เรื่อง หลุมดำของอารมณ์ ***NC***
เราื่ นุช ี่เกิดเรื่องั้แกับเราั้เราอายุ 27 ปี
จะบอกว่า เรื่องต่อไปนี้มันคงเป็นอะไรที่เลวร้ายสำหรับคนดีๆ
คนปกติทั่วไปเขาคงไม่ทำกัน
ช่วงนั้นเราทำงานู่บริษัทแห่งหนึ่งในเมืองหลวงนี่แหละ
คือไม่อยากพาดพิงื่จังหวัด ฮ่าๆ
วันที่เกิดเรื่อง คือ เราบังเอิญต้องกินเลี้ยงวันเกิดเพื่อนเรา
คือั้เราก็มีแฟนู่นะ
แต่วันที่เกิดเรื่อง แฟนเราเมามากจนเราต้องใ้เพื่อนของแฟน
พานั่งแท็กซี่กลับบ้านไป ด้วยความที่เรา เป็นลูกสาวคนเล็ก
พี่สาวเราแต่งงานไปแล้ว แถมู่ต่างจังหวัด
่แม่เราหวงเรามากพอสมควร ั้พอ่รู้ว่าเราต้องกลับบ้านเอง
แม่ก็ใส่เราเป็นชุดเ เพราะทีแรกคือว่า แฟนเราบอกจะมาส่ง
แต่เขาดันเมาเละเทะ มันโชคดีนะที่ั้เรามัวม้อยมอยกับเพื่อน
จนแทบไ่ไ้ยกเหล้ายกดื่มเ ยิ่งพอเราเ็แฟนเราดื่มกับเพื่อนเขา
เรารู้เว่าไม่รอดหรอก ก็เป็นงั้นจริงๆ
แม่เใ้่ถ่อมาจากบ้าน เพื่อมารับเรา ่มาถึงที่ร้านที่เรากินเลี้ยง
ราวๆ 23.30 น. ่เราโทรตาม ั้เราเข้าห้องน้ำู่
พอรับสาย่เราเสร็จ เราก็บอกลาเพื่อนๆเรา
ถึงแม้จะเป็นวัยทำงาน ่กับแม่เราก็ไม่เคยปล่อยเราเป็นอิสระเ
เรื่องเซ็กส์กับแฟนนี่แทบไม่ต้องพูดถึง ต้องอาศัยจังหวะสุดๆ
ถึงขั้นต้องแอบหาเวลาไปเข้าม่านรูดแล้วใ้แฟนทะลวงช่องคลอดเอา
ยาคุมนี่เป็นสิ่งที่เรา ก็อยากกินมาก
เพื่อจะใ้แฟนเอาน้ำเชื้อของเขามาฝากในท้องน้อยเราบ้าง
แต่แฟนก็เป็นห่วงเรา ัว่าจะมีผลระยะยาว
เขาเใช้แต่ถุงยางอนามัยตลอด เพราะเดือนนึง
เราจะโดนแฟนเอาลำ-วยมาเข้ารูหีแค่เดือนละ ครั้งสองครั้งเอง
ว่าไปมันก็ถึงเป็นโชคดีของเราอีกนั้นแหละ
เพราะแฟนเราก็เข้าใจนะ เขาไม่เคยน้อยใจอะไรเเขายิ่งชอบด้วยซ้ำ
เพราะเหมือน่แม่เราเป็นเหมือนคนคอยคุมเราแทนเขา
เมื่อเราเดินมาหน้าร้านที่เรากินเลี้ยง เราเจอ่เรายืนสูบบุหรีู่่
เราเ็่เรายืนคุยกับ พี่ รปภ. ของทางร้าน
"เออ มาแล้วตัวแสบ"
่เราทัก พร้อมกับหันไปบอก รปภ.
"โอ้ ผมนึกว่าลูกสาวน้ายังแบบเด็กสาว"
"นี่โตแล้ว ไม่น่าหวงขนาดนี้เ"
รปภ. หนุ่มที่ยืนคุยกับ่เราแซว่เรา
"ปะ่ไปกัน"
เราทัก่ และหันไปยิ้มใ้ รปภ. หนุ่ม
เรากับ่เดินออกมาจากหน้าร้านราวๆ 50 เมตรได้มั้ง
ยืนรอแท๊กซี่นานมาก ยุ่งก็เริ่มรุมมากัด
อาจเป็นเพราะมันดึกมั้ง จนเราจะเปลี่ยนใจเดินกลับไปที่ร้าน
เพื่อหาเพื่อนที่ยังไม่เมาแล้วรอใ้เพื่อนไปส่ง แล้วรถเมล์คันเล็กๆคนนึงก็โผล่มา
"เห้อกว่าจะมาได้"
่เราบ่น แต่พอรถมาถึงใกล้ๆ โหคนนี่แบบเต็มคันเ
"่ จะไปเหรอหนูว่าหาแท๊กซี่ดีกว่าเถอะ"
เราบอก่ แต่่เราไม่ตอบอะไร ่เราโบกรถเมล์ พอรถจอด ประตูเปิด
"ยังขึ้นได้อีกไหมครับ"
่เราถามพนักงาน อาจด้วยเพราะวัย 50 กว่าแล้ว คนขับเตอบมาเหมือนจะสงสาร
"ได้ครับลุง ขึ้นมาเคันนี้ รอบสุดท้ายครับ"
คนขับตะโกนบอก เรากับ่เต้องฝืนขึ้นไป
"แน่นหน่อยลุง พอดีมันรอบสุดท้าย"
คนขับบอก เราเเดินตามตูด่ไป เบียดๆคนไปในรถ
ในรถมืดมาก ขนาดเปิดไฟู่นะ อาจเพราะคนเยอะด้วยมั้ง
พอรถเริ่มขับออกไป เราก็เสไปเสมา พอมานั่งรถเมล์
แทนที่จะไวแต่กลายเป็นนานเสียอีก
ลมที่โกรกเข้ามาในรถมันพอช่วยใ้อากาศไม่ร้อนมากเท่าไหร่
พอรถขับออกมาจากหน้าร้านที่เราไปกินเลี้ยงกับเพื่อได้สักพัก
มันก็เริ่มเข้าสู่ถนนลูกรัง ด้วยความที่ตอนขึ้นรถมา
เราเดินตาม่ แต่พอยืนแบบนี้ กลายเป็น่ที่ยืนข้างหลังเรา
เราเริ่มรู้สึกอึดอัดแปลกๆ เพราะจู่ๆ่เราก็ถูกคนอื่นเบียดมาเรื่อยๆ
เพราะคนที่เขายืนด้านในบางทีก็จะลงก่อนด้วย
"ขยับๆใ้คนอื่นลงด้วยครับผม"
เสียงคนขับตะโกนบอก พอมีคนลงไป เราก็ได้ยินเสียง่เรา
"นุช เป็นไงบ้างลูก"
เสียง่เราถามในความสลัวๆของแสงไฟ
"ไม่เป็นไร่ ่ละ"
เราถาม่
"ก็แน่นไปหน่อย ลงไปต่อแท๊กซี่ไหมลูก"
่เราถามเรา เราเนมันดึกแล้วเบอกไป
"ไม่เป็นไร่"
เราตอบและหันไปมองข้างทาง พยายามมองผ่านหัวคนที่นั่งู่ออกไป
พอรถเริ่มขับออกนอกเมือง ได้ไม่ไกลมาก
"ขอปิดไฟนะครับ มันสะท้อนกระจกครับ"
คนขับพูดขึ้นมา แล้วไฟในรถก็ดับลง
ท่ามกลางความมืด มีแต่เสียงเครื่องยนต์
ผ่านไปได้ไม่ถึง 5 นาที เราก็รู้สึกการลวนลามที่เกิดขึ้นกับเรา
เรารู้สึกว่ามีใครบางคน กำลังใช้มือลูบๆคลำๆที่สะโพกเราู่
เราเองใส่กระโปรงไปทำงาน มันไ่ไ้สั้นอะไร ก็ประมาณครึ่งขานี่แหละ
มือนั่นเหมือนพยายามลูบแก้มตูดเราเบาๆ
เราก็เแกล้งเรียก่
"ู่่ตรงไหนอะ"
เราเรียก่ อาจด้วยความที่เราโดนเลี้ยงมาแบบรัดกุม
ตอนนี้เราเกลายเป็นลูกแงของ่ขึ้นมาทันที
ใจเราตอนนี้ตื่นเต้นมาก ทั้งัทั้งตกใจ มือไม้สั่นไปหมดเพราะมือนั้น
ไม่ยอมหยุดลูบคลำตูดเราเ แล้วใจเราก็ตกไปที่ตาตุ่ม
"เงียบๆ"
เสียงของชายแปลกหน้าที่ใช้อะไรสักอย่าง
จี้หลังเราู่ เหมือนเขาจะกระซิบใส่หูเราเบาๆ
เราัมาก น้ำตาแม่งไหลออกมาั้เ
เรายอมปล่อยใ้มันลวนลามเราต่อไป จากทีแรกที่ลูบๆคลำๆตูดเรา
ตอนนี้มือของมันก็เร่มลูบที่ขาอ่อนเรา
เราคิดว่ามันจะต้องทำมากกว่านั้นแน่ๆ
เพราะมันพยายามเอามือล้วงเข้าในใต้กระโปรงเราใ้ได้
แล้วจู่ๆรถก็จอดไฟเปิดอีกครั้ง มีคนลงรถไป
เราอาศัยจังหวะนั้นหันไปมองหา่ แต่ด้านหลังเรากับมีผู้หญิงยืนู่
เราแปลกใจมากว่าเสียงผู้ชายนั้นหายไปไหน
เราแทรกตัวเบียดคนอื่นเพื่อไปขยับไปหา่ทันที ด้านหลัง่ ไม่มีคนู่เ
แทนที่จะเอาเบาะมาเสริม แต่กลายเป็นเรากับู่่หลังสุดของรถ
ตรงนั้นมันเป็นเหมือนจุดวางของอะไรสักอย่าง แต่ก็ดีจะได้ไม่มีใครมาเบียดเรากับ่อีก
พอรถเริ่มขับออกไปต่อไฟในรถดับเราก็รู้สึกว่า เรามีความปลอดภัยมากขึ้น
อาจเพราะว่า ข้างหลังเรามี่เรายืนู่
เราหันไปหา่เราและกระซิบบอก่ว่า
“ตะกี้มีใครไม่รู้มาลวนลามหนู”
“แต่พอรถเปิดไฟล์มันหายไปแล้ว”
พอพูดเสร็จ ่ก็ไม่ตอบอะไร เราเยืนเฉยๆ
แต่ในใจเรายังรู้สึกว่าัู่
เราเยื่นมือลงไป จับเอามือพออีกข้างนึง มาจับที่เอวเรา
คือเอาจริงๆแล้วเราไม่คิดอะไรหรอก แต่พอมือของ่มาวางที่เอวเรา
ทำไมเรารู้สึกว่า มือของ่เหมือนกำลังรั้งเอวของเราเข้าไปหาตัวู่่
ซึ่งั้เราเองก็ไม่คิดอะไรนะแล้วรถก็ตกหลุม
ทางจากที่ดีๆก็กลายเป็นทางลูกรังอีก
ท่ามกลางความมืดเรารู้สึกถึงความ แปลกประหลาดที่เกิดขึ้น
ตรงตูดของเรา เรารู้สึกถึงความเคลื่อนไหวตรงเป้า่
แน่นอนสิก็่เอวเราู่
ร่องตูดเรากำลังมีท่อนเนื้อของ่ ที่กำลังตื่นขึ้นมาภายในกางเกงของ่
แต่แปลกที่เราไม่รู้สึกแย่อะไรเ เพราะี่่ดึงเอวเราไป
เราหันไปมองนะ ว่าใช่่ืเป่าที่เอวเราู่
พอเ็เป็น่ที่อมยิ้มใ้เรา เรากลับไ่ไ้รู้สึกัอะไรเ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??