เรื่อง เล่ห์ร้าย....สายลับสวาท!! NC++
บที่ 130: ประมูลมืดแดนทองคำ
เสียงไซเรนเตือนภัยระดับสีแดงดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนผนังกระจกหนาของเนบิวลาอควาโดม ไฟฉุกเฉินสีแดงหมุนวนสาดส่องตัดผ่านความมืดมิดของก้นอ่าวเปอร์เซีย ฝูงปลาฉลามนอกกระจกแตกตื่นว่ายวนเวียนอย่างบ้าคลั่ง แขกเหรื่อระดับมหาเศรษฐีในห้องรับรองวีไอพีต่างพากันกรีดร้องและวิ่งหนีกันอย่างโกลาหลอลหม่าน แก้วแชมเปญและขวดไวน์ราคาแพงตกแตกเกลื่อนกลาดบนพื้นหินอ่อน
บอดี้การ์ดร่างยักษ์ของชีคซาลิมสี่นายชักปืนกลมือใต้น้ำออกมา เล็งตรงมาี่ฉันทันที!
"ยอมจำนนซะ นังสายลับ!" หัวหน้าการ์ดตวาดก้อง
ฉันไม่รอให้พวกมันได้เหนี่ยวไก ส้นสูงข้างขวาตวัดเตะเสิร์ฟถาดแชมเปญโลหะเงินลอยละลิ่วเข้ากระแทกหน้าของการ์ดคนแรกจนดั้งจมูกหักสะบั้น เลือดสาดกระเซ็น ฉันหมุนตัวก้มต่ำลอดใต้-่ากระสุนี่สาดเข้ามา ปังๆๆๆ! กระสุนเจาะทะลุโซฟากำมะหยี่จนนุ่นกระจาย ฉันชักมีดสั้นเลเซอร์จากสายรัดต้นขา แทงทะลุข้อมือของการ์ดคนี่สองจนปืนร่วงหลุด แล้วหมุนตัวฟาดส้นสูงเข้าี่ขมับจนสลบเหมือด
ปัง! ตูม!
เสียงระเบิดคลื่นเสียงความถี่สูงดังก้องมาจากประตูทางเข้าห้อง มาร์คัสในชุดสูททักซิโด้สีขาวปรากฏตัวขึ้นพร้อมปืนลูกซองยุทธวิธี คลื่นเสียงอัดกระแทกบอดี้การ์ดอีกสองนายจนลอยละลิ่วกระแทกผนังกระจกทรุดลงไปหมดสติ
"มาช้าไปสามวินาทีนะ มาร์คัส" ฉันหันไปส่งยิ้มหวานพลางจัดคอเสื้อราตรีี่ร่นลงมาให้เข้าี่
"ต้องขอโทษด้วย พอดีมีพวกทหารรับจ้างหกคนมาขวางทางี่บันได" มาร์คัสกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีเทาวาวโรจน์ด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ "ได้คีย์การ์ดชีวมิติและรหัสผ่านสวิสมาแล้วใช่ไหม?"
"เรียบร้อยค่ะ ประตูห้องประมูลอยู่ข้างหน้านี้แล้ว!" ฉันพยักหน้า
พวกเราสองคนวิ่งฝ่ากลุ่มควันี่คละคลุ้ง มุ่งหน้าสู่บานประตูเหล็กกล้าสีทองคำแท้ของห้องประมูลมืดชั้น B4 ฉันแนบแหวนถอดรหัสชีวมิติและป้อนรหัสควอนตัมลงบนแป้นสแกน ประตูส่งเสียง ติ๊ง! ปลดล็อกกลไกไฮดรอลิกสิบหกจุดและเปิดอ้าออกอย่างรวดเร็ว
ภายในห้องประมูลทรงกลมขนาดใหญ่สไตล์แอมฟิเธียเตอร์ ผนังห้องเป็นกระจกใสโค้งมองเห็นทัศนียภาพก้นทะเลลึกสามร้อยหกสิบองศา มีฝูงปลาฉลามเสือและปลากระเบนราหูแหวกว่ายอยู่ล้อมรอบ บนแท่นยกหินแกรนิตสีดำใจกลางห้อง ปรากฏกล่องนิรภัยกระจกกันกระสุนี่บรรจุ 'คริสตัลโฟกัสพลาสมา' (Plasma Focusing Crystal) ผลึกแก้วควอนตัมสีส้มทองเหลืองอร่ามขนาดเท่ากำปั้นี่เปล่งแสงเรืองรองดั่งดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ พลังงานความร้อนี่แผ่ออกมาทำให้ผิวนอกของกล่องแก้วมีไอน้ำเกาะพราว
ทว่าี่หน้าแท่นยก ชีค ซาลิม ยืนอยู่ด้วยสีหน้าถมึงทึง ข้างกายเขามีทหารรับจ้างหน่วยรบพิเศษกูร์ข่าระดับอีลิทอีกแปดนายี่ถือปืนไรเฟิลจู่โจม ปืนกลหนัก และเครื่องยิงลูกระเบิด ในมือขวาของชีคซาลิมถือปืนพกทองคำแท้ ส่วนมือซ้ายถือรีโมตคอนโทรลจุดชนวนระเบิดฉุกเฉิน
"พวกแกคิดว่าจะเข้ามาขโมยสมบัติล้ำค่าของฉันได้ง่ายๆ งั้นเหรอ?!" ชีคซาลิมคำรามก้อง นัยน์ตาของเขาเต็มไปด้วยความละโมบและความบ้าคลั่ง "คริสตัลโฟกัสพลาสมานี้มีค่ามหาศาล โซลาร์ ลอร์ด เฮลิออส สัญญาจะมอบอำนาจควบคุมพลังงานแสงอาทิตย์ครึ่งหนึ่งของโลกให้แก่ฉัน! ใครก็ตามี่คิดจะมาขวางทาง จะต้องกลายเป็นอาหารปลาฉลามอยู่ี่ก้นอ่าวเปอร์เซียแห่งนี้!"
"แกกำลังขายชาติและขายมวลมนุษยชาติให้กับกลุ่มก่อการร้าย ซาลิม!" มาร์คัสก้าวออกมาข้างหน้า แผงอกแกร่งตั้งตระหง่านดั่งหินผา เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของเขาดังก้องไปทั่วห้อง "วางรีโมตนั่นลง แล้วยอมมอบตัวซะ ไม่อย่างนั้นี่นี่จะเป็นสุสานของแก!"
"ฮ่าๆๆๆ! สุสานงั้นเหรอ? คนี่จะต้องตายคือพวกแกต่างหาก! ฆ่าพวกมันซะ ยิงให้ร่างแหลกเป็นชิ้นๆ!" ชีคซาลิมตวาดลั่น
ทหารรับจ้างกูร์ข่าทั้งแปดนายเปิดฉากลั่นไกทันที! ปังๆๆๆๆๆๆ! -่ากระสุนเหล็กกล้าและกระสุนเจาะเกราะสาดกระหน่ำพุ่งตรงมาดั่งสายฝน ฉันและมาร์คัสดีดตัวแยกกันไปคนละทิศทางด้วยความเร็วเหนือมนุษย์ มาร์คัสพุ่งตัวสไลด์หลบหลังแท่นเสาหินอ่อน ชักปืนลูกซองยิงสวนเข้าี่หัวไหล่และลำตัวของทหารสองคนแรกจนร่างกระเด็นหงายหลัง ตูม! ตูม!
ฉันใช้ทักษะยิมนาสติกกายกรรมกระโดดตีลังกาหลบ-่ากระสุนี่เจาะพื้นหินอ่อนจนแตกกระจาย ส้นสูงเหยียบขึ้นบนขอบพนักเก้าอี้หนัง ดีดตัวลอยขึ้นไปโหนตัวกับโครงคานเหล็กของโคมระย้าคริสตัลด้านบน ท่ามกลางแรงเหวี่ยง ฉันใช้ปืนพกคู่เก็บเสียงยิงเจาะเข้าี่ดวงตาและลำคอของพลปืนกลหนักอีกสองนายอย่างแม่นยำ ปัง! ปัง! ร่างของพวกมันทรุดฮวบลงจมกองเลือด
"นังปีศาจ!" ทหารกูร์ข่าอีกสองนายหันกระบอกปืนขึ้นมาเล็งใส่ฉันบนโคมไฟ
ทว่ามาร์คัสพุ่งเข้าประชิดจากด้านหลัง คว้าศีรษะของทหารทั้งสองจับโขกกระแทกเข้าหากันอย่างแรงจนกะโหลกร้าวสลบเหมือดคาี่ เหลือทหารคนสุดท้ายี่พยายามจะยิงลูกระเบิดใส่มาร์คัส ฉันจึงปล่อยมือจากโคมระย้า ทิ้งตัวดิ่งลงมาจากความสูงห้าเมตร ส้นสูงแหลมคมปักเข้าี่กระดูกไหปลาร้าของมันจนล้มฟาดพื้น ฉันตวัดมีดสั้นปาดเข้าี่ข้อมือจนเครื่องยิงลูกระเบิดกระเด็นหลุดไป
การต่อสู้ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ทหารรับจ้างทั้งหมดถูกกำจัดลงอย่างสิ้นเชิง!
ฉันก้าวเดินเข้าไปหาแท่นยกคริสตัลอย่างใจเย็น ชุดราตรีสีน้ำเงินไพลินยังคงงดงามแม้จะมีรอยเขม่าควันจางๆ ชีคซาลิมี่เห็นลูกน้องล้มตายหมดสิ้น มือไม้สั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เขายกปืนพกทองคำขึ้นมาเล็งใส่หน้าอกของฉัน ปัง!
ฉันเอี้ยวตัวหลบคมกระสุนได้อย่างเฉียดฉิว ส้นเท้าข้างขวาตวัดเตะเสยเข้าี่ข้อมือของชีคซาลิมจนปืนพกทองคำกระเด็นหลุดลอยละลิ่วตกลงไปในร่องระบายน้ำ ฉันใช้มือซ้ายคว้ากล่องบรรจุ 'คริสตัลโฟกัสพลาสมา' ขึ้นมากอดแนบอกได้อย่างปลอดภัย!
"ได้คริสตัลมาแล้วค่ะ มาร์คัส!" ฉันร้องบอกด้วยความดีใจ
ทว่าในวินาทีนั้นเอง ชีคซาลิมี่ทรุดอยู่กับพื้นกลับแสยะยิ้มอย่างบ้าคลั่ง นัยน์ตาของเขาแดงก่ำดั่งสัตว์ร้ายจนตรอก นิ้วโป้งของเขากดปุ่มสีแดงบนรีโมตระเบิดในมือซ้ายทันที!
"ถ้าฉันไม่ได้... พวกแกก็ต้องจมลงไปตายพร้อมกับฉัน!" ชีคซาลิมกรีดร้อง
ตูมมมมมมมมมมมมมมมม!
ลูกระเบิดซีโฟร์แรงสูงแปดลูกี่ติดตั้งไว้ตามแนวคานเหล็กรับน้ำหนักของโดมกระจกเกิดระเบิดขึ้นพร้อมกันอย่างรุนแรง! แรงอัดอากาศมหาศาลฉีกร่างของชีคซาลิมกระเด็นไปฟาดผนังจนคอหักตายคาี่ โครงสร้างเหล็กและเพดานคอนกรีตสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น รอยร้าวขนาดมหึมาปริแตกแล่นพล่านไปทั่วแผ่นกระจกนิรภัยหนาสองฟุตดั่งใยแมงมุมยักษ์!
แกร๊กกกกกกก! เพล้งงงงงงงงงงง!
กระจกนิรภัยก้นทะเลลึกไม่อาจต้านทานแรงระเบิดและแรงดันน้ำภายนอกได้อีกต่อไป! แผ่นกระจกแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ มวลน้ำมหาศาลแห่งอ่าวเปอร์เซียนับแสนตันี่ระดับความลึกหนึ่งร้อยเมตรพวยพุ่งทะลักเข้ามาในห้องประมูลดั่งคลื่นยักษ์สึนามิี่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง!
ซู่มมมมมมมมม!
น้ำทะเลสีครามเย็นเฉียบซัดกระหน่ำร่างของพวกเราจนลอยเคว้งคว้าง เศษกระจกและซากปรักหักพังหมุนวนอยู่ในกระแสน้ำเชี่ยวกราก ฉันกอดกล่องคริสตัลไว้แน่นด้วยแขนทั้งสองข้าง กลั้นหายใจสุดชีวิตท่ามกลางความมืดมิดของกระแสน้ำ มาร์คัสว่ายฝ่ากระแสน้ำวนเข้ามา คว้าเอวของฉันไว้แน่นด้วยมือข้างหนึ่ง อีกข้างชักปืนยิงฉมวกฉุกเฉินขึ้นมา เล็งยิงตะขอสลิงไทเทเนียมขึ้นสู่โครงบันไดเหล็กหนีไฟี่ทอดขึ้นสู่ปล่องลิฟต์แก้วด้านบน!
ฟึ่บ! กึก!
รอกสลิงดึงร่างของพวกเราสองคนพุ่งทะยานฝ่ามวลน้ำี่กำลังทะลักท่วมห้องประมูลลอยขึ้นสู่เบื้องบนอย่างรวดเร็ว ฉันมองลงไปเบื้องล่าง เห็นฝูงปลาฉลามเริ่มว่ายทะลักเข้ามาตามรอยแตกของกระจก มาร์คัสใช้เท้าถีบประตูหนีไฟของชั้นสวีตเพนต์เฮาส์จนเปิดอ้าออก แล้วดึงร่างของฉันขึ้นสู่พื้นห้องพักแห้งสนิทได้สำเร็จ ก่อนี่ประตูกั้นน้ำนิรภัยแบบอัตโนมัติจะเลื่อนปิดกระแทกลงมาอย่างรวดเร็ว สกัดกั้นมวลน้ำเบื้องล่างไว้ได้อย่างหวุดหวิดเพียงเสี้ยววินาที!
โครมมมม! ปัง!
พวกเราสองคนทรุดฮวบลงนอนแผ่บนพรมหนานุ่มในห้องเพนต์เฮาส์สวีต หอบหายใจโกยเอาออกซิเจนเข้าปอดอย่างบ้าคลั่ง เสื้อผ้าเปียกโชกแนบเนื้อไปด้วยน้ำทะเล ทว่าในอ้อมแขนของฉัน กล่องบรรจุ 'คริสตัลโฟกัสพลาสมา' ยังคงส่องแสงสีส้มทองเรืองรอง รอดพ้นจากก้นสมุทรมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ!
มาร์คัสขยับตัวลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว มือหนาทั้งสองข้างเอื้อมมาประคองใบหน้าและลำคอของฉันไว้ด้วยความเป็นห่วงอย่างลึกซึ้ง นัยน์ตาสีเทาคมกริบของเขากวาดสำรวจไปทั่วเรือนร่างของฉันี่เปียกโชก
"เธอได้รับบาดเจ็บตรงไหนไหม วาว? โดนเศษกระจกบาดหรือเปล่า?" น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกังวลี่แทบไม่อาจปกปิดได้
"วาวไม่เป็นไรค่ะ มาร์คัส... แค่สำลักน้ำทะเลนิดหน่อย" ฉันยิ้มตอบพลางจับมือหนาของเขามาแนบแก้มเนียน "แต่เราได้คริสตัลโฟกัสพลาสมามาแล้วจริงๆ ค่ะ ดูสิคะ มันงดงามเหลือเกิน"
มาร์คัสก้มลงมองผลึกแก้วสีส้มทองี่เปล่งประกายเจิดจ้าอยู่ในกล่องนิรภัย ก่อนจะเลื่อนสายตากลับมาสบตากับฉันอีกครั้ง ลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเป่ารดริมฝีปากี่สั่นระริกของฉัน ความหนาวเหน็บจากน้ำทะเลเริ่มจางหายไป ถูกแทนี่ด้วยไออุ่นอันแรงกล้าจากหัวใจของบุรุษผู้เป็นี่รัก
"คริสตัลนั่นจะงดงามแค่ไหน ก็เทียบไม่ได้กับเธอเลยแม้แต่น้อย วาว" มาร์คัสกระซิบเสียงพร่าพลางดึงฉันเข้าสู่อ้อมกอดแนบแน่น
ฉันซบหน้าลงกับแผงอกแกร่งี่เปียกชุ่ม สัมผัสถึงจังหวะหัวใจี่เต้นรัวของเขา ศึกหนักใต้ก้นสมุทรผ่านพ้นไปแล้ว และค่ำคืนอันแสนหวานกำลังรอคอยพวกเราอยู่เบื้องหน้า!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??