เรื่อง พ่อผัว..ยั่ว..ลูกสะใภ้ 25+

พวกเรา๧๬๲คนจ้องหน้ากันในความเงียบสลัวที่ตึงเครียดบีบจิตใจจนแทบสิ้นสติ!

แสงสีฟ้าอมเขียวจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่บีถืออยู่นั้นสาดส่องใบหน้าที่ซีดเผือดไร้สีเลือดของลูกสะใภ้จนดูเหมือนผีดิบ ส่วนตัวผมเองก็รู้สึกเหมือนหน้ามืดคล้ายจะเป็นลมไปตรงนั้น ร่างกายซีกซ้ายมันชาดิกจนแทบก้าวขาไม่ออก หัวใจในอกเต้นกระแทกซี่โครงดังตึบตึบราวกับมันจะทะลุออกมาด้านนอก ลมหายใจอุ่นชื้นที่พ่นออกจากจมูกของบีเต็มไปด้วยความสั่นสะท้าน มือบางของเธอที่พยายามประคองโทรศัพท์เอาไว้สั่นรัวจนแทบจะควบคุมไม่ได้ ภาพที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอนั้นคือสิ่งที่ตอกย้ำความฉิบหายที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้พวกเรามากขึ้นทุกที

ผมรีบขยับตัวเข้าไปประคองไหล่ที่สั่นเทาของบีเอาไว้ทันที ร่างนุ่มนิ่มของสะใภ้ตัวน้อยทรุดฮวบลงนั่งกอดเข่าร้องไห้ฟูมฟายอยู่บนฟูกนอนของเธอ ร่างของเธอขดเป็นก้อนกลมๆ เหมือนพยายามหาที่พึ่งพิงอันปลอดภัยในห้องนอนแคบๆ หลังนี้ ผมก้มลงมองภาพแคปหน้าจอที่แอปไลน์แผ่แสงออกมาอย่างชั่วร้าย มันเป็นภาพที่แคปมาจากวิดีโอตอนที่พวกเราสามคนร่วมรักกันอย่างบ้าคลั่งในห้องพักของรีสอร์ตวันนั้น ภาพนั้นชัดเจนจนน่ากลัว มันเห็นหน้าของบีเอียงข้างและหลับตาพริ้ม ปากอ้าค้างครางกระเส่าด้วยความเสียวซ่านถึงใจอย่างที่สุด ขณะที่บนร่างของเธอมีท่อน-วยใหญ่โตของพวกคนกรุงกำลังสอดใส่กระแทกกระทั้นอยู่ในรูเสียวที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักขาวข้น มันชัดเจนมากจนไม่ว่าใครมองก็รู้ว่าเป็นบีสะใภ้ของผมอย่างแน่นอน

"ฮือ... พ่อ... พ่อคะ... มัน... พวกมันทำแบบนี้กับบีได้ยังไง..." เสียงของบีแหบพร่าและสั่นเครือปนไปด้วยเสียงสะอื้นไห้โฮจนตัวโยน น้ำตาเม็ดโตไหลทะลักออกจากดวงตาคู่สวยชุ่มแก้มใสจนเปียกปอนหยดลงบนหน้าขาเรียวบางของเธอ "บีกลัว... บีจะทำยังไงดีพ่อ ถ้าพี่โอเห็นคลิปนี้... ถ้าไอ้โอมันเห็นหน้าบีครางยอมให้คนอื่นเอาควยยัดรูรักแบบนี้... พี่โอฆ่าบีตายแน่ๆ เลยพ่อ... ฮือ..."

ผมดึงร่างของสะใภ้เข้ามาสวมกอดไว้แน่น อารมณ์โกรธแค้นดิบๆ ในหัวใจผุดขึ้นมาจนหน้ามืดตามัว ผมอยากจะกระชากปืนลูกซองยาวที่แขวนอยู่ข้างฝาบ้านแล้วขี่มอเตอร์ไซค์ไปเป่าหัวไอ้พวกระยำ๧๬๲ตัวนั้นให้สมองกระจายคามือ แต่ความจริงตรงหน้าคือผมต้องสะกดความเดือดดาลนั้นไว้ก่อนเพื่อประคองสติของบีที่ก้อนเนื้อในอกกำลังจะแตกสลาย มือหยาบกร้านของผมลูบแผ่นหลังบอบบางที่สะอื้นสั่นระริก สัมผัสความอ่อนนุ่มที่ผมเคยได้นอนกอดร่วมรักอย่างมีความสุขบ่อยครั้ง แต่ตอนนี้มันกลับเต็มไปด้วยความทุกข์ทรมานใจแสนสาหัส

"ใจเย็นๆ บี... ใจเย็นๆ ก่อนลูก" ผมเค้นเสียงพูดบอกเธอ พยายามทำน้ำเสียงให้ราบเรียบและหนักแน่นที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อชุบชูจิตใจที่แตกสลายของเธอ "ตั้งสติไว้ก่อน พ่อยืนอยู่ตรงนี้ไม่มีวันทิ้งมึงแน่ๆ"

บีเงยใบหน้าสวยที่เปียกน้ำตาและเครื่องสำอางเลอะเทอะขึ้นมามองผม แววตาของเธอมันเต็มไปด้วยความสงสัยระคนสิ้นหวัง ท่ามกลางเสียงสะอื้นไห้สะท้อนห้องนอนแคบๆ นั้น บีเอ่ยปากถามผมเสียงสั่นเครือ:

"พ่อ... พวกชัชกับแมนมันขับรถกลับกรุงเทพฯ ไปกับอิมและเจนเมื่อเช้าแล้วไม่ใช่หรือพ่อ? บีเห็นพวกมันขนกระเป๋าขึ้นท้ายรถปิกอัพแล้วขับออกไปพ้นอำเภอตั้งแต่ตอนสายๆ แล้วนี่นา... แล้วทำไมมันยังส่งข้อความบ้าๆ นี่มาหาบีได้อีกล่ะพ่อ? หรือว่าพวกมันยังไม่ได้กลับกรุงเทพฯ?"

คำถามของบีฉุดรั้งให้สมองของผมที่กำลังตื้อตันเริ่มคิดวิเคราะห์หาคำตอบ ผมหลับตาลงนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อตอนสายๆ ที่พวกคนกรุงโบกมือลาพวกเราหน้าร้านค้าของชำในตลาดอำเภอ ใช่... พวกมันบอกว่ามีธุระด่วนต้องรีบขับรถกลับไปเคลียร์งานที่กรุงเทพฯ พร้อมกับแฟนสาวทั้ง๧๬๲คนคืออิมและเจน แต่เมื่อมาลองตรองดูอย่างละเอียดแล้ว ไอ้พวกคนกรุงเจ้าเล่ห์๧๬๲คนนี้มันร้ายลึกกว่าที่คิดนัก

"พวกมันวางแผนลวงเราแน่ๆ บี" ผมพึมพำตอบสะใภ้เสียงต่ำพลางโอบไหล่เธอแน่นขึ้นอีก "ไอ้พวกชัชกับไอ้แมนมันคงจะสร้างเรื่องหลอกแฟนของพวกมันนั่นแหละ มันคงจะแกล้งอ้างกับหนูอิมกับหนูเจนว่ามีธุระเรื่องงานด่วนที่ต้องแวะเคลียร์กับนายหน้าในตัวจังหวัดนี้ หรือไม่มันก็คงแกล้งส่งแฟนสาวของตัวเองขึ้นรถทัวร์หรือเครื่องบินให้เดินทางกลับกรุงเทพฯ ไปก่อนตั้งแต่ตอนเย็น แล้วตัวพวกมันเองก็จงใจย้อนกลับมาเช่ารีสอร์ตหรือห้องพักกบดานอยู่ต่อท้ายอำเภอนี้เพื่อรอโอกาสแบล็กเมล์มึง"

"มัน... มันจะทำแบบนั้นไปเพื่ออะไรกันพ่อ? ในเมื่อวันนั้น... วันนั้นบีก็ยอมนอนกับพวกมันในห้องพักแล้ว... พวกมันยังไม่พอใจอีกเหรอพ่อ..." บีซบหน้าลงกับอกเสื้อของผม ร่างกายยังสั่นเทิ้มด้วยความรู้สึกหวาดกลัวและขยะแขยง

"พวกมันหน้ามืดเพราะความอยากยังไงล่ะบี" ผมอธิบายพลางกลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอที่แห้งผาก "ไอ้คนกรุงพวกนี้มันเห็นมึงเป็นสะใภ้บ้านนอกที่หน้าตาสวย นมใหญ่ หุ่นดี รูรักของมึงคงทำพวกมันติดใจจนลืมไม่ลง วันนั้นที่มึงยอมยอมนอนกับพวกมัน มันคงคิดว่าได้ง่ายๆ แล้วพอกลับไปก็คงอยากจะตักตวงความเสียวจากรูรักของมึงอีกรอบโดยที่แฟนมันไม่รู้ มันถึงได้ยอมเสียเวลาหลบซ่อนตัวอยู่ในอำเภอเราเพื่อส่งข้อความมาข่มขู่บีบคั้นมึงแบบนี้ไง"

ความชั่วช้าของคนกรุง๧๬๲คนนั้นทำให้ผมรู้สึกคลื่นไส้ พวกมันแกล้งทำเป็นคนดีมีมารยาทตอนอยู่ต่อหน้าแฟนและชาวบ้าน แต่เบื้องหลังกลับสกปรกโสมมใช้ภาพถ่ายตอนร่วมรักมาข่มขู่รีดไถความเสียวจากสะใภ้ของผมราวกับเธอไม่มีหัวใจ ความรู้สึกผิดต่อไอ้โอแล่นเข้ามาปะทะอกของผมอีกครั้ง แต่ในนาทีนี้ ความโกรธแค้นที่มีต่อไอ้พวกสารเลวในเมืองมันมีมากกว่าร้อยเท่าพันทวี

ทันใดนั้นเอง... หน้าจอโทรศัพท์มือถือในมือของบีก็สั่นครืดคราดเตือนข้อความใหม่อีกรอบ!

บีสะดุ้งตัวโยนรีบชะโงกหน้ามองหน้าจอด้วยอาการหวาดผวาถึงที่สุด ผมเองก็ก้มหน้ามองตามตัวหนังสือที่ปรากฏขึ้นมาไล่เรียงกันอย่างโหดเหี้ยม:

'ถ้าไม่อยากให้ไอ้โอผัวบีเห็นคลิปเสียวนี้ คืนนี้สี่ทุ่ม มาพบพวกเราที่รีสอร์ตชลพฤกษ์ท้ายอำเภอ ห้อง 104... มาคนเดียวนะจ๊ะหนูบี อย่าให้พ่อผัวรู้ ไม่งั้นปุ่มแชร์ทำงานแน่ พวกเราเตรียมท่อน-วยร้อนๆ ไว้รอเสียบรูรักหนูแล้วนะจ๊ะคนดี'

ข้อความระยำนั้นระบุเงื่อนไขการแบล็กเมล์อย่างชัดเจน พวกมันรู้ว่าจุดอ่อนของบีคือกลัวสามีรู้ และจุดอ่อนของผมก็คือกลัวลูกชายรู้เรื่องบัดสีนี้ พวกมันจงใจลากบีไปที่รีสอร์ตชลพฤกษ์ท้ายอำเภอตอนสี่ทุ่มเพื่อรุมกินโต๊ะสะใภ้ของผมอีกครั้ง แถมยังสั่งห้ามไม่ให้ผมรู้เรื่องนี้เพื่อที่พวกมันจะได้ตักตวงความเสียวซ่านจากเนื้อตัวนุ่มนิ่มของบีได้อย่างเต็มเหนี่ยวโดยไม่มีผู้ใหญ่อย่างผมคอยกางปีกปกป้อง

"ฮือ... พ่อ... บีอยากตาย... บีไม่อยากอยู่แล้วพ่อ..." บีสติหลุดโดยสิ้นเชิง เธอกรีดร้องแผ่วเบากลั้นสะอื้นจนหน้าดำหน้าแดง ๧๬๲มือกุมขมับจิกทึ้งเส้นผมของตัวเองด้วยความสิ้นหวังอย่างรุนแรง "ชีวิตบีมันพังหมดแล้ว! ในหมู่บ้านก็มีไอ้ชัยคอยจ้องจับผิดตามรังควานเหมือนหมาบ้าจ้องจะคาบข่าวไปบอกพี่โอ แล้วในเมืองยังมีไอ้ชัชกับไอ้แมนใช้คลิปแบล็กเมล์บีบให้บีไปนอนให้พวกมันเย็ดอีก... บีจะหนีไปไหนพ้นพ่อ... บีอยากตายไปให้พ้นๆ จากเรื่องบัดสีพวกนี้เหลือเกิน... ฮือ..."

คำว่า 'อยากตาย' ของบีเปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองเพลิงในอกของผม ผมจะยอมให้ลูกสะใภ้แสนสวยที่ผมรักและเอ็นดูปานดวงใจต้องมาจบชีวิตลงเพราะพวกเดนนรกพวกนี้ไม่ได้เด็ดขาด ผมรีบทรุดตัวคุกเข่าลงบนฟูกนอนตรงหน้าเธอ ๧๬๲มือโอบประคองแก้มใสที่เลอะเทอะไปด้วยน้ำตา ปลายนิ้วโป้งหยาบกร้านของผมบรรจงซับน้ำตาอุ่นๆ ที่นองหน้าให้เธออย่างทะนุถนอมและแผ่วเบาที่สุด

"ฟังพ่อนะบี! อย่าพูดคำว่าตายออกมาอีกเด็ดขาด!" ผมกดเสียงต่ำพูดจาหนักแน่นพลางสบตาคู่งามที่บวมเป่งสั่นระริกของเธอตรงๆ "พ่อยอมตายดีกว่าจะยอมให้มึงเป็นอะไรไป เรื่องชั่วๆ พวกนี้มึงไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิด พวกมันเป็นคนเลวที่จงใจเข้ามาทำลายชีวิตของมึง พ่อสัญญา... พ่อสัญญาด้วยชีวิตและเลือดเนื้อของพ่อเลยว่า พ่อจะปกป้องความลับนี้และปกป้องชีวิตของมึงให้ได้ แม้ตัวพ่อจะต้องตายนองเลือดหรือต้องติดคุกติดตาราง พ่อก็ไม่มีวันยอมให้พวกมันมารังแกมึงได้อีก!"

คำมั่นสัญญาจากปากของพ่อผัวชราอย่างผมทำให้บีชะงักเสียงสะอื้นไปชั่วครู่ แววตาที่เต็มไปด้วยประกายไฟแห่งโทสะและความจริงจังของผมสะท้อนอยู่ในดวงตาสั่นระริกของเธอ บีค่อยๆ ซบหน้าลงกับฝ่ามือหนาหยาบกร้านของผม ร่ำไห้สะอื้นแผ่วเบาราวกับยอมจำนนและฝากฝังชีวิตทั้งหมดเอาไว้ในมือของผมแต่เพียงผู้เดียว

"บีกลัว... บีกลัวเหลือเกินค่ะพ่อ..." เธอกระซิบเสียงแผ่ว

"พ่อรู้... พ่อรู้ว่าหนูกลัว แต่ตอนนี้เราต้องตั้งสติก่อน" ผมลูบหัวปลอบโยนพลางครุ่นคิดหาทางออกในสถานการณ์เฉพาะหน้า "พวกมันบอกให้มึงไปหาสี่ทุ่มคืนนี้... ตอนนี้เกือบสามทุ่มแล้ว ถ้าเราไม่ตอบอะไรกลับไปเลย หรือถ้ามึงปฏิเสธทันควัน พวกมันอาจจะหน้ามืดส่งคลิปให้ไอ้โอทันทีเพื่อเป็นการประชดประชัน ดังนั้น... มึงต้องพิมพ์ข้อความผลัดผ่อนเวลาไปก่อน"

"ผลัด... ผลัดไปยังไงคะพ่อ?" บีเงยหน้าขึ้นมาถามพลางสูดน้ำมูก

"พิมพ์บอกมันไปว่า... คืนนี้ลุงคร้ามเฝ้าไข้หนูไม่ห่างเลย เพราะเมื่อกลางวันหนูเป็นไข้แดดจับสั่นรุนแรงจนลุกจากเตียงไม่ไหว พ่อผัวคอยเช็ดตัวให้ตลอดเวลา ถ้าหนูแอบหนีออกไปตอนนี้พ่อผัวต้องรู้แน่ๆ และเรื่องจะแตกกันหมด ขอเลื่อนเป็นวันมะรืนตอนกลางวันที่พ่อผัวต้องเอาเศษยางเข้าไปส่งในตัวเมืองแทน พิมพ์ส่งไปแบบนี้เพื่อดึงเวลาให้พวกเราได้คิดหาทางแก้ไขสถานการณ์" ผมบอกวิธีเลี่ยงและดึงเวลาให้สะใภ้ฟัง

บีพยักหน้ารับคำอย่างว่าง่าย เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาด้วยปลายนิ้วสั่นเทา บรรจงพิมพ์ข้อความตามที่ผมบอกไปทีละตัวอักษร แสงไฟหน้าจอส่องให้เห็นนิ้วมือเรียวงามของเธอกำลังสั่นขณะกดแป้นพิมพ์ ความทุกข์ระทมลึกซึ้งแสดงออกทางสีหน้าที่หมองเศร้า เมื่อพิมพ์เสร็จบีก็กดยืนยันส่งข้อความนั้นกลับไปหาพวกมันทันที

พวกเรา๧๬๲คนนั่งจ้องหน้าจอนั้นอย่างใจจดจ่ออยู่ไม่กี่นาที ไลน์ก็ขึ้นสถานะว่าเปิดอ่านแล้ว ก่อนจะตามมาด้วยข้อความตอบกลับสั้นๆ ที่เต็มไปด้วยความโอหังเย่อหยิ่งของคนกรุง:

'เออ... ก็ได้ คราวนี้จะยอมให้ผลัดไปก่อน แต่อย่าตุกติกนะจ๊ะหนูบี วันมะรืนนี้ตอนเที่ยงตรง มาพบพวกเราที่ห้อง 104 รีสอร์ตชลพฤกษ์ให้ตรงเวลาล่ะ ถ้าเลยเวลาแม้แต่นาทีเดียว คลิปเสียวรูรักของบีได้แชร์ไปถึงโทรศัพท์ผัวบีแน่ๆ นอนรอความเสียวไว้ได้เลยจ๊ะหนูบี'

เมื่ออ่านข้อความนั้นจบ บีถอนหายใจยาวเหยียดราวกับยกภูเขาออกจากอกชั่วคราว แม้ว่าความกดดันจะยังไม่หมดไป แต่อย่างน้อยพวกเราก็มีเวลาหายใจหายคอเพิ่มขึ้นอีกวัน๧๬๲วันเพื่อเตรียมแผนการรับมือ

ท่ามกลางความเงียบสงัดในบ้านไม้หลังใหญ่กลางสวนยางพาราหนาทึบ บรรยากาศรอบข้างดูเงียบงันจนน่าอึดอัด ลมโชยพัดกิ่งต้นยางพาราเสียดสีกันดังแกรกกรากคล้ายเสียงหัวเราะของปีศาจที่กำลังเฝ้ามองชะตากรรมของพวกเรา๧๬๲คนผัวสะใภ้

ทันใดนั้นเอง...

*บรึ๋น... บรึ๋น...*

เสียงเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์สี่จังหวะท่อผ่าดังแว่วมาแต่ไกล เสียงนั้นแล่นช้าๆ เข้ามาตามถนนลูกรังหน้าบ้านสวนยาง เสียงท่อไอเสียครางต่ำเบาหวิวเหมือนคนขับจงใจบิดคันเร่งให้ช้าและเงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ ความผิดปกติของเวลาที่ดึกดื่นปานนี้ทำให้ผมและบีสะดุ้งตัวโหยงสบตากันด้วยความตกใจระคนหวาดระแวงทันที

"พ่อ... เสียงมอเตอร์ไซค์ของใครคะ ดึกป่านนี้แล้ว..." บีกระซิบถามเสียงสั่นกอดแขนผมแน่นกายนุ่มนิ่มสั่นเทา

"เงียบๆ ไว้บี ดับไฟฉายและโทรศัพท์เสีย!" ผมกระซิบสั่งเสียงเฉียบขาดพลางเอื้อมมือไปกดปิดหน้าจอโทรศัพท์ของบีจนห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดสนิททันที มีเพียงแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านมุ้งลวดหน้าต่างเข้ามาไรๆ

ผมค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้นจากฟูกนอนอย่างเงียบเชียบที่สุด เท้าที่หยาบหนาของผมย่ำลงบนพื้นไม้กระดานอย่างแผ่วเบาไร้เสียงดังรบกวน ผมค่อยๆ ย่องแอบแฝงตัวเข้าไปที่ริมหน้าต่างห้องนอนที่ติดมุ้งลวดไว้ มองลอดช่องหน้าต่างไม้ที่เปิดแง้มเอาไว้ครึ่งหนึ่งออกไปสู่ลานบ้านภายนอกอันมืดมิด

แสงจันทร์สีเหลืองนวลส่องกระทบลานทรายหน้าบ้านให้เห็นร่างของมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาจอดนิ่งสนิทอยู่แถวๆ แนวรั้วต้นชบาหน้าบ้าน มอเตอร์ไซค์คันนั้นดับไฟหน้ารถสนิทเหลือเพียงไฟท้ายสีแดงดวงเล็กๆ ที่เรืองแสงสลัว คนขับมอเตอร์ไซค์สวมหมวกกันน็อกแบบครึ่งใบไม่ได้ปิดกระจกหน้าหมวก แสงจันทร์สว่างพอที่จะทำให้ผมมองเห็นดวงตาคมกริบที่เต็มไปด้วยแววจับผิดของไอ้คนขับได้อย่างชัดเจน

มันคือไอ้ชัย!

ไอ้ชัยขี่มอเตอร์ไซค์มาจอดนิ่งสนิทอยู่ริมรั้วหน้าบ้าน มันไม่ยอมดับเครื่องยนต์แต่ปล่อยให้เครื่องยนต์เดินเบาครางแผ่วๆ สายตาคมกริบและเจ้าเล่ห์ของมันแหงนมองขึ้นมาบนบ้านไม้ที่ดับไฟมืดสนิทหลังนี้ มันกวาดสายตามองไล่ไปตามระเบียงบ้าน หน้าต่างครัว และหน้าต่างห้องนอนของบีอย่างช้าๆ แววตาของมันบ่งบอกถึงความคลางแคลงใจ ความอยากรู้อยากเห็น และการจับพิรุธอย่างน่ารังเกียจ มันจ้องมองเข้ามาในบ้านเหมือนหมาล่าเนื้อที่กำลังดมกลิ่นหาเหยื่อ แววตาหมาหยอกไก่ที่มันเคยส่งให้บีเมื่อตอนเช้ายิ่งดูเด่นชัดและน่าขยะแขยงท่ามกลางความมืดสลัว

ผมนั่งยอบตัวลงต่ำใต้ขอบหน้าต่าง กำหมัดแน่นจนเล็บแทบจะจิกเนื้อตัวเองจนเลือดซิบ ลมหายใจหอบถี่พยายามกดให้เบาที่สุด ความอึดอัดรุนแรงแล่นเข้ามาเกาะกุมแน่นในอกจนรู้สึกหายใจไม่ออกคล้ายมีคนมาบีบคอ ท่ามกลางความมืดมิดและเงียบงันปานป่าช้า การปรากฏตัวของภัยคุกคามในเงามืดอย่างไอ้ชัยยิ่งทำให้สถานการณ์ของพวกเราตกเป็นรองและตึงเครียดจนแทบจะทนไม่ไหว

ไอ้ชัยยังคงจอดมอเตอร์ไซค์จ้องมองบ้านของผมอยู่อย่างนั้นประมาณ๧๬๲สามนาที ราวกับมันกำลังพยายามจับฟังเสียงผิดปกติ หรือมองหาเงาตะคุ่มของใครบางคนที่จะลุกขึ้นมาร่วมรักกันกลางดึก เมื่อเห็นว่าบ้านทั้งหลังตกอยู่ในความเงียบงันไร้แสงไฟและไร้ความเคลื่อนไหวใดๆ มันจึงยอมบิดคันเร่งมอเตอร์ไซค์ช้าๆ ขี่แล่นผ่านหน้าบ้านสวนยางของผมเลยหายลับเข้าไปในความมืดมิดของสวนยางท้ายซอย

ผมถอนหายใจยาวเหยียดพ่นลมหายใจร้อนๆ ออกมาจากปาก ขยับตัวลุกขึ้นยืนแล้วเดินกลับไปที่ฟูกนอน จูงมือเรียวบางที่ชุ่มเหงื่อและสั่นระริกของบีที่นั่งรออยู่ท่ามกลางความมืดให้เดินกลับเข้ามาในมุ้งนอนของเธอ

"มันไปแล้วพ่อ... ชัยมันมาทำอะไรดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้คะ..." บีถามเสียงสั่นน้ำตาร่วงรินอีกรอบ

"มันมาจับผิดเรานั่นแหละบี มันระแวงว่าเรา๧๬๲คนจะมีอะไรกันลับหลังไอ้โอตอนกลางคืน มันถึงได้ขี่รถมาซุ่มดูเงียบๆ แบบนี้" ผมบอกพลางกอดโอบร่างของสะใภ้ไว้เพื่อปลอบโยน ความตึงเครียดสะสมทำให้หัวสมองของผมหมุนติ้วปวดแปลบเหมือนจะแตกเป็นเสี่ยงๆ

แต่แล้ว... ความหวาดผวายังไม่ทันจะจางหายไปจากอก...

*ครืด... ครืด... ครืด...*

โทรศัพท์มือถือในมือของบีส่งเสียงสั่นสะเทือนยาวๆ ดังลั่นห้องนอน แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางความมืดมิด แสงหน้าจอนั้นทำเอาผมและบีถึงกับตื่นตระหนกสะดุ้งตัวโหยง ดวงตาของพวกเราทั้ง๧๬๲คนจับจ้องมองที่หน้าจอมือถือทันที

บนหน้าจอไม่ใช่ข้อความไลน์เตือนจากคนกรุง...

แต่มันปรากฏเป็นชื่อเบอร์โทรศัพท์ที่คุ้นเคยกำลังโทรสายตรงเข้ามากลางดึกเวลาเกือบห้าทุ่ม!

เบอร์นั้นคือเบอร์ของ... **'พี่ชัย'**!

บีเบิกตากว้างด้วยความช็อกสะท้าน ๧๬๲มือสั่นระริกจนแทบจะจับโทรศัพท์ไม่อยู่ เธอมองหน้าผมเหมือนกำลังจะหมดแรงทรุดลงไปกองกับพื้น ผมเอื้อมมือไปจับไหล่บางของเธอไว้แน่น ดึงร่างของเธอเข้ามาใกล้ชิดตัวแล้วพยักหน้าส่งสัญญาณให้เธอกดรับสาย โดยที่ผมยื่นหน้าเข้าไปเงี่ยหูฟังข้างๆ ใบหูขาวผ่องหอมกรุ่นของสะใภ้ตัวน้อยเพื่อฟังเสียงปลายสายอย่างใกล้ชิด

บีกดรับสายด้วยปลายนิ้วที่สั่นจนแทบจะกดไม่โดนปุ่ม เธอพยายามเค้นเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อไม่ให้ส่งพิรุธ:

"ฮะ... ฮัลโหล... มีอะไรเหรอชัย โทรมาดึกป่านนี้..." เสียงของบีสั่นเครือเล็กน้อยจนผมนึกหวั่นใจ

ปลายสายเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนที่จะมีเสียงหัวเราะหึๆ คล้ายคนเมาเหล้าแผ่วดังลอดอกลำโพงออกมา เสียงของไอ้ชัยที่พูดสายกลับมานั้นมันแหบพร่า ฟังดูน่ากลัวและเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ลามกอย่างโจ่งแจ้ง:

"บีจ๋า... นอนหรือยังจ๊ะคนสวย..." เสียงแหบพร่าของมันส่งผ่านมาทางโทรศัพท์บีบคั้นใจคนฟังจนแทบหยุดหายใจ "พี่ชัยเห็นไฟบ้านบีดับหมดแล้ว นึกว่าบีกำลังนอนหลับสบาย... หรือว่ากำลังทำอะไรสนุกๆ กับลุงคร้ามอยู่กลางดึกกันแน่ล่ะจ๊ะ? ฮ่าๆๆ"

"พูดบ้าอะไรของชัย! ฉันนอนแล้ว... มีธุระสำคัญอะไรก็พูดมาสิ ดึกแล้วฉันจะนอน!" บีพยายามดุใส่ปลายสายเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นกลัวลนลานในอกของเธอ

"โธ่... อย่าเพิ่งอารมณ์เสียสิจ๊ะบี พี่ชัยก็แค่มีเรื่องสำคัญจะมาเตือนน่ะจ้ะ" เสียงไอ้ชัยปลายสายลดต่ำลงและแหบพร่าขึ้น คล้ายมันกำลังแอบคุยอยู่ในมุมมืดที่ไหนสักแห่ง "พรุ่งนี้บ่าย... ลุงคร้ามจะเข้าเมืองไปส่งยางใช่ไหมล่ะจ๊ะ... พี่ชัยจะแวะเข้าไปหาบีที่บ้านสวนยางนะจ๊ะ... พอดีมีเรื่องสำคัญ เรื่องคลิปเสียวๆ เรื่องของบีกับคนกรุงที่รีสอร์ตวันนั้น... รวมทั้งเรื่องบีกอดกับลุงคร้าม... พี่ชัยมีเรื่องอยากจะคุยกับบี... แค่๧๬๲คน... หวังว่าบีจะเตรียมต้อนรับพี่ชัยให้ดีๆ นะจ๊ะคนสวย ฮ่าๆๆ"

คำพูดของชัยทำให้ร่างของบีสั่นสะท้านค้างแข็งไปทันที ดวงตากลมโตของเธอเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวจนสุดขีดล้นพ้น เธอแทบไม่มีแรงจะเอ่ยคำพูดใดๆ โต้ตอบกลับไปได้เลย

ส่วนผมที่ยืนเงี่ยหูฟังอยู่ข้างใบหูของเธอนั้น... แววตาชราของผมลุกโชนเป็นไฟด้วยความโกรธจัดจนถึงขีดสุด!

ไอ้ชัยมันรู้เรื่องทุกอย่าง! มันคงจะแอบเห็นภาพถ่ายหรือคลิปเสียวของบีกับคนกรุงจากการที่มันไปป้วนเปี้ยนแถวรีสอร์ตชลพฤกษ์ หรือไม่ก็คงแวะไปก๊งเหล้ากับไอ้ชัชและไอ้แมนที่แอบซุ่มกบดานอยู่ แล้วไอ้พวกคนกรุงสารเลวคู่นั้นก็คงเปิดคลิปอวดชัยเพื่อขิงหรือไม่ก็วางแผนร่วมมือกัน หวังจะรุมกินโต๊ะสะใภ้ของผม! และมันจงใจใช้เรื่องนี้มาข่มขู่แบล็กเมล์เพื่อบีบคั้นหวังจะเคลมกินรูรักของบีสะใภ้ของผมในวันพรุ่งนี้ตอนที่ผมไม่อยู่บ้าน! เส้นทางชีวิตแอบแซ่บของผมกับสะใภ้กำลังเดินทางมาถึงทางตันที่ไม่มีทางเลี่ยง!

ผมจ้องมองใบหน้าที่ตื่นตระหนกไร้ทางสู้ของสะใภ้ด้วยหัวใจที่เดือดดาล ในใจมันร่ำร้องว่าผมไม่มีวันยอมเสียบีให้ไอ้ชัยระยำคนนี้เด็ดขาด ในเมื่อหมาจนตรอกอย่างผมไม่มีทางให้ถอยกลับไปหาความถูกต้องได้อีกต่อไป... พรุ่งนี้บ่ายนี่แหละ... จะเป็นวันตายของมึง ไอ้ชัย! โทสะของพ่อผัวชราที่พร้อมจะทำลายทุกอย่างเพื่อปกป้องสะใภ้ตัวน้อยกำลังลุกโชนขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิดยามค่ำคืนนี้อย่างสมบูรณ์แบบ!