เรื่อง เล่ห์ร้าย....สายลับสวาท!! NC++

บท๭ี่ 126: หอดูดาวมรณะ

ไอความร้อนระอุพวยพุ่งขึ้นจากโครงตาข่ายเลเซอร์ความเข้มข้นสูงสีแดงฉานนับร้อยเส้น๭ี่พาดขวางทางเข้าสู่อุโมงค์ใต้ดินของหอดูดาวเตอีเด ลำแสงพลังงานสุริยะเข้มข้นกว่าสามพันองศาเซลเซียสส่งเสียงดังหึ่งๆ ดั่งฝูงต่อมรณะ อากาศรอบข้างบิดเบี้ยวด้วยคลื่นความร้อนระอุ เศษใบสนแห้ง๭ี่ปลิวมาสัมผัสถูกลำแสงเพียงเสี้ยววินาทีก็ระเหยมอดไหม้กลายเป็นเถ้าถ่านในพริบตา กลิ่นโอโซนและกำมะถันเข้มข้นคละคลุ้งจนแสบจมูก

"พี่วาวคะ! พราวเจาะเข้าสู่ระบบควบคุมเซิร์ฟเวอร์ย่อยได้แล้วค่ะ!" เสียงพราวดังขึ้นในหูอย่างตื่นเต้น "พราวสามารถสร้าง 'ช่องว่างปลอดภัย' ในม่านเลเซอร์ได้ชั่วคราวเพียงสิบสองวินาทีเท่านั้นค่ะ! จังหวะ๭ี่ลำแสงหมุนวนสลับตำแหน่ง พี่วาวต้องใช้ทักษะกายกรรมลอดผ่านช่องว่างขนาดห้าสิบเซนติเมตรเข้าไปสับคัตเอาต์หลักด้านในค่ะ!"

"สิบสองวินาที... เหลือเฟือสำหรับฉันค่ะ พราว" ฉันกระตุกยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจ

ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ร่างกายเพรียวระหงในชุดบอดี้สูทเคฟลาร์แนบเนื้อปรับกล้ามเนื้อทุกส่วนให้อยู่ในสภาวะยืดหยุ่นสูงสุด สะโพกผาย 38 นิ้ว และเอวคอดกิ่ว 24 นิ้วพร้อม๭ี่จะบิดตัวหลบหลีกทุกอุปสรรค มาร์คัสยืนคุมเชิงอยู่ด้านหลัง สองตามองแผ่นหลังของฉันด้วยความเชื่อมั่นและห่วงใย มือหนาของเขาแตะ๭ี่ต้นแขนของฉันเบาๆ ส่งผ่านพลังใจอันอบอุ่น

"ระวังตัวด้วยนะ วาว ฉันรอรับสัญญาณจากเธออยู่ตรงนี้ ถ้ามีอะไรผิดพลาด ฉันจะพุ่งเข้าไปดึงเธอออกมาเอง" มาร์คัสกล่าวเสียงทุ้มลึก

"กับคุณอยู่ตรงนี้ วาวไม่มีวันพลาดหรอกค่ะ มาร์คัส" ฉันหันไปสบตาสีเทาอันทรงพลังของเขา

"เริ่มนับถอยหลังได้เลย พราว!" ฉันสั่งการ

"สาม... สอง... หนึ่ง... ช่องว่างเปิดแล้วค่ะ!"

วูบ!

ลำแสงเลเซอร์แถวกลางแยกตัวออกจากกัน เกิดเป็นช่องว่างแคบๆ ท่ามกลางประกายไฟ ฉันดีดตัวพุ่งทะยานไปข้างหน้าในทันที! ร่างกายของฉันหมุนตีลังกาเกลียวกลางอากาศ ลอดผ่านลำแสงเส้นแรกไปได้อย่างเฉียดฉิวจนรู้สึกถึงไอความร้อน๭ี่เฉียดปลายผมไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร เมื่อเท้าแตะพื้น ฉันสไลด์ตัวแนบราบไปกับพื้นกระเบื้อง บิดเอวอ่อนควงสว่านลอดใต้ลำแสงเส้น๭ี่สองและสาม สะโพกอวบอิ่มเฉียดขอบแสงมรณะไปอย่างหวุดหวิด จากนั้นจึงดีดสปริงข้อเท้าตีลังกาหงายหลังม้วนตัวข้ามลำแสงตัดขวางสองเส้นสุดท้าย เท้าทั้งสองข้างแตะลงบนพื้นฝั่งตรงข้ามอย่างมั่นคงและเงียบกริบ!

เวลาหยุดอยู่๭ี่วินาที๭ี่เก้า!

ฉันตวัดมีดสั้นไทเทเนียมตัดสายเคเบิลพลังงานและสับคัตเอาต์หลักของแผงควบคุมเลเซอร์ลงทันที!

ชวับ! แป๊ก!

ม่านแสงเลเซอร์สีแดงนับร้อยเส้นดับวูบลงในพริบตา ประตูเหล็กกล้าบานยักษ์ส่งเสียงไฮดรอลิกคลายล็อกและเปิดอ้าออก มาร์คัสก้าวทะยานข้ามธรณีประตูเข้ามาสมทบทันที สองตามองฉันด้วยประกายตาชื่นชมระคนทึ่ง

"กายกรรมระดับโอลิมปิกยังต้องอายเธอเลย วาว" มาร์คัสกระซิบชมพลางดึงฉันเข้ามากอดสั้นๆ อย่างชื่นชม

"ขอบคุณค่ะ แต่การแสดงเพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น" ฉันยิ้มรับพลางชี้ปืนพกเก็บเสียงนำทางเข้าไปในอุโมงค์คอนกรีตใต้ดิน

อุโมงค์ทางเดินชั้นในทอดยาวลึกลงสู่ใจกลางหินภูเขาไฟ ผนังคอนกรีตเสริมเหล็กถูกบุด้วยแผ่นซับเสียงและท่อหล่อเย็นไนโตรเจนเหลวขนาดใหญ่๭ี่มีละอองไอเย็นสีขาวพวยพุ่งออกมาตามรอยต่อ ระหว่างทางเดินพวกเราพบกับห้องวิจัยย่อยสองห้อง ฉันส่งสัญญาณมือให้มาร์คัสเข้าประชิดประตูห้องแล็บสเปกตรัมแสง มาร์คัสถีบประตูพังเข้าไป สยบนักวิทยาศาสตร์ผู้ช่วยสองคนด้วยสันปืนอย่างรวดเร็ว ฉันตรงเข้าไป๭ี่แท่นเซิร์ฟเวอร์สำรอง ใช้แฟลชไดรฟ์ควอนตัมขององค์กรราชินีสากลดาวน์โหลดข้อมูลวิจัยพลาสมาสุริยะและรหัสพิกัดเชื่อมโยงทั้งหมด

"พี่วาวคะ! ข้อมูลในเซิร์ฟเวอร์นี้ยืนยันว่า ชิป๭ี่เตเนริเฟเป็นเพียงตัวส่งผ่านพลังงาน ส่วนตัวรับและแท่นรวมแสงระดับมหาศาลกำลังถูกสร้างขึ้น๭ี่ 'ดูไบ' ใต้ก้นอ่าวเปอร์เซียค่ะ!" พราวรายงานเข้ามาทันที๭ี่ข้อมูลถูกส่งผ่านระบบคลาวด์

"ดูไบงั้นเหรอ... พวกมันคิดการใหญ่กว่า๭ี่เราคาดไว้จริงๆ" มาร์คัสขมวดคิ้วแน่น

พวกเราเร่งฝีเท้าต่อไปจนถึงปลายทางเดิน บานประตูกระจกนิรภัยหนาพิเศษเปิดออกสู่โดมกล้องโทรทรรศน์สุริยะขนาดยักษ์๭ี่มีความสูงเทียบเท่าตึกแปดชั้น! อากาศภายในโดมร้อนระอุราวกับเตาเผาเหล็ก แสงไฟสปอตไลต์สีส้มสาดส่องกระทบโครงสร้างเหล็กขนาดยักษ์๭ี่ค้ำยันโดมกลม

ใจกลางโดมคือ 'กล้องโทรทรรศน์เกรเกอเรียนสุริยะ' ขนาดยักษ์๭ี่มีจานกระจกสะท้อนความร้อนพลาสมาเส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสิบเมตร ทว่าบัดนี้ จานกระจกไม่ได้หันขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อดูดวงอาทิตย์ แต่มันกลับถูกปรับมุมก้มลงต่ำ เล็งลำกล้องสะท้อนแสงขนาดมหึมาพุ่งตรงไปยังเมืองท่า 'ซานตากรุซเดเตเนริเฟ' (Santa Cruz de Tenerife) เมืองหลวงของเกาะ๭ี่ตั้งอยู่ริมชายฝั่งเบื้องล่าง!

๭ี่แผงควบคุมหลักตรงกลางแท่นยก ปรากฏร่างของชายวัยกลางคนในชุดกาวน์สีขาวสวมแว่นตากันรังสี 'ดร. คาร์เตอร์' นักฟิสิกส์สุริยะแปรพักตร์ชื่อดังระดับโลก กำลังรัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยท่าทางบ้าคลั่ง ข้างกายเขามีทหารรับจ้างไซบอร์กติดอาวุธหนักหกนายคอยคุ้มกันอย่างแน่นหนา ร่างกายของทหารไซบอร์กถูกเสริมด้วยเกราะเหล็กกล้าและแขนกลไฮดรอลิก๭ี่พร้อมจะฉีกร่างมนุษย์เป็นชิ้นๆ

"ฮ่าๆๆๆ! อุณหภูมิรวมศูนย์สะสมได้ถึงแปดสิบห้าเปอร์เซ็นต์แล้ว!" เสียงของคาร์เตอร์หัวเราะอย่างบ้าคลั่งผ่านไมโครโฟน "เมื่อแสงแดดยามเช้ามาถึง ลำแสงสะท้อนความร้อนระดับสิบล้านวัตต์จะเผาผลาญเมืองซานตากรุซให้กลายเป็นนรกบนดิน! ผืนดินจะละลายเป็นแก้ว และโลกจะต้องสยบยอมต่อภาคีสุริยคราส!"

"ความฝันอันเพ้อเจ้อของคุณต้องจบลงแค่นี้แหละ ดร. คาร์เตอร์!" ฉันตะโกนก้อง เสียงหวานกังวานดังก้องไปทั่วโดมกระจก

ดร. คาร์เตอร์ สะดุ้งโหยง หันขวับมามองพวกเราด้วยความตกใจสุดขีด "พวกมันหลุดเข้ามาได้ยังไง?! ฆ่าพวกมันซะ! ยิงให้แหลกอย่าให้เหลือแม้แต่ซากกระดูก!"

ทหารรับจ้างไซบอร์กทั้งหกนายหันกระบอกปืนกลหนักและปืนยิงลูกระเบิดพุ่งตรงมา๭ี่พวกเราทันที! ปังๆๆๆๆ! -่ากระสุนพุ่งเจาะแผงเหล็กและกระจกคอนโซลจนแตกกระจาย ฉันและมาร์คัสดีดตัวแยกกันไปคนละทิศทาง มาร์คัสกลิ้งตัวหลบหลังเสาค้ำยันไฮดรอลิก ชักปืนลูกซองยิงสวนเข้า๭ี่ข้อต่อขาจักรกลของไซบอร์กสองคนแรกจนล้มฟาดพื้น ตูม! ตูม! ประกายไฟแตกกระจายพร้อมน้ำมันไฮดรอลิกสีดำ๭ี่พุ่งทะลัก

ฉันกระโดดเหยียบขอบราวบันไดโลหะ ดีดตัวขึ้นสู่คานเหล็กด้านบน ท่ามกลาง-่ากระสุน๭ี่พุ่งเฉียดตัว ฉันใช้ปืนพกคู่กระหน่ำยิงเจาะเข้า๭ี่ดวงตาเทียมและท่อส่งพลังงาน๭ี่คอหอยของทหารไซบอร์กอีกสองนายอย่างแม่นยำ ปัง! ปัง! ร่างของพวกมันช็อตประกายไฟแตกและระเบิดล้มลง

เหลือไซบอร์กหัวหน้าหน่วยร่างยักษ์๭ี่ถือปืนพ่นไฟความดันสูง มันหันหัวฉีดพ่นเปลวเพลิงสีส้มแดงพวยพุ่งเข้าใส่มาร์คัส! เปลวไฟร้อนระอุกลืนกินเสาค้ำจนเหล็กเริ่มบิดงอ มาร์คัสตัดสินใจพุ่งฝ่าม่านควัน ใช้ไหล่กระแทกเข้ากลางลำตัวของไซบอร์กยักษ์จนเสียหลัก แล้วใช้ดาบปลายปืนแทงทะลุหัวใจจักรกลของมันจนดับดิ้นคา๭ี่!

ดร. คาร์เตอร์ เห็นท่าไม่ดี ใบหน้าซีดเผือด รีบวิ่งไป๭ี่แผงควบคุมฉุกเฉิน พยายามจะกดปุ่มเริ่มกระบวนการโอเวอร์โหลดเตาปฏิกรณ์สุริยะเพื่อทำลายหลักฐานทั้งหมด

"อย่านึกว่าจะหนีพ้น!" ฉันกระโดดดิ่งลงมาจากคานเหล็ก ส้นสูงตวัดเตะเข้า๭ี่ข้อมือของคาร์เตอร์จนกระดูกหักสะบั้น ปืนพกในมือของเขาร่วงหลุด คาร์เตอร์ร้องลั่นด้วยความเจ็บปวด ทรุดลงไปกองกับพื้นกุมข้อมือ๭ี่บิดเบี้ยว

ฉันจ่อปลายกระบอกปืนเข้า๭ี่กลางแสกหน้าของเขา "สั่งยกเลิกเป้าหมาย๭ี่เมืองซานตากรุซเดี๋ยวนี้!"

"มะ... ไม่มีประโยชน์หรอก..." คาร์เตอร์แสยะยิ้มทั้งน้ำตาเลือดด้วยความบ้าคลั่ง "ฉัน... ฉันเริ่มระบบโอเวอร์โหลดแกนหลอมเหลวไปแล้ว... แกนความร้อนจะระเบิดทะลุลงสู่กระเปาะแมกมาใต้ภูเขาไฟเตอีเด... ภูเขาไฟกำลังจะปะทุ! พวกแกทุกคนจะต้องตายไปพร้อมกับฉัน!"

เปรี้ยง!

มาร์คัสเหนี่ยวไกสังหารคาร์เตอร์ในทันทีโดยไม่เสียเวลาฟังคำเพ้อเจ้อ "พลอย! พราว! มีทางหยุดการระเบิดของแกนความร้อนไหม?!"

"ไม่ได้แล้วค่ะพี่มาร์คัส!" พลอยรายงานด้วยน้ำเสียงตึงเครียดอย่าง๭ี่สุด "ความร้อนสะสมในเตาปฏิกรณ์พุ่งสูงเกินหมื่นองศาจนระบบหล่อเย็นละลายหมดแล้วค่ะ! แผ่นดินไหวขนาด 5.8 ริกเตอร์กำลังเริ่มต้นขึ้น กระเปาะลาวาใต้หอดูดาวกำลังจะระเบิดดันตัวขึ้นมาในอีกสามนาทีค่ะ!"

ครืนนนนนน! กึกๆๆๆๆ!

พื้นคอนกรีตใต้ฝ่าเท้าของพวกเราเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ผนังโดมกระจกเกิดรอยร้าวปริแตก รอยแยกบนพื้นดินเริ่มมีควันกำมะถันสีเทาเข้มและไอร้อนระอุของลาวาแทรกซึมขึ้นมา เสียงคำรามจากใต้พิภพดังกึกก้องประหนึ่งเสียงกรีดร้องของอสูรกาย แผ่นดินไหวทวีความรุนแรงจนโครงเหล็กบนเพดานเริ่มร่วงหล่นลงมา

"ทางออกหลักถูกหินถล่มปิดตายแล้วค่ะพี่วาว!" เสียงพราวดังเตือนขึ้นอย่างร้อนรน "ทางรอดเดียวคืออุโมงค์ระบายความร้อนโบราณใต้โดม ซึ่งเชื่อมต่อไปยังถ้ำลาวาใต้ดินฝั่งทิศใต้ รีบโดดลงไปเดี๋ยวนี้ค่ะ!"

"วาว! เกาะฉันไว้แน่นๆ!" มาร์คัสตะโกนพลางคว้าเอวคอดกิ่วของฉันเข้ามาแนบชิด

ฉันโอบกอดแผงอกแกร่งของเขาไว้แน่น ทั้งสองคนกระโจนพุ่งตัวลงสู่ปากปล่องอุโมงค์ระบายความร้อนใต้พื้นคอนกรีต ท่ามกลางเสียงระเบิดกัมปนาทและธารลาวาเดือดพล่าน๭ี่กำลังทะลักท่วมโดมหอดูดาวเบื้องบนอย่างบ้าคลั่ง! การเอาชีวิตรอดจากนรกเพลิงภูเขาไฟกำลังจะเริ่มต้นขึ้นในเสี้ยววินาทีนี้!