เรื่อง พ่อผัว..ยั่ว..ลูกสะใภ้ 25+

พวกเรา๧๬๲คน๞ั่๫มองหน้ากันในความเงียบสลัวของรถกระบะ ท่ามกลางความตึงเครียดระคนหวาดผวาที่กำลังเกาะกุมจิตใจจนแทบหายใจไม่ออก อนาคตที่ว่ามืดมนแล้ว ยิ่งมืดดับลงไปอีกเมื่อคิดว่าคนใกล้ตัวกำลังจะจับได้

บี๞ั่๫คู้ตัวอยู่บนเบาะข้างคนขับของรถกระบะคันเก่า ๧๬๲มือกอดอกตัวเองไว้แน่นราวกับคนกำลังหนาวสั่น ทั้งที่แดดด้านนอกลานจอดรถของห้างสรรพสินค้ายังแผ่ความร้อนระอุอยู่จางๆ ก่อนจะลับขอบฟ้า เสียงสะอื้นไห้โฮของเธอดังระงมสลับกับเสียงสูดน้ำมูกเป็นระยะ ร่างบางสั่นเทิ้มจนผมที่๞ั่๫อยู่หลังพวงมาลัยสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะท้านนั้น หัวใจชราของผมหล่นวูบและเต้นรัวกระแทกซี่โครงจนรู้สึกเจ็บแปลบ ในใจมันสับสนปนเปกันไปหมด ทั้งความกลัวความแตก ทั้งความกังวลกลัวลูกสะใภ้จะเตลิดเปิดเปิงจนเสียสติ และความรู้สึกลึกๆ ที่กลัวว่าครอบครัวเพียงหนึ่งเดียวของผมจะพังทลายลงคามือ

"พ่อขา... ฮือ... บีจะทำยังไงดี บีกลัว... บีกลัวไอ้ชัยมันเอาไปพูดกับพี่โอจริงๆ" เสียงของบีขาดเป็นช่วงๆ น้ำตาเม็ดโตไหลอาบแก้มใสจนเปียกชุ่มหยดลงบนตัก ใบหน้าที่เคยแต่งแต้มไว้อย่างงดงามตอนมาเดินห้างเลอะเทอะไปด้วยคราบเครื่องสำอาง ดวงตากลมโตบวมเป่งสีแดงก่ำฉายแววหวาดผวาอย่างถึงที่สุด "สายตาของมันเมื่อกี้... ชัยมันจับผิดพวกเราชัดๆ มันรู้แน่ๆ เลยพ่อ มันพูดจาเหมือนรู้ว่าพวกเรามีอะไรกัน... ฮือ... ถ้าพี่โอรู้เรื่องนี้ บีตายแน่ๆ พี่โอไม่มีวันยกโทษให้บีแน่ๆ เลยพ่อ"

ผมกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอที่แห้งผาก พยายามสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อดึงสติของตัวเองที่เกือบจะกระเจิดกระเจิงไม่แพ้กัน มือที่หยาบกร้านจากการทำงานหนักในสวนยางพยายามเอื้อมไปจับพวงมาลัยเพื่อติดเครื่องยนต์รถกระบะ แต่พบว่านิ้วมือของตัวเองสั่นจนแทบจะยัดกุญแจเข้ารูกุญแจสตาร์ตไม่ได้ ผมต้องรวบรวมกำลังใจเฮือกใหญ่ บังคับนิ้วมือให้เสียบกุญแจแล้วบิดสตาร์ตเครื่องยนต์ดีเซลจนดังกระหึ่มขึ้นมา เสียงท่อไอเสียและแรงสั่นสะเทือนของเครื่องยนต์ช่วยดึงความตึงเครียดในรถให้ทุเลาลงไปได้บ้าง แต่ความเงียบที่โรยตัวตามมาหลังจากนั้นกลับอึดอัดดั่งป่าช้า

"ตั้งสติก่อนบี... ทำใจดีๆ ไว้ลูก" ผมเค้นเสียงพูดออกไป พยายามทำน้ำเสียงให้ทุ้มต่ำและนิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อเป็นหลักยึดให้สะใภ้ตัวน้อย แม้ว่าข้างในใจของผมจะสั่นคลอนเหมือนดินทรุดก็ตาม "ไอ้ชัยมันยังไม่มีหลักฐานอะไรทั้งนั้นแหละ มันเป็นคนปากหมา ชอบพูดเล่น๧๬๲แง่๧๬๲ง่ามกวนตีนคนอื่นไปเรื่อย มึงก็รู้ว่านิสัยมันเป็นยังไงตั้งแต่เด็กๆ"

ผมเข้าเกียร์กระปุกแล้วค่อยๆ ขยับพวงมาลัยหักเลี้ยวพารถกระบะคู่ใจเคลื่อนตัวออกจากซองจอดรถอย่างช้าๆ มุ่งหน้าออกจากลานจอดรถของห้างสรรพสินค้าในเมืองใหญ่ที่กลายเป็นสถานที่ฝันร้ายสำหรับพวกเรา๧๬๲คนในวันนี้ รถกระบะค่อยๆ ไหลปะป๦ไปกับกระแสการจราจรบนถนนหลวงยามเย็นที่แสนจะวุ่นวาย ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มอมม่วงสลัว ความมืดสลัวที่คืบคลานเข้ามาสะท้อนถึงอนาคตของผมกับลูกสะใภ้ที่มืดมนไม่ต่างกัน

"แต่มันพูดจาเหมือนมันรู้เลยนะพ่อ! มันบอกว่าพ่อดูแลบีดีเกินหน้าเกินตาผัว... มันจ้องมองบีแปลกๆ ด้วย" บียังคงไม่หยุดระแวง เธอใช้ปลายนิ้วเช็ดน้ำตาป้อยๆ แต่หยาดน้ำตาใหม่ก็ยังไหลซึมออกมาอยู่ดี "บีกลัวไอ้ชัยมันจะโทรไปหาพี่โอคืนนี้เลย บีไม่กล้าคุยกับพี่โอแล้วพ่อ... บีรู้สึกผิด... บีกลัวพี่โอรู้ว่าบีแอบแซ่บนอนกับพ่อผัวตัวเอง บีกลัว..."

"บี ฟังพ่อนะ!" ผมต้องใช้น้ำเสียงดุขึ้นเล็กน้อยเพื่อสะกดความลนลานของเธอ "ถ้ามันรู้จริง มันไม่พูดเตือนให้เราไหวตัวทันหรอก มันคงคาบข่าวไปบอกไอ้โอตั้งแต่เห็นเราเดินประคองกันแล้ว นี่มันแค่สงสัยและพยายามพ่นน้ำลายหมาๆ ออกมาเพื่อเช็กดูว่าเราจะทำท่าทางตื่นกลัวให้มันเห็นไหม ถ้ามึงยิ่งร้องไห้ฟูมฟาย หน้าตาตื่นตระหนกแบบนี้เวลาเจอมันครั้งหน้า นั่นแหละที่จะทำให้ความลับของเราแตกจริงๆ!"

ผมละมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัย เอื้อมไปกุมมือบางของบีที่วางสั่นระริกอยู่บนหน้าตักของเธอไว้แน่น ความอุ่นร้อนจากฝ่ามือหนาหยาบกร้านของผมส่งผ่านไปยังผิวกายนุ่มนิ่มของสะใภ้ บีสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะยอมให้ผมบีบกระชับมือเธอไว้แน่น สัมผัสเนื้ออุ่นๆ ของเธอทำให้ใจของผมหวั่นไหววูบหนึ่ง นึกถึงเวลาที่พวกเราแอบร่วมรักกันอย่างเสียวซ่านไร้ขอบเขตบนเตียงนอน ความรู้สึกดิบเหล่านั้นช่างเปี่ยมไปด้วยความสุขเสียวซ่าน แต่ในยามนี้ สัมผัสเดียวกันกลับเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นสะทกสะท้านลึกซึ้ง

"กลับบ้านไป มึงต้องทำตัวตามปกติที่สุด เข้าใจไหมบี" ผมพูดปลอบโยนพลางบีบมือเธอเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ "อย่าเพิ่งตื่นกลัวจนเสียพิรุธ ชัยมันจะแวะเวียนมาหาหรือจะทำอะไรก็ช่างมัน มึงเงียบไว้ มีอะไรให้พ่อออกหน้าเอง โอมันอยู่ไกลถึงต่างประเทศ มันไม่เชื่อคำพูดลอยๆ ของไอ้ชัยง่ายๆ หรอก ถ้าเรา๧๬๲คนไม่แสดงพิรุธอะไรออกมาให้มันจับได้ มึงเชื่อพ่อสิลูก... พ่อจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายชีวิตของมึงเด็ดขาด"

บีมองหน้าผม ดวงตาที่ชุ่มด้วยน้ำตาคู่นั้นสะท้อนแสงไฟสลัวจากหน้าปัดรถกระบะ เธอกัดริมฝีปากล่างแน่นจนห่อเลือด ก่อนจะยอมพยักหน้ารับคำเบาๆ "ค่ะพ่อ... บีจะพยายามเงียบไว้... บีจะเชื่อพ่อ"

ตลอดเส้นทางขากลับบ้านสวนยาง ความตึงเครียดกดทับอยู่ในห้องโดยสารจนไม่มีใครพูดอะไรออกมาอีกเลย มีเพียงเสียงเครื่องยนต์ครางกระหึ่มและเสียงยางรถบดไปกับถนนลูกรังเมื่อเริ่มเข้าเขตหมู่บ้าน ความเงียบรอบตัวมันชวนให้หดหู่ใจอย่างบอกไม่ถูก ผมมองกระจกหลังบ่อยครั้งอย่างหวาดระแวง กลัวว่าจะมีรถมอเตอร์ไซค์ของไอ้ชัยขี่ตามหลังมา แต่ก็พบเพียงความมืดและฝุ่นดินลอยตลบอบอวลอยู่เบื้องหลังเท่านั้น

เมื่อรถกระบะแล่นมาจอดสนิทใต้ถุนบ้านไม้ยกสูงหลังเดิม บีรีบเปิดประตูรถก้าวลงไปทันทีราวกับต้องการหนีจากความอึดอัด เธอก้มหน้าก้มตาหิ้วถุงข้าวของที่ซื้อมาจากห้างพะรุงพะรังเดินขึ้นบ้านไปอย่างรวดเร็ว ส่วนผมดับเครื่องยนต์แล้ว๞ั่๫นิ่งอยู่ในรถอีกพักใหญ่ มือเกาะพวงมาลัยค้างไว้ ความคิดในหัวมันตีกระหน่ำจนมึนงงไปหมด

ผมรักบี... นั่นคือความจริง ความเสียวซ่านดิบๆ ยามที่ผมได้สอดใส่-วยเข้าไปในรูรักอุ่นๆ ของเธอมันเป็นเรื่องสุขล้นจนผมไม่เคยคิดจะหยุดยั้ง แต่ตอนนี้เส้นแบ่งความถูกต้องที่พวกเราก้าวข้ามมามันกำลังย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจ ความรู้สึกผิดต่อไอ้โอ ลูกชายที่ทำงานเหน็ดเหนื่อยส่งเงินกลับมาให้เมียเริ่มผุดขึ้นมาในสมองเป็นระลอก ความสับสนกังวลใจทำให้ผมรู้สึกเหนื่อยล้าจนแทบไม่มีแรงก้าวขาขึ้นบ้าน

คืนนั้นทั้งคืน พวกเราต่างคนต่างเงียบ บีอ้างว่าเหนื่อยและปวดหัวขอกินยาแล้วรีบเข้าไปนอนในห้องของเธอตั้งแต่หัวค่ำ ข้าวปลาแทบไม่ได้แตะต้องเลยสักคำ ส่วนผมก็นอนพลิกตัวไปมาอยู่บนที่นอนในห้องของตัวเอง ฟังเสียงจิ้งหรีดเรไรครางแผ่วเบามาจากสวนยางด้านหลังบ้าน สมองจดจ่ออยู่กับคำพูดและสายตาจับผิดของไอ้ชัยอยู่ตลอดเวลาจนกระทั่งเกือบสว่างถึงจะงีบหลับไปได้เพียงชั่วครู่

---

รุ่งเช้าวันถัดมา ท้องฟ้ายังสลัวและมีสายหมอกจางๆ ปกคลุมไปทั่วลานบ้านสวนยาง อากาศค่อนข้างเย็นชื้นชวนให้สะท้านผิว ผมตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อมาปัดกวาดลานบ้านตามความเคยชิน เสียงไม้กวาดทางมะพร้าวครูดกับพื้นดินดังสม่ำเสมอ แต่อารมณ์ของผมกลับไม่ได้สงบตามบรรยากาศรอบกายเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้น เสียงมอเตอร์ไซค์บิดเร่งเครื่องดังก้องเข้ามาในเขตลานบ้านสะกดสายตาของผมให้หันไปมองทันที มอเตอร์ไซค์คันสีดำคุ้นตาขี่บดทรายและเศษใบไม้เข้ามาจอดนิ่งสนิทตรงใต้ร่มต้นมะม่วงข้างบ้าน ชายหนุ่มร่างสูงผิวคล้ำแดดก้าวลงจากรถพร้อมกับรอยยิ้มกว้างที่ดูไม่น่าไว้ใจ

ไอ้ชัยนั่นเอง! มันมาหาแต่เช้าตรู่จนผิดสังเกต

"สวัสดีครับลุงคร้าม... ตื่นเช้าจังเลยนะลุง" ชัยยกมือไหว้แบบลวกๆ สายตากลอกแลกลอกแลกของมันไม่ได้จับจ้องที่หน้าผมตรงๆ ทันทีที่พูดจบ มันก็กวาดสายตาคมกริบมองส่องขึ้นไปบนบันไดบ้าน มองทะลุไปยังประตูครัว และพยายามสอดสายตาสอดส่องเข้าไปตามช่องหน้าต่างอย่างโจ่งแจ้ง แววตาของมันบ่งบอกถึงความอยากรู้อยากเห็นและตั้งใจจะมาจับผิดพวกเราโดยเฉพาะ

"เออ... มีธุระอะไรแต่เช้าล่ะชัย" ผมพยายามทำน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุด วางไม้กวาดพิงไว้กับโคนต้นเสา ยืนกอดอกมองมันเพื่อแสดงความนิ่งเฉยไม่ตื่นตระหนก

"อ๋อ... พอดีหลังคาบ้านสังกะสีที่ท้ายสวนมันรั่วล่ะลุง ลมพัดแรงเมื่อคืนจนสังกะสีจะปลิวลอยหายไปแล้ว ผมเลยจะมาขอยืมค้อนใหญ่กับกล่องเครื่องมือช่างของลุงหน่อยครับ ลุงพอจะมีให้ยืมติดมือไปสักวัน๧๬๲วันไหมครับ" มันพูดพลางก้าวเข้ามาใกล้ แววตาจับจ้องใบหน้าของผมอย่างพยายามหาพิรุธ

"มีอยู่ในห้องเก็บของใต้ถุนบ้านนั่นแหละ เดี๋ยวเดินไปหยิบให้" ผมบอกปัด ตั้งท่าจะเดินนำไปหยิบเครื่องมือเพื่อตัดบทหวังให้มันรีบไปเสียที

แต่ไอ้ชัยกลับไม่ยอมเดินตาม มันยิ้มเจ้าเล่ห์แล้วขยับตัวพิงเสาบ้าน ๧๬๲มือล้วงกระเป๋ากางเกง สายตายังคงจับจ้องไปที่ระเบียงบ้านอย่างไม่ละลด "แหม... ลุงหยิบให้ผมหน่อยก็ดีครับ เออ แล้วนี่... บีล่ะลุง ตื่นหรือยัง? เมื่อวานเจอกันที่ห้างเห็นหน้าตาซีดเซียวตื่นกลัวผมยังกับเจอผี กลับมาบ้านจับไข้หัวโกร๋นไปแล้วหรือเปล่าก็ไม่รู้ล่ะลุง ฮ่าๆๆ"

น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยการประชดประชันและจี้จุดดำมืดในใจของผมอย่างจงใจ

"บีมันก็ทำงานบ้านของมันอยู่ข้างบนนั่นแหละ มึงจะมาซักไซ้อะไรเรื่องของเขานักหนาวะไอ้ชัย" ผมกดเสียงต่ำลงเพื่อเตือนสติมันในที

"โธ่... ลุง ผมก็แค่เป็นห่วงเมียเพื่อนสนิทน่ะครับ ไอ้โอเพื่อนผมมันอยู่ไกลถึงเมืองนอก ทำงานงกๆ ส่งเงินมาให้เมียใช้ แต่ทางนี้ผัวไม่อยู่ บีคงจะเหงาแย่เลยเนอะลุง ดีนะเนี่ยที่ลุงคร้ามคอยดูแลเอาอกเอาใจ พาเข้าเมืองเที่ยวซื้อของกระหนุงกระหนิงประคองกันเป็นแฟนแบบนั้นคงคลายเหงาไปได้เยอะเลย... ผัวไม่อยู่แต่พ่อผัวดูแลดีถึงใจขนาดนี้ ไอ้โอมันคงนอนหลับสบายใจหายห่วงเลยแหละลุงเนอะ ฮ่าๆๆ"

คำพูดของชัยเป็นเหมือนการเอามีดปลายแหลมทิ่มแทงเข้ามากลางอก มันแซวคำพูด๧๬๲แง่๧๬๲ง่ามแถมยังจงใจเน้นคำว่า 'ดูแลดีถึงใจ' เหมือนเป็นการข่มขู่กลายๆ ว่ามันรู้เรื่องบัดสีระหว่างพ่อผัวสะใภ้คู่นี้แล้วแน่ๆ

ผมกำหมัดแน่นอยู่ในใจ พยายามสะกดอารมณ์ดิบโกรธแค้นไม่ให้แสดงออกมาทางสีหน้า แต่ก่อนที่ผมจะทันได้โต้ตอบอะไรกลับไป เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังขึ้นจากบันไดบ้าน

บีเดินก้มหน้าก้มตาถือถาดอะลูมิเนียมที่มีแก้วน้ำดื่มวางอยู่เดินลงบันไดมา ร่างกายของสะใภ้สาวสั่นสะท้านจนเห็นได้ชัด ผิวกายขาวผ่องของเธอซีดเซียวไร้สีเลือด ดวงตาคู่งามที่บวมเป่งหลบต่ำไม่กล้าสบตาใคร มือคู่สวยที่ประคองถาดสั่นเทาจนแก้วน้ำแก้วใสกระทบกันดังกริ๊กๆ ตลอดทางเดิน

"น้ำ... น้ำค่ะชัย" บีพูดเสียงสั่นเครือแผ่วเบาราวกับกระซิบ ยื่นแก้วน้ำไปให้ชัยด้วยมือที่สั่นระริกจนควบคุมไม่อยู่

"ขอบคุณครับบี... แหม วันนี้คนสวยมาเสิร์ฟน้ำให้ถึงที่เลยเว้ย" ชัยยิ้มกว้าง แววตาของมันโลดแล่นด้วยความสะใจ มันขยับก้าวเข้าไปหาบีจนแทบจะชิดตัว สายตากลอกกลิ้งของมันกวาดมองต่ำจ้องมองไปที่นมอวบใหญ่ภายใต้เสื้อยืดคอกลมของบี สลับกับกวาดมองขาอ่อนขาวนุ่มที่โผล่พ้นกางเกงขาสั้นของเธออย่างลวนลามลามก

ด้วยความตื่นกลัวลนลานจนสติแทบกระเจิง บียื่นแก้วน้ำด้วยมืออันสั่นเทาจนน้ำเย็นๆ กระฉอกหกเลอะเปียกถาดอะลูมิเนียม และเปียกหลังมือของชัยจนเปียกชุ่ม

"อุ๊ย! ขอโทษ... ขอโทษจ้ะชัย ฉันไม่ได้ตั้งใจ..." บีร้องอุทานลนลานหน้าซีดเผือด รีบดึงแก้วน้ำกลับแต่ยิ่งทำให้น้ำหกกระเซ็นเลอะเทอะไปหมด เธอทำท่าจะทรุดตัวลงคุกเข่าเช็ดน้ำอย่างคนตื่นตระหนกจนลืมตัว

"ฮั่นแน่... มือสั่นเป็นเจ้าเข้าขนาดนี้เลยเหรอบี? หรือว่าหนาวสั่นเพราะคิดถึงผัวล่ะจ๊ะ?" ชัยยิ้มแสยะ หัวเราะหึๆ ในลำคอ ขยับก้าวตามจี้จนบีต้องก้าวถอยหลังหนี "ไอ้โอมันไปทำงานไกลตั้งหลายเดือน เมียสาวสวยๆ วัยกำลังน่ารักน่าเย็ดแบบนี้ปล่อยให้อยู่บ้านเหงาๆ ก็น่าสงสารแย่เนอะ แต่ก็นั่นแหละ... มีลุงคร้ามคอยโอบกอดประคองเที่ยวซื้อของเอาอกเอาใจเป็นแฟนแบบนั้นคงหายเหงาเลยเนอะ สบายใจเฉิบไปเลยใช่ไหมล่ะบี?"

คำพูดแทะโลมและแซวเชิงแบล็กเมล์ของชัยทำให้บีตัวสั่นค้าง ใบหน้าซีดเป็นกระดาษ ปากอ้าๆ หุบๆ ปฏิเสธตะกุกตะกักลนลานคล้ายคนกำลังจะจนมุมต่อคำซักไซ้

"มะ... ไม่ใช่นะชัย... ฉันกับพ่อ... พวกเราไม่ได้ทำอะไรกัน... อย่าพูดบ้าๆ แบบนั้นนะ..." บีพยายามเค้นเสียงสั่นเครือแก้ต่างลนลานแต่ยิ่งพูดก็ยิ่งส่งพิรุธชัดแจ้งจนไอ้ชัยยิ้มกว้างสะใจ แววตามันวิบวับราวกับกุมชัยชนะไว้ในมือ

ผมเห็นท่าทีของลูกสะใภ้ที่เกือบจะเสียพิรุธแตกโพละออกมาต่อหน้าต่อตา ความโกรธเกลียดและความกลัวผสมปนเปจนทนอยู่นิ่งเฉยไม่ได้อีกต่อไป ผมก้าวพรวดเข้าไปแทรกกลางระหว่างบีกับไอ้ชัยทันที ร่างชราแต่แข็งแกร่งจากการทำงานหนักของผมบังสะใภ้สาวไว้มิดเบื้องหลัง ผมจ้องหน้าไอ้ชัยเขม็ง สายตาของผมแววโรจน์ดุดันข่มขู่ตามประสาผู้ใหญ่ที่อาบน้ำร้อนมาก่อน

"ไอ้ชัย! มึงพูดจาหมาๆ เลอะเทอะใหญ่แล้วนะเว้ย!" ผมเค้นเสียงตวาดใส่หน้ามันอย่างรุนแรงจนสะใภ้สะดุ้ง "บีมันเป็นเมียไอ้โอเพื่อนรักมึง และมันเป็นลูกสะใภ้ที่กูดูแลเหมือนลูกหลานในบ้าน มึงจะมาพูดจาล้อเล่น๧๬๲แง่๧๬๲ง่ามสกปรกแบบนี้กูไม่สนุกด้วย! ถ้ามึงจะมายืมเครื่องมือก็ไปเอาที่ตู้ใต้ถุนบ้านโน่น แล้วก็รีบไสหัวกลับไปซ่อมหลังคาบ้านมึงซะ อย่ามาเที่ยวหาพูดจาพล่อยๆ ยุแยงตะแคงรั่วทำลายครอบครัวคนอื่น!"

เสียงตวาดกร้าวของผมและสายตาเอาเรื่องทำให้ไอ้ชัยชะงักรอยยิ้มไปทันที แววตาของมันฉายความตกใจชั่วครู่ก่อนจะกลับมาแสยะยิ้มกวนตีนกว้างขึ้น มันยกมือ๧๬๲ข้างขึ้นทำท่าทางยอมแพ้แต่รอยยิ้มกลับเยาะเย้ยเจ้าเล่ห์ไม่เกรงกลัว

"ฮ่าๆๆ ลุงคร้ามนี่จริงจังจังเลยนะครับ ผมก็แค่พูดแซวขำๆ นึกไม่ถึงลุงจะเดือดร้อนแทนสะใภ้ขนาดนี้ เออๆ ผมไม่แซวละลุง เดี๋ยวผมหยิบเครื่องมือเสร็จก็ไปแล้วครับ ไม่กวนคนแก่กับสะใภ้ละครับผม" ไอ้ชัยหัวเราะร่า เดินเลี่ยงผมไปหยิบกล่องเครื่องมือที่ใต้ถุนบ้าน ก่อนจะเดินหิ้วกล่องเครื่องมือหนักๆ กลับมาขึ้นคร่อมมอเตอร์ไซค์

มันหันมาสบตาผมอีกครั้ง แววตาสงสัยใคร่รู้และจงใจเยาะเย้ยฉายชัดเจนนิ่งค้างครู่หนึ่งก่อนจะบิดเครื่องยนต์สตาร์ทมอเตอร์ไซค์เสียงดังลั่น แล้วขี่เร่งเครื่องพุ่งทะยานออกไปจากลานบ้าน ทิ้งทวนฝุ่นตลบอบอวลและปมความสงสัยแสนอึดอัดให้แขวนลอยอยู่รอบตัวพวกเรา

---

ทันทีที่เสียงมอเตอร์ไซค์ของไอ้ชัยจางหายไปจากความรับรู้ บีที่ยืนข่มใจอยู่นานก็ทนรับความกดดันไม่ไหว ขาเรียวบางพับอ่อนแรงฮวบ ทรุดลงไป๞ั่๫พับเพียบกอดเข่าร้องไห้สะอื้นไห้โฮออกมาเสียงดังลั่นครัว ลมหายใจหอบกระเส่าจนแผ่นหลังและไหล่บางสั่นโยนเหมือนคนใจจะขาด

ผมรีบหันกลับมาทรุดตัวลงคุกเข่าลงข้างๆ ดึงร่างบางอวบอัดของสะใภ้เข้ามากอดปลอบประโลม บีเอื้อมมือมากอดรอบขาของผมไว้แน่น ซุกใบหน้าที่เปื้อนคราบน้ำตาลงกับตักกางเกงของผม ร้องรำพันออกมาอย่างสุดจะกลั้นด้วยความเครียดสะสมที่แทบจะทลายใจเธอให้พังพินาศ

"พ่อขา... บีอยู่ไม่ได้แล้ว บีอึดอัดเหลือเกินพ่อ... ฮือ... บีรู้สึกเหมือนตัวเองติดอยู่ในคุกมืดๆ ที่มีแต่ความลับสกปรก บีกลัวไอ้ชัยมันเอาเรื่องของเราไปบอกพี่โอจริงๆ บีรู้สึกผิดต่อพี่โอเหลือเกินพ่อ... ทุกครั้งที่พวกเรามีอะไรกัน ทุกครั้งที่บีปล่อยตัวปล่อยใจนอนครางใต้ร่างพ่อผัว บีมีความสุขแต่มันก็เจ็บปวดรู้สึกผิดจนแทบระเบิดออกเลยพ่อ... แล้วตอนนี้คนอื่นเริ่มสงสัยเราแล้ว บีจะทำยังไงดีพ่อ... ฮือ..."

น้ำเสียงของบีเจือไปด้วยความทรมานและสิ้นหวังอย่างถึงที่สุด ร่างของเธอยังคงสะอื้นไห้จนตัวโยนคุกเข่ากอดขาผมไว้ไม่ยอมปล่อย สัมผัสถึงความกลัวที่หยั่งรากลึกในหัวใจของลูกสะใภ้ทำให้ผมรู้สึกสะท้านสะเทือนตามไปด้วย

ความรู้สึกผิดต่อลูกชายมันย้อนกลับมาเตือนใจ แต่ความรักความเอ็นดูและความเสียวที่ฝังใจมันหนาแน่นเกินกว่าจะยอมถอยหลังกลับ ผมก้มลงกอดกระชับร่างนุ่มนิ่มของบีไว้แนบอก ลูบหัวปลอบประโลมแผ่วเบา สูดกลิ่นหอมสะอาดจากเรือนผมของเธอเพื่อช่วยปลอบใจตัวเองพลางพูดจาสัญญาเสียงหนักแน่นกังวาน:

"บีจ๋า... ฟังพ่อนะลูก พ่ออยู่ตรงนี้ทั้งคน พ่อสัญญาว่าจะไม่ยอมให้ใครมารังแกหรือแฉเรื่องของพวกเราเด็ดขาด เรื่องชัยพ่อจะหาทางจัดการมันเอง มึงทำใจดีๆ อย่าเพิ่งคิดฟุ้งซ่านไปไกล ความรักความเสียวที่พวกเรามีให้กันมันไม่มีใครทำลายได้หรอกลูก ทำตัวปกติไว้เถอะนะ พ่อจะปกป้องมึงเอง"

บีพยักหน้ารับแผ่วเบา ร่างของเธอยังคงสั่นระริกอยู่ในอ้อมแขนชราของผมครู่ใหญ่ กว่าความตึงเครียดจะคลายลงและยอมลุกขึ้นไปล้างหน้าล้างตาเพื่อทำงานบ้านต่อ

---

เวลาล่วงเลยไปจนถึงยามค่ำคืนอันเงียบสงัด บรรยากาศรอบบ้านสวนยางมืดมิดและเงียบสงบจนได้ยินเพียงเสียงพัดลมเพดานในห้องนอนหมุนดังเอี๊ยดอ๊าดตามจังหวะ ลมโชยพัดใบมะพร้าวนอกหน้าต่างไหวเอนไปมาสะท้อนแสงจันทร์สลัวฉายเข้ามาในห้องนอน

บีนอนตะแคงขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ดวงตากลมโตยังคงเปิดกว้างเหม่อลอยมองฝาผนังห้องอย่างนอนไม่หลับ ผม๞ั่๫อยู่ข้างเตียงกุมมือบางของเธอไว้เงียบๆ คอยอยู่เป็นเพื่อนหวังให้เธอคลายความกังวลใจและข่มตานอนลงได้ในคืนนี้ หลังจากที่ต้องเผชิญกับพายุความตึงเครียดมาทั้งวัน

ทุกอย่างดูเหมือนกำลังจะดำเนินไปสู่ความเงียบสงบยามค่ำคืน...

แต่แล้ว... ความเงียบสงัดก็ถูกทำลายลงในพริบตา!

*ครืด... ครืด...*

โทรศัพท์มือถือของบีที่วางอยู่บนโต๊ะหัวเตียงส่งเสียงสั่นพร้อมหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างวาบขึ้นมาท่ามกลางความมืดสลัว แสงสีฟ้าสว่างวาบสะท้อนเงาใบหน้าของบีและผมที่สะดุ้งตัวโยนด้วยความระแวงทันที หัวใจชราของผมเต้นกระตุกรัวเร็วอย่างไม่มีสาเหตุ

บีค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น๞ั่๫ ๧๬๲มือสั่นเทาเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอเพื่อเปิดดูข้อความที่ส่งเข้ามา ผมชะโงกหน้าเข้าไปมองจอร่มสลัวพร้อมๆ กับเธอ แสงหน้าจอสาดกระทบใบหน้าของพวกเรา๧๬๲คนให้เห็นชัดเจนว่าก้อนเนื้อในอกมันสั่นสะท้านหวาดระแวงปานใด

มันเป็นข้อความจากแอปไลน์ของเบอร์แปลกเบอร์หนึ่งที่ไม่ได้บันทึกชื่อไว้...

ผมและบีไล่สายตาอ่านข้อความสั้นๆ บนหน้าจอทีละตัวอักษรอย่างเงียบเชียบ:

'บี... คิดถึงความเสียวเมื่อวันก่อนจัง คืนนี้แอบมาเจอพวกเราที่รีสอร์ตในเมืองหน่อยสิ ถ้าไม่ยอมมา... คลิปภาพพวกเราสามคนสุดเสียวเมื่อวันก่อนจะส่งตรงไปหาพี่โอผัวบีที่ต่างประเทศแน่นอนนะจ๊ะ'

อ่านจบ... บีหน้าซีดเผือดราวกับคนไม่มีเลือดหล่อเลี้ยง ร่างกายสั่นเทิ้มเหมือนคนโดนแช่แข็ง ดวงตากลมช็อกตาค้าง จอโทรศัพท์แทบร่วงหลุดจากมืออันสั่นเทา ลมหายใจของเธอสะดุดขาดห้วงไปในทันที

ส่วนผมรู้สึกเหมือนหัวใจดิ่งวูบตกลงนรกขุมลึกที่สุด! สมองหมุนคว้างและชาวาบไปทั้งตัว ความลับระยำและชีวิตแอบแซ่บที่คิดว่าเกือบจะคุมสถานการณ์ได้ กำลังถูกคนกรุงอย่างไอ้ชัชและไอ้แมนใช้คลิปภาพแสนเสียวแฉข่มขู่รีดไถบีซ้ำ๧๬๲! ความลับเรื่องรักสามคนเมื่อวันก่อนหลุดออกไปและกำลังกลายเป็นเครื่องมือทำลายล้างชีวิตของสะใภ้และตัวผมอย่างสมบูรณ์แบบ! พวกเรา๧๬๲คนจ้องหน้ากันในความเงียบสลัวที่ตึงเครียดบีบจิตใจจนแทบสิ้นสติ!