เรื่อง มหาศึกแห่งจักรวาล
เช้าัต่อมา
ั้สิบเตรียมตัวู่หน้า้บอส
ไ่ีใพูดมากเืครั้ง่
ุกรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้...
อาจเป็นครั้งสุดท้าย
หากพวกเาัทำอะไรไม่ไ้
พวกเาจะต้องกลับมาและหาวิธีใหม่อีกครั้ง
นัทสะพาย้า
า์โกตรวจมีดั้สองเล่ม
ไุก
“ันี้ไม่ต้องรีบ”
ุกพยักหน้า
“จำรูปแบบการโจมตีของั”
ไไปัประตู
“แล้วใ้สิ่งที่เราเรียู้มา”
นัทสูดหายใจ
เารู้สึ่าปราณใ่างกายไหลไ้ง่าย่า่หน้านี้
แต่เาไม่ไ้คิดอะไรมาก
เาัคิดว่าัเป็นผลจากการฝึกหลายัที่ผ่านมา
“ไปกันครับ”
ั้สิบเิเ้าไป
ทันทีที่เ้าไปใน้
แรงกดดันเดิมก็ถาโถมเ้ามา
นัทกำ้าแน่น
า์โกหรี่ตา
ไยกมือึ้
“ระวัง”
เีงฝีเ้าหนักดังมาจากด้านใน
ตึง
ตึง
ตึง
่าขนาดใหญ่่ ๆ เิจากาื
เกราะิัคงเต็มไปด้วยรอยแตก้าจากการต่อสู้ครั้ง่
โดยเฉพาะบริเวณข้อต่อด้านหลัง
นัทยิ้มเล็กน้อย
“ัจำไู้่”
า์โกจุดเดิม
“แต่ครั้งนี้ัก็คงจำเราไ้เืกัน”
เืตอบรับคำพูดนั้น
บอสยกอาวุธึ้
ฟ้าว!
ัพุ่งเ้ามาทันที
รันยกโล่รับ
เคร้งงง!
แรงกระแทกทำให้เาถอยหลัง
ไพุ่งเ้าประชิด
หมัดปราณกระแทกเ้าใส่ลำตัว
ู!
บอสเซไปด้านข้าง
า์โกหายเ้าไปในเงา
พรึ่บ
เาปาฏตัวด้านหลัง
่ปราณลงเ้า
ฟึ่บ!
่าพุ่งจากจุดเดิม
เปี่ตำแหน่งทันที
มีดแทงเ้าใส่รอยแตก
ฉึก!
า์โกถอนตัว
นัทเห็นช่อง
เา่ปราณลงเ้า
ฟึ่บ!
่าพุ่งเ้าไป
้าฟาดลง
ฉัวะ!
เศษเกราะหลุดมา
บอสคำราม
ัหมุนตัวกลับ
นัทถอยทันที
ฟึ่บ!
อาวุธของบอสกวาดผ่านหน้าเา
ู!
พื้นแตก
นัทหลุมที่เกิดึ้
่พึมพำ
“แรง่าเดิมอีก”
า์โกปาฏข้าง ๆ
“ักำลังเร่ง”
“ผมรู้”
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว
ครั้งนี้ั้สองไม่ใ้สกิลพร่ำเพรื่อ
นัทใ้แรง่จากเ้าเพื่อเ้าและจากะะ
า์โกใ้แรง่สั้น ๆ เพื่อเปี่ตำแหน่ง ่ผสานัเงา
ไและอื่นคอยบังคับทิศทางของบอส
ุกกำลังทำตามแผนเดิม
แต่คราวนี้...
นัทเริ่มรู้สึกบางอย่าง
ปราณที่ไหลเ้าสู่้า
ัตอบสนองเร็ว่าเดิม
เาไม่จำเป็นต้องดึงัมามากเท่า่
แต่แรงที่่ไป...
กลับมาก่าเดิม
นัทฟันอีกครั้ง
ฉัวะ!
แกร๊ก!
เกราะแตก
นัทชะงัก
“หืม?”
เา้า
จากนั้นรอยแตก
เมื่อ่การโจมตีระดับนี้ต้องใ้แรงมาก่านี้
แต่ครั้งนี้กลับง่าย่า
บอสคำราม
ัก้าวถอยหลัง
จากนั้นยกอาวุธึ้เหนือหัว
ไเห็นท่านั้นทันที
“ถอย!”
ุกกระจายตัว
ูมมม!!!
อาวุธกระแทกพื้น
แรงสั่นสะเทือนกระจายไปทั่ว้
นัทเีหลักเล็กน้อย
แต่กลับตั้งตัวไ้เร็ว่าเดิม
เาย่อตัว
่ปราณลงขา
ฟึ่บ!
่าพุ่งไป
เาไม่ไ้คิดอะไร
เพียงทำตามที่ฝึกมา
แต่ในจังหวะนั้น—
ไหันมาเห็นนัท
สายตาของเาหยุดนิ่ง
ไม่ใช่เพราะความเร็ว
แต่เพราะตอนที่นัทพุ่งผ่านหน้าเา...
ไสัมผัสปราณที่ไหลมา
เาชะงัก
เดี๋ยว...
ความรู้สึกนั้น...
ไม่เืเดิม
ไหันกลับไปนัท
“นัท!”
นัทไม่ไ้ยิน
เากำลังพุ่งเ้าหาบอส
นัทเ้าถึงด้านหลัง
รอยแตกเดิมเปิด
เายก้า
แต่่จะฟัน—
บอสหมุนตัวกลับ
เร็วเกินคาด
ฟ้าว!
นัทรีบถอย
แต่ปลายอาวุธัเฉี่ยวผ่านลำตัว
ปัง!
่าของนัทกระเด็นไปด้านข้าง
า์โกหันขวับ
“นัท!”
นัทกลิ้งไปัพื้น
เารีบลุกึ้
“ไม่เป็นไร!”
ไกำหมัดแน่น
แต่สายตาัคงจับู่ที่นัท
เาสัมผัสปราณเมื่อครู่อีกครั้ง
คราวนี้ชัดเจน
นี่ไม่ใช่ปราณของขั้นทะลวงชีพจร
ไเบิกตา
“เป็นไปไม่ไ้...”
รันหันมา
“อะไร?”
ไไม่ตอบ
เานัท
“นัท!”
นัทหันมา
“ครับ?”
“หยุด่!”
นัทชะงัก
“อะไรครับ?”
ไพุ่งเ้ามา
คว้าข้อมือของนัทไว้
จากนั้น่ปราณเ้าไปสัมผัสอย่างระมัดระวัง
เพียงเสี้ยววินาที—
ี้าของไเปี่ไป
เาปล่อยมือช้า ๆ
“นาย...”
นัทเา
“อะไรครับ?”
ไจ้องนัท
“นายึ้ปราณ่เิแล้ว”
นัทนิ่ง
า์โกเองก็ชะงัก
“อะไรนะ?”
ไัไม่ละสายตา
“ปราณของนายเปี่ไป”
นัทมือตัวเอง
“ผม?”
“ใช่”
ไตอบ
“ปราณ่เิขั้นต้น”
ั้กลุ่มเงียบลงทันที
แม้แต่เีงของบอสัเืถูกลืมไปชั่วขณะ
า์โกหันนัท
“เมื่อไหร่?”
นัท่า้า
“ไม่รู้”
ไขมวดคิ้ว
“นายไม่รู้?”
“ครับ”
“นายทะลวงเมื่อไหร่?”
“ผมไม่ไ้ทะลวง”
คำตอบนั้นทำให้ไเงียบ
“ไม่ไ้ทะลวง?”
นัท่า้า
“เมื่อวานผมก็ฝึกตามปกติ”
า์โกพูดเสริม
“ไม่มีอะไรเกิดึ้เลย”
ไั้สอง
เาไม่เ้าใจ
ที่ทะลวงเ้าสู่ขั้นใหม่ควรมีสัญญาณบางอย่าง
แต่สำหรับนัท...
ไม่มีอะไรเลย
ไม่มีการะเิปราณ
ไม่มีคลื่นพลัง
ไม่มีช่วงเวลาที่เารู้สึ่าตัวเองทะลวง
เืระดับพลังของเา...
เปี่ไปเอง
ไัไม่ทันถามต่อ
เีงคำรามก็ดังึ้
โฮกกกก!!!
บอสกำลังพุ่งเ้ามา
ไหันกลับทันที
“ไว้่คุย!”
นัทกำ้า
“ครับ”
า์โกยิ้ม
“อย่างน้อยตอนนี้ก็รู้แล้ว”
นัทบอส
“รู้ว่าอะไร?”
“นายแข็งแกร่งึ้”
นัทกระชับ้า
“งั้นก็ใ้ัเลย”
บอสพุ่งเ้ามา
รัับด้านหน้า
ไโจมตีจากด้านข้าง
า์โกหายเ้าเงา
นัทก้มตัว
ปราณไหลลงขา
ฟึ่บ!
เาพุ่งไป
เร็ว่าเดิม
แต่ครั้งนี้เารู้สึกถึงัชัดเจน
ไม่ใช่เพียงความเร็ว
การควบคุมดีึ้
เาเปี่ทิศกลางการเคลื่อนที่ไ้ง่ายึ้
นัทอ้อมไปด้านหลัง
า์โกปาฏึ้อีกฝั่ง
ั้สองสบตากัน
ไม่ต้องพูด
า์โกพุ่ง่
ฉึก!
มีดแทงเ้าไปใอยแตก
บอสหันตาม
นัทเ้าจากอีกด้าน
ฉัวะ!
้าฟันเ้าใส่จุดเดิม
แกร๊ก!
เกราะแตก
ชิ้นใหญ่หลุดลงพื้น
ไตะโกน
“อีกครั้ง!”
รันกระแทกโล่เ้าใส่
บอสเีหลัก
า์โกหายเ้าเงา
นัทถอยหนึ่งก้าว
่ปราณลงเ้า
ฟึ่บ!
่าพุ่งเ้าไป
ครั้งนี้เาไม่ใ้สกิล
เพียงรวบรวมปราณไปที่้าเท่าที่จำเป็น
แล้วฟัน
ฉัวะ!!!
้าทะลุเ้าไปถึงด้านในของข้อต่อ
เีงแตก้าดังึ้
กร๊อบ!
ขาข้างหนึ่งของบอสุลง
ุกเห็นพร้อมกัน
ไตะโกน
“ัเีสมดุลแล้ว!”
า์โกพุ่งเ้าไป
ฉึก!
มีดแทงเ้าไปในช่องว่าง
บอสคำราม
ัพยายามยกอาวุธึ้
แต่รันกระแทกโล่เ้าใส่อีกครั้ง
ู!
ไพุ่งเ้าด้านหน้า
เปลวไฟรวมู่ที่กำปั้น
“เปิดทาง!”
ุกถอย
ไกระแทกหมัดเ้าใส่กลางลำตัว
ูมมม!!!
เปลวไฟะเิ
เกราะด้านหน้า้า
บอสเซไปด้านหลัง
นัทช่องว่าง้า
เากำ้าแน่น
า์โกปาฏึ้ข้าง ๆ
“พร้อมไหม?”
นัทพยักหน้า
“ครับ”
ั้สองพุ่งพร้อมกัน
า์โกใ้เงา
นัทใ้แรง่จากเ้า
หนึ่งจากด้านซ้าย
อีกจากด้านขวา
บอสพยายามหมุนตัว
แต่ช้าเกินไป
า์โกแทงมีดเ้าไปใอยแตก
นัทฟันซ้ำ
ฉัวะ!!!
แกร๊กกกก!!!
รอยแตกจากข้อต่อขยายึ้ไปทั่วเกราะ
เีงแตก้าดังต่อเนื่อง
กร๊อบ...กร๊อบ...กร๊อบ...
บอสหยุดนิ่ง
่าขนาดใหญ่สั่นสะเทือน
ไจังหวะนั้น
“ุก!”
ุกรวมพลังโจมตีพร้อมกัน
โล่
หอก
ดาบ
มีด
้า
และเปลวไฟของไ
พุ่งเ้าใส่จุดที่แตกพร้อมกัน
ูมมมมม!!!
เกราะั้ส่วะเบิดแตก
่าของบอสเซไปด้านหลัง
นัทกำ้าแน่น
เาพุ่งเ้าไปเป็นครั้งสุดท้าย
ไม่มีสกิล
ไม่มีการอัดปราณั้หมดลงไป
เพียงรวบรวมเท่าที่จำเป็น
แล้วฟันลงตรงจุดที่เปิด
ฉัวะ!!!
ความเงียบเ้าปกคลุมั้้
่าของบอสหยุดนิ่ง
จากนั้น—
ครืน...
่าขนาดใหญ่่ ๆ ุลงัพื้น
ู
ไ่ีใพูด
ุกยืนั
จนแ่ใว่า...
ัไม่ขยับอีกแล้ว
นัทหอบหายใจ
า์โกถอนมีดจาก่าบอส
ไยืนนิ่ง
สายตาัคงู่ที่นัท
เาเพิ่งเห็นสิ่งหนึ่งชัดเจน
เด็กหนุ่มนี้...
เพิ่งเ้าสู่ ปราณ่เิขั้นต้น
และัไม่รู้้้ำว่าตัวเองึ้ั้ไหน
ไ่า้าเบา ๆ
“สองนี้...”
รันหันมา
“อะไร?”
ไไม่ไ้ตอบทันที
เา่าบอสที่นอนู่
จากนั้นนัทัา์โก
ในที่สุด...
พวกเาก็ผ่านัมาไ้
แต่สำหรับไ
สิ่งที่เกิดึ้่การฆ่าบอส...
กลับ่าตกใจ่าชัยชนะเีอี.
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??