เรื่อง พ่อผัว..ยั่ว..ลูกสะใภ้ 25+

"ชัยมันทำลายหนู... พ่อจะแก้แค้นคืนกับแก้วเมียของชัยให้สาสมกับที่มันทำ!"

ผมเค้นเสียงกระซิบคำนั้นซ้ำๆ ในความเงียบสลัวของห้องนอนยามค่ำคืน น้ำเสียงของผมแหบพร่าและเย็นเยือกจนบีสะใภ้รักกอดรัดเอวผมแน่นขึ้น ร่างกายสั่นสะท้านสะอื้นไห้จนตัวโยนด้วยความหวาดกลัว ผมสูดลมหายใจเข้าลึกพยายามสะกดความโกรธแค้นในอก แล้วก้มลงช้อนอุ้มร่างอ่อนระทวยไร้เรี่ยวแรงของบีขึ้นมาแนบอกอีกครั้ง ทว่าหนนี้ผมไม่ได้วางเธอบนฟูกเตียงนอน แต่ผมตั้งใจจะพาเธอที่ห่อหุ้มด้วยผ้าขาวม้าผืนใหญ่ก้าวเดินลงจากเรือนไม้ตรงไปยังห้องน้ำมุงสังกะสีหลังบ้านที่แยกออกมา

สายลมยามค่ำคืนพัดผ่านยอดไม้สวนยางพาราดังซ่าๆ พัดเอาความเย็นมาโดนผิวเนื้อขาวของสะใภ้จนสั่นระริก สองเท้าของผมก้าวเดินย่ำไปบนพื้นดินลูกรังชื้นแฉะอย่างมั่นคงประคองร่างกลมกลึงนุ่มนิ่มของเธอไว้ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอมที่สุด มุ่งตรงเข้าสู่ห้องน้ำหลังบ้าน ทันทีที่ผลักบานประตูไม้กระดานผุพังเข้าไป กลิ่นน้ำเย็นและกลิ่นดินชื้นเตะจมูก ผมประคองวางร่างสะใภ้รักให้นั่งลงบนม้านั่งไม้ยาวตัวเตี้ยข้างตุ่มมังกรดินเผาใบใหญ่ที่มีน้ำเย็นใสสะอาดกักเก็บอยู่เกือบเต็มตุ่ม

บีก้มหน้าหลบสายตาของผมด้วยความอับอายและขัดเขินสะเทิ้นใจอย่างถึงที่สุด มือเรียวบางสองข้างพยายามรวบดึงชายผ้าขาวม้าขึ้นมาปกปิดหน้าอกอวบอัดเต่งตึงและซอกขาหนีบที่เปียกเหนียวเหนอะหนะ แผ่นหลังบางที่โดนฝุ่นเศษข้าวเปลือกเกาะติดแห้งกรังขยับขึ้นลงตามจังหวะการร้องไห้สะอื้นด้วยความเหนื่อยล้า

"บีจ๋า... ไม่ต้องอายพ่อหรอกนะลูก" ผมเอ่ยเสียงนุ่มอบอุ่นหวังช่วยปลอบใจสะใภ้รัก สองมือหยาบกร้านของผมวางลงบนหัวไหล่ขาวนวลลูบไล้เบาๆ เพื่อปลอบขวัญ "ปล่อยตัวตามสบายเถอะนะ พ่อจะช่วยชะล้างผงฝุ่นคราบสกปรกและคราบน้ำรักสกปรกจากร่างกายของหนูเอง พ่อจะดูแลและปกป้องหนูทุกอย่าง พ่อไม่มีวันทิ้งมึงไปไหนเด็ดขาด จำคำพ่อไว้เด้อ"

บีค่อยๆ เงยใบหน้าหวานที่เลอะเปียกไปด้วยคราบน้ำตาแก้มแดงช้ำสบตากับผม แววตาคู่สวยบวมแดงก่ำที่เต็มไปด้วยความเขินอายปนความเจ็บปวดทำเอาผมปวดใจเหลือเกิน บียอมปล่อยมือออกช้าๆ เลื่อนผ้าขาวม้าออกจากเรือนร่างกลมกลึง เผยให้เห็นเนื้อตัวเปลือยเปล่าไม่มีเสื้อผ้าติดตัว ส่งกลิ่นเนื้อสาวหอมอ่อนๆ ผสมกับรอยช้ำสีแดงเป็นจ้ำจากน้ำมือของไอ้ชัยรอบซอกคอขาวและหน้าอกเต่งตึงอวบอัดทั้งสองเต้า

ผมหยิบขันพลาสติกสีน้ำเงินตักน้ำใสเย็นฉ่ำในตุ่มมังกรขึ้นมา แล้วค่อยๆ ราดลงบนไหล่เนียนของบีช้าๆ สายน้ำเย็นเฉียบไหลผ่านผิวเนื้อขาวค่อยๆ ชะล้างผงฝุ่นเศษข้าวเปลือกคันๆ ที่เกาะตามเนื้อตัวให้ออกไป บีสะท้านกายสั่นระริกสูดลมหายใจเข้าลึก เสียงสะอื้นเริ่มเบาบางลง ผมตักน้ำราดซ้ำอีกสามสี่ขันอย่างใจเย็น คอยใช้มือหยาบลูบไล้แผ่นหลังขาวละเอียดที่เปียกปอนลื่นมือ

"เจ็บตรงไหนบอกพ่อนะบี..." ผมถามเบาๆ พลางหยิบผ้าเช็ดตัวผืนเล็กสีขาวขยี้กับก้อนสบู่ตรานกแก้วจนเกิดฟองสีขาวหนานุ่ม กลิ่นสบู่หอมฟุ้งกระจายช่วยกลบกลิ่นคาวและกลิ่นเหงื่อไคลสกปรกของไอ้ชัยไปสิ้น

"เจ็บตรงหน้าอกค่ะพ่อ... ไอ้ชัยมันบีบเค้นจนระบมไปหมดแล้วค่ะ..." บีสะอื้นตอบเสียงพร่า ใบหน้าหวานซบลงตรงเข่าตัวเองพยายามสะกดกลั้นเสียงสะอื้น

ผมย่อตัวคุกเข่าลงบนพื้นปูนเย็นชื้นโดยไม่กลัวกางเกงสีกากีจะเลอะเทอะ มือข้างที่ถือผ้าอาบฟองสบู่อ่อนนุ่มเริ่มลูบไล้ทำความสะอาดผิวกายขาวนุ่มนิ่มของสะใภ้อย่างเบามือที่สุด เริ่มจากต้นคอระหง ขยี้ฟองถูลบเลือนรอยขบกัดสีม่วงช้ำรอบคอขาวของเธอ จากนั้นจึงค่อยเลื่อนลงมาถูวนทำความสะอาดหน้าอกอวบหยุ่นเต่งตึงทั้งสองเต้าอย่างอ่อนโยนที่สุด ปลายนิ้วสัมผัสยอดอกสีชมพูเข้มที่ตึงเขม็งบวมเป่งเพราะแรงขยำของชัย ผมถูคราบเหงื่อคราบเศษฝุ่นให้สะใภ้จนกระทั่งฟองสบู่คลุมร่างเธอเป็นสีขาวโพลนดูสะอาดตา

ทว่าวินาทีต่อมาเมื่อสายตาของผมเลื่อนต่ำลงไปยังโคนขาหนีบเรียวขาวของสะใภ้รัก ความโกรธแค้นในอกผมก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที คราบน้ำรักเหนียวหนืดสีขาวขุ่นของไอ้ชัยผสมปนน้ำเสียวใสๆ ยังคงไหลย้อยเหนียวเหนอะตามซอกขาอ่อนข้างในและรอยแยกปากทางรูรักที่แดงช้ำบวมตึงจากการถูกแทง-วยอัดบดเบียดกระแทกกระทั้นซอยแช่อย่างป่าเถื่อน เศษผงข้าวเปลือกสกปรกสีเหลืองๆ ยังคงแห้งติดเกรอะกรังคาอยู่รอบง่ามขาขาวละมุน

ผมพยายามกลืนน้ำลายขมๆ ลงคอ มือหนาสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่บีบผ้าสบู่จนชุ่มฟองแล้วค่อยๆ ยื่นมือเข้าไปสัมผัสระหว่างต้นขาเรียวของสะใภ้ บีสะดุ้งสุดตัวและสั่นกึกหุบขาเข้าหากันทันทีด้วยความเขินอายปนเจ็บหนึบตรงร่องเนื้อที่ช้ำระบม

"กางขาออกสักหน่อยนะบี... พ่อจะได้ล้างเช็ดรูรักล้างซอกขาหนีบของมึงให้สะอาดหมดจด ถ้าทิ้งคราบน้ำรักสกปรกพวกนี้ไว้มึงจะติดเชื้อและเจ็บป่วยเอาได้นะลูก" ผมบอกช้าๆ พยายามใช้น้ำเสียงแผ่วเบาเพื่อปลอบใจไม่ให้สะใภ้ตกใจกลัว

บีพยักหน้ารับคำอย่างจำยอม น้ำตาอุ่นๆ ไหลอาบพวงแก้มอีกครั้ง เธอค่อยๆ กางเข่าเรียวขาวแยกออกจากกันช้าๆ เผยรอยแยกปากรูรักสีชมพูเข้มช้ำเต่งที่ยังมีหยดน้ำรักสีขาวขุ่นย้อนทะลักไหลซึมย้อยออกมาตามรอยพับขาอ่อน ผมใช้ผ้าชุบฟองสบู่อย่างเบามือค่อยเช็ดล้างรอบง่ามขา ถูซอกซอนกลีบเนื้อนุ่มและปุ่มเสียวอย่างประคับประคอง นึกจินตนาการอิจฉาไอ้ชัยที่ได้ยัดท่อน-วยใหญ่ซอยสะโพกเอารูรักสะใภ้ของผมจนพรุน แต่อีกใจกลับมีความแค้นสุมแน่นอกจนตาของผมร้อนผ่าว

ผมตักน้ำเย็นจัดจากขันมาราดล้างฟองสบู่และเศษฝุ่นทั้งหมดออกจากขาหนีบและปากทางรูรักของบี สายน้ำใสสะอาดชะล้างน้ำรักสีขุ่นเหล่านั้นให้ละลายเจือจางลอยไหลลงสู่รูระบายน้ำทิ้งไปช้าๆ ล้างเอาคราบความชั่วช้าของไอ้ชัยออกไปจากตัวสะใภ้ ผมใช้มือหยาบลูบเช็ดผิวเนียนจนสัมผัสสะอาดเปล่งปลั่งนุ่มมือไร้เศษผงรกรุงรัง

เมื่อชำระล้างจนหมดจด บีก็ไม่สามารถสะกดกลั้นความเสียใจเจ็บปวดเอาไว้ได้อีกต่อไป ร่างกลมกลึงเปียกโชกสั่นสะท้านโผเข้ากอดลำคอหนาหยาบกร้านของผมแน่น ใบหน้าหวานเลอะน้ำตาเปียกชุ่มซบแนบกับแผงอกเปียกชื้นเสื้อยืดเก่าๆ ของผม เธอสะอื้นไห้โฮเสียงดังลั่นระเบิดความอัดอั้นตันใจที่ข่มกลั้นมานานออกมาจนหมดเกลี้ยงในอ้อมกอดของผม

"ฮือ... พ่อคะ... ฮือ... บีเจ็บ... บีเจ็บไปหมดทั้งตัวแล้วค่ะ... บีรู้สึกผิดต่อพี่โอผัวบีเหลือเกิน... บีโดนพวกมันทำลายจนไม่เหลือศักดิ์ศรีอะไรแล้ว... บีเสียวรูรักจนส่ายเอวรับควยไอ้ชัย... บีเกลียดตัวเองเหลือเกินค่ะพ่อ... ฮือ..." บีพร่ำบ่นเสียงแหบเครือสะอื้นตัวสั่นระริกอ้อมแขนกอดรัดผมแน่นขึ้นราวกับกลัวว่าหากปล่อยมือแล้วตัวเธอจะจมดิ่งลงสู่ความตาย

ผมโอบกอดร่างเปลือยเปียกชื้นของสะใภ้แน่น กระชับอ้อมแขนลูบไล้แผ่นหลังบอบบางขึ้นลงโยกตัวเธอไปมาเบาๆ กอดปลอบขวัญสะใภ้รัก ดมกลิ่นแป้งเปียกน้ำจากผมยาวๆ ที่เปียกปอนไหล่ขาว

"ไม่ต้องกลัวแล้วบี... พ่อยืนอยู่ตรงนี้ทั้งคน พ่อจะโอบอุ้มหนูเอง เรื่องร้ายทั้งหมดช่างมันปะไร มึงไม่ได้ตั้งใจยอมให้มันเอาเสียเมื่อไหร่ ไอ้ชัยมันชั่วมันแบล็กเมล์บีบมึงให้กลัวจนจำใจยอมทอดร่างให้มันเสือกควยยัดรูรัก ความผิดไม่ใช่ของมึงหรอกบีจ๋า พ่อสัญญาว่าพ่อจะไม่มีวันทิ้งหนูให้เผชิญหน้าคนเดียว พ่อจะรับผิดชอบและดูแลความเสียวความรักระหว่างเราผัวสะใภ้ไปตลอดชีวิต พ่อจะล้างแค้นล้างอายให้หนูเอง เชื่อมือพ่อเถอะนะลูก" ผมพูดกระซิบข้างหูของเธออย่างหนักแน่น

พวกเรากอดกุมสัมผัสอุ่นชื้นปลอบใจกันในห้องน้ำหลังบ้านอยู่นานหลายนาที จนกระทั่งเสียงร้องไห้สะอื้นหนักของบีเริ่มทุเลาลงเหลือเพียงการสะดุ้งตัวสั่นเล็กน้อย ผมหยิบผ้าขาวม้าผืนหนาแห้งสนิทที่เตรียมไว้ มาห่อคลุมร่างกายสั่นสะท้านของเธอขึ้นมาเช็ดตัวจนแห้งสนิทลูบหัวปลอบโยน แล้วช้อนอุ้มร่างบางกลับขึ้นเรือนใหญ่อีกหน นำเสื้อยืดแขนสั้นเนื้อนิ่มกับกางเกงขายาวสวมใส่ง่ายให้เธอเปลี่ยนใส่เสร็จเรียบร้อย ก้าวขึ้นเตียงและจัดแจงห่มผ้าหนาหุ้มเนื้อตัวให้บีนอนหลับพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูร่างกายที่บอบช้ำจากรูรักที่ระบม

ผมเฝ้ามองดูดวงหน้าหวานขาวซีดหลับตาพริ้มลงด้วยความเหนื่อยอ่อน ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของสะใภ้บอกให้รู้ว่าเธอหลับสนิทไปด้วยความเหนื่อยล้า ผมจึงจัดแจงปิดม่านหน้าต่างห้องนอนอย่างเงียบกริบก้าวเท้าเดินออกจากห้อง ลงกลอนและล็อกกุญแจห้องนอนของบีจากภายนอกไว้อย่างแน่นหนาเพื่อไม่ให้ใครรบกวนหรือลอบเข้ามาทำอันตรายเธอได้อีกในยามนี้

---

หลังจากส่งบีเข้านอนพักผ่อนเรียบร้อย ผมเดินลากเท้าก้าวเข้าสู่ห้องครัวไม้หลังบ้าน ความมืดมิดและเงียบสงัดของยามค่ำคืนปกคลุมบ้านสวนยางและป่าดงดิบโดยรอบจนได้ยินเพียงเสียงแมลงกลางคืนร้องระงม ผมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ไม้ไผ่เก่าข้างโต๊ะอาหารเพียงลำพัง

ผมเอนตัวอิงแผ่นไม้ จ้องมองออกไปในความมืดมิดนอกหน้าต่าง ความโกรธแค้นต่อไอ้ชัยและพวกคนกรุงมันสุมแน่นอกจนหายใจติดขัด แต่ผมก็ต้องข่มใจให้เย็นลงเพื่อคิดหาทางเอาคืนมันอย่างสาสม

ในตอนแรกผมนึกอยากจับปืนลูกซองยาวขี่รถกระบะไปดักยิงหัวไอ้ชัยให้กะโหลกเปิดสมองกระจายคาสวนปาล์มของมันเสียให้สิ้นซาก แต่นั่นมันโง่เกินไป! ชัยมันตายคดีความย่อมตกมาถึงผม ตำรวจย่อมแกะรอยจับกุมพ่อผัวแก่กับสะใภ้สาวอย่างพวกเรา และที่สุดคลิปเสียวของบีที่โดนล่วงล้ำก็อาจจะหลุดกระจายสู่เน็ตให้ไอ้โอผัวบีและพวกชาวบ้านเอาไปด่าประจาน บีคงจะพังและอายคนไปตลอดชีวิต

"แผนการแก้แค้นที่ดีที่สุด... คือต้องทำลายของรักและสิ่งที่มันหวงแหน แย่งชิงผู้หญิงของมันมาปู้ยี่ปู้ยำใต้ร่างกู ให้สมกับที่มันยัดเยียดคราบน้ำรักดิบๆ สารเลวใส่รูรักสะใภ้ของกู!" ผมขบกรามแน่นเอ่ยเสียงพึมพำกับตัวเองเบาๆ ในความมืด เล่ห์เหลี่ยมผุดประกายแจ่มชัดขึ้นในสมอง

เป้าหมายสูงสุดในแผนสลับแค้นหนนี้คือ "แก้ว" เมียสุดรักสุดหวงของไอ้ชัย!

แก้วเป็นผู้หญิงสาววัย 28 ปีที่มีเรือนร่างอวบอัดผุดผ่องสะดุดตาสมดั่งวัยสาวสะพรั่ง เธอมีผิวสองสีน้ำผึ้งคมขำ ใบหน้าเรียวแหลม ดวงตากลมโตที่แฝงความทะเยอทะยาน แอบมีความอยากได้ใคร่ดีและรักความสบายเป็นชีวิตจิตใจ ทว่าเธอกลับต้องทนอยู่กินเฝ้าบ้านไม้ท้ายสวนปาลม์ของไอ้ชัยที่วันๆ เอาแต่ขี่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ส่งของ และแวะตั้งวงกินเหล้าจนดึกดื่น ทิ้งให้แก้วเหงาหงอยอ้างว้างท่ามกลางป่าสวนปาลม์เงียบสงัดช่วงบ่ายทุกวัน

ผมขบคิดทบทวนเวลาประจำวันของไอ้ชัยและเมียรักของมัน ชัยขับรถส่งของทั่วไปและพืชผลการเกษตรในตลาดตัวเมืองทุกวันไม่มีวันหยุด มันมักจะออกรถตั้งแต่สิบโมงเช้าและกลับมาถึงบ้านท้ายสวนปาลม์หลังเที่ยงคืนเป็นส่วนใหญ่ ทิ้งเวลาช่วงเที่ยงวันและบ่ายคล้อยให้แก้วต้องเฝ้าบ้านไม้ลำพังเพียงผู้เดียว ไม่มีใครมาเห็นหรือมาเดินเพ่นพ่านแถวนี้อยู่แล้ว

"หึ... ชัยเอ๋ย มึงทิ้งเมียสาวอวบอัดแสนรักความสบายให้อยู่เฝ้าบ้านไม้คนเดียวทุกบ่าย เมียมึงเหงาจนแทบคลั่งอยากได้คนดูแลจะขาดใจแล้วล่ะสิ... พ่อผัวแก่รุ่นใหญ่อย่างกูนี่แหละจะเดินข้ามไปจีบหว่านเสน่ห์ซอยรูรักเมียมึงให้อิ่มควยแค้นทดแทนคุณเลยคอยดู!"

ผมเหยียดยิ้มร้ายกาจเงียบๆ คิดเตรียมแผนล่อใจเมียชัยให้เดินเข้ามาหาผมด้วยความโหยหาเองเสียด้วยซ้ำ

---

เช้าวันถัดมา แสงแดดสีทองรำไรทอแสงลอดผ่านร่มยางพาราหนาแน่น ลมพัดเย็นพัดเอาไอธรรมชาติเข้ามา ผมตื่นแต่เช้าต้มข้าวต้มปลาไว้ให้สะใภ้ คอยดูแลถามไถ่อาการระบมรูรักของบีด้วยความเป็นห่วงอย่างใกล้ชิด บีมีใบหน้าที่ยิ้มแย้มขึ้นมาเล็กน้อยทว่าแววตายังคงแฝงความหวาดระแวงอยู่ลึกๆ

"บีจ๋า พ่อเตรียมข้าวต้มปลาอุ่นๆ ไว้ให้แล้วนะลูก หนูตักกินซะเด้อ วันนี้ทั้งวันพักผ่อนล็อกประตูเงียบอยู่ในบ้านล็อกกลอนปิดลิ่มหน้าต่างหนาแน่น ห้ามลงจากบ้านเด็ดขาดไม่ว่าคนนอกหรือใครมาเคาะประตูเรียกก็ตามนะลูก ปล่อยให้บ้านดูเหมือนไม่มีคนอยู่ไว้ พ่อจะข้ามเขตสวนปาลม์ไปคุยธุระกับเมียไอ้ชัยสักประเดี๋ยวเดียว พ่อจะเริ่มแผนการเอาคืนให้หนูเอง" ผมกำชับสั่งสะใภ้รักด้วยใบหน้าที่มุ่งมั่น

"พ่อคะ... ระวังตัวด้วยนะคะ บีเป็นห่วงพ่อเหลือเกิน" บีกระซิบเสียงเบากอดแขนเสื้อผมไว้ครู่หนึ่งด้วยความรู้สึกห่วงใยก่อนที่เธอจะยอมคลายแขนปล่อยให้ผมไปทำงาน

ผมเตรียมตะกร้าหวายสำหรับหาผักผลไม้ เดินตรงไปเด็ดฝรั่งกิมจูผลโตๆ เขียวกรอบผิวสวยเต็มต้นที่ปลูกไว้ท้ายสวนยางพาราข้างบ้านคัดเลือกมาใส่จนเต็มตะกร้า พ่วงด้วยผักกาดสดๆ กวางตุ้งเขียวขจีที่ปลูกเอง ผมสวมกางเกงยีนส์ขายาวตัวเก่งและสวมเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตแขนยาวพับศอกขึ้น ลุคดิบๆ แมนๆ แบบชายรุ่นใหญ่สูงวัยทว่าดูแข็งแรงบึกบึนแผ่นอกกว้างและสายตากล้าแกร่งเป็นมิตร 

สองเท้าของผมก้าวข้ามแนวดงยางที่เป็นพรมแดนเชื่อมต่อไปยังแนวต้นปาลม์น้ำมันหนาทึบของไอ้ชัย ย่ำเท้าเงียบๆ ลัดเลาะแนวใบปาลม์ร้อนระอุส่องแสงแดดยามสายนิดๆ จนกระทั่งเดินมาโผล่ตรงลานกว้างหน้าบ้านไม้ชั้นเดียวใต้ถุนยกสูงท้ายสวนปาลม์ของชัยและแก้ว

บรรยากาศเงียบเหงากลางป่าปาล์มไม่มีเสียงเครื่องยนต์รถมอเตอร์ไซค์ของชัยอยู่จริงตามคาด แสดงว่าไอ้ชัยขี่รถออกไปส่งของในเมืองนานแล้ว มีเพียงเสียงใบปาล์มพัดเสียดสีกันและเสียงวิทยุเพลงลูกทุ่งท่วงทำนองช้าๆ ดังแว่วมาจากบนบ้านไม้สลัว 

ผมหยุดยืนตรงบันไดทางขึ้น ปล่อยตะกร้าฝรั่งและผักสดวางพักบนไหล่หนา ปรับหน้าตาชราให้เปี่ยมด้วยรอยยิ้มซื่อๆ อบอุ่น แสนดี และมีเสน่ห์ชายใหญ่ใจกว้างก่อนส่งเสียงแหบเสน่ห์เรียกหาคนบนบ้าน:

"แก้วจ๋า... แก้วเฝ้าบ้านอยู่ไหมลูกเอ๊ย! ชัยมันอยู่บ้านรึเปล่าหือ?" ผมกู่ร้องเรียกเสียงนุ่มอบอุ่นนวลหู

สิ้นเสียงเรียก เสียงรองเท้าแตะเดินกระทบไม้กระดานบนเรือนดังตึกๆ ตรงมาที่หน้าประตู บานประตูไม้เก่าพลันเปิดกว้างออก เผยให้เห็นร่างสาวสะพรั่งอวบอัดของแก้ว เมียรักวัยยี่สิบแปดปีของชัยเดินก้าวออกมายืนกุมขอบบันไดจ้องมองลงมาด้านล่าง

วินาทีแรกที่เห็นแก้วทำเอาลมหายใจของผมเต้นระตุกวูบ แก้วสวมเพียงเสื้อกล้ามสายเดี่ยวบางเฉียบสีชมพูอ่อนไร้เสื้อยกทรงข้างใน เนื้อผ้าบางเบาจนเบียดขยำเห็นฐานเต้านมกลมกลึงอวบโตและมีหัวนมชูชัดลอยเด่นดันเสื้อกล้ามบางออกมา ส่วนท่อนล่างเธอสวมเพียงผ้าถุงลายดอกขัดเหน็บตรงเอวคอดผืนสั้นเต่อเผยให้เห็นเรียวขาขาวอมน้ำผึ้งสะโอดสะองสะโพกผายเนื้ออิ่มยั่วยวนอย่างที่สุด ผิวกายสองสีเนียนผุดผ่องโชยกลิ่นเนื้อสาวหอมๆ ออกมาแตะจมูก

"อ้าว!... ลุงคร้ามเองเหรอจ๊ะ ลมอะไรพัดลุงมาถึงท้ายสวนปาลม์ละเนี่ย" แก้วเอ่ยปากถามพลางเลื่อนมือลูบผมยาวสลวย แววตาคมโตของเธอแฝงความดีใจที่ได้เห็นคนมาคุยแก้เหงา

"พอดีลุงข้ามเขตมาเดินเก็บฝรั่งกิมจูกับเก็บผักกาดในสวนยางเห็นผลผลิตสวยๆ เลยคัดฝรั่งลูกโตๆ หวานกรอบกับผักกาดสดๆ ใส่ตะกร้าเอามาฝากพวกมึงน่ะสิแก้วเอ๊ย... แล้วนี่ไอ้ชัยมันไม่อยู่บ้านรึลูก?" ผมถามพร้อมส่งยิ้มกว้างก้าวเท้าเดินขึ้นบันไดไม้มาสองสามขั้นอย่างสุภาพเรียบร้อยทว่าดูแมนมั่นคงกล้าแกร่ง

"ชัยมันขับรถกระบะขนของเข้าไปในเมืองส่งน้ำมันยางพาราแต่เช้าแล้วลุง กว่าจะเสร็จงานแล้วตั้งวงเหล้ากลับบ้านก็คงดึกดื่นค่ำคืนนู่นแหละจ้ะ... ทิ้งฉันให้เฝ้าบ้านคนเดียวเงียบๆ เหงาจะตายชักอยู่แล้ว" แก้วเบะปากสวยบ่นพ้อกระฟัดกระเฟียดด้วยความระอาปนน้อยใจผัวรัก แววตาจ้องมองดูแผงอกตึงและท่อนแขนหยาบหนาแข็งแรงของผมตาเยิ้ม

"โธ่... ปล่อยเมียสาวแสนสวยผิวพรรณสวยอวบอย่างหนูแก้วให้อยู่เฝ้าบ้านไม้กลางป่าเปลี่ยวคนเดียวได้ยังไงกัน ไอ้ชัยนี่มันใช้ไม่ได้เลยจริงๆ ลุงเห็นแล้วนึกเป็นห่วงแทนเลยลูกเอ๊ย" ผมหยอดคำพูดหวานหูแฝงน้ำเสียงอบอุ่นพึ่งพิงได้ชมเสน่ห์สวยงามของแก้วอย่างแนบเนียนจนแก้วตาโตเบิกกว้างหน้าเริ่มเปลี่ยนสีอมชมพูเรื่อๆ ด้วยความเขินสะเทิ้นอาย

"ลุงคร้ามก็พูดชมเกินไปจ้ะ... ขึ้นมานั่งพักดื่มน้ำเย็นๆ บนบ้านก่อนสิแดดข้างนอกมันร้อนจะตายลุง เดินถือตะกร้าหนักมาเหนื่อยๆ" แก้วรีบกุลีกุจอเชื้อเชิญเดินนำหน้าส่ายก้นอวบอัดสะโพกงอนผายส่ายไปมานำทางผมขึ้นบันได แผ่นหลังนวลขาวและผ้าถุงสั้นตึงสั่นสะท้านดึงดูดสายตาของผมอย่างรุนแรง

ผมก้าวเท้าตามขึ้นมานั่งขัดสมาธิบนเสื่อไม้ไผ่กลางเรือนไม้ แก้วบิดสะโพกเดินตัวอวบอัดไปหยิบขันน้ำสังกะสีตักน้ำเย็นๆ จากตุ่มส่งยื่นมาให้ผม ตัวเธอนั่งย่อลงนั่งคุกเข่าพับเพียบอยู่ข้างๆ เสื้อกล้ามสายเดี่ยวบางเฉียบหย่อนคล้อยลงตามความโค้งงอของหน้าอกเผยเต้านมขาวอมน้ำผึ้งและยอดอกล้นๆ โชว์เด่นเห็นเต็มสองตาของผม ผมรับขันน้ำมาดื่มรวดเดียวแก้กระหายแล้วสบตากับแก้ว

"ขอบใจมากนะแก้ว... น้ำเย็นชื่นใจดีแท้ แต่คงไม่ชื่นใจเท่าได้เห็นหน้าสวยๆ ของเมียไอ้ชัยหรอกจ้ะ ยิ่งมาเจอหนูแก้วแต่งตัวเสื้อสายเดี่ยวผ้าถุงผืนสั้นแบบนี้ ยิ่งสวยผุดผ่องจนหนุ่มๆ ในตำบลเห็นคงหัวใจเต้นระรัวกันเป็นแถวแน่ๆ ลุงเห็นแล้วนึกชมความงามไม่ได้เลยลูกเอ๊ย" ผมเอ่ยคำหวานละมุนโลมเล้าใช้น้ำเสียงสั่นเครือทว่านุ่มลึกของชายรุ่นใหญ่จ้องตาประสานลึกเข้าไปในตาหวานของเธอ

แก้วใบหน้านวลแดงซ่านร้อนผ่าวสะเทิ้นอายอย่างปิดไม่มิด มือเรียวบางบิดชายผ้าถุงขัดเขินสะบัดสะบิ้งตัวสั่นน้อยๆ พร่ำบ่นแก้เขินเสียงอ้อมแอ้ม:

"ลุงคร้ามล่ะก็... พูดจาปากหวานเอาใจฉันจริงๆ เลยนะจ๊ะ... ชัยมันเคยชมฉันสวยที่ไหนกันล่ะ วันๆ มันเอาแต่แว้นขี่รถ ขนส่งของ ดื่มเหล้าเมายาพอกลับบ้านมาถึงก็นอนกรนครอกฟี่เป็นหมูไม่เคยคิดจะดูแลเอาใจใส่ฉันเลย ฉันอยู่บ้านในป่าปาลม์เหงาหงอยจะตายอยู่แล้วลุง โลกข้างนอกป่านนี้เค้าไปถึงไหนๆ แต่ฉันต้องอุดอู้ไร้คนเหลียวแลทรมานใจจริงๆ เลยจ้ะลุง" แก้วระบายความในใจอึดอัดระคนความเหงาพรั่งพรูดวงตาหวานแดงก่ำสบตามองผมออดอ้อนหวังที่พึ่ง

"โถ... แก้วเอ๋ย ผู้หญิงสวยๆ ผิวอวบหยุ่นขาวอวบอย่างมึงควรจะได้รับการทะนุถนอมกอดอุ่นลูบไล้ดูแลเอาใจใส่และมีคนโอ๋เอาใจอย่างดีที่สุดสิลูก ถ้าลุงได้เมียสาวสวยสวยอวบอย่างหนูแก้วมาเฝ้าบ้านนะ ลุงจะไม่มีวันทิ้งขว้างหนีไปกินเหล้าให้มึงต้องเหงาใจเลย ลุงจะกอดจะดูแลทุกค่ำคืนไม่ให้ขาดตกบกพร่องแน่ๆ" ผมแกล้งยื่นมือหยาบกร้านแต่ทว่าอบอุ่นของชายมีอายุขยับเข้าไปใกล้และแสร้งจับสัมผัสโดนปลายนิ้วเรียวบางของแก้วเบาๆ ขณะส่งขันน้ำคืนให้เธอ

สัมผัสเนื้ออุ่นนุ่มของผิวสองสีเนียนละเอียดของเมียไอ้ชัยแล่นผ่านปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจของผม แก้วชะงักสะดุ้งตัวระริกน้อยๆ ทว่าเธอกลับไม่ได้ชักมือหนีสัมผัสหยาบแต่เต็มเปี่ยมด้วยไออุ่นของชายรุ่นใหญ่อย่างผม แววตาสั่นระริกสะท้อนความเคลิบเคลิ้มหวั่นไหวและอารมณ์อยากได้ใคร่ดีที่เก็บกดคั่งค้างในใจมานาน หน้าของเธอแดงระเรื่อถึงใบหูลมหายใจหอบกระเส่าถอนใจแรงจนอกใหญ่สะเพื่อมขึ้นลงชวนหวาดเสียว

ผมเห็นเหยื่อติดเบ็ดและหลงใหลในคำพูดหวานหูของชายมีอายุเป็นที่เรียบร้อย จึงจงใจชักมือกลับละสายตาเจ้าชู้และเอ่ยปากตัดบทก้าวลุกขึ้นยืนช้าๆ เพื่อทิ้งระยะและทำให้แก้วโหยหาเฝ้ารอสัมผัสของผมในวันพรุ่งนี้ต่อ

"ลุงขอกลับบ้านสวนยางก่อนเด้อแก้วเอ๊ย... ฝรั่งกับผักกาดสดๆ ในตะกร้าลุงตั้งใจเอามาฝากหนูนะ กินให้อร่อยเถอะลูก แล้วถ้าวันพรุ่งนี้หลังเที่ยงวันไอ้ชัยมันยังเข้าเมืองส่งของทิ้งหนูไว้เหงาๆ อีกเดี๋ยวลุงจะแวะหิ้วขนมอร่อยๆ เดินลุยสวนปาลม์มานั่งคุยเป็นเพื่อนปลอบใจแก้เหงาให้อีกรอบนะจ๊ะ" ผมพูดล่ำลาเสียงทุ้มนุ่มละมุนตาของผมวิบวับอย่างมีเสน่ห์

"จ้ะลุง... ขอบคุณลุงคร้ามมากๆ นะจ๊ะ... พรุ่งนี้ช่วงบ่ายลุงอย่าลืมแวะมาหาฉันจริงๆ นะ... ฉันจะเปิดประตูบ้านรอตั้งหน้าตั้งตารอลุงเลยจ้ะ" แก้วรีบรับคำพร่ำบอกเสียงหวานเจือความหวังโหยหาตาละห้อย ใบหน้านวลหวานยิ้มแดงปลั่งยั่วเย้า

ผมเหยียดยิ้มในใจก้าวบันไดไม้เดินส่ายลงมาที่ลานดิน ย่ำเท้าก้าวกลับทางเดินลัดเลาะดงปาลม์มุ่งตรงสู่สวนยางบ้านของตน แผนขั้นแรกเข้าลอบหว่านเสน่ห์วางกับดักสยบจิตใจเมียไอ้ชัยกำลังสัมฤทธิ์ผลอย่างงดงามไร้รอยต่อ วันพรุ่งนี้แหละที่ท่อนควยใหญ่หนาดิบชราของผมจะสอดใส่ทะลวงรูรักของแก้วเมียไอ้ชัยระบายหนี้แค้นสะสางบัญชีบดขยี้สิ่งที่มันหวงแหนให้พังยับเยินใต้ร่างของผม!

---

พอก้าวเดินกลับมาถึงเรือนไม้หลังใหญ่ของผม ผมจัดแจงคลายสลักล็อกประตูไม้หนาเดินตรงเข้าไปหาบีที่กอดผ้าห่มนอนซมอยู่ในห้องนอนสลัว แววตาคู่สวยมีประกายกังวลชำเลืองมองผมแล้วมานั่งลงข้างๆ บนฟูก

"เป็นยังไงบ้างคะพ่อ... พ่อไปพบเมียไอ้ชัยมาแล้วเหรอคะ" บีกระซิบถามน้ำเสียงสั่นหวาดระแวงภัย

"หึ... เรียบร้อยดีบีเอ๊ย วันนี้พ่อข้ามฝั่งไปปูทางหยอดคำจีบหว่านล้อมให้แก้วมันเคลิ้มหมดใจแล้ว พรุ่งนี้กลางวันหลังไอ้ชัยขับรถเข้าเมืองไปแล้ว พ่อจะบุกไปซอยข่มเหงรูรักของแก้วเมียมันสะสางแค้นแทนมึงให้สาสม พ่อจะทำให้มันรู้ว่าการโดนย่ำยีแย่งชิงของรักมันปวดร้าวทนทุกข์แค่ไหน มึงวางใจเถอะเด้อสะใภ้พ่อ" ผมพูดปลอบโยนพลางเอื้อมมือลูบหัวสลวยของสะใภ้เบาๆ หวังคลายความกลัวในใจของเธอ

ทว่าทันใดนั้นเอง...

ครืด!... ครืด!...

เสียงเครื่องสั่นแจ้งเตือนดังรัวลั่นมาจากโทรศัพท์มือถือระบบสัมผัสของบีที่วางอยู่บนตั่งไม้ข้างเตียง หน้าจอไอโฟนพลันสว่างวับปรากฏรูปข้อความตัวอักษรของแอปพลิเคชันไลน์สีเขียวสว่างวาบตัดกับความมืดมนในห้อง บีเหลือบมองหน้าจอแล้วตัวแข็งทื่อสั่นสะท้านสีหน้าขาวซีดเป็นกระดาษด้วยความหวาดผวาขวัญหนีดีฝ่อถึงขีดสุด

ผมขมวดคิ้วด้วยความกระวนกระวายคว้าหยิบโทรศัพท์เครื่องหรูของสะใภ้มาเปิดดูข้อความทันที และภาพตัวหนังสือข่มขู่ย่ำแย่จากไอ้สองคนกรุงชู้รักเก่าอย่างไอ้ชัชและไอ้แมนสะท้อนสว่างท้าทายสายตาของผมเต็มๆ:

*อย่าลืมข้อตกลงนะอีบี พรุ่งนี้เที่ยงตรงเป๊ะ เจอกันที่ห้อง 104 รีสอร์ตชลพฤกษ์ เตรียมฟอกตัวเปิดรูรักฟิ๊ตๆ รอให้พวกกูสลับเสียบควยเข้าไปซอยรักให้พร้อมด้วยล่ะ... ถ้ามึงไม่มาตามนัดล่ะก็ คลิปเสียวสามคนสุดดิบเร้าใจกูจะกดส่งตรงเข้าไลน์ผัวโอของมึงทันที ผัวมึงเตรียมรับชมความร่านสวาทของมึงได้เลย!*

บีสะอื้นโฮโผเข้ากอดจับสาบเสื้อเชิ้ตลายสก๊อตของผมแน่น ร้องเสียงหลงแหบพร่าตัวโยนราวคนจะสิ้นสติ:

"พ่อคะ!... ฮือ... พ่อช่วยบีด้วยค่ะ!... ไอ้ชัชกับไอ้แมนมันจะส่งคลิปให้พี่โอผัวบีดูแล้ว!... บีต้องโดนพวกมันรุมเอาในรีสอร์ตชลพฤกษ์พรุ่งนี้ตอนเที่ยงแน่ๆ บีจะทำยังไงดีคะพ่อ บีกลัวจนแทบจะตายแล้ว... ฮือ... พ่ออย่าทิ้งบีนะจ๊ะพ่อ..."

ผมมองอ่านข้อความซ้ำร้ายเหล่านั้น ลมหายใจเดือดพล่านปะทุฟุดฟิดจากจมูก แววตาสองข้างของผมแปรเปลี่ยนกลับกลายเป็นสีดำมืดมิดสนิทเย็นยะเยือกจับจิตจนน่ากลัวสะท้านเข้ากระดูกดำ ปราศจากความหวาดเกรงความถูกต้องหรือความรู้สึกผิดใดๆ หลงเหลืออยู่ในก้อนสมองอีกต่อไป ไฟแค้นมืดดำป่าเถื่อนพุ่งปะทุประดังหล่อหลอมจิตวิญญาณคนแก่คนนี้ให้กลายร่างเป็นปีศาจร้ายอย่างแท้จริง

ผมก้มหน้าโน้มเอียงใบหน้าเข้าไปชิดใบหูขาวสะอาดผุดผ่องของบีที่สั่นงันงก ยื่นอุ้งมือโอบกระชับประคองใบหน้าหวานสะใภ้ไว้แน่นหนา เค้นเสียงกระซิบแผ่วเบา ต่ำลึก ทว่าเด็ดขาดเย็นเยือกสะท้านแผ่นหลังสะใภ้รัก:

"ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้นบี ฟังพ่อนะลูก... วันพรุ่งนี้ช่วงเที่ยงตรง... พ่อจะเดินทางลุยป่าสวนปาลม์ไปทวงหนี้แค้นซอยเสียบรูรักเมียไอ้ชัยคาเตียงนอนของมันก่อนเพื่อสะสางบัญชีแค้นก้าวแรก... จากนั้นพ่อจะซ้อนท้ายไปกับมึง พ่อจะตามไปช่วยบีจัดการพวกสุนัขลอบกัดคนกรุงสารเลวสองตัวนั้นให้ดับดิ้นจมกองเลือดไปในรีสอร์ตชลพฤกษ์นั่นเอง! เตรียมตัวไว้ให้ดีเถอะอีบีจ๋า... พ่อคนนี้จะสะสางทุกอย่างให้หมดจดเอง!"