เรื่อง เล่ห์ร้าย....สายลับสวาท!! NC++

บท๡ี่ 121: รหัสลับสุริยะทมิฬ

แสงอาทิตย์ยามบ่ายอันเจิดจ้าสาดส่องกระทบผิวน้ำสีครามเข้มของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจนเป็นประกายระยิบระยับดั่งเกล็ดเพชรระยับตา สายลมอ่อนๆ พัดพาเอากลิ่นอายเกลือทะเลและความอบอุ่นแห่งคาบสมุทรไอบีเรียลอยมาปะทะผิวกาย ฉันในชุดบอดี้สูทหนังแท้สีดำสนิทขลิบทองคำขาว๡ี่ตัดเย็บอย่างประณีตบรรจง แนบกระชับไปกับทรวดทรงองค์เอวนาฬิกาทรายอันเป็นเอกลักษณ์ เนินอกอวบอิ่มขนาด 36D ๡ี่ตั้งเต้ากลมกลึง และสะโพกผาย 38 นิ้ว๡ี่โค้งเว้าได้รูปจนสะกดทุกสายตา ยืนกอดอกมองหน้าจอโฮโลแกรมควอนตัมขนาดใหญ่๡ี่ลอยตระหง่านอยู่กลางห้องบัญชาการส่วนตัวบนเรือยอชต์หลวง 'ควีนส์ วาลคิรี' ทว่าภาพจำลองสามมิติ๡ี่ปรากฏอยู่เบื้องหน้ากลับไม่ใช่แผน๡ี่เดินเรือทั่วไป แต่มันคือภาพจำลองปรากฏการณ์สุริยุปราคาเต็มดวง๡ี่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ซึ่งมีความผิดปกติของระดับคลื่นความร้อนและรังสีพลาสมาในระดับวิกฤตอันตรายสูงสุด

"พี่วาวคะ! สัญญาณเตือนภัยระดับอัลฟ่าจากดาวเทียมตรวจการณ์สุริยะของนาซ่าและองค์การอวกาศยุโรปถูกแฮกพร้อมกันทั้งหมดสิบสองดวงค่ะ!" เสียงสดใสของพราวดังแว่วผ่านระบบสื่อสารประสาทหู๡ี่เชื่อมต่อตรงเข้าสู่สมองของฉัน "มีกลุ่มแฮกเกอร์ระดับมืดลึกลับกำลังปล่อยโค้ดไวรัส๡ี่ชื่อว่า 'Black Sun 0.9' เข้าแทรกแซงโครงข่ายควบคุมกระจกสะท้อนความร้อนและดาวเทียมรังสี เพื่อเบี่ยงเบนลำแสงสุริยะให้รวมศูนย์ไปยังจุดเดียวค่ะ!"

"สุริยะทมิฬงั้นเหรอ..." ฉันพึมพำพลางหรี่ตาลง วิเคราะห์ข้อมูลรหัสฐานสอง๡ี่กำลังเลื่อนผ่านจอเรตินาด้วยความเร็วสูง "พลังงานระดับนั้น หากถูกรวมศูนย์และยิงลงมายังพื้นผิวโลก มันจะเปลี่ยนเมืองทั้งเมืองให้กลายเป็นทะเลเพลิงได้ในเสี้ยววินาที ใครคือผู้บงการอยู่เบื้องหลังกันแน่ พราว?"

"พราวแกะรอยสัญญาณการแฮกลงไปในไฟร์วอลล์สิบหกชั้น พบว่ามันนำไปสู่ 'ภาคีสุริยคราส' (The Eclipse Order) ค่ะพี่วาว!" พราวรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นจริงจัง "องค์กรเงาโบราณ๡ี่นำโดย 'โซลาร์ ลอร์ด เฮลิออส' หรือ ไฮน์ริช ฟอน เคราเซอร์ อดีตอภิมหาเศรษฐีเจ้าของเหมืองแร่หายากและเทคโนโลยีแผงโซลาร์ชีวภาพ๡ี่เคยแกล้งตายเมื่อห้าปีก่อน ร่างกายของมันถูกดัดแปลงด้วยเทคโนโลยีชีวภาพสุริยะ และตอนนี้พวกมันกำลังเร่งรวบรวมชิ้นส่วน 'พิมพ์เขียวตัวแปลงความร้อนพลาสมา' เพื่อสร้างดาวเทียมมรณะขึ้นสู่วงโคจรค่ะ!"

"และเบาะแสแรกของพวกมันอยู่๡ี่ไหน?" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังก้องขึ้นจากด้านหลัง

ฉันหันกลับไปสบตากับมาร์คัส๡ี่เพิ่งก้าวเข้ามาในห้องบัญชาการ ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดเสื้อเชิ้ตผ้าไหมสีดำปลดกระดุมคอเผยให้เห็นแผงอกแกร่งและรอยสักสัญลักษณ์แห่งนักรบ กางเกงสแล็กสีเทาเข้มขับเน้นช่วงขายาวและท่วงท่าย่างก้าว๡ี่สง่างามดั่งพญาราชสีห์ มาร์คัสเดินเข้ามาชิดด้านหลังของฉัน มือหนาเอื้อมมาโอบรวบเอวคอดกิ่วของฉันไว้หลวมๆ ความร้อนผ่าวจากร่างกายของเขาแผ่ซ่านเข้ามาจนฉันรู้สึกอบอุ่นและมั่นใจ ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดต้นคอระหงของฉันอย่างคุ้นเคย

"อยู่๡ี่งานกาล่าระดมทุนลับริมหาดมาร์เบยา (Marbella) ประเทศสเปน คืนนี้ค่ะ มาร์คัส" ฉันหันไปส่งยิ้มพรายเสน่ห์ให้เขา มือเรียวยกขึ้นแตะ๡ี่สันกรามคมสันของเขาเบาๆ "งานประมูลการกุศลบังหน้าของบรรดามหาเศรษฐีมืด ๡ี่ซึ่ง 'เลดี้ ออโรร่า' นายหญิงแห่งสถาบันวิจัยดวงอาทิตย์ยุโรปเหนือ กำลังจะนำพิมพ์เขียวชิปแปลงความร้อนมาส่งมอบให้กับตัวแทนนายทุนมืดเพื่อแลกกับเงินทุนหมื่นล้านยูโร"

"เมืองตากอากาศของเหล่าไฮโซสเปนงั้นเหรอ..." มาร์คัสกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีเทาวาวโรจน์ด้วยจิตวิญญาณแห่งการล่า "ดูเหมือนว่าคืนนี้ เราสองคนจะต้องไปร่วมเต้นรำในงานเลี้ยงของพวกมันสักหน่อยแล้ว"

"และแน่นอนค่ะว่า วาวจะไม่ปล่อยให้นางพญาผมบลอนด์นั่นรอดสายตาไปได้แม้แต่คนเดียว" ฉันตอบพลางแตะริมฝีปากอิ่มลงบนแก้มของมาร์คัสอย่างแผ่วเบา

มาร์คัสหัวเราะหึๆ ในลำคอ เลื่อนปลายนิ้วหยาบกร้านมาสัมผัสขอบคอเสื้อบอดี้สูทหนังของฉัน "ระวังเสน่ห์ของเธอจะทำให้แขกทั้งงานหัวใจวายตายก่อน๡ี่เธอจะได้ชิปนะ วาว"

"ถ้าหัวใจวายเพราะความสวยของวาว วาวถือว่าเป็นคำชมค่ะ" ฉันหยอกเย้ากลับอย่างอารมณ์ดี

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา เรือยอชต์ควีนส์วาลคิรีก็ทอดสมอลงในน่านน้ำสากลนอกชายฝั่งคอสตาเดลโซล (Costa del Sol) แสงไฟนีออนระยิบระยับของรีสอร์ตหรูริมหาดมาร์เบยาสะท้อนกับผิวน้ำทะเลสีครามเข้ม คฤหาสน์หินอ่อนสไตล์มัวริชโบราณตั้งตระหง่านอยู่บนหน้าผาสูงชัน มีแสงไฟสปอตไลต์ส่องสว่างขึ้นสู่ท้องฟ้าราตรี ฉันผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้ามาสวมใส่ชุดราตรียาวผ้าซาตินสีแดงเพลิง๡ี่ตัดเย็บพิเศษ คอเสื้อคว้านลึกอวดร่องอกขาวผ่องทรงโต 36D ๡ี่กระเพื่อมไหวน้อยๆ ตามจังหวะก้าวเดิน ชายกระโปรงผ่าข้างสูงขึ้นมาถึงสะโพกผาย 38 นิ้ว เผยให้เห็นเรียวขายาวขาวเนียนดั่งลำเทียน บนข้อมือซ้ายสวมกำไลทองคำขาว๡ี่ซ่อนปืนเข็มยาสลบความดันก๊าซ และ๡ี่ต้นขาขวาใต้รอยผ่ามีซองปืนพกกระบอกเงินขนาดจิ๋วรัดแนบเนื้อ

มาร์คัสในชุดทักซิโด้สีดำสนิทตัดเย็บประณีตยืนรอฉันอยู่๡ี่บันไดเทียบเรือ สองตาของเขาจับจ้องมา๡ี่เรือนร่างของฉันด้วยประกายตาหิวกระหาย๡ี่แทบไม่อาจปกปิดได้ รูปร่างของเขาดูสง่าผ่าเผยดั่งเจ้าชายแห่งเงามืด๡ี่พร้อมจะปกป้องราชินีของเขาในทุกสถานการณ์

"เธอทำให้ชุดราตรีราคาแพงพวกนั้นกลายเป็นเพียงของประดับราคาถูกไปเลย วาว" มาร์คัสเอ่ยชมด้วยเสียงแหบพร่า

"ถ้าชอบ... คืนนี้หลังจากเสร็จงาน วาวจะอนุญาตให้มาร์คัสฉีกมันทิ้งด้วยมือตัวเองเลยค่ะ" ฉันกระซิบข้างหูเขาอย่างเย้ายวน ก่อนจะควงแขนแกร่งของเขาก้าวขึ้นเรือสปีดโบ๊ตล่องหนมุ่งหน้าสู่ท่าเรือส่วนตัวของคฤหาสน์ริมผา

เมื่อเรือเทียบท่า ฉันและมาร์คัสเดินเคียงคู่กันขึ้นบันไดหินอ่อน๡ี่ทอดยาวสู่ทางเข้างานกาล่า เสียงดนตรีคลาสสิกและเสียงหัวเราะของแขกระดับมหาเศรษฐีดังแว่วออกมาจากห้องบอลรูมกระจกใสริมหน้าผา บรรยากาศในงานอบอวลไปด้วยกลิ่นไวน์ชั้นดี ซิการ์ฮาวานา และกลิ่นน้ำหอมราคาแพง เหล่าพ่อค้าอาวุธและนายหน้าการเงินมืดต่างพากันจับกลุ่มสนทนาถึงการเก็งกำไรในวิกฤตพลังงานโลก ฉันเดินควงแขนเฉิดฉายผ่านกลางฟลอร์เต้นรำ ปล่อยให้สะโพกผายส่ายไหวอย่างเป็นธรรมชาติดึงดูดสายตาของบุรุษทุกคนในงาน มาร์คัสแสร้งทำเป็นจิบแชมเปญพลางส่งสัญญาณมือบอกตำแหน่งกล้องวงจรปิดแปดจุด๡ี่พราวเพิ่งทำการแฮกวนลูปภาพไว้สำเร็จ

ฉันแกล้งเดินชนเข้ากับ 'ดอน กอนซาโล' นายธนาคารฟอกเงินชื่อดังชาวสเปน แก้วแชมเปญในมือของเขาหกเลอะเสื้อสูทเล็กน้อย

"โอ๊ะ... ขออภัยด้วยนะคะคุณผู้ชาย วาวซุ่มซ่ามเหลือเกิน" ฉันเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานหยดย้อย ส่งสายตาช้อนมองอย่างออดอ้อน พร้อมกับใช้มือเรียวช่วยปัดคราบไวน์บนอกเสื้อของเขา ปลายนิ้วสัมผัสแผงอกแกร่งเบาๆ

ดอน กอนซาโล ถึงกับยืนเคลิบเคลิ้ม นัยน์ตาจับจ้องร่องอกอวบอิ่ม๡ี่เผยอออกมาตรงหน้าจนแทบลืมหายใจ "มะ... ไม่เป็นไรเลยครับ คุณผู้หญิง๡ี่งดงามเช่นคุณ แม้จะทำแก้วแตกใส่หน้าอกผม ผมก็ยินดีครับ"

ในเสี้ยววินาทีนั้น นิ้วชี้และนิ้วกลางอันคล่องแคล่วของฉันก็รูดคีย์การ์ดชีวมิติระดับผู้บริหารออกจากกระเป๋าเสื้อสูทของเขาอย่างแนบเนียน ไร้ซึ่งร่องรอยใดๆ ก่อน๡ี่ฉันจะยิ้มหวานให้อีกครั้งแล้วเดินเลี่ยงออกมาสบทบกับมาร์คัส

"ได้คีย์การ์ดเปิดลิฟต์ส่วนตัวมาแล้วค่ะ มาร์คัส" ฉันกระซิบพลางส่งการ์ดให้เขา

"ฝีมือมือเบาของเธอยังเฉียบขาดเสมอ วาว" มาร์คัสกระตุกยิ้ม

"ตรวจพบเป้าหมายแล้วค่ะพี่วาว!" เสียงพราวดังขึ้นในหูอย่างแม่นยำ "เลดี้ ออโรร่า อยู่๡ี่ระเบียงวีไอพีชั้นสองฝั่งทิศตะวันตกค่ะ เธอกำลังถือกระเป๋าเอกสารโลหะไทเทเนียม และกำลังเจรจากับตัวแทนจากสมาคมพลังงานเถื่อน แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะเริ่มไหวตัวทันแล้วค่ะ! บอดี้การ์ดของออโรร่ากำลังพาเธอลงไปขึ้นเรือซูเปอร์ยอชต์๡ี่เทียบรออยู่ริมหาดส่วนตัวในอีกไม่กี่นาทีนี้ค่ะ!"

ฉันและมาร์คัสก้าวขึ้นสู่ระเบียงชั้นสองอย่างรวดเร็ว ผ่านบานประตูกระจกเปิดออกสู่ระเบียงกว้าง๡ี่มองเห็นทะเลสีดำทมิฬเบื้องล่าง บนระเบียงนั้น ร่างสูงเพรียวระหงของ เลดี้ ออโรร่า ในชุดสูทผ้าไหมสีขาวสง่างาม ผมบลอนด์ทองสว่างตัดสั้นประบ่า กำลังยืนถือกระเป๋าเอกสารโลหะสีเงินวาววับ ข้างกายมีบอดี้การ์ดร่างยักษ์ในชุดเกราะกันกระสุนสี่นาย

ทันที๡ี่ออโรร่าหันมาสบตากับฉัน แววตาสีฟ้าครามเย็นชาดั่งธารน้ำแข็งขั้วโลกของนางก็หรี่แคบลง นางจำฉันได้ในเสี้ยววินาที!

"สายลับวาว..." ออโรร่าเค้นเสียงรอดไรฟัน "พวกแกกล้าดียังไงตามมาถึง๡ี่นี่!"

"ฉันมาเพื่อเอารหัสและพิมพ์เขียวสุริยะทมิฬคืนค่ะ เลดี้ ออโรร่า ยอมมอบมันมาซะดีๆ ไม่อย่างนั้นงานเลี้ยงคืนนี้คงต้องจบลงด้วยเลือด" ฉันตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ ทว่าแฝงรังสีอำมหิต

"ฝันไปเถอะ นังสายลับหน้าโง่! กำจัดพวกมันซะ!" ออโรร่าตวาดสั่งการ

บอดี้การ์ดทั้งสี่นายชักปืนกลมือเก็บเสียงออกมาทันที มาร์คัสเตะโต๊ะหินอ่อนคว่ำลงเป็นเกราะกำบัง ปังๆๆๆ! กระสุนพุ่งเจาะโต๊ะหินอ่อนจนเศษหินแตกกระจาย มาร์คัสชักปืนพกคู่ยิงสวนเข้า๡ี่ศีรษะของบอดี้การ์ดสองคนแรกจนล้มฟาดลงไป ฉันสไลด์ตัวลอดใต้-่ากระสุน ตวัดมีดสั้นปาดเข้า๡ี่ข้อมือของการ์ดคน๡ี่สามจนปืนร่วงหลุด แล้วฟาดส้นสูงเข้า๡ี่ขากรรไกรของการ์ดคนสุดท้ายจนหมดสติ

ทว่าในจังหวะนั้น เลดี้ ออโรร่า อาศัยความชุลมุน วิ่งทะลุประตูกลไกลงสู่ลิฟต์ด่วนส่วนตัว๡ี่ทอดลงสู่ลานจอดรถริมหน้าผาเบื้องล่าง!

"วาว! มันกำลังหนีไปขึ้นรถขบวนคุ้มกัน!" มาร์คัสตะโกน

"ไม่มีทางหนีพ้นหรอก!" ฉันกระชากชายกระโปรงราตรีสีแดงเพลิงฉีกออกจนกลายเป็นกระโปรงสั้นเพื่อความคล่องตัว สองขาเรียวยาวก้าวทะยานพุ่งตามลงบันไดฉุกเฉิน มุ่งหน้าสู่โรงจอดรถซูเปอร์คาร์ริมผาอย่างรวดเร็ว๡ี่สุด การไล่ล่าระห่ำเมืองเพื่อชิงชิปสุริยะทมิฬกำลังจะเปิดฉากขึ้นในเสี้ยววินาทีนี้!