เรื่อง เกิดใหม่ทั้งที ข้ามีระบบเทพแมงดา (NC ฮาเร็ม)

ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนน!

เสียงสั่นสะเทือนสะท้านแผ่นดินลึกที่ระเบิดขึ้นหลังการบำเพ็ญคู่สามประสานเพิ่งเสร็จสิ้นไปหยกๆ ดังกึกก้องกัมปนาทจนแก้วหูแทบปริร้าว คลื่นพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวบดขยี้โครงสร้างอันมั่นคงของวิหารทรายทองคำโบราณที่สถาปนาอยู่ใต้ผืนปฐพีมานานนับหมื่นปีให้ปริแยกออกเป็นเสี่ยงๆ ผนังศิลาหินทรายสีทองอร่ามที่เคยประดับประดาด้วยอักขระมนตราโบราณเรืองรอง บัดนี้เกิดรอยร้าวขนาดใหญ่คดเคี้ยวประดุจอสรพิษร้ายเลื้อยพาดผ่าน เศษอิฐและหินก้อนมหึมาหนักหลายสิบตันร่วงถล่มลงมาจากเพดานถ้ำอย่างบ้าคลั่งประดุจ-่าฝนอุกกาบาต กองทัพทรายนุ่มสีทองบริสุทธิ์ก้นโถงวิหารที่เพิ่งรองรับคราบน้ำรักอุ่นร้อนของหนึ่งชายสองหญิง บัดนี้ไหลครูดทรุดฮวบลงสู่รอยแยกของแผ่นดินสีดำมืดที่ขยายตัวกว้างขึ้นเรื่อยๆ

"เหวอ! เมียรัก! ระวังตัวด้วย!"

หลีเฮงที่เนื้อตัวยังหลงเหลือไอร้อนและคราบเสน่หาจากการฝึกบำเพ็ญคู่สามประสานรีบรวบเสื้อคลุมของตนเข้าหากันอย่างลนลาน ชายหนุ่มโจนทะยานร่างเข้าหาเยี่ยเจาจวินและหม่าเสี่ยวหลิงที่กำลังยืนทรงตัวอยู่บนกองทรายที่สั่นไหว สองแขนแกร่งโอบรวบเอวคอดกิ่วของภรรยาทั้งสองเข้ามาแนบอก ก่อนจะระเบิดพลังปราณหยางบริสุทธิ์ออกมาก่อตัวเป็นม่านพลังสีทองทรงกลมหนาเตอะ คอยปัดเป่าเศษศิลาหินและกรวดทรายที่ถล่มลงมาอย่างบ้าคลั่ง 

กริ๊ง... กริ๊ง...

เส้นเชือกสีแดงมรกตประดับกระดิ่งมารที่เคยรัดตรึงร่าง of สองสาวบัดนี้หลุดลุ่ยร่วงหล่นลงบนพื้นทราย เสียงสั่นกังวานของมันถูกกลบด้วยเสียงพังทลายของสิ่งก่อสร้างอย่างสิ้นเชิง 
(อุ๊ย! "รัดตรึงร่าง of สองสาว" -> "รัดตรึงร่างของสองสาว")
ดีนะที่ตรวจเจอก่อนกดส่ง!
มาเช็กบรรทัดต่อบรรทัด:
`เส้นเชือกสีแดงมรกตประดับกระดิ่งมารที่เคยรัดตรึงร่างของสองสาวบัดนี้หลุดลุ่ยร่วงหล่นลงบนพื้นทราย เสียงสั่นกังวานของมันถูกกลบด้วยเสียงพังทลายของสิ่งก่อสร้างอย่างสิ้นเชิง`

"หลีเฮง! มัวแต่โอบพวกเราอยู่ทำไม! รีบปล่อยมือแล้วพุ่งตัวออกไปข้างนอกเร็วเข้า!" เยี่ยเจาจวินสะบัดกายหลุดจากการโอบกอดของสามีอย่างรวดเร็ว ใบหน้างามสะสวยหยิ่งผยองสลักจากหยกบัดนี้เคร่งเครียดเป็นประวัติการณ์ ดวงเนตรสีม่วงคู่สวยวาวโรจน์ด้วยความระแวดระวัง นางสะบัดมือขวาเรียกดาบปราณมืดราตรีเล่มยักษ์ออกมาถือไว้ในมือ คลื่นพลังงานสีดำทมิฬหมุนวนแผ่กระจายออกมาต้านทานแรงกดทับของมิติภายนอกที่กำลังกดบีบเข้ามาอย่างรุนแรง

หม่าเสี่ยวหลิง ราชินีมดทรายทองคำพยายามระงับอาการสั่นเทาของร่างกาย ผิวกายสีทองเนียนละเอียดของนางแดงระเรื่อสลับซีดเผือด นางหลับตาลงเพื่อส่งกระแสจิตวิญญาณเชื่อมโยงกับฝูงมดทรายที่กระจายกำลังอยู่ภายนอก ก่อนจะลืมตาขึ้นด้วยความตกใจกลัวอย่างที่สุด "ไม่จริง... ป้อมปราการทรายทองคำที่พวกเราเพิ่งจะเกณฑ์กำลังมดทรายสร้างขึ้นใหม่... ตอนนี้มันทรุดตัวพังพินาศลงหมดแล้ว! ผืนทรายและชั้นหินแกรนิตใต้ดินลึกกำลังสลายตัวกลายเป็นหลุมยุบขนาดใหญ่ยักษ์!"

"หา?! ป้อมทรายทองคำอันยิ่งใหญ่ตระการตาที่ข้าเพิ่งสร้างเสร็จพังยับเยินไม่มีชิ้นดีเลยรึ?!" หลีเฮงร้องโวยวายเสียงหลงพลางหัวใจแทบแตกสลายเมื่อคิดถึงหยาดเหงื่อแรงงานและเวลาที่สูญเสียไป ทว่าเขาก็ไม่มีเวลามานั่งเสียใจกับสิ่งก่อสร้างอีกต่อไป

ตูมมมมม!

ผืนดินกึ่งกลางโถงวิหารทรายทองคำระเบิดออกอย่างรุนแรง พลังงานปราณสีแดงเข้มดั่งโลหิตและไอร้อนระอุปะทุทะยานพุ่งตรงขึ้นสู่เบื้องบน ทะลวงผ่านเพดานหินศิลาจนแตกกระจายกลายเป็นช่องโหว่ขนาดใหญ่ยักษ์เปิดออกสู่ผืนฟ้าภายนอก หลีเฮงอาศัยจังหวะนี้ใช้ก้าวย่างพริบตาสายฟ้ากระตุกโอบรวบเอวของทั้งเยี่ยเจาจวินและหม่าเสี่ยวหลิง พุ่งตัวทะยานขึ้นสู่ห้วงเวหาผ่านช่องโหว่นั้นหนีออกจากวิหารที่กำลังถล่มลงใต้พิภพอย่างทุลักทุเล

ทว่า ทันทีที่เท้าของพวกเขาสัมผัสกับพื้นทรายภายนอก ภาพเหตุการณ์ที่ปรากฏแก่สายตากลับชวนให้สติสัมปชัญญะแทบหลุดลอย

เนินทรายสีทองอร่ามกว้างใหญ่ไพศาลบัดนี้แปรสภาพกลายเป็นสนามรบแห่งฝันร้าย แผ่นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่นปานผืนดินจะแยกออกเป็นเสี่ยงๆ ผืนทรายสั่นระริกและยุบตัวกลายเป็นคลื่นยักษ์ยวบยาบที่กลืนกินทุกสิ่งก่อสร้าง รอยแยกสีดำขนาดมหึมากว้างหลายสิบเมตรพาดผ่านเนินทรายนับสิบเส้น ฉีกกระชากป้อมปราการทรายทองคำที่ตั้งตระหง่านอยู่จนพังทลายโค่นล้มลงไปในเหวมืด และที่กึ่งกลางของภัยพิบัตินั้น มีหลุมยุบขนาดใหญ่ยักษ์กว้างนับสิบลี้ปรากฏขึ้นอย่างน่าสะพรึงกลัว

จากก้นหลุมยุบมืดทมิฬที่แผ่กลิ่นอายความตายสีแดงเข้ม ร่างกายขนาดมหึมาประดุจเทือกเขาเคลื่อนไหวและค่อยๆ โผล่พ้นขึ้นมาเหนือทะเลทราย!

มันคือ "ราชันหนอนยักษ์โบราณระดับบรรพกาล" ตัวจริงเสียงจริง!

ลำตัวของมันยาวเหยียดและหนาแน่นราวกำแพงเมืองหลวง ผิวหนังภายนอกปกคลุมด้วยเกล็ดหินผุโบราณหนาเตอะสีเทาดำสลับกับเส้นใยอักขระพลังงานสีแดงเพลิงที่ปะทุเดือดพล่านประดุจธารอัคนีเดือดที่ไหลเวียนอยู่ใต้ปฐพี ส่วนหัวขนาดยักษ์ของมันไม่มีตาเหมือนสิ่งมีชีวิตทั่วไป แต่เต็มไปด้วยดวงตาสีแดงฉานประดุจโคมไฟโลกันตร์นับร้อยดวงกะพริบถี่ระยิบระยับอยู่รอบใบหน้า ปากของมันเป็นรูกลมขนาดยักษ์กว้างใหญ่พอที่จะกลืนกินสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ลงคอได้ในคำเดียว ภายในช่องปากนั้นเรียงรายไปด้วยเขี้ยวแหลมคมนับหมื่นซี่ที่หมุนวนบดเคี้ยวไปมาส่งเสียงกรอบแกรบชวนสยองขวัญ รูจมูกขนาดใหญ่ด้านข้างปากพ่นไอพิษสีเขียวเข้มและไอร้อนระอุออกมาจนอุณหภูมิในมณฑลทรายพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว จนทรายรอบกายมันละลายตัวกลายเป็นแก้วเหลวสีแดง

"โฮกกกกกกกกกกกกข์!"

มันแผดเสียงคำรามก้องฟ้าสะท้านดิน คลื่นเสียงความถี่ต่ำแผ่ซ่านออกไปกระแทกจนมวลอากาศบิดเบี้ยว เกิดเป็นพายุหมุนทรายสีแดงคลั่งขนาดยักษ์พัดโหมกระหน่ำเชือดเฉือนทุกสิ่งก่อสร้างและสิ่งมีชีวิตภายนอกให้แหลกลาญ ฝูงทหารมดทรายทองคำที่คอยตั้งมั่นป้องรังต่างส่งเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว บางส่วนถูกพายุทรายสีแดงพัดลอยเคว้งคว้างขึ้นไปบนฟ้าและถูกบดขยี้เนื้อตัวแตกละลายกลายเป็นผุยผงในพริบตา

"บ้าไปแล้ว! เจ้าอสุรกายนั่นมันตัวบ้าอะไรกันเนี่ย?! ทำไมมันถึงได้ใหญ่โตและน่าเกลียดน่ากลัวปานนี้!" หลีเฮงหน้าถอดสีเป็นประวัติการณ์ มือหนากำหมัดแน่น คิ้วขมวดเข้าหากันจนแทบจะเป็นปม ชายหนุ่มรีบส่งกระแสจิตเรียกใช้งานระบบในจิตใต้สำนึกทันทีด้วยความตื่นตระหนก

'ระบบ! รีบตอบข้าด่วน! เจ้าตัวยักษ์นี่โผล่มาจากไหน แล้วทำไมพลังกดดันของมันถึงได้น่าสยดสยองขนาดนี้! พวกเราจะต้านทานมันไหวได้อย่างไร!'

พลันนั้น หน้าร้านค้าระบบโปร่งแสงสีทองเรืองรองกางขึ้นมาตรงหน้าของหลีเฮงอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่เป็นสัญญาณร้ายแรง

[ ติ๊ง! ระบบตรวจพบสภาวะมิติผันผวนรุนแรงขั้นวิกฤตสูงสุด! ]
[ แจ้งเตือน: ปัจจุบันแต้มวิบัติสะสมเพิ่มพุ่งทะยานถึง 98 แต้ม ส่งผลกระทบทำให้สภาพแวดล้อมมิติแปรปรวนขั้นวิกฤตสีแดงเข้มมรณะ ระบบดำเนินการบังคับหักแต้มภาษีมิติแปรปรวนรายวันจากโฮสต์ทันทีเพื่อรักษาเสถียรภาพระบบ! ]
[ หักแต้มภาษีมิติแปรปรวนรายวัน: -10,000 แต้มสะสม ]
[ ยอดสะสมแต้มปัจจุบันคงเหลือ: 116,000 แต้ม ]

"เฮ้ย! หักภาษีมิติแปรปรวนวันละหนึ่งหมื่นแต้ม?! แกบ้าไปแล้วหรือระบบ! ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้ แกยังจะมาหักแต้มเก็บภาษีขูดรีดเอาเปรียบของข้าอีกรึ?!" หลีเฮงโวยวายเสียงดังลั่นในใจแทบจะพ่นโลหิตออกมาด้วยความเจ็บแค้น

[ ติ๊ง! แจ้งเตือนเพิ่มเติม: เนื่องจากระบบมิติอยู่ในสภาวะผันผวนขั้นวิกฤต สินค้าทุกรายการในร้านค้าระบบจะถูกปรับราคาสินค้าเพิ่มขึ้นชั่วคราว 50% จนกว่าโฮสต์จะสามารถลดระดับแต้มวิบัติสะสมลงได้สำเร็จ ]

"หา?! ปรับราคาสินค้าเพิ่มขึ้นห้าสิบเปอร์เซ็นต์อีก?! นี่มันปล้นกันกลางวันแสกๆ ชัดๆ! แกคิดว่าแต้มสะสมของข้ามันร่วงมาจากฟ้าหรือไงกันระบบหน้าเลือด!" หลีเฮงแทบอยากจะกระโดดไปบีบคอนายหน้าค้ากำไรของระบบ ทว่าสภาวะแวดล้อมที่ตึงเครียดกลับบีบคั้นเข้ามาทุกทิศทาง

ราชันหนอนยักษ์บรรพกาลเริ่มขยับร่างขนาดมหึมาบิดส่ายพุ่งตัวทะยานเข้าหาพวกเขาทั้งสามคนด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด ลำตัวที่หนาหนักของมันกวาดต้อนเม็ดทรายจนเกิดกำแพงเพลิงอัคนีสูงลิ่วพุ่งเข้าใส่

"หลีเฮง! ระวังตัว!"

เยี่ยเจาจวินตะโกนเตือนพลางถลาตัวเข้าหาหนอนยักษ์อย่างกล้าหาญ นางกวัดแกว่งดาบปราณมืดราตรีฟันออกไปเป็นวงกว้าง เกิดเป็นดาบปราณสีดำทมิฬขนาดใหญ่นับสิบจ้วงทะลวงฟันเข้าใส่ส่วนหัวของราชันหนอนยักษ์บรรพกาล ทว่าเสียงปะทะกลับดัง "เคร้ง!" ประดุจฟันดาบใส่แผ่นเหล็กกล้า ปราณมืดที่ทรงพลังของราชินีปีศาจราตรีทำได้เพียงแค่ทิ้งรอยขีดข่วนสีขาวจางๆ บนเกล็ดศิลาของมันเท่านั้น

"ท่านพี่เจาจวิน! ข้าช่วยท่านเอง!" หม่าเสี่ยวหลิงร่ายมนตราควบคุมค่ายกลทรายทองคำที่ยังหลงเหลืออยู่างสุดกำลัง เม็ดทรายนับหมื่นล้านตลบอบอวลพุ่งเข้าเกาะกุมพันธนาการรอบลำตัวของหนอนยักษ์ หวังจะดึงรั้งชะลอการเคลื่อนไหวของมัน ทว่าหนอนยักษ์โบราณสะบัดตัวเพียงครั้งเดียว ค่ายกลทรายก็แตกพังทลายไม่เป็นท่า ส่งแรงสะท้อนกลับมาจนร่างของสองนารีลอยละลิ่วกระแทกกับผืนทรายใบหน้าซีดเผือด

"อึก... มันแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!" หม่าเสี่ยวหลิงครางออกมาเบาๆ

'ระบบ! รีบเปิดร้านค้าแสดงรายการอาวุธระดับตำนานที่สามารถสยบเจ้าหนอนบ้านี่ให้ราบคาบที!' หลีเฮงรีบส่งจิตสั่งการอย่างร้อนใจ

[ ติ๊ง! หน้าต่างเสนอขายสินค้าปราบปรามอสุรกายระดับบรรพกาลเปิดใช้งาน: ]
[ 1. ดาบประกายสวรรค์พิฆาตมาร (ระดับกึ่งเทพ) - ราคาปกติ 80,000 แต้ม -> ราคาปรับเพิ่มขึ้น 50%: 120,000 แต้มสะสม ]
[ 2. ยันต์สะกดเทพบรรพกาลแปดทิศ (ระดับตำนาน) - ราคาปกติ 90,000 แต้ม -> ราคาปรับเพิ่มขึ้น 50%: 135,000 แต้มสะสม ]
[ 3. ค่ายกลมหายานสยบฟ้า (ระดับมหาจักรพรรดิ) - ราคาปกติ 100,000 แต้ม -> ราคาปรับเพิ่มขึ้น 50%: 150,000 แต้มสะสม ]

หลีเฮงกวาดสายตามองดูตัวเลขราคาสินค้าแต่ละชิ้นแล้วมุมปากสั่นพะงาบๆ "ไอ้หย๋า! ราคาปรับเพิ่มขึ้นมหาโหดปานนี้! ดาบเล่มเดียวราคาปาเข้าไปแสนสองหมื่นแต้ม! ตอนนี้ข้าเหลือสะสมอยู่ในคลังระบบแค่หนึ่งแสนหนึ่งหมื่นหกพันแต้ม ถ้าขืนยอมจ่ายซื้อไปก็ถังแตกสนิทชั่วคราวชั่วขณะแน่ แถมแต้มในมือไม่พอซื้อยันต์สะกดเทพด้วยซ้ำ! มีไอเทมชิ้นไหนราคาประหยัดและพอจะใช้งานแก้ขัดได้บ้างไหม?!"

หลีเฮงเลื่อนแถบรายการค้นหาของที่ถูกที่สุดในระบบร้านค้าอย่างไม่ลดละ จนกระทั่งไปสะดุดตาเข้ากับไอเทมชิ้นหนึ่งในหมวดเครื่องเทศพิเศษสำหรับการทำครัวมิติ:

[ น้ำพริกนรกหัวมารพิโรธ (ไอเทมเครื่องเทศดับชีพพิเศษ) ]
[ คำอธิบาย: น้ำพริกนรกสูตรเข้มข้นแสบทรวงที่บดสกัดจาก 'พริกหัวมาร' ที่เติบโตในขุมนรกโลกันตร์ชั้นที่แปด มีความฉุนแสบร้อนจัดจ้านทะลุสิบล้านระดับ ไอระเหยและละอองของมันสามารถทำให้เทพบรรพกาลนรกร้องไห้โฮได้เมื่อได้สัมผัสเข้ากับเนื้อเยื่ออ่อนหรือจุดประสาทสัมผัสรับกลิ่น ]
[ ราคาปกติ: 1,333.33 แต้ม -> ราคาปรับเพิ่มขึ้น 50%: 2,000 แต้มสะสมพอดี ]

"น้ำพริกนรกหัวมารพิโรธงั้นรึ? ราคาหลังปรับราคาขึ้นแล้วคือสองพันแต้ม... ตกลง! เอาอันนี้แหละระบบ!" หลีเฮงตอบตกลงโดยไม่ลังเล แม้จะแอบทึ่งกับสติของตนเองที่คิดจะใช้น้ำพริกสู้อสุรกายบรรพกาล

[ ติ๊ง! ดำเนินการชำระเงินค่าไอเทม 'น้ำพริกนรกหัวมารพิโรธ' จำนวน 2,000 แต้มสะสมเสร็จสิ้น! ]
[ ยอดสะสมแต้มปัจจุบันคงเหลือ: 114,000 แต้ม ]

พลันสิ้นเสียงระบบ กระปุกศิลาสีแดงเพลิงขนาดเท่ากำปั้นปรากฏขึ้นในอุ้งมือของหลีเฮงทันที ฝากระปุกถูกสลักลายรูปใบหน้าของหัวมารกู่ร้องพ่นไฟอยู่บนป้ายผนึก หลีเฮงรีบกวาดตามองหาอุปกรณ์เสริมในกระเป๋าระบบ ก่อนจะดึงเอาท่อไม้ไผ่สำหรับเป่าลูกดอกธรรมดาๆ แบบโบราณที่เคยเก็บไว้ขว้างมุมหนึ่งออกมาใช้งาน

"หลีเฮง! เจ้าจะเล่นพิเรนทร์อะไรอีกในเวลานี้?! อสุรกายนั่นมันกำลังรวบรวมลมปราณจะพ่นพิษใส่พวกเราแล้ว!" เยี่ยเจาจวินร้องตะโกนลั่นขณะพยายามกางม่านพลังปราณมืดต้านทานกระแสลมร้อน

"เจาจวิน! เสี่ยวหลิง! เชื่อใจข้าเถอะ! พวกเจ้าสองคนช่วยดึงความสนใจของมันที บีบให้มันอ้าปากหรือเชิดหัวขึ้นดวงตามาทางขวา!" หลีเฮงร้องบอกพลางใช้ก้าวย่างพริบตาเร่งความเร็วพุ่งตัวเหยียบขึ้นไปบนเศษหินซากกำแพงป้อมปราการที่สูงเด่นจวนจะถล่ม

"เข้าใจแล้วสามี!" หม่าเสี่ยวหลิงรวบรวมสติสั่งการ ทหารมดทรายที่หลงเหลือส่งเสียงร้องรู่ก้อง วิ่งกรูเข้าปะทะสีข้างเพื่อรบกวนหนอนยักษ์ ขณะที่เยี่ยเจาจวินลอยตัวสะบัดดาบปราณมืดตัดผ่านหนวดเส้นใหญ่รอบหัวของมันจนขาดสะบั้น

"โฮกกกกกข์!"

หนอนยักษ์โบราณระดับบรรพกาลกู่ร้องคำรามด้วยความขุ่นเคือง มันโยกหัวขนาดมหึมาสั่นไหวไปมา รูจมูกขนาดใหญ่พ่นไอพิษสีเขียวหนาแน่นขยายกว้างออก พร้อมดวงตาสีนับสิบคู่จ้องเขม็งมาที่เยี่ยเจาจวินเพื่อเตรียมพ่นของเหลวพิษเดือดทำลายล้างทุกสิ่ง

"จังหวะนี้แหละ!"

หลีเฮงเปิดฝากระปุกศิลาสีแดงเพลิงอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายความเผ็ดร้อนแสบจมูกรุนแรงพวยพุ่งฟุ้งกระจายออกมาจนตัวหลีเฮงยังแสบตาแทบน้ำตาไหล ชายหนุ่มกรอกผงน้ำพริกนรกหัวมารพิโรธสีแดงฉานอัดแน่นเข้าไปในท่อไม้ไผ่เป่าลูกดอกธรรมดาจนเต็มกระบอก ผสมผสานปราณหยางบริสุทธิ์ของตนเองเข้าไปทำหน้าที่เป็นแรงขับเคลื่อนดันกระแทก

"ชิมน้ำพริกสูตรกู้โลกของพี่เฮงหน่อยเป็นไง ไอ้หนอนนรก!"

ฟู่!

หลีเฮงเป่าลมปราณออกไปอย่างสุดแรงเกิด ละอองผงน้ำพริกนรกหัวมารพิโรธสีแดงเข้มพวยพุ่งทะยานเป็นกลุ่มหมอกหนาทึบลอยล่องไปตามกระแสลม มุ่งตรงเข้าสู่ดวงตาอันบอบบางและรูจมูกกว้างใหญ่ของราชันหนอนยักษ์บรรพกาลอย่างแม่นยำระเบิดละอองกระจายเต็มใบหน้าของมัน!

ละอองความเผ็ดร้อนนรกสิบล้านระดับซึมซาบเข้าสู่เนื้อเยื่ออ่อนและรูจมูกสัมผัสของมันทันที

ทุกอย่างเงียบกริบไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่ผิวหนังเกล็ดหินโบราณรอบส่วนหัวและรูจมูกของหนอนยักษ์จะเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำน้ำตาสีเขียวขุ่นไหลพรากออกมาราวกับเขื่อนแตก หัวของมันส่ายสะบัดไปมาด้วยความแสบร้อนทรมานแสนสาหัส คลื่นอณูพริกแกงแทรกซึมลึกเข้าไปในระบบหายใจจนร่างยักษ์เกร็งกระตุกอย่างรุนแรง

"ฮัด... ฮัด... ฮัดชิ้วววววววววววววววววววววววววววว!"

เสียงจามสนั่นสะท้านแผ่นดินไหวดังลั่นกึกก้องไปทั่วทั้งมิติ แรงกระแทกและลมสะท้อนจากการจามของราชันหนอนยักษ์บรรพกาลรุนแรงยิ่งกว่าพายุหมุนคลั่งขนาดยักษ์ พัดพาทรายและเศษหินปลิวว่อนกระจายตัวไปทุกทิศทาง คลื่นกระแทกขนาดใหญ่ซัดร่างของหลีเฮง เยี่ยเจาจวิน และหม่าเสี่ยวหลิงกระเด็นลอยร่วงหล่นลงพื้นทราย ทว่าสมาธิและพลังยุทธ์ของอสุรกายโบราณได้แตกซ่านลงทันที ส่งผลให้ร่างมหึมาล้มพับหัวซบลงกับทรายชะงักการโจมตีลงชั่วขณะ!

[ ติ๊ง! ยินดีด้วย! โฮสต์ประสบความสำเร็จในการใช้กลยุทธ์แปลกใหม่ 'พริกแกงเป่าตาและยั่วเย้าอสุรกายระดับตำนาน' ส่งผลให้อสุรกายชะงักงันชั่วคราว! ]
[ โฮสต์ได้รับโบนัสแต้มสะสมพิเศษ: +1,000 แต้มสะสม ]
[ ยอดสะสมแต้มปัจจุบันคงเหลือสุทธิ: 115,000 แต้ม ]
[ เนื่องจากโฮสต์ใช้ท่อเป่ากระบอกไม้ไผ่โบราณและเครื่องแกงนรกปะทะกับอสุรกายระดับตำนานอย่างน่าอนาถใจ ส่งผลให้ระบบทำการหักค่าศักดิ์ศรีลดลง -2 แต้ม ]
[ ค่าศักดิ์ศรีสะสมปัจจุบันคงเหลือ: -92 แต้ม ]
[ การทรุดตัวของชั้นทรายและดินแดนแปรปรวนจากการจามของหนอนยักษ์ ส่งผลให้แต้มวิบัติสะสมเพิ่มขึ้น +1 แต้ม ]
[ แต้มวิบัติสะสมปัจจุบัน: 99 แต้ม (ขีดจำกัดวิบัติแดงเข้มมรณะ) ]
[ เกราะพลังเมียปัจจุบันคงที่: 12 หน่วย ]

"อูยยย... เจ็บชะมัด เจ้าหนอนบ้านี่มันจามแรงเหมือนพายุหมุนคลั่งเลย!" หลีเฮงลุกขึ้นมาสะบัดศีรษะไล่ฝุ่นทรายพลางกวาดตามองแต้มสะสมที่กลับมาสมดุลที่ 115,000 แต้ม แม้จะแอบหดหู่ใจกับค่าศักดิ์ศรีที่ตกลงเหลือ -92 และแต้มวิบัติพุ่งถึง 99 แต้มอย่างใกล้ขีดจำกัดวิบัติสีแดงเข้มมรณะก็ตาม

"เจ้านี่มันจอมพิเรนทร์แท้ๆ!" เยี่ยเจาจวินพยุงตัวลุกขึ้นจ้องมองหนอนยักษ์ที่ยังจามไม่หยุดด้วยแววตาครึ่งตกตะลึงครึ่งขำขัน "แต่มันกลับได้ผลอย่างไม่น่าเชื่อ!"

"แน่นอนสิเมียรัก! แต่ตอนนี้แผ่นดินทรายรับน้ำหนักไม่ไหวแล้ว ทุกคนถอยลงใต้ดินเร็วเข้า!" หลีเฮงร้องสั่งเสียงลั่นเมื่อมองเห็นรอยแตกแยกของแผ่นดินรอบด้านเริ่มขยายตัวยวบยาบฉับพลัน

ทว่า ทันใดนั้นเอง ชั้นตลิ่งทรายและแผ่นศิลาทองคำที่หลีเฮงกำลังเหยียบทรงตัวอยู่นั้น ได้พังทลายแยกออกเป็นสองซีกอย่างรวดเร็วเนื่องจากแรงสะเทือนจากการจามสะท้านแผ่นดินเมื่อครู่ ผืนทรายยวบไถลลื่นลงดึงร่างของหลีเฮงให้ลื่นไถลเสียหลัก ร่วงหล่นดิ่งลึกลงไปในปล่องโพรงเหมืองใต้ดินที่ลึกสีดำทมิฬทันที!

"เหวอออออ! ช่วยด้วยยยยย!" 

"หลีเฮง!" เสียงกรีดร้องของเยี่ยเจาจวินและหม่าเสี่ยวหลิงดังไล่หลังมาแผ่วเบาลงเรื่อยๆ ขณะที่ร่างของชายหนุ่มร่วงหล่นดิ่งลงสู่ความมืดมิดก้นบึ้งโพรงเหมืองใต้ดินลึกพร้อมกับทหารมดทรายบางส่วนที่ร่วงตกลงตามมา ดินแดนเบื้องล่างแผ่ไอปราณโบราณและอุณหภูมิเย็นเฉียบ ดึงเขาเข้าสู่การผจญภัยใต้พิภพครั้งใหม่ที่จะเปลี่ยนวิถีชีวิตเขาไปตลอดกาล!

หลีเฮงจะรอดพ้นจากภัยอันตรายในเหมืองใต้ดินมืดมิดนี้ได้อย่างไร? และเยี่ยเจาจวินกับหม่าเสี่ยวหลิงจะหาทางตามลงมาช่วยเขาได้ทันเวลาหรือไม่? โปรดติดตามตอนต่อไป!