เรื่อง สืบ...สวาท!! NC++
บที่ 192: ปิดล้อมล่า
ฟิ้วววววววววว! เปรี้ยงงงงงงงงง!
ระเบิดแสงวาบขึ้นฉีกกระชากความมืดมิดภายในอุโมงค์เหมืองแร่ใต้ดินของเกาะลอยฟ้าเขตี่เจ็ด เสียงปืนกลพลาสมาดังสนั่นหวั่นไหวสะท้อนก้องไปตามผนังถ้ำหินศิลา บานประตูกลไกเหล็กกล้าหนากว่าหนึ่งฟุตพังทลายลงด้วยแรงระเบิดควอนตัม เศษสะเก็ดโลหะและฝุ่นควันสีเทาตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ!
"บุกเข้าไป! ยิงสกัดทุกเป้าหมายี่ขัดขืน!"
ผมออกคำสั่งลั่นด้วยน้ำเสียงกังวานทรงพลัง ร่างของผมพุ่งทะยานผ่านม่านควันเข้าไปเป็นคนแรก ดาบควอนตัมสีครามในมือขวาวาดประกายแสงเป็นวงกลม สะท้อนห่ากระสุนเลเซอร์ี่ระดมยิงสวนออกมาจากปากกระบอกปืนของพวกกบฏจนกระดอนกลับไปเสียบทะลุเกราะอกของศัตรูแถวหน้าล้มกลิ้งไปนับสิบนาย!
ด้านหลังผมคือหน่วยคอมมานโดพญาหงส์ นำโดย าวัตรพลอย, เคท, และผู้กองฟ้าใส ในชุดเกราะจู่โจมสีดำแนบเนื้อี่ขับเน้นสรีระอันงดงามและคล่องแคล่ว ปืนไรเฟิลจู่โจมความเร็วสูงในมือของสาวๆ กราดยิงกดดันแนวรับของข้าศึกอย่างแม่นยำและไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้ตั้งตัว
าวัตรพลอยยิงปืนเก็บเสียงกระแทกเข้าใส่ทหารยามี่ซุ่มอยู่บนคานเหล็กด้านบนจนร่วงหล่นลงมา ขณะี่เคทใช้ลวดสลิงควอนตัมรัดคอทหารรับจ้างไซบอร์กสองตัวแล้วกระชากร่างพวกมันเข้าหากันจนศีรษะเหล็กกระแทกกันแหลกละเอียดอย่างคล่องแคล่วว่องไว ส่วนผู้กองฟ้าใสสาดกระสุนพลาสมาหนักกวาดล้างรังปืนกลฝั่งขวาจนระเบิดราบเป็นหน้ากลอง
"เคลียร์ทางแยกซ้ายและขวาเรียบร้อยค่ะพี่นนท์!" พลอยรายงานอย่างรวดเร็ว
"ระวังตัวด้วยทุกคน ข้างหน้าคือห้องโถงใหญ่ของเหมืองแร่!" ผมเตือน
เมื่อพวกเราบุกทะลวงผ่านแนวป้องกันชั้นนอกเข้ามาถึงโถงถ้ำขนาดมหึมา ภาพี่ปรากฏตรงหน้าคือกองกำลังระดับหัวกะทิของกบฏ 'หน่วยเขี้ยวทมิฬ' (Obsidian Fang) กว่าห้าสิบนายในชุดเกราะหนาทึบแสง และตรงใจกลางคือแท่นบูชาเทคโนโลยีี่มีระเบิดสามืดขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางสองเมตรกำลังหมุนวนเปล่งแสงสีม่วงดำอันน่าสะพรึงกลัว!
และเบื้องหน้าแท่นบูชานั้น คือร่างยักษ์สูงกว่าสองเมตรครึ่งของ 'พันเอกเทรเวอร์' อดีตนายพันนอกรีตของกองทัพสหพันธ์ี่แปรพักตร์ ร่างกายของมันได้รับการดัดแปลงเสริมกระดูกเหล็กกล้าและแขนกลติดปืนกลลูกซองพลาสมาคู่ขนาดยักษ์ ดวงตาเลนส์สีแดงฉานจับจ้องมองมายังพวกเราด้วยความบ้าคลั่งและกระหายเลือด
"มาจนได้นะ... ไอ้เด็กเมื่อวานซืนี่หลงตัวเองว่าเป็นมหาราชันย์!" เทรเวอร์คำรามลั่นผ่านลำโพงสังเคราะห์เสียง แขนกลของมันยกปืนลูกซองพลาสมาคู่ขึ้นเล็ง "เจ้าคิดจริงๆ หรือว่าการชนะไดนามอสจะทำให้พวกเจ้าได้ครองจักรวาลนี้อย่างสงบสุข? สภาสหพันธ์มันก็แค่พวกคนแก่ขี้ขลาดี่ไม่คู่ควรกับอำนาจ! พลังี่แท้จริงต้องอยู่ในมือของผู้ี่กล้าทำลายล้างเท่านั้น!"
"อำนาจี่ได้มาจากการเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์และการทำลายล้าง มันไม่ใช่ความแข็งแกร่งหรอกเทรเวอร์... แต่มันคือความวิปลาสของคนขี้แพ้ต่างหาก!" ผมก้าวออกไปประจันหน้า แผ่รังสีอำนาจแห่งพญาอินทรีสะกดข่มบรรยากาศทั่วทั้งโถงถ้ำ
"ฮ่าๆๆๆ! ปากดีนักนะ! หน่วยเขี้ยวทมิฬ สังหารพวกมันให้หมด แล้วจุดชนวนระเบิดสามืดเดี๋ยวนี้!"
วูบบบบบบ! บึ้มมมม!
หุ่นรบสังหารอัตโนมัติหกตัวี่ติดปืนกลหนักพุ่งเข้าชาร์จใส่พวกเราจากสองฟากฝั่ง พร้อมกับทหารไซบอร์กี่ระดมยิงเลเซอร์เจาะเกราะเข้าใส่ประดุจพายุฝนสีเพลิง
"พี่นนท์คะ! หุ่นรบพวกนี้มีเกราะสนามพลังสะท้อนกระสุนค่ะ ต้องทำลายแกนพลังงานด้านหลังเท่านั้น!" าวัตรพลอยตะโกนเตือนพร้อมกับสาดกระสุนเจาะเกราะเข้าล่อเป้าหมาย
"ปล่อยเป็นหน้าี่ของผมเอง!"
ผมเกร็งลมปราณสุริยะลงสู่ปลายเท้า ทะยานร่างขึ้นสู่อากาศด้วยความเร็วเหนือขีดจำกัด หลบหลีกวิถีกระสุนี่สาดเข้ามาประดุจ-่าฝน ร่างของผมพลิ้วไหวดั่งอินทรีโฉบเหยื่อ ปลายดาบควอนตัมเฉือนตัดคอหุ่นรบสองตัวแรกขาดสะบั้นกลางอากาศ ก่อนี่ผมจะหมุนตัวฟาดส้นเท้าี่หุ้มด้วยคลื่นพลังงานกระแทกเข้าใส่แกนพลังงานของหุ่นรบตัวี่สามจนระเบิดแหลกเป็นผุยผง!
เคทและฟ้าใสไม่รอช้า อาศัยจังหวะี่ผมเปิดช่อง วิ่งไต่ผนังหินแล้วพุ่งตัวลงมาเสียบมีดพลาสมาเข้าใส่จุดอ่อนของหุ่นรบี่เหลือจนพังพินาศพร้อมกันในเวลาไม่ถึงห้าวินาที!
"สุดยอดมากสาวๆ!" ผมเอ่ยชม
"เพื่อพี่นนท์แล้ว ต่อให้ต้องลุยไฟนรกพวกเราก็ไม่หวั่นค่ะ!" ฟ้าใสส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มแม้ในยามศึก
ทว่าพันเอกเทรเวอร์ไม่ยอมแพ้ง่ายๆ มันเปิดใช้งานสนามพลังเกราะสะท้อนแสงส่วนบุคคล พร้อมกับกระหน่ำยิงลูกซองพลาสมาคู่เข้าใส่เสาค้ำยันเพดานถ้ำจนเศษหินขนาดยักษ์ร่วงหล่นลงมาขวางกั้นระหว่างผมกับมัน จากนั้นมันก็ขว้างระเบิดคลื่นพลาสมาแรงสูงสามลูกพุ่งตรงเข้าใส่พลอยและเคท!
"พลอย! เคท! ระวัง!" ผมพุ่งทะยานเข้าไปขวางหน้าสองสาวงาม กางม่านพลังงานสุริยะสีทองอร่ามออกจากฝ่ามือทั้งสองข้าง บาเรียแสงสุริยะกลืนกินแรงระเบิดพลาสมาจนสลายไปอย่างไร้ร่องรอย สะเก็ดไฟไม่สามารถแตะต้องผิวเนื้อของยอดดวงใจผมได้แม้แต่น้อย!
"ขอบคุณค่ะพี่นนท์!" เคทและพลอยเอ่ยด้วยความซาบซึ้งใจ
เมื่อเห็นว่าอาวุธระเบิดไม่ได้ผล เทรเวอร์จึงหมุนตัววิ่งกระเสือกกระสนไปยังแท่นบูชาเทคโนโลยีใจกลางห้องโถง ี่ซึ่งระเบิดสามืดขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางสองเมตรกำลังเปล่งแสงสีม่วงดำหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง!
"ข้าจะจุดชนวนเดี๋ยวนี้! จงมอดไหม้ไปพร้อมกับข้าซะเถอะ!" เทรเวอร์ตะโกนก้อง นิ้วเหล็กกล้าของมันกำลังจะกดลงบนปุ่มสั่งจุดชนวนฉุกเฉิน
"หยุดเดี๋ยวนี้!"
ผมระเบิดพลังกุญแจสุริยะบนหน้าอก คลื่นพลังงานสีทองคำบริสุทธิ์แผ่พุ่งออกจากร่างของผมประดุจปีกอินทรียักษ์ ร่างของผมพุ่งทะลวงผ่านเศษหินี่ร่วงหล่นลงมาดั่งลูกปืนใหญ่ ปลายดาบควอนตัมตวัดฟาดฟันด้วยความเร็วแสง!
ฉับบบบบบบบ!
แขนกลข้างขวาของเทรเวอร์ูตัดขาดสะบั้นร่วงหล่นลงพื้นก่อนี่นิ้วของมันจะทันได้แตะปุ่มสวิตช์เพียงเสี้ยววินาที! เทรเวอร์กรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด มันเซถอยหลังไปกระแทกกับแผงควบคุมหลัก
ผมไม่ปล่อยให้มันมีโอกาสตอบโต้ ก้าวประชิดตัวแล้วส่งหมัดซ้ายี่หุ้มด้วยลมปราณสุริยะกระแทกเข้าใส่เกราะหน้าอกของมันอย่างจัง!
เปรี้ยงงงงงงงงงง! กร๊อบบบบบ!
โครงกระดูกเหล็กกล้าของเทรเวอร์แตกหักย่อยยับ ร่างยักษ์ของมันลอยละลิ่วไปกระแทกผนังถ้ำหินจนแตกร้าวเป็นร่างแห ก่อนจะร่วงลงมากองกับพื้น เลือดสีคล้ำทะลักออกจากปากและจมูกของมัน
"ดารินทร์! มิเชล! รีบปิดระบบเตาหลอมสามืดเดี๋ยวนี้!" ผมตะโกนสั่งการผ่านระบบสื่อา
ดร.ดารินทร์ และมิเชล วิ่งกรูเข้ามาพร้อมอุปกรณ์กู้ภัยควอนตัม ปลายนิ้วของสองสาวงามรัวแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูง เชื่อมต่อสายเคเบิลแสงเข้ากับแผงวงจรระเบิดเพื่อดูดซับพลังงานส่วนเกินกลับคืนสู่แคปซูลนิรภัย
ฟู่รรรรรรรรรร!
แสงสีม่วงดำของสามืดค่อยๆ หรี่แสงลง และดับสนิทลงในี่สุด ระบบเตาหลอมส่งเสียงเย็นลงอย่างสงบ วิกฤตการณ์ระเบิดนครหลวงูสกัดกั้นไว้ได้สำเร็จในวินาทีสุดท้าย!
"สำเร็จแล้วค่ะพี่นนท์! ระเบิดสามืดูตัดการทำงานร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วค่ะ!" ดารินทร์ร้องบอกด้วยความดีใจจนน้ำตาคลอ
เหล่าพญาหงส์ต่างโผเข้ามาสวมกอดผมด้วยความโล่งอก กลิ่นกายหอมกรุ่นของยอดดวงใจทำให้ความตึงเครียดในสมรภูมิผ่อนคลายลง
ทว่าบนพื้นหินเบื้องล่าง พันเอกเทรเวอร์ี่นอนหายใจรวยรินกลับส่งเสียงหัวเราะแหบแห้งออกมา...
"แค็ก... แค็ก... ฮ่าๆๆๆ... ช้าไปแล้วไอ้ราชันย์หน้าโง่!"
เทรเวอร์แสยะยิ้มชั่วร้าย เลือดไหลทะลักออกมาตามไรฟัน ปลายนิ้วซ้ายี่เหลืออยู่ของมันชี้ไปี่หน้าจอมอนิเตอร์พกพาบนข้อมือ ซึ่งแสดงแถบสถานะสีเขียวว่า 'ส่งข้อมูลผังเมืองและรหัสตัดกระแสไฟฟ้านครหลวง... สำเร็จ 100%'
"ชิปผังเมืองและรหัสลับ... ูส่งต่อไปยังสายลับระดับสูงของเราในตัวเมืองแล้ว... อีกไม่กี่นาที นครหลวงจะมืดมิด... ระบบป้องกันจะล่มสลาย... และพวกเราจะยึดอำนาจคืนมา... ฮ่าๆๆๆ!"
กร๊อบบบบ!
ผมตวัดดาบตัดหัวใจจักรกลของมันจนดับสนิทลงในทันที เทรเวอร์แน่นิ่งไปตลอดกาล แต่รอยยิ้มชั่วร้ายของมันยังคงทิ้งปมปริศนาอันตรายไว้เบื้องหลัง
"พี่นนท์คะ! สัญญาณูส่งตรงเข้าไปยังศูนย์ควบคุมโครงข่ายไฟฟ้าเสมือนจริงของนครหลวงจริงๆ ค่ะ!" ผู้กองฟ้าใสรีบเข้ามาตรวจสอบหน้าจอด้วยสีหน้าตื่นตระหนก "มีสายลับกบฏแฝงตัวอยู่ในหน่วยเทคนิคกำลังจะปิดระบบจ่ายพลังงานหลักของเมือง เพื่อก่อวินาศกรรมครั้งใหญ่ค่ะ!"
"พวกมันไม่ยอมรามือจริงๆ" าวัตรพลอยกัดฟันแน่น
"ฟ้าใส... คุณคุ้นเคยกับผังเมืองและระบบรักษาความปลอดภัยของนครหลวงดีี่สุด ไปกับผม!" ผมหันไปสบตานายทหารสาวผู้กล้าหาญ
"พร้อมเสมอค่ะพี่นนท์!" ฟ้าใสตอบรับด้วยแววตามุ่งมั่น
ผมหันไปสั่งการเคทและพลอย "เคท พลอย คุมพื้นี่โกดังนี้และประสานงานกับกองเรือของเอเลน่าเพื่อกวาดล้างพวกี่เหลือ ส่วนผมกับฟ้าใสจะรีบขับยานไล่ล่าสายลับคนนั้นเดี๋ยวนี้!"
"ระวังตัวด้วยนะคะพี่นนท์... ฟ้าใส ฝากดูแลพี่นนท์ด้วยนะ" พลอยและเคทเอ่ยด้วยความเป็นห่วง
"วางใจได้เลยค่ะ ฟ้าใสจะปกป้องพี่นนท์ด้วยชีวิตของฟ้าใสเอง!"
ผมและฟ้าใสพุ่งตัวออกจากเหมืองแร่ ทะยานขึ้นสู่ยานขับไล่ความเร็วสูงสกายฮอว์ก เพื่อเปิดฉากการไล่ล่าสายลับกบฏใจกลางมหานครลอยฟ้า... ศึกชิงผังเมืองกำลังจะระเบิดขึ้นในพริบตานี้!
เครื่องยนต์ไอพ่นไฮเปอร์โซนิกของยานสกายฮอว์กคำรามกึกก้อง ลำแสงไอพ่นสีฟ้าครามสว่างวาบขณะี่ยานพุ่งทะยานแหวกม่านหมอกราตรี มุ่งหน้าตรงสู่ยอดตึกระฟ้าของศูนย์ควบคุมโครงข่ายพลังงานหลักด้วยความเร็วสูงสุด!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??