เรื่อง เกิดเป็นขุนศึกเป้าใหญ่ พร้อมระบบเทพแมงดา NC
ตอนที่ 21: ทะลวงระดับกายาเหล็กทมิฬ!
ตอนที่ 21: ทะลวงระดับกายาเหล็กทมิฬ!
ท้องฟ้าเืชายแดน่าเสบียงัของแ้พยัคฆ์ิฬในาราตรีี่ควระืิและเีั บัดนี้กัถูก้ด้วยีแฉานของเปเิี่ลุกโชน่าบ้าคลั่ง แไฟสว่างาวับะ้กับโะของศัตาุธี่ฟาดฟันกัน เสียงแตรศึกดังกึกก้องกัมปนาทสะท้านสะเทือนไปทั่วทั้งผืนป่าากับเสียงคำรามของมฤตยู -่าธนูไฟนับร้อยนับพันดอกแหวกอากาศพุ่งทะานลงมาากับสายฝนแห่งความตาย บรรากาศรอบด้านเต็มไปด้วยความโกลาหล คาวเลือด และกลิ่นไหม้เกรียมของซากศพี่ถูกเผาผลาญ
ท่ามกลางความโกลาหลและการสู้รบี่แสนชุลมุนนั้น ร่างมโหฬาร of นายกองทหารม้าแ้พยัคฆ์ิฬปรากฏกายขึ้นากับอสูรร้ายจากขุมนรก ร่างกายของมันกำยำล่ำสันเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อี่อัดแน่นากับศิลาผา สวมชุดเกราะหนักี่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเลือด ในมือของมันกระชับง้าวเหล็กเล่มเขื่องขนาดมหึมาี่ดูหนักอึ้งและทรงพลัง ใบง้าวคมกริบะ้แไฟาวับากับเขี้ยวของสัตว์ร้ายี่พร้อมะฉีกกระชากทุกสรรพสิ่งให้ขาดสะบั้น
ดวงตาของนายกองร่างยักษ์วาวโรจน์ไปด้วยจิตสังหาร มันจับจ้องมาี่กลุ่มของเป้า ชงโค และมารดาของนางากับเหยื่ออันโอชะ เสียงคำรามในลำคอของมันดังก้อง ก่อนี่มันะควบม้าพุ่งทะานเข้ามาด้วยความเร็วดุจพายุคลั่ง ง้าวเหล็กในมือถูกเงื้อขึ้นสูงเืศีรษะ รวบรวมพละกำลังทั้งหมดี่มีเตรียมฟาดฟันลงมาด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด หมายะบดขยี้ร่างของสตรีทั้งสองให้แหลกเหลวคาี่
ชงโคเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าหวานซีดเผือดไร้สีเลือด หัวใจของนางกระตุกวูบากับถูกบีบรัดด้วยมือี่มองไม่เห็น นางกอดร่างมารดาเอาไว้แน่น หัตาปี๋รอรับความตายี่กำลังะมาเยือนโดยไม่สามารถทำอะไรได้เลย ความหวาดวิตกและสิ้นหวังเกาะกุมหัวใจของหญิงสาวจนแทบะหยุดเต้น ในหัวของนางขาวโพลนไปหมด นางคิดว่าชีวิตของนางและแม่คงต้องจบลง ณ ี่แห่งนี้เสียแล้ว
ทว่าในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้นเอง ร่างของบุรุษหนุ่มี่นางคุ้นเคยกัพุ่งทะานเข้ามาขวางหน้าพวกนางเอาไว้ากับป้อมปราการี่แ็แ่ เป้าไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย เขาใช้แผ่นหลังกว้างของตนเองเป็นโล่กำบัง รับการโจมตีี่แสนะหนักหน่วงและเหี้ยมโหดนั้นแทนหญิงสาวี่เขารักและปกป้องสุดหัวใจ
"เป้า!! ไม่!!" ชงโคหวีดร้องสุดเสียง เสียงของนางแหบพร่าและเต็มไปด้วยความปวดร้าว
เปรี้ยงงง!!!
ฉูดดดด!
เสียงโะหนักหน่วงกระแทกปะทะเข้ากับแผ่นหลังเปลือยเปล่าดังกึกก้องกัมปนาทากับอสนีบาตฟาดฟัน พละกำลังมหาศาลของนายกองร่างยักษ์ผนวกกับน้ำหนักมหาศาลของง้าวเหล็กและแรงส่งจากการควบม้า สร้างแรงอัดกระแทกี่รุนแรงเินกว่าี่มนุษย์ะรับได้ ิัี่เคยแ็แ่ดุจเ็ไจากิากาาเหล็กิฬั้แถึงกับปิแตกขาดสะบั้น คมง้าวทะลวงผ่านชั้นิัและกล้ามเนื้อลึกจนสับโดนกระดูก เลือดีแฉานสาดกระเซ็นพุ่งกระฉูดรดใบหน้าและอาภรณ์ของชงโค กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งฟุ้งกระจายกลบกลิ่นเถ้าถ่าน
ความเจ็บปวดแสนสาหัสแล่นพล่านไปทั่วทุกอณูขุมขนดั่งถูกคมมีดนับพันเล่มสับทึ้ง ดาเมจมหาศาลถาโถมเข้าใส่จนสติสัมปชัญญะของเป้าแทบขาดผึง เขารู้สึกากับร่างกายถูกผ่าซีก เป้ากัดฟันกรอดจนกรามปูดโปนเป็นสัน ดวงตาเบิกกว้างแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอยี่แตกซ่าน เขาทรุดฮวบกระแทกเข่าลงกับพื้นจนฝุ่นตลบ ทว่าสองแขนยังคงกางออกปกป้องชงโคและมารดาของนางเอาไว้่าเหนียวแน่นากับปราการี่ไม่ยอมพังทลาย
"พี่เป้า... ฮึก... ฮือออ..." ชงโคร่ำไห้โฮ น้ำตาเอ่อล้นทะลักเป็นสายเลือด นางใช้มือสั่นเทาลูบไล้แผ่นหลังี่เหวอะหวะจนเห็นกระดูกขาวโพลน หัวใจของนางแทบแตกสลายเมื่อเห็นชายี่รักเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องตน
"ข้า... ข้ายังไม่ตาย... อย่าเพิ่งร้องไห้ไปเลยแม่ยอดขมองอิ่ม..." เป้าเค้นเสียงพูดลอดไรฟัน รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนมุมปากี่เปื้อนเลือด แม้ในาี่ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเจียนตาย เขาก็ยังพาาพูดจาหยอกล้อนางเพื่อให้นางคลายความกังวล
นายกองร่างยักษ์ชะงักไปเล็กน้อย มันไม่คิดว่าบุรุษหนุ่มตรงหน้าะสามารถทนรับการโจมตีี่หมายเอาชีวิตของมันได้ มันคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เงื้อง้าวเหล็กขึ้นอีกครั้ง หมายะฟาดฟันซ้ำให้ดับดิ้นไปในคาเดียว
"ไอ้สวะ! แกกล้ารับง้าวของข้าเรอะ! ตายซะเถอะ!"
ทว่าเป้ากัไม่ยอมปล่อยให้มันทำตามใจชอบอีกต่อไป ดวงตาของเขาแข็งกร้าวและดุดันากับพยัคฆ์ร้ายี่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นจากนิทรา เขาคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว เสียงคำรามของเขาดังก้องกังวานไปทั่วทั้งป่า ะ้ให้เห็นถึงพลังใจี่ไม่ยอมแพ้ต่อโชคชะตา
"ระบบ! เปิดใช้งาน มนต์ลืมเจ็บ!"
สิ้นเสียงคำสั่งของเป้า พลังลึกับาง่าก็แผ่ซ่านออกมาจากส่วนลึกของวิญญาณ พลังนั้นไหลเวียนไปทั่วเรือนร่างของเขา่ารวดเร็ว ดุจกระแสน้ำเย็นเยียบี่ดับความร้อนรุ่ม ความเจ็บปวดแสนสาหัสี่ลึกถึงกระดูกค่อยๆ ทุเลาลงและถูกสะกดกลั้นเอาไว้ชั่วคา แม้บาดแผละยังคงอยู่และเลือดยังคงไหลริน แต่ความเจ็บปวดี่เคยบั่นทอนกำลังกายและกำลังใจกัถูกระงับไปจนหมดสิ้น
เป้ายืนหยัดขึ้นเต็มความสูง ร่างกายของเขาตั้งตระหง่านากับขุนเขาี่ไม่หวั่นไหวต่อพายุฝน เขากระชับหมัดแน่น ดวงตาจ้องเขม็งไปี่นายกองร่างยักษ์ด้วยความอาฆาตแค้น เขาไม่คิดะหนีหรือถอยหลังอีกต่อไป มีเพียงการต่อสู้แลกเลือดเท่านั้นี่ะตัดสินชะตากรรมในค่ำคืนนี้
"เข้ามาเลยไอ้ยักษ์! วันนี้ข้าะส่งแกไปลงนรกเอง!" เป้าท้าทายด้วยน้ำเสียงดุดัน
นายกองควบม้าพุ่งเข้าใส่อีกระลอก ง้าวเหล็กฟาดฟันลงมาด้วยความเร็วดุจพายุ ทว่าคานี้เป้าไม่ยอมเป็นเป้านิ่งอีกต่อไป เขาเบี่ยงตัวหลบคมง้าวี่เฉียดปลายจมูกไปเพียงคืบ อาศัยจังหวะี่ศัตรูเสียหลักพุ่งคลุกวงในประชิดตัว่ารวดเร็วดุจสายฟ้าฟาด!
ิามวยคาดเชือกโบราณถูกงัดมาใช้เต็มพิกัด!
เป้ากระทืบเท้ากระโดดลอยตัวขึ้น เหยียบโกลนม้าเป็นจุดส่งแรง หมุนตัวกลางอากาศแล้วสับศอกคู่ "หนุมานถวายแหวน" กระแทกเข้าเต็มขมับของนายกองยักษ์
เปรี้ยง! เสียงกะโหลกร้าวลั่น หมวกเกราะบุบสลายตามแรงกระแทก นายกองร่างยักษ์ตาเหลือก ลอยละลิ่วร่วงตกลงจากหลังม้าฟาดพื้น่าแรงจนฝุ่นคลุ้ง
เป้าไม่ปล่อยให้มันตั้งตัว เขาพุ่งทะานตามลงไปคร่อมทับร่างใหญ่โตนั้นากับพยัคฆ์ตะครุบเหยื่อ สองหมัดี่อาบชโลมด้วยเลือดซัดกระหน่ำลงบนใบหน้าและลำตัวของศัตรู่าบ้าคลั่ง
ปึก! ปึก! ปึก! ปึก!
รัวหมัดไม่ยั้งากับพายุลูกเห็บ ทุกหมัดคือความโกรธแค้นี่อัดแน่น หมัดซ้ายเจาะเกราะ หมัดขวากระแทกหน้า หมัดแล้วหมัดเล่าซัดเข้าี่เดิมซ้ำๆ จนหน้ากากเหล็กฉีกขาด กระดูกใบหน้าของนายกองแหลกละเอียด เลือดและฟันหลุดกระเด็น มันพาายกแขนปัดป้อง แต่เป้าก็สวนด้วยเข่าลอยกระแทกเข้าี่ลิ้นปี่ ทะลวงเกราะหนาจนซี่โครงหักทิ่มปอด เสียงกระดูกหักลั่นกึกก้องไปทั่ว
"ตาย! ตาย! ตาย!" เป้าตะโกนก้อง กะซวกหมัดสุดท้ายทะลวงเข้าี่คอหอยของนายกองยักษ์เต็มเหนี่ยว เสียงกระดูกลำคอหักดังกร๊อบ ร่างอันใหญ่โตกระตุกเกร็งสองสามครั้งก่อนะแน่นิ่งไป ดวงตาเบิกโพลงอาบเลือด จบชีวิตลง่าอนาถใต้คมหมัดมวยโบราณอันดุดัน
เป้าหอบหายใจแฮ่ก เลือดหยดติ๋งจากหมัดี่แตกระแหง แม้ะล้มศัตรูได้ แต่บาดแผลฉกรรจ์ี่แผ่นหลังก็ดึงพลังชีวิตของเขาไปจนหมดสิ้น มนต์ลืมเจ็บเริ่มเสื่อมฤทธิ์ ความเจ็บปวดมหาศาลตีกัเข้ามารุนแรงเป็นทวีคูณจนร่างกายของเขาสั่นสะท้าน่าควบคุมไม่ได้
แม้ะสามารถล้มศัตรูลงได้ แต่ร่างกายของเป้าก็บอบช้ำ่าหนัก ความเจ็บปวดี่ถูกสะกดกลั้นเอาไว้ด้วยมนต์ลืมเจ็บเริ่มะปะทุขึ้นมาอีกครั้ง ทว่าในขณะเดียวกันนั้นเอง บาดแผลและความเสียหายี่สะสมมาทั้งหมดกักลายเป็นตัวกระตุ้นให้พลังหยินหางในร่างกายของเขาเิดการตื่นตัว
พลังงานี่ร้อนรุ่มและเย็นเยียบไหลเวียนตัดสักันไปมาในเส้นลมปราณของเขา่าบ้าคลั่ง มันพุ่งทะานเข้าทำลายกำแพงขีดจำกัดเดิมของร่างกายจนพังทลายลงมา เสียงกระดูกและกล้ามเนื้อลั่นเปรี๊ยะดังก้องอยู่ภายในร่างกาย ความเจ็บปวดแสนสาหัสแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มดั่งไฟนรกี่กำลังแผดเผาทุกอณูในร่างกายของเขา
เป้าคำรามลั่นด้วยความทรมานทว่ากัแฝงไปด้วยความปีติยินดี เขาพาาควบคุมกระแสพลังี่บ้าคลั่งนั้นให้ไหลเวียน่าเป็นระเบียบ ิัของเขาเริ่มเปลี่ยนสีเข้มขึ้นจนกลายเป็นสีดำิฬากับเหล็กชั้นดีี่เพิ่งถูกตีขึ้นรูปจากเตาหลอม ความร้อนแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายของเขาจนอากาศรอบๆ ตัวสั่นไหว
ทันใดนั้นเอง หน้าต่างระบบสีทองเรืองแสงก็เด้งขึ้นมาเบื้องหน้าของเป้า พร้อมกับเสียงเตือนี่ดังกังวานในหัวของเขา เป็นเสียงเตือนี่แสนะคุ้นเคยและกวนประสาท่าี่เคยเป็นมา
"ติ๊ง!! ขอแสดงความยินดีด้วยความหมั่นไส้! โฮสต์ทะลวงระดับใหญ่สำเร็จ! บรรลุ กาาเหล็กิฬ (ระดับ 2) ขั้นี่ 1 ร่างกายร้อนดั่งเหล็กตีไฟ อาวุธธรรมดาฟันแทงเข้าากแล้วจ้า! แหมๆ โดนฟันหลังซะยับเยินขนาดนี้ยังรอดมาได้ ดวงแข็งจริงๆ นะพ่อคุณ!"
ข้อความจากระบบเทพแมงดาโบราณแม้ะดูกวนประสาทและยียวนกวนอารมณ์ แต่มันกัเป็นสิ่งี่ยืนยันว่าเป้าได้ทะลวงผ่านขีดจำกัดและก้าวเข้าสู่ระดับพลังใหม่ี่แ็แ่ยิ่งกว่าเดิมแล้ว
เป้าสัมผัสได้ถึงพลังใหม่ี่ร้อนรุ่มและทรงพลังยิ่งกว่าเดิม ร่างกายของเขาากับถูกหลอมรวมเข้ากับเหล็กกล้าี่แ็แ่ี่สุดในปฐพี กล้ามเนื้อทุกมัดเต้นตุบๆ ด้วยพลังงานี่อัดแน่น พละกำลังของเขาพุ่งทะานขึ้นสู่ระดับ 6.0 ชั่ง่ารวดเร็ว ความรู้สึกอ่อนล้าและเจ็บปวดมลายหายไปจนสิ้น เหลือเพียงความฮึกเหิมและพลังกายี่เปี่ยมล้น
"นี่สินะ... พลังของกาาเหล็กิฬระดับ 2!" เป้ายิ้มมุมปาก่าพึงพอใจ แม้ว่าแผ่นหลังของเขาะยังมีบาดแผลและคราบเลือด แต่ร่างกายของเขากัแ็แ่ขึ้นจนอาวุธธรรมดาแทบะไม่สามารถทำอันตรายเขาได้อีกต่อไป
ทว่าความยินดีของเขาก็ต้องจบลงเมื่อเสียงโห่ร้องของทหารข้าศึกดังแว่วมาแต่ไกล พวกมันกำลังยกทัพเสริมเข้ามาสมทบเป้าหันไปมองชงโคและมารดาของนางี่กำลังยืนตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว เขารู้ดีว่าหากยังรั้งอยู่ี่นี่ต่อไป พวกเขาะต้องตกเป็นเป้าหมายของการโจมตีระลอกใหม่แน่นอน
"หนีเร็ว! ตามข้ามา!" เป้าตะโกนสั่งพร้อมกับพุ่งตัวเข้าไปคว้าข้อมือของชงโคและพยุงร่างมารดาของนางเอาไว้ เขารวบรวมพละกำลังทั้งหมดี่มีพาทั้งสองคนวิ่งหนีฝ่าความืิของป่าลึกกัไปยัง่าป่า
-่าธนูไฟระลอกใหม่ถูกยิงตามหลังมาติดๆ ลูกธนูติดไฟพุ่งทะานแหวกอากาศหมายะปลิดชีพพวกเขาทั้งสาม ทว่าคานี้เป้าไม่ได้เกรงกลัวอีกต่อไป เขาใช้ร่างกายี่แปรสภาพเป็นกายเหล็กิฬหนาอึด บังลูกธนูเหล่านั้นเอาไว้
ปึก! ปึก! ปึก!
ลูกธนูไฟนับสิบดอกพุ่งเข้าปะทะกับแผ่นหลังและแขนของเป้า ทว่าพวกมันกัไม่สามารถเจาะทะลุกระปรกป้องิัี่แ็แ่ดุจเหล็กิฬของเขาได้เลย ลูกธนูเหล่านั้นกระดอนออกไปากับปะทะเข้ากับกำแพงเหล็กกล้า หรือไม่ก็ปักคาอยู่แค่ผิวเผินโดยไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ให้กับเขาได้แม้แต่น้อย ร่างกายี่ร้อนดั่งเหล็กตีไฟทำให้เปเิี่ติดมากับลูกธนูมอดดับไป่ารวดเร็ว
เป้ากัดฟันวิ่งต่อไป่าไม่คิดชีวิต แม้ร่างกายะแ็แ่ขึ้น แต่พละกำลังของเขาก็ถูกสูบไปจนเกือบหมดสิ้นจากการต่อสู้และการทะลวงระดับ เขาใช้แรงเฮือกสุดท้ายพยุงพาร่างของสตรีทั้งสองฝ่าดงธนูและป่าทึบจนกระทั่งเห็นแไฟรำไรจาก่าป่าอยู่เบื้องหน้า
"ถึง... ถึงแล้ว..." เป้าครางในลำคอด้วยความโล่งใจ
ทันทีี่พวกเขาก้าวพ้นเขตอันตรายและเข้าสู่เขตปลอดภัยของ่าป่า ทหารบ้านี่เฝ้าาอยู่ก็รีบวิ่งกรูกันเข้ามาช่วยเหลือ ทว่าเป้ากัสิ้นเรี่ยวแรงลงในวินาทีนั้นเอง ภาพเบื้องหน้าของเขาเริ่มพร่ามัว เสียงรอบกายอื้ออึง ร่างกายี่เคยแ็แ่ดุจขุนเขาทรุดฮวบลงกับพื้น่าหมดสภาพ เขาฟุบหน้าล้มคว่ำสลบเหมือดไปต่อหน้าต่อตาชงโคและกลุ่มทหารบ้าน
"พี่เป้า! ไม่นะ! พี่เป้า!" ชงโคร้องลั่นด้วยความตกใจ นางทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าเคียงข้างร่างี่ไร้สติของเขา สองแขนโอบกอดร่างี่เต็มไปด้วยรอยเลือดและลูกธนูหักๆ เอาไว้แน่น น้ำตาของนางไหลพรากอาบสองแก้ม ร่ำไห้โฮด้วยความปวดร้าวและสงสารจับใจ
"พี่เป้าตื่นสิ! อย่าทิ้งข้าไปนะ! ฮืออออ..."
เสียงร่ำไห้ของชงโคดังก้องไปทั่วบริเวณ่าป่า ค่ำคืนี่แสนาวนานและโหดร้ายนี้ได้จบลงแล้ว พร้อมกับวีรกรรมความเสียสละและการทะลวงระดับอันน่าทึ่งของขุนศึกหนุ่มผู้มีระบบเทพแมงดาเป็นผู้ช่วยส่วนตัว
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
ปักหมุด
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??