เรื่อง เสียท่าคนงาน

ตอนที่ 102: พายุฟ้องหย่าและเผชิญหน้าในศาลากลาง

เสียงล้อรถตู้ลีมูซีนหรูบดเบียดไปกับพื้นผิวคอนกรีตของทางด่วนยกระดับมุ่งหน้าสู่ใจกลางกรุงเทพมหานคร ท้องฟ้ายามบ่ายแก่ๆ ปกคลุมไปด้วยเมฆครึ้มสีเทาหม่น ลมกรรโชกแรงพัดพาเม็ดฝนโปรยปรายลงมากระทบกระจกรถไม่ขาดสาย ดั่งสัญญาณเตือนถึงพายุแห่งมรสุมชีวิตลูกใหญ่ที่สุดที่กำลังจะพัดถล่มเข้ามา ภายในห้องโดยสารบรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะหยุดหายใจ น้าหมวยในชุดสูททำงานสากลสีน้ำเงินเข้มคัตติ้งเนี้ยบนั่งกำหมัดแน่นอยู่บนเบาะหนังแท้ ใบหน้าหวานที่เคยผ่องใสบัดนี้เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดและกังวลใจอย่างปิดไม่มิด

เข้ม มิน ซอย และกล้า ในชุดสูทสากลสีดำสนิทนั่งประกบข้างเธอไม่ห่าง ท่อนแขนล่ำสันและแผงอกกำยำของพวกเขายังคงเป็นที่พึ่งพิงอันมั่นคง มินเอื้อมมือหนามากุมมือเรียวสวยของน้าหมวยไว้แน่น ถ่ายทอดไออุ่นและพลังใจผ่านปลายนิ้วสัมผัส

"ไม่ต้องกลัวนะครับน้าหมวย... พวกเราอยู่ตรงนี้ข้างๆ น้าเสมอ" มินกระซิบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนแต่เปี่ยมไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

"ขอบใจจ้ะมิน... น้าจะไม่ยอมก้มหัวให้มันเด็ดขาด" น้าหมวยตอบพลางสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมประกายความเด็ดเดี่ยวกลับคืนมาสู่ดวงตาคู่สวย

รถตู้แล่นเลี้ยวเข้าสู่ลานจอดรถของอาคารศาลากลางและศูนย์ราชการความยุติธรรมใจกลางเมือง อาคารกระจกสูงตระหง่านสะท้อนความเย็นชาของกฎหมาย ทันทีที่รถจอดสนิท เข้มเป็นคนแรกที่ก้าวลงไปเปิดร่มคันใหญ่กางบังสายฝนให้น้าหมวย สี่หนุ่มเดินขนาบข้างทำหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดส่วนตัวพาน้าหมวยก้าวขึ้นบันไดหินอ่อนสู่โถงกลาง

ทว่า... ทันทีที่ก้าวพ้นประตูกระจกบานเลื่อนอัตโนมัติเข้ามา เสียงหัวเราะเยาะเย้ยอันน่าสะอิดสะเอียนก็ดังขึ้นขัดจังหวะ!

"ฮ่าๆๆ! ดูซิใครมา... นึกว่าคุณนายเสมียนใหญ่จะแอบมุดหัวอยู่ใต้กระโปรงไอ้พวกกุลีไม่กล้าโผล่หัวมาสู้หน้าซะแล้ว!"

ร่างของ เดช ในชุดสูทราคาแพงแต่บุคลิกแฝงความหยิ่งยะโสและกักขฬะยืนกอดอกดักรออยู่ตรงหน้าเสาหินอ่อนต้นใหญ่ ข้างกายของเขามีทนายความร่างท้วมสวมแว่นตากรอบทองที่ส่งสายตาจับจ้องน้าหมวยอย่างแทะโลมและดูถูก

น้าหมวยหยุดชะงัก สายตาสบเข้ากับสายตาของอดีตสามีที่แต่งงานอยู่กินกันมานานหลายปี ทว่าบัดนี้กลับมีเพียงความชิงชังและความขยะแขยงเท่านั้น

"เดช... แกต้องการอะไรกันแน่?" น้าหมวยเอ่ยเสียงเรียบ นิ่ง และทรงอำนาจ

"ต้องการอะไรน่ะเหรอ? ถามโง่ๆ!" เดชก้าวเข้ามาชี้หน้า กลิ่นบุหรี่และแอลกอฮอล์โชยออกจากลมหายใจ "กูต้องการทวงคืนทุกอย่างที่มึงขโมยไปจากกูไงล่ะ! มึงคิดว่ามึงสูงส่งมาจากไหนอีหมวย? สุดท้ายมึงก็ร่าน แอบเอาเงินบริษัทไปบำเรอไอ้พวกคนงานต่างด้าวขี้ข้าพวกนี้! มึงดูสารรูปพวกมันซิ... มีปัญญาอะไรมาเทียบกับกู!"

เข้ม กล้า มิน และซอย ก้าวขึ้นมาประจันหน้าทันที กล้ามเนื้อแขนของเข้มปูดเกร็ง แววตาดุดันดั่งเสือร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อ ซอยขยับตัวเข้าประชิดจนเดชถึงกับผงะถอยหลังไปด้วยความหวาดกลัวในความกำยำ

"หุบปากเน่าๆ ของมึงซะ ก่อนที่ฟันมึงจะร่วงหมดปาก!" ซอยเอ่ยเสียงเหี้ยมเกรียมด้วยสำเนียงดุดัน

"อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะเว้ย! นี่ศาลากลาง มีตำรวจและกล้องวงจรปิดทุกมุม!" ทนายของเดชรีบก้าวออกมาร้องเตือนด้วยความลนลาน

น้าหมวยยกมือขึ้นห้ามสี่หนุ่มไว้ เธอเชิดหน้าขึ้น สบตาเดชอย่างไม่เกรงกลัว "เดช... สิ่งที่ฉันทำ หรือสิ่งที่ฉันเลือก มันคือเรื่องของฉัน แกไม่มีสิทธิ์มาตัดสินคนอื่น ความระยำและความละโมบของแกต่างหากที่ทำให้ชีวิตคู่ของเรามันพังพินาศตั้งแต่แรก ถ้าอยากจะฟ้อง ก็ไปเจอกันในบัลลังก์ศาล แต่อย่ามาเห่าหอนแถวนี้!"

"ปากดีไปเถอะอีหมวย!" เดชกัดฟันกรอดด้วยความแค้น "กูจะคอยดูวันที่มึงโดนบอร์ดบริหารไล่ออกเหมือนหมาข้างถนน วันที่มึงโดนยึดคอนโดและเงินในบัญชีจนไม่เหลือสักบาท แล้วกูจะดูซิว่า ไอ้พวกกุลีสี่ตัวนี้มันจะยังอยู่เลียตีนมึงอยู่อีกไหม!"

พูดจบ เดชและทนายก็สะบัดหน้าเดินขึ้นลิฟต์ไปยังห้องพิจารณาคดีชั้นบน ทิ้งให้ความเงียบและความกดดันเข้าปกคลุมบรรยากาศ

น้าหมวยยืนนิ่ง ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธแค้นที่อัดแน่นอยู่ในอก เข้มจับไหล่บางของเธอเบาๆ "น้าหมวยครับ... ทนายวิชิตรอพวกเราอยู่ในห้องรับรองพิเศษส่วนตัวด้านหลังตึกแล้วครับ ไปกันเถอะครับ"

น้าหมวยพยักหน้า ทั้งหมดเดินลัดเลาะผ่านทางเดินปูพรมเข้าสู่ "ห้องรับรองพิเศษสำหรับพยานและบุคคลสำคัญ" ซึ่งเป็นห้องประชุมขนาดกว้างขวาง ประตูดิจิทัลหนาหนักปิดล็อกลงอัตโนมัติ ตัดขาดจากโลกภายนอก ภายในห้องมีโต๊ะประชุมไม้สักทองขัดมันตัวยาว ชุดโซฟาหนังแท้สีดำ และม่านบังตาสองชั้นที่ปิดสนิท

เมื่อเข้ามาถึง ทนายวิชิตยื่นเอกสารสรุปข้อกล่าวหาและคำร้องขอคุ้มครองชั่วคราวให้น้าหมวยตรวจสอบ "คุณหมวยครับ ฝ่ายนั้นเล่นหนักมาก มันยื่นขออายัดบัญชีเงินฝากและทรัพย์สินทั้งหมดของน้าหมวยระหว่างการพิจารณาคดี และขู่จะปล่อยคลิปวิดีโอตัวเต็มให้สื่อมวลชนหากเราไม่ยอมประนีประนอมตามข้อเรียกร้องห้าสิบล้าน"

"ฉันไม่มีวันยอมจ่ายให้มันแม้แต่สตางค์เดียวค่ะคุณทนาย!" น้าหมวยประกาศกร้าว ทนายวิชิตพยักหน้ารับแล้วขอตัวออกไปประสานงานกับนายทะเบียนศาล ทิ้งให้น้าหมวยอยู่ตามลำพังกับสี่หนุ่มในห้องรับรอง

ทันทีที่ทนายก้าวพ้นห้อง ความเข้มแข็งที่น้าหมวยพยายามสร้างขึ้นก็พังทลายลง เธอทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ประชุมหนังแท้ ยกมือขึ้นกุมหน้าด้วยความเหนื่อยล้าและอับอาย "ทำไมชีวิตของน้าต้องมาเจอเรื่องบัดซบแบบนี้ด้วย... มันบีบให้น้าจนมุมทุกทางเลย..."

สี่หนุ่มมองภาพนั้นด้วยความเจ็บปวดหัวใจ เข้มเดินเข้าไปยืนเบื้องหน้า ค่อยๆ ดึงมือของน้าหมวยออก แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าระหว่างเรียวขาของเธอ กล้าและซอยเดินมาขนาบข้าง ส่วนมินเดินไปล็อกกลอนประตูชั้นในซ้ำอีกชั้นเพื่อความปลอดภัยสูงสุด

"น้าหมวยครับ... ในสายตาของคนอื่น น้าอาจจะเป็นแค่จำเลย เป็นคนที่ถูกตราหน้า แต่สำหรับพวกผมสี่คน น้าหมวยคือนางพญา คือยอดดวงใจที่สูงส่งที่สุดเสมอครับ" เข้มเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ นุ่มนวล มือหนาปลดกระดุมเสื้อสูทของน้าหมวยออกทีละเม็ด

"พี่เข้ม..." น้าหมวยสบตากับเข้ม ความอ่อนโยนในแววตาของชายฉกรรจ์ทำให้กำแพงในใจของเธอละลายลง

"ให้พวกผมช่วยล้างความขมขื่นและเติมพลังใจให้น้านะครับ... ที่นี่ ตอนนี้ ในห้องนี้... ให้รสรักของพวกผมย้ำเตือนว่า น้ามีพวกผมอยู่ทั้งตัวและหัวใจ"

กล้าช่วยถอดเสื้อสูทและเสื้อเชิ้ตทำงานผ้าชีฟองสีขาวของน้าหมวยออก เผยให้เห็นบราลูกไม้สีดำสนิทที่โอบอุ้มเต้าทรวงอวบคัพดีไว้จนล้นทะลัก ซอยเอื้อมมือไปปลดตะขอบราออก ทรวงอกขาวผ่องทรงหยดน้ำขนาดมหึมาก็ดีดตัวเด้งออกมาสู่สายตาสี่หนุ่มทันที ยอดปทุมถันสีชมพูเข้มชูชันแข็งเป็นไตสู้ไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศ

เข้มไม่รอช้า อ้าปากกว้างเข้าครอบครองยอดอกข้างขวาทันที ลิ้นสากตวัดเลียวนรอบปานนมอย่างเร่าร้อน สลับกับดูดดึงอย่างรุนแรงจนเกิดเสียง "จ๊วบ... จ๊วบ..." น้าหมวยสะดุ้งเฮือก แอ่นอกขึ้นรับสัมผัส สองมือขยุ้มกลุ่มผมของเข้มแน่น ลมหายใจเริ่มหอบกระเส่า

"อ๊าาา... พี่เข้ม... ดูดแรงๆ เลยจ้ะ... ซี้ดดด... ในห้องนี้มันจะดีเหรอ... ข้างนอกมีคนเดินผ่านไปมานะจ๊ะ..." น้าหมวยครางกระเส่าด้วยความหวาดเสียว

"ยิ่งมีคนอยู่ข้างนอก ยิ่งต้องทำให้เร่าร้อนครับน้าหมวย..." กล้ากระซิบข้างหูพลางก้มลงประกบดูดยอดอกข้างซ้าย มือหนาบีบเค้นเนื้อนมอวบขาวจนเนื้อปริล้นง่ามนิ้ว

มินเดินเข้ามารูดซิปกระโปรงทรงสอบสีน้ำเงินของน้าหมวยลง ดึงกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีดำตัวจิ๋วที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำหวานเยิ้มหลุดพ้นปลายเท้า มินยกเรียวขาขาวเนียนของน้าหมวยขึ้นพาดบนโต๊ะประชุมไม้สักทองขัดมัน แยกขาอวบออกจากกันจนกว้าง เผยให้เห็นร่องสวาทสีสดไร้เส้นขนที่กำลังเต้นระริก หลั่งน้ำรักออกมาเป็นสายหยดลงบนเนื้อไม้สักมันวับ

มินคุกเข่าลงแล้วก้มหน้าฝังจมูกสูดดมกลิ่นสาบสาวอันหอมหวาน ก่อนจะตวัดลิ้นหนาปาดเลียตั้งแต่ซอกรูก้นขึ้นมาจนถึงเม็ดเกสรสีชมพูอย่างรัวเร็วและหนักหน่วง

แผล็บ... แผล็บ... จ๊วบ... จ๊วบ...

"กรี๊ดดดด!... มินนน!... ลิ้นร้อนเหลือเกินจ้ะผัวจ๋า!... อ๊าาา... น้าเสียวจนทนไม่ไหวแล้ว... เสียวร่องไปหมดแล้ว!" น้าหมวยหวีดร้องลั่นห้องประชุม สองมือจิกพนักเก้าอี้แน่น สะโพกผายยกกระดกร่อนรับลิ้นของมินอย่างบ้าคลั่ง

ซอยปลดเปลื้องกางเกงทำงานออกจนแกนกายยักษ์ขนาดเก้านิ้วผงาดง้ำชี้หน้า ซอยก้าวขึ้นไปยืนบนโต๊ะประชุมไม้สัก ดึงร่างอวบอัดของน้าหมวยขึ้นมานอนหงายราบบนโต๊ะประชุม แล้วจับท่อนเอ็นยักษ์สีดำมะเมื่อมจ่อตรงปากทางรักที่กำลังบวมเป่งและฉ่ำเยิ้ม ซอยกระแทกสะโพกสอบพรวดเดียวมิดด้าม!

สวบ... ปั่ก!

"โอ๊ยยยยยย!... ซอยยย!... ลึกเหลือเกินจ้ะ!... มิดด้ามเลยยย... อูยยย!"

น้าหมวยกรีดร้องเสียงหลงเมื่อท่อนเอ็นยักษ์กระแทกแทรกผ่านกลีบเนื้อนุ่มเข้าไปจนชนปากมดลูกด้านใน โต๊ะประชุมไม้สักทองสะเทือนเลื่อนลั่น ซอยเริ่มกระหน่ำซอยสะโพกเข้าออกด้วยจังหวะที่ดุดันและหนักแน่น ทุกดอกที่ตอกอัดเข้ามาเน้นย้ำจุดกระสันจนเกิดเสียงเนื้อกระทบเนื้อ "พั่บ! พั่บ! พั่บ! ตับ! ตับ! ตับ!" ผสานกับเสียงครางระงมของน้าหมวยที่ดังก้องห้องรับรอง

เข้มและกล้าขึ้นมาประกบด้านบน กล้ายื่นแกนกายขนาดแปดจุดห้านิ้วเข้าสู่ริมฝีปากอิ่ม น้าหมวยอ้าปากกว้างดูดกลืนอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นเรียวโลมเลียอย่างดูดดื่ม เข้มก้มลงบดจูบแลกลิ้นกับน้าหมวยสลับกับบีบเค้นเต้าอวบคัพดีอย่างเมามัน

น้าหมวยถูกรุมรัก 4P บนโต๊ะประชุมไม้สักในศาลากลางอย่างสุดเหวี่ยง รสสวาทอันดิบเถื่อนและเร่าร้อนของสี่หนุ่มช่วยชะล้างความเจ็บปวดและความหวาดกลัวที่เดชสร้างไว้จนหมดสิ้น ความสุขสมถาโถมเข้าใส่จนเธอแตะขอบสวรรค์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า ร่างกายเกร็งกระตุก ช่องทางรักบีบรัดลำเอ็นของซอยแน่นหนึบ หลั่งน้ำหวานแห่งความใคร่พุ่งทะลักออกมาอาบชโลมโต๊ะประชุมจนเปียกชุ่ม

สี่หนุ่มผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันกระหน่ำความรักเข้าสู่ร่างอวบอัดของน้าหมวยอย่างต่อเนื่องยาวนาน จนกระทั่งทุกคนถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน หลั่งน้ำรักสีขาวขุ่นอันร้อนผ่าวเข้าไปชโลมในร่องรักของน้าหมวยจนล้นทะลัก ทุกหยาดหยดแห่งน้ำรักคือเครื่องยืนยันว่า เธอคือเมียยอดดวงใจของพวกเขาตลอดไป

เมื่อพายุเสน่หาบนโต๊ะประชุมสงบลง สี่หนุ่มช่วยกันทำความสะอาดและแต่งตัวให้น้าหมวยอย่างประณีต น้าหมวยจัดชุดสูทให้เข้าที่ ส่องกระจกดูใบหน้าที่กลับมาเปล่งปลั่งและมีเลือดฝาดแห่งความมั่นใจอีกครั้ง เธอยิ้มหวานให้สี่หนุ่มอย่างซาบซึ้ง

น้าหมวยและสี่คนงานก้าวออกจากห้องรับรองเพื่อเดินไปยังลานจอดรถด้านหน้าอาคารศาลากลาง เตรียมตัวเดินทางไปยังสำนักงานใหญ่ของบริษัทตามนัดหมาย

ทว่า... ในจังหวะที่น้าหมวยกำลังจะก้าวขึ้นรถตู้ลีมูซีน!

เอี๊ยดดดดดดด!

เสียงเบรกรถยนต์ดังสนั่นลั่นลานจอดรถ! รถเก๋งสปอร์ตหรูสีดำคันหนึ่งพุ่งเข้ามาปาดหน้ารถตู้ของน้าหมวยอย่างกะทันหัน จนคนขับรถตู้ต้องกดแตรดังลั่น!

กระจกด้านคนขับของรถสปอร์ตเลื่อนลงอย่างช้าๆ... เผยให้เห็นใบหน้าของ เดช ที่กำลังแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม สายตาของมันจ้องมองน้าหมวยดั่งอสรพิษร้าย

"คิดว่าจะรอดเหรออีหมวย!" เดชตะโกนก้องผ่านหน้าต่างรถ "กูขอเตือนมึงเป็นครั้งสุดท้าย... ถ้าเย็นนี้เงินห้าสิบล้านยังไม่เข้าบัญชีกู... คลิปวิดีโอ 4K ตอนที่มึงกำลังร่อนเอวขย่ม-วยไอ้พวกขี้ข้าพวกนี้ จะถูกอัปโหลดขึ้นเซิร์ฟเวอร์และส่งเข้ากลุ่มไลน์ผู้ถือหุ้นทุกคนทันที! เตรียมตัวเอาปี๊บคลุมหัวได้เลย!"

สิ้นเสียงขู่ เดชก็เหยียบคันเร่งออกรถเสียงดังสนั่น พุ่งทะยานออกสู่ถนนใหญ่ ทิ้งควันไอเสียและคลื่นความเคียดแค้นไว้เบื้องหลัง! ศึกครั้งนี้ได้ยกระดับสู่จุดแตกหักที่เดิมพันด้วยชีวิตและศักดิ์ศรีทั้งหมดแล้ว!