เรื่อง เจ็ดเรือยอร์ช.....จอดเรือเชค!! NC++
บที่ 105: สายลับสาวแห่งชายฝั่ง
หัวรบระเบิดี่พุ่งแหวกอากาศพ่นควันสีขาวตรงดิ่งมายังเรือเร็ว บีบให้ผมต้องใช้ทักษะการหักพวงมาลัยดริฟต์เรือยอร์ชกลางน้ำแบบ 180 องศาเพื่อหลบวิถีมรณะในเสี้ยววินาที! เปลวไฟจากส่วนท้ายของจรวด RPG-7 สว่างวาบตัดผ่านความมืดมิด เสียงหวีดแหลมของหัวรบความเร็วเหนือเสียงพุ่งฉีกอากาศตรงเข้ามาด้วยวิถีทำลายล้างี่พร้อมจะฉีกเรือเร็ว Riva ของเราให้แหลกเป็นผุยผง
ในวินาทีแห่งความเป็นความตาย สัญชาตญาณและการคำนวณทางฟิสิกส์การเดินเรือในสมองของผมทำงานเร็วกว่าคอมพิวเตอร์!
แทนี่จะหักหลบไปทางด้านข้างซึ่งจะทำให้กราบเรือปะทะเข้ากับแรงระเบิด ผมตัดสินใจกระชากคันเร่งข้างซ้ายถอยหลังเต็มพิกัด ขณะี่มือขวากระชากคันเร่งขวาเดินหน้าเต็มกำลัง พร้อมกับหักพวงมาลัยสปอร์ตไปทางขวาสุดแรงเกิด!
เอี๊ยดดดดดดดดดด! ซ่าาาาาาาาาาา!
สายตาของผมจับจ้องวิถีควันสีขาวของหัวรบระเบิดี่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงกว่าสองร้อยเมตรต่อวินาที แรงกดดันมหาศาลบีบหัวใจให้เต้นรัว แต่จิตใจของผมกลับนิ่งสงบดั่งผิวน้ำไร้คลื่น สองมือกระชับพวงมาลัยและคันเร่งคู่ด้วยความแม่นยำระดับเซียนสมุทร
ตัวเรือเร็ว Riva น้ำหนักสามตันหมุนสะบัดดริฟต์กลับลำกลางน้ำแบบหนึ่งร้อยแปดสิบองศา (Hydro-Drift 180 Turn) ท้องเรือคาร์บอนเคฟลาร์ปะทะเข้ากับผิวน้ำอย่างจังจนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แรงเหวี่ยงหนีศูนย์กลางมหาศาลกดร่างของเราทั้งสองให้แนบชิดติดกับเบาะนั่ง ท้องเรือเอียงวูบจนกราบซ้ายกวาดแนบขนานไปกับผิวน้ำ ก่อให้เกิดกำแพงคลื่นมหาศาลสูงกว่าสามเมตรพวยพุ่งขึ้นมาขวางกั้นดั่งโล่กำบังน้ำธรรมชาติ!
ฟิ้วววววววววว! ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
หัวรบระเบิด RPG พุ่งเฉียดขอบกระจกหน้าเรือไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร ก่อนจะพุ่งเข้าปะทะกับกำแพงคลื่นยักษ์ด้านหลัง เกิดการระเบิดแตกกระจายอย่างรุนแรง! เปลวไฟสีส้มสว่างวาบท่วมท้องฟ้า ม่านน้ำขนาดยักษ์แตกกระจายร่วงหล่นลงมาราวกับ-่าฝน ละอองคลื่นและความร้อนแผ่ซ่านปะทะร่างของเราทั้งสอง
แรงกระแทกจากคลื่นสะท้อนทำให้ตัวเรือกระดอนวูบ ร่างของเอลีน่า มาร์ติเนซ ี่กำลังจะล้มคะมำ ถูกเหวี่ยงลอยเข้ามาทับลงบนตักแกร่งของผมอย่างจัง!
หมับ!
แขนซ้ายของผมโอบรัดเอวคอดกิ่วของสายลับสาวไว้ได้อย่างมั่นคง ดึงร่างเพรียวบางแนบชิดติดกับแผงอก ขณะี่มือขวายังคงกุมพวงมาลัยและตบคันเร่งกลับมาเดินหน้าเต็มกำลัง ทรวงอกเต่งตึงในเสื้อกั๊กแท็กติกัลของเธอบดเบียดเข้ากับแผ่นอกของผม ลมหายใจอุ่นระอุของเธอเป่ารดซอกคอ
“ตั้งหลักได้ไหมครับเอลีน่า!” ผมตะโกนถาม
เอลีน่าสูดหายใจลึก ดวงตาเหยี่ยวสาวเบิกกว้างด้วยความทึ่งในทักษะการดริฟต์เรือหลบระเบิดี่เหนือมนุษย์ เธอรีบดึงสติกลับมาในเสี้ยววินาที วางขาขวาพาดบนคอนโซลเพื่อทรงตัว ยกปืนไรเฟิลจู่โจม M4A1 ขึ้นประทับบ่าอย่างคล่องแคล่ว
“ฉันไม่ยอมให้พวกมันยิงลูกี่สองแน่!” เธอคำรามกร้าว
สายลับสาวปรับโหมดยิงทีละนัด (Semi-Auto) นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มเล็งผ่านกล้องช่วยเล็งโฮโลกราฟิก จับเป้าหมายไปี่เครื่องยนต์ท้ายเรือ (Outboard Engines) สองตัวของเรือสปีดโบ๊ทคนร้ายี่กำลังจะเลี้ยวกลับลำ
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
กระสุนขนาด 5.56 มิลลิเมตร พุ่งเจาะเข้าี่ฝาครอบเครื่องยนต์และใบพัดสแตนเลสของเรือคนร้ายอย่างแม่นยำระดับนักแม่นปืนทีมชาติ!
เปรี๊ยะ! บรืนนนน... ตูม!
เครื่องยนต์ท้ายเรือของพวกมันระเบิดประกายไฟแตกกระจาย ใบพัดหักสะบั้น ส่งผลให้เรือสปีดโบ๊ทของคนร้ายสูญเสียการควบคุมในทันที ตัวเรือหมุนคว้างกลางคลื่นด้วยความเร็วสูง ก่อนจะพุ่งเข้าชนกับแนวโขดหินโสโครกใต้น้ำอย่างรุนแรง!
โครมมมมมมมม!
ตัวเรือคาร์บอนแตกละเอียด ร่างของคนร้ายทั้งสี่คนกระเด็นลอยละลิ่วตกลงสู่ผิวน้ำ ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดท่ามกลางซากเรือี่ค่อยๆ จมดิ่งลงสู่ก้นอ่าว
เอลีน่ายกวิทยุสื่อสารขึ้นมากดรายงานพิกัดด่วน “ศูนย์ปฏิบัติการชายฝั่ง นี่มาร์ติเนซ! เป้าหมายถูกสยบแล้วี่พิกัดบิสเคย์นใต้ ส่งเรือลาดตระเวนและทีมกู้ภัยมาควบคุมตัวคนร้ายและเก็บกู้กล่องอาวุธเถื่อนด่วน!”
“รับทราบ เจ้าหน้าี่มาร์ติเนซ กำลังเสริมจะไปถึงในสิบห้านาที ขอให้ตรึงกำลังและระวังตัวด้วย”
เสียงตอบรับจากวิทยุสื่อสารสิ้นสุดลง ท่ามกลางเสียงหวูดไซเรนของเรือลาดตระเวนยามฝั่งสองลำี่เริ่มดังแว่วมาจากปากอ่าวบิสเคย์น แสงไฟไซเรนสีน้ำเงินกะพริบวับๆ อยู่ไกลๆ บนผืนน้ำ เอลีน่าถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก เธอหันมามองผมด้วยแววตาี่เต็มไปด้วยความทึ่งและยกย่องอย่างลึกซึ้ง
“คุณไม่ได้แค่เป็นกัปตันเรือยอร์ชธรรมดาๆ แล้วล่ะปีเตอร์...” เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ทักษะการดริฟต์เรือหลบระเบิดเมื่อกี้ แม้แต่นักบินขับไล่หรือหน่วยเนวีซีลยังทำไม่ได้เนียนขนาดนี้เลยค่ะ”
“ผมแค่ทำสิ่งี่จำเป็นเพื่อรักษาชีวิตของพวกเราครับเอลีน่า” ผมยิ้มตอบอย่างสุขุม “และฝีมือการยิงปืนตัดใบพัดของเจ้าหน้าี่มาร์ติเนซก็แม่นยำไร้ี่ติเช่นกันครับ”
สายลับสาวยิ้มรับ แก้มเนียนซับสีระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อยอย่างี่หาดูได้ยากจากเจ้าหน้าี่หญิงสายบู๊
ทันทีี่การไล่ล่าสิ้นสุดลง ท้องฟ้าเหนืออ่าวไมอามี่ี่เคยแจ่มใสก็พลันแปรปรวนอย่างรวดเร็ว พายุฝนฟ้าคะนองเขตร้อน (Tropical Squall) พัดกระหน่ำลงมาอย่างกะทันหัน เม็ดฝนหนาทึบและสายลมกระโชกแรงซัดสาดเข้าใส่เรือเร็ว Riva จนทัศนวิสัยลดลงเหลือศูนย์
“พายุฝนกำลังโหมหนักครับเอลีน่า!” ผมตะโกนแข่งกับเสียงฟ้าร้อง “เราต้องหาี่หลบฝนก่อน!”
ผมกุมพังงาเรือ นำเรือเร็วแล่นเลี้ยวเข้าสู่ร่องน้ำลึกของ ‘เกาะสตาร์ไอส์แลนด์’ (Star Island) ซึ่งมีกระท่อมท่าจอดเรือส่วนตัวสำหรับซ่อมบำรุงของตระกูลมอนต์โกเมอรีตั้งอยู่อย่างเงียบสงบ ผมนำเรือเข้าจอดเทียบในโรงเก็บเรือในร่ม ผูกเชือกยึดหัวเรืออย่างแน่นหนา
ทั้งผมและเอลีน่าก้าวขึ้นสู่ทางเดินไม้ เดินตรงเข้าไปในห้องควบคุมท่าเรือขนาดกะทัดรัดี่สร้างด้วยไม้สนและผนังกระจก เสียงสายฝนกระหน่ำซัดสาดบานหน้าต่างกระจกอย่างบ้าคลั่ง ฟ้าร้องคำรามก้องเป็นระยะ แสงไฟนีออนสลัวสีส้มจากโคมไฟติดผนังขับไล่ความมืดมิด
กระท่อมซ่อมบำรุงแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นอย่างมิดชิดเพื่อความเป็นส่วนตัวของครอบครัวมอนต์โกเมอรี ผนังไม้สนส่งกลิ่นหอมสะอาดเคล้าคลอไปกับกลิ่นไอฝน บนโต๊ะทำงานมีแผนี่เดินเรือและอุปกรณ์สื่อสารฉุกเฉินตั้งอยู่ เสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องอยู่นอกหน้าต่าง สายฟ้าฟาดลงบนผืนน้ำอ่าวบิสเคย์นเป็นประกายแสงสีเงินสว่างวาบไปทั่วห้อง
ผมเดินไปหยิบผ้าขนหนูผืนหนาสะอาดสองผืนจากตู้เก็บของ ส่งผืนหนึ่งให้แก่เอลีน่าี่กำลังยืนหอบหายใจอยู่กลางห้อง
“เช็ดตัวก่อนนะครับ เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอา” ผมเอ่ยด้วยความห่วงใย
เอลีน่ารับผ้าขนหนูไป แต่แทนี่จะนำมาเช็ดหน้า เธอกลับใช้มันซับหยดน้ำี่ไหลรินตามลำคอระหงและเนินอกอวบอิ่มอย่างเชื่องช้า สายตาคมกริบของเธอยังคงจับจ้องมองแผงอกแกร่งของผมี่เปียกแนบเนื้อผ่านเสื้อเชิ้ตขาวอย่างไม่ละสายตา
บรรยากาศภายในห้องควบคุมอบอวลไปด้วยความเงียบสงัดและไอเย็นของสายฝน ทว่าอุณหภูมิระหว่างเราสองคนกลับพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
ทั้งร่างของผมและเอลีน่าเปียกโชกไปด้วยน้ำฝนและน้ำทะเล เสื้อเชิ้ตสีขาวของผมเปียกแนบเนื้อจนเห็นมัดกล้ามลอนแน่นชัดเจน
เสียงฝนี่ตกกระทบหลังคาสังกะสีของโรงเก็บเรือส่งเสียงดังก้องประหนึ่งเสียงกลองศึก แสงไฟนีออนสลัวสีส้มจากผนังห้องสะท้อนเงาของสองเราี่ทอดตัวยาวพาดผ่านผืนพรม ร่างกายี่เปียกชื้นทำให้ความหนาวเย็นจากภายนอกคืบคลานเข้ามา ทว่าภายในกายของสายลับสาวกลับร้อนรุ่มไปด้วยไฟปรารถนาี่เพิ่งถูกจุดประกายขึ้นมาอย่างไม่อาจดับมอด
เอลีน่าปลดสายรัดหมวกและถอดเสื้อเกราะกันกระสุนแท็กติกัลอันหนักอึ้งออก โยนทิ้งลงบนโต๊ะทำงานด้วยท่วงท่าี่เปี่ยมไปด้วยพลังและความดุดันของเสือดาวสาว...
ภาพี่ปรากฏเบื้องหน้าทำเอาลำคอของผมถึงกับแห้งผาก!
ภายใต้เสื้อเกราะกันกระสุนนั้น เอลีน่าสวมเพียงเสื้อกล้ามสีดำตัวบางเฉียบและสปอร์ตบราแนบเนื้อ บัดนี้เสื้อกล้ามเปียกน้ำแนบสนิทไปกับสรีระอันสมบูรณ์แบบ ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดชุ่มไปด้วยหยดน้ำฝนี่เกาะพราว ทรวงอกกลมกลึงเต่งตึงขนาดคัพซีี่แน่นกระชับดั่งนักกีฬา อวดรูปทรงอันเต่งตึงอย่างเด่นชัด ยอดปทุมถันสีเข้มดุนดันเนื้อผ้าบางเฉียบขึ้นมาเป็นไตแข็งสู้ความเย็นอย่างเย้ายวนใจ หน้าท้องแบนราบประดับกล้ามเนื้อเป็นลอนสวย เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกแน่นหนึบในกางเกงคอมแบที่เปียกแนบเนื้อ
เอลีน่ายกมือเรียวขึ้นลูบผมหางม้าสีดำี่เปียกชุ่มไปด้านหลัง หยดน้ำไหลรินอาบพวงแก้มคมเข้มและซอกคอระหง
สายตาเหยี่ยวสาวของเธอจับจ้องมองแผงอกแกร่งและดวงตาคมกริบของผมอย่างไม่วางตา แววตาของเธอในตอนนี้ ไม่มีความดุดันหรือความระแวดระวังของสายลับหลงเหลืออยู่อีกต่อไป... มีเพียงประกายไฟแห่งความตื่นเต้น อะดรีนาลีนี่พลุ่งพล่าน และความปรารถนาอันรุนแรงี่ไม่อาจเก็บกดไว้ได้อีกต่อไป
เธอค่อยๆ ก้าวเท้าตรงเข้ามาหาผมอย่างเชื่องช้า ทุกลมหายใจของเธอหอบกระเส่าและหนักหน่วง
เอลีน่ายกสองมือขึ้นผลักแผงอกแกร่งของผมให้ถอยไปพิงกับผนังห้องไม้สน มือเรียวทั้งสองข้างจับกระชากคอเสื้อเชิ้ตเปียกชื้นของผมไว้แน่น สบตาผมในระยะไม่ถึงคืบ ร่างกายฟิตเปรี๊ยะบดเบียดแนบชิดจนสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวและชีพจรี่เต้นกระหน่ำในกายเธอ
สายลับสาวกัดริมฝีปากล่างเบาๆ พลางกระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าแหบเสน่ห์ี่ชวนให้สติของผมขาดผึง:
“กัปตัน... เมื่อกี้คุณขับเรือได้บ้าระห่ำมาก... เสี่ยงตายจนหัวใจฉันแทบจะกระดอนออกมานอกอก...”
เอลีน่าช้อนสายตาคมกริบมองสบตาผมอย่างท้าทายและยอมจำนนในคราวเดียวกัน:
“และฉันเกลียดตัวเองเหลือเกิน... ี่ร่างกายของฉัน... มันดันตื่นเต้นและเรียกร้องหาคุณจนทนไม่ไหวแบบนี้ค่ะ!”
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??