เรื่อง เทพแมงดา: ข้ามภพมาโดดเดี่ยว....แต่นอนคนเดียวไม่ได้ NC++
บที่ 232: สยบอัจฉริยะฟ่านเทียน
คลื่นพลังพุทธะโพธิ์สีทองหมื่นชั้นระเบิดออกจากร่างของฟ่านเทียน กลายเป็นคลื่นกระบี่แสงหมื่นเล่มี่หมุนวนเป็นพายุหมุนขนาดมหึมา ท้องฟ้าเือมหาวิหารโพธิ์สว่างจ้าดั่งดวงอาทิตย์นับพันดวง ปลายกระบี่ทองคำโพธิ์นิรันดร์ฟาดฟันลงมาเป็นเส้นตรง คลื่นดาบแสงตัดผ่านมิติกาลเวลา พุ่งตรงเข้าใส่แผงอกของผมบนเกี้ยวทองคำด้วยความเร็วเือแสงนับล้านเท่า!
"ตายซะเถอะไอ้คนเสเพล! เพลงกระบี่หมื่นพุทธทะลวงฟ้าของข้า จะชำระล้างความโสมมของเจ้าให้สิ้นซาก!" ฟ่านเทียนแผดเีหัวเราะอย่างเหี้ยมเกรียม
เหล่าปรมาจารย์นับล้านตนต่างส่งเีโห่ร้องชื่นชม
"เยี่ยม! สมแล้วี่เป็นอัจฉริยะอันดับึ่งแห่งแดนนิพพาน!"
"กระบี่นี้ตัดผ่านแม้กระทั่งกฎเกณฑ์แห่งการหลุดพ้น ไอ้เด็กุ่มนั่นไม่รอดแน่!"
ทว่า ผมยังคงนอนจิบกาแฟเย็นสบายอารมณ์ มือขวาถือไม้จิ้มฟันทิพย์ี่เพิ่งใช้แคะเศษผลไม้เซียนออกจากซอกฟัน เมื่อคลื่นกระบี่พุ่งเข้ามาห่างจากแผงอกเพียงสามนิ้ว ผมก็ค่อยๆ ยื่นไม้จิ้มฟันออกไปคีบี่ปลายกระบี่ทองคำเบาๆ
กริ๊ก!
เปรี๊ยะ... เพล้งงงงงงงงง!
กระบี่ทองคำโพธิ์นิรันดร์ระดับสมบัติมหาเต๋าี่ฟ่านเทียนภาคภูมิใจ แตกสะบั้นออกเป็นสองท่อนคานิ้วของผม! พายุคลื่นกระบี่หมื่นเล่มพลันสลายตัวกลายเป็นสายลมเอื่อยๆ พัดให้เส้นผมของผมปลิวไสวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น!
"อะ... อะไรกัน?! กระบี่ของข้า!" ฟ่านเทียนเบิกตากว้าง อ้าปากค้างจนคางแทบหลุด
"กระบี่ทองเหลืองตลาดนัดแบบนี้ เอามาสับหมูยังบิ่นเลยไอ้น้อง!"
ผมแสยะยิ้ม ก้าวพริบตาเดียวไปยืนประจัน้ากับฟ่านเทียน ก่อนจะเงื้อฝ่ามือขวาและฝ่ามือซ้ายตบกบาลมันอย่างต่อเนื่อง!
เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ!
เพียะะะ! เพียะะะ! เพียะะะ! เีตบ้าดังก้องกัมปนาทสะท้านมิติ!
เพียะะะ! เพียะะะ! เพียะะะ! เีตบ้าดังก้องกัมปนาทสะท้านมิติ!
สามสิบฉาดรวดซ้ายขวา ฟาดลงบนใบ้าหล่อเหลาของฟ่านเทียนจนฟัน้าฟันกรามร่วงกราวลงพื้นเกลี้ยงปาก ้าตาบวมเป่งกลายเป็นหัวหมูต้ม เลือดกำเดาพุ่งกระฉูด ร่างหมุนติ้วเหมือนลูกข่างก่อนจะร่วงลงไปนอนชักกระตุกกับพื้นลานประลองอย่างน่าอนาถ!
ลานประลองมหาวิหารโพธิ์เงียบกริบในบัดดล! เหล่าปรมาจารย์นับล้านต่างอ้าปากค้างจนตาถลน ตะลึงงันจนแทบหยุดหายใจ!
ผมเดินผิวปากกลับขึ้นมานอนบนเกี้ยวทองคำ ลู่เหมยหลินรีบป้อนองุ่นเซียนเข้าปากผมคำโต
"ท่านพี่ของพวกเราเก่งกาจและไร้เทียมทานี่สุดเลยเจ้าค่ะ!"
[ติ๊ง! สยบอัจฉริยะฟ่านเทียนสำเร็จ! ได้รับแต้มระบบ 4,000,000 แต้ม!]
ทว่า ในขณะีุ่กำลังตกตะลึง เีระฆังเตือนภัยบรรพกาลจากเขาด้านหลังก็ดังกึกก้องกังวานไปทั่วแดนนิพพาน!
เหง่งงงงง! เหง่งงงงง!
"แย่แล้ว! จอมมารมหาโพธิ์ดำ โม๋หลัว บุกยึดวิหารจอมสตรีโพธิ์ทิพย์แล้ว! มหาเทวีเหยาชิงเฉิงกำลังตกอยู่ในอันตราย!" เีทหารยามร้องตะโกนลั่นด้วยความตื่นตระก!
หลังจากเหตุการณ์สุดระทึกและตลกขบขันสิ้นสุดลง บรรยากาศบนเรือสำราญเือสรรพสิ่งจักรพรรดิก็กลับคืนสู่ความสงบสุขและความหวานชื่นอีกครั้ง เหล่าภรรยาทั้งหลายต่างพากันเข้ามารุมล้อมปรนนิบัติผมอย่างใกล้ชิด ลู่เหมยหลิน พี่ใหญ่ผู้แสนอ่อนโยนบรรจงรินน้ำชาดอกบัวหิมะอุ่นๆ ส่งให้ผมจิบแก้กระหาย ิ้ละมุนละไมของนางช่วยปัดเป่าความน่ารำคาญใจจากพวกศัตรู้าโง่จนหมดสิ้น
"ท่านพี่เก่งกาจและไร้เทียมทานี่สุดเลยเจ้าค่ะ ไม่ว่าศัตรูจะยิ่งใหญ่มาจากมิติไ พริบตาเดียวก็ถูกท่านพี่จัดการได้อย่างง่ายดายดั่งพลิกฝ่ามือ" จีเสวี่ย เทพธิดาน้ำแข็งผู้เคยเย็นชา บัดนี้ส่งสายตาหวานฉ่ำเยิ้มให้ผมอย่างหลงใหล สองมือนุ่มเนียนคอยบีบนวดแขนขวาของผมอย่างเอาใจใส่
"ฮ่าๆๆ ของมันแน่อยู่แล้วจ้ะเสวี่ยเอ๋อร์ คนอย่างผัวไม่เคยทำให้เมียๆ ต้องผิดหวังอยู่แล้ว!" ผมหัวเราะร่า คว้าเอวบางของนางเข้ามากอดแนบชิด พลางยื่น้าไปหอมแก้มขาวเนียนฟอดใหญ่จนจีเสวี่ย้าแดงระเรื่อด้วยความเอียงอาย
เมิ่งหลิงหลง, ซือหม่าเวยเวย, ตงฟางซูฮวา, จ้าวหลิงเยว่, เซี่ยหลานเอ๋อร์ และมู่หรงซีเสวี่ย เหล่าภรรยาสะบึมต่างขยับเข้ามาคลอเคลียข้างกายผม เมิ่งหลิงหลงใช้สองเต้าคัพเอฟนุ่มฟูเบียดแขนซ้ายของผมอย่างออดอ้อน ซือหม่าเวยเวยคอยป้อนองุ่นเซียนรสหวานฉ่ำเข้าปากผมคำแล้วคำเล่า ขณะี่ตงฟางซูฮวาใช้มือเรียวลูบไล้แผงอกแกร่งของผมอย่างเคลิบเคลิ้ม
"เห็นท่านพี่สบายใจและมีความสุขเช่นนี้ พวกเราุก็พลอยมีความสุขไปด้วยเจ้าค่ะ" ตงฟางซูฮวาเอ่ยเีกระเส่า แววตาฉ่ำหวาน
"ใช่แล้วเจ้าค่ะ การได้เป็นภรรยาของมหาจักรพรรดิเทพแมงดาผู้ยิ่งใหญ่เช่นท่านพี่ คือวาสนาสูงสุดในชีวิตของพวกเราแล้วเจ้าค่ะ!" ซือหม่าเวยเวยกระซิบข้างหูพลางขบเม้มติ่งหูผมเบาๆ ปลุกเร้าให้ความกำัดในกายเริ่มก่อตัวขึ้นอีกระลอก
ผมมองดูภรรยาคนสวยทั้งหลายี่รายล้อมอยู่รอบกายด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ พลางคิดในใจอย่างขบขันว่า... ไอ้พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าหรือจ้าวมารี่ฝึกวิชามานับล้านล้านปี ต่างทุ่มเทชีวิตเพื่อพลังอำนาจและความเป็นใหญ่ แต่สุดท้ายก็ต้องมาดับสูญเพราะของเล่นกวนโอ๊ยของระบบ สู้ชีวิตแบบเทพแมงดาสายชิลล์ี่วันๆ นอนเอกเขนกให้สาวงามระดับมหาเทวีคอยปรนนิบัติแบบนี้ไม่ได้เลยสักนิด!
นี่แหละคือวิถีแห่งความสุขี่แท้จริงของมหาจักรพรรดิเทพแมงดาตัวจริงเีจริง!
เีแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของผมอีกครั้งอย่างแผ่วเบา
[ติ๊ง! ตรวจพบค่าความพึงพอใจของเหล่าภรรยาพุ่งสูงทะลุ 10,000%! ค่าเสน่ห์มหาจักรพรรดิเทพแมงดาเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล!]
[มอบรางวัลความสำราญ: ชาผลไม้เซียนสวรรค์สิบล้านปี จำนวน 100 กาน้ำชา และชุดเครื่องนอนขนหงส์เพลิงจักรพรรดินุ่มพิเศษ!]
ผมยิ้มกริ่มอย่างพึงพอใจ เรียกกาน้ำชาผลไม้เซียนสวรรค์ออกมาแจกจ่ายให้เหล่าภรรยาทั้งหลายได้ร่วมดื่มด่ำ รสชาติหวานละมุนและกลิ่นหอมกรุ่นของชาทำให้บรรยากาศบนดาดฟ้าเรือสำราญอบอวลไปด้วยความสุขและความอบอุ่นอย่างแท้จริง
เยี่ยนหรูอวี้และจงหลี่เสวียน สองสาวงามจิบน้ำชาพลางส่งสายตาหยาดเยิ้มมาี่ผม
"รสชาติช่างเลิศล้ำยิ่งนักเจ้าค่ะท่านพี่ ดื่มแล้วรู้สึกสดชื่น ผิวพรรณเปล่งปลั่งขึ้นมาทันตาเห็นเลยเจ้าค่ะ" เยี่ยนหรูอวี้เอ่ยชม
"คืนนี้... พวกเราจะต้องปรนนิบัติท่านพี่ให้สำราญใจยิ่งกว่าเดิมนะเจ้าคะ" จงหลี่เสวียนยิ้มยั่วยวน
กู่ชิงเหยาและฟู่หลัวหลิงต่างพากันส่งเีหัวเราะคิกคัก สองสาวขยับเข้ามานวดขาให้ผมอย่างกระตือรือร้น
"ข้าจองคิวแรกๆ เลยนะเจ้าคะ คืนนี้ข้าจะกอดท่านพี่ไว้ทั้งคืน ไม่ยอมปล่อยให้ีไปไเลย!" ฟู่หลัวหลิงออดอ้อน
ชีวิตี่แสนสุขสบาย รายล้อมไปด้วยสตรีผู้เลอโฉมระดับมหาเทวีี่รักและเทิดทูนผมอย่างสุดหัวใจเช่นนี้... ไม่ว่าจะเดินทางผ่านมิติไ จักรวาลใด ก็ไม่มีสิ่งใดจะมาสั่นคลอนความสุขสำราญของครอบครัวเทพแมงดาอย่างพวกเราได้เลยแม้แต่น้อย!
เวลาแห่งความสุขสำราญดำเนินผ่านไปอย่างรวดเร็ว กลิ่นอายแห่งความรักและความผูกพันระหว่างผมกับเหล่าภรรยายิ่งทวีความแน่นแฟ้นและลึกซึ้งขึ้นในทุกๆ วัน ไม่ว่าจะผ่านศึกสงครามหรือเผชิญ้ากับศัตรูร้ายกาจเพียงใด สิ่งเดียวี่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงคือิ้และความภักดีี่บริสุทธิ์ของเหล่าสาวงามข้างกาย
"ท่านพี่มองดูพวกเราด้วยสายตาอบอุ่นเช่นนี้ กำลังคิดอะไรอยู่หรือเจ้าคะ?" ไป๋หลิง แม่ทัพสาวคนเก่งเอ่ยถามด้วยน้ำเีนุ่มนวล นางขยับกายเข้ามาโอบกอดแขนของผมไว้ สัมผัสเนื้อนุ่มของทรวงอกคัพอีี่เบียดแนบทำให้หัวใจของผมเต้นระรัว
"ผัวกำลังคิดว่า... การี่ได้ข้ามภพมาพบกับพวกเจ้าุ และได้สร้างครอบครัวี่ยิ่งใหญ่และอบอุ่นเช่นนี้ คือของขวัญี่ดีี่สุดในชีวิตของผัวเลยยังไงล่ะจ้ะ" ผมตอบพลางลูบไล้เส้นผมยาวสลวยของนางอย่างทะนุถนอม
คำหวานจากปากของผมทำเอาเหล่าภรรยาทั้งหลายถึงกับส่งเีครางแผ่วเบาในลำคอด้วยความซาบซึ้ง แววตาของแต่ละนางฉ่ำเยิ้มไปด้วยความรักจนแทบจะกลืนกินผมเข้าไปทั้งตัว
"พวกเราก็รักและเทิดทูนท่านพี่ี่สุดในชีวิตเจ้าค่ะ!" เีหวานใสของเหล่าภรรยาดังประสานกันอย่างพร้อมเพรียง ก่อนีุ่จะพากันโผเข้ามากอดรัดผมจนร่างของผมจมหายเข้าไปในดงเนินเนื้อนุ่มฟูและกลิ่นหอมกรุ่นของมวลบุปผาสวรรค์
เีหัวเราะและบทสนทนาอันแสนสุขดังสะท้อนกังวานไปทั่วลำเรือ มหาจักรพรรดิเทพแมงดาผู้เกรียงไกรพร้อมแล้วี่จะก้าวไปข้าง้า สยบทุกมิติและพิชิตใจสาวงามทั่วทั้งจักรวาลสืบไป!
หลังจากศึกล้างบางจ้าวมารนิพพานทมิฬสิ้นสุดลง ความเงียบสงบอันศักดิ์สิทธิ์ก็หวนคืนสู่แดนดินอีกครา ละอองปราณสีม่วงทองโปรยปรายลงมาราวกับ-่าฝนทิพย์ ฟื้นฟูสรรพชีวิตเบื้องล่างให้กลับมามีชีวิตชีวา
ผมทอดกายนอนเอกเขนกอยู่บนตั่งทองคำ ลู่เหมยหลินและไป๋หลิงช่วยกันนำผลไม้เซียนสวรรค์ี่เพิ่งเก็บเกี่ยวมาปอกเปลือกและป้อนเข้าปากผมคำแล้วคำเล่า
"ท่านพี่สะบัดมือตบ้าจ้าวมารทีเดียว ฟันร่วงหมดปาก ร่างแหลกสลายกลายเป็นเถ้าธุลี ท่วงท่านั้นช่างสง่างามและน่าเกรงขามเหลือเกินเจ้าค่ะ" ไป๋หลิงเอ่ยด้วยแววตาเป็นประกายชื่นชม
ผมหัวเราะร่า คว้ามือของนางขึ้นมาจุมพิตเบาๆ
"ก็ไอ้พวกนั้นมันไม่รู้จักี่ต่ำี่สูง บังอาจมารบกวนการพักผ่อนของครอบครัวเรา ถ้าไม่สั่งสอนให้ัก พวกมันก็ไม่รู้ว่าใครคือเจ้าชีวิตี่แท้จริง!"
ลู่เหมยหลินยิ้มละมุน สองมือเรียวช่วยบีบนวดต้นขาของผมอย่างอ่อนโยน
"ท่านพี่คอยปกป้องพวกเราเสมอมา พวกเราุซาบซึ้งในความรักของท่านพี่ี่สุดเจ้าค่ะ ค่ำคืนนี้พวกเราจะช่วยกันปรนนิบัติท่านพี่ให้ผ่อนคลายและสำราญใจี่สุดนะเจ้าคะ"
ความอบอุ่นและความผูกพันี่แนบแน่นทำให้จิตใจของผมเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข มหาจักรพรรดิเทพแมงดาผู้ไร้พ่ายพร้อมเสมอี่จะก้าวไปข้าง้าเพื่อิ้ของดวงใจุ
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??