เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++
บที่ 105: วินาศกรรมกลางมหานคร
แสงไฟสีแดงจากชนวนระเบิดเวลาเริ่มนับถอยหลัง ท่ามกลางชีวิตประชาชนนับล้านี่แขวนอยู่บนเส้นด้าย!
ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...
เีจังหวะสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์แหลมคมดังสะท้อนก้องอยู่ในความมืด สอดประสานกับตัวเลขดิจิทัลสีแดงฉานบนหน้าปัดคอนโซลควบคุมี่กำลังนับถอยหลังอย่างไม่ปรานี
[00:59:58]... [00:59:57]... [00:59:56]...
ตัวเลขหนึ่งชั่วโมงสุดท้ายก่อนการดับสูญ!
ภาพมุมสูงจากจอมอนิเตอร์ยุทธวิธีภายในรถศูนย์บัญชาการเคลื่อนี่ กำลังฉายพิกัดอันตรายสูงสุดี่ถูกตีกรอบสีแดงกระพริบถี่ๆ มันคือพื้นี่ 'คลังเก็บน้ำมันดิบและเชื้อเพลิงยุทธศาสตร์คลองเตย' ซึ่งตั้งอยู่ประชิดริมแม่น้ำเจ้าพระยา และี่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นคือ ใต้ผืนดินแห่งนี้ถูกเชื่อมโยงด้วยท่อส่งก๊าซแรงดันสูงไปยัง 'สถานีควบคุมระบบไฟฟ้าแรงสูงมหานคร' ี่จ่ายกระแสไฟหล่อเลี้ยงหัวใจทางเศรษฐกิจ ท่าอากาศยาน โรงพยาบาล และบ้านเรือนคนกรุงเทพมหานครกว่าครึ่งเมือง!
หากถังเก็บน้ำมันขนาดยักษ์ความจุนับร้อยล้านลิตรถูกจุดระเบิดขึ้น เปลวเพลิงนรกอุณหภูมิหลายพันองศาเซลเซียสจะลุกท่วมแผดเผาทุกสิ่งในรัศมีหลายกิโลเมตรให้มอดไหม้เป็นจุณ คลื่นกระแทกระเบิดจะฉีกกระชากโครงข่ายไฟฟ้าจนล่มสลายในพริบตา มหานครแห่งนี้จะจมดิ่งสู่ความมืดมิด ความโกลาหล และกลิ่นคาวเลือดี่ประเมินมูลค่าความสูญเสียไม่ได้!
"สัญญาณไวรัสี่ถูกส่งผ่านดาวเทียมพาณิชย์สถานทูต ถูกปล่อยเข้าสู่ระบบตัดวงจรหลักสถานีจ่ายไฟแล้วค่ะท่าน!" เีนลินดังผ่านวิทยุสื่อสารเข้ารหัสความปลอดภัยสูง น้ำเีเธอสั่นเครือด้วยความเร่งด่วนปนตึงเครียดอย่างี่ไม่เคยเป็นมาก่อน "มิเชลใช้รหัสทางทหารระดับนาโตในการล็อกระบบวาล์วน้ำมันและล็อกวงจรระเบิด C4 ผสมสารเร่งปฏิกิริยาเคมี ระบบกู้ระเบิดอัตโนมัติถูกตัดขาดโดยสิ้นเชิง... ถ้าเราไม่สามารถไปปลดชนวนี่แผงควบคุมหลักบนหอคอยสั่งการด้วยตัวเองก่อนเวลาหมดลง ทุกอย่างจะระเบิดเป็นลูกโซ่ค่ะ!"
"และี่เลวร้ายกว่านั้นคือ..." เีหวานใสทว่าเฉียบขาดรดาดังแทรกเข้ามาในสาย "มิเชลไม่ได้มาเล่นๆ ค่ะพี่นนท์ สายข่าวลับรายงานว่าลูกสมุนมิเชลี่เป็นทหารรับจ้างต่างชาติระดับพระกาฬจากยุโรปตะวันออกและอดีตหน่วยรบพิเศษสภาเงาสวรรค์ไม่ต่ำกว่าสามสิบนาย ได้วางกำลังคุ้มกันหอควบคุมไว้อย่างแน่นหนา พวกมันมีทั้งเครื่องยิงลูกระเบิดและสไนเปอร์ตรวจจับความร้อน!"
กำหมัดแน่นจนข้อต่อนิ้วลั่นเปรี๊ยะ สายตาจ้องมองแผนผัง 3 มิติพื้นี่เป้าหมายบนจอทัชสกรีน ความเย็นเยียบแล่นผ่านสันหลัง แต่ภายในใจกลับลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งความเคียดแค้นและความมุ่งมั่น
"เข้าใจแล้ว รดา นลิน... ดึงระบบดาวเทียมสอดแนมจับตาความเคลื่อนไหวทางอากาศไว้ให้ดี อย่าให้มีอากาศยานแปลกปลอมเล็ดลอดเข้ามาได้เด็ดขาด" สั่งการด้วยน้ำเีหนักแน่น เด็ดขาด ไร้ซึ่งความลังเลแม้เพียงเศษเสี้ยว
"รับทราบค่ะพี่นนท์ ระวังตัวด้วยนะคะ!"
ถอดหูฟังออกชั่วครู่ หันไปมองหญิงสาวร่างสูงเพรียวี่ยืนอยู่ข้างกายในรถบัญชาการ
'เคท' เจ้าหน้าี่พิเศษสาวบลอนด์ตาสีฟ้าครามจากตำรวจสากล (Interpol) เธอสวมชุดปฏิบัติการจู่โจมแทคติคอลสีดำสนิท เสื้อเกราะกันกระสุนระดับ 4 โอบรัดเรือนร่างอันสมส่วน อกอวบอัดี่ซ่อนรูปดันแผ่นเกราะจนนูนเด่น บั้นท้ายกลมกลึงและเรียวขายาวแข็งแรงถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงคอมแบตทะมัดทะแมง เคทกำลังดึงสไลด์ปืนพกกล็อก 19 คัสตอมเธอขึ้นลำเีดังแกร๊ก แววตาสีฟ้าคู่คมเธอเต็มไปด้วยความดุดันและมุ่งมั่นไม่แพ้
"มิเชลเป็นจารชนี่อันตรายี่สุดเท่าี่ไอเคยตามล่ามา นนท์" เคทเอ่ยขึ้นด้วยสำเนียงอังกฤษปนไทยี่ชัดเจน สายตาเธอสบตากับอย่างลึกซึ้ง "ยัยนั่นไร้ความปรานี เจ้าเล่ห์ และพร้อมจะสังเวยชีวิตผู้บริสุทธิ์นับล้านเพียงเพื่อให้บรรลุเป้าหมายสภาเงาสวรรค์... งานนี้ไม่ใช่แค่การกู้ระเบิดธรรมดา แต่มันคือกับดักสังหาร"
"ต่อให้เป็นนรกขุมไหน ก็ต้องเหยียบมันให้แหลก" ตอบกลับพลางเอื้อมมือไปคว้าปืนไรเฟิลจู่โจม HK416 ี่ได้รับการปรับแต่งพิเศษขึ้นมาตรวจเช็กระบบลูกเลื่อนและแม็กกาซีน "ถ้าเราหยุดมันคืนนี้ไม่ได้ กรุงเทพฯ จะกลายเป็นทะเลเพลิง และประชาชนผู้บริสุทธิ์จะต้องมารับเคราะห์จากความอำมหิตพวกมัน"
เคทยิ้มบางๆ ี่มุมปาก แววตาแฝงความชื่นชมและเชื่อมั่นในตัวอย่างเต็มเปี่ยม มือเรียวเธอแตะลงบนท่อนแขนี่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเบาๆ สัมผัสอุ่นร้อนนั้นส่งผ่านความผูกพันและแรงใจี่พร้อมจะร่วมเป็นร่วมตายเคียงข้างกัน
"ไกด์และคุ้มกันหลังให้นายเสมอ พาร์ทเนอร์... ไปลุยกันเถอะ"
"ไปกัน!"
กระชากประตูรถศูนย์บัญชาการเปิดออกสู่บรรยากาศภายนอก
ลมกรรโชกแรงพัดพากลิ่นไอน้ำมันดิบ กลิ่นกำมะถัน และความชื้นจากแม่น้ำเจ้าพระยาเข้าปะทะใบหน้า ท้องฟ้ายามราตรีเหนือคลองเตยถูกบดบังด้วยเมฆดำทะมึน แสงไฟสปอตไลต์ท่าเรือสะท้อนผิวน้ำเป็นประกายวาววับ ทว่าภายใต้ความเงียบสงบจอมปลอมนั้น คือสมรภูมิรบี่พร้อมจะระเบิดออกทุกวินาที
รอบบริเวณคลังน้ำมัน รถหุ้มเกราะล้อยางหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 'นเรศวร 261' และ 'หนุมานกองปราบ' จอดปิดล้อมทางเข้าออกหลักทุกจุด เจ้าหน้าี่ตำรวจคอมมานโดในชุดพรางดำพร้อมอาวุธสงครามครบมือประจำตำแหน่งหลังแนวกระสอบทรายและแนวคอนกรีต ขณะี่หน่วยเก็บกู้วัตถุระเบิด (EOD) ในชุดบอมบ์สูทหนาเตอะกำลังเตรียมอุปกรณ์สแกนความถี่และหุ่นยนต์เก็บกู้ระเบิดอยู่แนวหลัง
"ท่าน ผบ.ตร. ครับ!" พันตำรวจเอกหัวหน้าชุดปฏิบัติการพิเศษิ่เข้ามารายงานตัวด้วยท่าทางขึงขัง "แนวรบด้านหน้าพร้อมแล้วครับ แต่ทางเข้าหอควบคุมหลักถูกข้าศึกวางทุ่นระเบิดสังหารบุคคลและตั้งปืนกลดักไว้รอบทิศทาง พลซุ่มยิงเราบนเครนส่งตู้คอนเทนเนอร์รายงานว่า มีมือปืนติดอาวุธหนักประจำอยู่บนระเบียงหอคอยชั้น 3 และชั้น 4 อย่างน้อยหกนายครับ!"
"ถ้าให้หน่วย EOD ฝ่าแนวกระสุนเข้าไปตอนนี้ มีหวังถูกสอยร่วงหมดแน่" วิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว "เวลาเราเหลือไม่ถึงห้าสิบนาที ขืนรอเคลียร์พื้นี่ตามยุทธวิธีปกติ ระเบิดจะทำงานก่อนี่เราจะแตะแผงควบคุม"
"แล้วท่านจะให้ทำอย่างไรครับ!"
"ส่งหน่วยหนุมานและนเรศวรเปิดฉากยิงกดดันเบี่ยงเบนความสนใจจากฝั่งตะวันออกและทิศใต้!" สั่งการเีเฉียบ "ให้สไนเปอร์สอยพวกบนระเบียงทีละจุด ส่วนกับเคทจะแทรกซึมผ่านดงตู้คอนเทนเนอร์ฝั่งริมน้ำ บุกเดี่ยวขึ้นหอควบคุมทางบันไดฉุกเฉินด้านหลัง!"
"แต่มันเสี่ยงเกินไปนะครับท่าน! ท่านเป็นผู้นำสูงสุด ถ้าท่านเป็นอะไรไป..."
"หน้าี่ไม่ใช่การนั่งสั่งการอยู่ในห้องแอร์เพื่อรอรับรายงานความสูญเสีย!" ตวาดก้อง ดวงตาคมกริบเปล่งประกายเด็ดเดี่ยว "ชีวิตประชาชนคือเดิมพันสูงสุด ถ้าไม่มีใครกล้าบุกเข้าไปตัดสายชนวน จะเป็นคนตัดมันเอง! ปฏิบัติตามคำสั่งทันที!"
"ครับท่าน!"
สิ้นเีคำสั่ง บรรยากาศรอบด้านก็พลันปะทุเดือดขึ้นราวกับนรกแตก!
ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
บึ้มมมมมมมม!
เีปืนไรเฟิลซุ่มยิงขนาด .338 ลาปัว แม็กนั่ม จากสไนเปอร์บนยอดเครนดังกึกก้อง กระสุนเจาะกะโหลกมือปืนสภาเงาสวรรค์บนระเบียงหอคอยชั้น 4 จนร่างกระเด็นพลัดตกกระแทกพื้นคอนกรีตเบื้องล่างเีดังสนั่น ตามมาด้วยเีระเบิดจากเครื่องยิงลูกระเบิดหน่วยปฏิบัติการพิเศษี่ยิงถล่มเข้าใส่บังเกอร์ด้านหน้าศัตรูเพื่อเปิดฉากล่อเป้า
ประกายไฟสว่างวาบสลับกับเีปืนกลหนักี่ยิงตอบโต้กันอย่างบ้าคลั่ง -่ากระสุนนับร้อยนับพันนัดพุ่งแหวกอากาศสว่างวาบไปทั่วบริเวณ ส่งเีหวีดหวิวชวนสยองขวัญ
"ไป!" ส่งสัญญาณมือให้เคท
เราทั้งสองคนเคลื่อนี่ประดุจเงาพรายในความมืด ร่างกายเคลื่อนไหวด้วยความเร็วและความคล่องตัวสูงสุด หลบหลีกไปตามซอกตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ี่ตั้งเรียงรายซ้อนกันเป็นเขาวงกตเหล็ก เคทิ่ตามหลังมาิๆ การเคลื่อนไหวเธอเีิ ไร้เีฝีเท้า ทุกลมหายใจสอดประสานเข้ากับจังหวะการก้าวขาอย่างสมบูรณ์แบบ
ฟึ่บ!
เงาดำสองร่างทหารรับจ้างต่างชาติในชุดลายพรางดิจิทัลโผล่พรวดออกมาจากมุมตู้คอนเทนเนอร์ด้านหน้า ปืนกลมือ MP5 ในมือพวกมันกำลังยกขึ้นเล็ง
ทว่าปฏิกิริยาไวกว่าพวกมันหนึ่งก้าวเสมอ!
ฟึ่บ! ปัง! ปัง!
ย่อตัวลงต่ำ สไลด์ตัวไปกับพื้นคอนกรีตี่ชื้นแฉะ พร้อมกับเหนี่ยวไกปืน HK416 ในระบบกึ่งอัตโนมัติ กระสุนสองนัดพุ่งเจาะทะลุหลอดลมและหน้าผากศัตรูคนแรกจนเลือดกระฉูด ร่างมันหงายหลังล้มตึงทันที
คนข้างๆ มันเบิกตากว้าง พยายามจะกดไกปืนกลสาดกระสุนใส่ แต่เคที่พุ่งตามมาด้านข้างก็กระโดดเตะกวาดเข้าี่ข้อพับขามันจนทรุดฮวบ ก่อนี่เธอจะใช้ด้ามปืนกล็อกฟาดเข้าี่ขมับมันอย่างจังจนกะโหลกร้าว และปิดท้ายด้วยการเหนี่ยวไกจ่อยิงทะลุหัวใจในระยะเผาขน!
แชะ! ปัง!
ร่างทหารรับจ้างคนี่สองทรุดฮวบลงไปกองแทบเท้าเคท เลือดสีแดงสดไหลนองซึมลงสู่พื้นดิน
"สอง" เคทกระซิบเีเรียบ สายตายังคงกวาดมองไปรอบทิศทางอย่างระแวดระวัง
"ทางเปิดแล้ว ไปต่อ!" ผุดลุกขึ้น นำทางทะลวงลึกเข้าไปจนถึงโคนเสาหอควบคุมกลาง
หอควบคุมกลางแห่งนี้เป็นโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กผสมเหล็กกล้าสูงเทียบเท่าตึกแปดชั้น ยอดหอคอยเป็นห้องกระจกสังเกตการณ์ทรงกลมี่ใช้มอนิเตอร์วาล์วส่งน้ำมันดิบและระบบตัดต่อไฟฟ้าย่อย บันไดเหล็กฉุกเฉินด้านหลังคดเคี้ยววนขึ้นสู่ด้านบนในแนวดิ่ง
แหงนหน้ามองขึ้นไป ได้ยินเีเครื่องปั่นไฟสำรองคำรามดังหึ่งๆ ผสมกับเีสัญญาณเตือนภัยสีแดงี่สาดแสงวูบวาบไปตามผนังเหล็ก
"เคท คอยระวังหลังและคุมเชิงอยู่ี่บันไดชั้น 4 ถ้ามีกำลังเสริมมันตามมา ให้สกัดไว้ทุกลำกล้อง" หันไปสั่งเธอ
"แต่นนท์... ข้างบนนั้นมิเชลน่าจะรออยู่ ยัยนั่นฝึกมาเพื่อเป็นอาวุธสังหารมนุษย์โดยเฉพาะ นายคนเดียวอาจจะ..." เคทแสดงความเป็นห่วงผ่านแววตาคู่งามอย่างชัดเจน
"ไม่ยอมให้มันรอดไปได้ และจะไม่ยอมให้เมืองนี้พินาศ" วางมือลงบนไหล่เธอ บีบกระชับแน่นเพื่อให้ความมั่นใจ "เชื่อใจ"
เคทสูดลมหายใจลึก พยักหน้ารับอย่างหนักแน่น "ระวังตัวด้วย... อย่ายอมตายนะ นนท์ ถ้าไม่มีนาย ไอก็ไม่รู้จะอยู่ยังไงเหมือนกัน"
คำพูดี่หลุดออกมาจากหัวใจสายลับสาวแกร่งทำให้รู้สึกอุ่นวาบในอก พยักหน้าให้เธอหนึ่งครั้ง ก่อนจะหันหลังแล้วพุ่งทะยานขึ้นบันไดเหล็กไปด้วยความเร็วสูงสุด!
ตึก! ตึก! ตึก!
เีฝีเท้าคอมแบตเหยียบย่ำลงบนขั้นบันไดเหล็กดังก้องกังวาน ทุกย่างก้าวเปี่ยมด้วยพลังระเบิดกล้ามเนื้อี่ถูกฝึกฝนมาอย่างสมบูรณ์แบบ สัญชาตญาณสัตว์ร้ายในกายตื่นตัวเต็มพิกัด ประสาทสัมผัสทุกส่วนเปิดกว้างรับรู้แม้กระทั่งแรงสั่นสะเทือนอากาศ
ชั้น 5... ชั้น 6...
ทันใดนั้นเอง!
เปรี้ยงงงงงงง!
กระสุนลูกซองคอมแบทขนาด 12 เกจ ถูกยิงแหวกความมืดลงมาจากชานพักบันไดชั้น 7 ม่านกระสุนลูกปรายพุ่งฉีกราวบันไดเหล็กจนขาดกระจุย สะเก็ดไฟและเศษเหล็กปลิวกระจายว่อน!
ทิ้งตัวกลิ้งหลบไปแนบชิดกับผนังคอนกรีตได้อย่างหวุดหวิด เศษปูนแตกกระจายบาดเข้าี่แก้มซ้ายจนเลือดซึมออกมาเป็นทางยาว แต่ความเจ็บปวดนั้นกลับกลายเป็นตัวกระตุ้นให้อะดรีนาลีนในร่างสูบฉีดพลุ่งพล่านยิ่งขึ้น!
"มึงไม่รอดแน่ ไอ้นายตำรวจหน้าอ่อน!" เีคำรามเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงรัสเซียดังก้องลงมาจากด้านบน ร่างยักษ์ชายชาวยุโรปตะวันออกสูงกว่าสองเมตร สวมเสื้อกั๊กแทคติคอลหนาเตอะ กำลังประทับปืนลูกซองอัตโนมัติเตรียมจะก้มลงมากราดยิงซ้ำ
ไม่เปิดโอกาสให้มันได้เหนี่ยวไกเป็นครั้งี่สอง!
ฟึ่บ!
กระชากมีดพกยุทธวิธีคอมแบทไทเทเนียมออกจากซองข้างเอว แล้วขว้างแหวกอากาศขึ้นไปด้วยแรงมหาศาลปานสายฟ้าแลบ!
ฉึกกกกกก!
คมมีดพุ่งเสียบทะลุหลังมือขวามันจนทะลุตรึงติดกับด้ามปืนลูกซอง!
"อ๊ากกกกกกกก!" มันกรีดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ปืนลูกซองหลุดมือร่วงตกลงสู่เบื้องล่าง
จังหวะเดียวกันนั้น สปริงข้อเท้าพุ่งกระโจนขึ้นบันไดสี่ขั้นรวด ร่างกายลอยเคว้งในอากาศก่อนจะใช้เข่าลอยกระแทกเข้าี่ยอดอกมันอย่างจัง!
โครมมมมมมม!
แรงปะทะหนักหน่วงระดับรถชนส่งร่างยักษ์มันหงายหลังกระแทกประตูเหล็กห้องควบคุมชั้น 8 จนยุบเข้าไป ร่างมันโซเซ เลือดทะลักออกจากปาก แต่มันยังคงมีความทนทานระดับสัตว์ป่า มันคำรามลั่นพลางชักมีดสั้นเล่มโตออกมาจากอกเสื้อแล้วแทงสวนเข้าหาลำคอด้วยความบ้าคลั่ง!
วูบ!
เอี้ยวคอหลบคมมีดี่เฉียดผิวเนื้อไปเพียงมิลลิเมตรเดียว ลมหายใจเหม็นสาบมันรดใบหน้า ไม่รอช้า ใช้มือซ้ายปัดข้อมือมันออกด้านนอก พร้อมกับใช้สันมือขวาฟาดสับเข้าี่ลูกกระเดือกมันอย่างรุนแรง!
กึก!
เีกระดูกกระเดือกแตกละเอียดดังสะท้าน ร่างยักษ์ตาเหลือกค้าง หายใจไม่ออก ทรุดฮวบลงคุกเข่าต่อหน้า และก่อนี่มันจะทันได้ดิ้นรน ก็หมุนตัวเตะฟาดหลังเท้าเข้าี่ขมับมันเต็มแรง!
ผัวะะะะะะะ!
หัวมันสะบัดหมุนไปตามแรงเตะ คอพับเอียงไปด้านข้าง ร่างมหึมาล้มฟาดพื้นแน่นิ่งไปในสภาพไร้ลมหายใจในพริบตา!
หอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อเม็ดโป้งผุดซึมเต็มหน้าผากและแผ่นหลังี่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและคราบเขม่าดินปืน ก้มลงดึงมีดพกตัวเองกลับคืนมา เช็ดคราบเลือดกับกางเกงอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองประตูห้องควบคุมหลักี่อยู่ตรงหน้า
ป้ายเตือนภัยสีเหลืองดำระบุชัดเจน: [MAIN CONTROL ROOM - RESTRICTED AREA]
และผ่านช่องกระจกหนากันกระสุนประตู มองเห็นแสงไฟสีแดงจากแท่นระเบิดเวลากำลังกะพริบถี่ๆ ดั่งดวงตาปีศาจร้าย!
เวลาี่เหลืออยู่บนจอภาพ... [00:08:42]!
เหลือเวลาไม่ถึงเก้านาที!
ปัง!
ยกเท้าถีบประตูห้องควบคุมบานเหล็กี่ปิดแง้มอยู่อย่างแรงจนเปิดอ้าออก กลิ่นโอโซนจากวงจรไฟฟ้าแรงสูงและกลิ่นสารเคมีระเบิด C4 ตลบอบอวลไปทั่วห้องโถงกว้าง
ตรงกลางห้อง แท่นคอนโซลควบคุมหลักขนาดใหญ่ถูกดัดแปลงอย่างหยาบๆ กล่องระเบิดทรงสี่เหลี่ยมสีเขียวขี้ม้าจำนวนหกลูกถูกมัดรวมกันด้วยสายรัดเคเบิลไทร์ เชื่อมต่อเข้ากับสายไฟระโยงระยางนับร้อยเส้น แผงวงจรจุดชนวนอิเล็กทรอนิกส์กำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง มีสารเคมีเหลวสีเขียวมรกตบรรจุในหลอดแก้วสองหลอด ซึ่งเป็นสารเร่งปฏิกิริยาเทอร์ไมต์ี่จะสร้างความร้อนสูงกว่าสามพันองศาเพื่อหลอมละลายถังน้ำมันและกระตุ้นการระเบิดแบบลูกโซ่!
และี่ด้านหลังแท่นคอนโซลนั้นเอง...
ร่างสตรีคนหนึ่งกำลังยืนตระหง่านอยู่!
เธอคือ 'มิเชล' จารชนสาวสองหน้าลูกครึ่งฝรั่งเศส-เอเชีย ผู้มีใบหน้าสวยคมเฉี่ยวประดุจนางพญาจิ้งจอก ผิวขาวเนียนละเอียด ริมฝีปากอวบอิ่มทาลิปสติกสีแดงสดดั่งหยาดเลือด นัยน์ตาสีน้ำตาลอัลมอนด์เปล่งประกายแพรวพราวทว่าซ่อนความอำมหิตเลือดเย็นไว้อย่างลึกล้ำ เธอสวมชุดบอดี้สูทหนังสีดำสนิทรัดรูปแนบเนื้อ เผยให้เห็นสัดส่วนทรวดทรงองค์เอวเว้าโค้งเย้ายวนใจ อกอวบอิ่มคัพดีดันเสื้อหนังจนตึงเปรี๊ยะ บั้นท้ายดินระเบิดและสะโพกผายี่ทรงพลังดั่งแม่เสือดาว ในมือเรียวสวยเธอถือปืนกลมือ Heckler & Koch MP7 ติดไซเลนเซอร์ลำกล้องยาว
เธอกำลังใช้แล็ปท็อปทหารพิมพ์คำสั่งรหัสสุดท้ายเพื่อล็อกการปลดชนวนถาวร!
เมื่อเห็นพุ่งเข้ามา มิเชลไม่แม้แต่จะตื่นตระหนก ริมฝีปากสีแดงสดเธอกลับยกยิ้มขึ้นอย่างเย้ายวนและเย้ยหยัน
"ยินดีต้อนรับสู่จุดจบมึง... พลตำรวจเอก นนท์" มิเชลเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเีนุ่มทุ้ม กังวาน แฝงสำเนียงฝรั่งเศสอันมีเสน่ห์ ทว่าเยือกเย็นจนจับขั้วหัวใจ "มึงมาเร็วกว่าี่กูคิดไว้... แต่ก็น่าเสียดาย ี่ความกล้าหาญมึงมันจะกลายเป็นเถ้าถ่านพร้อมกับเมืองหลวงแห่งนี้"
"ถอยห่างจากแผงควบคุมเดี๋ยวนี้ มิเชล!" ยกปืน HK416 เล็งตรงไปี่ศีรษะเธอ นิ้วชี้แตะอยู่ี่ไกปืนอย่างพร้อมลั่น "ยกมือขึ้นแล้วยอมจำนนซะ เกมมึงจบลงแล้ว!"
"เกมจบงั้นเหรอ?" มิเชลหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เีหัวเราะเธอช่างไพเราะราวกับเีดนตรี แต่กลับทำให้ขนลุกซู่ "ไม่เลยี่รัก... เกมเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก ความโกลาหลในคืนนี้จะเป็นสัญญาณไฟให้กองทัพสภาเงาสวรรค์เคลื่อนพลเข้ายึดครองภูมิภาคนี้ และมึง... ก็จะไม่มีวันมีชีวิตรอดไปดูแสงอาทิตย์วันพรุ่งนี้!"
ฟึ่บ!
พูดไม่ทันขาดคำ มิเชลก็สะบัดข้อมืออย่างรวดเร็วปานงูฉก ปืนกลมือ MP7 ในมือเธอคำรามลั่น!
ฟุ่บๆๆๆๆๆๆ!
กระสุนเจาะเกราะขนาด 4.6 มม. พุ่งแหวกอากาศเป็นสายตรงเข้าหาจุดตายบนลำตัว!
ดีดตัวพุ่งสไลด์หลบไปหลังเสาคอนกรีตขนาดใหญ่ได้ทันควัน -่ากระสุนเจาะเข้าี่เสาปูนจนเศษหินและฝุ่นผงกระจายฟุ้ง ไม่ยอมตกเป็นเป้านิ่ง กลิ้งตัวออกมาจากมุมเสาแล้วเหนี่ยวไกปืน HK416 สวนกลับไปทันที!
ปัง! ปัง! ปัง!
กระสุน 5.56 มม. พุ่งเฉียดใบหน้ามิเชลไปเพียงคืบ ทะลุหน้าจอแล็ปท็อปเธอจนระเบิดประกายไฟแตกกระจาย!
มิเชลสบถคำหยาบภาษาฝรั่งเศสออกมาคำหนึ่ง เธอทิ้งแล็ปท็อปี่พังยับเยิน แล้วดีดตัวกระโดดข้ามเคาน์เตอร์ควบคุมพุ่งเข้าหาด้วยความเร็วเหลือเชื่อ! ท่วงท่าเธอพลิ้วไหว รวดเร็ว และอันตรายดั่งงูเห่าพิษ ร่างสูงโปร่งในชุดหนังรัดรูปหมุนตัวเตะกวาดขาเข้าี่ลำคอด้วยพลังทำลายล้างี่คาดไม่ถึง!
วูบ!
ยกแขนซ้ายขึ้นตั้งการ์ดบล็อกลูกเตะเธอไว้ได้ทัน แต่แรงปะทะนั้นมหาศาลจนแขนชาดิก ร่างกายจารชนสาวคนนี้ถูกฝึกฝนและเสริมสมรรถภาพมาจนเกินขีดจำกัดมนุษย์ทั่วไป!
ก่อนี่จะทันได้สวนกลับ มิเชลก็อาศัยแรงเหวี่ยงหมุนตัว ใช้ศอกขวาถองเข้าี่ลิ้นปี่ซ้ำอย่างต่อเนื่อง!
เกร็งกล้ามท้องรับแรงกระแทกจนสะเทือนไปทั้งตัว ความเจ็บจุกแล่นริ้วขึ้นมา แต่ความเกรี้ยวกราดในจิตวิญญาณมีมากกว่า! รวบแขนเธอไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วใช้หัวโขกเข้าี่หน้าผากเธอเต็มแรง!
โป๊กกกกกก!
"อึก!" มิเชลครางเีหลง เลือดกำเดาไหลซึมออกจากจมูกโด่งรั้นเธอ ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจี่เล่นนอกตำราอย่างดุดันป่าเถื่อน เธอพยายามจะกระชากแขนออก แต่ใช้เทคนิคยูโดและมวยไทยผสมผสาน ดึงร่างอวบอัดเธอเข้ามาประชิดตัว แล้วยกเข่าขวาแทงเข้าี่ชายโครงเธออย่างจัง!
พลั่ก!
ร่างมิเชลปลิวกระเด็นไปกระแทกตู้ควบคุมไฟฟ้าจนไฟช็อตสปาร์กแปลบปลาบ เธอทรุดฮวบลงนั่งคุกเข่า หอบหายใจกระเส่า ทรวงอกอวบใหญ่ใต้ชุดหนังกระเพื่อมไหวขึ้นลงอย่างรวดเร็ว เหงื่อเม็ดใสซึมตามลำคอระหงและร่องอกี่เปิดกว้าง แววตาเธอเริ่มแปรเปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งกลายเป็นความเคียดแค้นและตกตะลึง
"ไอ้สารเลว..." เธอคำรามรอดไรฟัน
"ยอมแพ้ซะ มิเชล!" สาวเท้าก้าวเข้าไปหาเธออย่างคุกคาม ปืน HK416 ในมือเล็งตรงไปี่ร่างเธอ "บอกวิธีปลดชนวนระเบิดมาเดี๋ยวนี้ ไม่อย่างนั้นฉันจะยิงเป่าหัวเธอตรงนี้!"
มิเชลเงยหน้าขึ้นมอง สายตาเธอเหลือบมองไปี่หน้าปัดระเบิดเวลาี่อยู่ด้านหลัง
ตัวเลขสีแดงกะพริบถี่ๆ อย่างบ้าคลั่ง...
[00:02:15]... [00:02:14]... [00:02:13]...
เหลือเวลาอีกแค่สองนาทีนิดๆ เท่านั้น!
รอยยิ้มปีศาจปรากฏขึ้นบนใบหน้ามิเชลอีกครั้ง เธอหัวเราะร่าออกมาอย่างบ้าคลั่ง "มึงคิดว่ากูจะบอกเหรอ? ระเบิดลูกนี้ติดตั้งระบบต่อต้านการกู้ระเบิดไว้สามชั้น มีสายไฟตัดวงจรหลอกสิบสองเส้น ถ้ามึงตัดผิดแม้แต่เส้นเดียว ชนวนจะทำงานทันที! อีกแค่สองนาที... มึงและกูจะไปเจอกันในนรก!"
"นนท์! ระวัง!"
เีกรีดร้องเตือนเคทดังลั่นขึ้นมาจากหน้าประตูห้องควบคุม!
เคที่เพิ่งิ่ทะลวงขึ้นมาถึงหน้าห้อง เล็งปืนพกกล็อกเข้าใส่มิเชลทันที
ทว่ามิเชลี่รอจังหวะนี้อยู่แล้ว ไม่ได้คิดจะยอมตายี่นี่ตั้งแต่แรก!
ฟึ่บ!
มือซ้ายมิเชลล้วงเข้าไปในสายรัดต้นขาอย่างรวดเร็ว คว้าลูกระเบิดควันผสมสารฟอสฟอรัสและแฟลชระเบิดแสงออกมาสองลูก เธอใช้ฟันดึงสลักนิรภัยออกพร้อมกัน แล้วขว้างลงสู่พื้นห้องควบคุมระหว่างกับเคททันที!
"แฟลชแบง! หลับตา!" ตะโกนลั่นพลางเอามือบังตาและทิ้งตัวลงหมอบ
วาบบบบบบบบ!
บึ้มมมมมมมม!
แสงสว่างจ้าสีขาวบริสุทธิ์นับล้านแคนเดลาวาบขึ้นทำลายการมองเห็นจนห้องทั้งห้องขาวโพลนไปหมด ตามมาด้วยเีระเบิดคลื่นเีความถี่สูงี่ทำให้แก้วหูอื้ออึงจนแทบแตกดับ ควันสีเทาเข้มตลบอบอวลฟุ้งกระจายไปทั่วทุกทิศทางอย่างรวดเร็ว กลิ่นสารเคมีฉุนกึกแสบจมูกและดวงตาจนมองอะไรไม่เห็นเกินกว่าระยะหนึ่งฟุต!
ฟุ่บๆๆๆๆๆๆ!
เีปืนกลมือ MP7 มิเชลกราดยิงเปิดทางแหวกม่านควันอย่างบ้าคลั่ง กระสุนพุ่งเจาะทะลุกระจกหน้าต่างและผนังห้องควบคุม!
"กรี๊ดดดดดด!" เีร้องเคทดังขึ้นพร้อมกับเีการต่อสู้ตะลุมบอนระยะประชิดในม่านควัน
"เคท!" ตะโกนสุดเี พยายามกระพริบตาไล่ความพร่ามัวและความแสบร้อน ทะยานฝ่าม่านควันหนาทึบตรงไปยังทิศทางเี
ภาพี่เห็นเลือนรางในม่านควันคือ มิเชลี่ใช้ความเชี่ยวชาญด้านการต่อสู้ในความมืด พุ่งเข้าประชิดตัวเคที่กำลังตาพร่าจากแสงแฟลช มิเชลใช้ท่อนแขนรัดคอเคทจากด้านหลัง ปืน MP7 จ่อเข้าี่ขมับเคทอย่างแน่นหนา ขณะี่เคทพยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างสุดชีวิต!
"อยู่นิ่งๆ นังสายลับสาระแน!" มิเชลขู่เีกร้าว เธอใช้ร่างเคทเป็นโล่มนุษย์บังวิถีกระสุนไว้มิดชิด "ถ้ามึงขยับแม้แต่นิ้วเดียว กูจะระเบิดสมองอีนี่กระจาย!"
"อย่ายิงนะ นนท์! ไปกู้ระเบิด! อย่าสนไอ!" เคทตะโกนทั้งน้ำตา เธอพยายามจะใช้ศอกกระทุ้งใส่ท้องมิเชล แต่มิเชลใช้ด้ามปืนฟาดเข้าี่ท้ายทอยเคทจนเธอสลบเหมือด ร่างอ่อนปวกเปียกไปในอ้อมแขนจารชนสาว!
พึ่บๆๆๆๆๆๆๆ!
ทันใดนั้นเอง เหนือเพดานห้องควบคุม เีใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ก็เริ่มคำรามกึกก้อง ลมหมุนมหาศาลจากใบพัดพัดกระหน่ำจนกระจกหน้าต่างห้องควบคุมสั่นสะเทือน เลือดในกายเย็นเฉียบเมื่อตระหนักได้ว่า เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวมิเชลมารับเธอี่ลานจอดดาดฟ้าเหนือหัวเราแล้ว!
มิเชลลากร่างเคทถอยหลังขึ้นบันไดหนีไฟสู่ดาดฟ้าอย่างรวดเร็ว เธอหันมาแสยะยิ้มให้ แววตาเต็มไปด้วยชัยชนะอันชั่วร้าย
"มึงเลือกเอาสิ นนท์... ระหว่างตามขึ้นมาชิงตัวนังนี่ แล้วปล่อยให้คนนับล้านในกรุงเทพฯ ตายห่าไปกับระเบิด... หรือมึงจะอยู่กู้ระเบิดี่ไม่มีทางกู้ได้ แล้วรอดูคนรักมึงถูกกูทรมานจนตายบนฮอร์!"
สิ้นเี มิเชลก็กระชากประตูดาดฟ้าปิดล็อกลงจากด้านนอกทันที!
ปัง! แก๊ก!
"โธ่เว้ยยยยยย!" สบถลั่นด้วยความคลั่งแค้น หัวใจถูกฉีกกระชากออกเป็นสองเสี่ยง ความรู้สึกอยากพังประตูขึ้นไปช่วยเคทบีบคั้นจนแทบคลั่ง ทว่า...
ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!
เีสัญญาณเตือนภัยจากแท่นระเบิดด้านหลังเริ่มเร่งจังหวะถี่ขึ้นเรื่อยๆ ราวกับเีหัวใจมัจจุราชี่กำลังนับถอยหลังสู่วินาทีพิพากษา!
หันขวับกลับไปมองี่หน้าปัดดิจิทัล
[00:00:45]... [00:00:44]... [00:00:43]...
เหลือเวลาแค่ 45 วินาทีสุดท้าย!
ไม่มีเวลาให้คิด ไม่มีเวลาให้ลังเลแม้แต่เศษเสี้ยววินาทีเดียว! หากิ่ตามเคทขึ้นไป ระเบิดจะทำงาน คลังน้ำมันคลองเตยจะมอดไหม้ คนนับล้านจะตาย และแม้แต่ตัวเองก็ไม่มีทางรอดพ้นแรงระเบิดนี้ไปได้!
ต้องหยุดระเบิดลูกนี้ให้ได้ก่อน!
ตึก! ตึก! ตึก!
พุ่งกระโจนข้ามสิ่งกีดขวาง ทิ้งปืน HK416 ลงพื้น แล้วทรุดเข่าลงหน้าแผงวงจรระเบิดมัจจุราชทันที แสงไฟสีแดงสาดสะท้อนใบหน้าี่เต็มไปด้วยเหงื่อไหลอาบแก้ม
สายไฟหลากสีนับสิบเส้นเชื่อมโยงระหว่างแผงวงจรจุดระเบิดอิเล็กทรอนิกส์ ตัวตั้งเวลา และหลอดบรรจุสารเคมีเทอร์ไมต์ สายสีแดง สายสีน้ำเงิน สายสีเขียว สายสีเหลือง สายสีขาว และสายสีดำ ทุกเส้นถูกมัดรวมกันไว้อย่างสับสนซับซ้อนเพื่อลวงตา
[00:00:30]... [00:00:29]... [00:00:28]...
สามสิบวินาทีสุดท้าย!
"รดา! นลิน! ได้ยินไหม!" กดสวิตช์วิทยุสื่อสารี่คอ ตะโกนถามด้วยความเร่งด่วนสูงสุด
"ได้ยินค่ะพี่นนท์! สัญญาณความร้อนบนยอดหอคอยกำลังพุ่งสูงมาก ระเบิดกำลังจะทำงานแล้วค่ะ!" เีรดาร้องไห้ออกมาด้วยความหวาดกลัว
"แผงวงจร C4 รุ่น Mark-IV สภาเงาสวรรค์ มีสายชนวนหลักกี่เส้น! ตัดเส้นไหน!"
"มัน... มันเป็นระบบเข้ารหัสแบบสุ่มค่ะพี่นนท์!" เีนลินสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ "มิเชลใช้ไมโครคอนโทรลเลอร์สั่งการตัดวงจร ถ้าตัดสายผิดกระแสไฟจะลัดวงจรจุดชนวนทันที... ข้อมูลในเซิร์ฟเวอร์ี่กู้มาได้บอกแค่ว่า มันมีสายส่งสัญญาณพัลส์คู่ขนานสองเส้น สีแดงกับสีน้ำเงิน... แต่เราไม่รู้ว่าเส้นไหนคือสายล่อ!"
"บ้าเอ๊ย!" สบถออกมาอย่างเดือดดาล
[00:00:18]... [00:00:17]... [00:00:16]...
สิบหกวินาที!
สูดลมหายใจเข้าลึกสุดปอด บังคับมือี่กำลังสั่นเทาให้นิ่งสนิทดั่งหินผา ความเงียบสงัดเข้าครอบงำจิตใจในเสี้ยวพริบตา เีรอบข้าง ทั้งเีลม เีเครื่องยนต์ฮอร์ และเีปืนด้านล่างพลันเลือนหายไปจากประสาทการรับรู้ เหลือเพียงเีเต้นหัวใจี่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่น
ตึก... ตึก... ตึก...
เพ่งสายตามองทะลุผ่านความซับซ้อนสายไฟ ใช้ทักษะการสืบสวนและสัญชาตญาณเอาชีวิตรอดี่ผ่านสมรภูมิความตายมานับครั้งไม่ถ้วนในการวิเคราะห์
สายสีแดงเชื่อมต่อโดยตรงกับตัวเก็บประจุแรงสูง ดูเหมือนจะเป็นสายจุดระเบิดหลักตามตำรามาตรฐาน... แต่มิเชลเป็นจารชนระดับพระกาฬ เธอไม่มีทางใช้วิธีการพื้นๆ แบบนั้นแน่!
สายสีน้ำเงินิ่อ้อมผ่านตัวต้านทานขนาดจิ๋ว และเชื่อมต่อไปยังขั้วหลอดสารเคมีเทอร์ไมต์โดยตรง... ปลายสายมีรอยบัดกรีี่ใหม่กว่าเส้นอื่นอย่างเห็นได้ชัด แปลว่ามันถูกติดตั้งขึ้นมาเป็นพิเศษเพื่อดัดหลังหน่วย EOD ทั่วไป!
แต่เดี๋ยวก่อน...
ใต้สายสีน้ำเงินเส้นนั้น มีสายไฟเส้นเล็กๆ สีดำอีกหนึ่งเส้นี่ถูกพันซ่อนไว้ด้วยเทปฉนวนสีเขียว มันิ่ตรงเข้าสู่สวิตช์รีเลย์แม่เหล็กไฟฟ้า ซึ่งเป็นระบบ 'Fail-Safe' ี่จะปล่อยกระแสไฟจุดระเบิดทันทีหากสายสีแดงหรือสีน้ำเงินถูกตัดขาด!
มันคือระบบ 'กับดักสองชั้น' (Double-Trap Trigger)!
ถ้าตัดสีแดง... ระเบิดทำงาน!
ถ้าตัดสีน้ำเงิน... ระเบิดทำงาน!
หนทางเดียวี่จะหยุดวงจรนรกนี้ได้ คือต้องตัดสายดินระบบรีเลย์แม่เหล็กไฟฟ้า และตัดสายส่งสัญญาณหลักพร้อมกันในเสี้ยววินาทีเดียวกัน เพื่อไม่ให้มีกระแสไฟตกค้างไหลเข้าสู่ตัวจุดชนวน!
[00:00:08]... [00:00:07]... [00:00:06]...
หกวินาทีสุดท้าย!
ตัวเลขสีแดงกะพริบถี่รัวจนแทบกลายเป็นแสงค้าง!
กลิ่นความตายลอยวนอยู่ตรงปลายจมูก ชีวิตคนนับล้าน ชีวิตลูกน้อง และอนาคตประเทศนี้ แขวนอยู่บนปลายมีดพกในมือขวาและคีมตัดสายไฟในมือซ้าย!
"พี่นนท์! หนีออกมาเร็วค่ะ! ไม่ทันแล้ว!" เีรดากรีดร้องผ่านวิทยุสื่อสาร
[00:00:04]...
สี่วินาที!
แยกสายไฟสีดำี่ซ่อนอยู่ และสายส่งสัญญาณสีน้ำเงินออกมาด้วยปลายนิ้วี่มั่นคงดุจคีมเหล็ก
[00:00:03]...
สามวินาที!
สบถออกมาในลำคอด้วยความเด็ดเดี่ยว แววตาคมกริบเปล่งประกายสังหารดั่งพญายมราช
'ถ้ากูต้องตาย... เมืองนี้ก็ต้องรอด!'
[00:00:02]...
สองวินาที!
ฉับบบบบบ!
กระหน่ำคมมีดไทเทเนียมและคีมตัดสายไฟลงไปพร้อมกันอย่างแม่นยำและเด็ดขาด ตัดสายไฟทั้งสองเส้นให้ขาดสะบั้นออกจากกันในเสี้ยววินาทีเดียวกัน!
เปรี๊ยะ!
ประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นเพียงนิดเดียว ก่อนี่ทุกสิ่งทุกอย่างในห้องควบคุมจะพลันเงียบสงัดลง...
...
ตัวเลขดิจิทัลสีแดงฉานบนหน้าปัดหยุดนิ่งค้างอยู่ี่...
[00:00:01]!
หนึ่งวินาทีสุดท้ายก่อนการทำลายล้าง!
เีสัญญาณเตือนภัยแหลมคมดับวูบลง หลอดแก้วบรรจุสารเคมีเทอร์ไมต์หยุดการทำปฏิกิริยา ไฟกระพริบสีแดงบนแท่นระเบิด C4 มอดดับลงอย่างสมบูรณ์แบบ เหลือเพียงความเงียบงันและควันจางๆ ี่ลอยออกมาจากรอยตัดสายไฟ
ทิ้งตัวนั่งพิงเคาน์เตอร์ควบคุม หอบหายใจโกยเอาออกซิเจนเข้าปอดอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อราวกับเพิ่งขึ้นมาจากน้ำ หัวใจเต้นกระหน่ำรัวเร็วปานกลองศึก
สำเร็จ... หยุดวินาศกรรมล้างเมืองได้ทันเวลาในวินาทีสุดท้าย!
"ท่าน ผบ.ตร. ครับ! ระบบตัดสัญญาณระเบิดแล้วครับ! สัญญาณความร้อนลดลงสู่ระดับปกติแล้ว!" เีหัวหน้าชุด EOD ตะโกนลั่นผ่านวิทยุด้วยความดีใจจนแทบคลั่ง "ท่านทำได้แล้วครับ! ปลอดภัยแล้ว!"
ทว่า... ความโล่งใจคงอยู่ได้ไม่ถึงสองวินาที!
พึ่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!
เีใบพัดเฮลิคอปเตอร์ี่ดังกระหึ่มกึกก้องอยู่เหนือเพดานดาดฟ้าพลันเร่งรอบเครื่องยนต์สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว แรงลมมหาศาลพัดผ่านช่องระบายอากาศจนฝุ่นผงฟุ้งกระจาย!
ภาพใบหน้าเคที่ถูกมิเชลทำร้ายและลากตัวขึ้นไปผุดวาบขึ้นมาในสมองราวกับสายฟ้าฟาด!
"เคท!"
คำรามลั่น ดีดตัวผุดลุกขึ้นจากพื้นด้วยพลังทั้งหมดี่มี คว้าปืน HK416 ขึ้นมาสะพายไหล่ แล้วพุ่งกระโจนตรงไปยังบันไดหนีไฟี่นำไปสู่ดาดฟ้าทันที!
โครมมมมม!
ใช้แผ่นหลังและไหล่กระแทกประตูเหล็กดาดฟ้าี่ถูกล็อกไว้จนสลักขาดกระจุย ประตูเปิดอ้าออกสู่ลานกว้างบนยอดหอควบคุม!
สายลมแรงกรรโชกและกระแสลมหมุนอันบ้าคลั่งจากใบพัดเฮลิคอปเตอร์พัดปะทะใบหน้าจนแทบหายใจไม่ออก ท้องฟ้ายามค่ำคืนเหนือแม่น้ำเจ้าพระยาเปิดกว้าง เบื้องหน้าห่างออกไปเพียงยี่สิบเมตร คือเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำสีดำทมิฬรุ่น Eurocopter EC145 ไร้สัญลักษณ์สัญชาติ เครื่องยนต์ทวินเทอร์ไบน์กำลังคำรามกึกก้อง ล้อฮอร์เริ่มลอยพ้นพื้นคอนกรีตขึ้นไปแล้วเกือบสองเมตร!
ี่ประตูห้องโดยสารด้านข้างี่เปิดกว้าง...
มิเชลในชุดบอดี้สูทหนังรัดรูปกำลังยืนเหนี่ยวขอบประตูไว้ด้วยมือข้างหนึ่ง อีกมือหนึ่งใช้ปืนกลมือ MP7 ล็อคลำคอเคที่ยังคงสะลึมสะลือไม่ได้สติ ใบหน้าสวยคมสายลับสาวบลอนด์มีรอยฟกช้ำและคราบเลือดเปรอะเปื้อน เคทพยายามลืมตาขึ้นมอง ริมฝีปากเธอขยับพึมพำเรียกชื่ออย่างอ่อนแรง
"น... นนท์..."
"เคท!" ตะโกนสุดเี ิ่ฝ่ากระแสลมแรงพุ่งเข้าหาเฮลิคอปเตอร์อย่างไม่คิดชีวิต ยกปืนไรเฟิลขึ้นเตรียมจะเล็งยิงสกัดใบพัดหางหรือห้องนักบิน
ทว่ามิเชลกลับกระชากร่างเคทขึ้นมาบังลำตัวเธอไว้มิดชิด พลางเอาปากกระบอกปืน MP7 จ่อเข้าี่ขมับเคทอย่างเหี้ยมเกรียม!
"อย่ายิงนะ นนท์! ถ้ามึงยิง กูจะเป่ากะโหลกเมียมึงให้แหลกคามือตรงนี้!" มิเชลตะโกนฝ่าเีเครื่องยนต์ แววตาเธอเต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและสะใจ "ระเบิดมึงอาจจะหยุดมันได้... แต่มึงไม่มีวันหยุดสภาเงาสวรรค์ได้! และนังนี่... จะต้องชดใช้ด้วยความทรมานอย่างสาสม!"
"ปล่อยเคทเดี๋ยวนี้ มิเชล! มึงหนีไปไม่รอดหรอก!" ตะโกนลั่น มือี่จับปืนสั่นสะท้านด้วยความกดดันถึงขีดสุด ไม่สามารถเหนี่ยวไกได้ เพราะวิถีกระสุนอาจพลาดไปโดนเคที่ถูกใช้เป็นโล่มนุษย์!
มิเชลหัวเราะเยาะอย่างบ้าคลั่ง ก่อนจะก้มลงมองเคทแล้วกระชากบลอนด์เธอขึ้นมาอย่างเหี้ยมโหด จากนั้นเธอก็หันมาสบตากับเป็นครั้งสุดท้าย สายตาคู่นั้นทั้งดุดัน เย้ยหยัน และแฝงไปด้วยความปรารถนาอันลึกลับบางอย่างี่ยากจะหยั่งถึง
"ถ้ามึงอยากได้ตัวนังแพศยานี่คืน... ก็ตามกูไปี่อ่าวไทยสิ นนท์! กูจะรอดูว่ามึงจะเก่งเหมือนตอนอยู่บนเตียงหรือเปล่า!"
ปัง!
มิเชลกระชากประตูปิดลงเีดังสนั่น!
เฮลิคอปเตอร์สีดำทมิฬเชิดหัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เครื่องยนต์ส่งเีคำรามกระหึ่มกึกก้อง ก่อนจะเร่งความเร็วพุ่งทะยานแหวกม่านฟ้าราตรี มุ่งหน้าลงสู่ทิศใต้สู่ผืนน้ำกว้างใหญ่อ่าวไทยด้วยความเร็วสูงสุด ทิ้งไว้เพียงกระแสลมแรงี่พัดกระหน่ำร่างี่ยืนตระหง่านอยู่บนดาดฟ้าเพียงลำพัง!
กำหมัดแน่นจนเล็บจิกเนื้อ เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาตามง่ามนิ้ว สายตาจ้องมองไฟสัญญาณท้ายเฮลิคอปเตอร์ี่ค่อยๆ ลับสายตาไปในความมืดมิดด้วยเพลิงแค้นี่ลุกโชนดั่งนรกแตก
"มิเชล..." กัดฟันกรอด เีคำรามต่ำหลุดออกมาจากลำคอ "ต่อให้มึงหนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว หรือมุดหัวลงไปในนรกขุมไหน... กูจะตามไปลากคอมึงมาชดใช้ และกูจะพาเคทกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้ คอยดู!"
คว้าวิทยุสื่อสารขึ้นมาทันที ดวงตาคมกริบเปล่งประกายสังหารระดับสูงสุด
"จากพยัคฆ์ 1 ถึงกองบินตำรวจและกองทัพเรือ! ข้าศึกใช้เฮลิคอปเตอร์หลบหนีมุ่งหน้าสู่อ่าวไทย พร้อมตัวประกันเจ้าหน้าี่ระดับสูงตำรวจสากล! สั่งเปิดเรดาร์ตรวจจับความมั่นคงขั้นสูงสุด ส่งเครื่องบินขับไล่และเรือตรวจการณ์ทุกลำออกไล่ล่าสกัดกั้นทันที! เตรียมเฮลิคอปเตอร์แบล็คฮอว์กให้... คืนนี้ เราจะไปถล่มพวกมันให้สิ้นซาก!"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??