เรื่อง มหาศึกแห่งจักรวาล

หลังจากฝ่าดงคมเขี้ยวและเผชิญหน้ากับเผ่าพันธุ์ปีศาจลี้ลับนอกแนวเขตมาอย่างรากเลือด นัทแอบย่องเปิดประตูโรงเตี๊ยมขนาดยักษ์ ค่อยๆ แฝงกายผ่านเงามืดกลับเข้าห้องนอนรวมได้อย่างเงียบเชียบที่สุดในช่วงดึกสงัด ทว่า... มีหรือที่กรรมวิธีการหนีเที่ยวของพนักงานคีย์ข้อมูลจะรอดพ้นสายตาของยอดนักดาบซามูไรไปได้

พอแสงทองของเช้าวันที่แปดสาดส่องผ่านช่องหน้าต่าง พี่กล้าที่นั่งกอดอกรออยู่บนเก้าอี้ไม้ก็เหล่สายตาจ้องตรงมาที่นัททันที หน้าต่างแผนที่ระบบลิงก์วิญญาณในโสตประสาทของพี่กล้าโชว์ประวัติรอยเส้นทางเดินเป็นเส้นตรงดิ่งทะลุ Fog of War ออกนอกรัศมีร้อยกิโลเมตรเด่นหราขัดเจนทนโทน!

"หนีไปซ่าคนเดียวข้างนอกมาสนุกไหมไอ้นัท?" พี่กล้าเอ่ยเสียงเข้ม แขนเสื้อคลุมมีอณูลมปราณธาตุสายฟ้าหมุนเวียนกริบอยู่ภายใน

นัทเกาหัวเกาไหล่ขำแห้ง ยอมเปิดปากสารภาพความจริงถึงอาการ "ร้อนวิชา" และขุมพลังสมดุลเลเวล 10 ที่มันปะทุพลุ่งพล่านจนนอนไม่หลับ พร้อมเล่าเรื่องชำแหละซากเสือขาวเก็บคริสตัลธาตุดิน ผืนหนัง และเขี้ยวคู่หน้าเข้าช่องมิติระบบสากล รวมถึงนาทีระทึกใจที่โดนสายตาของเผ่าปีศาจสแกนทะลุพุ่มไม้จนต้องวิ่งใส่เกียร์หมาหนีตาย พรรคพวกอีกสามคนอย่างโอม มาร์โก และจีฮยอนที่เพิ่งตื่นได้ยินเข้าถึงกับหน้าเหวอตาค้างลุกซู่ในสัจธรรมความโหดร้ายนอกเขตปลอดภัย

⚔️ การจุติคลาสเลเวล 10 ของสามสหายรุ่นบุกเบิก

ในเมื่อเห็นปมความน่ากลัวของเผ่าปีศาจเจ้าถิ่น ปาร์ตี้เบญจภาคีเฉพาะกิจทั้ง 5 ชีวิตขยับเท้าจัดแถวเคลียร์ทัพ พากันพุ่งทะยานร่างฉีกมวลอากาศออกจากป้อมปราการหิน ดิ่งตรงเข้าไปถางป่าล่าสัตว์อสูรสี่ขาเกราะศิลาขอบแนวชายแดนอย่างต่อเนื่องบ้าคลั่งตลอดทั้งช่วงเช้า เพื่อดันระดับความแข็งแกร่งให้เพื่อนอีก 3 คนก้าวข้ามเส้นตาย

ด้วยฝีเท้าสับขาเคลื่อนไหวว่องไวปานประกายไฟและการประสานงานอันยอดเยี่ยม ในที่สุด... โอม มาร์โก และจีฮยอน ก็สามารถบรรลุระดับเลเวล 10 พร้อมกันถ้วนหน้า! ทั้งหมดรีบดิ่งตรงไปใช้นิ้วกดโอนเงินค่าน้ำชา 5 เหรียญเงินเข้าสู่วิหารแรกเริ่มใจกลางนครชายแดน เพื่อทำพิธีสืบทอดสลับเปลี่ยนสายอาชีพคลาสต่อสู้และกวาดรับทักษะทำงานอัตโนมัติทั้งหมดของสายนั้นๆ เข้าสู่ระบบ Excel ทันที:

• โอม: ปลดล็อกสืบทอดคลาสอาชีพ "พาลาดินฝึกหัด ระดับ 1" ร่างกายหนาชันขึ้นรับบัฟความชำนาญโล่และดาบใหญ่ประณีต พร้อมประคองมานาปืนกลควบคู่กับเวทมนตร์รักษาเยียวยาได้อย่างทรงพลังสมชื่อจอมแทงค์ศักดิ์สิทธิ์
• มาร์โก: ปลดล็อกสืบทอดคลาสอาชีพ "แอสซาสซินฝึกหัด ระดับ 1" ร่างกายเบาหวิวกลืนไปกับสายลม สกิลพุ่งตัวเลเวลสองสอดรับทักษะเคลื่อนไหวไร้รอยต่อ ควงมีดสั้นคู่ระดับประณีตรัวสับแทงจุดตายศัตรูปานเครื่องจักรบดเนื้อ
• จีฮยอน: ปลดล็อกสืบทอดคลาสอาชีพ "ชาร์ปชูตเตอร์ฝึกหัด ระดับ 1" เนตรมองไกลขยายขีดจำกัดสูงสุด รั้งสายง้างคันศรยิงลูกธนูเหล็กระเบิดแรงดันอากาศทะลวงทำลายจุดยืนศัตรูจากระยะไกลลิบ

??”? ปณิธานกองทัพหลังบ้าน: มาร์โกจอมตีเหล็กคนแรก

เมื่อทุกคนได้คลาสอาชีพสลักจารึกในกระดานระบบครบถ้วนแล้ว ปาร์ตี้เบญจภาคีก็พากันก้าวเท้ากลับมานั่งล้อมวงประชุมเคร่งเครียดต่อกันในห้องพักโรงเตี๊ยมขนาดยักษ์เพื่อวางแผนยุทธศาสตร์ระยะยาว

"พวกเราคงต้องปักหลักเก็บเลเวลอยู่ที่เมืองชายแดนปลอดภัยแห่งนี้อีกสักพักใหญ่ๆ ว่ะ" พี่กล้ากางแผนที่ลิงก์วิญญาณวิเคราะห์สถานการณ์ "และเป้าหมายสำคัญต่อจากนี้ คือเราต้องตามล่าหา 'อุปกรณ์และยุทธภัณฑ์ระดับสูง' มาสวมใส่คุ้มครองร่างกายให้พร้อมสรรพ ก่อนที่คิดจะเคลื่อนพลสับขาเดินทางออกจากป้อมปราการหินบุกเบิกนอกเขตปลอดภัยร้อยกิโลเมตร"

มาร์โกที่นั่งพิงหน้าต่างห้องพักเอ่ยแทรกขึ้นมาด้วยแววตาจริงจัง ไร้ผ้าขนหนูสีขาวบนไหล่กว้าง "พี่กล้า... ข้าคิดว่าพวกอุปกรณ์หรือศาตราวุธระดับหายากหรือระดับมหากาพย์ตามธรรมชาติในแมปน่ะ มันคงไม่หลงเหลือดรอปหล่นอยู่ตามทางมาถึงเผ่าพันธุ์หน้าใหม่ที่เดินทางมาช้าอย่างพวกเราหรอก เผ่าอื่นสายบนๆ มันคงกวาดเก็บเรียบไปหมดตั้งแต่วันแรกๆ แล้วละ"

พี่ฝรั่งหนุ่มรูปงามขยับรอยยิ้มเด็ดเดี่ยว "เพราะฉะนั้น บ่ายวันนี้... ข้าจะเอาเงินทองแดงที่เหลือ เดินไปหาผู้อมตะเพื่อ 'เรียนรู้สกิลช่างตีเหล็กและทักษะการสร้างอาวุธ' อย่างจริงจัง! ในเมื่อระบบมันไม่มีแจก ข้าก็จะลุกขึ้นมาตีเหล็กสร้างศาตราสร้างเกราะระดับประณีตและระดับหายากขึ้นมาให้พวกมึงใช้สอยด้วยตัวเองซะเลย!"

มาร์โกหันมาสบตากับนัทด้วยแววตามุ่งมั่น "แต่ข้าทำคนเดียวไม่ได้ ข้าอยากให้พวกมึงทุกคน โดยเฉพาะแกไอ้นัท... เวลาออกไปถางป่าล่าลุยเดี่ยวหรือเก็บเลเวลรอบนอก ช่วยกันใช้มีดสั้นตรวจสอบชำแหละแล่เนื้อ แบกขนกวาดกักตุนพวก 'วัตถุดิบเนื้อดี' ชิ้นส่วนกระดูก เขี้ยว และพวกคริสตัลธาตุปฐพีแบบที่แกเพิ่งเก็บมาเมื่อคืน ยัดเข้าระบบคลังมิติสากลมาให้ข้าใช้เป็นทรัพยากรในการหลอมสร้างและพัฒนาเลเวลช่างตีเหล็กด้วย!"

"เออ! จัดไปเลยพี่มาร์โก พล็อตหลังบ้านแบบนี้ตารางสเปรดชีต Excel ของผมคำนวณสูตรสนับสนุนเต็มร้อยขรับ!" นัทหัวเราะร่าสะใจ ตบกระเป๋ามิติระบบที่มีผืนหนังเสือขาวและคริสตัลธาตุดินนอนนิ่งอยู่ข้างใน บัดนี้ขบวนแถวกองทัพจิ๋วมนตรีเสื้อคลุมหนังหมาป่ากำลังจะมี "สุดยอดอาวุธและช่างสร้างเกราะ" ประจำเผ่าพันธุ์เกิดขึ้นมาพลิกสัจธรรมในอีกไม่กี่อึดใจข้างหน้านี้แล้ว!

ท่ามกลางกลิ่นอายความอบอุ่นในห้องพักโรงเตี๊ยมขนาดยักษ์ บทสนทนาเรื่องยุทธศาสตร์การสร้างศาสตราของมาร์โกค่อยๆ ผ่อนคลายลง เสียงถ่านไม้ในเตาผิงปะทุจางๆ เคล้าคลอไปกับความเงียบยามบ่ายแก่ นัทกระชับขวานยักษ์ระดับประณีตคู่ใจพาดข้างเอว ก่อนที่พี่กล้าจะทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างป้อมปราการศิลา แววตาของคุณพ่อลูกอ่อนเต็มไปด้วยความอาวรณ์ลึกซึ้งเมื่อหวนนึกถึงจุดสิ้นสุดของขอบเขตโลกที่หนึ่ง

"ถ้าพวกเราถางป่าร้อยกิโลเมตรสุดท้ายนี้สำเร็จ... และเดินทางไปจนถึงแท่นบูชาแห่งจุดสิ้นสุดฝั่งตรงข้าม" พี่กล้าเอ่ยทำลายความเงียบ น้ำเสียงเด็ดเดี่ยวแต่สั่นเครือเล็กน้อย "ข้าจะทำพิธีผ่านเงื่อนไขวาร์ปกลับดาวโลกเดิมทันที ภรรยากับลูกน้อยของข้ากำลังรอคอยข้าอยู่ ข้าไม่มีวันปันใจให้ดินแดนมรณะแห่งนี้เด็ดขาด"

"ฉันก็เหมือนกันค่ะพี่กล้า" จีฮยอน นักธนูสาวชาร์ปชูตเตอร์พยักหน้ารับ แววตาที่เคยเฉียบคมแปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนเมื่อนึกถึงบ้านเกิด "เป้าหมายเดียวที่ฉันยอมฝืนง้างสายศรปล่อย-่าฝนธนูเหล็กจนเลเวลสิบ ก็แค่อยากเอาชีวิตรอดกลับไปเรียนหนังสือต่อที่มหาลัยโลกเดิมเท่านั้น โลกใบนี้มันดิบเถื่อนเกินกว่าจะใช้ชีวิตอยู่ระยะยาว"

โอม จอมแทงค์พาลาดินฝึกหัดขยับโล่เหล็กกล้าแผ่นหนาพิงไว้ข้างเตียงนอน แล้วเอ่ยสมทบทันที "กูก็เอาด้วยพี่กล้า บรรลุเควสต์วาร์ปกลับโลกเก่าเมื่อไหร่กูไปคนแรกแน่ ถึงจะมีมานาปืนกลยิงศรไฟได้ตลอดเวลา แต่นอนบนเตียงนุ่มๆ ดูทีวีที่บ้านเรามันสบายกว่านอนพิงกำแพงศิลาในป่าปืนปีศาจแบบนี้เยอะ!"

ทั้งสามคนให้คำตอบตรงกันอย่างไม่ลังเล... พวกเขาต้องการพลังเพื่อใช้เป็นใบเบิกทางในการ "กลับบ้าน" ทันทีที่ภารกิจลุล่วง

ทว่า ในบรรยากาศที่ทุกคนกำลังพูดถึงอนาคตฝั่งดาวโลกดั้งเดิม มาร์โก กลับนั่งนิ่งเงียบอยู่ริมหน้าต่าง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของสหายอิตาลีไม่ได้ให้คำตอบใดๆ ออกมาเลยแม้แต่คำเดียว เขาเพียงแค่ก้มหน้าตั้งตาขัดเช็ดใบมีดสั้นคู่ใจระดับประณีตต่อไปอย่างเงียบเชียบ ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้ผ้าคลุมหนังหมาป่าสีเทาเข้มผืนนั้น พี่แกกำลังคิดคำนวณรหัสชีวิตในอนาคตไว้อย่างไร

ด้านของ นัท พนักงานคีย์ข้อมูลผู้ถือครองคลาสนักสู้ไร้ลักษณ์ เขานั่งฟังเพื่อนๆ คุยกันพลางแสยะยิ้มบางๆ บดขยี้แววตาครุ่นคิด แต่ก็เลือกที่จะ ปิดปากเงียบและไม่ได้ให้คำตอบใดๆ ออกไปเช่นกัน

ความเป็นจริงที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในหัวใจของนัท... เขาค้นพบว่าตัวเองชอบและหลงรักโลกที่หนึ่งใบนี้มากกว่าโลกเก่าของเขาด้วยซ้ำไป! โลกเดิมที่เขาเป็นเพียงแค่เบี้ยล่างมนุษย์เงินเดือน นั่งคีย์สูตรข้อมูลสถิติ Excel งกๆ อยู่ในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ โดนหัวหน้างานโขกสับอย่างไร้ค่า ยามตื่นมามีแต่ความน่าเบื่อหน่ายจำเจ แตกต่างจากโลกใบนี้โดยสิ้นเชิง โลกดาราชำแหละศพที่พึ่งพาเพียงพละกำลังกายภาพ 99 และความเร็ว 102 แต้มหลังบ้าน ก็สามารถเปิดสิทธิ์สแกนกวัดแกว่งขวานคู่ออกไปจามบดขยี้ศัตรูได้อย่างอิสระบ้าคลั่งตามสัญชาตญาณดิบ!

'อยู่ที่นี่... กูคือเครื่องจักรบดเนื้อผู้ไร้ลักษณ์ แต่ถ้ากูกลับไป... กูก็เป็นแค่ไอ้กระจอกหน้าจอคอมพิวเตอร์เหมือนเดิม' นัทคิดในใจ แววตาสนุกบ้าคลั่งฉายวาบจางๆ

แม้ความคิดจะสวนทางจนกู่ไม่กลับ แต่นัทก็ไม่ได้พูดตัดรอนความหวังของพี่กล้าและเพื่อนๆ เขาเลือกที่จะเก็บงำเป้าหมายลับนี้ไว้ในใจ ค่ำคืนวันที่แปดกลางป้อมปราการศิลาชายแดนปลอดภัยดำเนินต่อไปพร้อมกับแผนการที่บิดเบี้ยว อนาคตข้างหน้าจะแยะสายทางอย่างไรยังไม่มีใครรู้ ทว่าในวันพรุ่งนี้... คอมโบขวานคู่ระดับประณีตบวกกับค้อนตีเหล็กของมาร์โก จะต้องร่วมมือกันถางป่าร้อยกิโลเมตรสุดท้ายให้ราบคาบก่อนสัจธรรมอื่นจะมาเยือน!

เวลาสองเดือนเต็มแห่งการตรากตรำกรำศึกนองเลือดรอบแนวเขตเมืองชายแดนปลอดภัยผ่านพ้นไป ผืนป่าทิศเหนือแหลกสลายกลายเป็นลานสังหาร ยอดนักสู้ในชุดคลุมหนังหมาป่าสีเทาเข้มต่างพากันวิวัฒนาการทลายขีดจำกัดไปไกลจนน่ากลัว นัทและพี่กล้าก้าวขึ้นสู่ระดับเลเวลยี่สิบสอง ขณะที่โอม มาร์โก และจีฮยอน เร่งฝีเท้าความแข็งแกร่งตามขึ้นมาอยู่ที่ระดับเลเวลยี่สิบถ้วนหน้ายกปาร์ตี้

ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ข้ามเดือนพัดพาขบวนแถวของมนุษย์โลกอพยพเคลื่อนพลไปข้างหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ ยอดประชากรมนุษย์โลกส่วนใหญ่ที่เคยปักหลักเกาะกลุ่มอยู่เหนียวแน่นในค่ายหลักถ้ำน้ำตกทิศใต้ตั้งแต่ตอนที่พวกนัทเดินทางมาถึงเมืองที่สอง บัดนี้เมื่อเวลาล่วงเลยผ่านไปสองเดือนเต็ม พวกเขาทั้งหมด 190 ชีวิตได้ตัดสินใจก้าวเท้าออกเดินทางออกจากถ้ำน้ำตกป่าใต้จนหมดสิ้นแล้ว! โดยแบ่งกำลังพลกระจายตัวเดินทางสับขาอพยพขยับขยาย ราดยาวตามแนวเส้นทางเปิดหน้าต่างแผนที่ลิงก์วิญญาณสัญญากลาง และในปัจจุบัน เฉพาะในเมืองเขตชายแดนปลอดภัยที่พวกนัทสแตนบายอยู่นี้ ก็มีชาวดาวโลกเดินทางมาลงหลักปักฐานสมทบร่วมกันพึ่งพาป้อมปราการศิลาแห่งนี้หนาแน่นถึง 30 ชีวิตเดินชนไหล่กันไปมาจนเป็นภาพคุ้นตา

ทว่า ผลกระทบจากการเหวี่ยงสับจามหัวมอนสเตอร์ที่หนาชันนอกแนวเขตข้ามวันข้ามคืนยาวนานตลอด 2 เดือนเต็ม ก็ส่งผลให้อาวุธขวานยักษ์ออร์คคู่เดิมดวงซวยของนัท เกิดอาการเนื้อเหล็กบิดเบี้ยวฉีกขาดรุนแรงปานแผ่นดินแยก และได้พังทลายแตกสลายไม่มีชิ้นดีหลุดวงโคจรระบบไปเรียบร้อยแล้วเมื่อวานนี้ ทว่าเดชะบุญที่ดาบขนาดกลางระดับประณีตพาดหลังยังคงเหนียวหนึบใช้งานได้อยู่

แต่แทนที่นัทจะเข็ดหลาบ แววตาของนักสู้ไร้ลักษณ์เลเวลยี่สิบสองผู้มีความชำนาญพลังจิตจนกางเกงเกราะจิตล่องหนคุ้มกายถาวรได้ทั่วทั้งตัวแล้ว กลับติดอกติดใจในรสชาติความแรงพังทลายสัจธรรมขีดสุด! เขายังคงจำความรู้สึกเดือดพล่านในคืนแรกที่มาถึงเมืองนี้เมื่อ 2 เดือนก่อนได้ดี คืนที่เขาแอบย่องหนีออกจากโรงเตี๊ยมไปซัดกับเสือขาวเขี้ยวยาวนอกเขตร้อยกิโลเมตรจนได้คริสตัลธาตุดิน ผืนหนัง และเขี้ยวคู่หน้ามาเก็บซ่อนในช่องเก็บของมิติตารางระบบ Excel

และในเช้าวันนี้ พี่ฝรั่งมาร์โก สุดหล่อรักสะอาด ที่กบดานซุ่มทุบค้อนจุดเตาหลอมอัปเลเวลวิชาช่างมาข้ามเดือน ก็ประสบความสำเร็จสามารถหลอมสร้างอาวุธและชุดเกราะ ระดับประณีต ได้สำเร็จเป็นที่เรียบร้อย! ทำให้สมาชิกทั้งปาร์ตี้มีชุดและศาสตราพอต่อสู้ได้อย่างหนาแน่น นัทไม่รอช้า รีบดิ่งตรงเข้าชาร์จกอดคอสั่งออเดอร์ใบสั่งงานพิเศษ นำเอาวัตถุดิบเสือขาวยักษ์ที่เก็บตุนในระบบมานาน 2 เดือนออกมาบีบคั้นให้มาร์โกช่วยลงค้อนทันที:

"พี่มาร์โก! ขวานคู่เล่มเก่าผมสับหัวมอนสเตอร์พังเละไม่มีชิ้นดีไปเมื่อวานแล้วพี่! ในเมื่อพี่สร้างของระดับประณีตได้แล้ว ผมขอสั่งทำ 'ขวานใหญ่ด้ามยาวขนาดยักษ์' ที่ต้องใช้สองมือกำถือในเล่มเดียว สะใจ 1 อันเลยพี่! สับทีเอาให้แหลกเป็นผุยผง!"

นัทเว้นจังหวะพลางชำเลืองสายตามองดูความเท่พริ้วไหวของพี่กล้าที่ยืนลูบคมดาบคาตานะระดับทั่วไปเล่มเก๋าอยู่ข้างเตียง แววตาเบียวอยากเท่ตามรุ่นพี่ขึ้นมาดื้อๆ "เออ... แล้วก็ไหนๆ พี่จะเปิดเตาหลอมแล้ว ช่วยตีสร้าง 'ดาบสั้นทรงคาตานะ' ที่มีความยาวสั้นกว่าดาบของพี่กล้าอีก 1 อันด้วยนะพี่! ผมอยากเอามาถือคอมโบสลับก้าวเท้าฉีกอากาศเท่ๆ บ้าง!"

มาร์โกยอมหันไปดึงวัตถุดิบเสือขาวและแร่เหล็กศิลาที่ปาร์ตี้ช่วยกันกักตุนกวาดต้อนมาข้ามเดือน นั่งลงมือทุบค้อนเปิดซิงเตาหลอมสร้างศาตราวุธชิ้นใหม่ระดับประณีตให้ตามคำขอจนเสร็จสิ้นในเวลาต่อมา

สภาพของนัทในตอนนี้พูดได้คำเดียวเลยว่า 'อุบาทว์ปนรุงรัง' และเหมือนร้านขายอาวุธมือสองเคลื่อนที่จนเพื่อนๆ สับสนขีดสุด! เพราะบัดนี้บนเรือนร่างของเขามีอาวุธระดับประณีตและระดับทั่วไปเหน็บสลักรุงรังติดตัวอยู่ถึง 4 อย่างรวดในเวลาเดียวกัน!

"ไอ้นัท... มึงเป็นนักสู้ไร้ลักษณ์ หรือเป็นพ่อค้าเร่ขายอาวุธมือสองกันแน่วะเนี้ย? เดินไปไหนเสียงเหล็กกระทบกันดังแกร่งๆ กร๊องๆ หนวกหูฉิบหาย 555" โอม จอมแทงค์พาลาดินฝึกหัดหลุดขำลั่นห้องพักโรงเตี๊ยมพลางเอานิ้วจิ้มดูความรุงรังของเพื่อน

"มึงไม่เข้าใจหรอกโอม คลาสอาชีพกูชื่อนักสู้ไร้ลักษณ์ มีสกิลความชำนาญยุทธภัณฑ์ขั้นต้น ถืออะไรก็เป็นอาวุธเพิ่มพลังโจมตีหมด เพราะฉะนั้นกูต้องพกติดตัวไว้สี่ทิศสี่ทาง เกิดปีศาจนอกเขตโผล่หัวมาทิศไหน กูจะได้ดึงอาวุธสลับคอมโบสับจามไร้แบบแผนพวกมันได้รอบทิศทางไงฟะ!" นัทเถียงข้างๆ คูๆ พลางฉีกยิ้มกวนเดือดพล่าน

ห้าชีวิตเบญจภาคีรุ่นบุกเบิกรวมพลคนร้อยกิโลเมตรก้าวเท้าเดินออกจากโรงเตี๊ยมขนาดยักษ์ในสภาพอาวุธครบมือ ความลึกลับของเผ่าปีศาจนอกเขตที่ได้เจอเมื่อสองเดือนก่อนไม่ได้ทำให้พวกเขากลัว แต่อาวุธใหม่ระดับประณีต 4 ชิ้นที่รุงรังเต็มตัวนัท และชุดของปาร์ตี้ที่อัปเกรดขึ้น กำลังจะพาขบวนทัพหน้าสับขาบุกเบิกฝ่าเส้นแดนมรณะไปส่งพี่กล้ากลับคืนสู่อ้อมกอดครอบครัวในก้าวถัดไปอย่างบ้าคลั่งแน่นอน!