เรื่อง ทะยานฝ่าห้วงแห่งราคะ

บนเส้นทางเดินทอดยาวอันเย็นเยียบและล้ำสมัยของยานขนส่งระดับแนวหน้า Elysium-9 แสงไฟนีออนสีขาวสว่างไสวสาดส่องกระทบผนังโลหะมันวาว บรรยากาศภายนอกห้องพักดูเป็นทางการและเต็มไปด้วยกลิ่นอายของการปฏิบัติหน้าที่ ทว่า... ความจริงที่ซุกซ่อนอยู่ภายใต้เครื่องแบบอันทรงเกียรติของหญิงสาวสองคนที่กำลังเดินไปตามทางเดินนั้น กลับโสมมและวิปริตจนเกินกว่าที่ใครจะจินตนาการถึง

กัปตันเซเรน่า ครอฟต์ และผู้ช่วยกัปตัน เอลิเซ่ วาเลนไทน์ กำลังเดินเรียงหน้ากระดานไปตามโถงทางเดิน ทั้งสองอยู่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่โลกภายนอกต่างคุ้นตา เซเรน่าในชุดโค้ททหารสีดำขลับขลิบทองที่รัดรึงสัดส่วนวัยผู้ใหญ่จนแทบปริแตก และเอลิเซ่ในชุดบอดี้สูทรัดรูปสีขาวขลิบน้ำเงินที่เน้นย้ำหน้าอกขนาด Cup G ให้ดูล้นทะลัก พวกเธอสวมหมวกประจำตำแหน่งและรองเท้าบูทที่ส่งเสียงดังก้องทุกจังหวะการก้าวเดิน ตึก... ตึก... ตึก...

มองจากภายนอก พวกเธอคือ "เทพธิดาแห่งดวงดาว" ผู้สูงศักดิ์ แต่ทว่าสำหรับเอลิเซ่ในตอนนี้ ทุกย่างก้าวของเธอกลับเต็มไปด้วยความทรมานและความอัปยศอดสูอย่างแสนสาหัส

สาเหตุก็เพราะ... ภายใต้ชุดเครื่องแบบที่รัดรูปและกระโปรงพลีทตัวจิ๋วของเธอนั้น 'ไม่มีกางเกงในหรือบราเซียร์เลยแม้แต่ชิ้นเดียว'!

ก่อนที่จะออกมาจากห้องพัก เซเรน่าได้ออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดและเย็นชาว่า "การทำหน้าที่ของกัปตันและผู้ช่วยบนยานลำนี้ ไม่จำเป็นต้องใส่ชุดชั้นใน เพราะเศษผ้าพวกนั้นมันจะกลายเป็นสิ่งกีดขวางและสร้างความรำคาญในการหาความสำราญของพวกลูกเรือ... กฎข้อที่ 2 การควบคุมภาพลักษณ์ พวกมันมีสิทธิ์เห็นเราในสภาพที่พร้อมใช้งานเสมอ"

ด้วยเหตุนี้ เอลิเซ่จึงต้องจำใจสวมเพียงบอดี้สูทเนื้อบางเฉียบทับลงบนร่างกายที่เปลือยเปล่าและเต็มไปด้วยรอยช้ำ ทุกครั้งที่เธอก้าวเดิน เนื้อผ้าด้านในจะเสียดสีกับยอดหัวนมที่ยังคงบวมเป่งจากการถูกเซเรน่าดูดดึงและบิดขย้ำเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน และที่เลวร้ายที่สุดคือ บริเวณจุดกึ่งกลางลำตัว... กระโปรงพลีทสั้นกุดที่ยาวแทบไม่พ้นบั้นท้าย ปล่อยให้ลมเย็นๆ จากระบบปรับอากาศของยานพัดผ่านเข้ามาสัมผัสกับ 'หี'ที่เพิ่งสูญเสียพรหมจรรย์และบานโบ๋ของเธอโดยตรง ความรู้สึกโล่งเตียนและเย็นเยียบที่หว่างขา ประกอบกับหยาด 'น้ำอสุจิ'ของพวกลูกเรือชายที่ยังคงตกค้างอยู่ภายใน และค่อยๆ ไหลซึมหยดแหมะลงมาตามง่ามขาด้านในทุกครั้งที่ขยับตัว มันทำให้เอลิเซ่รู้สึกอับอายและขยะแขยงจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

ตลอดทางเดิน เอลิเซ่รับรู้ได้ถึงสายตาหื่นกระหายของพวกลูกเรือชายในชุดหมีช่างเครื่องและชุดทหารรักษาความปลอดภัย ที่เดินสวนทางหรือยืนจับกลุ่มคุยกันอยู่ตามมุมต่างๆ สายตาของพวกมันไม่ได้มองพวกเธอด้วยความเคารพยำเกรงในฐานะผู้บังคับบัญชาเลยแม้แต่น้อย แต่มันเป็นสายตาของหมาป่าที่กำลังจ้องมอง 'เนื้อสด' หรือ 'โถส้วม' เคลื่อนที่ พวกมันจ้องเขม็งมาที่หน้าอกที่เด้งกระเพื่อมและเรียวขาที่สวมถุงน่องของเอลิเซ่ บางคนถึงกับเลียริมฝีปากและส่งเสียงผิวปากหยอกล้ออย่างหยาบโลน

เอลิเซ่รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก เธอหนีบขาเข้าหากันเล็กน้อยและพยายามเอามือทั้งสองข้างดึงรั้งชายกระโปรงพลีทที่สั้นกุดให้เลื่อนต่ำลงมาปิดบังบั้นท้ายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ใบหน้าของเด็กสาวแดงก่ำไปด้วยความอับอายและหวาดกลัว

ในขณะที่เธอกำลังเดินตามหลังกัปตันอยู่นั้น เอลิเซ่ก็เริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติบางอย่าง...

ท่าทางการเดินของกัปตันเซเรน่า... มันช่างผิดแปลกไปจากภาพลักษณ์ของผู้นำที่ดุดันและน่าเกรงขามอย่างสิ้นเชิง แทนที่จะเดินอกผายไหล่ผึ่งด้วยท่าทีขึงขังแบบทหาร เซเรน่ากลับเดิน 'นวยนาด'และ 'ส่ายสะโพก'ที่อวบอิ่มนั้นไปมาอย่างจงใจ รอยผ่าข้างของกระโปรงทรงสอบสีดำแหวกสูงขึ้นทุกครั้งที่ก้าวขา เผยให้เห็นสายรัดถุงน่องและต้นขาขาวอวบที่ไร้กางเกงในปกปิดอย่างชัดเจน การทิ้งน้ำหนักลงบนส้นเข็มและการบิดเอวของเธอนั้น ไม่ว่าใครมองก็รู้ว่ามันคือการเดิน 'ยั่วสวาท' เพื่อเชิญชวนให้ผู้ชายเข้ามาขย้ำชัดๆ!

เอลิเซ่มองแผ่นหลังของกัปตันที่ตนเคยเทิดทูนด้วยความรู้สึกสับสนและขมขื่น ผู้หญิงที่แสนสง่างามคนนั้น บัดนี้ได้กลืนกินตัวเองเข้าสู่การเป็นกะห-ี่ยานอย่างสมบูรณ์แบบจนแม้แต่ท่วงท่าการเดินก็ยังเต็มไปด้วยความร่านสวาท

แต่ก่อนที่เอลิเซ่จะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น...

เพียะ!!

"อ๊ะ!!"

ฝ่ามือหยาบกร้านของใครบางคน ฟาดเข้าที่บั้นท้ายกลมกลึงของเอลิเซ่อย่างแรงจนเกิดเสียงดังลั่นทางเดิน! แรงตบนั้นรุนแรงพอที่จะทำให้ผิวเนื้อขาวเนียนใต้กระโปรงสั้นเกิดรอยแดงเถือกเป็นรูปฝ่ามือ

"จะไปไหนกันจ๊ะ... คนสวยของพวกพี่?" น้ำเสียงแหบพร่าและยียวนดังขึ้นจากทางด้านหลัง

เอลิเซ่สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจและเจ็บปวด สัญชาตญาณการป้องกันตัวทำให้เธอหันขวับกลับไป และ 'ปัด'มือหนาที่กำลังจะยื่นมาล้วงใต้กระโปรงของเธอออกอย่างแรง

"อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ!" เอลิเซ่ตวาดลั่น แววตาของเธอสั่นระริกด้วยความโกรธปนหวาดกลัว

ผู้ชายตรงหน้าคือหนึ่งในลูกเรือแผนกคลังสินค้า รูปร่างอ้วนท้วน หน้าตามันเยิ้มและมีกลิ่นตัวเหม็นอับ มันชะงักไปเล็กน้อยเมื่อถูกปัดมือทิ้ง แววตาที่เคยหื่นกามแปรเปลี่ยนเป็นความขุ่นเคืองทันที

เซเรน่าที่เดินนำหน้าอยู่หยุดชะงักและหันกลับมามอง เธอกวาดสายตาประเมินสถานการณ์ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "พวกเรากำลังจะกลับไปที่สะพานเดินเรือ เพื่อตรวจเช็คระบบวาร์ปไดร์ฟน่ะ... แล้วทางฝั่งนายล่ะ ทุกอย่างในคลังสินค้าเรียบร้อยดีไหม?"

ทว่า ชายอ้วนลงพุงคนนั้นกลับไม่สนใจคำตอบหรือคำถามของกัปตันเลยแม้แต่น้อย ดวงตาที่เยิ้มไปด้วยตัณหาของมันเอาแต่จ้องเขม็งไปที่ใบหน้าและหน้าอกของเอลิเซ่ มันแสยะยิ้มโรคจิตออกมา ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงดูแคลน

"หึ! ดูเหมือนว่าอีเด็กใหม่นี่มันจะยัง 'ไม่ติดใจ' -วยของพวกกูมากพอนะกัปตัน... ถึงได้กล้าปัดมือและทำท่าทางหยิ่งยโสแบบนี้!" มันแลบลิ้นเลียริมฝีปากที่แห้งผาก "แต่ไม่เป็นไร... หีมันยังใหม่ พวกกูเข้าใจ... และพวกกูก็ยังมี 'น้ำ' อีกเยอะที่จะช่วยสอนให้มันเชื่อง!"

พูดจบประโยคอันน่าสะอิดสะเอียน มันก็ไม่รอช้า ใช้มือหยาบๆ รูดซิปกางเกงเครื่องแบบของตนเองลงจนสุด ก่อนจะล้วงมือเข้าไปควักเอา '-วย'ขนาดเขื่องที่บวมเป่งและแข็งขืนเต็มที่ ออกมาผงาดชูชันท้าทายสายตาอยู่กลางโถงทางเดินสาธารณะ!

ท่อนเอ็นของมันทั้งอวบหนา สีคล้ำเสีย ปูดโปนไปด้วยเส้นเลือด และมีกลิ่นเหม็นอับปนกลิ่นคาวคลุ้งโชยออกมา

ทันทีที่เห็นแท่งเนื้ออันอัปลักษณ์นั้น เอลิเซ่ก็เบิกตากว้าง ร่างกายของเธอสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ความทรงจำอันเลวร้ายในห้องพักไร้ประตูไหลย้อนกลับมาจู่โจม สมองของเธอสั่งการให้ถอยหลังหนีโดยอัตโนมัติ รอยแยกที่ 'หี'ของเธอยังคงรู้สึกปวดระบมและแสบร้อนอยู่เลย แค่เห็นเครื่องมือทรมานชิ้นนี้ ความรู้สึกเหมือนร่างกายถูกฉีกขาดก็แล่นริ้วขึ้นมาจนเธอหน้าซีดเผือด

แต่แทนที่กัปตันเซเรน่าจะออกโรงปกป้องผู้ช่วยของตนเองจากการถูกคุกคามทางเพศกลางทางเดิน เธอกลับหันขวับมามองเอลิเซ่ด้วยสายตาที่ดุดันและเย็นชา

"เมื่อกี้เธอ 'ปัดมือ' เขาออก... ถือว่าเธอมีความผิดนะเอลิเซ่!" เซเรน่าเอ่ยเสียงเข้ม กดดันเด็กสาวด้วยอำนาจของผู้บังคับบัญชา "การปฏิเสธการสัมผัสจากลูกเรือ ถือเป็นการฝ่าฝืนกฎ The Vanguard Directive ข้อที่ 1 อย่างร้ายแรง!"

เอลิเซ่หันขวับไปมองเจ้านายด้วยความตกตะลึง ปากของเธออ้าค้าง กัปตันที่เธอเคยนับถือ ไม่เพียงแต่ไม่ตำหนิไอ้สวะที่มาลวนลามและควัก-วยออกมาโชว์กลางทางเดิน แต่กลับหันมา 'ตำหนิ'เธอที่พยายามปกป้องศักดิ์ศรีของตัวเองเนี่ยนะ?!

"แต่ครั้งนี้... ฉันจะทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น ถือว่าให้โอกาสเด็กใหม่อย่างเธอ" เซเรน่าพูดต่อ แววตาของเธอทอประกายความวิปริต "อย่าให้มีคราวหน้าอีกเป็นอันขาด เอลิเซ่"

ในขณะที่เอลิเซ่ยังคงยืนอึ้งและสับสนกับตรรกะอันวิปริตบิดเบี้ยวของระบบบนยานลำนี้ เซเรน่าก็ก้าวเข้ามาใกล้ ก่อนจะออกคำสั่งที่ทำให้โลกทั้งใบของเอลิเซ่พังทลายลงอีกครั้ง

"มัวยืนโง่งงอะไรอยู่อีก? ยังไม่รีบ 'ขอโทษ' เขาอีกเหรอ!" เซเรน่าตวาดเสียงแข็ง ก่อนจะชี้นิ้วไปที่ท่อน-วยที่ชี้โด่ของชายอ้วน "ใช้ 'ปาก'ของเธอ ทำให้เขาเสร็จสมซะ! เพื่อเป็นการแสดงความรู้สึกผิดและขอขมา... ที่เธอสารเลวกล้าปฏิเสธและปัดป้องการลวนลามของเขาเมื่อครู่นี้!"

"อ... อะไร... นะคะ?" เอลิเซ่ครางเสียงแผ่วเบาราวกับคนละเมอ สมองของเธอปฏิเสธที่จะประมวลผลคำสั่งอันวิปริตนั้น

"ฉันบอกให้เธอใช้ปากของเธอซะ!" เซเรน่าย้ำคำสั่งด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจและเด็ดขาด "ทำให้เขาเสร็จเดี๋ยวนี้ เอลิเซ่!"

เอลิเซ่ค่อยๆ หันสายตากลับไปมองแท่ง '-วย'สีคล้ำที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าชายอ้วนลงพุง กลิ่นเหม็นสาบและกลิ่นคาวกามโชยมาเตะจมูกจนเธออยากจะอาเจียน แม้ว่าตอนที่อยู่ในห้องพัก เธอจะถูกผู้ชายหลายคนรุมกระหน่ำเย็ดจนสติหลุดและจำใบหน้าพวกมันไม่ได้ทั้งหมด... แต่สัญชาตญาณของเธอก็บอกได้ว่า ไอ้อ้วนตรงหน้านี้ จะต้องเป็น 'หนึ่งในแท่ง-วย'ที่เคยอัดกระแทกยัดเยียดความป่าเถื่อนเข้ามาในหีของเธออย่างแน่นอน!

แค่คิดว่าท่อนเนื้อสกปรก โสมม และน่ารังเกียจชิ้นนี้ เคยทะลวงเข้าไปในร่างกายของเธอ... และตอนนี้ เธอกำลังถูกสั่งให้ก้มลงไปเอา 'ปาก'อมและเลียมัน... เอลิเซ่ก็รู้สึกขยะแขยงจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว ความคลื่นไส้ตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ เธอส่ายหน้าไปมาอย่างช้าๆ น้ำตาเริ่มคลอเบ้า บทเรียนที่สองของการเป็นโถส้วมสาธารณะกำลังจะเริ่มต้นขึ้นกลางโถงทางเดิน โดยที่เธอไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะเอ่ยคำปฏิเสธใดๆ ออกมาเลยแม้แต่คำเดียว

"มัวรออะไรอยู่ล่ะ!" เซเรน่าตวาดเสียงแข็ง ทำลายความเงียบงัน "รีบคุกเข่าลงไป แล้วคลานไปหาเขาสิ จากนั้นก็เอามันเข้าปากเธอซะ!"

เอลิเซ่หันขวับมามองกัปตันด้วยความตื่นตระหนก สายตาของเซเรน่าในตอนนี้ดุดัน เยียบเย็น และเต็มเปี่ยมไปด้วยการวางอำนาจ มันเป็นการบีบบังคับทางจิตวิทยาอย่างสมบูรณ์แบบ วินาทีนั้นเอง ภาพความทรงจำก็แวบเข้ามาในหัวของเด็กสาว... ภาพที่กัปตันผู้สูงส่งคนนี้ คุกเข่าอยู่หว่างขาของลูกเรือชาย แล้วใช้ปากดูดกลืนน้ำกามอย่างตะกละตะกรามราวกับสัตว์ป่าหิวโหย

เซเรน่ามองลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นระริกของลูกน้อง ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่กรีดลึกถึงกระดูกดำ "ทำซะ... เพราะนี่จะไม่ใช่ครั้งแรก และไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เธอจะได้ทำแบบนี้ จำเอาไว้นะเอลิเซ่... ต่อให้เมื่ออยู่ต่อหน้าสายตาคนภายนอก ภาพลักษณ์ของพวกเราจะดูสูงส่งและบริสุทธิ์ผุดผ่องขนาดไหน แต่สถานะที่แท้จริงของพวกเราเมื่ออยู่บนยานลำนี้... มันก็เป็นแค่ 'โถส้วม'เป็นแค่เครื่องมือระบายความใคร่"

กัปตันสาวชี้มือไปที่ตัวเองแล้วชี้กลับมาที่เอลิเซ่ "ร่างกายของฉัน และร่างกายของเธอ... มันถูกสร้างและส่งมาที่นี่เพื่อการนั้น! ดังนั้น เธอต้องเรียนรู้ที่จะใช้ 'ทุกรู' บนร่างกายของเธอเพื่อสนองความใคร่ของพวกเขา... เธอจะดื้อด้านไม่ยอมทำก็ได้นะ แต่เชื่อฉันเถอะ... สุดท้ายแล้ว เธอก็หนีชะตากรรมการเป็นกะห-ี่ยานนี้ไม่พ้นอยู่ดี!"

คำพูดเหล่านั้นราวกับค้อนปอนด์ที่ทุบทำลายความหวังเฮือกสุดท้ายของเอลิเซ่จนแหลกละเอียด เด็กสาวดูลังเล สับสน และหวาดกลัว แต่เมื่อตระหนักได้ว่าไม่มีใครบนยานลำนี้ที่จะปกป้องเธอได้อีกแล้ว เธอจึงค่อยๆ ย่อตัวลง 'คุกเข่า'ลงบนพื้นโลหะอันเย็นเยียบของโถงทางเดินอย่างช้าๆ

เอลิเซ่ก้มหน้า คลานเข่าเข้าไปใกล้เป้ากางเกงของชายอ้วนลงพุง กลิ่นเหม็นสาบและกลิ่นคาวกามลอยคละคลุ้งเตะจมูกจนเธอแทบจะอาเจียน เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองท่อน '-วย'สีคล้ำเสียที่ชี้โด่อยู่ตรงหน้าด้วยความรังเกียจขั้นสุด เธอแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่า เจ้าสิ่งอัปลักษณ์และน่าเกลียดชิ้นนี้ มันเคยยัดทะลวงเข้าไปฝากฝังรอยแผลไว้ในหีของเธอมาก่อน

"มัวรออะไรอยู่อีก! เอามันเข้าปากเธอสิ!" เซเรน่าสั่งย้ำเสียงดุ

เอลิเซ่หลับตาปี๋ น้ำตาเม็ดโตกลิ้งหล่นลงมาอาบแก้ม เธอเผยอริมฝีปากที่สั่นระริกออกกว้าง ก่อนจะค่อยๆ โน้มใบหน้าเข้าไปหาท่อนเนื้อนั้น ทว่าด้วยความหวาดกลัวและอาการเกร็ง ริมฝีปากของเธอจึงเปิดไม่กว้างพอ วินาทีที่ส่วนหัวหยักบานสัมผัสกับริมฝีปาก ฟันซี่หน้าของเธอก็เผลอไปครูดเข้ากับเส้นเลือดที่กำลังปูดโปนของมันอย่างจัง

"โอ๊ยยยย! ไอ้เหี้ย!" ชายอ้วนสบถลั่น สะดุ้งโหยงด้วยความเจ็บปวด "อีนี่มันใช้ฟันกัด-วยกูด้วย!"

พรึ่บ!

เซเรน่าพุ่งพรวดเข้ามาทันที กัปตันสาวคุกเข่าลงข้างๆ เอลิเซ่ แล้วใช้มือข้างหนึ่ง 'บีบ'เข้าที่พวงแก้มทั้งสองข้างของเด็กสาวอย่างแรง บังคับให้ริมฝีปากของเอลิเซ่ห่อหุ้มรั้งซี่ฟันเอาไว้จนหมด

"ห้ามใช้ฟันเด็ดขาดนะ!" เซเรน่าดุเสียงเข้ม "ไม่อย่างนั้นเขาจะเจ็บ!"

พูดจบ เซเรน่าก็ใช้มืออีกข้างจับรวบเส้นผมสีเงินที่ท้ายทอยของเอลิเซ่ ล็อคศีรษะของเด็กสาวเอาไว้แน่น ก่อนจะออกแรง 'กด'และ 'โยก'ใบหน้าของเอลิเซ่ให้พุ่งเข้าหาท่อน-วยซ้ำแล้วซ้ำเล่า!

จ๊วบ! บ๊วบ! จ๊วบ!

"อื้อออ! อ่อก!"

เอลิเซ่สำลักครางอู้อี้ในลำคอ เธอถูกกัปตันบังคับจับหัวโยกเข้าโยกออก ทะลวงท่อน-วยอัดกระแทกเข้ามาในโพรงปากอย่างไม่ปรานี

"นี่... ต้องทำแบบนี้ ห้ามใช้ฟันเด็ดขาด" เซเรน่าอธิบายขณะที่ยังคงจับหัวลูกน้องสาวโยกขึ้นลงอย่างชำนาญ

ชายอ้วนก้มมองภาพนั้นแล้วหัวเราะเยาะ "หึ! อีนี่มันสวยซะเปล่า... แต่แม่งไม่ได้เรื่องเลยว่ะ! อม-วยก็ไม่เป็น! อาการดัดจริตแบบนี้... แม่งเหมือนมึงตอนมาใหม่ๆ ไม่มีผิดเลยนะเว้ยกัปตัน ฮ่าๆๆ!"

เซเรน่ายกยิ้มมุมปากอย่างไม่ยี่หระ "แต่ตอนนี้ฉันเก่งแล้วนะ... ดูจากสภาพ 'หี' ของฉันที่พวกนายกระหน่ำเย็ดทุกวันก็รู้"

กัปตันสาวปล่อยมือออกจากท้ายทอยและพวงแก้มของเอลิเซ่ ก่อนจะสั่งเด็กสาว "เอาล่ะ... ลองทำเองดู คราวนี้ห้ามให้โดนฟันเด็ดขาด ใช้ปากและลิ้นของเธอปรนเปรอเขาสิ"

เซเรน่าเริ่มคอยกำกับและแนะนำอยู่ข้างๆ ทั้งการห่อริมฝีปาก การใช้ลิ้นตวัดวนรอบส่วนหัว และการดูดดึง เอลิเซ่จำใจต้องทำตามคำสอนนั้นอย่างติดๆ ขัดๆ เธออ้าปากครอบครองท่อนเอ็นสากๆ รสชาติเค็มคาวและขมปร่าของ 'น้ำหล่อลื่น'ที่ไหลเยิ้มออกมา แผ่ซ่านไปทั่วลิ้นของเธอ สัมผัสของเส้นเลือดที่เต้นตุบๆ อยู่ในโพรงปากทำให้เด็กรู้สึกขยะแขยงจนแทบจะสำรอก แต่ทุกครั้งที่เธอจะหยุดพัก เสียงของเซเรน่าก็จะคอยสั่งให้เธอ 'ดูดมันแรงๆ'และ 'ตวัดลิ้นให้ทั่ว'

เอลิเซ่ผงกศีรษะขึ้นลงช้าๆ น้ำตาไหลอาบแก้ม ริมฝีปากของเธอเสียดสีกับท่อน-วยจนเริ่มแดงช้ำ เสียง จ๊วบ... จ๊วบ...ดังสะท้อนไปตามโถงทางเดิน ความรู้สึกไม่เคยชินและความรังเกียจทำให้เธอทรมาน แต่สำหรับชายอ้วน ความไร้เดียงสาและความติดขัดนั้นกลับกระตุ้นสัญชาตญาณความหื่นกามของมันจนถึงขีดสุด

มันซี๊ดปากครางเสียงสั่น "อูยยยย... เสียวเว้ย! ปากเล็กๆ ของมึงนี่มันตอด-วยกูดีฉิบหาย... ซี๊ดดด! โอ๊ยยย! ในที่สุด... กูก็จะแตกแล้วนะเว้ย!"

ทันใดนั้นเอง สันดานดิบของมันก็ระเบิดออก มือหยาบหนาทั้งสองข้างพุ่งเข้าไปขยุ้มกลุ่มผมสีเงินของเอลิเซ่อย่างรุนแรง บังคับล็อคศีรษะของเธอไม่ให้ขยับหนี ก่อนที่มันจะเกร็งหน้าท้องและ 'กระแทก'เอวสอบสวนทิศทางเข้าไปอย่างสุดแรง!

สวบ!!!

"อ่อก!! อื้อออออออ!"

ท่อน-วยขนาดมหึมาแทงทะลวงผ่านริมฝีปาก ทะลุช่องปาก และพุ่งชนลึกเข้าไปจนถึง 'คอหอย'ของเอลิเซ่อย่างจัง! ความใหญ่โตของมันอุดกั้นหลอดลมจนเด็กสาวหายใจไม่ออก ดวงตาของเธอเหลือกโพลงด้วยความตกใจและทรมาน แขนทั้งสองข้างปัดป่ายพยายามจะผลักหน้าขาของมันออก แต่ก็สู้แรงควายของมันไม่ได้

"แดกน้ำ-วยกูเข้าไปซะอีส้วม!!"

มันคำรามลั่น ก่อนจะฉีดพ่น 'น้ำอสุจิ'ร้อนจัดและข้นคลั่ก พุ่งทะลักเข้าใส่คอหอยและโพรงปากของเด็กสาวอย่างบ้าคลั่ง!

แทนที่มันจะปล่อยให้เธอคลายปากออกเพื่อกลืนหรือคายทิ้ง มันกลับ 'แช่'ท่อน-วยคาอุดคอหอยของเธอเอาไว้แบบนั้น มือหนายังกดศีรษะของเธอให้จมมิดด้าม เอลิเซ่ดิ้นพล่านด้วยความทรมานจากการขาดอากาศหายใจ น้ำกามจำนวนมหาศาลทะลักล้นจนเธอสำลัก และในที่สุด... เมื่อไร้ทางออก น้ำอสุจิสีขาวขุ่นก็พุ่งตีกลับและ 'ไหลทะลักออกมาทางรูจมูก'ของเธออย่างน่าสมเพช!

เมื่อรีดพิษสวาทจนหยดสุดท้าย ชายอ้วนก็ดึงท่อน-วยที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายและน้ำกามออกจากปากของเธอจนเกิดเสียงดัง ป๊อก!

"แค่ก! แค่ก! แค่กๆๆ! อ๊วกก!"

เอลิเซ่ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นโถงทางเดิน เธอไอสำลักอย่างรุนแรงจนหน้าแดงก่ำ น้ำอสุจิผสมน้ำลายและน้ำมูกไหลยืดหยดแหมะลงบนพื้นโลหะ เธอพยายามจะโก่งคออาเจียนเพื่อเอาความโสมมนี้ออกไป

แทนที่ชายอ้วนจะรู้สึกผิดหรือเห็นใจ มันกลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างสะใจ "ฮ่าๆๆๆ! เป็นไงล่ะ รสชาติน้ำ-วยของกู! ชอบไหมล่ะอีคนสวย? เชื่อกูเถอะ... เดี๋ยวมันก็จะกลายเป็น 'ของโปรด' ของมึง เหมือนที่กัปตันมันชอบอม-วยพวกกูเล่นนี่แหละ!"

มันรูดซิปกางเกงเตรียมจะเดินจากไป แต่สายตาหื่นกามของมันกลับเหลือบไปเห็นเรียวขาและบั้นท้ายของเอลิเซ่ที่เปิดเปิงอยู่ใต้กระโปรงพลีทตัวจิ๋ว มันชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะแลบลิ้นเลียริมฝีปาก แววตาเปลี่ยนเป็นหิวกระหายอีกครั้ง

"แต่ไหนๆ ตอนนี้-วยกูก็ยังแข็งอยู่... แถมอารมณ์กูก็กำลังค้าง... กูก็ขอ 'เ-็ด'มึงต่อตรงนี้เลยแล้วกัน!"

เอลิเซ่ที่กำลังไอสำลักอยู่ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความช็อกสุดขีด เธอเงยหน้าขึ้นมองมันด้วยความหวาดผวา "อ... อะไรนะ... น... นี่ฉันต้องถูกข่มขืน... ตรงนี้... ทางเดินเนี่ยนะ?!"

เด็กสาวหันขวับไปมองเซเรน่า หวังจะพึ่งพาอำนาจของกัปตันให้ช่วยห้ามปรามการกระทำอันป่าเถื่อนกลางที่สาธารณะเช่นนี้ แต่เซเรน่ากลับยืนกอดอก มองดูความพินาศของลูกน้องด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น

"จะกลัวอะไรนักหนาล่ะเอลิเซ่?" กัปตันสาวพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "ลืมไปแล้วหรือไง... ว่ากฎหมายพิเศษ The Vanguard Directive ข้อที่ 1 ว่ายังไง? 'สิทธิขาดเหนือร่างกายและเวลา' ...มันเป็นสิทธิ์ของเขาในตัวเธออยู่แล้ว... ไม่ว่าเขาจะอยากกระทำย่ำยีเธอที่ไหน หรือเมื่อไหร่ก็ตาม!"