เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++
บที่ 165: บุกทะลวงสถานีอวกาศมรณะ
ประกายไฟจากการปะทะโลหะอวกาศระเบิดสว่างวาบกลางาเวิ้งว้างอันไร้เียงสุญญากาศ
แสงวาบีส้มอมฟ้ากระจายตัวเป็นวงแหวนพลาสมาาร้อนสูง สะท้อนวูบวาบลงบนกระจกครอบหมวกนิรภัยชุดเกราะควอนตัมี่ผมสวมอยู่ เศษซากชิ้นส่วนเกราะโลหะผสมไททาเนียม-คาร์บอนโดรนสกัดกั้นลำหนึ่งหมุนคว้างอย่างไร้น้ำหนัก ก่อนจะแตกสลายเป็นผุยผงเมื่อโดนคลื่นาร้อนกลืนกิน ท่ามกลางฉากหลังี่เป็นม่านกำมะหยี่ีดำสนิทห้วงอวกาศลึก ประดับประดา้ประกายดาวระยิบระยับนับล้านดวง และเงาร่างมหึมาอันน่าสะพรึงกลัวเป้าหมายสำคัญ
เบื้องหน้าเราในระยะสายตาไม่ถึงสิบิโเ คือสถานีอวกาศรบายักษ์ "เดธ สตาร์ลิ่ง-โอเมก้า" (Death Starling-Omega) ฐานทัพบัญชาการลอยฟ้ากองำัเนบิวลาทมิฬ (Dark Nebula Syndicate) โ้าโลหะีดำทะมึนูปแปดเหลี่ยม้ชั้นาเส้นผ่านศูนย์กลาง่ายี่สิบิโเ ลอยะ่าท้าทายามืดมิดวงโคจรั้ ป้อมปืใญ่ลำแสงุาและแ่ยิงีปาุต่อต้านารบนับร้อยกระบอกติดตั้งเรียงรายอยู่ตามโ้าเหล็กกล้า ราวกับหนามแหลมอสูรกายแห่งจักรวาลี่พร้อมจะฉีกกระชากผู้บุกรุกทุกคนให้แหลกละเอียด
"ระบบเตือนภัยีปาุล็อคเป้าหมาย! ลำแสงุาาเข้มข้นสูงำัชาร์จพลังงานี่ป้อมปืนหลักทิศสองนาฬิกาค่ะ พี่นนท์!"
เียงหวานใสทว่าเฉียบขาดและเต็มไป้าตื่นตัว แคทเธอรีน หรือ เคท สายลับสาวระดับตำนานแห่งอินเตอร์โพล ดังผ่านระบบสื่อสารประสาทควอนตัมเข้ามาในหมวกเกราะผม เธอประจำอยู่ี่ตำแหน่งต้นหนและควบคุมระบบเรดาร์ตรวจจับ สองมือเรียวภายใต้ถุงมือเกราะนาโนขยับแป้นควบคุมอย่างว่องไว นัยน์ตาีเฮเซลหลังแผงหน้าปัดสะท้อนแสงไฟกระพริบีแดงเตือนภัย
"ตรวจพบการเหนี่ยวนำสนามแม่เหล็กไฟฟ้าำัสูง ปืใญ่ลำแสงุาโฟกัสพลังงานเกินเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์แล้ว! มันเล็งตรงมาี่เราค่ะ!"
มิเชล สายลับสาวลูกครึ่งพราวเสน่ห์ี่นั่งประจำตำแหน่งพลยิงและระบบแจมสัญญาณสื่อสาร ร้องเตือนขึ้นมาติดๆ กัน สัดส่วนโค้งเว้าอันระทึกใจเธอถูกห่อหุ้ม้ชุดเกราะควอนตัมีม่วงเข้มรัดรูปี่ออกแบบมาเฉพาะตัว ใบหน้าสวยคมฉายแววจริงจัง สองตาจับจ้องหน้าจอโฮโลแกรมสามมิติี่แสดงเส้นทางการยิงศัตรู
"ทุกคนยึดตัวให้แน่น ปรับแรงเฉื่อยเทียมขึ้นสู่ระดับสูงสุด!"
ผมส่งเียงคำรามสั่งการอย่างหนักแน่นและสุขุม พลตำรวจเอก นนท์ ยอดบุรุษผู้ผ่านสมรภูมิรบชี้เป็นชี้ตายมานับครั้งไม่ถ้วน สองมือผมจับคันบังคับควบคุมากระสวยอวกาศจู่โจมเร็วพิเศษ "ฟอลคอน-เอ็กซ์" (Falcon-X) แน่น สายตาคมกริบกวาดมองการเคลื่อนี่ข้อมูลวิถีกระสุนบนหน้าปัดกระจกหน้า
ฟิ้ววววววววว! ตูมมมมมมมมมม!
ลำแสงุาีแดงฉานามหึมาพุ่งแหวกสุญญากาศออกมาจากป้อมปืนยักษ์สถานีอวกาศ ลำแสงนั้นร้อนแรงจนบิดเบือนมิติช่องว่างรอบข้าง หากาฟอลคอน-เอ็กซ์ถูกยิงปะทะตรงๆ เพียงเี้ยววินาที เกราะพลังงานและตัวาทั้งหมดจะระเหิดกลายเป็นไอในทันที
ทว่า ผมไม่ปล่อยให้าตายเอื้อมมือมาแตะต้องเราได้ง่ายๆ!
ผมกระชากคันเร่งไอพ่นุาขับดันไปข้างหน้าจนสุดำั พร้อมกับตวัดคันบังคับเลี้ยวเฉียงทำมุมหกสิบองศาในเี้ยววินาที าฟอลคอน-เอ็กซ์หมุนควงสว่านตามแนวดิ่ง พุ่งหลบวิถีลำแสงุาี่เฉียดผิวาไปเพียงไม่กี่เมตร ไอาร้อนลำแสงเผาผลาญจนเซนเซอร์ภายนอกส่งเียงกรีดร้องเตือน ทว่าตัวายังคงพุ่งทะาต่อไปข้างหน้า้าเร็วเหนือจินตนาการ
"หลบพ้นแล้วค่ะ! เยี่ยมยอดมากค่ะพี่นนท์!" เคทอุทาน้าตื่นเต้น นัยน์ตาีเฮเซลเปล่งประกายชื่นชมในฝีมือการขับขี่อันไร้เทียมทานผม
"อย่าวางใจ! ป้อมปืนรองอีกสิบสองจุดำัยิงปูพรมสกัดกั้น!" ผมตะโกนบอก พร้อมกับกดสวิตช์ปล่อยแกลบกวนสัญญาณสนามแม่เหล็กและพลุาร้อนล่อเป้า
กระสุนพลาสมาและลำแสงเลเซอร์นับร้อยสายพุ่งเข้ามาดั่ง-่าฝนดาวตก สว่างไสวไปทั่วผืนฟ้าอันมืดมิด ผมโยกคันบังคับหลบหลีกซ้ายขวาอย่างคล่องแคล่ว พลิกแพลงท่วงท่าการบินตามสัญชาตญาณนักรบี่ได้รับการขัดเกลามาอย่างสมบูรณ์แบบ าฟอลคอน-เอ็กซ์เปรียบเสมือนนกอินทรีเหล็กี่เต้นระบำอยู่ท่ามกลางดงกระสุนมรณะ ลอดผ่านช่องว่างระหว่างลำแสงได้อย่างปาฏิหาริย์
"มิเชล ยิงกลับ้ตอร์ปิโดควอนตัม ทำลายเซนเซอร์ตรวจจับป้อมปืนหลักเดี๋ยวนี้!" ผมออกคำสั่ง
"รับทราบค่ะี่รัก! ล็อคเป้าหมายเรียบร้อย... ยิง!" มิเชลตอบรับ้รอยยิ้มมั่นใจ เธอสับไกบนแผงควบคุมอาวุธทันที
ฟึ่บ! ฟึ่บ!
ตอร์ปิโดควอนตัมาเร็วสูงสองลูกพุ่งทะาออกจากช่องยิงใต้ปีกา พุ่งแหวกามืดมิดตรงเข้าใส่ป้อมปืใญ่ลำแสงุาสถานีอวกาศอย่างแม่นยำ
ตูมมมมมมมม!
ลูกไฟพลาสมาีฟ้าครามระเบิดขึ้นอย่างรุนแรงบนพื้นผิวสถานีอวกาศ แรงระเบิดฉีกกระชากป้อมปืใญ่และแผงเซนเซอร์นำวิถีจนพังพินาศ สะเก็ดไฟและชิ้นส่วนเหล็กปลิวกระจัดกระจายไปทั่ว ส่งผลให้การยิงสกัดกั้นในโซนทิศตะวันออกหยุดชะงักลงชั่วคราว
"เปิดช่องว่างได้แล้วค่ะ! แต่ทางเข้าหลักโรงเก็บาถูกม่านพลังงานหนาสามชั้นปิดกั้นไว้หมดเลยค่ะพี่นนท์ เราไม่สามารถลงจอดตามปกติได้!" เคทรายงานด่วนพลางชี้ไปี่ภาพสแกนโ้า
"เราไม่ได้มาเพื่อเคาะประตูหน้าบ้านมันอยู่แล้ว" ผมแสยะยิ้มอย่างเด็ดเดี่ยว "มองหาจุดอ่อนทางกายภาพ... เคท ตรวจสอบโ้าระบายาร้อนฉุกเฉินสิ!"
"พบแล้วค่ะ! ช่องระบายาร้อนฉุกเฉินแกนปฏิกรณ์ย่อยหมายเลขสาม อยู่บริเวณส่วนใต้ท้องสถานีอวกาศ เส้นผ่านศูนย์กลางกว้างพอให้ส่วนหัวกระสวยเชื่อมต่อได้พอดี แต่กระแสลมร้อนและคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าตรงจุดนั้นรุนแรงมากนะคะ!" เคทกล่าว้ากังวล
"นั่นคือทางรอดเดียวี่จะพาเราเจาะเข้าไปข้างในโดยไม่ให้สัญญาณเตือนภัยระดับแดงทำงาน เตรียมระบบเทียบท่าฉุกเฉิน ยึดสลักแม่เหล็กแรงดึงดูดสูง!"
ผมเร่งเครื่องยนต์ขับดันเต็มพิกัด พาาฟอลคอน-เอ็กซ์ดำดิ่งลงสู่ใต้ท้องสถานีอวกาศมรณะ หลบหลีกเสาอากาศและท่อส่งพลังงานายักษ์ ก่อนจะประคองาเข้าหาปากปล่องช่องระบายาร้อนูปกระบอกแปดเหลี่ยม าร้อนและคลื่นแม่เหล็กทำให้หน้าจอควบคุมสั่นไหวอย่างรุนแรง ตัวาสั่นสะเทือนจนโ้าส่งเียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด
ผมใช้สมาธิขั้นสูงสุด ควบคุมานิ่งมือและประสาทสัมผัส ผ่อนแรงขับดันทีละนิด จ่อหัวาเข้าเทียบกับช่องระบายาร้อนได้อย่างสมบูรณ์แบบในระดับมิลลิเมตร
กริ๊ก! ครืนนนนนนน!
สลักแม่เหล็กนีโอไดเมียมพลังงานสูงี่ตัวพุ่งออกจากหัวา เข้ายึดเกาะขอบช่องระบายาร้อนไว้อย่างแน่นหนา ระบบซีลสุญญากาศทำงานทันที เชื่อมต่ออุโมงค์ส่งผ่านระหว่างากับสถานีอวกาศได้สำเร็จรวดเร็วและเงียบเชียบ
"เทียบท่าสำเร็จ! ระบบซีลาดันปรับสู่สภาวะปกติแล้วค่ะ!" มิเชลถอนหายใจยาว้าโล่งอก พลางหันมายิ้มหวานให้ผม "ฝีมือขับาพี่นนท์ยังเร้าใจและยอดเยี่ยมี่สุดเหมือนเดิมเลยนะคะ"
"นี่แค่เริ่มต้นเท่านั้น ด่านจริงรอเราอยู่หลังประตูนั่น" ผมปลดเข็มขัดนิรภัย ลุกขึ้นยืนเต็มาสูงสองเมตรอย่างสง่างาม แผ่นอกกว้างกำยำในชุดเกราะควอนตัมีดำขลับประดับลวดลายอินทรีทองคำดูน่าเกรงขามและทรงพลัง "ตรวจเช็คอาวุธและอุปกรณ์ยุทธวิธีให้พร้อม เรามีเวลาไม่มากก่อนี่มันจะรู้ตัวว่ามีหนูท่อบุกเข้ามา"
เคทและมิเชลลุกขึ้นยืนตามทันที ทั้งสองสาวหยิบปืนไรเฟิลพลาสมาจู่โจมและมีดสั้นาถี่สูงขึ้นมาติดตั้งี่ซองสะโพก ชุดเกราะควอนตัมทั้งสองรัดรูปแนบเนื้อ ขับเน้นทรวดทรงอกอิ่ม เอวคอดกิ่ว และสะโพกกลมกลึงอันแน่นตึงได้อย่างเย้ายวน แม้จะอยู่ในชุดออกศึกพร้อมรบ แต่เสน่ห์และางดงามยอดดวงใจทั้งสองคนก็ยังคงเปล่งประกายจับตา
ผมดึง "ปืนคลื่นสั่นสะเทือนโซนิค-ควอนตัม" (Sonic Quantum Disruptor) อาวุธทำลายล้างระยะประชิดกระบอกโตี่ผลิตขึ้นเป็นพิเศษออกมาเหน็บไว้ข้างเอว พร้อมกับเปิดระบบสื่อสารทางไกลข้ามมิติเชื่อมต่อไปยังโลก
ซ่า... ติ๊ด!
สัญญาณภาพโฮโลแกรมปรากฏขึ้นตรงหน้าผม เผยให้เห็นสองหญิงงามผู้เป็นมันสมองและเสาหลักสนับสนุนเราี่ประจำการอยู่ ณ ศูนย์บัญชาการรบภาคพื้นดิน
คนแรกคือ ทนายานลิน มือกฎหมายอัจฉริยะและนักยุทธศาสตร์หญิงอันดับหนึ่ง เธอสวมชุดสูทีขาวเรียบหรู ใบหน้างามหมดจดสวมแว่นตากรอบทองบางเบาี่เชื่อมต่อกับระบบประสาทตา ดวงตาหวานซึ้งเปี่ยมไป้าห่วงใย
คนี่สองคือ คุณหนูรดา ทายาทสาวแห่งเครือธุรกิจสิริโสภาคย์ ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบโครงข่ายดาวเทียมและการเงินควอนตัม เธอสวมชุดทะมัดทะแมง เรือนผมยาวสลวยรวบตึง ใบหน้าขาวผ่องดั่งหิมะแต้ม้รอยยิ้มี่พร้อมจะอยู่เคียงข้างผมเสมอ
"พี่นนท์คะ! ได้ยินนลินชัดเจนไหมคะ?" เียงหวานละมุนนลินดังขึ้นผ่านคลื่นาถี่เข้ารหัสพิเศษ
"ได้ยินชัดเจนมากครับนลิน ตอนนี้พี่เชื่อมต่อเข้ากับช่องระบายาร้อนใต้ท้องสถานีอวกาศสำเร็จแล้ว" ผมตอบกลับ้น้ำเียงอบอุ่น
"นลินกับรดาช่วยกันแฮกเข้าสู่ดาวเทียมสอดแนมวงโคจรต่ำ และำัเจาะผนังไฟร์วอลล์สถานีเดธ สตาร์ลิ่ง-โอเมก้าอยู่ค่ะ" รดากล่าวเสริมอย่างกระตือรือร้น นิ้วเรียวสวยเธอำัรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรม้าเร็วสูง "โ้าสถานีนี้ใช้ระบบเอไอควบคุมอัตโนมัติชื่อ 'โอเมก้า-ไนน์' (Omega-9) รดาเจาะช่องโหว่ในระบบหมุนเวียนอากาศได้แล้ว และำัปิดกั้นเซนเซอร์จับาเคลื่อนไหวบริเวณทางเดินเชื่อมต่อโซนซีให้ค่ะ!"
"ยอดเยี่ยมมากครับรดา สมกับเป็นอัจฉริยะพี่" ผมชมเปาะ ทำให้รดาคลี่ยิ้มหวานจนแก้มเนียนขึ้นีชมพูระเรื่อ
"แต่ต้องระวังนะคะพี่นนท์" นลินเอ่ยเตือน้ีหน้าจริงจัง "หลังจากผ่านทางเดินโซนซีเข้าไป มุ่งหน้าสู่ศูนย์บัญชาการหลัก ข้อมูลผังสถานีระบุว่ามี 'กองพันหุ่นยนต์สังหารไร้คนขับ สไตรเกอร์-เอ็กซ์' (Striker-X Combat Droid Legion) ประจำการอยู่่าร้อยตัว มันติดตั้งเกราะสะท้อนพลังงานและปืนกลเลเซอร์คู่ นลินำัพยายามตัดการเชื่อมต่อระบบสั่งการรวม แต่มันมีโหมดทำงานอัตโนมัติหากถูกตัดสัญญาณค่ะ"
"รับทราบครับนลิน ไม่ต้องกังวล พี่ เคท และมิเชล จะฝ่ามันไปเอง ขอแค่เปิดประตูนิรภัยบานแรกให้พี่ก็พอ" ผมกล่าวอย่างมั่นใจ
"รดาจัดการบายพาสระบบล็อคประตูระบายาร้อนให้แล้วค่ะ! ประตูจะเปิดใน สาม... สอง... หนึ่ง... ขอให้พี่นนท์และพี่ๆ ทุกคนปลอดภัยนะคะ นลินกับรดาจะคอยระวังหลังให้ตลอดเวลาค่ะ!" รดากล่าวให้ำัใจ
ฟู่มมมมมมม!
บานประตูกลไกหนาเตอะช่องระบายาร้อนเปิดออกช้าๆ ไอาร้อนและควันีขาวพวยพุ่งออกมา ผมยกมือส่งสัญญาณให้เคทและมิเชลประจำตำแหน่ง จากนั้นผมจึงก้าวเท้าทะาออกจากาฟอลคอน-เอ็กซ์ นำทีมบุกทะลวงเข้าสู่ภายในสถานีอวกาศมรณะทันที!
สภาพแวดล้อมภายในสถานีอวกาศเต็มไป้าเย็นยะเยือกและน่าสะพรึงกลัว ทางเดินเหล็กกล้าีเทาเข้มทอดยาวเป็นระยะทางหลายร้อยเมตร ผนังโลหะมีท่อส่งสายไฟและเหลวหล่อเย็นเรืองแสงีเขียวนีออนวิ่งผ่านเป็นแนวยาว แสงไฟฉุกเฉินีแดงกระพริบเป็นจังหวะสะท้อนกับพื้นเหล็กตารางขัดเงา บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเียงฝีเท้าเราและเียงครางหึ่งๆ เครื่องกำเนิดพลังงาน
"ระวังตัวให้ดี สภาพไร้แรงโน้มถ่วงเทียมในจุดนี้ยังไม่เสถียร ใช้แม่เหล็กี่พื้นรองเท้าเกาะไว้" ผมกระซิบเตือนผ่านคลื่นสั้น
เคทและมิเชลเคลื่อนี่ขนาบข้างผมอย่างคล่องแคล่ว ท่วงท่าการเคลื่อนไหวสองสาวเต็มไป้าสง่างาม ดุดัน และทะมัดทะแมงสมกับเป็นยอดจารชนระดับโลก ปืนไรเฟิลพลาสมาในมือทั้งสองคนถูกยกขึ้นประทับบ่า เล็งกวาดไปตามมุมอับและทางแยกข้างหน้าอย่างไม่ลดละ
ตึก... ตึก... ตึก... ตึก!
เียงฝีเท้าโลหะหนักๆ นับสิบคู่ดังสะท้อนก้องมาจากสุดปลายทางเดินเหล็กเบื้องหน้า!
"เป้าหมายปรากฏตัว! ทิศสิบสองนาฬิกา!" เคทส่งสัญญาณเตือนอย่างรวดเร็ว
จากามืดมิดมุมทางเดิน ร่างโลหะีดำทะมึนกองพันหุ่นยนต์สังหาร "สไตรเกอร์-เอ็กซ์" ปรากฏตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว มันสูง่าสองเมตร โ้าทำจากโลหะผสมหนาพิเศษ ดวงตากล้องเซนเซอร์เรืองแสงีแดงเลือดนก แขนทั้งสองข้างติดตั้งปืนกลเลเซอร์ลำกล้องคู่และใบมีดพลาสมาาร้อนสูง เมื่อมันตรวจพบผู้บุกรุก เียงสังเคราะห์ระบบเอไอก็ดังแผดก้องไปทั่วทางเดิน
"ตรวจพบศัตรูระดับภัยคุกคามสูงสุด... เริ่มต้นกระบวนการกวาดล้างและทำลายล้างทันที!"
แกร๊กๆๆๆๆๆ! ฟิ้วๆๆๆๆๆๆๆ!
-่ากระสุนเลเซอร์ีแดงและลำแสงพลาสมาสาดกระจายเข้าใส่เราในทันที ลำแสงาร้อนสูงปะทะเข้ากับผนังเหล็กจนเกิดสะเก็ดไฟระเบิดดังเปรี๊ยะๆ หลอมละลายแผ่นเหล็กจนแดงก่ำ
"กำบัง!" ผมตะโกนสั่ง พร้อมกับกระโดดพุ่งตัวเข้าหลบหลังเสาค้ำยันโลหะายักษ์ เคทและมิเชลตีลังกาม้วนตัวเข้าหลบหลังแนวกั้นคอนกรีตเสริมเหล็กได้อย่างหวุดหวิด
"มันมากันเป็นฝูงเลยค่ะ! อย่างน้อยสามสิบตัวในระลอกแรก และยังมีำัเสริมำัวิ่งมาสมทบอีกเพียบ!" มิเชลรายงานพลางโผล่กระบอกปืนออกไปยิง
เปรี้ยง! เปรี้ยง! เปรี้ยง!
กระสุนพลาสมามิเชลพุ่งเข้าปะทะร่างหุ่นยนต์ตัวหน้าสุด ทว่าเกราะสะท้อนพลังงานมันกลับส่องประกายวูบวาบ เบี่ยงเบนวิถีกระสุนออกไปจนทำาเียหายได้เพียงรอยไหม้เกรียมบนผิวนอกเท่านั้น
"เกราะสะท้อนพลังงานมันหนาเกินไป ปืนเลเซอร์ทั่วไปเจาะไม่เข้าค่ะ!" เคทกัดฟันกรอด้าหงุดหงิด ขณะี่เธอยิงสกัดการรุกคืบศัตรู
"นลิน! รดา! จัดการตัดระบบควบคุมเกราะสะท้อนพลังงานมันได้ไหม?" ผมสื่อสารกลับไปยังศูนย์บัญชาการบนโลก
"ำัแฮกอยู่ค่ะพี่นนท์!" นลินตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว น้ำเียงแสดงถึงาตึงเครียด "รดาช่วยส่งไวรัสลอจิกบอมบ์เข้าไปในเครือข่ายย่อยแล้ว อีกสามสิบวินาทีเกราะสนามแม่เหล็กมันจะถูกบังคับรีบูตชั่วคราวค่ะ!"
"สามสิบวินาทีนานเกินไป มันำัดาหน้าเข้ามาปิดล้อมเราแล้ว!" ผมมองเห็นหุ่นยนต์สังหารแถวหน้าเริ่มก้าวเท้าบุกประชิด ใบมีดพลาสมาี่แขนมันติดประกายไฟีฟ้าคราม ส่องแสงวาววับพร้อมจะสับร่างเราให้เป็นชิ้นๆ
"ถ้าอาวุธพลังงานยิงไม่เข้า... ก็ต้องเจอกับแรงกระแทกมหาศาล!"
ผมสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมพลังปราณและาแข็งแกร่งร่างกายเข้าสู่ชุดเกราะควอนตัม สองเท้าถีบส่งกับพื้นเหล็กกล้าจนพื้นยุบตัวลงเป็นรอยบุ๋ม ร่างผมพุ่งทะาออกจากี่กำบังดั่งลูกกระสุนปืใญ่ พุ่งเข้าใส่ใจกลางกองพันหุ่นยนต์สังหารอย่างไม่เกรงกลัว!
"พี่นนท์! ระวังค่ะ!" เคทและมิเชลร้องขึ้นพร้อมกัน้าเป็นห่วงสุดหัวใจ
ทว่า าเร็วและพลังผมเหนือชั้นเกิน่าี่เซนเซอร์หุ่นยนต์นั้นจะคำนวณได้ทัน!
ผมชักดาบสั้นคลื่นาถี่สูงระดับโมเลกุลี่เหน็บไว้ด้านหลังออกมา ฟาดฟันเข้าใส่ข้อต่อคอหุ่นยนต์ตัวแรกอย่างแม่นยำ ใบมีดี่สั่นสะเทือน้าเร็วเหนือเียงเฉือนผ่านเกราะโลหะดั่งตัดเนย หัวหุ่นยนต์สังหารขาดกระเด็น ลำคอพ่นประกายไฟและน้ำมันไฮดรอลิกกระจายว่อน!
ก่อนี่หุ่นยนต์อีกสองตัวจะทันยกปืนเลเซอร์ขึ้นเล็ง ผมก็หมุนตัวเตะกวาดเข้าี่ลำตัวมันอย่างรุนแรง พลังหมัดและลูกเตะี่ผสานเข้ากับระบบขับเคลื่อนไฮดรอลิกชุดเกราะควอนตัม ซัดร่างโลหะหนักสองร้อยกิโลกรัมหุ่นยนต์ทั้งสองตัวปลิวกระเด็นไปกระแทกกับผนังเหล็กจนพังยับเยิน!
"ระบบรีบูตทำงานแล้วค่ะ! เกราะสะท้อนพลังงานถูกปิดกั้นแล้ว ลุยเลยค่ะพี่นนท์!" เียงรดาตะโกนลั่นผ่านหูฟัง
"จังหวะนี้แหละ เคท! มิเชล! ยิงถล่มมันเลย!" ผมออกคำสั่งดังก้อง
"รับทราบค่ะ!" สองสาวจารชนประสานเียงอย่างดุดัน
เคทและมิเชลก้าวออกจากี่กำบัง ยืนเคียงข้างกันอย่างสง่างาม ปืนไรเฟิลพลาสมาในมือเธอกระหน่ำยิงเป็นชุดอย่างแม่นยำดั่งจับวาง ลำแสงพลาสมาีฟ้าพุ่งเจาะทะลุเกราะหน้าอกและหัวหุ่นยนต์สังหารี่ไร้เกราะสะท้อนพลังงานอย่างง่ายดาย ระเบิดร่างมันกลายเป็นเศษเหล็กตัวแล้วตัวเล่า
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
เียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วทางเดินเหล็ก ชิ้นส่วนโลหะและควันพิษตลบอบอวล เคทและมิเชลเคลื่อนี่ยิงสนับสนุนผมอย่างรู้ใจ ท่วงท่าการยิงสองสาวเฉียบขาดและงดงาม ผสานกับเพลงดาบและหมัดหนักหน่วงผมี่บดขยี้หุ่นยนต์สังหารจนแหลกสลายเป็นซากปรักหักพัง
แต่ทว่า กองทัพหุ่นยนต์สังหารดูเหมือนจะไม่มีวันหมดสิ้น เียงสัญญาณเตือนภัยีแดงบนเพดานยังคงหมุนวนพร้อมกับเียงหวูดเตือนภัยี่กรีดร้องระงม ประตูกลไกด้านหลังทางเดินเปิดออก เผยให้เห็นกองหนุนหุ่นยนต์สังหารอีก่าห้าสิบตัวี่ำัวิ่งกรูเข้ามาดั่งคลื่นสึนามิโลหะ!
"พี่นนท์คะ! ถ้าสู้แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ กระสุนและพลังงานสูทเราจะหมดก่อนี่จะถึงศูนย์บัญชาการใหญ่นะคะ!" มิเชลตะโกนบอกขณะี่ยิงระเบิดหัวหุ่นยนต์อีกตัวหนึ่ง
"จริงอย่างี่มิเชลบอกค่ะ! แหล่งพลังงานมันถูกส่งมาจากแกนพลังงานย่อยี่อยู่ตรงห้องควบคุมด้านหน้านี่เองค่ะ!" เคทชี้ไปี่ประตูกลไกาใหญ่ี่มีสัญลักษณ์รังีและสายฟ้าีทองอยู่ตรงสุดปลายทางเดิน
"นลิน! แกนพลังงานย่อยนั่นคืออะไร?" ผมถามผ่านระบบสื่อสารพร้อมกับฟันหุ่นยนต์อีกตัวขาดเป็นสองท่อน
"มันคือ 'แกนปฏิกรณ์สสารมืดเทียม' (Dark Matter Auxiliary Core) ค่ะพี่นนท์!" นลินตอบกลับมา้น้ำเียงร้อนรน "มันทำหน้าี่จ่ายพลังงานและสัญญาณบลูทูธควอนตัมให้แก่กองทัพหุ่นยนต์ทั้งหมดในโซนนี้ รวมถึงเป็นตัวจ่ายกระแสไฟให้แก่ระบบล็อคแม่เหล็กประตูนิรภัยมหาศาลี่กั้นศูนย์บัญชาการหลักไว้้ค่ะ!"
"ถ้าเราทำลายแกนพลังงานย่อยนั่นได้ หุ่นยนต์นี้ทั้งหมดจะหยุดทำงาน และประตูนิรภัยจะถูกปลดล็อคใช่ไหม?" ผมถามย้ำเพื่อาแน่ใจ
"ถูกต้องี่สุดค่ะ! แต่แกนพลังงานนั้นถูกห่อหุ้ม้โลหะผสมอดามันไทน์หนาสามชั้น ระเบิดหรือกระสุนพลาสมาธรรมดาไม่สามารถเจาะทะลวงผ่านเข้าไปได้เลยค่ะ ต้องใช้พลังงานสั่นสะเทือนระดับโมเลกุลเท่านั้น!" รดารีบเสริมข้อมูลทางเทคนิค
"เข้าใจแล้ว... ถึงเวลาเล่นชิ้นใหม่แล้วสิ" ผมแสยะยิ้มอย่างมาดมั่น
ผมหันไปสบตากับเคทและมิเชล "เคท มิเชล! คุ้มกันผมทีละสิบวินาที ผมจะบุกเข้าไปทำลายแกนพลังงานนั่นเอง!"
"ไว้ใจเราได้เลยค่ะพี่นนท์! ลุยเลยค่ะ!" เคทและมิเชลตอบรับอย่างพร้อมเพรียง แววตาเธอเต็มไป้าเชื่อมั่นและภักดีในตัวผมอย่างเปี่ยมล้น
สองสาวยืนปักหลักยิงคุ้มกันอย่างกล้าหาญ สาดกระสุนพลาสมาและขว้างระเบิดคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า (EMP) เข้าใส่ฝูงหุ่นยนต์สังหารเพื่อเปิดทางให้ผม
ผมไม่รอช้า พุ่งทะาแหวกม่านควันตรงไปยังประตูห้องแกนพลังงานย่อย ผมใช้มีดสั้นาถี่สูงฟันระบบล็อคฉุกเฉินจนขาดสะบั้น แล้วใช้ไหล่กระแทกประตูเหล็กบานหนาจนเปิดอ้าออก!
ภายในห้องแกนพลังงานย่อย อุณหภูมิพุ่งสูงจนชุดเกราะส่งเียงเตือน ใจกลางห้องมีแ่ทรงกระบอกายักษ์สูง่าห้าเมตร ภายในหลอดแก้วคริสตัลหนาพิเศษบรรจุก้อนพลังงานสสารมืดีดำขอบม่วงี่ำัหมุนวนและปลดปล่อยกระแสไฟฟ้าแรงสูงเปรี๊ยะๆ ออกมาอย่างบ้าคลั่ง ท่อส่งพลังงานนับสิบสายเชื่อมต่อจากแกนนี้กระจายออกไปทั่วสถานีอวกาศ
หุ่นยนต์เฝ้ายามระดับสูงี่ตัวี่คุ้มกันห้องนี้หันปืนมาทางผมทันที
"หลบไป!"
ผมคำรามลั่น ชัก "ปืนคลื่นสั่นสะเทือนโซนิค-ควอนตัม" ออกมา้มือขวา เล็งไปี่หุ่นยนต์เฝ้ายามทั้งี่ตัวแล้วเหนี่ยวไกทันที!
ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
คลื่นสั่นสะเทือนาถี่ต่ำี่อัดแน่นุ้าควอนตัมพุ่งระเบิดออกจากปากกระบอกปืน อากาศเบื้องหน้าบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่นกระแทกามหึมา เมื่อคลื่นนั้นซัดกระทบร่างหุ่นยนต์เฝ้ายาม โ้าโมเลกุลโลหะผสมก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเกราะแตกสลายกลายเป็นผงเหล็กในพริบตา ร่างมันพังทลายลงกลายเป็นซากเศษโลหะไร้ค่าในเี้ยววินาที!
"สุดยอดพลังทำลายล้าง..." ผมพึมพำกับตัวเองอย่างพึงพอใจ
ทว่า งานยังไม่จบ ผมก้าวตรงเข้าไปประชิดแ่แกนปฏิกรณ์สสารมืดเทียม ปรับระดับพลังงานปืนคลื่นสั่นสะเทือนขึ้นสู่ขีดสุดระดับโอเวอร์โหลด ตัวปืนเริ่มส่งเียงหวีดแหลมและเปล่งแสงีฟ้าสว่างวาบจนแสบตา
"พี่นนท์คะ! ระวังแรงสะท้อนกลับคลื่นสั่นสะเทือน้นะคะ!" เียงนลินและรดาดังเตือนมาพร้อมกัน้าตระหนก
"ทุกคนถอยห่างจากห้องนี้เดี๋ยวนี้!" ผมตะโกนสั่งเคทและมิเชลี่ำัยิงต้านอยู่หน้าประตู
ผมปักหลักสองเท้าลงกับพื้นเหล็กอย่างมั่นคง ยกปืนคลื่นสั่นสะเทือนจ่อตรงเข้าใส่ผนังหุ้มโลหะหนาแกนพลังงานย่อยในระยะประชิด แล้วลั่นไกอย่างไม่ลังเล!
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!
เียงระเบิดคลื่นสั่นสะเทือนดังกึกก้องกัมปนาทจนแผ่นดินไหวสะเทือนไปทั่วทั้งสถานีอวกาศ คลื่นาถี่ระดับทำลายล้างแทรกซึมเข้าสู่โ้าโลหะอดามันไทน์ เกิดรอยร้าวลายครามแผ่กระจายไปทั่วหลอดแก้วคริสตัล ก่อนี่โ้าทั้งหมดจะแตกกระจายออกเป็นเี่ยงๆ!
เปรี๊ยะๆๆๆๆๆๆ! ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!
แกนสสารมืดเทียมสูญเียการควบคุม ระเบิดออกเป็นประกายคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าีม่วงามหึมา คลื่นช็อคเวฟซัดร่างผมจนเกือบจะเียหลัก ทว่าชุดเกราะควอนตัมช่วยซับแรงกระแทกไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม
ประกายไฟช็อตลัดวงจรแล่นไปตามสายเคเบิลทุกเส้นทั่วสถานีอวกาศ ส่งผลลัพธ์ดั่งปาฏิหาริย์!
ภายนอกห้อง หุ่นยนต์สังหารนับสิบๆ ตัวี่ำัไล่ต้อนเคทและมิเชล พลันหยุดชะงักลงพร้อมกัน ดวงตากล้องีแดงดับวูบลงในทันที แขนกลและอาวุธร่วงหล่นลงกระทบพื้นเหล็กดังเคร้งคร้าง ก่อนี่ร่างโลหะทั้งหมดจะทรุดฮวบลงกองกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง!
"สำเร็จแล้ว! กองทัพหุ่นยนต์สังหารหยุดทำงานทั้งหมดแล้วค่ะ!" มิเชลส่งเียงกรีดร้อง้าดีใจ
"สัญญาณพลังงานแกนย่อยดับสนิทแล้วค่ะพี่นนท์!" เคทวิ่งเข้ามาหาผม้ใบหน้าี่เปื้อนยิ้มและหยาดเหงื่อแห่งาโล่งอก เธอโผเข้ากอดแขนผมไว้แน่น "พี่นนท์ปลอดภัยนะคะ? สุดยอดมากเลยค่ะ!"
"พี่ปลอดภัยดีครับเคท" ผมส่งยิ้มอบอุ่นให้สองสาว พลางลูบศีรษะเคทและดึงมิเชลเข้ามากอดแนบอกอย่างทะนุถนอม สองสาวซุกหน้าลงกับแผงอกแกร่งผม สูดกลิ่นกายบุรุษี่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยเสมอไม่ว่าจะอยู่ในสมรภูมิี่โหดร้ายเพียงใด
"พี่นนท์คะ! นลินกับรดาตรวจพบว่าระบบล็อคแม่เหล็กประตูนิรภัยยักษ์สู่ศูนย์บัญชาการหลักสูญเียพลังงานแล้วค่ะ!" เียงหวานใสนลินดังขึ้นมา้าตื่นเต้น "ระบบสำรองำัเปิดประตูนิรภัยออกแบบแมนนวลฉุกเฉินแล้วค่ะ!"
"ขอบใจมากนะนลิน รดา เตรียมพร้อมบันทึกข้อมูลหลักฐานทั้งหมดไว้้" ผมกล่าวตอบ
ผม เคท และมิเชล ผละออกจากอ้อมกอดกันอย่างช้าๆ จัดระเบียบอาวุธและชุดเกราะให้เข้าี่ สายตาทั้งสามคู่หันกลับไปมองยังปลายทางเดินเหล็กเบื้องหน้า
ี่ตรงนั้น ประตูนิรภัยบานยักษ์หนา่าสองเมตร ซึ่งสร้างจากโลหะผสมไททาเนียมทนแรงระเบิดนิวเคลียร์ ำัส่งเียงกลไกคำรามลั่น ไฮดรอลิกยักษ์ค่อยๆ ปลดสลักกลอนทีละตัว
ครืดดดดดดดดด... ครืนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน!
หมอกควันเย็นเยือกจากระบบระบายาดันพวยพุ่งออกมาจากรอยแยกประตู ประตูนิรภัยบานยักษ์ค่อยๆ เลื่อนเปิดออกช้าๆ สู่ซ้ายขวา เผยให้เห็นห้องโถงศูนย์บัญชาการหลักอันโอ่อ่าและกว้างใหญ่ไพศาลเบื้องหลัง
ใจกลางห้องโถงบัญชาการี่ประดับประดา้จอภาพโฮโลแกรมควบคุมดวงดาวนับร้อยจอ ท่ามกลางแสงไฟสลัวีม่วงเข้มอันลึกลับและเยือกเย็น ปรากฏเงาร่างสตรีผู้หนึ่งยืนะ่าอยู่บนแ่บัญชาการสูงสุด
เธอคือสตรีร่างสูงโปร่ง ผึ่งผาย และสง่างามดั่งนางพญาแห่งจักรวาล สวมชุดเครื่องแบบนายพลอวกาศรัดรูปีดำขลิบทองคำแท้ี่ตัดเย็บอย่างประณีต ขับเน้นทรวดทรงอกอิ่ม เอวคอดกิ่ว และเรียวขายาวระหงได้อย่างน่าเกรงขามและทรงเสน่ห์จนแทบหยุดหายใจ ใบหน้ารูปไข่สวยคมกริบ ผิวขาวซีดดั่งหิมะในคืนเดือนมืด ริมฝีปากอิ่มีแดงชาด เรือนผมีเงินยวดยาวสลวยระบายลงมาถึงแผ่นหลัง และนัยน์ตาีม่วงอเมทิสต์คู่คมกริบดั่งพญาเหยี่ยวี่จ้องมองทะลวงเข้ามาในดวงตาผม
บนบ่าเสื้อเธอประดับอินทรธนูทองคำรูปกลุ่มดาวเนบิวลาทมิฬ บ่งบอกสถานะสูงสุดี่ไม่มีใครกล้าลบลู่
"ผู้การอเล็กซานดรา" (Commander Alexandra) สตรีเหล็กผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองเรือรบอวกาศเนบิวลาทมิฬ!
มือเรียวสวยภายใต้ถุงมือหนังีดำขลับเธอกำด้ามดาบเล่มยาวี่เหน็บอยู่ข้างเอวไว้แน่น ก่อนี่เธอจะชักมันออกมาอย่างเชื่องช้าและสง่างาม
ชิ้งงงงงงงงงงงงงงงงง! ฟู่มมมมมมมมมมมมมมมมม!
ประกายแสงีม่วงเข้มปะทุขึ้นอย่างรุนแรง ใบดาบพลาสมาพลังงานสูงาร้อนจัดส่งเียงหวีดหวิวสั่นสะเทือนมิติรอบข้าง เปลวเพลิงพลาสมาเต้นระบำอยู่บนคมดาบ ส่องสะท้อนใบหน้าอันเย็นชา ทว่าแฝงไป้รอยยิ้มเย้ยหยันและดวงตาี่ลุกโชน้ไฟแห่งการต่อสู้
ผู้การอเล็กซานดราก้าวลงมาจากแ่บัญชาการอย่างไม่สะทกสะท้าน ชี้ปลายดาบพลาสมาพลังงานสูงตรงมาี่หน้าอกผม นัยน์ตาีม่วงคู่งามทอประกายคมปลาบดั่งจะแผดเผาทุกสิ่งให้มอดไหม้
"ยินดีต้อนรับสู่แดนประหาร พลตำรวจเอก นนท์... ข้าำัรอคอยี่จะได้สะบั้นลมหายใจเจ้าอยู่พอดี!"
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??