถานการณ์ร่วมกับหลีเฮง "ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง กองทัพของพวกเราจำเป็นต้องฝ่าแนวม่านป้องกันและทำลายฝูงปักษาผลึกเหมันต์ด่านแรกนี้ให้ได้ เพื่อที่จะเปิดทางและเข้าสู่เขตมหาบ่อแร่วิเศษขั้วโลก ทว่าหากังของพวกมันเข้มข้นถึงขนาดมีไอังมังกรเกื้อหนุน การต่อสู้ภาคพื้นดินก็คงจะยากลำบาก ค่ายกลใยเหนียวหน่วงของเสี่ยวเหลียนและกองทัพราบอสูรเกราะศิลาคงได้รับผลกระทบจากความเย็นที่แช่แข็งถึงกระดูกแน่"
หลีเฮงพยักหน้าเห็นด้วยอย่างเคร่งขรึม ชายหนุ่มเรียกหน้าจอระบบสีทองสว่างไสวขึ้นมาตรงหน้าทันทีเพื่อทำการตรวจสอบสิ่งของวิเศษในคลัง หวังจะหาของวิเศษป้องกันลมหนาวหรือไอเย็นมังกรขั้วโลกเพื่อบัฟให้แก่กองทัพ
*ติ๊ง!*
[ระบบเทพแมงดา ตรวจพบความต้องการสำรวจคลังสิ่งของวิเศษป้องกันไอเย็นและม่านังงานมังกรของโฮสต์]
[คำแจ้งเตือนและข้อแนะนำจากระบบ: ไอเย็นเหมันต์ขั้วโลกและังกดดันิญญาจากจักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งบรรพกาลมีความเข้มข้นทางังงานและมีค่าตบะบารมีโบราณสูงเกินกว่ามาตรฐานคลังของวิเศษป้องกันหนาวทั่วไปจะต้านทานได้อย่างสมบูรณ์แบบ ระบบขอแนะนำให้โฮสต์หลีกเลี่ยงการเปิดศึกขนาดใหญ่ในคราวเดียวเพื่อป้องกันการสั่นสะเทือนทางปา และควรระมัดระวังในการจัดขบวนทัพอากาศเข้าสกัดกั้นอย่างประณีต เพื่อขัดขวางการตอบสนองของม่านังงานชั้นนอก]
[แต้มแมงดาสะสมปัจจุบัน: 87,000 แต้ม (ได้รับแต้มปันผลรายวันสะสมจากหุ่นเทพสวมรอยวังหิมะ +3,000 แต้มเรียบร้อยแล้ว)]
[แต้มวิบัติสะสม: 74 แต้ม | ค่าศักดิ์ศรีสะสม: -65 แต้ม]
"แปดหมื่นเจ็ดพันแต้มสะสม... ยอดเยี่ยมมาก แต้มสะสมเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง" หลีเฮงยิ้มมุมปากเมื่อเห็นยอดแต้มสะสมางคิดวิเคราะห์คำแนะนำของระบบ "ระบบเตือนไม่ให้เปิดศึกใหญ่จนสะเทือนังมังกร และแนะนำให้ใช้ทัพอากาศเข้าสกัดกั้นเพื่อไม่ให้ม่านังงานแผ่ไอเย็นถล่มทัพราบ... เจียงหวี่ ฝูงบินอสูรบินพิฆาตที่พวกเราฟักและปรับแต่งยีนด้วยลมปาวายุของเจ้า มีความเร็วและการป้องกันพายุหิมะเพียงพอที่จะจัดการกับฝูงปักษาผลึกน้ำแข็งนั่นหรือไม่?"
เจียงหวี่กางปีกกว้างขยับเบา ๆ แววตาทอประกายมั่นใจขึ้นบ้าง "อสูรบินพิฆาตมีโครงสร้างผิวเกราะที่ทนทานสูงและเหนียวแน่น ทั้งยังได้รับปาวายุพยุงลมของข้าทำให้สามารถบินโฉบเฉี่ยวโต้กระแสพายุหิมะได้คล่องตัวกว่าปีศาจข้ารับใช้จำแลงเหล่านั้นแน่นอน ขอเพียงเราเข้าจู่โจมด้วยยุทธวิธีรวดเร็วและทำลายวงโคจรการรวมังของพวกมัน ม่านังงานชั้นนอกก็จะปราศจากการป้องกันและเปิดทางให้แก่กองทัพด้านล่างได้!"
"ถ้าเช่นนั้นก็ไม่มีอะไรต้องลังเล! สั่งการกองทัพทั้งหมด เตรียมตัวรับศึกและฝ่าม่านป้องกันด่านแรกเดี๋ยวนี้!" หลีเฮงออกคำสั่งเสียงเข้มเด็ดขาด สลัดความขี้เกียจทิ้งไปจนสิ้น แววตาคมปลาบจับจ้องข้ามยอดเขาชันเบื้องหน้า
กองทัพผสมเคลื่อนข้ามสันเขาธารน้ำแข็งอันสูงชันเข้าสู่เขตม่านังงานชั้นนอกอย่างเงียบเชียบ ทันทีที่เหยียบย่างข้ามผ่านเส้นเขตแดน ท้องฟ้าที่เคยสลัวสว่างันหมุนวนแปรปรวนกลายเป็นมืดครึ้มดำทึบดุจราตรีอันไร้ก้นบึ้งในพริบตาเดียว ลมพายุหิมะสีดำทึบกรรโชกพัดรุนแรงกระแทกใส่จนร่างทหารอสูรและแมงมุมแทบปลิวคว้าง ละอองเกล็ดหิมะที่ปลิวว่อนเปลี่ยนสภาพเป็นผลึกน้ำแข็งแหลมคมราวกับมีดสั้นนับพันเล่มกรีดเฉือนไปทั่วทั้งหุบเขา
*ครืน... อูม...*
เสียงคำรามต่ำทุ้มเลื่อนลั่นลึกเขย่าแผ่นดินสะท้านสะเทือนดังมาจากเบื้องล่างใต้ธารน้ำแข็งหนาเตอะ ดั่งเสียงถอนหายใจของมังกรยักษ์ในฝันร้ายอันยาวนาน ส่งผลให้เกิดกระแสสายฟ้าอัสนีเหมันต์สีน้ำเงินสว่างวาบแล่นแปลบปลาบผ่าเปรี้ยงปร้างลงมาจากฟากฟ้าทมิฬสู่ผืนน้ำแข็งรอบข้างเป็นระยะ ๆ แรงระเบิดของสายฟ้าสีน้ำเงินส่งกลิ่นอายความเย็นยะเยือกบริสุทธิ์อันเป็นตบะบารมีของจักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งบรรพกาล แช่แข็งฝุ่นผงและเศษหินรอบข้างให้กลายเป็นคริสตัลในพริบตา แสงสีน้ำเงินครามของสายฟ้ายิ่งส่องสว่างสลับกับม่านพายุหิมะสีดำทึบสร้างความดุดันน่าเกรงขามและสะพรึงใจแก่ผู้พบเห็นยิ่งนัก
ท่ามกลางม่านพายุหิมะสีดำและแสงอัสนีเหมันต์สีน้ำเงินที่แปลบปลาบ ฝูงปักษาผลึกเหมันต์นับร้อยตัวันร่อนดิ่งทะยานลงมาจากก้อนเมฆทมิฬ ร่างกายของพวกมันส่องสว่างเรืองรองดุจน้ำแข็งแก้วโปร่งแสงงดงามวิจิตรตระการตา ทว่าดวงตากลับทอประกายสีแดงเลือดดุดันไร้ความปรานี พวกมันขยับปีกแก้วคริสตัลปล่อยกระแสความเย็นสีขาวขุ่น ก่อนจะสะบัดปีกปลดปล่อยหอกหิมะผลึกโบราณ ซึ่งเป็นแท่งผลึกน้ำแข็งแหลมคมยาวเปี่ยมด้วยแรงดึงดูดหนาวเหน็บและังลมปาเหมันต์ขั้วโลก พุ่งดิ่งลงมาโจมตีกองทัพราบอสูรเกราะศิลาเบื้องล่างดุจ-่าฝนหอกหิมะถล่มทลาย
*ตูม! ตูม! ตูม!*
เสาผลึกน้ำแข็งพุ่งกระแทกเข้าใส่โล่หินของทหารอสูรเกราะศิลาอย่างจัง แรงปะทะแฝงไปด้วยไอเย็นขั้วโลกที่แทรกซึมผ่านรอยต่อเกราะจนทำให้ร่างศิลาของเหล่าอสูรหลายตัวถึงกับสั่นสะท้าน ผิวเกราะศิลาถูกแช่แข็งจับตัวเป็นสีขาวโนในพริบตา คราบหิมะเย็นจัดแผ่ขยายแช่แข็งข้อต่อขาทำให้พวกมันขยับตัวด้วยความยากลำบาก ควันร้อนสีขาวโชยกรุ่นออกจากเกราะหินจากการเปลี่ยนอุณหภูมิอย่างฉับัน
"เจียงหวี่! สั่งการฝูงอสูรบินพิฆาตทะยานขึ้นสู่ฟ้าน่านฟ้าขั้วโลกทันที! อย่าปล่อยให้พวกมันยิงถล่มทัพราบของพวกเราได้ตามใจชอบ บุกทะลวงและทำลายระเบียบการจัดขบวนรบของพวกมันเดี๋ยวนี้!" หลีเฮงชี้กระบี่ชูสั่งการอย่างเฉียบขาด แววตามุ่งมั่นไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
"รับบัญชาท่านพี่! ฝูงปักษาวายุและอสูรบินพิฆาต จงทะยานขึ้นสู่นภา!" เจียงหวี่ส่งเสียงกรีดร้องกังวานก้องท้องฟ้า ปีกสีฟ้าครามสยายเต็มพิกัดกางกว้างทะยานพุ่งผ่านม่านพายุหิมะสีดำขึ้นสู่เวหาเป็นร่างแรก ตามติดด้วยฝูงอสูรบินพิฆาตสิบตัวที่บินทะยานตามขึ้นไปดุจเงามืดสีม่วงเขียวรวดเร็วปานลมกรด ปีกหนังอันแข็งแกร่งของพวกมันกระพือปัดเป่าละอองหิมะรอบข้างร่อนหลบกระแสสายฟ้าอัสนีเหมันต์สีน้ำเงินที่ผ่าลงมาได้อย่างคล่องตัวราวกับผีเสื้อกลางสายฝน
ฝูงอสูรบินพิฆาตบินลาดตระเวนประชิดเข้าหาฝูงปักษาผลึกเหมันต์อย่างไม่เกรงกลัว ทันทีที่เข้าสู่ระยะประชิด ส่วนหางที่ม้วนขดกลมของพวกมันันสะบัดเหวี่ยงไปข้างหน้าอย่างรุนแรง พ่นยิงกระสุนกรดระเบิดเิงสีส้มแดงสว่างไสวออกไปเป็นวงกว้างเข้าใส่ฝูงปักษาผลึกน้ำแข็งข้าศึกทันที
*ฟิ้ว! ฟิ้ว! ตูม! ตูม!*
กระสุนกรดระเบิดเิงปะทะเข้ากับร่างผลึกน้ำแข็งของฝูงปักษาผลึกเหมันต์ เกิดเสียงระเบิดก้องสะท้านและไฟลุกโชนท่ามกลางอากาศหนาวเหน็บ ของเหลวกรดร้อนจัดปนปาอัคคีแผดเผาและกัดกร่อนร่างกายผลึกของฝูงปักษาผลึกเหมันต์จนผลึกแก้วร้าวรานแตกสลายส่งเสียงร้องระงมปนเปด้วยความเจ็บปวด ปีกผลึกของพวกมันละลายทะลุจนไม่สามารถบินประคองร่างได้ ร่วงหล่นลงสู่พื้นธารน้ำแข็งเบื้องล่างทีละตัวสองตัวดุจเศษผลึกร่วงพรูจากสวรรค์ ฉากยุทธเวหาดวลกันระหว่างังกรดระเบิดเิงสีส้มแดงและพายุสายฟ้าอัสนีเหมันต์สีน้ำเงินครามทวีความเดือดดาลและเร้าใจยิ่งขึ้นทุกขณะ สะกดสายตาทุกผู้คนให้จับจ้องมองแสงไฟและแสงเย็นที่ปะทะสว่างไสวไปทั่วผืนฟ้าอันหนาวเหน็บ
หลีเฮงยืนสั่งการตรึงแนวกองกำลังราบอยู่เบื้องล่าง แววตาส่องประกายเคร่งขรึมและประเมินสถานการณ์อย่างเฉียบคม "ตรึงแนวกองกำลังบกไว้ให้มั่น! เฝ้าสังเกตการณ์คลื่นังงานของข้าศึกและเฝ้าระวังไม่ให้ม่านังโบราณสะเทือนถึงตัวมังกร ศึกด่านแรกนี้พวกเราจะใช้กองบินอากาศขัดขวางและสกัดกั้นข้าศึกให้สิ้นซาก เพื่อเปิดทางค่ายกลและเตรียมบุกทะลวงฝ่าแนวม่านค่ายกลน้ำแข็งของจักรพรรดินีมังกรเยือกแข็งบรรพกาลในตอนถัดไป!"
กระแสไฟฟ้าร้อนแรงปนน้ำกรดระเบิดเิงสีส้มแดงปะทะกับพายุหิมะและสายฟ้าสีน้ำเงินแห่งตบะมังกรกลางเวหาอย่างสะท้านสะเทือน สงครามขั้วโลกเพื่อพิชิตมหาบ่อแร่วิเศษขั้วโลกกำลังเข้าสู่ช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานและตื่นเต้นอย่างที่สุด!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??