เรื่อง เกิดเป็นขุนศึกเป้าใหญ่ พร้อมระบบเทพแมงดา NC

ฝุ่นโ๶๝๦แดงป๝ิ๯กระจาย๵๱๣๵๱า๞ควันละอองหมอกหนายามบ่ายแก่ๆ เสียงเกือกม้าศึกเหล็กกล้านับร้อยคู่กระทบหินดังสะเทือนเลื่อนลั่นสะท้านสะเทือนทางลาดขึ้นเนินเขาทางทิศตะวันตกของค่ายป่าไผ่ กองทหารม้าเกราะเหล็กแคว้นพยัคฆ์ทมิฬทะยานร่างขึ้นมาอย่างบ้าคลั่งหิวกระหายเลือด แววตาพวกมันคุกคามความตายและหวังเผากวาดล้างค่ายป่าไผ่ให้ราบคาบตามคำสั่งศึกของทัพหลวงหลักที่จ้องทำลายล้างพวกกบฏให้สิ้นซากไม่มีเหลือหลงรอดไปรายงานผู้อื่นใดในแผ่นดิน

เป้ายืนตระหง่านอยู่บนจุดสูงสุดของเนินผา แผงอกสีทองแดงกว้างประดับรอยแผลเก่าตึงเปรี๊ยะรับลมรบ ชายหนุ่มชูดาบคู่แกร่งชี้ตรงไปเบื้องหน้าสะท้อนแสงแสดแผดเสียงตะโกนกึกก้องลั่นป่ากระตุ้นขวัญทหารบ้านป่าไผ่ให้ฮึดสู้แรงกระแทกของทัพม้าเหล็ก

"มะลิ! ดึงสายชนวนระเบิดบดขยี้มันโว้ย!"

แม่หญิงมะลิที่ซุ่มอยู่ในแนวหลังหน้าผา กระชากสายเถาวัลย์เหนียวที่พันพ่วงระบบตัวจุดนกสับชนวนดินประสิวระเบิดประสานเคมีแห้งทันควันอย่างไร้ความลังเลเด็ดขาดในแววตาคู่สวยคู่นั้นเพื่อช่วยเหลือสามีรักและปกป้องค่ายรบ

*ตูม! ตูม! ตูม!*

เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทสะท้านเลื่อนลั่นสนั่นช่องแคบป่าเขาสามระลอกซ้อนเสียงสะท้อนกลับไปมาตามโตรกผาชันผ่าอากาศแผดเผา แรงอัดดินปืนระเบิดขับกระแทกแนวก้อนหินผายักษ์และเศษศิลาแหลมคมนับร้อยก้อนที่วางดักไว้ตามข้างทางลาดชันให้ทลายทรุดพังทลายร่วงหล่นลงมาปะทะเข้าใส่ทหารม้าข้าศึกอย่างโหดร้ายรุนแรงและฉับพลัน ฝุ่นโ๶๝๦แดงระเบิดฟุ้งกระจายจนกลบแสงแดดจนมืดฟ้ามัวดินปานตะวันดับ ม้าศึกตัวใหญ่และทหารเกราะดำลอยคว้างกระเด็นเคว้งคว้างกลางอากาศ ร่างกระแทกอัดก้อนหินกระดูกหักหงายหลังล้มพังพินาศระเนระนาดทับกันไปมา เสียงกรีดร้องปวดร้าวของทหารข้าศึกประสานเสียงร้องโหยหวนของม้าศึกดังก้องทั่วแนวเขาแดง กลายสภาพเป็นลานประหารดินปืนทมิฬทันควัน ควันระเบิดโขมงคละคลุ้ง

"ระวัง! จัดการกองพลธนูสวนกลับเร็วเข้า!" นายกองข้าศึกหน้าบากคำรามสั่งการอย่างหัวเสียและตื่นตระหนกกระวนกระวาย ขณะพยายามรั้งดึงบังเหียนคุมม้าศึกตัวใหญ่ให้หลบเศษหินระเบิดดินปืนที่พุ่งเข้าฉีกกระชากเนื้อเกราะ

พลธนูข้าศึกที่คุมพลหนุนอยู่ตรงลาดเนินด้านหลังรีบยกหน้าไม้คาบศิลาและคันธนูเหล็กกล้าแคว้นพยัคฆ์ทมิฬ ง้างสายระดมยิง-่าลูกศรแหลมคมนับร้อยนับพันเล่ม พุ่งแหวกฟ้ากวาดพายุเหล็กหล่นร่วงลงมาใส่แนวรับทหารบ้านค่ายป่าไผ่ที่ไม่มีโล่กำบังและเกราะเหล็กหนาช่วยปกป้องชีวิต ทำให้ชาวบ้านบางคนเริ่มตื่นตกใจคิดจะทิ้งหน้าไม้กลและด่านป่าหนีตาย

เป้ากวาดสายตาพบอันตรายประชิดตัวทหารบ้านผู้ติดตามและแนวรบเบื้องหลัง ชายหนุ่มคำรามลั่นสลัดความลังเลกระโดดทะยานร่างสูงใหญ่กำยำเข้าขวางหน้าแผงรับ พุ่งกายกางแขนแกร่งกว้างใช้แผ่นอกสีทองแดงและแผ่นหลังหนาตึงเปรี๊ยะป้องรับ-่าลูกศรกระหน่ำยิงแทนแนวหลังทหารบ้านอย่างห้าวหาญบ้าบิ่นไร้กลัวเกรงความตายกระโจนลุยไม่คิดชีวิตปกป้องน้องพี่

*ฉึก! ปึก! ปึก! ปึก!*

ลูกศรเหล็กกล้านับสิบเล่มพุ่งกระแทกเข้ากึ่งกลางอก ไหล่ และแผ่นหลังของเป้าอย่างจังเต็มแรงเสียงดังปึกปักลั่นผืนป่าทึบ ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกลับทำเอาข้าศึกและทหารบ้านค่ายป่าไผ่พากันเบิกตาค้างสะท้านความหวาดเสียวปนช็อกคาตาประหลาดใจลึกซึ้ง คมลูกศรเหล็กกล้าแหลมคมกลับไม่อาจกรีดปาดฉีกทะลวงผิวหนาสีเหล็กทมิฬเข้มของเป้าได้เลยแม้แต่ปลายเล็บ! คมศรเบียดเอียงสะบั้นหักกระดอนร่วงหล่นลงดินตมโ๶๝๦แดง บ้างปักติดคาผิวหนังแกร่งเพียงชั้นตื้นๆ ดุจขนเม่นเหล็กประดับร่างไร้หยาดเลือดไหลรินไร้ความเจ็บปวดทรมานใดๆ วิชา "กายาศิลาทมิฬ (ระดับ 3) ขั้นที่ 1" และ "มนต์ลืมเจ็บ" สำแดงเดชความถึกแกร่งปานศิลาเหล็กไหลป้องปัดภัยสงครามได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้แผลฉีกขาดจนผิวทองแดงสะท้อนประกายแกร่งเหนียวทนทายาด

"บ้าน่า!... ร่างกายมันแกร่งปานศิลาเหล็กไหลทมิฬ! ธนูเหล็กเกราะหลวงระดมยิงไม่เข้าเนื้อสักเล่มเดียวเยี่ยงนี้เป็นไปได้รึ มันเป็นมนุษย์หรือก้อนเหล็กกล้าไหลกันแน่!" ทหารข้าศึกกรีดร้องสะท้านความกลัวลนลานตัวสั่นสะกดใจสู้ไม่ได้หันรีหันขวางหวาดผวา

"หึๆ... ดอกธนูของพวกเอ็งมันทื่อปานกิ่งไม้ผุโว้ย! ข้าเป้าใหญ่รับใช้ชาวบ้านป่าไผ่ คืนนี้ข้าจะกวาดล้างพวกเอ็งหัวเกราะเหล็กให้ราบคาบสิ้นซาก!"

เป้าตะโกนก้องแผดเสียงสยบหุบเขาปลดปล่อยความเหี้ยม ชายหนุ่มใช้วิชากายาศิลาทมิฬและพละกำลัง 15.0 ชั่งพุ่งทะยานร่างฝ่า-่าธนูประดุจขุนเขาเหล็กกล้าเคลื่อนที่ฉีกกระชากอากาศ ตรงดิ่งเข้าปะทะกับขุนศึกนายกองหน้าบากของข้าศึกที่กวัดแกว่งดาบใหญ่อยู่บนหลังม้าอย่างดุร้ายดุเดือดเผด็จศึก

ขุนศึกหน้าบากเห็นเป้าพุ่งเข้าหา แผดเสียงสับดาบใหญ่เล่มยาวมีฟันเลื่อยฟันเข้าซีกไหล่หนาของเป้าเต็มเหนี่ยวหมายฟันแยกเป็นสองซีกให้สมใจอยากของมัน ทว่าเป้ายกแขนซ้ายแกร่งขึ้นปัดรับคมดาบตรงๆ เสียงดัง *เคร้ง!* ประกายไฟกระเด็นวาบ ดาบใหญ่ของข้าศึกสะบั้นกระเด็นหักครึ่งหลุดมือไปทันที เป้าไม่รอช้า เหวี่ยงหมัดขวาตรงพละกำลังสิบห้าชั่งชกกระแทกทะลวงเข้ากลางอกชุดเกราะเหล็กของขุนศึกนายกองหน้าบากเต็มอัดอย่างรวดเร็วรุนแรงและฉับพลันด้วยพลังระดับสาม

*ปัง! โครม!*

แรงอัดสิบห้าชั่งบดกระแทกชุดเกราะเหล็กกล้าแคว้นพยัคฆ์ทมิฬบุบยุบเข้าหาเนื้อในและหน้าอกอย่างโหดเหี้ยมรุนแรง เสียงซี่โครงหักสะบั้นดังกรอบแกรบปานกิ่งไม้แห้งหักขยี้กระดูกขาดสะบั้น ขุนศึกหน้าบากร่วงตกหลังม้าป๝ิ๯ละลิ่วกระเด็นไปไกลสิบก้าวร่วงจมกองโ๶๝๦แดงขย้อนเลือดดำดิ้นรนสิ้นใจดับอนาถคาสนามรบทันทีหมดทางฟื้นฟูชีวิตรอดพ้นความตาย

ทหารม้าข้าศึกที่เหลือเห็นนายกองผู้นำทัพถูกฆ่าตายคาตาอย่างง่ายดายปานสอยมะม่วง และเห็นเป้าร่างเป็นเม่นหนังเหนียวต้านทานคมศรปานปีศาจเหล็กไหล ต่างพากันเสียขวัญ ขลาดกลัวลนลานตกใจสุดขีดลนลานเสียขบวน พวกมันพากันชักม้าศึกเลี้ยวกลับหลังถอยทัพสลายตัวร่นลงเนินเขาตะวันตกกลับไปเกือบครึ่งกองทัพเอาชีวิตรอดอย่างน่าสมเพชทรุดโทรม

ท่ามกลางความเงียบงันสะกดศึกระลอกแรกสกัดทหารม้าพังพินาศ หน้าต่างระบบโปร่งแสงสีทองแสนกวนประสาทพลันผุดเด้งสว่างจ้าโชว์ขึ้นรายงานกลางครรลองสายตาของเป้าทันควันล้อเลียนความอัศจรรย์ใจและปู่แต้ม

*“ติ๊ง!! โดน-่าธนูปักปานตัวเม่นแต่ยังก้าวเดินต่อชกคนเกราะแตกตายคาที่ โฮสต์นี่มันหนังเหนียวถึกทนตัวจริงเสียงจริง! บรรลุสถิติเอาชีวิตรอดศึกระลอกแรก แต้มสะสมระบบโบราณคงที่คงรักษาระดับ: 3500 แต้มจ้า! (หนังเหนียวปานนี้ พรุ่งนี้อย่าลืมถอดขนเม่นออกจากหลังหนาคู่ใจด้วยล่ะ เดี๋ยวเมียๆ กอดประคองแล้วเจ็บระบมมือกดจูบนะจ๊ะโฮสต์แมงดาหนุ่มรูปงาม!)”*

เป้าลอบสะบถด่าระบบเบาๆ ในลำคอ พลางสะบัดร่างดึงลูกศรเหล็กที่ปักคาผิวหนังร่วงหล่นลงพื้นไร้รอยแผลบาดเจ็บ ทว่าความยินดีร่าเริงของทหารบ้านกลับยืนยาวชั่วอึดใจเดียวเท่านั้นยามสงครามขยายตัวเพลิงร้าย

"พี่เป้า!... ดูทิศใต้ด่านป่าดอนนั่นสิเจ้าคะ! พวกข้าศึกแนวหลังไม่ยอมถอยทัพล่าถอยไปหมดเจ้าค่ะ!" มะลิวิ่งเข้ามาหน้าถอดสีเขม่าดำเปื้อนแก้มสวยหวานสะท้านดวงจิตชี้ปลายนิ้วนำทางพาชมเพลิงร้ายอันน่ากลัวที่ก่อตัวขึ้น

เป้าและชงโคกวาดสายตามองผ่านดงป่าไผ่หนาทึบลงไปตีนเนินพิกัดแนวชายป่า พบว่าข้าศึกแนวหลังที่คุมพลธนูและแท่นยิงไฟ ไม่ยอมเลิกราละความตั้งใจ พวกมันเริ่มจุดชนวนไฟปลายหัวลูกศร ระดมยิง-่าลูกธนูไฟติดเพลิงนับร้อยนับพันเล่มพุ่งโค้งแหวกนภามืดมิดตกลงมาใส่ผืนป่าไผ่ล้อมรอบค่ายรบป่าไผ่อย่างบ้าคลั่งไร้ความปราณี เปลวเพลิงสีส้มแดงฉานลุกโชนลามเลียดึงใบไผ่แห้งและกิ่งไผ่อย่างรวดเร็ว เสียงกระบอกต้นไผ่ระเบิดแตกเปาะแปะดังสะท้อนก้องหุบเขาปานเสียงประทัดยักษ์กังวาน กลิ่นควันไฟสีดำทมิฬลอยละลิ่วอบอวลบดบังทัศนวิสัย ม่านเพลิงสว่างจ้าตัดกับความมืดมิดคืบคลานล้อมค่ายรบ ปิดกั้นรอยทางหนีและคุกคามด้วยความร้อนเผาถล่มค่ายรบป่าไผ่ของพวกเราให้กลายเป็นทะเลเพลิงนรกย่างสดทุกคน! ชาวบ้านพากันขนถังน้ำและตะกร้ามาดับไฟอย่างเหนื่อยล้าควันโขมง

เป้าก้าวเข้าไปโอบไหล่บางของชงโคและมะลิที่ยืนสั่นสะท้านเพื่อส่งมอบความมั่นใจและปลอบใจพวกนางในควันไฟ ชงโคและมะลิช้อนตาขึ้นมองสามีรักก่อนจะยิ้มแย้มพร้อมสู้ยิบตาเคียงข้างเขา

"พวกมันจ้องจะเผาค่ายป่าไผ่เพื่อย่างสดพวกเราให้ตายทั้งค่ายป่าไผ่และทำลายล้างพวกเราให้หมดสิ้นเจ้าค่ะ!" ชงโคเอ่ยเสียงสั่นจมสายตามองเปลวเพลิงสีแดงฉานที่เริ่มโหมลุกกระหน่ำล้อมรอบแนวกระท่อมค่ายรบป่าไผ่อย่างน่ากลัวล้อมกรอบทางหนี!

เป้ากระชับดาบคู่ ดึงพลังศิลาทมิฬปกคลุมเรือนร่างแกร่งตึงเปรี๊ยะสีทองแดงเปล่งประกาย แววตาคมกริบดุดันฉายชัดความมุ่งมั่นและอำมหิตท้าทายพายุเพลิงข้าศึก ศึกนองเลือดครั้งนี้พึ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้นและเขาจะสู้จนก้าวข้ามทุกสิ่งเพื่อปกป้องผู้หญิงของตนและหมู่บ้านนี้ให้พ้นนรกเพลิงไฟชั่วนิรันดร์!