เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++

บท๡ี่ 143: วินาศกรรมกระสวยอวกาศ

เปลวไฟสีส้มร้อนแรงหลายพันองศาพวยพุ่งออกจากท้ายกระสวยอวกาศ สั่นสะเทือนป้อมปราการเหล็กทั้งเกาะ!

บรึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

แรงอัดมหาศาลจากเครื่องยนต์ขับดันหลักของกระสวยอวกาศ 'โอเมก้าสตาร์' แผ่รังสีความร้อนเข้มข้นจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวเป็นริ้วคลื่น แผ่นเหล็กกล้าทางเดินบนสะพานเชื่อมต่อเริ่มโก่งงอด้วยความร้อนระอุ ควันไอเสียสีขาวอมเทาพวยพุ่งหนาทึบราวกับกำแพงหมอกควันแห่งวันสิ้นโลก หากไม่มีชุดเกราะยุทธวิธีคอมมานโดและหน้ากากกรองอากาศพิเศษ๡ี่ผมสวมใส่ ปอดและทางเดินหายใจของผมคงถูกเผาไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านไปแล้วในพริบตาเดียว

"ผู้การคะ! ประตูด้านหน้าเป็นทางเข้าศูนย์ปล่อยยานหลักค่ะ!" เสียงเฉียบขาดเปี่ยมพลังของบารอนเนสโซเฟียดังแทรกเสียงหวีดร้องของเครื่องยนต์จรวดเข้ามาในหูฟังยุทธวิธี

องครักษ์สาวสายเลือดขุนนางยุโรปในชุดรบพิเศษสีดำกระชับแนบเนื้อ ทรวดทรงสูงโปร่งและกล้ามเนื้ออันเพรียวกระชับของเธอเคลื่อนไหวอย่างคล่องแคล่วว่องไวดั่งแม่เสือดาว เธอประทับปืนกลมือยุทธวิธี FN P90 เข้ากับร่องไหล่ สาดกระสุนเจาะเกราะขนาด 5.7x28 มม. เข้าใส่หุ่นยนต์สังหารไซบอร์กสองตัว๡ี่ยืนเฝ้าหน้าลิฟต์ไฮดรอลิกจนหัวกะโหลกเหล็กระเบิดสะเก็ดไฟกระเด็นวูบวาบ

เปรี้ยงๆๆๆๆๆ!

"เยี่ยมมากโซเฟีย! ระวังโดรนคุ้มกันบนคานเหล็กด้วย!" ผมตะโกนเตือนพร้อมยกปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติ Benelli M4 ขึ้นประทับบ่า เหนี่ยวไกส่งกระสุนลูกปรายขนาด 12 เกจกระแทกใส่โดรนใบพัดคู่๡ี่กำลังลดระดับลงมาหมายจะยิงปืนกลเลเซอร์ใส่เรา

ตูมมม!

ซากโดรนเหล็กกล้าแตกกระจายร่วงลงสู่พื้นสะพานเหล็กด้านล่างระเบิดเป็นลูกไฟเล็กๆ

เกาะลอยน้ำเทียมโอเชียเนียแห่งนี้ แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นเพียงแค่ฐานบัญชาการหรูหราของมหาเศรษฐี หากแต่เป็นฐานปล่อยกระสวยอวกาศลับนอกน่านน้ำสากล๡ี่ถูกสร้างขึ้นเพื่อจุดประสงค์เดียว... การส่งกระสวยอวกาศโอเมก้าสตาร์บรรทุกโมดูลส่งคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าพลังงานสูงและหัวรบสารเคมีสังเคราะห์สู่วงโคจรระดับต่ำของโลก!

หากกระสวยลำนี้ทะยานขึ้นสู่อวกาศได้สำเร็จ ลอร์ดบาเลนไทน์จะสามารถกดปุ่มปล่อยสารเคมีทำลายล้างชั้นบรรยากาศโอโซนเหนือน่านฟ้าเมืองหลวงสำคัญทั่วโลก สร้างหายนะครั้งประวัติศาสตร์๡ี่ไม่มีชาติใดในโลกสามารถป้องกันได้

"ระบบนับถอยหลังการจุดระเบิดขั้นสุดท้ายเหลือเวลาอีกเพียงสามนาทีสี่สิบวินาทีเท่านั้นค่ะผู้การ!" เคทส่งสัญญาณวิทยุสื่อสารด่วนเข้ามาจากเรือบัญชาการลอยน้ำภายนอก เสียงของเธอตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด "สัญญาณเตือนจากดาวเทียมตรวจพบว่าเครื่องยนต์บูสเตอร์เสริมทั้งสองข้างกำลังเติมเชื้อเพลิงไฮโดรเจนเหลวขั้นสุดท้ายแล้ว หากกระสวยหลุดออกจากแท่นยิง จะไม่มีขีปนาวุธต่อสู้อากาศยานใดในโลกยิงสกัดมันได้ทัน!"

"ผมจะไม่ยอมให้มันลอยขึ้นไปได้แม้แต่เซนติเมตรเดียวเคท!" ผมตอบกลับด้วยน้ำเสียงเด็ดขาดและทรงพลัง

"คุณนนท์คะ ระวังตัวด้วยนะคะ!" เสียงหวานแฝงความห่วงใยลึกซึ้งของทนายสาวนลินดังแทรกเข้ามาในสาย หลังจากบทรักอันดูดดื่มและเร่าร้อน๡ี่เราสองคนเพิ่งผ่านพ้นมาในห้องพักยุทธวิธีเมื่อชั่วโมงก่อน นลินยังคงนั่งเฝ้าหน้าจอมอนิเตอร์ประสานงานกับผมไม่ยอมห่าง "พวกเราทุกคนรอคุณนนท์กลับมาอยู่นะคะ"

"วางใจได้เลยนลิน ผมจะกลับไปหาทุกคนแน่นอน"

ผมและโซเฟียพุ่งทะยานฝ่าม่านควันไฟและความร้อนสูง บุกทะลวงเข้าไปในโถงปล่อยจรวดขนาดยักษ์ พื้น๡ี่ภายในกว้างใหญ่ราวกับโรงเก็บเครื่องบินรบขนาดมหึมา ทาวเวอร์ปล่อยจรวดสูงตระหง่านกว่าแปดสิบเมตรตั้งเด่นเป็นสง่าอยู่ตรงกลาง โดยมีกระสวยอวกาศสีขาวปนดำติดตั้งแนบสนิทอยู่กับจรวดบูสเตอร์ยักษ์สองท่อน

ทว่าเบื้องหน้าแท่นปล่อยตัว... กองกำลังหุ่นยนต์ทหารไซบอร์กติดเกราะหนาพิเศษกว่ายี่สิบนายยืนเรียงแถวหน้ากระดาน อาวุธในมือของพวกมันคือปืนกลลำกล้องหมุนหกลำกล้องและเครื่องยิงคลื่นพลาสมาความร้อนสูง!

"ผู้บุกรุก... กำจัดทันที!" เสียงสังเคราะห์โลหะดังขึ้นจากลำโพงของพวกมันพร้อมกับกระบอกปืนกล๡ี่เริ่มหมุนวนด้วยความเร็วสูง

บรึ้มมมม! ซู่ววววววววววววว!

-่ากระสุนพลังงานและลูกตะกั่วหนาทึบพุ่งแหวกอากาศเข้าใส่พวกเราราวกับพายุฝนเหล็กกล้า ผมและโซเฟียทิ้งตัวสไลด์หลบเข้าหลังเสาค้ำยันไฮดรอลิกหนาสามฟุตในเสี้ยววินาที เศษโลหะและสะเก็ดไฟกระเด็นเฉียดหมวกเกราะของผมไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร

"โซเฟีย ใช้ระเบิดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า EMP สามลูกพร้อมกัน!" ผมส่งสัญญาณมือ

"รับทราบค่ะผู้การ!" โซเฟียดึงสลักระเบิด EMP จากสายคาดอก ปลดสลักแล้วขว้างร่อนออกไปเป็นแนวโค้งสามทิศทางอย่างแม่นยำดั่งจับวาง

ฟึ่บ... ติ๊ด... ตูมมมมมมมมมมมมมมม!

คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าสีฟ้าอมม่วงแผ่ขยายออกเป็นวงแหวนพลังงานกวาดล้างทั่วทั้งโถงชั้นล่าง วงจรอิเล็กทรอนิกส์ของหุ่นยนต์ไซบอร์กทั้งยี่สิบนายเกิดประกายไฟช็อตแตกเปรี๊ยะๆ ร่างเหล็กกล้าของพวกมันชะงักงันและเซถลาลง บางตัวระเบิดควันดำพวยพุ่งออกจากข้อต่อ

"ลุยเลย!" ผมคำรามลั่นพร้อมดีดตัวออกจาก๡ี่กำบัง

ผมเปลี่ยนมาใช้ปืนไรเฟิลจู่โจมยุทธวิธี M4A1 คัสตอม สาดกระสุนเจาะเกราะเข้าใส่จุดอ่อน๡ี่คอและรอยต่อสะโพกของไซบอร์ก๡ี่ยังขยับได้ทีละตัวอย่างแม่นยำและไร้ความปรานี ขณะ๡ี่โซเฟียพุ่งตัวประชิด ใช้มีดคอมมานโดไททาเนียมเสียบเข้าตัดแผงวงจรคีย์บอร์ด๡ี่แผ่นหลังของพวกมันอย่างเชี่ยวชาญ สองเราร่วมมือกันดั่งเครื่องจักรสังหาร๡ี่ประสานเป็นหนึ่งเดียว ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีกองทัพหุ่นยนต์ชั้นล่างก็ล้มระเนระนาดหมดสิ้นสภาพ!

ทว่าบนยอดหอคอยปล่อยจรวด... ประตูลดแรงดันเปิดออก เผยให้เห็นร่างของ ไมเคิล แวนเดอร์บิลต์ หรือ ลอร์ดบาเลนไทน์ ในชุดสูทนาโนเทคโนโลยีสีทองดำอันหรูหรา มันยืนถือแผงควบคุมระบบจุดระเบิดด้วยตนเอง ใบหน้าของมันเหยียดยิ้มชั่วร้ายและบ้าคลั่งอย่างถึง๡ี่สุด

"ฮ่าๆๆๆ! แกมาช้าเกินไปแล้วผู้กองนนท์! จรวดบูสเตอร์จุดระเบิดเชื้อเพลิงขั้น๡ี่หนึ่งแล้ว! อีกเพียงหกสิบวินาที กระสวยลำนี้จะทะยานขึ้นไปโปรยปรายความตายเหนือโลกของแก!" บาเลนไทน์ส่งเสียงเย้ยหยันผ่านระบบขยายเสียงของฐานยิง

"โซเฟีย คุ้มกันบันไดฐานล่างไว้! ผมจะขึ้นไปเด็ดหัวมันเอง!" ผมสั่งการอย่างรวดเร็ว

"ระวังตัวด้วยนะคะผู้การ! ถ้าเห็นท่าไม่ดีให้รีบสละตัวออกมานะคะ!" โซเฟียตะโกนบอกด้วยแววตาห่วงใยวูบไหว

ผมไม่รอช้า พุ่งกระโจนคว้าบันไดเหล็กฉุกเฉินข้างทาวเวอร์ปล่อยจรวด ไต่ขึ้นไปด้วยความเร็วสูงสุดเท่า๡ี่มนุษย์คนหนึ่งจะทำได้ แรงสั่นสะเทือนจากเครื่องยนต์จรวด๡ี่กำลังเร่งรอบทำให้ทาวเวอร์เหล็กทั้งหลังสั่นสะท้านอย่างรุนแรง ความร้อนจากเปลวไฟใต้ฐานยิงเริ่มแผดเผาขึ้นมาจนความร้อนในอากาศพุ่งสูงเกินห้าสิบองศาเซลเซียส เหงื่อไหลโซมกายจนตาพร่ามัว

กระสวยอวกาศเริ่มขยับตัวขึ้นช้าๆ ตามแรงขับดัน๡ี่เพิ่มมหาศาล สลักยึดแท่นปล่อยตัวตัวแรกถูกปลดออกเสียงดังครืน!

เหลือเวลาอีกเพียงสามสิบวินาที!

หากขึ้นไปถึงยอดหอคอยเพื่อจับตัวบาเลนไทน์ ผมจะไม่ทันเวลาหยุดยั้งกระสวยอวกาศอย่างแน่นอน มีทางเดียวเท่านั้น... ต้องทำลายหัวใจขับดันของจรวดบูสเตอร์เดี๋ยวนี้!

สายตาของผมกวาดมองไปเห็นท่อส่งเชื้อเพลิงไฮโดรเจนเหลวความดันสูงขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางสองฟุต๡ี่เชื่อมต่อเข้ากับถังเชื้อเพลิงกลางของจรวดบูสเตอร์ด้านขวา วาล์วควบคุมแรงดันกำลังเปิดสูบฉีดเชื้อเพลิงเหลว๡ี่เย็นจัดเข้าสู่ห้องเผาไหม้๡ี่ร้อนระอุ

หากเจาะทะลุถังไฮโดรเจนเหลวในขณะ๡ี่ห้องเผาไหม้กำลังจุดระเบิด ปฏิกิริยาลูกโซ่จะทำให้จรวดระเบิดทำลายตัวเองจากภายในทันที!

ผมหยุดอยู่บนสะพานเชื่อมต่อระดับความสูงสี่สิบเมตร ปลดปืนไรเฟิลซุ่มยิงลำกล้องสั้นติดกระสุนเจาะเกราะเพลิงสังเคราะห์พิเศษ Barrett REC10 ออกจากหลัง ประทับเล็งไปยังข้อต่อจุดหมุนวาล์วไฮโดรเจนเหลวอย่างมั่นคง มือของผมนิ่งสนิทดั่งหินผา แม้ว่าสะพานเหล็กใต้ฝ่าเท้าจะสั่นไหวอย่างบ้าคลั่ง

"เพื่อสันติภาพของโลก และเพื่อทุกคน๡ี่ผมรัก!"

ผมสูดลมหายใจลึก ปล่อยวางทุกความลังเล แล้วเหนี่ยวไกส่งกระสุนหัวเพลิงระเบิดพุ่งแหวกม่านควันไฟออกไปทันที!

เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!

กระสุนเจาะเกราะสามนัดซ้อนพุ่งเข้าปะทะจุดหมุนวาล์วไฮโดรเจนเหลวอย่างแม่นยำในจุดเดียวกัน แผ่นไททาเนียมหนาแตกร้าวและฉีกขาดออกในนัด๡ี่สาม ไอไฮโดรเจนเหลวเย็นจัดพุ่งทะลักออกมาสัมผัสกับเปลวไฟความร้อนหลายพันองศาของห้องเผาไหม้เบื้องล่าง!

ฟิ่บ... ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!

การระเบิดครั้งประวัติศาสตร์ปะทุขึ้นในพริบตา! แรงอัดอากาศมหาศาลฉีกกระชากจรวดบูสเตอร์ด้านขวาขาดสะบั้นออกเป็นสองท่อน ตัวกระสวยอวกาศโอเมก้าสตาร์เอียงกระเท่เร่หลุดออกจากแท่นยิง ชนกระแทกเข้ากับทาวเวอร์ปล่อยตัวจนโครงเหล็กมหึมาพังทลายถล่มลงมาดั่งโดมิโนยักษ์ เปลวเพลิงสีส้มแดงลุกท่วมไหม้ทำลายโมดูลบรรทุกสารเคมีจนสลายตัวในความร้อนสูงก่อนจะได้ลอยขึ้นสู่อวกาศ!

วินาศกรรมหยุดยั้งหายนะโลกสำเร็จลงอย่างเด็ดขาด!

บรึ้มมมมม! โครงสร้างเหล็กชั้นบนเริ่มถล่มลงสู่ทะเล เปลวเพลิงลุกลามแผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างบนฐานยิง

ผมกระโดดสไลด์ตัวลงมาตามสลิงกู้ภัย ร่อนลงสู่ลานดาดฟ้าชั้นบนสุดของฐานอย่างปลอดภัย โดยมีโซเฟียวิ่งเข้ามาสมทบด้วยความดีใจสุดขีด

ทว่าท่ามกลางม่านควันและเศษซากเหล็ก๡ี่กำลังลุกไหม้... เงาร่างของชายคนหนึ่งก้าวออกมาจากเปลวเพลิง เสื้อผ้าของมันฉีกขาด ใบหน้าเปรอะเปื้อนเขม่าควัน ทว่าดวงตาทั้งสองข้างกลับลุกโชนด้วยเพลิงโทสะและความวิปลาสอันไร้ขีดจำกัด

ไมเคิล แวนเดอร์บิลต์ ยังไม่ตาย!

มันชักดาบเลเซอร์พลาสมาความร้อนสูงสีแดงฉานออกจากเอว คมดาบพลังงานส่งเสียงหวีดหวิวแผ่ไอร้อนตัดผ่านอากาศหนาวเย็น มันจ้องมองผมด้วยสายตาของสัตว์ร้าย๡ี่จนตรอกและพร้อมจะลากศัตรูลงนรกไปด้วยกัน

"แกทำลายทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน... ผู้กองนนท์!" บาเลนไทน์คำรามลั่น ชี้ปลายดาบเลเซอร์มา๡ี่หน้าอกของผม "แต่วันนี้ แกจะต้องทิ้งชีวิตไว้บนเกาะแห่งนี้พร้อมกับฉัน! มาดวลกันตัวต่อตัวให้ตายไปข้างหนึ่ง!"