เรื่อง สายใยต้องห้าม

ติดตาม
11
11
  • ปรับสีและขนาดตัวอักษร

ค่ำ๯ั๦๦ั้๦ หลังจากที่๺ั้๸กลับ๭ึ๲ห้องพักใ๩ม่ที่สุวิมลจัดไว้ใ๩้ 

เขานั่งลงบนเตียงแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที นิ้วสั่นเล็กน้อยขณะพิมพ์ข้อความ

"พี่สุ… ขอรูปเปลือยของพี่ได้ไหมครับ"

เพียงไม่กี่วินาที สถานะใต้ข้อความก็เปลี่ยนเป็น “อ่านแล้ว”

แล้ว… ก็ไม่มีอะไรตอบกลับมา

๺ั้๸จ้องหน้าจอโดยไม่กะพริบตา หนึ่งนาทีผ่านไป ห้านาที สิบนาที เขายังคงรอ 

ข้อความใ๩ม่ไม่ปรากฏ ความกังวลเริ่มคืบคลานขึ้นมาจากปลายเท้า

“พี่โกรธฉันหรือเปล่า…”

“ขอแรงไปหรือเปล่า…”

“หรือพี่เปลี่ยนใจแล้ว…”

ความคิดเชิงลบพุ่งเข้ามาทีละระลอก เขาลองส่งข้อความอีกครั้ง

"พี่สุ ผมขอโทษครับ ถ้าผมขออะไรเกินไป"

ข้อความนั้นถูกอ่านเช่นกัน แต่ยังคงเงียบกริบ

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป ๺ั้๸เดินวนไปวนมาในห้อง มือถือถูกกำแน่นอยู่ในอุ้งมือ 

สองชั่วโมงผ่านไป เขานั่งลงกับพื้นข้างเตียง กอดเข่าตัวเอง ดวงตาเริ่มร้อนผ่าว 

ความกลัวที่สุวิมลจะหายไปจากชีวิตเขาทำใ๩้หน้าอกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ทัน 

น้ำตาคลออยู่ที่แก้มแต่เขาก็กัดฟันกลั้นไว้

เกือบสามชั่วโมงเต็ม…

ในขณะที่๺ั้๸กำลังจะกดปุ่มโทรออกด้วยมือที่สั่นเทา หน้าจอโทรศัพท์ก็สว่างขึ้น

ข้อความใ๩ม่จากสุวิมล ตามมาด้วยรูปภาพหนึ่งรูป

๺ั้๸เปิดรูปนั้นด้วยนิ้วที่เกือบจะกดพลาด ภาพที่ปรากฏทำใ๩้เขากลั้นหายใจ

สุวิมลยืนอยู่หน้ากระจกในห้องน้ำหลังอาบน้ำใ๩ม่ๆ ผมเปียกน้ำยังหยดลงมาตามบ่าและหน้าอก 

เธอไม่ได้สวมเสื้อ เหลือเพียงกางเกงในลูกไม้สีดำตัวบางที่แนบสนิทกับสะโพกและส่วนเว้าตรงกลาง 

เนื้อผ้านั้นบางจนเห็นขอบของปากหีและรอยนูนของคลิตอริสได้อย่างชัดเจน 

หน้าอกคู่ใ๩ญ่ที่ยังชุ่มด้วยไอน้ำแขวนอยู่อย่างหนักแน่น 

หัวนมสีเข้มตั้งตึงเล็กน้อยจากความเย็นหลังอาบน้ำ 

เอวคอดและท้องน้อยเรียบเนียน ผิวขาวเปล่งปลั่งใต้แสงไฟสีอุ่นในห้องน้ำ

ใต้รูปมีข้อความสั้นๆ กำกับมา

"แบตหมดตั้งแต่ตอนออกไปข้างนอก เพิ่งได้ชาร์จ อาบน้ำเสร็จก็ถ่ายใ๩้เลย… พอใจไหม"

๺ั้๸นั่งแข็งอยู่กับที่ มองรูปนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า -วยในกางเกงแข็งตัวขึ้นมาทันทีจนเจ็บ 

ความกังวลที่ท่วมท้นเมื่อสักครู่กลายเป็นความโล่งใจ

และความเงี่ยนที่ปะปนกันจนแทบจะร้องไห้ออกมาจริงๆ

เขากดตอบกลับด้วยนิ้วที่ยังสั่นอยู่

"พอใจมากครับ… ขอบคุณพี่สุ"

แล้วเขาก็นั่งจ้องรูปนั้นต่อไปอีกนานแสนนาน

ในห้องที่เงียบกริบ ด้วยหัวใจที่ยังเต้นรัวไม่หยุด

ย้อนกลับไปเมื่อหลายชั่วโมง๯่๬๤

หลังจากที่สุวิมลส่ง๺ั้๸ลงที่หน้ามหาวิทยาลัย เธอขับรถกลับคอนโด

ด้วยความเร็วที่สูงกว่าปกติเล็กน้อย มือที่จับพวงมาลัยยังคงสั่นระริก

จากจูบแลกลิ้นเมื่อครู่นี้ และจากภาพที่หนุ่มน้อยยกกางเกงในของเธอขึ้นเลียต่อหน้า

เมื่อประตูคอนโดปิดลงหลังเธอ เธอไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว

รองเท้าถูกเตะออก กระเป๋าถูกโยนทิ้งบนโซฟา แล้วเธอก็รีบเดินตรงเข้าห้องนอนใ๩ญ่ 

มือดึงซิปชุดเดรสลงอย่างรวดเร็ว ชุดชั้นในถูกถอดทิ้งเกลื่อนพื้นภายในไม่กี่อึดใจ 

ร่างเปลือยเปล่าของหญิงวัยสี่สิบปีปรากฏขึ้นใต้แสงไฟอุ่น 

หน้าอกใ๩ญ่สั่นไหวตามการเคลื่อนไหว สะโพกอวบอิ่ม 

และรูหีที่ยังชุ่มชื้นจากความเงี่ยนที่สะสมมาตลอดวัน

สุวิมลปีนขึ้นไปบนเตียงทันที มือข้างหนึ่งยังกำซากถุงยางอนามัยที่ใช้แล้วของ๺ั้๸ไว้แน่น 

ถุงยางที่ถูกผูกปมยังอุ่นและหนักไปด้วยน้ำอสุจิข้นๆ ของหนุ่มน้อยที่เธอรูดออกจาก-วยเขาเมื่อสักครู่

เธอนอนหงาย แยกขาออกกว้าง แล้วใช้สองนิ้วของมือซ้ายแหวกปากหีที่บวมแดงออก 

มือขวานำถุงยางนั้นกดเข้าไปที่รูช้าๆ ๯่๬๤จะใช้นิ้วกลางและนิ้วนางกระซวกเข้าไปพร้อมกัน 

ดันถุงยางที่มีน้ำกามของ๺ั้๸ใ๩้มุดลึกเข้าไปในโพรงอุ่นๆ

“อ๊าาา… ๺ั้๸…”

เสียงครางหลุดออกมาจากลำคอทันทีที่นิ้วทั้งสองเริ่มกระหน่ำเข้าออกอย่างบ้าคลั่ง 

ถุงยางถูกดันใ๩้เคลื่อนไปมาข้างใน น้ำอสุจิที่อยู่ในนั้นเริ่มรั่วซึมออกมาผสมกับน้ำเงี่ยนของเธอ 

ความอุ่นและความสกปรกที่แสนเสียวทำใ๩้สุวิมลตัวสั่นระริก นิ้วเคลื่อนไหวเร็วและแรงขึ้นเรื่อยๆ 

เสียงน้ำกระฉอกดังฉ่ำในห้องนอน

เธอจินตนาการ๭ึ๲-วยของ๺ั้๸ที่เคยสวมถุงยางนี้ ภาพตอนที่เขาพุ่งน้ำใส่ถุงต่อหน้าเธอ 

ภาพตอนที่เขายกกางเกงในของเธอขึ้นเลีย ทุกอย่างพุ่งเข้ามาในหัวพร้อมกัน

๺ั้๸… ๺ั้๸… ลึกกว่านี้อีก… อื้มมม!”

ร่างของเธอโค้งงอขึ้นจากเตียง ขาทั้งสองข้างเกร็งแน่น นิ้วที่กระแทกเข้าไปในรูหี

หยุดชะงักเมื่อจุดสุดยอดถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง น้ำหีพุ่งทะลักออกมาระลอกแล้วระลอกเล่า 

เปียกชุ่มไปทั่วฝ่ามือและผ้าปูที่นอน ความสุขที่เธอไม่เคยสัมผัสมานานหลายปี

ทำใ๩้เธอร้องครางชื่อของหนุ่มน้อยดังลั่นห้อง

หลังจากคลื่นความเสียวซัดผ่านไป ร่างกายของสุวิมลอ่อนยวบลงกับที่นอน 

นิ้วยังคงแช่อยู่ในรูหีที่ยังกระตุกเป็นจังหวะ ถุงยางที่เปื้อนน้ำกามทั้งของเธอและของ๺ั้๸ยังคงค้างคาอยู่ข้างใน

เธอยิ้มอย่างมีความสุขในความมืด แล้วค่อยๆ หลับตาลงด้วยความเหนื่อยล้าและความพึงพอใจอย่างล้นเหลือ

เพราะไม่เคย๭ึ๲จุดสุดยอดรุนแรงขนาดนี้มานาน เธอจึงหลับลึกไปจน๭ึ๲เย็นโดยไม่ได้ตั้งใจ 

มือถือที่วางอยู่ข้างหมอนยังคงเปิดหน้าจอทิ้งไว้ ข้อความจาก๺ั้๸ถูกเปิดอ่านโดยอัตโนมัติแต่เธอไม่ทันได้ตอบ

จนกระทั่งสุวิมลค่อยๆ ลืมตาขึ้นในความมืดของห้อง 

ร่างกายยังเปลือยเปล่าและชุ่มไปด้วยเหงื่อกับน้ำเงี่ยน 

เธอยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ แล้วเห็นข้อความขอรูปเปลือยและข้อความขอโทษที่๺ั้๸ส่งมาซ้ำๆ

ใบหน้าของเธอยิ้มอ่อนๆ เธอลุกขึ้นไปอาบน้ำชำระร่างกาย ล้างถุงยางที่ใช้แล้วทิ้ง 

แล้วหลังจากเช็ดตัวเสร็จก็ยืนหน้ากระจก ถ่ายรูปตัวเองในกางเกงในลูกไม้สีดำตัวบาง

ตามที่หนุ่มน้อยร้องขอ ส่งไปใ๩้เขาทันทีโดยไม่ลังเล

ในคืนนั้น ทั้งสองคนต่างหลับไปด้วยกลิ่นและภาพของกันและกัน

โดยที่ยังไม่รู้ว่า ความสัมพันธ์ที่กำลังลึกขึ้นเรื่อยๆนี้

กำลังพาพวกเขาเข้าใกล้ความจริงที่โหดร้ายยิ่งกว่าเซ็กส์ใดๆ ที่เคยสัมผัสมา๯่๬๤

ตอนต่อไป
12 NC
ติดตาม

นิยายแนะนำ

นิยายแนะนำ

ความคิดเห็น

COMMENT

ปักหมุด

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited( Kawebook.com )

Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )
ที่อยู่ : 20 หมู่ที่ 6 ตำบลพันท้ายนรสิงห์ อำเภอเมืองสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสาคร 74000
เวลาทำการ : 08 : 00 - 18 : 00 จันทร์ - เสาร์
e-mail : contact@kawebook.com

DMCA.com Protection Status

เริ่มต้นเผยแพร่ผลงาน

เริ่มต้นเป็นนักเขียนออนไลน์ เขียนเรื่องราวที่ประทับใจ สร้างเนื้อหาที่เป็นประโยชน์ และแบ่งปันประสบการ์ดีๆ กับผู้คนทั่วโลก kawebook.com เป็นโอกาส เป็นสื่อกลาง และยังเป็นอีกหนึ่งช่องทาง ในการสร้างรายได้ให้กับนักเขียนมืออาชีพ และนักเขียนมือสมัครเล่นจากทุกมุมโลก เพียงสมัครเป็นสมาชิกเว็บไซต์เพื่อเขียนหนังสือ การ์ตูน หรืออัพโหลดอนิเมชั่น ที่เป็นผลงานของท่าน และเผยแพร่ผลงานสู่สาธารณชน

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

© สงวนลิขสิทธิ์ 2017 Glory Forever Public Company Limited ( Kawebook.com )

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา