เรื่อง เล่ห์ร้าย....สายลับสวาท!! NC++

บทที่ 27: ซ้อนแผนหักหลัง

เสียงกระสุนปืนกลหนักระดมยิงถล่มกระจกหน้าต่างบานยักษ์ของปราสาทโบราณจนแตกกระจายดังสนั่นกึกก้อง! เศษกระจกสีและเศษหินอ่อนโบราณร่วงกราวลงมาราวกับ-่าฝน ฉันหมอบตัวต่ำหลบอยู่หลังเตาผิงหินอ่อนขนาดใหญ่ มือขวากำปืนกลเบา MP7 ที่เพิ่งแย่งชิงมาจากการ์ดของดุ๊ก อ็องรี แน่นขึ้น สัญชาตญาณนักฆ่าในสายเลือดตื่นตัวเต็มพิกัด ลมหนาวจากทะเลเมดิเตอร์เรเนียนพัดกรูเข้ามาทางรอยแตกของหน้าต่าง นำพาละอองน้ำเค็มและกลิ่นควันปืนคละคลุ้งไปทั่วห้องโถงใหญ่

*ฟิ้วววววว... ตูมมมมมม!*

หัวกระสุนปืนยิงลูกระเบิด RPG พุ่งทะลวงผ่านหน้าต่างเข้ามาชนเข้ากับรูปปั้นอัศวินยุคกลางจนแตกระเบิดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย! เปลวไฟสีส้มและคลื่นความร้อนซัดกระแทกจนฝุ่นควันหนาทึบฟุ้งตลบไปทั่วห้องโถงใหญ่ เศษสะเก็ดระเบิดเฉียดผ่านหัวไหล่ของฉันไปเพียงคืบเดียวจนชุดรัดรูปฉีกขาด เผยให้เห็นผิวขาวเนียนที่มีรอยเลือดซึมจางๆ

‘พี่วาวคะ! หน่วยคอมมานโดรับจ้างระดับหัวกะทิของเรเวนบุกเข้ามาจากสามทิศทางค่ะ!’ เสียงพราวดังลั่นผ่านหูฟังไมโครนาโน ‘พวกมันมีอาวุธหนักครบมือ ทั้งกล้องมองกลางคืนและเซนเซอร์ตรวจจับความร้อน ประตูเหล็กด้านหน้าและระเบียงทางเชื่อมถูกระเบิดเปิดออกแล้ว พวกมันกำลังเคลื่อนพลเข้ามากวาดล้างห้องโถงเพื่อชิงกุญแจถอดรหัสคืนค่ะ!’

“รับทราบพราว... ถือว่ามาช่วยวอร์มอัปหลังออกกำลังกายบนเตียงก็แล้วกัน” ฉันแสยะยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น

ฉันก้มลงตรวจเช็กชุดรัดรูปแทคติคอลสีดำสนิทที่แนบกระชับเรือนร่างนาฬิกาทราย อกอวบอิ่มคัพ E และสะโพกผาย 38 นิ้วถูกโอบรัดด้วยสายรัดซองปืนและแม็กกาซีนสำรอง ฉันดึงแว่นตากันความร้อนไนท์วิชั่นขึ้นมาสวมทับดวงตาคู่สวย ภาพในความมืดพลันเปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตคมชัด ฉันกวาดสายตามองไปรอบห้องโถงเพื่อวางกับดักและเส้นทางยิงสังหารอย่างรอบคอบ

*ตึกๆๆๆๆๆ! ตึกๆๆๆๆๆ!*

เสียงฝีเท้าหนักแน่นของหน่วยคอมมานโดชุดแรกหกคนกำลังก้าวเข้ามาในห้องโถงอย่างระมัดระวัง สัญญาณเลเซอร์สีเขียวและสีแดงจากปลายกระบอกปืนส่องกราดไปทั่วซากปรักหักพัง

“ค้นหาศพของดุ๊ก อ็องรี และชิงกุญแจถอดรหัสควอนตัมมาให้ได้! ถ้าพบตัวสายลับหญิง ให้ยิงตัดขาทั้งสองข้างแล้วจับเป็นส่งท่านเรเวน!” หัวหน้าหน่วยสั่งการด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

ฉันรอจังหวะที่พวกมันเดินเข้ามาในระยะสังหารสิบเมตร... จังหวะที่เงาของพวกมันทอดผ่านแนวเตาผิงหินอ่อน

*ฟึ่บ!*

ฉันดีดตัวพุ่งทะยานออกจากที่กำบังดั่งเสือสาวล่าเหยื่อ! ร่างกายพลิ้วไหวกระโดดเหยียบขอบเตาผิงแล้วดีดตัวลอยข้ามศีรษะของพวกมันไปด้านหลัง ทรวดทรงสะบึมในชุดรัดรูปสะบัดพลิ้วกลางอากาศดั่งพญามัจจุราช

*ปังๆๆๆๆๆ! ปังๆๆๆๆๆ!*

ฉันเหนี่ยวไกปืน MP7 ในมือ กระสุนเจาะเกราะ 4.6 มม. พุ่งทะลวงเข้าท้ายทอยของคอมมานโดสองคนแรกจนเลือดสาดกระเซ็น ล้มตึงลงกับพื้นทันทีโดยไม่มีโอกาสได้ส่งเสียงร้อง!

ทันทีที่เท้าแตะพื้น ฉันสไลด์ตัวไปกับพื้นพรมเปื้อนเลือด ตวัดเรียวขาขาวเนียนเตะตัดข้อเท้าของคอมมานโดคนที่สามจนเสียหลักล้มคว่ำ ก่อนจะใช้ปลายกระบอกปืนจ่อขมับแล้วลั่นไกสังหารในระยะประชิดดัง *ปัง!*

คอมมานโดอีกสามคนที่เหลือหันกระบอกปืนกลหนักเข้ามาหาฉันทันที!

*เปรี้ยงๆๆๆๆๆๆ! ปังๆๆๆๆๆๆ!*

ฉันกลิ้งตัวหลบหลังเสาหินโกธิกต้นใหญ่ กระสุนนับสิบนัดเจาะทะลวงเสาหินจนเศษหินแตกระเบิดบาดต้นแขนของฉันเป็นรอยแผลตื้นๆ กลิ่นคาวเลือดบางเบายิ่งปลุกความดุดันในหัวใจ ฉันดึงมีดสั้นไททาเนียมออกจากสายรัดต้นขาแล้วขว้างออกไปในความมืดดั่งสายฟ้าแลบ!

*ฉึก!*

มีดสั้นปักเข้ากลางลำคอของคอมมานโดคนที่สี่ มันส่งเสียงร้องอึกอักในลำคอก่อนจะทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ฉันพุ่งตัวเข้าประชิดคอมมานโดคนที่ห้า ล็อคคอของมันแล้วบิดกระชากจนคอหักสะบั้นดัง *กร๊อบ!* จากนั้นใช้ร่างของมันเป็นโล่กำบังกระสุนของหัวหน้าหน่วย ก่อนจะยิงสวนทะลุหน้าผากของหัวหน้าหน่วยจนดับดิ้นคาที่!

แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะได้พักหายใจ คอมมานโดชุดที่สองอีกนับสิบคนก็กรูกันเข้ามาจากประตูทางเดินชั้นสอง พร้อมกับเล็งปืนกลหนักลงมาที่ฉัน! พวกมันสาดกระสุนปูพรมจนพื้นหินอ่อนแตกระเบิดเป็นแนวยาว ฉันต้องกระโดดม้วนตัวหลบหลังโต๊ะไม้มะฮอกกานีโบราณ กระสุนเจาะทะลุแผ่นไม้หนาจนเศษไม้ปลิวกระจาย

“หมดแม็กกาซีนแล้วสาวน้อย! คราวนี้แหละจุดจบของเธอ!” หัวหน้าหน่วยที่สองตะโกนก้องอย่างย่ามใจ

จังหวะนั้นเอง!

*พึ่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ! พึ่บๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!*

เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ขนาดใหญ่ดังกระหึ่มฟ้าเหนือยอดปราสาท ลมพายุหมุนจากใบพัดพัดกระหน่ำจนม่านหน้าต่างและหลังคาไม้โบราณพังทลาย!

เฮลิคอปเตอร์จู่โจมสีดำทมิฬ **AH-64 Apache** บินโฉบลงมาประชิดหน้าต่างห้องโถงใหญ่ สปอตไลต์ความสว่างสูงส่องสว่างวาบเข้าตาพวกคอมมานโดจนตาพร่ามัว!

และที่ประตูห้องนักบินข้างลำตัว มีร่างสูงสง่ากำยำของ **“มาร์คัส”** ยืนตระหง่านอยู่พร้อมปืนกลหนัก Gatling Gun ในมือ!

“เฮ้พวกแก! อย่าแตะต้องผู้หญิงของฉัน!” มาร์คัสตะโกนก้องเสียงคำรามกึกก้อง

*ครืดดดดดดดดดดดดดดด! ตูมๆๆๆๆๆๆๆ!*

ปืนกลแกตลิ่งหมุนรัวกระหน่ำยิงกระสุนขนาด .50 มิลลิเมตรนับร้อยนัดต่อวินาทีลงมากลางห้องโถง! ร่างของคอมมานโดที่เหลือถูกพลังทำลายล้างของกระสุนหนักฉีกกระชากจนแหลกสลายกลายเป็นผุยผงในชั่วพริบตา!

*ฟิ้ววว... ตูมมมมมม!*

เฮลิคอปเตอร์ของพวกเรเวนสองลำบินโฉบเข้ามาเพื่อประกบยิง แต่มาร์คัสกดปุ่มปล่อยพลุความร้อนแฟลร์ (Flare) ล่อเป้ามิสไซล์ ก่อนจะล็อคเป้าและยิงจรวดเฮลล์ไฟร์ (Hellfire) สองลูกซ้อนเข้าใส่ฮาร์ดพอยต์ของฮอลำศัตรูจนระเบิดเป็นลูกไฟยักษ์สองดวงกลางเวหา สะเก็ดไฟร่วงหล่นลงสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเบื้องล่างอย่างงดงามตระการตา!

มาร์คัสหมุนรอกไฟฟ้าแล้วโยนเชือกสลิงเส้นหนาลงมาในห้องโถงปราสาท

“วาว! จับเชือกแล้วขึ้นมาเร็ว!” มาร์คัสตะโกนเรียกพร้อมรอยยิ้มมั่นใจและทรงเสน่ห์

ฉันไม่รอช้า พุ่งตัวกระโดดคว้าเชือกสลิงไว้แน่นด้วยมือทั้งสองข้าง สองขาหนีบรัดสลิงไว้ มาร์คัสกดรอกไฟฟ้าดึงร่างของฉันให้ลอยละลิ่วขึ้นสู่ห้องโดยสารของเฮลิคอปเตอร์อย่างนิ่มนวลและแม่นยำ ท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกท่วมปราสาทเบื้องหลัง

ทันทีที่ฉันก้าวเข้าสู่ห้องโดยสาร มาร์คัสก็ดึงร่างของฉันเข้าไปกอดแนบชิดกับแผงอกกว้างของเขา สองแขนแข็งแกร่งโอบรัดเอวคอดกิ่วของฉันไว้แน่น ลมหายใจอุ่นร้อนของเขาแนบชิดข้างแก้มเนียน กลิ่นเหงื่อและกลิ่นดินปืนจากกายของเขาปลุกเร้าความตื่นเต้นในหัวใจ

“เธอไม่เป็นไรใช่ไหมวาว? ฉันแทบคลั่งตอนที่สัญญาณขาดหายไป” มาร์คัสเอ่ยถามด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง พลางก้มลงจูบหน้าผากของฉันเบาๆ มือหนาช่วยลูบเช็ดคราบเขม่าดินปืนออกจากแก้มขาวใส

“ระดับวาว ปลอดภัยไร้รอยขีดข่วนอยู่แล้วค่ะคุณสายลับสุดหล่อ” ฉันยิ้มหวานพลางแตะริมฝีปากของเขาเบาๆ “แถมยังได้กุญแจถอดรหัสควอนตัมและคีย์การ์ดชีวมิติของดุ๊กมาเรียบร้อยแล้วด้วยค่ะ คุ้มค่าเหนื่อยจริงๆ”

มาร์คัสหยิบกล่องปฐมพยาบาลมาทำแผลที่ต้นแขนให้ฉันอย่างอ่อนโยน สัมผัสมือที่อบอุ่นและสายตาเร่าร้อนที่จ้องมองทรวดทรงสะบึมของฉันทำให้บรรยากาศในค็อกพิทอบอวลไปด้วยแรงดึงดูดทางเพศที่ยากจะหักห้ามใจ เขาลูบไล้สะโพกผายและเอวคอดของฉันเบาๆ ส่งกระแสความร้อนวูบวาบแล่นพล่านไปทั่วแผ่นหลัง

‘พี่วาวคะ มาร์คัสคะ!’ เสียงพราวดังขึ้นในสายพร้อมการประมวลผลดาวเทียม ‘ชิปและคีย์การ์ดที่พี่วาวได้มา กำลังส่งสัญญาณคลื่นความถี่เฉพาะไปยังจุดศูนย์กลางใต้ดินของโมนาโกค่ะ! ฐานทัพลับแห่งนี้ถูกขุดเจาะลงไปในชั้นหินแกรนิตใต้หน้าผาริมทะเลลึกกว่าหนึ่งร้อยเมตร มีระบบป้องกันตนเองอัตโนมัติ ทั้งป้อมปืนเลเซอร์และระบบทำลายตัวเองค่ะ!’

“เราต้องรีบไปก่อนที่พวกมันจะทำลายเซิร์ฟเวอร์ทิ้ง” มาร์คัสเอ่ยเสียงขรึมและมุ่งมั่น

มาร์คัสขับเฮลิคอปเตอร์ทะยานหนีออกจากน่านฟ้าของปราสาทมุ่งหน้าสู่ทะเลเปิดเลียบชายฝั่งโมนาโก เพื่อมองหาจุดลงจอดลับใกล้ทางเข้าอุโมงค์ระบายอากาศใต้หน้าผา

*ตื๊ดดดดดดด! ตื๊ดดดดดดด!*

ทันใดนั้นเอง! แท็บเล็ตสื่อสารบนคอนโซลของเฮลิคอปเตอร์ก็มีสัญญาณแทรกแซงความถี่สูงเข้ามา ปรากฏภาพโฮโลแกรมสามมิติของ **“เรเวน”** หญิงสาวในชุดเกราะหนังสีดำและหน้ากากนกกาเหว่า แววตาสีเงินของเธอเยือกเย็นดั่งขั้วโลก

“เก่งมากสายลับ 008... ที่รอดชีวิตจากปราสาทของดุ๊กมาได้” เสียงของเรเวนเย็นเยียบและทรงพลัง “แต่สิ่งที่พวกเธอได้ไป เป็นเพียงแค่กุญแจเปิดประตูด่านแรกเท่านั้น... **เซิร์ฟเวอร์หลัก (Master Server)** ของ The Global Shadow Council ที่บรรจุรายชื่อผู้นำระดับโลกและข้อมูลทั้งหมด ซ่อนอยู่ใต้ห้องใต้ดินลับลึก 100 เมตรใต้หน้าผาหินโมนาโก (Subterranean Bunker)! ถ้าพวกเธอแน่จริง... จงลงมาเผชิญหน้ากับฉันที่ก้นบึ้งนรก!”

ภาพโฮโลแกรมดับวูบไป ทิ้งไว้เพียงพิกัดดิจิทัลและแผนผังโครงสร้างใต้พิภพที่กะพริบถี่ๆ อยู่บนหน้าจอคอนโซล!

“พร้อมลุยอีกรอบไหมวาว?” มาร์คัสหันมายิ้มให้ฉัน แววตาของเขาเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่นดั่งหมาป่าหนุ่ม

“พร้อมเสมอค่ะถ้ามีคุณอยู่เคียงข้าง” ฉันตอบพลางขึ้นลำกล้องปืนพกคู่ใจอย่างคล่องแคล่ว

มาร์คัสนำเฮลิคอปเตอร์ลงจอดบนลานหินลับริมหน้าผา ทั้งสองก้าวลงสู่ปากทางเข้าอุโมงค์เหล็กกล้าโบราณที่เชื่อมต่อสู่ลิฟต์ขนส่งใต้พิภพ ศึกตัดสินครั้งสุดท้ายใต้พิภพกำลังรอคอยเราสองคนอยู่เบื้องล่าง!