เรื่อง กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล : ตำนานราชันผู้กลืนกินสวรรค์

    "หลอมรวม"

    ณ ป่าปีศาจสวรรค์

    กู่เฟิงพบถ้ำที่ปลอดภัยแห่งหนึ่ง เขาหยิบกระบี่ไท่เหอออกมา โคจรเคล็ดวิชาและเริ่มหลอมรวมมันอย่างเงียบ ๆ

    เขาใช้เวลาครึ่งวัน ก็สามารถหลอมรวมกระบี่วิญญาณระดับห้าเล่มนี้ได้สำเร็จ และเกิดความรู้สึกคุ้นเคยสนิทสนมกับกระบี่ไท่เหอเล่มนี้ราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายตนเอง

    ตูม!

    กู่เฟิงทดลองกวัดแกว่งกระบี่ไท่เหอ เพียงแค่ตวัดกระบี่อย่างแผ่วเบา ก็สามารถผ่าผนังหินที่แข็งแกร่งดั่งศิลาด้านหน้าจนเกิดเป็นรอยกระบี่ที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้งได้แล้ว

    ภายใต้การโจมตีของกระบี่ไท่เหอ ผนังหินก็เปราะบางราวกับเต้าหู้ เขารู้สึกว่าหากออกแรงอีกเพียงเล็กน้อย ก็จะสามารถผ่าภูเขาทั้งลูกให้ขาดครึ่งได้!

    อาวุธวิญญาณระดับห้าโดยทั่วไปแล้ว เป็นอาวุธทรงพลังที่มียอดฝีมือในขอบเขตสามตำหนักเท่านั้น จึงจะมีคุณสมบัติเพียงพอให้ใช้งาน

    เมื่อกู่เฟิงได้รับกระบี่ไท่เหอเล่มนี้ พลังการต่อสู้ที่แข็งแกร่งเป็นทุนเดิมอยู่แล้วของเขา ก็จะยิ่งดุดันมากยิ่งขึ้น!

    "นำแกนอสูรของกิ้งก่ายักษ์มารมาหลอมรวมด้วยเลยดีกว่า"

    กู่เฟิงนำแกนอสูรของกิ้งก่ายักษ์มารออกมาจากแหวนมิติ โคจรเคล็ดวิชากลืนกินบรรพกาล ผสานกับกายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล ระเบิดพลังดูดกลืนอันน่าสะพรึงกลัวออกมา และเริ่มดูดซับพลังงานของแกนอสูรอย่างตะกละตะกลาม

    กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลมีพลังดูดกลืนอันดุดัน แม้แต่ปราณมารที่ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ พยายามหลีกเลี่ยงก็ยังสามารถดูดกลืนได้

    กิ้งก่ายักษ์มารตัวนี้อาศัยอยู่ในป่าปีศาจสวรรค์มาตลอดทั้งปี แกนอสูรที่มันหล่อหลอมขึ้นมาจึงอัดแน่นไปด้วยปราณมารที่เข้มข้นจนไม่อาจสลายได้ หากเปลี่ยนเป็นผู้ฝึกตนคนอื่นย่อมไม่สามารถหลอมรวมได้อย่างแน่นอน แต่สำหรับกู่เฟิงแล้ว มันคือยาบำรุงชั้นเลิศ

    ครืน ครืน!

    กู่เฟิงดูดซับพลังงานที่อัดแน่นอยู่ในแกนอสูรของกิ้งก่ายักษ์มาร กลิ่นอายทางร่างกายของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างต่อเนื่อง ราวกับสัตว์ร้ายยุคบรรพกาลตัวหนึ่งที่กำลังแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็ว!

    ปัง!

    ครึ่งวันต่อมา กู่เฟิงเบิกตากว้างขึ้นกะทันหัน เสื้อผ้าสีดำสนิทไร้ลมกลับพองตัว กลิ่นอายทางร่างกายที่เต็มไปด้วยแรงกดดันระเบิดออกมาจากร่างอันสูงโปร่ง สั่นสะเทือนจนถ้ำเกิดเสียงดังกึกก้องราวกับแผ่นดินไหว

    ฟู่!

    กู่เฟิงพ่นลมหายใจขุ่นมัวออกมา หน้าอกผายกว้าง เปี่ยมไปด้วยความน่าเกรงขามที่คนนับหมื่นก็ยากจะต้านทานได้

    "ร่างกายของข้า... สามารถเทียบชั้นได้กับขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้นแล้ว"

    กู่เฟิงสัมผัสถึงพลังอันดุดันที่แฝงอยู่ในร่างกายอย่างละเอียด มุมปากยกขึ้น เผยให้เห็นรอยยิ้มแห่งความประหลาดใจและยินดี

    ร่างกายที่สามารถเทียบชั้นได้กับขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้นหมายความว่า ร่างกายนี้ของกู่เฟิงไม่ว่าจะเป็นพลังการโจมตีหรือการป้องกัน ล้วนบรรลุถึงระดับขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้นแล้วทั้งสิ้น

    เมื่อผสานกับพลังการต่อสู้อันน่าสะพรึงกลัวที่สามารถคุกคามขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดได้ ในยามนี้ นอกจากตบะบารมีจะยังไม่ถึงขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดแล้ว ในด้านอื่น ๆ เขาก็สามารถท้าทายยอดฝีมือในขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดได้ทั้งหมด

    และอายุของเขา ยังเหลืออีกตั้งสามเดือนกว่าจะถึงยี่สิบปี!

    เด็กหนุ่มที่ยังดูอ่อนเยาว์อายุยังไม่ถึงยี่สิบปีผู้หนึ่ง กลับมีพลังการต่อสู้ในระดับขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิด!

    ความเร็วในการฝึกฝนที่ฝืนลิขิตฟ้าเช่นนี้ อย่าว่าแต่ในเมืองชิงหลงเลย ต่อให้มองไปทั่วทั้งตระกูลกู่ก็ยากที่จะหาใครมาเทียบชั้นกับเขาได้สักกี่คน!

    "ร่างกายของข้าบรรลุถึงขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดขั้นต้น อีกทั้งยังได้รับกระบี่ไท่เหอเล่มนี้ หากไม่มีอะไรผิดพลาด การทะลวงเข้าสู่สิบอันดับแรกของเส้นทางวิญญาณย่อมเป็นเรื่องที่ง่ายดายมาก"

    เมื่อกู่เฟิงคิดถึงตรงนี้ ดวงตาสีดำขลับที่แหลมคมคู่นั้นก็สาดประกายแสงอันเย็นเยียบที่ทำให้ผู้คนต้องอกสั่นขวัญแขวนออกมา

    เมื่อความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น เป้าหมายของเขาก็ยิ่งใหญ่ขึ้นตามไปด้วย!

    "ข้าไม่เพียงแต่จะทะลวงเข้าสู่สิบอันดับแรกของเส้นทางวิญญาณเท่านั้น แต่ข้ายังจะคว้าตำแหน่งอันดับหนึ่งของเส้นทางวิญญาณมาให้ได้ อีกทั้งยังจะสะกดข่มเหล่ายอดยุทธ์ในป่าปีศาจสวรรค์ เพื่อให้พวกเจ้าได้รับรู้ว่า การทอดทิ้งข้า และเลือกกู่เว่ย เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างมหันต์!"

    ภายในอกของกู่เฟิงอัดแน่นไปด้วยความมุ่งมั่น เขาต้องการทำให้ผู้อาวุโสของตระกูลกู่ต้องรู้สึกเสียใจกับการตัดสินใจในวันนั้น!

    เขาจะสังหารกู่เว่ยในป่าปีศาจสวรรค์ สะกดข่มอัจฉริยะทั้งหมดของแดนมังกร และทำให้คนทั่วทั้งใต้หล้าได้รับรู้ว่า เขาต่างหากที่เป็นอัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุดของตระกูลกู่!

    กู่เฟิงในอดีต ไม่กล้าแม้แต่จะมีความคิดเช่นนี้

    แต่ทว่าเขาในยามนี้ ได้ตื่นรู้กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลซึ่งเป็นอันดับหนึ่งในสิบสุดยอดกายาศักดิ์สิทธิ์แห่งสวรรค์ อีกทั้งยังได้รับมรดกสืบทอดของราชันสวรรค์บรรพกาล ได้รับเคล็ดวิชาไร้ขอบเขตอย่างเคล็ดวิชากลืนกินบรรพกาล และยังมีกระบี่สังหารมรรคาที่ซ่อนอยู่ภายในร่างกาย ซึ่งสามารถสั่นคลอนเต๋าสวรรค์ได้!

    กระบี่สังหารมรรคาเล่มนี้ คืออาวุธวิญญาณประเภทโจมตีที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในสรวงสวรรค์ เป็นหนึ่งไม่มีสอง

    รอจนกว่าความแข็งแกร่งของกู่เฟิงจะยกระดับขึ้นไปจนถึงระดับหนึ่ง และสามารถใช้งานกระบี่สังหารมรรคาได้ เมื่อถึงเวลานั้น ทวีปชิงซานก็คงไม่มีใครเป็นคู่มือของเขาได้อีกกี่คน!

    เมื่อได้รับวาสนาและโชคชะตาเช่นนี้ การที่กู่เฟิงจะผงาดขึ้นเป็นจ้าวเหนืออัจฉริยะรุ่นเดียวกันในแดนมังกร ก็ไม่นับว่าเป็นเรื่องแปลกอันใด

    เปรี้ยง!

    ทันใดนั้น เหนือน่านฟ้าของป่าปีศาจสวรรค์ก็ปรากฏอัสนีบาตฟาดฟันลงมาอย่างกะทันหัน มันฉีกกระชากความว่างเปล่าจนปริแตก และระเบิดภูเขาขนาดใหญ่จนแหลกสลาย

    เศษหินร่วงหล่นลงมาลอยเกลื่อนเต็มท้องฟ้าราวกับ-่าฝน สัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันแตกตื่นตกใจและวิ่งหนีตาย บนพื้นดินมีซากศพที่ถูกแผดเผาจนไหม้เกรียมร่างแล้วร่างเล่านอนเกลื่อนกลาดอยู่

    ในบรรดานั้น ยังมีสัตว์วิญญาณที่แข็งแกร่งซึ่งมีตบะบารมีบรรลุถึงขอบเขตวิญญาณก่อกำเนิดอยู่อีกด้วย!

    "หืม?"

    ในชั่วพริบตาที่อัสนีบาตปรากฏขึ้น ร่างกายอันกำยำของกู่เฟิงก็สั่นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง ความหวาดกลัวที่ยากจะอธิบายเป็นคำพูดสายหนึ่ง พรั่งพรูออกมาจากส่วนลึกของร่างกาย

    เขาเงยหน้าขึ้นอย่างฉับพลัน สายตาทะลุทะลวงผ่านชั้นหิน จับจ้องไปยังเมฆอัสนีที่กำลังม้วนตัวอยู่บนสวรรค์ชั้นเก้า

    ไม่รู้ว่าเหตุใด เมฆอัสนีในสายตาของเขา จึงค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นดวงตาข้างหนึ่งที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยวิถีแห่งเต๋าสวรรค์

    มันจับจ้องมาที่กู่เฟิงอย่างไม่วางตา กลิ่นอายแต่ละสายที่แผ่ซ่านออกมาจากรูม่านตา แม้จะดูเหมือนเล็กน้อยไร้ค่า ทว่ากลับแฝงไปด้วยอานุภาพไร้เทียมทานที่สามารถทำลายล้างสรรพสิ่งบนโลกใบนี้ได้

    กู่เฟิงจ้องมองดวงตาอันแปลกประหลาดดวงนี้ กระบี่สังหารมรรคาที่ลอยอยู่ภายในร่างกายของเขา ก็ปรากฏจิตสังหารอันเข้มข้นขึ้นมา ราวกับเจ้าของดวงตาข้างนี้มีความแค้นดั่งทะเลเลือดกับมัน

    เปรี้ยง!

    อัสนีบาตอีกสายหนึ่งปรากฏขึ้น มันระเบิดแม่น้ำสายใหญ่ของป่าปีศาจสวรรค์จนแหลกสลาย สายน้ำที่กำลังไหลเชี่ยวเหือดแห้งไปในชั่วพริบตา

    เมฆอัสนีบนสวรรค์ชั้นเก้าเลือนหายไปอย่างเงียบเชียบ ดวงตาอันแปลกประหลาดก็หายไปเช่นกัน ราวกับว่ามันไม่เคยปรากฏขึ้นมาเลย

    ตุบ!

    กู่เฟิงทั้งร่างอ่อนระทวย ทรุดตัวล้มลงไปกองกับพื้นโดยไม่รู้ตัว แผ่นหลังของเขาเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ

    "นั่นมัน... เต๋าสวรรค์!"

    กู่เฟิงไม่รู้ว่าดวงตาข้างนั้นคือสิ่งใดกันแน่ แต่ปฏิกิริยาตอบสนองของกระบี่สังหารมรรคาทำให้เขาสามารถคาดเดาความจริงได้อย่างรวดเร็ว

    เขามีกายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาลติดตัวมา นับตั้งแต่วันที่ถือกำเนิดขึ้น ก็แบกรับคำสาปแห่งเต๋าสวรรค์เอาไว้แล้ว

    การทำลายตันเถียน แหลกสลายแล้วจึงก่อตั้งขึ้นใหม่ และตื่นรู้กายาศักดิ์สิทธิ์บรรพกาล นี่เป็นเพียงก้าวแรกในการต่อต้านคำสาปแห่งเต๋าสวรรค์ของเขาเท่านั้น

    เมื่อความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง เต๋าสวรรค์ก็ถูกคุกคาม คำสาปแห่งเต๋าสวรรค์ที่ฝังอยู่ในร่างกายของเขา ก็จะค่อย ๆ สำแดงอานุภาพออกมาเช่นกัน

    อัสนีบาตสองสายในวันนี้ คือคำเตือนที่เต๋าสวรรค์มีต่อกู่เฟิง

    หากกู่เฟิงยังคงกล้าที่จะยกระดับความแข็งแกร่งต่อไป เช่นนั้น วิกฤตแห่งความตายที่แท้จริงก็จะจุติลงมา

    หลังจากที่กู่เฟิงคิดเรื่องราวทั้งหมดนี้ตก ความหวาดกลัวภายในใจก็แปรเปลี่ยนเป็นความโกรธเกรี้ยว เขาไม่เคยเป็นคนที่ยอมถูกผู้ใดชักใยบงการมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ต่อให้เป็นเต๋าสวรรค์ก็ไม่อาจมากดขี่เขาได้!

    "โชคชะตาของข้า มีเพียงตัวข้าเองเท่านั้นที่จะเป็นผู้กำหนดได้ ต่อให้เจ้าจะเป็นเต๋าสวรรค์ก็ไม่อาจขัดขวางข้าจากการเป็นยอดฝีมือได้!"

    "ไม่ว่าจะเป็นผู้ใด หากกล้าขวางเส้นทางการบำเพ็ญเพียรของข้า ก็จงไปตายเสีย!"

    "หากเจ้ากล้าขัดขวางข้า เช่นนั้นข้าก็จะสังหารมรรคา... เพื่อยืนยันวิถีแห่งจักรพรรดิ!"

    ครืน ครืน!

    เมื่อกู่เฟิงกล่าวประโยคสุดท้ายจบลง ท้องฟ้าเหนือทวีปชิงซานทั้งหมดก็ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆอัสนีที่ดำมืดทะมึน

    ภายในชั้นเมฆ มีอัคคีสวรรค์อันน่าสะพรึงกลัวกำลังม้วนตัวอยู่

    นั่นคือโทสะแห่งเต๋าสวรรค์!

    "โทสะแห่งเต๋าสวรรค์... เป็นผู้ใดกันที่ยั่วยุให้เต๋าสวรรค์อันสูงสุดต้องพิโรธ!"

    "โทสะแห่งเต๋าสวรรค์มีต้นกำเนิดมาจากทิศบูรพา! ไม่ถูก ทิศบูรพาเป็นดินแดนที่ปราณวิญญาณแห้งแล้ง ขอบเขตราชันเซียนยังแทบจะไม่มีเลยสักคน เหตุใดจึงมีคนสามารถยั่วยุเต๋าสวรรค์ให้พิโรธได้?"

    "ทิศบูรพาเปลี่ยนสวรรค์แล้ว ปราณสีม่วงจุติลงมาจากฟ้า ดาวจักรพรรดิปรากฏขึ้น นี่... นี่คือการถือกำเนิดของบุตรแห่งจักรพรรดิผู้มีพรสวรรค์ที่จะได้เป็นมหาจักรพรรดิแล้ว!"

    "ทวีปชิงซานปรากฏบุตรแห่งจักรพรรดิขึ้นครั้งล่าสุด ก็ยังอยู่ในยุคบรรพกาลอันไกลโพ้นจนหาที่เปรียบไม่ได้!"

    "บุตรแห่งจักรพรรดิปรากฏ ฝืนลิขิตฟ้าเพื่อยืนยันมรรคา เต๋าสวรรค์พิโรธอย่างบ้าคลั่ง..."

    "มหันตภัยที่แม้แต่ขอบเขตราชันเซียนก็ยังมีความเป็นไปได้ที่จะต้องร่วงหล่นกำลังมาเยือนแล้ว!"

    ณ ทวีปชิงซาน ผู้ยิ่งใหญ่แต่ละคนที่มีกลิ่นอายดั่งมังกรและแรงกดดันสั่นสะเทือนสวรรค์ ต่างพากันตื่นจากการหลับใหล พวกเขาทอดสายตามองไปยังทิศบูรพาด้วยแววตาที่หวั่นไหว หรือแม้กระทั่งแฝงไปด้วยความหวาดกลัว

    แม้แต่ขอบเขตราชันเซียนผู้ไร้เทียมทานแห่งทวีปชิงซาน ก็ยังนั่งไม่ติดแล้วเช่นกัน!