เรื่อง เจ็ดเรือยอร์ช.....จอดเรือเชค!! NC++
บที่ 137: ราชินีแห่งหาดบอนได
แสงแดดสีทองสาดส่องลงบนหาดทรายขาวละเอียดของบอนไดบีช ท่ามกลางเสียงชัตเตอร์ของช่างภาพนับร้อยี่รุมล้อม โอลิเวีย บรู๊คส์ ในชุดว่ายน้ำสุดเซ็กซี่ี่เดินตรงเข้ามาคล้องแขนผมอย่างสนิทสนม!
กลิ่นไอทะเลแปซิฟิกใต้อันสดชื่นพัดโชยระลอกคลื่นสีขาวกระทบแนวโขดหินทรายสีน้ำตาลทอง หาดบอนได (Bondi Beach) ในยามสายของวันนี้คลาคล่ำไปด้วยฝูงชน นักเล่นเซิร์ฟบอร์ด และกองทัพสื่อมวลชนสายแฟชั่นจากทั่วทุกมุมโลก ทว่าสายตาทุกคู่ต่างจับจ้องมายังจุดเดียว นั่นคือสะพานเทียบเรือชั่วคราวี่มีเรือซูเปอร์ยอร์ช Desert Mirage ทอดสมอลอยลำอยู่อย่างสง่างามเคียงข้างเรือใบสปอร์ตความเร็วสูง Tasman Dart
โอลิเวีย บรู๊คส์ (Olivia Brooks) ซูเปอร์โมเดลแถวหน้าระดับโลกวัยยี่สิบหกปี ผู้ได้รับการขนานนามว่าเป็น ‘ราชินีแห่งหาดบอนได’ กำลังเปล่งประกายเจิดจ้าอย่างี่สุด เธอสวมชุดว่ายน้ำวันพีซไฮคัตสีทองเมทัลลิกเว้าหลังลึก ผ่าข้างสูงจนเผยให้เห็นสะโพกกลมกลึงอันสมบูรณ์แบบและเรียวขายาวระหงระดับรันเวย์ปารีส ผิวสีแทนประกายทองของเธอเนียนละเอียดราวกับอาบด้วยละอองแดด ทรวงอกอวบอิ่มชูชันตามธรรมชาติกระเพื่อมไหวเบาๆ ตามจังหวะก้าวเดินี่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ
“ยิ้มหน่อยสิคะกัปตันปีเตอร์คนเก่ง” โอลิเวียกระซิบด้วยน้ำเสียงหวานฉ่ำข้างหูผม กลิ่นน้ำหอมกลิ่นดอกส้มผสมวานิลลาของเธอโชยแตะจมูก มือเรียวสวยี่ทาเล็บสีแดงสดเลื่อนขึ้นมาลูบเบาๆ บนท่อนแขนแกร่งใต้เสื้อเชิ้ตกัปตันสีขาวของผม “ช่างภาพนิตยสาร Vogue ทั่วโลกกำลังรอช็อตี่ดีี่สุดของพวกเราอยู่นะคะ และฉันก็คิดว่าไม่มีใครจะเหมาะมายืนข้างฉันเท่าคุณอีกแล้วค่ะ”
แชะ! แชะ! แชะ!
เสียงกดชัตเตอร์และแสงแฟลชรัวระรัวดั่ง-่าฝน ช่างภาพต่างตะโกนขอให้โอลิเวียโพสท่าคู่กับผมอีกหลายมุม ซูเปอร์โมเดลสาวไม่เพียงแค่โพสท่าธรรมดา แต่เธอเบียดเรือนร่างอันเย้ายวนแนบชิดกับแผงอกของผม มือข้างหนึ่งเลื่อนลงมาแตะเบาๆ ี่เข็มขัดกัปตันของผม ดวงตาสีอำพันคมกริบของเธอช้อนขึ้นสบตากับผมอย่างมีความหมายและท้าทาย
การถ่ายแฟชั่นเซ็ตพิเศษครั้งนี้ไม่ใช่เพียงแค่งานถ่ายแบบธรรมดา แต่เป็นโครงการแคมเปญระดับโลก ‘Guardians of the Southern Reef’ เพื่อระดมทุนสนับสนุนโครงการฟื้นฟูแนวปะการังน้ำลึกและระบบนิเวศน์ทางทะเลของ ดร. เมลานี คิงส์ลีย์ ซึ่งกำลังเป็นข่าวใหญ่หลังจากี่พวกเราเพิ่งทลายขบวนการเหมืองแร่เถื่อนของ Apex Marine ไปเมื่อคืนี่ผ่านมา
บนดาดฟ้าเลานจ์ชั้นสองของเรือ Desert Mirage ดร. เมลานี คิงส์ลีย์ ในชุดเดรสผ้าลินินสีฟ้าอ่อน สวมแว่นสายตากรอบบางกลับคืนมา กำลังยืนกอดอกมองลงมาี่พวกเรา เมลานีมีสีหน้าเรียบเฉยตามบุคลิกของนักวิชาการ ทว่าแววตาสีฟ้าครามหลังเลนส์แว่นกลับส่องประกายวาววับด้วยความหึงหวงเล็กๆ ี่ซ่อนไม่มิด เมื่อเห็นโอลิเวียกอดแขนผมแนบแน่นจนเนินอกแทบจะล้นออกมาเกยบนแขนเสื้อของผม
ข้างๆ เมลานี คือ ชาร์ล็อตต์ ‘ชาร์ลี’ แฮมิลตัน แชมป์กะลาสีสาวทายาทอู่ต่อเรือชื่อดัง ชาร์ลีสวมเสื้อกล้ามสีดำกับกางเกงยีนส์ขาสั้น เธอยกกระป๋องเบียร์ท้องถิ่นขึ้นจิบพลางหัวเราะหึๆ ในลำคอ:
“ดูท่าแม่เสือสาวแห่งบอนไดจะถูกใจกัปตันของเราเข้าเต็มเปาแล้วนะเมลานี” ชาร์ลีเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงขี้เล่น “ดูมือหล่อนสิ แทบจะล้วงเข้าไปในกางเกงปีเตอร์อยู่แล้ว ถ้าเป็นฉันนะ ฉันจับเหวี่ยงลงน้ำไปตั้งแต่ห้านาทีแรกแล้วล่ะ”
“ชาร์ลีคะ...” เมลานีปรามเสียงเบา แก้มเนียนซับสีแดงระเรื่อ “นี่เป็นงานการกุศลเพื่อระดมทุนวิจัยของฉันนะคะ... แต่... แต่หล่อนก็ดูจะเกินหน้าี่ไปหน่อยจริงๆ นั่นแหละค่ะ”
ผมี่ยืนอยู่ด้านล่างแอบส่งยิ้มให้สองสาวบนดาดฟ้าเรือ ก่อนจะหันมามองโอลิเวียี่ยังคงโปรยเสน่ห์ไม่หยุด: “คุณบรู๊คส์ครับ การถ่ายแบบบนเรือยอร์ชี่กำลังจะแล่นออกสู่ทะเลเปิด มีกฎความปลอดภัยี่ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัดนะครับ โดยเฉพาะบนเรือใบสปอร์ต Tasman Dart ลมทะเลแทสมันไม่ได้อ่อนโยนเหมือนไฟในสตูดิโอนะครับ”
โอลิเวียหัวเราะคิกคัก เอียงคอช้อนตามองผมอย่างน่ารัก: “เรียกฉันว่า ‘โอลิเวีย’ สิคะปีเตอร์... และไม่ต้องห่วงเรื่องความปลอดภัยหรอกค่ะ เพราะตราบใดี่กัปตันคือคุณ ฉันพร้อมจะให้คุณดูแลและ ‘ควบคุม’ ฉันได้ทุกอย่างเลยค่ะ... ไม่ว่าจะบนดาดฟ้าเรือ หรือในห้องนอนส่วนตัวก็ตาม...”
คำพูดหยอดคำหวานี่กล้าได้กล้าเสียของซูเปอร์โมเดลสาว ทำให้ทีมงานและผู้จัดการส่วนตัวของเธอถึงกับแอบกลั้นยิ้ม โอลิเวีย บรู๊คส์ ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นตัวของตัวเองสูง มั่นใจ และไม่เคยยอมลงให้ผู้ชายคนไหนมาก่อนในวงการ ไฮโซหรือนักธุรกิจพันล้านมากมายต่างพยายามตามจีบเธอ แต่กลับไม่มีใครเคยได้แม้แต่เศษเสี้ยวของความสนใจ ทว่าเมื่อมาอยู่ต่อหน้าผม เธอกลับแสดงความหลงใหลอย่างเปิดเผยดั่งเปลวไฟี่พร้อมจะลุกโชน
เมื่อการถ่ายทำบนฝั่งเสร็จสิ้นลง ทีมงานได้ย้ายกองถ่ายขึ้นสู่เรือ Tasman Dart เพื่อเตรียมถ่ายเซ็ตแอ็กชันกลางเกลียวคลื่นทะเลเปิดนอกอ่าวบอนได
ผมสวมเสื้อชูชีพแบบสลิมฟิตให้โอลิเวียด้วยตัวเอง ขณะี่มือของผมจัดสายรัดรอบเอวคอดกิ่วและสะโพกผายของเธอ โอลิเวียแกล้งเอนแผ่นหลังแนบชิดกับแผงอกของผม ลมหายใจอุ่นร้อนของเธอเป่ารดลำคอของผมเบาๆ: “มือคุณอุ่นและแข็งแรงจังค่ะปีเตอร์... ฉันรู้สึกปลอดภัยจนไม่อยากให้คุณปล่อยมือเลยค่ะ”
“จับราวสแตนเลสด้านกราบเรือไว้ให้แน่นนะครับโอลิเวีย” ผมแนะนำอย่างใจเย็น “เมื่อเรือเข้าสู่ความเร็วสามสิบน็อต คลื่นกระแทกอาจทำให้เสียการทรงตัวได้ง่าย พยายามทิ้งน้ำหนักลงี่ส้นเท้าและงอเข่าเล็กน้อยครับ”
ชาร์ลีี่ตามมาควบคุมระบบเครื่องยนต์ไฮบริดท้ายเรือ แอบเดินเข้ามากระซิบข้างหูผม: “ระวังตัวหน่อยนะกัปตัน ยัยนางแบบคนนี้ดูเหมือนกำลังวางแผนจะ ‘กิน’ คุณทั้งตัวกลางทะเลอยู่นะยะ”
ผมหัวเราะเบาๆ ในลำคอ: “ผมรับมือไหวครับชาร์ลี ไม่ต้องห่วง”
เรือ Tasman Dart คำรามกึกก้องด้วยพลังขับเคลื่อนสองพันแรงม้า พุ่งทะยานแหวกม่านน้ำสีครามมุ่งหน้าออกจากอ่าวบอนได ละอองน้ำเค็มแตกกระจายเป็นฝอยละอองสีขาวสะท้อนแสงแดดเจิดจ้า โอลิเวียยืนโพสท่าอย่างมืออาชีพอยู่ตรงกราบเรือด้านหน้า ลมทะเลพัดเส้นผมสีบลอนด์ทองของเธอสยายปลิวไสว ชุดว่ายน้ำสีทองแนบชิดสนิทเนื้อจนเห็นสัดส่วนทรวดทรงอันเย้ายวนชัดเจนทุกสัดส่วน ช่างภาพบนเรือสปีดโบ๊ตี่แล่นขนาบข้างกดชัตเตอร์ไม่หยุดด้วยความตื่นตาตื่นใจ
เมลานีซึ่งนั่งประจำการอยู่ี่สถานีวิเคราะห์ข้อมูลสิ่งแวดล้อมบนเรือ Desert Mirage ซึ่งแล่นตามหลังมาห่างๆ คอยรายงานสภาพกระแสน้ำและทิศทางลมผ่านวิทยุสื่อสาร:
“ปีเตอร์คะ เรดาร์ตรวจพบแนวปะการังน้ำลึกอยู่ในพิกัดด้านหน้าสองไมล์ทะเลค่ะ กระแสน้ำนิ่งสงบ เหมาะแก่การถ่ายทำเซ็ตสุดท้ายค่ะ”
“รับทราบครับเมลานี กำลังนำเรือเข้าสู่พิกัดครับ” ผมตอบกลับผ่านวิทยุสื่อสาร
ทว่า ในขณะี่บรรยากาศกำลังดำเนินไปด้วยความราบรื่นและเปี่ยมด้วยเสียงหัวเราะ หน้าจอโซนาร์ตรวจการณ์ระยะไกลบนแผงควบคุมของเรือ Tasman Dart กลับเริ่มส่งสัญญาณเตือนเป็นจุดสีแดงกระพริบถี่ๆ!
ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...
“ปีเตอร์! มีวัตถุความเร็วสูงกำลังพุ่งตรงมาทางเราจากทิศตะวันออกเฉียงใต้!” ชาร์ลีตะโกนลั่นจากท้ายเรือ ดวงตาของเธอเบิกกว้างเมื่อมองเห็นเงาเรือสปีดโบ๊ตหุ้มเกราะสีดำทมิฬสองลำกำลังพุ่งทะยานแหวกคลื่นมาด้วยความเร็วเกินกว่าสี่สิบน็อต!
เรือทั้งสองลำไม่มีธงสัญชาติ ไม่มีหมายเลขทะเบียน และส่วนหัวเรือติดตั้งโครงเหล็กเสริมแรงสำหรับพุ่งชน!
“ทุกคนหมอบลง!” ผมตะโกนสั่งการด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ คว้าตัวโอลิเวียี่กำลังยืนโพสท่าอยู่ดึงลงมากอดไว้แนบอก พาเธอมุดลงหลังเคาน์เตอร์ควบคุมี่หุ้มเกราะกันกระสุนในพริบตา!
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติดังกึกก้องกังวานกลางทะเลเปิด กระสุนเจาะเข้าี่แผ่นกระจกบังลมด้านหน้าของเรือ Tasman Dart จนแตกร้าวเป็นใยแมงมุม ช่างภาพและทีมงานบนเรือข้างๆ ต่างกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนกและรีบหักหัวเรือหนีออกไปคนละทิศละทาง!
“กรี๊ดดดดด! ปีเตอร์! พวกมันคือใครกันคะ!” โอลิเวียกรีดร้องด้วยความหวาดกลัว ตัวสั่นเทาอยู่ในอ้อมกอดของผม มือเรียวสวยขยุ้มเสื้อเชิ้ตของผมแน่น ความมั่นใจในคราแรกมลายหายไปสิ้น หลงเหลือเพียงหญิงสาวี่ต้องการการปกป้อง
“พวกมันคือลูกสมุนี่เหลือของ Apex Marine ครับ!” ผมตอบอย่างเฉียบขาด สายตาคมกริบกวาดมองพฤติกรรมของเรือคนร้าย “พวกมันไม่ได้มาเพื่อแก้แค้นธรรมดา... แต่มันต้องการ ‘ฮาร์ดดิสก์หลักฐาน’ ี่เรากู้ขึ้นมาจากโดรนเมื่อคืนนี้!”
กล่องดำและฮาร์ดดิสก์บรรจุข้อมูลเครือข่ายฟอกเงินและการฮั้วการพนันระดับโลกยังคงถูกเชื่อมต่ออยู่กับเซิร์ฟเวอร์ยุทธวิธีบนเรือ Tasman Dart เพื่อใช้วิเคราะห์พิกัดร่วมกับสมาคม CYCA!
เรือคนร้ายลำหนึ่งเร่งความเร็วพุ่งปาดหน้าเรือ Tasman Dart อย่างอุกอาจ มือปืนสวมไอ้โม่งสีดำบนกราบเรือเล็งปืนกลพกตรงมาี่พวกเรา พร้อมตะโกนข่มขู่ผ่านโทรโข่ง:
“ส่งฮาร์ดดิสก์ข้อมูลมาให้พวกเราเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นพวกกูจะจมเรือพวกมึงลงก้นสมุทรแทสมันให้หมด!”
สายลมทะเลพัดกรรโชกแรง คลื่นยักษ์ม้วนตัวซัดกระแทกกราบเรือจนโคลงเคลง ท่ามกลางเสียงหวีดร้องของโอลิเวียและเสียงวิทยุด่วนจากเมลานีและชาร์ลีี่เตรียมเข้าช่วยเหลือ...
สายตาของผมหรี่แคบลง ประกายเพลิงแห่งความเด็ดเดี่ยวลุกโชนในแววตา ผมกระชับพวงมาลัยเรือ Tasman Dart แน่นด้วยมือข้างเดียว ขณะี่อีกมือหนึ่งโอบกระชับเอวของโอลิเวียไว้มั่น:
“อยากได้ข้อมูลของผมงั้นเหรอ... ข้ามศพกัปตันอย่างผมไปก่อนก็แล้วกัน!”
ผมเหยียบคันเร่งเรือมิดด้าม เครื่องยนต์สองพันแรงม้าคำรามลั่นมหาสมุทร เตรียมเปิดฉากยุทธการไล่ล่าสะท้านซิดนีย์ฮาร์เบอร์ในวินาทีต่อไปทันที!...
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??