เรื่อง ฉันโดน เจ้านายอาหรับ Nc40+++

ตอนที่ 188: ยุทธการสายฟ้าฟาดกู้ระบบเขื่อนกั้นน้ำโมเสสแห่งเวนิส

ซู่วววววววววว! ตูมมมมม!

ผืนน้ำทะเลเอเดรียติกสีครามเข้มแตกกระจายเป็นฟองคลื่นสีขาว เมื่อร่างของฉัน คาริม และพี่ทาริก ในชุดดำน้ำยุทธวิธีความดันสูงพิเศษ 'ซาฮ์รา ดีพ-ไดฟ์ สไตค์' (Zahra Deep-Dive Tactical Exosuit) ดำดิ่งลงสู่ก้นทะเลลึกสามสิบเมตร ณ บริเวณช่องแคบลิโด (Lido Inlet) ปากอ่าวลากูนเวนิส

ชุดประดาน้ำไฮเทคติดตั้งระบบหมุนเวียนก๊าซผสมฮีเลียม-ออกซิเจน (Heliox Rebreather) ถังขับเคลื่อนเจ็ตใต้น้ำขนาดจิ๋วที่หลัง และหน้ากากไทเทเนียมพร้อมระบบแสดงผลเสมือนจริงสามมิติ (HUD) ฉายภาพโครงสร้างคอนกรีตมหึมาของ 'ประตูกั้นน้ำโมเสส' (MOSE Barrier) ที่ทอดตัวยาวกว่าหนึ่งกิโลเมตรอยู่บนพื้นทรายใต้สมุทร บานประตูกั้นน้ำสีเหลืองขนาดยักษ์ 20 บานในโซนนี้ยังคงจมสงบนิ่งอยู่ในร่องคอนกรีต ไม่ยอมลอยตัวขึ้นมาขวางคลื่นยักษ์ที่กำลังเคลื่อนตัวเข้ามาจากทะเลเปิด

"รายงานสถานการณ์ ทาริก!" คาริมสั่งการผ่านระบบสื่อสารคลื่นเสียงใต้น้ำ (Hydro-Acoustic Comms) นัยน์ตาสีอำพันคมกริบสอดส่องฝ่าม่านน้ำสีเขียวขุ่น

"คลื่นลมทะเลภายนอกพุ่งสูงแตะระดับ 1.8 เมตรแล้วครับท่านชีค!" พี่ทาริกรายงานพลางปลดเซฟตี้ปืนยิงฉมวกฉมวกพลังงานขับดันพลาสม่า "หากประตูกั้นน้ำไม่ลอยตัวขึ้นภายในสามสิบนาที น้ำทะเลจะทะลักเข้าท่วมเวนิสทั้งเมือง และเซ็นเซอร์ตรวจพบว่ามีทีมนักประดาน้ำติดอาวุธของบาเบลสิบนายยึดอุโมงค์ควบคุมหลักใต้ก้นทะเลไว้แล้วครับ!"

"มะนาว หน้าที่ของเธอคือเข้าสู่ห้องควบคุมหลักเพื่อสั่งการระบบอัดอากาศยกบานประตู ส่วนฉันกับทาริกจะเปิดทางและเคลียร์ข้าศึกให้เอง!" คาริมหันมาส่งสัญญาณมือให้ฉัน

"เข้าใจแล้วค่ะคุณคาริม มะนาวจะทำให้สำเร็จ!" ฉันกระชับแท็บเล็ตกันน้ำแรงดันสูงบนแขนซ้าย

การดำดิ่งสู่ก้นทะเลลึกสามสิบเมตรเต็มไปด้วยอันตราย กระแสน้ำวนใต้ผิวน้ำที่เกิดจากการไหลเข้าของน้ำทะเลหนุน (Tidal Inflow) มีกำลังแรงมหาศาล คาริมใช้มือข้างหนึ่งจับสายรัดนิรภัยของฉันไว้แน่น ส่วนอีกมือควบคุมสกูตเตอร์ดำน้ำพลังแม่เหล็กไฟฟ้า (Seabob Tactical DPV) นำทางฝ่าดงสาหร่ายและแนวหินโสโครกใต้น้ำ

เบื้องหน้าคือปากทางเข้าอุโมงค์บริการใต้สมุทร ทันใดนั้น เงาร่างสีดำของนักประดาน้ำข้าศึกสามนายก็พุ่งออกมาจากเงามืดหลังเสาคอนกรีต! พวกมันเล็งปืนยิงลูกดอกระเบิดใต้น้ำ (Underwater Explosive Dart Gun) เข้าใส่พวกเราทันที!

'ฟิ้วววว! ฟิ้วววว!'

ลูกดอกระเบิดแหวกม่านน้ำพุ่งตรงมา คาริมดึงตัวฉันหลบหลังแนวคานคอนกรีตได้อย่างหวุดหวิด ก่อนที่เขาจะเล็งปืนฉมวกพลาสม่ายิงสวนกลับไป 'เปรี๊ยะะะะะ!' ลูกฉมวกพลังงานสูงพุ่งทะลุหน้ากากดำน้ำของข้าศึกนายแรกจนเลือดสีแดงคล้ำฟุ้งกระจายในมวลน้ำ พี่ทาริกใช้สกูตเตอร์พุ่งเข้าชนข้าศึกคนที่สองจนกระเด็นอัดก้อนหิน และใช้มีดสั้นไทเทเนียมตัดสายออกซิเจนของข้าศึกคนที่สามจนต้องดิ้นรนหนีเตลิดไป

"เคลียร์ทางเข้าแล้วครับ! รีบเข้าสู่แอร์ล็อกปรับความดันด่วน!" พี่ทาริกส่งสัญญาณมือ

ก่อนที่จะถึงประตูเข้าสู่อุโมงค์ใต้สมุทร -่ากระสุนปืนกลใต้น้ำและลูกดอกนำวิถีความเร็วสูงจากฝูงโดรนสังหารใต้น้ำ (Subsea Hunter-Killer Drone) สามลำของบาเบล ก็พุ่งแหวกลำน้ำเข้ามาอย่างดุเดือด!

'ฟู่มมมม! ฟู่มมมม!'

คลื่นกระแทกใต้น้ำซัดกระหน่ำจนร่างของพวกเราแทบจะหมุนคว้าง คาริมดึงตัวฉันเข้าไปหลบอยู่หลังแท่นคอนกรีตฐานรากของประตูกั้นน้ำโมเสสอย่างรวดเร็ว เขายกแขนซ้ายขึ้นยิง 'จรวดไมโครทอร์ปิโดนำวิถีด้วยคลื่นเสียง' (Acoustic-Guided Micro-Torpedo) สวนออกไปสองลูกซ้อน!

'ตูมมมมม! ตูมมมมม!'

ลูกไฟสีส้มสว่างวาบขึ้นใต้ผิวน้ำพร้อมฟองอากาศขนาดยักษ์ โดรนสังหารสองลำแรกถูกทำลายจนแหลกเป็นชิ้นส่วนเหล็กลอยคว้างในน้ำ ส่วนพี่ทาริกใช้สกูตเตอร์ดำน้ำพุ่งทะยานเข้าประชิดโดรนลำที่สาม ใช้มีดพลาสม่าความร้อนสูงแทงทะลุแกนแบตเตอรี่จนเกิดไฟฟ้าลัดวงจรระเบิดกลางน้ำอย่างแม่นยำ

"โดรนข้าศึกถูกทำลายหมดแล้วครับ! อัตราการไหลของกระแสน้ำหนุนเริ่มทวีความรุนแรงขึ้น รีบเข้าสู่แอร์ล็อกปรับความดันเดี๋ยวนี้ครับ!" พี่ทาริกตะโกนผ่านระบบเสียงใต้น้ำ

พวกเราใช้เจ็ตขับเคลื่อนพุ่งเข้าสู่ช่องเปิดฉุกเฉินของอุโมงค์บริการใต้ทะเล (Subsea Service Tunnel) บานประตูปรับความดันเปิดออกและปิดลงอย่างรวดเร็วเพื่อสูบน้ำออก เมื่อก้าวเข้าสู่ภายในอุโมงค์คอนกรีตยาวเหยียดที่ทอดตัวอยู่ใต้ก้นทะเล บรรยากาศเต็มไปด้วยเสียงหึ่งๆ ของปั๊มไฮดรอลิกและความเย็นชื้น

ทันใดนั้น เสียงปืนลูกซองใต้น้ำและปืนกลยุทธวิธีของข้าศึกก็เปิดฉากระดมยิงเข้าใส่พวกเราทันที!

เปรี้ยงงงง! ปังๆๆๆๆๆ!

กระสุนเจาะเกราะพุ่งแฉลบผนังคอนกรีตจนเกิดประกายไฟ คาริมดีดตัวพุ่งเข้าชิดผนัง ยกโล่แม่เหล็กไฟฟ้าป้องกันสะเก็ดกระสุนให้ฉันอย่างมั่นคง ปืนกลเบายุทธวิธีในมือขวาของเขาสาดกระสุนเข้าใส่ข้าศึกอย่างแม่นยำ ทหารรับจ้างบาเบลสองคนแรกทรุดฮวบลงกับพื้นคอนกรีต

พี่ทาริกเคลื่อนที่ดุจพายุหมุน พุ่งเข้าประชิดตัวข้าศึกคนที่สาม ใช้พานท้ายปืนกระแทกเข้าเต็มใบหน้าจนหน้ากากแตกกระจาย และตวัดขากวาดข้าศึกอีกสองคนล้มลง ก่อนจะเหนี่ยวไกเก็บกวาดอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด

"ทางเปิดแล้วครับ! มะนาว รีบเข้าห้องควบคุมหลักเร็วเข้า!" พี่ทาริกตะโกนบอกขณะยิงกดดันข้าศึกที่เหลือ

คาริมจับมือฉันวิ่งฝ่าแนวปะทะเข้าสู่ 'ห้องควบคุมระบบนิวแมติกส์ใต้สมุทร' (Subsea Pneumatic Control Vault) บานประตูเหล็กกล้าปิดล็อกอย่างแน่นหนา มีท่อส่งอากาศอัดแรงดันสูงขนาดมหึมาเชื่อมต่อเข้าสู่บานประตูกั้นน้ำแต่ละบาน

บนแท่นควบคุมหลัก ทุ่นระเบิดใต้น้ำไฮเทคขนาดเท่าตู้เย็นสองหลังถูกติดตั้งแนบสนิทกับแกนวาล์วปล่อยอากาศอัด ตัวเลขนับถอยหลังสีแดงกะพริบถี่เตือน: **03:45 นาที!**

"มันเชื่อมระบบจุดระเบิดเข้ากับเซ็นเซอร์วัดแรงดันอากาศค่ะ!" ฉันรีบเสียบสายเคเบิลควอนตัมสุวรรณมรกตเข้ากับพอร์ตระบบ "หากเราบังคับเปิดวาล์วอากาศอัดโดยไม่ปลดล็อกโค้ด แรงดันจะสั่งให้ระเบิดจุดชนวนทันที และฉีกทำลายอุโมงค์นี้ให้จมอยู่ใต้บาดาล!"

"มีทางปลดชนวนไหม มะนาว?" คาริมยืนคุมเชิงอยู่ข้างกาย มือกระชับปืนพร้อมยิงคุ้มกัน

เมื่อฉันเข้าสู่คอนโซลควบคุมหลัก สภาพภายในห้องเต็มไปด้วยความกดดัน ตัวเลขบอกระดับความดันน้ำทะเลภายนอกพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เสียงโครงสร้างคอนกรีตลั่นเอี๊ยดอ๊าดจากแรงดันมหาศาล

"ระบบควบคุมของโมเสสถูกวางมัลแวร์แบบ 'ไตรภาคี' (Tripartite Logic Lock) ค่ะ!" ฉันอธิบายพลางรัวนิ้วคีย์โค้ดกู้ชีพ "มันสร้างเงื่อนไขจำลองว่า หากยกประตูกั้นน้ำขึ้น วงจรจะส่งกระแสไฟฟ้าแรงสูงไปยังตัวจุดชนวนทุ่นระเบิดใต้น้ำทันที มะนาวต้องเขียนโปรแกรมแซนด์บ็อกซ์ (Sandbox Isolation) กักกันคำสั่งจุดระเบิดไว้ในลูปเสมือนจริง แล้วส่งคำสั่งเปิดวาล์วลมอัดผ่านช่องสัญญาณสำรองของระบบชลศาสตร์อัล-ซาฮ์ราค่ะ!"

"เธอทำได้ มะนาว... สมาธิอยู่ที่ปลายนิ้วของเธอ ฉันเชื่อมั่นในตัวเธอเสมอ" คาริมยืนประกบข้าง กุมมือซ้ายของฉันไว้ถ่ายทอดความอบอุ่นและพลังใจอันแข็งแกร่ง

หยาดเหงื่อหยดลงบนหน้าจอแท็บเล็ต ฉันสูดลมหายใจลึก ปล่อยวางความกลัวทั้งหมด แล้วรันสคริปต์กู้ภัย 'Zahra Tidal Override Protocol' ลงสู่เมนเฟรมในเสี้ยววินาทีสุดท้าย!

"มะนาวต้องเขียนโปรแกรมจำลองแรงดันเสมือนจริง เพื่อหลอกเซ็นเซอร์ของระเบิดว่าวาล์วยังปิดอยู่ ขณะเดียวกันก็สั่งปล่อยลมอัดแรงดัน 20 บาร์เข้าสู่บานประตูกั้นน้ำโมเสสเพื่อยกตัวขึ้นค่ะ!" ฉันรัวนิ้วลงบนหน้าจอด้วยสมาธิขั้นสูงสุด ทุกวินาทีมีค่าดั่งชีวิต

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ตัวเลขนับถอยหลังลดลงเรื่อยๆ: 01:20... 00:50... 00:30...

"สาม... สอง... หนึ่ง... บายพาสสำเร็จแล้วค่ะ!" ฉันกดปุ่มสั่งการทำงานขั้นสุดท้าย!

ฟู่รรรรรรรรรรรรรรรรรร!

เสียงอากาศอัดมหาศาลถูกพ่นเข้าไปขับไล่น้ำทะเลออกจากบานประตูกั้นน้ำโมเสส หน้าจอมอนิเตอร์แสดงภาพบานประตูเหล็กสีเหลืองยักษ์ทั้ง 78 บานค่อยๆ ลอยตัวขึ้นจากก้นทะเล เอียงทำมุม 45 องศาขึ้นมาตั้งตระหง่านขวางกั้นคลื่นยักษ์อะควาอัลตาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

"สำเร็จแล้ว! ประตูกั้นน้ำทำงานแล้วครับท่านชีค!" พี่ทาริกตะโกนรายงานด้วยความยินดี

ทว่า... ในจังหวะนั้นเอง หัวหน้าทหารรับจ้างบาเบลที่ซุ่มซ่อนอยู่หลังแท่นเครื่องจักร ได้เหนี่ยวไกยิงเครื่องยิงลูกระเบิดอาร์พีจีเข้าใส่ถังกักเก็บน้ำหล่อเย็นแรงดันสูงของอุโมงค์!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

แรงระเบิดฉีกกระชากผนังคอนกรีตหนาสองเมตรของอุโมงค์ใต้สมุทรจนแตกเป็นช่องโหว่ขนาดมหึมา! น้ำทะเลเย็นเฉียบมหาศาลนับร้อยตันทะลักเข้ามาดุจน้ำตกยักษ์ที่บ้าคลั่ง!

ท่ามกลางระดับน้ำทะเลที่พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วจนท่วมถึงระดับเอว คาริมรีบปลดถุงชูชีพฉุกเฉินความดันสูง (Emergency Ballast Inflatable Vest) สวมเข้ากับชุดดำน้ำของฉันอย่างรวดเร็วและแน่นหนา มือหนาของเขาลูบใบหน้าเปียกปอนของฉันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเด็ดเดี่ยว

"มะนาว... สูดหายใจช้าๆ ประหยัดออกซิเจนไว้" คาริมส่งสัญญาณผ่านเครื่องช่วยหายใจ "ทาริกกำลังส่งสัญญาณคลื่นเสียงความถี่พิเศษโซนาร์ขอความช่วยเหลือไปยังเรือกู้ภัยด้านบน พวกเราผ่านสมรภูมิเสี่ยงตายมานับครั้งไม่ถ้วน คราวนี้เราก็ต้องรอดกลับไปหาลูกซาเยดด้วยกัน!"

"มะนาวไม่กลัวค่ะคุณคาริม... ขอเพียงมือของเรายังจับกันไว้แน่นแบบนี้ มะนาวพร้อมจะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งค่ะ" ฉันบีบมือหนาของคาริมตอบแน่น แม้น้ำทะเลที่เย็นจัดจะทำให้ร่างกายเริ่มชาและสั่นเทา แต่เปลวไฟแห่งความรักและความหวังในใจยังคงลุกโชนอย่างไม่มีวันดับสูญ

โครมมมมมมมมมม!

น้ำทะเลเย็นจัดทะลักท่วมห้องควบคุมใต้สมุทรจนสูงถึงระดับอกในเวลาไม่กี่วินาที! แรงดันน้ำมหาศาลซัดกระแทกจนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ระเบิดเป็นประกายไฟดับวูบลง เหลือเพียงแสงไฟฉุกเฉินสีแดงสลัว ประตูทางออกฉุกเฉินถูกแรงดันน้ำภายนอกอัดแน่นจนเปิดไม่ออก ถังออกซิเจนสำรองในห้องเหลืออากาศหายใจไม่ถึง 3 นาที ขณะที่ระดับน้ำกำลังจะมิดศีรษะของคาริม มะนาว และทาริก ท่ามกลางความมืดมิดใต้ก้นทะเลลึกสามสิบเมตร!