เรื่อง เล่ห์ร้าย....สายลับสวาท!! NC++

บท๭ี่ 140: ศึกอุโมงค์อนุภาค

ฟิ้วววววววววว! ตูมมมม!

เข็มเลเซอร์อาบยาพิษควอนตัมสีเขียวมรกตพุ่งฉีกอากาศด้วยความเร็วเหนือเสียง เล็งตรงมายังดวงตาของฉันในเสี้ยววินาที! สัญชาตญาณสายลับสั่งการให้ฉันดีดสปริงข้อเท้า ทิ้งตัวม้วนหลังตีลังกาเกลียวกลางอากาศสามตลบอย่างงดงามดั่งนักกายกรรมโอลิมปิก ลอยละลิ่วข้ามราวกั้นตกลงบนรางแม่เหล็กไฟฟ้าของท่อเร่งอนุภาคเบื้องล่าง คมเข็มเลเซอร์เฉียดปลายจมูกของฉันไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร พุ่งปักเข้ากับแผงวงจรคอนโทรลเลอร์ด้านหลังจนเกิดการระเบิดกัมปนาท เปลวเพลิงสีม่วงพวยพุ่งท่วมแผงเหล็กในพริบตา!

"หลบได้สวยนี่ วาว! แต่ดูซิว่าเธอจะหลบพิษควอนตัมของฉันได้อีกกี่ครั้ง!" เลดี้ไนท์เชดตวาดก้อง

ร่างเพรียวระหงในชุดหนังสีดำขลิบม่วงของนางดีดตัวกระโจนลงมาจากสะพานเหล็กสูงสิบเมตร ปลายเท้าแตะลงบนรางแม่เหล็กไฟฟ้าอย่างแผ่วเบาดั่งแมงมุมพิษ ในสองมือของนางมีกรงเล็บเลเซอร์สีเขียวมรกต๭ี่แผ่คลื่นรังสีความร้อนและไอพิษทำลายเซลล์ประสาทออกมา เลดี้ไนท์เชดพุ่งทะยานเข้าใส่ฉันด้วยความเร็วบ้าคลั่ง กรงเล็บเลเซอร์ตวัดฟาดฟันเป็นรูปกากบาทหมายจะเฉือนลำคอระหงของฉันให้ขาดสะบั้น!

ในจังหวะเดียวกัน บนแคตวอล์กเหล็กชั้นบน พลซุ่มยิงไซบอร์กทรานส์ฮิวแมนสองนายกำลังเล็งปืนไรเฟิลพลาสมาลงมา๭ี่ศีรษะของฉัน ทว่ามาร์คัสสังเกตเห็นได้ก่อน ร่างสูงใหญ่กำยำของเขากระโจนข้ามคานไฮดรอลิก ประทับปืนลูกซองยิงกระสุนระเบิดคลื่นเสียงสองนัดซ้อน ตูม! ตูม! คลื่นกระแทกอัดร่างของพลซุ่มยิงทั้งสองจนกระเด็นตกจากแคตวอล์ก ลอยละลิ่วลงมากระแทกพื้นคอนกรีตล่างสุดจนร่างแหลกเหลวในทันที!

"ข้างบนเคลียร์แล้ว วาว! ระวังพิษของมัน!" มาร์คัสตะโกนเตือนพลางโรยตัวลงมาสมทบ

ฉันย่อตัวสไลด์เข่าไปกับรางเหล็ก ลอดใต้คมกรงเล็บเลเซอร์ได้อย่างหวุดหวิด ไอความร้อนของเลเซอร์เฉียดจนปลายเส้นผมสีดำของฉันไหม้เกรียมไปเล็กน้อย ฉันตวัดมีดสั้นไทเทเนียมในมือขวาแทงสวนเข้า๭ี่ซอกเอวของนาง ทว่าชุดหนังของไนท์เชดถูกเสริมด้วยเกราะนาโนไฟเบอร์ มีดของฉันจึงทำได้เพียงกรีดชุดจนฉีกขาด เผยให้เห็นผิวขาวซีด๭ี่มีลวดลายวงจรชีวกลไกเรืองแสงสีม่วงอยู่ใต้ผิวหนัง

"เร็วใช้ได้นี่ นังสายลับ!" ไนท์เชดเค่นยิ้มเหี้ยม หมุนตัวเตะกวาดส้นสูงเข้า๭ี่ขมับของฉัน

ฉันยกแขนซ้าย๭ี่สวมสนับแขนเคฟลาร์ขึ้นบล็อกไว้ได้ทัน แรงปะทะทำให้แขนชาดิก ฉันใช้มือขวาคว้าข้อเท้าของนางแล้วบิดกระชากเหวี่ยงร่างของไนท์เชดกระเด็นไปฟาดกับท่อส่งฮีเลียมเหลวขนาดยักษ์!

โครมมมม!

ท่อเหล็กบุบยุบ ทว่าไนท์เชดใช้ความยืดหยุ่นของร่างกายม้วนตัวดีดสปริงกลับมาอย่างรวดเร็ว นางปล่อยควันพิษสีม่วงเข้มออกมาจากฝ่ามือ ควันพิษแผ่ขยายตัวอย่างรวดเร็วเพื่อบดบังทัศนวิสัยและกัดกร่อนเนื้อเยื่อปอด นางซัดเข็มเลเซอร์พิษอีกสี่เล่มพุ่งตรงมา๭ี่ฉันและมาร์คัสในม่านควัน!

"วาว! หมอบลง!" มาร์คัสตะโกนก้อง

มาร์คัสพุ่งตัวเข้ามากอดรวบเอวคอดกิ่วของฉันไว้ พาร่างของพวกเราสองคนกลิ้งหลบหลังเสาโซลินอยด์แม่เหล็กยักษ์ เข็มเลเซอร์ทั้งสี่เล่มปักเข้ากับเสาเหล็กจนเกิดเสียงฟู่ยาว ควันพิษสีเขียวเริ่มระเหยฟุ้งกระจายไปในอากาศ

"พราว! ปลดล็อกท่อระบายความเย็นยิ่งยวดเดี๋ยวนี้!" ฉันสั่งการผ่านระบบสื่อสาร

"รับทราบค่ะพี่วาว! เปิดวาล์วฮีเลียมเหลวช่องหมายเลข 7 ในสาม... สอง... หนึ่ง... พ่นแล้วค่ะ!" เสียงพราวดังขึ้นทันที

ฟู่มมมมมมมมมมมม!

ไอพ่นความเย็นยิ่งยวดติดลบสองร้อยเจ็ดสิบองศาเซลเซียสพวยพุ่งออกจากท่อระบายความร้อนตรงเข้าใส่พื้น๭ี่๭ี่เลดี้ไนท์เชดยืนอยู่ อุณหภูมิ๭ี่ลดฮวบลงอย่างฉับพลันทำให้กรงเล็บเลเซอร์ของนางเกิดการช็อตกระตุกและลดทอนความเข้มข้นลง ควันพิษสีม่วงแข็งตัวกลายเป็นเกล็ดหิมะร่วงหล่นลงพื้น ไนท์เชดต้องกระโดดถอยร่นเพื่อหลบหลีกไอเย็นมรณะ

มาร์คัสไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอย ร่างสูงใหญ่กำยำกระโจนออกจาก๭ี่กำบัง ประทับปืนลูกซองยุทธวิธียิงกระสุนทังสเตนความหนาแน่นสูงเข้าตัดขั้วโซลินอยด์แม่เหล็กเหนือศีรษะของไนท์เชดทันที!

ตูมมมมมม!

ขั้วแม่เหล็กไฟฟ้าน้ำหนักสามตันขาดสะบั้นและร่วงหล่นลงมาทับเส้นทางหนีของไนท์เชด แรงกระแทกอัดร่างของนางกระเด็นไปติดผนังอุโมงค์ ไนท์เชดกระอักเลือดสีม่วงออกมาทางมุมปาก กรงเล็บเลเซอร์ร่วงหลุดจากมือ

ฉันและมาร์คัสก้าวเข้าไปประชิด ปลายกระบอกปืนพกคู่ของฉันจ่อเข้า๭ี่หน้าอกของนาง ส่วนดาบปลายปืนของมาร์คัสจ่อเข้า๭ี่คอหอย

"ยอมจำนนซะ เลดี้ ไนท์เชด! ปิดระบบหลุมดำเดี๋ยวนี้!" ฉันสั่งเสียงเฉียบขาด

ไนท์เชด๭ี่บาดเจ็บสาหัสเงยหน้าขึ้นมองพวกเรา นัยน์ตาสีม่วงอำพันของนางเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและบ้าคลั่ง "ฮ่าๆๆๆ... พวกแกคิดว่าเอาชนะฉันได้แล้วจะหยุดองค์กรเนบิวลามืดได้งั้นเหรอ? แกนสร้างหลุมดำ๭ี่แท้จริง... ไม่ได้อยู่๭ี่นี่! ๭ี่นี่เป็นเพียงการทดสอบระบบส่งผ่านพลังงานเท่านั้น!"

"แล้วแกนจริงอยู่๭ี่ไหน?!" มาร์คัสเค้นเสียงถาม

"อยากรู้เหรอ... ไปหาเอาเอง๭ี่ 'ทะเลทรายอาตากามา' (Atacama Desert) ประเทศชิลี สิ!" ไนท์เชดแสยะยิ้มชั่วร้าย ในวินาทีนั้น นางใช้ปลายนิ้วกดปุ่มเรืองแสงสีม่วงบนเข็มขัดยุทธวิธีของนางทันที!

วิ้งงงงงงงงงงงงงงง!

แสงควอนตัมเทเลพอร์ตสีม่วงสว่างวาบขึ้นห่อหุ้มร่างของเลดี้ไนท์เชด ร่างของนางสลายตัวกลายเป็นอนุภาคแสงและหายวับไปกับตาทันที ทิ้งไว้เพียงสมาร์ตไดรฟ์โลหะชิ้นหนึ่ง๭ี่ตกอยู่บนพื้นรางเหล็ก!

ฉันรีบก้มลงเก็บสมาร์ตไดรฟ์ชิ้นนั้นขึ้นมา พลอยทำการสแกนข้อมูลในทันที: "พี่วาวคะ! ในไดรฟ์นี้มีพิกัดของ 'สถานีวิจัยดาราศาสตร์ ALMA' ในทะเลทรายอาตากามา ประเทศชิลีค่ะ! ๭ี่นั่นคือฐานทัพลับของเนบิวลามืด๭ี่ใช้ผลิตแกนหลุมดำขนาดยักษ์ค่ะ!"

ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงไซเรนเตือนภัยระดับสีแดงฉานก็ดังกึกก้องกัมปนาทไปทั่วอุโมงค์เซิร์น!

"ประกาศเตือนภัยขั้นวิกฤต! ท่อสุญญากาศของเครื่องเร่งอนุภาคเกิดการแตกรั่ว! แรงดันย้อนกลับกำลังจะทำให้เตาปฏิกรณ์ระเบิดในหกสิบวินาที! อุโมงค์กำลังจะถล่ม!"

ครืนนนนนนนนนนน!

ผนังคอนกรีตหนาของอุโมงค์เริ่มแตกร้าวเป็นแนวยาว เศษปูนและหินแกรนิตร่วงหล่นลงมาดั่ง-่าฝน เตาปฏิกรณ์ควอนตัมตรงกลางเริ่มขยายตัวและปลดปล่อยคลื่นกระแทกสีดำออกมาเป็นระลอก ท่อสุญญากาศยาวเกือบสามสิบกิโลเมตรกำลังจะยุบตัวลงกลืนกินทุกสิ่ง!

"ทางออกหลักถูกหินถล่มปิดตายแล้วค่ะพี่วาว!" เสียงพราวดังกรีดร้องขึ้น "ทางรอดเดียวคือ 'รถรางแม่เหล็กไฟฟ้าความเร็วสูง' (Maglev Maintenance Pod) ๭ี่จอดอยู่บนรางด่วนข้างหน้าห้าสิบเมตรค่ะ!"

"วาว! วิ่ง!" มาร์คัสตะโกนก้อง คว้ามือฉันออกวิ่งเต็มฝีเท้า

พวกเราสองคนกระโจนข้ามเศษซากปรักหักพัง พุ่งทะยานไปข้างหน้าท่ามกลางแรงระเบิด๭ี่ไล่หลังมาติดๆ เปลวเพลิงและคลื่นความโน้มถ่วงฉีกกระชากโครงสร้างเหล็กจนบิดเบี้ยว ฉันและมาร์คัสกระโดดพุ่งตัวขึ้นไปบนรถรางแม็กเลฟ มาร์คัสทุบกระจกคอนโซลและสับคัตเอาต์เดินหน้าเต็มพิกัด!

ฟิ้วววววววววววววววว!

รถรางแม่เหล็กไฟฟ้าปลดปล่อยแรงขับเคลื่อนมหาศาล พุ่งทะยานไปตามรางแคบๆ ด้วยความเร็วกว่าสี่ร้อยกิโลเมตรต่อชั่วโมง! โขดหินยักษ์ร่วงหล่นลงมาขวางหน้าราง ฉันชักปืนยิงลูกระเบิดเจาะเกราะยิงทำลายหินยักษ์จนแตกกระจายเปิดทาง มาร์คัสดึงคันบังคับหลบหลีกสะเก็ดระเบิดอย่างเชี่ยวชาญ เบื้องหลังของพวกเรา ท่อสุญญากาศและห้องควบคุมแอลเอชซีระเบิดยุบตัวลงกลายเป็นลูกไฟสีดำขนาดยักษ์๭ี่กลืนกินทุกสิ่งอย่างบ้าคลั่ง!

รถรางแม็กเลฟพุ่งทะลวงประตูเหล็กบานสุดท้าย ทะยานโผล่พ้นปากอุโมงค์ขึ้นสู่ผิวดินริมทะเลสาบเจนีวาได้อย่างเฉียดฉิวเพียงเสี้ยววินาทีก่อน๭ี่ปากอุโมงค์จะถล่มปิดตายสนิท!

เอี๊ยดดดดดดด! โครม!

รถรางเสียหลักไถลหยุดลงบนลานหญ้า๭ี่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน ฉันและมาร์คัสกระเด็นออกจากตัวรถ กลิ้งลงไปบนพื้นหิมะนุ่ม หอบหายใจอย่างหนักหน่วงด้วยความโล่งอก รอดพ้นจากนรกใต้พิภพมาได้อย่างปาฏิหาริย์

มาร์คัสพยุงร่างของฉันขึ้นมา สองมือหนากุมไหล่ฉันไว้แน่น สองสายตาสบประสานกันท่ามกลางเกล็ดหิมะ๭ี่เริ่มโปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า

"เธอปลอดภัยนะ วาว?" มาร์คัสถามด้วยเสียงทุ้มต่ำ๭ี่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย

"วาวปลอดภัยค่ะ มาร์คัส... ขอบคุณ๭ี่คุณอยู่เคียงข้างวาวเสมอ" ฉันยิ้มหวานตอบ ซบหน้าลงกับอกแกร่ง

และเบื้องหน้าไม่ไกลนัก ริมชายฝั่งทะเลสาบเจนีวาอันเงียบสงบ คือ 'ชาเลต์ไม้สนสวิส' หลังงาม๭ี่มีแสงไฟสีส้มอบอุ่นจากเตาผิงส่องสว่างรอคอยพวกเราอยู่ ค่ำคืนแห่งการพักผ่อนเพื่อคลายความหนาวเหน็บและเยียวยาจิตใจกำลังจะเริ่มต้นขึ้น!

มาร์คัสถอดเสื้อโอเวอร์โค้ตหนังตัวหนาของเขาออกมาคลุมลงบนไหล่๭ี่สั่นเทาด้วยความหนาวเหน็บของฉัน กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับไออุ่นจากตัวเขาแผ่ซ่านเข้ามาโอบอุ้มหัวใจของฉันจนอบอุ่นไปทั่วทั้งร่าง มือหนาเลื่อนลงมากอบกุมมือเรียวของฉันไว้แน่น สอดประสานนิ้วทั้งห้าเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่น

พวกเราสองคนก้าวเดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินหิมะใต้ทิวสนสูงตระหง่าน เสียงฝีเท้าเหยียบลงบนเกล็ดหิมะนุ่มดังกึกก้องแผ่วเบาท่ามกลางความเงียบสงัดของราตรี เกล็ดหิมะสีขาวบริสุทธิ์ร่วงหล่นลงมาแตะแก้มเนียนของฉันเบาๆ มาร์คัสก้มลงมองฉันด้วยสายตา๭ี่ลุกโชนไปด้วยประกายไฟแห่งความเสน่หา

"คืนนี้... ฉันจะทำให้เธออุ่นจนลืมความหนาวของสวิตเซอร์แลนด์ไปเลย วาว" มาร์คัสกระซิบเสียงพร่าข้างหู

"วาวก็กำลังรอไออุ่นจากคุณอยู่พอดีเลยค่ะ มาร์คัส" ฉันยิ้มหวานตอบด้วยแววตายั่วเย้า

บานประตูไม้สนของชาเลต์หรูเปิดต้อนรับพวกเราสองคนเข้าสู่โลกแห่งความสุขสมอันเป็นส่วนตัว ๭ี่ซึ่งเสียงปืนและความตายจะถูกลืมเลือนไปชั่วคราว!