เรื่อง สอนเธอ....เสียว! NC++

ตอนที่ 103: เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งราชวงศ์ยุโรป

"ยิงมันให้แหลก! อย่าให้มันขยับได้แม้แต่ก้าวเดียว!"

เสียงคำรามสั่งการอันเหี้ยมเกรียมของดยุกมอร์แกนดังก้องสะท้อนไปทั่วห้องบรรทมหลวง ลำแสงเลเซอร์สีแดงและน้ำเงินเข้มจากปืนไรเฟิลจู่โจมความเข้มข้นสูงนับสิบกระบอกสว่างวาบขึ้นพร้อมกัน -่ากระสุนพลาสมาความร้อนสูงและกระสุนเจาะเกราะทังสเตนนับร้อยนัดพุ่งตรงเข้าใส่แผ่นหลังของผมด้วยความเร็วเหนือเสียง หมายจะฉีกกระชากร่างของไรเดอร์หนุ่มให้กลายเป็นเศษเนื้อชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพริบตาเดียว!

ทว่า ผมกลับไม่แม้แต่จะเหลือบมองกลับไปข้างหลัง ร่างกายกำยำสงบนิ่งดั่งขุนเขาไท่ซาน สองมือยังคงประคองถ้วยซุปโอสถฟื้นคืนชีพเก้ามังกรไว้อย่างมั่นคง ไอร้อนสีทองกรุ่นยังคงลอยวนอยู่เหนือผิวน้ำแกงโดยไม่หกหล่นแม้แต่หยดเดียว

วูบบบบบบบบ!

ในเสี้ยววินาทีวิกฤตินั้นเอง ลมปราณมังกรสุริยันระดับเจ็ดในจุดตันเถียนของผมก็ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรง ไอพลังงานสีทองอร่ามหมุนวนรอบกายก่อตัวเป็น ‘ม่านพลังมังกรสวรรค์เก้าชั้นฟ้า’ ที่หนาทึบและเปล่งประกายเจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ขนาดย่อม -่ากระสุนและลำแสงเลเซอร์ที่พุ่งเข้ามาปะทะกับม่านพลังสีทอง กลับถูกสนามพลังสะท้อนกลับแบบย้อนกลับทิศทางร้อยเปอร์เซ็นต์!

เปรี้ยงงงงๆๆๆๆ! ตูมมมมมมมมม!

เสียงระเบิดดังกึกก้องกัมปนาท! กระสุนและลำแสงเลเซอร์สะท้อนกลับเข้าใส่กลุ่มทหารรับจ้างของตระกูลมอร์แกนอย่างจัง เกราะนาโนคอมโพสิตของพวกมันแตกกระจาย ร่างของทหารรับจ้างนับสิบนายถูกแรงระเบิดซัดกระเด็นลอยไปกระแทกเสาหินอ่อนและผนังห้องจนกระอักเลือดออกมากองระเนนระนาด ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดไปทั่วบริเวณ

"บะ... บ้าน่า! นี่มันวิชาปีศาจอะไรกัน!" ดยุกมอร์แกนเซถอยหลังไปหลายก้าว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ใบหน้าที่เคยหยิ่งยะโสเปลี่ยนเป็นซีดเผือด "เกราะเลเซอร์สะท้อนกลับงั้นเหรอ?! อาวุธระดับกองทัพทำอะไรมันไม่ได้เลยเนี่ยนะ!"

"ดยุกมอร์แกน... ถอยไปซะ ถ้าแกไม่อยากให้กระดูกทุกท่อนในร่างกลายเป็นผุยผงตรงนี้"

ผมเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าความเย็นชาในน้ำเสียงกลับกดทับบรรยากาศทั่วทั้งห้องจนหนักอึ้งราวกับมีภูผาทับถม ทหารรับจ้างที่เหลือรอดต่างพากันมือสั่นเทา ไม่กล้าแม้แต่จะเหนี่ยวไกปืนอีกต่อไป

ผมไม่สนใจพวกหนอนแมลงเหล่านั้นอีกต่อไป แล้วก้าวตรงไปยังเตียงบรรทมขนาดคิงไซส์ที่อยู่เบื้องหน้า

บนเตียงหรูหรา ร่างของเจ้าหญิงวิกตอเรียยังคงนอนทอดกายอยู่อย่างน่าเวทนา ไอเย็นยะเยือกของคำสาป ‘เพลิงน้ำแข็งศักดิ์สิทธิ์’ ปกคลุมทั่วผิวกายขาวผ่องจนกลายเป็นเกล็ดน้ำแข็งสีฟ้าอ่อนบางๆ ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคยแดงระเรื่อบัดนี้กลายเป็นสีม่วงคล้ำ ลมหายใจแผ่วเบาจนแทบมองไม่เห็นการขยับของทรวงอก หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงกะพริบถี่รัวในม่านสายตาของผม

[เตือนภัยระดับวิกฤติ! ชีพจรของเจ้าหญิงวิกตอเรียเหลือเพียง 12 ครั้งต่อนาที]

[หัวใจกำลังจะหยุดเต้นในอีก 90 วินาที! หากไม่นำส่งโอสถหยางสุริยันเข้าสู่ระบบหลอดเลือดและหัวใจทันที อวัยวะภายในจะถูกแช่แข็งอย่างถาวร!]

"ต้องรีบแล้ว!"

ผมก้าวขึ้นไปนั่งข้างเตียง สัมผัสได้ถึงไอเย็นที่แผ่ออกมาจากร่างของเธอจนรู้สึกเหน็บหนาวไปถึงกระดูก ผมยกถ้วยซุปโอสถเก้ามังกรขึ้นมา ใช้ช้อนทองคำตักน้ำแกงสีทองเข้มข้นที่ส่งกลิ่นหอมของสมุนไพรโบราณและมีพลังหยางอันบริสุทธิ์ นำไปจ่อที่ริมฝีปากของเจ้าหญิง

ทว่า ริมฝีปากบางของวิกตอเรียกลับปิดสนิท ฟันของเธอกัดแน่นด้วยอาการชักเกร็งจากความหนาวเหน็บภายใน ทำให้ไม่สามารถป้อนน้ำแกงเข้าไปได้แม้แต่หยดเดียว หากฝืนใช้แรงงัด ปากและฟันของเธออาจจะแตกหักจากสภาพเนื้อเยื่อที่แข็งตัวได้

"ช่วยไม่ได้... สถานการณ์ฉุกเฉินแบบนี้ คงต้องใช้วิธีพิเศษ!"

ผมตัดสินใจในชั่วพริบตา ยกถ้วยซุปโอสถขึ้นจรดริมฝีปากของตัวเอง ดื่มน้ำแกงสีทองอุ่นร้อนเข้าไปหนึ่งอึกใหญ่ อมไว้ในกระพุ้งแก้ม ถ่ายทอดพลังลมปราณหยางสุริยันเข้าสู่น้ำแกงเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดูดซึมขึ้นอีกสิบเท่า

จากนั้น ผมก็โน้มใบหน้าลงไปใกล้ใบหน้าอันงดงามราวกับเทพธิดาของเจ้าหญิงวิกตอเรีย สัมผัสได้ถึงกลิ่นกายสาวบริสุทธิ์อันหอมหวานที่ผสมผสานกับไอเย็นยะเยือก ผมใช้ปลายนิ้วบีบเข้าที่ปลายคางมนของเธอเบาๆ เพื่อเปิดช่องว่าง แล้วประกบริมฝีปากของผมลงบนริมฝีปากอวบอิ่มอันเย็นเฉียบของเจ้าหญิงในทันที!

อื้มมมมมม!

ทันทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน ผมรู้สึกราวกับกำลังจูบแท่งน้ำแข็งแกะสลักอันประณีต ริมฝีปากของเธอนุ่มละมุนแม้จะเย็นเยียบ ผมใช้ลิ้นหนาแทรกผ่านกลีบปากเข้าไป ค่อยๆ ปล่อยน้ำซุปโอสถสีทองอุ่นจัดให้ไหลรินผ่านโพรงปากของเธอลงสู่ลำคอ ลิ้นเรียวเล็กของเจ้าหญิงที่เดิมทีแข็งทื่อ เริ่มได้รับไอร้อนจากน้ำแกงและลมหายใจหยางอันทรงพลังของผม มันเริ่มกระตุกและตอบสนองตามสัญชาตญาณ ดูดกลืนน้ำโอสถทิพย์ลงคออย่างหิวกระหาย!

อึก... อึก...

เสียงกลืนน้ำแกงดังขึ้นเบาๆ ในลำคอของเจ้าหญิง ร่างกายที่เคยแข็งเกร็งเริ่มผ่อนคลายลง ลิ้นนุ่มของเธอเริ่มเกี่ยวพันกับปลายลิ้นของผมโดยไม่รู้ตัว ดั่งดอกไม้แห้งแล้งที่ได้รับน้ำฝนทิพย์ชโลมใจ ความหวานล้ำจากโพรงปากของราชนิกุลสาวทำให้ผมรู้สึกซาบซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย

[ติ๊ง! ซุปโอสถฟื้นคืนชีพเก้ามังกรเข้าสู่กระแสเลือดของเป้าหมายสำเร็จ!]

[อุณหภูมิแกนกลางร่างกายเพิ่มขึ้นจาก 29 องศาเซลเซียส เป็น 33 องศาเซลเซียส!]

[สลายไอเย็นรอบหัวใจได้ 40%! ปลุกสติของเจ้าหญิงวิกตอเรีย!]

หลังจากป้อนน้ำแกงจนหมดอึก ผมค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกมา สายใยน้ำลายสีใสเชื่อมระหว่างริมฝีปากของเราทั้งสองหยาดเยิ้มลงมาอย่างน่ามอง ใบหน้าของเจ้าหญิงวิกตอเรียเริ่มมีเลือดฝาดสีชมพูระเรื่อแต่งแต้มบนพวงแก้มขาวผ่อง ริมฝีปากกลับมาอวบอิ่มแดงฉ่ำดั่งผลเชอร์รี่สุกงอม

"แต่แค่นี้ยังไม่พอ... คำสาปเพลิงน้ำแข็งศักดิ์สิทธิ์ฝังลึกอยู่ในจุดชีพจรทั้งเก้า ต้องใช้เข็มทองคำสวรรค์สะกดไว้ก่อน!"

ผมสูดหายใจเข้าลึก สะบัดมือขวาเบาๆ เข็มทองคำสวรรค์เก้าเล่มเปล่งประกายสีทองเจิดจ้าลอยเคว้งอยู่เหนือฝ่ามือด้วยพลังจิตควบคุม ผมมองผ่านชุดกระโปรงนอนผ้าไหมสีขาวบางเบาของเธอ เนตรมังกรหยางสวรรค์มองทะลุเห็นจุดชีพจรและเส้นเลือดที่กำลังถูกไอเย็นอุดตันอย่างชัดเจน

"ขออภัยด้วยนะเจ้าหญิง เพื่อการรักษา... ผมจำเป็นต้องทำ"

ผมสะบัดปลายนิ้วเบาๆ ปราณมีดกรีดผ่านเสื้อผ้าไหมบางเบาจนฉีกขาดออก เผยให้เห็นเรือนร่างอันสมบูรณ์แบบระดับประติมากรรมชิ้นเอกของโลก!

ทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องคัพ 36E ดั่งลูกแตงโมขาวเนียนคู่งาม ปรากฏเด่นชัดต่อสายตา ปลายยอดอกสีชมพูอ่อนระเรื่อชูชันขึ้นด้วยความหนาวเย็นและแรงกระตุ้น หน้าท้องแบนราบไร้ไขมันส่วนเกิน เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายทรงนาฬิกาทราย และต้นขาขาวเนียนเรียวยาวที่ขาวเนียนดั่งหยกขาวชั้นดี ผิวพรรณของเธอเนียนละเอียดจนแทบไม่มีรูขุมขน ชวนให้สัมผัสลูบไล้เป็นที่สุด!

ฟึ่บๆๆๆๆ!

ผมไม่ปล่อยให้ตัวเองเสียสมาธิ รวบรวมพลังปราณสะบัดเข็มทองคำสวรรค์ทั้งเก้าเล่มลงบนจุดชีพจรสำคัญรอบร่างกายของเธอทันที!

เข็มที่หนึ่งและสอง ปักลงบนจุดตันเถียนเหนือสะดือ

เข็มที่สามและสี่ ปักลงใต้ฐานทรวงอกอวบอิ่มทั้งสองข้าง

เข็มที่ห้าถึงเจ็ด ปักลงบนจุดชีพจรต้นขาและท้องน้อย

และเข็มที่แปดกับเก้า ปักลงบนจุดลำคอและหน้าผากมน!

เปรี๊ยะๆๆๆ!

แสงสีทองจากเข็มทองคำสวรรค์เชื่อมต่อกันเป็นตาข่ายพลังงานรูปมังกร แผ่คลื่นความร้อนหยางเข้าสู่เส้นชีพจร สลายก้อนน้ำแข็งที่เกาะกุมอวัยวะภายในอย่างรวดเร็ว ไอสีขาวหนาทึบพวยพุ่งออกจากรูขุมขนของเจ้าหญิงวิกตอเรียดั่งควันไอน้ำเดือด!

"อื้อ... อ๊าาา..."

เสียงครางหวานใสแผ่วเบาดังเล็ดลอดออกมาจากลำคอระหง ขนตายาวงอนเริ่มกระพริบช้าๆ ก่อนที่ดวงตากลมโตสีฟ้าครามดั่งน้ำทะเลลึกจะค่อยๆ ลืมขึ้น ภาพแรกที่ปรากฏในสายตาของเธอ คือใบหน้าคมคาย หล่อเหลา ดุดันและเปี่ยมล้นไปด้วยเสน่ห์บุรุษเพศของผมที่กำลังโน้มตัวอยู่เหนือร่างของเธอ

"ทะ... ท่านเป็นใคร... เทพบุตร... หรือยมทูตกันแน่..." เจ้าหญิงวิกตอเรียพึมพำด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สติของเธอยังคงเลือนราง ดวงตาสีฟ้าจ้องมองแผงอกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและพลังหยางอันอบอุ่นของผมด้วยความสับสน ทว่าในส่วนลึกของหัวใจกลับรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด

"ผมคือไรเดอร์ที่จะมาช่วยชีวิตคุณ... นอนนิ่งๆ ไว้ก่อน เจ้าหญิง" ผมตอบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำอ่อนโยน พลางลูบเรือนผมสีบลอนด์ทองประกายไหมของเธอเบาๆ

ทว่า ในวินาทีแห่งความสงบนั้นเอง เสียงคำรามอันบ้าคลั่งของดยุกมอร์แกนก็ทำลายบรรยากาศลงอย่างสิ้นเชิง!

"บัดซบเอ๊ย! ยิงพวกมันให้ตายคู่กันไปเลย! ไปเอาเครื่องยิงจรวดต่อต้านรถถัง RPG-29 และปืนกลแกตลิ่งมา! ยิงถล่มห้องนี้ให้ราบเป็นหน้ากลอง! ข้าไม่สนแล้วว่าเจ้าหญิงจะรอดหรือไม่รอด!"

เสียงฝีเท้าหนักแน่นของหน่วยรบพิเศษ 'แบล็คครอส' นับร้อยนายดังขึ้นจากบันไดด้านนอก พร้อมกับปากกระบอกปืนกลหนักและเครื่องยิงจรวดขนาดมหึมาที่ถูกตั้งเรียงหน้ากระดานอยู่ตรงทางเข้า ประกายไฟจากลำกล้องเริ่มจุดชนวนระเบิดมหาประลัย!

ฟิ้ววววววววว! ตูมมมมมมม!

จรวดต่อต้านรถถังพุ่งเข้าใส่เพดานและเสาค้ำยันห้องบรรทมหลวงอย่างแม่นยำ แรงระเบิดมหาศาลทำให้เพดานปูนปั้นโบราณและโคมระย้าคริสตัลขนาดยักษ์พังทลายลงมา เศษหินและคอนกรีตนับตันกำลังร่วงหล่นลงมาทับเตียงบรรทมในพริบตา!

"กรี๊ดดดดดดด!" เจ้าหญิงวิกตอเรียกรีดร้องด้วยความตกใจ สองแขนเรียวขาวผ่องยกขึ้นกอดรัดรอบคอของผมแน่นตามสัญชาตญาณ ร่างกายเปลือยเปล่าท่อนบนแนบชิดกับแผงอกของผมจนยอดอกอวบอิ่มบดขยี้กับกล้ามเนื้ออก

"ไม่ต้องกลัว อยู่กับผม คุณปลอดภัยเสมอ!"

ผมตวาดกร้าว รวบตัวเจ้าหญิงวิกตอเรียขึ้นมาไว้ในอ้อมแขนในท่าอุ้มเจ้าหญิง ผิวเนื้อเนียนนุ่มและสะโพกอวบอิ่มแนบชิดกับหน้าท้องแกร่งของผมอย่างแนบแน่น ผมกระชากผ้าห่มขนสัตว์ผืนหนาขึ้นมาคลุมร่างของเธอไว้ จากนั้นดีดตัวพุ่งทะยานขึ้นกลางอากาศ หลบเศษเพดานที่ร่วงหล่นลงมาอย่างเฉียดฉิว!

เพล้งงงงงงงงง!

ผมใช้แผ่นหลังกระแทกทะลวงหน้าต่างกระจกสีโบราณขนาดมหึมาของห้องบรรทมจนแตกกระจายละเอียดเป็นละอองแก้ว ร่างของผมและเจ้าหญิงวิกตอเรียลอยคว้างอยู่กลางอากาศเหนือความสูงกว่าห้าสิบฟุต ท่ามกลางแสงจันทร์วันเพ็ญและสายลมหนาวของราตรีกรุงปารีส!

เบื้องล่าง บนลานหินอ่อน บิ๊กไบค์มังกรสุริยันระดับเจ็ดส่งเสียงคำรามตอบรับคำสั่งทางจิต เครื่องยนต์สตาร์ตอัตโนมัติ ล้อรถหมุนฟรีจนเกิดควันยาง ก่อนจะพุ่งตรงมารองรับร่างของพวกเราอย่างแม่นยำดั่งปาฏิหาริย์!

บรึ้มมมมมมมมม!

ร่างของผมทิ้งตัวลงนั่งบนเบาะคนขับอย่างมั่นคง โดยมีเจ้าหญิงวิกตอเรียนั่งซ้อนอยู่ด้านหน้าในอ้อมอก แผ่นหลังเปลือยเปล่าของเธอแนบชิดกับแผงอกแกร่ง สองมือของผมเอื้อมไปจับแฮนด์บาร์ บิดคันเร่งจนสุดปลอก!

ล้อหลังของบิ๊กไบค์มังกรสุริยันบดขยี้พื้นหินอ่อนจนแตกร้าว ก่อนจะพุ่งทะยานแหวกม่านควันระเบิด ทะลวงผ่านแนวกั้นของพวกแบล็คครอสที่ยืนตะลึง มุ่งหน้าสู่ถนนเลียบแม่น้ำแซนด้วยความเร็วสูงดั่งลูกกระสุนปืนใหญ่!

"ตามล่าพวกมันไป! ใช้เฮลิคอปเตอร์จู่โจมและโดรนสังหารทุกลำ! อย่าให้พวกมันหนีรอดออกจากปารีสได้เป็นอันขาด!" เสียงของดยุกมอร์แกนคำรามผ่านลำโพงไร้สายด้วยความเคียดแค้นสุดขีด!

การไล่ล่าสะท้านแผ่นดินยุโรป... กำลังจะเปิดฉากขึ้น ณ บัดนี้!