เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++

บทที่ 132: เงาพญายมช่องแคบมะละกา

คลื่นยักษ์สีดำมะเมี่ยมในช่องแคบมะละกาซัดสาดเข้าใส่กราบเรือรบ ท่ามกลางเสียงหวอดังเตือนภัยตอร์ปิโดนำวิถีที่กำลังพุ่งเข้าชน!

หวูดดดดดดดดดดดดดดด—! หวูดดดดดดดดดดดดดดด—!

เสียงไซเรนเตือนภัยสีแดงฉานแผดร้องก้องกังวานสะท้อนไปทั่วสะพานเดินเรือของเรือฟริเกตตรวจการณ์สมรรถนะสูง ‘ร.ล. นเรศวรปราบไพรี’ ผืนน้ำเบื้องล่างในยามราตรีเดือนมืดของช่องแคบมะละกาปั่นป่วนบ้าคลั่งระคนไอหมอกหนาทึบ ละอองน้ำเค็มสาดกระเซ็นเข้าปะทะกระจกหนากันกระสุนเบื้องหน้าจนเกิดเสียงเปรี้ยะๆ ไม่ขาดสาย ท่ามกลางความมืดมิดไร้ก้นบึ้งของร่องน้ำลึกยุทธศาสตร์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของโลก

บนคอนโซลเรดาร์และโซนาร์ตรวจจับวัตถุใต้น้ำ แสงไฟกระพริบเตือนภัยสีแดงฉานกำลังเต้นระรัวเป็นจังหวะถี่กระชั้น

“ตอร์ปิโดความเร็วสูงสี่ลูก ทิศทางหนึ่ง-แปด-ศูนย์! ระยะห่างสามไมล์ทะเล ความเร็วหกสิบห้านอต กำลังพุ่งตรงเข้าหากลุ่มเรือรบลาดตระเวนร่วมไทย-มาเลเซียครับท่านผู้บัญชาการ!”

นายทหารเรือฝ่ายยุทธการตะโกนรายงานด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน เหงื่อเย็นๆ ผุดพรายเต็มใบหน้าใต้หมวกเหล็ก

ผมในฐานะ พลตำรวจเอก นนท์ ผู้บัญชาการกองกำลังพิทักษ์สันติภาพแห่งโลก ยืนตระหง่านอยู่กึ่งกลางสะพานเดินเรือ สองมือไพล่หลังอย่างสงบนิ่งดั่งหินผา สายตาคมกริบดั่งพญาอินทรีจ้องมองผ่าม่านพายุฝนและคลื่นยักษ์สีดำมะเมี่ยมออกไปยังเส้นขอบฟ้าที่มืดสนิท บนไหล่เสื้อแจ็กเก็ตยุทธวิธีสีดำกันน้ำของผมประดับตราสัญลักษณ์ช่อมะกอกทองคำของสหประชาชาติและดาบไขว้พิทักษ์สันติราษฎร์ รังสีอำนาจอันเยือกเย็นแผ่ซ่านออกมาจนบรรดานายทหารระดับสูงของทั้งสองชาติที่ประจำการอยู่รอบข้างต่างพากันสงบใจลงได้อย่างน่าอัศจรรย์

“สั่งการหมู่เรือรบพิทักษ์สันติภาพทุกลำ หักเข็มเรือยี่สิบองศาไปทางกราบขวา ยิงเป้าลวงคลื่นเสียงโซนาร์แอนตี้ตอร์ปิโดชุดที่หนึ่งและสองทันที!” ผมออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ ทรงพลัง และเด็ดขาดไร้ความลังเลแม้เพียงเศษเสี้ยววินาที

“รับคำสั่ง! หักขวายี่สิบองศา! ปล่อยเป้าลวงโซนาร์ชุดที่หนึ่งและสอง ยิง!”

ฟู่ววววววววว—! ตูมมมมมม!

ท่อยิงแท่นท้ายเรือฟริเกตและเรือคอร์เวตต์ของราชนาวีมาเลเซียที่แล่นขนาบข้าง ปลดปล่อยทุ่นลวงคลื่นเสียงโซนาร์และประทัดล่อเป้าเสียงความถี่สูงลงสู่ใต้ผิวน้ำทันควัน เสียงระเบิดล่อทิศทางใต้น้ำดังกึกก้องสั่นสะเทือนผ่านตัวเรือเหล็กกล้า ตอร์ปิโดนำวิถีทั้งสี่ลูกถูกคลื่นเสียงลวงเบี่ยงเบนวิถี พุ่งเฉียดผ่านแนวกราบเรือรบไปเพียงไม่กี่สิบเมตร ก่อนจะพุ่งเข้าชนสันดอนทรายใต้สมุทรและระเบิดขึ้นเป็นฟองคลื่นยักษ์สีขาวโพลนสูงเสียดฟ้า

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

แรงระเบิดใต้น้ำส่งให้ผืนทะเลสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น มวลน้ำมหาศาลซัดกระแทกกราบเรือจนเอียงวูบ แต่โครงสร้างเรือรบชั้นยอดก็ยังคงทรงตัวและผ่าคลื่นยักษ์ไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง

“หลบพ้นทุกนัดครับท่านผู้การ!” นายทหารต้นหนร้องขึ้นอย่างโล่งอก ทว่าผมกลับไม่ได้ผ่อนคลายสีหน้าลงแม้แต่น้อย

เพราะนี่ไม่ใช่แค่การซุ่มโจมตีของโจรสลัดธรรมดา แต่มันคือการเปิดฉากคุ้มกันรังบัญชาการลับขององค์กรเงาระดับโลก ‘โพรมีธีอุส โอเมก้า’ ที่กำลังเตรียมการปล่อย ‘ขีปนาวุธพลังงานจลน์ล่องหน’ (Kinetic Orbital Missile) จากแท่นขุดเจาะน้ำมันร้างกลางช่องแคบมะละกา ขีปนาวุธไร้หัวรบนิวเคลียร์แต่ใช้วัสดุทังสเตนความหนาแน่นสูงทิ้งดิ่งจากชั้นบรรยากาศด้วยความเร็วเหนือเสียงสิบมัค ซึ่งมีพลังทำลายล้างเทียบเท่าระเบิดปรมาณูโดยไร้กัมมันตรังสี หากปล่อยสำเร็จ ศูนย์กลางเศรษฐกิจและความมั่นคงของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้จะถูกลบหายไปในพริบตา

“สัญญาณโซนาร์ใต้ผิวน้ำเป็นอย่างไรบ้าง?” ผมหันไปถามเจ้าหน้าที่ระบบสื่อสารใต้น้ำ

“สารวัตรพลอยและบารอนเนสโซเฟียนำทีมหน่วยคอมมานโดใต้น้ำรบพิเศษมนุษย์กบ ดำดิ่งถึงพิกัดเป้าหมายที่ความลึกสี่สิบเมตรแล้วครับ กำลังส่งสัญญาณคลื่นความถี่ต่ำรหัสอัลฟ่ากลับมา!”

หน้าจอภาพโฮโลแกรมยุทธวิธีฉายภาพจำลองสามมิติใต้สมุทรขึ้นมาทันที จุดสัญญาณสีเขียวสองจุดนำหน้ากลุ่มจุดสีฟ้าอีกแปดจุด กำลังเคลื่อนที่ผ่านแนวร่องหินโสโครกและซากเรืออับปางใต้ช่องแคบมะละกา มุ่งหน้าตรงไปยังเงาโครงสร้างมหึมาที่ทอดสมออยู่เบื้องล่างของแท่นขุดเจาะน้ำมันร้าง ‘ซี สตาร์-เซเว่น’

หัวใจของผมเต้นหนักแน่นด้วยความเชื่อมั่นในตัวสตรีทั้งสองคน

สารวัตรพลอย... พยัคฆ์สาวสีกากีผู้เด็ดเดี่ยว เชี่ยวชาญการรบประชิดตัวและยุทธวิธีการแทรกซึมทางน้ำอย่างหาตัวจับยาก ร่างกายที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อฟิตกระชับและสัญชาตญาณสัตว์ป่าของเธอพร้อมจะฉีกกระชากศัตรูทุกเมื่อ

และ บารอนเนสโซเฟีย... อดีตราชองครักษ์หญิงสายเลือดขุนนางยุโรปแห่งคาร์ลสไตน์ ผู้มีความสุขุม เยือกเย็น และแม่นยำดั่งเครื่องจักรสังหาร หลังจากที่ผมได้ช่วยชีวิตเธอและหลอมรวมเรือนร่างสวาทแนบแน่นในถ้ำลับริมหน้าผา บัดนี้เธอคือขุนพลหญิงคู่บัลลังก์ที่ยอมมอบทั้งชีวิต จิตวิญญาณ และเรือนร่างอันเย้ายวนให้แก่ผมแต่เพียงผู้เดียว

ลึกลงไปใต้เกลียวคลื่นอันมืดมิดและเหน็บหนาวของช่องแคบมะละกา...

ฟู่... ฟู่...

เสียงลมหายใจผ่านเครื่องช่วยหายใจวงจรปิดไร้ฟองอากาศ (Rebreather) ดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอในหน้ากากดำน้ำแบบเต็มหน้า (Full-Face Mask) สารวัตรพลอยในชุดดำน้ำยุทธวิธีรัดรูปสีดำขลับแนบเนื้อ ขับเน้นทรวดทรงองค์เอวส่วนเว้าส่วนโค้ง หน้าอกอวบเต่งตึงดันเนื้อผ้านีโอพรีนหนาแน่น และสะโพกกลมกลึงอันทรงพลัง กำลังใช้ตีนกบคาร์บอนไฟเบอร์แหวกว่ายผ่านมวลน้ำเย็นยะเยือกอย่างคล่องแคล่วว่องไว มือขวาของเธอกระชับปืนเล็กยาวใต้น้ำยิงเข็มลูกดอกทังสเตนความเร็วสูง (APS Underwater Assault Rifle) ไว้อย่างมั่นคง

เคียงข้างเธอคือ บารอนเนสโซเฟีย เรือนร่างสูงโปร่งระหงในชุดเว็ทสูทสีน้ำเงินเข้มรัดติ้ว ผิวขาวเนียนดุจงาช้างแม้จะถูกซ่อนอยู่ใต้ชุดดำน้ำ ทว่าสายรัดอุปกรณ์ยุทธวิธีที่รัดตึงรอบต้นขาและสะโพกผายกลับยิ่งเน้นสรีระอันเย้ายวนชวนหลงใหล นัยน์ตาสีฟ้าครามคมกริบกวาดมองผ่านกระจกหน้ากากดำน้ำ จ้องมองเครื่องสแกนโซนาร์พกพาในมือซ้ายอย่างไม่กะพริบตา

“ตรวจพบโครงสร้างเหล็กกล้าใต้ทะเลแล้วค่ะสารวัตร” เสียงหวานใสแต่ทุ้มลึกของโซเฟียดังกังวานผ่านหูฟังนำกระดูก (Bone Conduction Headset) ในช่องสื่อสารส่วนตัว “โครงสร้างขาตั้งของแท่นขุดเจาะน้ำมันซี สตาร์-เซเว่น มีการติดตั้งแผ่นสะท้อนคลื่นเรดาร์และตาข่ายดักตอร์ปิโดพลังงานไฟฟ้าแรงสูงรอบทิศทาง... และที่น่ากลัวกว่านั้นคือ มีโดรนลาดตระเวนใต้น้ำไร้คนขับติดตอร์ปิโดจิ๋วลาดตระเวนอยู่ห้าลำ!”

พลอยหรี่ตาลง มองผ่านความมืดใต้สมุทร แสงไฟนีออนสีแดงจากโดรนสังหารกำลังกวาดส่องไปทั่วบริเวณฐานรากของแท่นเหล็กมหึมา เงาของแท่นขุดเจาะขนาดยักษ์สูงตระหง่านเสียดฟ้า ขาเหล็กกล้าแปดต้นปักลึกสู่ก้นทะเล ดุจดั่งพญายมราชที่ยืนตระหง่านท้าทายพายุฝน

“พวกมันแปลงฐานขุดเจาะร้างให้กลายเป็นป้อมปราการลอยน้ำจริงๆ สินะ” พลอยส่งเสียงตอบกลับอย่างดุดัน “ผู้การสั่งการให้เราเปิดทางขึ้นสู่ดาดฟ้าฐานขุดเจาะให้ได้ก่อนที่แท่นยิงขีปนาวุธจะเริ่มกระบวนการชาร์จพลังงาน... โซเฟีย คุณจัดการโดรนสองลำทางกราบซ้าย ฉันจะล่อสามลำทางกราบขวาเอง!”

“รับทราบค่ะสารวัตร... เพื่อท่านผู้การนนท์ พวกเราจะล้มเหลวไม่ได้เด็ดขาด!”

พริบตานั้น สองพญาหงส์สาวใต้น้ำก็ดีดตัวพุ่งทะยานแหวกมวลน้ำออกไปคนละทิศทางอย่างรวดเร็วดุจเงาพราย!

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

เข็มลูกดอกทังสเตนใต้น้ำพุ่งแหวกสายน้ำด้วยความเร็วสูง ทะลวงเข้าใส่เลนส์กล้องและแผงวงจรขับเคลื่อนของโดรนสังหารสองลำแรกจนระเบิดประกายไฟช็อตดับวูบลงสู่ก้นทะเล ทว่าระบบเซนเซอร์ตรวจจับแรงดันน้ำของศัตรูกลับทำงานทันที!

หวืดดดด—! ปิ๊บๆๆๆ!

สัญญาณเตือนภัยใต้น้ำดังสะท้อนผ่านเกลียวคลื่น ประตูกลใต้ฐานขุดเจาะเปิดผางออก ฝูงนักดำน้ำคอมมานโดรับจ้างของโพรมีธีอุส โอเมก้า ในชุดเกราะขับเคลื่อนพลังน้ำจำนวนกว่าสิบนายพุ่งกรูกันออกมา พร้อมอาวุธปืนยิงกระสุนใต้น้ำแรงดันก๊าซ ระดมยิงเข้าใส่ทีมของพลอยและโซเฟียทันที!

ตูม! ตูม! ฟิ้วๆๆๆๆ!

กระสุนลูกดอกเหล็กแหวกมวลน้ำตัดผ่านฟองอากาศอย่างบ้าคลั่ง พลอยม้วนตัวหลบวิถีกระสุนได้อย่างเฉียดฉิว แผ่นหลังกระแทกเข้ากับเสาเหล็กขนาดใหญ่ เธออาศัยความคล่องแคล่วพุ่งเข้าประชิดนักดำน้ำศัตรูคนแรก ใช้มีดสั้นไททาเนียมใต้น้ำเสียบทะลวงเข้าที่คอหอยและตัดสายท่อออกซิเจนจนฟองอากาศทะลักทะลวง ร่างศัตรูดิ้นทุรนทุรายก่อนจะแน่นิ่งไป

ขณะเดียวกัน โซเฟียก็แสดงฝีมือระดับยอดราชองครักษ์ยุโรป เธอใช้เครื่องยิงลวดสลิงยิงยึดเกาะเข้ากับคานเหล็ก ดึงตัวเองพุ่งเข้าหาคอมมานโดศัตรูอีกสองนาย สองขาเรียวยาวอันทรงพลังในชุดเว็ทสูทหนีบเข้าที่ศีรษะของศัตรูคนแรกแล้วบิดกระชากจนกระดูกคอดังกร๊อบใต้น้ำ ก่อนจะหันปืนยิงเข็มทะลวงหน้ากากของอีกคนจนเลือดสีแดงฉานพวยพุ่งผสมผสานกับน้ำทะเลสีเข้ม

ทว่าบนผิวน้ำเบื้องบน... ศัตรูกลับเปิดฉากตอบโต้อย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่า!

บรึ้มมมมมมมมมมมมมมมม!

บนดาดฟ้าเหล็กของแท่นขุดเจาะน้ำมันซี สตาร์-เซเว่น แท่นปืนกลหนักต่อสู้อากาศยานอัตโนมัติขนาด 30 มม. สี่แท่น และแท่นปล่อยตอร์ปิโดหนักริมกราบแท่นขุดเจาะ เริ่มหมุนลำกล้องและระดมยิงถล่มลงมายังผิวน้ำและกองเรือรบพิทักษ์สันติภาพอย่างไม่ขาดสาย -่ากระสุนส่องวิถีสีส้มเพลิงพุ่งแหวกม่านฝนลงมาราวกับ-่าฝนดาวตก สะเก็ดกระสุนระเบิดผิวน้ำจนแตกกระจายเป็นวงกว้าง สกัดกั้นไม่ให้ทีมคอมมานโดใต้น้ำโผล่พ้นน้ำขึ้นไปบนแท่นขุดเจาะได้!

“รายงานจากสารวัตรพลอย! ผิวน้ำรอบแท่นขุดเจาะถูกล็อกเป้าด้วยปืนกลหนัก 30 มม. และแท่นยิงจรวดต่อต้านบุคคล! หน่วยคอมมานโดไม่สามารถโผล่พ้นน้ำเพื่อขึ้นบันไดลิงได้ครับ! หากฝืนขึ้นไปจะถูกยิงแหลกเป็นชิ้นๆ แน่นอน!”

เสียงรายงานบนสะพานเดินเรือ ร.ล. นเรศวรปราบไพรี ทำให้บรรยากาศตึงเครียดขึ้นถึงจุดแตกหัก

“แท่นยิงตอร์ปิโดบนแท่นขุดเจาะกำลังบรรจุตอร์ปิโดหนักชุดใหม่ คราวนี้เป็นตอร์ปิโดความเร็วสูงพิเศษหัวรบทำลายเรือบรรทุกเครื่องบิน หากยิงออกมา กองเรือของเราจะตกเป็นเป้านิ่งครับ!”

ผมกวาดสายตามองหน้าจอเรดาร์ ประเมินสถานการณ์ในเสี้ยววินาที

เรือรบขนาดใหญ่ไม่สามารถแล่นเข้าใกล้แท่นขุดเจาะในระยะประชิดได้เนื่องจากแนวหินโสโครกและทุ่นระเบิดใต้น้ำ หากใช้ขีปนาวุธระยะไกลยิงถล่มแท่นขุดเจาะ ตัวแท่นอาจพังทลายและทำให้ขีปนาวุธพลังงานจลน์เกิดการระเบิดทำลายล้างเป็นลูกโซ่ ก่อให้เกิดคลื่นสึนามิขนาดยักษ์ถล่มชายฝั่งมาเลเซียและภาคใต้ของไทย ซึ่งจะนำไปสู่ความสูญเสียชีวิตผู้บริสุทธิ์นับแสนคน

ทางเลือกเดียวที่มี... คือการบุกเข้าทำลายระบบป้องกันบนดาดฟ้าด้วยการโจมตีทางอากาศแบบผ่าตัดเฉพาะจุด แล้วนำกำลังบุกยึดห้องควบคุมด้วยตนเอง!

“เตรียมเครื่องบินขับไล่ขึ้นลงแนวดิ่ง สเตลธ์ F-35B ไลท์นิ่ง ทู บนลานบินท้ายเรือ!” ผมสั่งการเสียงกึกก้อง

“ท่านผู้การครับ! พายุโซนร้อนระดับห้ากำลังพัดผ่านช่องแคบ ทัศนวิสัยต่ำกว่าห้าร้อยเมตร ลมกรรโชกแรงกว่าหกสิบนอต การบินขึ้นในสภาพอากาศเช่นนี้อันตรายเกินไปครับ!” ผู้บังคับการเรือรบเตือนด้วยความห่วงใยสุดหัวใจ

ผมหันไปสบตานายทหารเรืออาวุโส แววตาของผมเปี่ยมด้วยประกายไฟแห่งความมุ่งมั่นอันไร้เทียมทาน

“ชีวิตของพลอย โซเฟีย และความมั่นคงของภูมิภาคนี้ แขวนอยู่บนเส้นด้าย... ในฐานะผู้บัญชาการ ผมไม่มีวันทอดทิ้งคนของผมไว้ข้างหลังเด็ดขาด!”

พูดจบ ผมก็ก้าวขายาวๆ ออกจากสะพานเดินเรือ มุ่งหน้าตรงไปยังห้องผลัดเปลี่ยนชุดนักบินทันที

เพียงไม่ถึงสามนาที ผมก็ก้าวออกมาสู่ลานบินท้ายเรือรบในชุดนักบินขับไล่ความกดอากาศสูงสีดำขลับ สวมหมวกนิรภัยพร้อมหน้าจอแสดงผลเสมือนจริงล้ำยุค ลมพายุและฝนกระหน่ำซัดร่างจนชุดเปียกชุ่ม ทว่าจิตวิญญาณแห่งพญาอินทรีของผมกลับลุกโชนดั่งเปลวสุริยะ

ผมปีนขึ้นสู่ห้องนักบินของเครื่องบินขับไล่ล่องหนล้ำยุค F-35B ฝาครอบกระจกค็อกพิทปิดลงอย่างสนิทแนบแน่น ตัดเสียงลมพายุภายนอกออกไป เหลือเพียงเสียงเครื่องยนต์เทอร์โบแฟนที่เริ่มหมุนส่งเสียงคำรามกระหึ่ม

วี้ดดดดดดดดดดด—! บรึ้มมมมมมม!

เครื่องยนต์ขับดันแนวดิ่งพ่นเปลวเพลิงสีฟ้าครามความร้อนสูงลงสู่แผ่นเหล็กทนความร้อนบนดาดฟ้าเรือ ตัวเครื่องลอยตัวขึ้นสู่ความสูงสามสิบเมตรอย่างนิ่งสนิท ท่ามกลางคลื่นลมที่ซัดเรือโครงเครง ก่อนที่ผมจะผลักคันเร่งไปข้างหน้าจนสุดกำลัง ท่อขับดันปรับมุมไปด้านหลัง พลันส่งเครื่องบินขับไล่พุ่งทะยานแหวกม่านพายุฝนออกไปด้วยความเร็วเหนือเสียงทันที!

ฟึ่บบบบบบบบบ—! ซูมมมมมมมมมมมม!

โซนาร์และเรดาร์ตรวจจับในหมวกบินของผมล็อกเป้าหมายแท่นขุดเจาะน้ำมันซี สตาร์-เซเว่น ที่อยู่ห่างออกไปห้าไมล์ทะเล บนยอดแท่นขุดเจาะ แสงไฟสปอร์ตไลท์และกระสุนปืนกลหนัก 30 มม. ยังคงระดมสาดใส่ผิวน้ำอย่างบ้าคลั่ง สารวัตรพลอยและโซเฟียรวมถึงหน่วยคอมมานโดกำลังถูกตรึงไว้ใต้ซากโครงสร้างเหล็กใต้น้ำ หากปล่อยไว้อีกไม่กี่นาที อากาศในถังออกซิเจนจะหมดลง

“พลอย โซเฟีย... ก้มหัวลงให้ต่ำที่สุด!” ผมส่งสัญญาณวิทยุความถี่เฉพาะลงสู่หูฟังของสองสาว “พญาอินทรีมาถึงแล้ว!”

เสียงของผมทำให้พลอยและโซเฟียที่กำลังซุ่มอยู่หลังเสาเหล็กใต้ผิวน้ำถึงกับใจเต้นระรัว ดวงตาของสองสาวเปล่งประกายด้วยความหวังและความรักอันท่วมท้น

“พี่นนท์...!” พลอยครางเรียกชื่อผมในหน้ากากดำน้ำ

“ท่านผู้การมาช่วยพวกเราแล้ว!” โซเฟียกำหมัดแน่น

บนท้องฟ้าเหนือช่องแคบมะละกา F-35B ภายใต้การควบคุมระดับพระกาฬของผมดำดิ่งลงมาจากม่านเมฆพายุสีดำสนิทดั่งสายฟ้าฟาด!

ศัตรูบนแท่นขุดเจาะเพิ่งสังเกตเห็นการมาเยือนของมัจจุราชเวหา พยายามหันกระบอกปืนกลหนัก 30 มม. เงยขึ้นฟ้าเพื่อยิงสกัด ทว่ามันช้าเกินไปเสียแล้ว!

“ล็อกเป้าหมายแท่นปืนกลหนักและแท่นปล่อยตอร์ปิโด... ปลดปล่อยจรวดนำวิถีเลเซอร์ความแม่นยำสูง กริมลิน สี่ลูก... ยิง!”

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

จรวดนำวิถีขนาดกะทัดรัดสี่ลูกพุ่งออกจากช่องเก็บอาวุธใต้ท้องเครื่องบินล่องหน แหวกสายฝนตรงเข้าหาเป้าหมายด้วยความเร็วแสง ก่อนจะพุ่งเสียบทะลวงเข้าสู่ศูนย์กลางของแท่นปืนกลหนักและคลังกระสุนตอร์ปิโดบนดาดฟ้าแท่นขุดเจาะอย่างแม่นยำระดับเซนติเมตร!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม! ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

เปลวเพลิงสีส้มแดงลูกมหึมาปะทุระเบิดขึ้นสู่ท้องฟ้าราตรี ฉีกกระชากแท่นปืนกลและฐานยิงตอร์ปิโดของศัตรูจนกลายเป็นเศษซากเหล็กแหลกละเอียด ปลิวกระจายลงสู่ทะเลดั่งพลุไฟแตกกระจาย เปลวไฟลุกท่วมดาดฟ้าชั้นนอก เผาผลาญทหารรับจ้างของโพรมีธีอุส โอเมก้า จนกรีดร้องหนีตายกันอลหม่าน

ผมไม่รอช้า ดึงคันบังคับเชิดหัวเครื่องบินขึ้น วนกลับมาเปิดระบบลอยตัวแนวดิ่ง (Hover Mode) เหนือลานจอดเฮลิคอปเตอร์ที่ว่างเปล่าบนยอดแท่นขุดเจาะ ก่อนจะนำเครื่องลงจอดอย่างนุ่มนวลและรวดเร็ว

ฝาครอบห้องนักบินเปิดผางออก ผมปลดเข็มขัดนิรภัย คว้าปืนเล็กยาวจู่โจมเก็บเสียง HK416 ติดกล้องเล็งความร้อนและเครื่องยิงลูกระเบิด กระโดดลงแตะพื้นดาดฟ้าเหล็กที่ร้อนระอุด้วยเปลวเพลิง ท่ามกลางสายฝนที่โหมกระหน่ำ

“พลอย โซเฟีย! เส้นทางปลอดภัยแล้ว บุกขึ้นมาทางบันไดฉุกเฉินทิศตะวันออกทันที!” ผมสั่งการผ่านวิทยุสื่อสาร

“รับทราบค่ะ!”

เบื้องล่างผิวน้ำ สารวัตรพลอยและบารอนเนสโซเฟียดีดตัวพุ่งทะยานขึ้นสู่ผิวน้ำทันที สองสาวถอดหน้ากากดำน้ำและถังออกซิเจนเหวี่ยงทิ้ง ยิงปืนฉมวกสลิงยึดราวบันไดเหล็กแล้วปีนป่ายขึ้นสู่โครงสร้างของแท่นขุดเจาะด้วยความรวดเร็วและคล่องแคล่วดั่งแมวป่า หน่วยคอมมานโดรบพิเศษอีกแปดนายรีบกระจายกำลังตามขึ้นมาคุ้มกันสะพานเชื่อมและบันไดลิงรอบทิศทาง

ปัง! ปัง! ปัง!

ทันทีที่พลอยโผล่พ้นขอบบันได ทหารยามของศัตรูสองคนที่รอดชีวิตจากการระเบิดก็ยกปืนขึ้นเล็ง ทว่าพยัคฆ์สาวสีกากีไวกว่า เธอตวัดปืนพกกลใต้น้ำยิงเข้าแสกหน้าศัตรูทั้งสองนายจนหงายหลังตกลงสู่ทะเลลึกเบื้องล่างอย่างแม่นยำ

โซเฟียก้าวขึ้นมาติดๆ เธอเหน็บปืนกลเบาไว้ข้างเอว ร่างกายเปียกปอนในชุดดำน้ำแนบเนื้อสะท้อนแสงไฟเปลวเพลิง ยิ่งขับเน้นความงามอันดุดันและเซ็กซี่บาดตา ทั้งสองสาวรีบวิ่งตรงเข้ามาสมทบกับผมที่หน้าประตูกลเหล็กกล้าบานยักษ์ที่นำไปสู่ห้องควบคุมหลัก

“ท่านผู้การคะ!” โซเฟียโผเข้ามาเคียงข้างผม แววตาสีฟ้าครามคู่งามเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นและโล่งอก สองแก้มเนียนเปียกชุ่มด้วยละอองฝน

“พี่นนท์! มาได้ทันเวลาพอดีจริงๆ ค่ะ ไม่อย่างนั้นพวกเราคงได้กลายเป็นปลาต้มอยู่ก้นทะเลแน่ๆ” พลอยกล่าวพลางระบายยิ้มหวานหยดย้อย แม้ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน เสน่ห์อันเร่าร้อนของเธอก็ยังคงแผ่ซ่านออกมาจนใจสั่น

ผมเอื้อมมือไปแตะไหล่ของสองสาวเบาๆ ถ่ายทอดความอบอุ่นและความมั่นใจให้ “พวกคุณทำได้ยอดเยี่ยมมาก... แต่ภารกิจยังไม่จบ เราต้องหยุดการยิงขีปนาวุธพลังงานจลน์เดี๋ยวนี้!”

ผมชี้ไปที่โครงสร้างใจกลางแท่นขุดเจาะ ซึ่งมีท่อไซโลขนาดยักษ์สูงเสียดฟ้า ฝาครอบทรงกลมด้านบนกำลังค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นส่วนหัวรบปลายแหลมสีดำด้านของ ‘ขีปนาวุธพลังงานจลน์ล่องหน’ ขนาดความยาวกว่ายี่สิบเมตร เสียงเครื่องกำเนิดไฟฟ้าพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าเหนี่ยวนำดังครางกระหึ่ม หวึ่งๆๆๆ ลำแสงสีฟ้าไอออนิกเริ่มเปล่งประกายรอบตัวขีปนาวุธ แสดงว่ามันกำลังเข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายของการนับถอยหลังจุดระเบิด!

“ประตูห้องควบคุมหลักเป็นเหล็กกล้าผสมไททาเนียมหนาหกนิ้ว ล็อกด้วยระบบรหัสดิจิทัลชีวมิติค่ะ” โซเฟียตรวจสอบแผงควบคุมข้างประตูอย่างรวดเร็ว

“ถอยไป!”

ผมสั่งการเด็ดขาด ก่อนจะหยิบระเบิดพลาสม่าแรงดึงดูดขนาดกะทัดรัดสองลูกแปะเข้าที่บานพับไฮดรอลิกของประตูเหล็ก แล้วดึงสลักหน่วงเวลาสามวินาที

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด... ตูมมมมมมมมมมม!

คลื่นความร้อนพลาสม่าสีฟ้าขาวหลอมละลายสลักเหล็กกล้าจนขาดสะบั้น ประตูบานยักษ์พังครืนล้มลงไปข้างในทันที!

“บุก!”

ผมถือปืน HK416 พุ่งทะยานเข้าไปในห้องควบคุมหลักเป็นคนแรก ตามด้วยพลอยและโซเฟียที่คอยระวังปีกซ้ายขวาอย่างรู้ใจ

ภายในห้องควบคุมหลักทรงกลมขนาดใหญ่ ผนังห้องเต็มไปด้วยหน้าจอคอมพิวเตอร์และเซิร์ฟเวอร์เรืองแสงสีเขียวและน้ำเงิน เจ้าหน้าที่เทคนิคและทหารรับจ้างระดับหัวกะทิของโพรมีธีอุส โอเมก้า กว่าหกนายในชุดเกราะยุทธวิธีรีบหันปืนเล็งมาที่พวกเรา

ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! ปังๆๆๆๆๆๆๆ!

เสียงปืนดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนไปทั่วห้องควบคุม!

ผมเหนี่ยวไกสังหารด้วยความเร็วระดับเหนือมนุษย์ กระสุนเจาะเกราะทะลวงเข้าขั้วหัวใจของหัวหน้าชุดคุ้มกันและทหารรับจ้างสองนายแรกล้มคว่ำจมกองเลือดทันที พลอยพุ่งตัวสไลด์ไปกับพื้นเหล็ก หลบวิถีกระสุนแล้วยิงเสยคางศัตรูนายที่สามจนกระเด็น ขณะที่โซเฟียหมุนตัวตวัดลูกเตะกวาดขาพับของศัตรูนายที่สี่ให้ล้มลง ก่อนจะจ่อยิงซ้ำเข้าที่ขมับอย่างเฉียบขาดไร้ความปรานี!

ส่วนทหารสองนายสุดท้ายพยายามจะกดปุ่มปล่อยขีปนาวุธฉุกเฉิน ผมขว้างมีดสั้นยุทธวิธีเสียบทะลุมือของคนแรกจนติดแน่นกับโต๊ะควบคุม แล้วพุ่งเข้าประชิดหักคอคนที่สองจนสิ้นใจคาที่!

การต่อสู้อันดุเดือดเลือดพล่านกินเวลาไม่ถึงยี่สิบวินาที ศัตรูทั้งหมดในห้องควบคุมถูกกำราบจนราบคาบ!

กลิ่นควันปืน คราบเลือดอุ่นจัด และกลิ่นโอโซนจากวงจรไฟฟ้าลอยคละคลุ้งไปทั่วห้อง พลอยและโซเฟียหอบหายใจกระเส่า แผงอกอวบอิ่มของสองสาวยกกระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะชีพจรที่เต้นระรัว เหงื่อกาฬซึมผ่านไรผมและผิวเนื้อเนียน ทั้งสองสาวหันมายิ้มให้ผมด้วยความภาคภูมิใจ

“เรายึดห้องควบคุมได้แล้วค่ะพี่นนท์!” พลอยร้องขึ้นอย่างดีใจ

“รีบหยุดการนับถอยหลังของขีปนาวุธเดี๋ยวนี้เลยค่ะท่านผู้การ!” โซเฟียรีบก้าวเข้าไปที่คอนโซลควบคุมหลักขนาดใหญ่ใจกลางห้อง

ผมรีบสาวเท้าเข้าไปยืนหน้าจอควบคุมหลัก นิ้วมืออันแข็งแกร่งและว่องไวกดแป้นพิมพ์เพื่อป้อนรหัสลบล้างคำสั่งยุทธวิธีระดับสากล เพื่อหยุดยั้งระบบปล่อยจรวดพลังงานแม่เหล็กไฟฟ้า

ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...

บนหน้าจอแสดงผลขนาดมหึมา สัญลักษณ์การปล่อยขีปนาวุธพลังงานจลน์หยุดชะงักลง ไฟเตือนภัยสีส้มบนท่อไซโลภายนอกดับวูบ ขีปนาวุธมฤตยูถูกตัดการเชื่อมต่อพลังงานและล็อกกลับคืนสู่แท่นยึดอย่างปลอดภัย วิกฤตการณ์ระดับมหาอำนาจที่จะทำลายล้างเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ถูกระงับไว้ได้ทันท่วงที!

“สำเร็จแล้ว...” โซเฟียถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก เธอยกมือขึ้นปาดเหงื่อบนหน้าผาก นัยน์ตาสีฟ้าครามทอดมองผมด้วยความเสน่หาและเทิดทูนอย่างสุดซึ้ง ร่างระหงขยับเข้ามาแนบชิดแขนของผม กลิ่นกายหอมกรุ่นผสมกลิ่นไอน้ำเค็มจากตัวเธอเย้ายวนใจอย่างประหลาด

“พญาอินทรีของเราช่วยชีวิตคนนับล้านไว้อีกครั้งแล้วนะคะ” พลอยขยับเข้ามายืนแนบชิดอีกข้าง มือเรียวนุ่มของเธอกุมมือผมไว้แน่น สัมผัสถึงความร้อนผ่าวและความแข็งแกร่งที่เธอหลงใหล

ผมยกยิ้มมุมปาก เตรียมที่จะสั่งการให้กองเรือพิทักษ์สันติภาพส่งเฮลิคอปเตอร์ลำเลียงพลเข้ามาควบคุมพื้นที่แท่นขุดเจาะและลากจูงโครงสร้างทั้งหมดกลับสู่ฐานทัพ

ทว่าในวินาทีนั้นเอง...

กริ๊ก!

เสียงกลไกเซิร์ฟเวอร์ใต้คอนโซลควบคุมหลักกลับส่งเสียงลึกลับดังขึ้นอย่างผิดปกติ!

ไฟนีออนสลัวสีฟ้าครามในห้องควบคุมหลักพลันดับวูบลงชั่วขณะ ก่อนที่ระบบไฟฉุกเฉินสีแดงก่ำดั่งโลหิตจะสว่างวาบขึ้นมาแทนที่ พร้อมกับเสียงไซเรนความถี่สูงแหลมบาดแก้วหูที่แผดร้องก้องกังวานไปทั่วแท่นขุดเจาะน้ำมันร้าง!

วี้ดดดดดดดดด—! วี้ดดดดดดดดด—!

บนหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดยักษ์ตรงหน้าพวกเรา ตัวอักษรสีเขียวที่เคยแสดงผลยกเลิกขีปนาวุธถูกลบหายไปอย่างฉับพลัน ปรากฏเป็นสัญลักษณ์หัวกะโหลกสีเลือดและตราสัญลักษณ์สามเหลี่ยมลึกลับของ ‘โพรมีธีอุส โอเมก้า’ พร้อมกับตัวเลขดิจิทัลสีแดงสดขนาดมหึมาที่กำลังกะพริบและนับถอยหลังอย่างรวดเร็ว!

02:59... 02:58... 02:57...

เสียงสังเคราะห์อัตโนมัติอันเย็นยะเยือกของระบบคอมพิวเตอร์ดังก้องกังวานสะท้อนไปทั่วห้องควบคุม:

[ตรวจพบการบุกรุกห้องควบคุมหลัก... ระบบโปรโตคอล ‘โอเมก้า ซีโร่’ ทำงาน... การระเบิดทำลายตัวเองของแท่นขุดเจาะและหัวรบพลังงานจลน์ใต้ฐานรากได้เริ่มต้นขึ้น... เวลาที่เหลือก่อนการทำลายล้างสมบูรณ์: สองนาทีห้าสิบห้าวินาที!]

“อะไรกันน่ะ?!” พลอยเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด สองมือกระชับปืนแน่น ใบหน้าคมสวยซีดเผือดลงทันควัน

“ระบบนิรภัยป้องกันการยึดครองอัตโนมัติ!” โซเฟียร้องเสียงหลง ร่างระหงสั่นสะท้านขึ้นมาทันที “ระเบิดพลาสม่าใต้ฐานรากแท่นขุดเจาะ... มันจะระเบิดทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างในรัศมีห้ากิโลเมตรเป็นจุณในอีกสามนาที!”

หน้าปัดดิจิทัลยังคงนับถอยหลังอย่างไร้ความปรานี...

02:50... 02:49... 02:48...

ประตูเหล็กไฮดรอลิกทุกบานรอบห้องควบคุมถูกระบบตัดไฟล็อกตายลงอย่างสมบูรณ์แบบ ขังพวกเราทั้งสามคนไว้ภายในรังมรณะกลางช่องแคบมะละกา!

คลื่นยักษ์ภายนอกโหมกระหน่ำซัดสาดรุนแรง เปลวเพลิงสีแดงฉานสะท้อนผ่านหน้าต่างกระจกหนา...

เวลาแห่งชีวิตของผม สารวัตรพลอย และบารอนเนสโซเฟีย กำลังนับถอยหลังสู่ความตายในอีกไม่ถึงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบวินาที!