คุณพ่อมาเฟียกับยัยพี่เลี้ยงจำยอม

บทนำ: รุ่งอรุณแห่งเงาทมิฬและปาฏิหาริย์แห่งโชคชะตา

เสียงร้องไห้จ้าของเด็กชายวัยสิบเดือนดังระงมไปทั่วเพนต์เฮาส์หรูชั้นบนสุดใจกลางเมือง อคิรภัทรยืนขบกรามแน่น ร่างกายกำยำเต็มไปด้วยมัดกล้ามจากการออกกำลังกายอย่างหนักหน่วง สวมเพียงกางเกงสแล็คสีดำขายาว นาฬิกาเรือนหรูประดับข้อมือ ทว่าตอนนี้บนร่างเปลือยท่อนบนของเขากลับเปรอะเปื้อนคราบแป้งและน้ำนม ทรงผมที่เคยเซ็ตไว้อย่างดีหลุดลุ่ยไม่เป็นทรง

"หยุดร้อง... แกอยากได้อะไร บอกฉันมาสิฟะ!"

เขาคำรามเสียงต่ำอย่างจนปัญญา นัยน์ตาดุดันมองเด็กน้อยที่นั่งจ้ำม่ำอยู่บนโซฟาเบาะหนังสีเบจ น้องรันหยุดร้องชั่วขณะเมื่อเห็นหน้าดุๆ ของคุณอาหนุ่ม ก่อนจะเบะปากเตรียมปล่อยโฮรอบใหม่

ติ๊ด! เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นราวกับเสียงสวรรค์โปรด

อคิรภัทรก้าวฉับๆ ไปเปิดประตูด้วยใบหน้าถมึงทึง หมายจะพ่นใส่พนักงานส่งของหรือใครก็ตามที่กล้ามากวนใจในนาทีวิกฤตนี้ แต่ทว่า... เบื้องหน้าของเขากลับเป็นหญิงสาวตัวเล็ก หน้าตาจิ้มลิ้ม สวมเสื้อยืดเก่าๆ กับกางเกงยีนส์เซอร์ๆ ที่หอบเรซูเม่มาเต็มอ้อมแขน

"ส... สวัสดีค่ะ ฉันมาสมัครงานตำแหน่งพี่เลี้ยงเด็กค่ะ เงินเดือนแสนนึงตามประกาศใช่ไหมคะ พอดีฉันสู้ตายค่ะ!" พัดชาพูดรัวเร็วโดยไม่ทันสังเกตเห็นรังสีอำมหิตและแผงอกล่ำๆ ของคนตรงหน้า

 อคิรภัทรหรี่ตามองผู้หญิงแปลกหน้าหัวฟูคนนี้ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะแย้มยิ้มมุมปากด้วยความเหี้ยมเกรียม

ดี... ในเมื่อกล้าเดินเข้ามาร่วมในนรกขุมนี้ ก็เตรียมตัวรับมือกับคุณพ่อซาตานอย่างเขาให้ดีก็แล้วกัน!

ทันใดนั้น เสียงเล็กๆ ของเด็กน้อยก็ดังขึ้นแทรกกลางระหว่างทั้งคู่ น้องรันคลานเตาะแตะมาเกาะที่ปลายขาของอคิรภัทร ใช้มือป้อมๆ เอื้อมไปดึงชายกางเกงสแล็คของเขา แล้วหันไปส่งยิ้มแป้นให้พัดชา

พัดชาเบิกตากว้างเมื่อสบตากกับการเผชิญหน้าอันดุเดือดระหว่างเจ้าพ่อมาเฟียหนุ่มทรงอิทธิพล ผู้ได้รับการขนานนามว่าพญาอินทรีโลกันตร์ กับหลานชายตัวน้อยผู้เป็นทายาทตระกูลอัครทรัพย์—นี่เธอกำลังก้าวเข้ามารักษาแผลใจให้มาเฟีย หรือกำลังกระโจนเข้าสู่สงครามความวุ่นวายที่ไม่อาจหวนกลับกันแน่เนี่ย!