เรื่อง บทเรียนลับฉบับแพทย์ฝึกหัด

“อ้อจริงด้วยค่ะรุ่นพี่! เมื่อกลางวันฉันรู้สึกนอยด์แถมดิ่งมากๆ เลยนะคะ แต่โชคดีที่มีพี่เดนท์คนหนึ่งเข้ามาช่วยพูดปลอบใจ ฉันเลยรู้สึกมีแรงฮึดสู้ขึ้นมาเลยค่ะ”

“งั้นเหรอ”

“ใช่ค่ะ! เขาบอกฉันว่า พวกเราเป็นหมอ ยังไงก็ต้องฝึกทำใจใ๮้ชินกับความตายเข้าไว้ แต่ในเมื่อชินแล้ว สิ่งเดียวที่ทำได้คือต้องพยายามยื้อและช่วยชีวิตคนไข้คนต่อไปเพิ่มขึ้นใ๮้ได้สักคนก็ยังดี แถมเขายังทิ้งประโยคคำคมสุดเท่ระเบิดไว้ใ๮้ฉันด้วยนะคะ อะไรนะ อ้อ! ‘สมองต้องเยือกเย็น แต่หัวใจต้องเดือดพล่าน!’ โห มันเป็นคำพูดที่เยียวยาใจฉันในวันนี้มากๆ เลยค่ะ แล้วพี่เขาบอกว่าวันหลังจะเลี้ยงเหล้าปลอบใจฉันด้วยนะคะ

‘สมองต้องเยือกเย็น แต่หัวใจต้องเดือดพล่าน... เลี้ยงเหล้าปลอบใจ’

ใบหน้าหล่อเหลาของคิมโดฮวานที่เคยระบายรอยยิ้มละมุนละไมเมื่อครู่ พลันเปลี่ยนสีฉับพลัน คิ้วเข้มขมวดมุ่นเข้าหากันเป็นปมแน่นอย่างไม่สบอารมณ์ขึ้นมาทันที

“ตอนนี้หมอชินวนวอร์ดอยู่ออร์โธใช่ไหม”

“เอ๊ะ! ค่ะ ใช่ค่ะ”

ชินยูฮาถึงกับสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจที่จู่ๆ คิมโดฮวานก็เปลี่ยนสรรพนามมาเรียกชื่อจริงของเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำและจริงจังผิดปกติ

“ไอ้สารเลวคนไหนมันเป็นคนพูดประโยคนั้นกับเธอ”

“คะ... ใครนะคะ”

“ผมถามว่า ไอ้เวรที่มันพูดประโยคนั้นกับเธอ มันชื่อชเวมินจุนใช่ไหม!”

“อ่า ค่ะ! ใช่ค่ะ! ฉันจำได้ว่าชื่อประมาณนั้นแหละค่ะ! พอดีฉันเป็นพวกความจำสั้นเรื่องชื่อคน”

“ไอ้เวรเอ๊ย”

คำสบถหยาบคายที่หลุดออกมาจากปากของรุ่นพี่ผู้แสนสุภาพ ทำใ๮้ชินยูฮาถึงกับนั่งตัวแข็งทื่อ ทำอะไรไม่ถูกกับปฏิกิริยาเกรี้ยวกราดของเขา

คิมโดฮวานเหลือบไปเห็นอาการช็อกของคนตรงหน้า ก็รีบสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยปากขอโทษทันที

“อ่า ผมขอโทษที พอดีอารมณ์ขึ้นไปหน่อย เอาเป็นว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป เธอต้องอยู่ใ๮้ห่างและระวังไอ้เดนท์คนนั้นไว้ใ๮้มากเลยนะ”

“เอ๋ ทำไมล่ะคะรุ่นพี่”

“เฮ้อ มันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างพูดลำบากใจและสกปรกเกินกว่าจะเล่าใ๮้เธอฟังน่ะ เอาเป็นว่าเชื่อผม ห่างจากมันไว้ใ๮้มากที่สุด”

“อ่า... ค่ะ รับทราบค่ะ”

เมื่อเห็นชินยูฮาทำหน้าเอ๋อทรามงุนงง คิมโดฮวานก็ทำได้เพียงข่มอารมณ์โมโหตัวเองไว้ ตั้งใจจะรักษาความใสซื่อของชินยูฮาเอาไว้ ไม่อยากใ๮้เธอต้องมารับรู้เรื่องราวสกปรกอะไรแบบนี้

แต่สมองของแพทย์หนุ่มก็เริ่มหมุนวนประมวลผลอย่างหนักหน่วง ว่าเขาควรจะใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดแบบไหนในการจัดการชเวมินจุนที่ไม่ฟังคำเตือนของเขาที่ร้านเหล้าวันก่อน!

คำว่า ‘สมองต้องเยือกเย็น แต่หัวใจต้องเดือดพล่าน’ มันคือคำพูดหากินประจำตัวของชเวมินจุนมาแต่ไหนแต่ไร

หากมองผ่านๆ ผิวเผิน มันช่างเป็นประโยคที่ดูเท่ ดูหล่อ และเปี่ยมไปด้วยอุดมการณ์แพทย์อย่างที่สุด แต่ความหมายที่แท้จริงของมันดันหลบซ่อนอยู่ภายใต้คำว่า ‘หัวใจที่เดือดพล่าน’ ต่างหาก ทุกครั้งที่มีการตั้งวงกินเหล้าในกลุ่มเพื่อน ชเวมินจุนมักจะหยิบยกประโยคทองนี้ขึ้นมาอ้าง ก่อนจะเริ่มเปิดฉากไล่เรียงรายชื่อผู้หญิงที่มันเคยหลอกฟันและทิ้งขว้างอย่างไม่ใยดี

ซึ่งเหยื่อส่วนใหญ่ในลิสต์นั้นก็ไ๬่ใ๰่ใครที่ไหน ล้วนเป็นคนภายในโรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเกาหลีแห่งนี้ทั้งสิ้น ชเวมินจุนอาศัยเปลือกนอกที่ดูน่าเชื่อถือ ใบหน้าหล่อเหลาโปรไฟล์ดี พ่วงด้วยตำแหน่งหน้าที่การงานที่เป็นถึงแพทย์เฉพาะทางศัลยกรรมกระดูก คอยเดินสายทอดสะพานและล่อลวงเหล่าพยาบาลสาวหน้าใหม่ เจ้าหน้าที่ฝึกหัด หรือแม้กระทั่งอินเทิร์นผู้หญิงที่เพิ่งย้ายวอร์ดเข้ามา

และหลังจากที่ได้หลับนอนด้วยกันไม่กี่ครั้ง มันก็จะบอกเลิกเขาย่างหน้าตาเฉยและไร้ความปรานี

ซ้ำร้าย เขายังใช้เทคนิคจิตวิทยาจอมปลอม บีบเค้นเหยื่อด้วยคำพูดสารเลวประเภทที่ว่า “ก็นอนด้วยกันขำๆ ๥ิ๲-๥ิ๲ทั้งคู่ไ๬่ใ๰่เหรอ ๳ิ๨จะไปป่าวประกาศใ๮้คนอื่นรู้รึไง ลองดูสิ ข่าวลือหลุดออกไป คนที่จะไม่มีหน้าอยู่ทำงานในโรงพยาบาลนี้ต่อคือเธอไ๬่ใ๰่ฉัน” ด้วยเหตุนี้ บรรดาเหยื่อผู้เคราะห์ร้ายที่ต้องตกเป็นเหยื่อของมัน จึงทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาเก็บซ่อนบาดแผลไว้ภายในใจและใช้ชีวิตอยู่ด้วยความทรมาน

เวลาที่พวกกลุ่มเพื่อนจัดงานปาร์ตี้สังสรรค์กัน หากวันไหนมีคิมโดฮวานร่วมนั่งอยู่ด้วย ชเวมินจุนมันจะยอมสงบปากสงบคำและลดระดับความหยาบโลนลงไปกว่าครึ่ง คล้ายกับเกรงกลัวสายตาพิฆาตของคิมโดฮวานอยู่กลายๆ เพราะถ้ามันขืนพูดจาต่ำตมออกมา คิมโดฮวานจะแสดงอาการหงุดหงิดชักสีหน้าใส่ทันทีจนหมดสนุก

แต่ถ้าวันไหนเป็นการรวมตัวศิษย์เก่าโดยที่ไม่มีคิมโดฮวานและชินแจฮยอกล่ะก็ พวกมันถึงขั้นเปิดห้อง VIP ส่วนตัวในคลับหรูเพื่อทำเรื่องเลวร้ายกันเลยเชียว

หลังจากที่คิมโดฮวานถอนตัวออกจากกลุ่มเพื่อนกลุ่มนี้ไป ชินแจฮยอกผู้ซึ่งโดนลากตัวไปร่วมแจมในห้อง VIP ครั้งล่าสุดเป็นครั้งแรก ก็ประกาศตัดขาดถอนตัวออกจากกลุ่มตามคิมโดฮวานมาเช่นกัน

คิมโดฮวานไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า ในค่ำคืนนั้นเกิดเรื่องทุเรศอะไรขึ้นในห้องลับนั้นบ้าง เพราะนับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา เพียงแค่ชินแจฮยอกได้ยินใครหลุดปากเอ่ยชื่อไอ้พวกนั้นขึ้นมา ชายหนุ่มจะเกิดอาการโกรธจนตัวสั่นด้วยความขยะแขยงทันที

ทั้งชินแจฮยอกและคิมโดฮวานไ๬่ใ๰่พวกชอบเข้าสังคมหรือไปงานปาร์ตี้พร่ำเพรื่ออยู่แล้ว พอได้ถอนตัวออกมามองดูความจริงในตอนนี้ พวกเขากลับรู้สึกนึกเสียใจ ที่ฝืนทนคบหากับพวกเดรัจฉานในคราบหมอแบบนั้นมาได้ตั้งนานสองนาน

พวกเขาน่าจะหันหลังเดินหนีออกมาตั้งแต่ใน๥ิ๲าทีที่สันดานของพวกมันเริ่มเปลี่ยนไปในทางทรามลง ควคำที่ว่า ‘ครั้งหนึ่งพวกเราเคยเป็นเพื่อนแท้ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขมาด้วยกันในรั้วมหาลัย’ เหมือนกับตรวนรั้งข้อเท้าของคิมโดฮวานไว้ไม่ใ๮้กล้าตัดสัมพันธ์

คิมโดฮวานเองก็เป็นพวกมนุษย์กำแพงหนาที่เปิดใจใ๮้ใครเข้ามาได้ยากลำบากอยู่แล้ว พอ๳ิ๨ได้ว่า การต้องตัดคนที่เคยรักและไว้ใจออกจากชีวิตเป็นเรื่องที่ยากเย็น เขาก็ยิ่งรู้สึกผิดในใจ โดยเฉพาะกับชเวมินจุน เพื่อนคนเดียวที่เคยอยู่เคียงข้าง คอยตบไหล่ และใ๮้กำลังใจเขาอย่างหนักในยามที่เขาใจสลายร้องไห้โฮจากการสูญเสียคนไข้เคสแรกในชีวิตช่วงเป็นแพทย์ประจำบ้านปี 1

‘มันเริ่มเปลี่ยนไปเป็นคนเหี้ยตั้งแต่ตอนไหนวะ’

ความรู้สึกขมขื่นจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อตระหนักได้ว่า เพียงเวลาผ่านไปไม่กี่ปี กาลเวลาและกิเลสตัณหาก็สามารถเปลี่ยนคนเราไปได้ถึงขนาดนี้

คิมโดฮวานเงียบลงเพราะกำลังอยู่ในห้วงความ๳ิ๨ บรรยากาศภายในร้านกุกบับที่เดิมทีก็เงียบเชียบอยู่แล้วก็ยิ่งความอึดอัดกว่าเดิม

ชินยูฮาทำได้เพียงนั่งตัวลีบ แอบเหลือบสายตามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคิมโดฮวาน ที่กำลังแพร่รังสีอำมหิตออกมาจนหวั่นใจ

‘อืม หรือว่า หมอชเวมินจุนจะเป็นหนึ่งในแก๊งเพื่อนตัวดีที่นั่งอยู่ที่บาร์ในคืนวันนั้นกันนะ’

เมื่อเห็นคิมโดฮวานฟิวส์ขาดและโกรธจัดหน้าดำหน้าแดงขนาดนี้ ชินยูฮาก็ฟันธงในใจทันทีว่า มันต้องเป็นหนึ่งในไอ้พวกปากหมาที่พูดจาคุกคามเธอในคืนนั้นอย่างแน่นอน

นี่ถ้าไม่ได้คิมโดฮวานมาเฉลยใบ้ใ๮้ ชินยูฮาก็คงจะยังโง่ นั่งซาบซึ้งใจ๳ิ๨ว่าสิ่งที่ไอ้หมอนั่นพูด คือคำปลอบใจชั้นเลิศ ทั้งที่มันเป็นคำพูดคุกคามเธอชัดๆ ! พอมานั่งพิจารณาดูดีๆ ไอ้ท่าทางที่มันเอื้อมมือมาลูบหัวตบหัวเธอป้อยๆ เมื่อกลางวัน ก็ดูมีเจตนาแอบแฝงจนน่าขนลุก

‘ไอ้ชเวมินจุน มึงนะมึง บังอาจมาตบหัวลูบหลังคนอย่างชินยูฮา คอยดูเถอะ ฉันไม่ปล่อยแกไว้แน่!’

ถึงแม้ตอนนี้จะยัง๳ิ๨แผนการชำระแค้นไม่ออก ชินยูฮาก็จัดการจดชื่อสกุลของชเวมินจุนลงในสมุดบัญชีหนังหมาส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว! หนี้แค้นในครั้งนี้ สักวันหนึ่งเธอจะทบต้นทบดอกคืนใ๮้แก่อย่างสาสม!

‘ว่าแต่ รุ่นพี่ระเบิดอารมณ์โกรธเพื่อปกป้องฉันอีกแล้วเหรอเนี่ย’

ตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนเต็มที่เธอฝึกงานอยู่ในแผนกกุมารเวชศาสตร์ ชินยูฮาไม่เคยเห็นหรือได้ยินข่าวคราวเลยสักครั้งว่าหมอคิมโดฮวานผู้เยือกเย็น จะเคยหลุดปากด่าทอหรือแสดงอารมณ์โกรธเกรี้ยวใส่ใครในโรงพยาบาล ในชีวิตนี้เธอเคยเห็นเขาฟิวส์ขาดมาแค่สองครั้ง และไอ้สองครั้งที่ว่านั้น มันเกิดขึ้นเพื่อปกป้องและออกโรงรับแทนเธอทั้งสิ้น!

การได้เห็นผู้ชายมาดนิ่ง สุขุม และเปี่ยมไปด้วยเหตุผลอย่างเขา ลุกขึ้นมาเดือดเนื้อร้อนใจ เพื่อปกป้องสวัสดิภาพของเธอ มันช่างส่งผลต่ออัตราการเต้นของหัวใจอินเทิร์นสาวใ๮้สั่นไหวเอามากๆ

ภาพที่คิมโดฮวานลุกขึ้นยืนตบโต๊ะระเบิดอารมณ์กลางร้านเหล้าวันนั้น ฉายภาพซ้อนทับกับท่าทางเกรี้ยวกราดหน้านิ่งของเขาในตอนนี้ ส่งผลใ๮้ดวงตาคู่สวยของชินยูฮากลับมาพ่นรูปหัวใจสีชมพูวิบวับใส่เขาอีกครั้ง

สำหรับชินยูฮาแล้ว ถึงแม้โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยเกาหลีแห่งนี้จะยังคงเป็นสถานที่ที่แปลกใหม่ น่ากลัว และเต็มไปด้วยความกดดันชวนประสาทเสีย ตราบใดที่มีชายร่างสูงนามว่าคิมโดฮวานยืนปักหลักอยู่เคียงข้าง เธอก็รู้สึกอุ่นใจและปลอดภัยที่สุดในโลก

พลานุภาพความอบอุ่นในหัวใจส่งผลใ๮้กุกบับร้อนๆ ชามนี้ในสายตาของชินยูฮา อร่อยและอบอวลไปด้วยความสุขอย่างแท้จริง

หลังจากเสร็จสิ้นมื้อค่ำและแยกย้ายบอกลาชินยูฮาหน้าลิฟต์เรียบร้อย คิมโดฮวานที่กลับเข้ามาในห้องพักก็เอาแต่เดินวนไปเวียนมา พลางขบ๳ิ๨หาทางหนีทีไล่ว่าจะใช้คำเตือนแบบไหนส่งไปถึงไอ้หมอชเวมินจุนดี ทั้งที่คราวก่อนกลางร้านเหล้า เขาก็เตือนไว้อย่างชัดเจนแล้ว ไอ้หมอนั่นก็ยังคงดื้อด้าน ใช้สันดานมืดมาเนียนตีสนิทและยุ่งเกี่ยวกับชินยูฮา และเขาไม่สามารถระงับโทสะและอภัยใ๮้มันได้จริงๆ

หลังจาก๳ิ๨ไม่ตกอยู่คนเดียว สุดท้ายคิมโดฮวานก็ทนไม่ไหว กดสายโทรศัพท์ไปยังชินแจฮยอกเพื่อนสนิทที่กำลังอยู่เวรหัวค่ำที่โรงพยาบาลทันที

“ยุ่งอยู่ป่ะ”

“เรื่อยๆ มีเคสนิดหน่อย มีอะไรวะ ร้อยวันพันปีวันหยุดไม่เคยโทรหา”

“ช่วงนี้มึงยังติดต่อหรือคุยอะไรกับไอ้มินจุนอยู่ป่ะ”

“คุย-่าอะไรล่ะ ก็บอกไปแล้วตั้งแต่วันที่กูไปบ้านมันแล้วฟิวส์ขาด ด่ามันเสร็จก็ไม่คุยกับมันอีกเลย”

“เออ... ตอนนี้ไอ้มินจุนมัน...”

ยิ่งพูดถึง ชนวนความโกรธที่อัดแน่นก็ยิ่งปะทุ คิมโดฮวานเล่าเรื่องราวที่ชินยูฮาเพิ่งมาปรึกษาใ๮้ชินแจฮยอกฟังด้วยความโมโหจัด

“อะไรนะ! ไอ้เหี้ยนั่นมันกล้าไปเต๊าะหมอชินเนี่ยนะ! ไอ้เวรเอ๊ย!!”

ไม่รอใ๮้ฝั่งนี้ได้ตอบรับ สัญญาณโทรศัพท์ก็ถูกสายไปโดยชินแจฮยอกที่โมโหจนฟิวส์ขาด คิมโดฮวานเริ่มเอะใจว่า เพื่อนสนิทบ้าพลังอย่างชินแจฮยอก อาจจะไปก่อเรื่องที่วอร์ดออร์โธแน่ๆ เขาจึงไม่รอช้า รีบคว้าเสื้อแจ็คเก็ตและกุญแจรถ วิ่งหน้าตั้งออกจากห้องพักตรงดิ่งกลับไปยังโรงพยาบาลทันทีด้วยความร้อนรน

ดวงคนมันจะซวยและไม่เป็นใจ วันนี้ระบบขนส่งมวลชนก็ไม่เป็นใจ ไฟจราจรข้างทางดันพร้อมใจกันขึ้นสีแดงทุกสี่แยก แถมระบบลิฟต์ในโรงพยาบาลก็ดันมาดีเลย์กดไม่มาตามนัด คิมโดฮวานได้แต่ยืนสับขาไปมาด้วยความกระวนกระวายใจอยู่หน้าตึก

“อ้าวหมอคิม! วันนี้หยุดไ๬่ใ๰่เหรอคะ”

พยาบาลคังโบราที่หันมาเห็นร่างของคิมโดฮวานปรากฏตัวขึ้นกลางดึกจึงเอ่ยทักทาย พอสบตากับนายแพทย์หนุ่ม พยาบาลสาวก็ฉุก๳ิ๨ถึงมวยคู่เอกที่เพิ่งจบไปหมาดๆ จึงจะรีบรายงานข้อมูลออกมาด้วยความตื่นเต้น

“หมอคิมคะ! เมื่อกี้ที่วอร์ดออร์โธมีเรื่องแหนะค่ะ จู่ๆ หมอชินก็ไปกระชากคอเสื้อแล้วต่อยกับหมอชเวมินจุน บุรุษพยาบาลแถวนั้นต้องรีบวิ่งไปช่วยกันล็อคตัวลากหมอชินแจฮยอกแยกออกมา แล้วจับขังไว้ในห้องพักแพทย์อยู่เลยค่ะ ตอนนี้ฝั่งหมอชเวมินจุนก็ฟิวส์ขาด อาละวาดลั่นวอร์ด ขู่จะแจ้งความฟ้องศาลเอาเรื่องใ๮้ถึงที่สุด ทั้งแผนกกำลังช่วยกันปลอบใ๮้อารมณ์เย็นลงอยู่ค่ะ แต่หมอคิมก็รู้ดีแก่ใจใช่ไหมคะว่า คุณพ่อของหมอชเวมินจุนเป็นใครและแบ็คหนาขนาดไหน ฉันกลัวว่าถ้าเรื่องนี้หลุดไปถึงหูเบื้องบน เรื่องมันจะบานปลายกู่ไม่กลับแน่ๆ หมอคิมต้องรีบเข้าไปไกล่เกลี่ยหรือใ๮้คุณหมอชินไปขอโทษเพื่อจบเรื่องก่อนเถอะค่ะ”

พยาบาลโบราพ่นคำพูดรัวเร็วราวกับเห็นคิมโดฮวานมาช่วยกู้โลก

“ครับ เดี๋ยวผมจัดการคุยใ๮้เองครับ” คิมโดฮวานรับคำเสียงเรียบ ก่อนจะรีบไปยังห้องพักแพทย์ทันที

ภายในห้องพักแพทย์ ชินแจฮยอกนอนแผ่หลาอยู่ท่ามกลางความมืดบนพื้นห้องพัก ในสภาพที่มุมปากฉีกขาด เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาจนเสื้อผ้า

“ไอ้ห่า... ตอนแรกก็นึกว่ามึงจะไปไล่ทุบมันฝ่ายเดียว ที่ไหนได้เสือกก็โดนเขาสวนกลับมาซะหน้าแหกเหมือนกันนี่หว่า” คิมโดฮวานเปิดประตูเข้ามาพลางเอ่ยทักเสียงนิ่ง

“อ้าว มาแล้วเหรอ เออออ ไอ้เหี้ยนั่นดูท่าช่วงนี้มันน่าจะออกกำลังกายมาดีว่ะ หมัดหนักฉิบหาย” ชินแจฮยอกบ้วนน้ำลายปนเลือดลงพื้นพลางตอบเสียงแหบ

“แต่มึงไม่เคยออกกำลังกายเลยไง”

“กูก็เลยโดนมันรัวหมัดสวนกลับมา สภาพยับกว่ามันอีกเนี่ย”

“แล้วทำไมมึงถึงทำตัววู่วามแบบนั้นวะ ไม่สมเป็นมึงเลยนะแจฮยอก”

“ก็แค่อยากต่อยหน้ามันเฉยๆ น่ะ”

คำตอบสั้นๆ ห้วนๆ หลุดออกมาจากปากเพื่อนสนิท ถึงแม้ลึกๆ ในใจของคิมโดฮวานจะมีคำถามคาใจอยากจะซักไซ้ไล่เลียง แต่พอเห็นแววตาอันว่างเปล่าของชินแจฮยอก ที่เอาแต่ทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง ชายหนุ่มจึงเลือกที่จะเก็บคำพูดเหล่านั้นลงคอไป

‘๳ิ๨ถึงเรื่องน้องสาวขึ้นมาอีกแล้วสินะ’

คิมโดฮวานกลืนประโยคคำถามอันแสนเปราะบางนั้นไว้ในใจ ทำเพียงแค่ยืนนิ่งๆ รอใ๮้อารมณ์ของเพื่อนรักค่อยๆ สงบลง

“ขออนุญาตค่ะ”

“ครับ มีอะไรเหรอ” คิมโดฮวานหันไปถาม

“คือ ต้องขอโทษด้วยค่ะที่ต้องเข้ามาขัดจังหวะ แต่คือ... ตอนนี้เคสคอลมันเริ่มเด้งรัวๆ สะสมค้างคาจนล้นวอร์ดแล้วค่ะ” พยาบาลฝึกหัดส่งเสียงสั่นเอ่ยแจ้งด้วยความกลัว

“อย่างนั้นเหรอครับ เอาเป็นว่าเวรค่ำของหมอชินในวันนี้ ผมจะอยู่เวรแทนเองครับ ส่วนมึง... พอสงบสติอารมณ์ได้แล้ว ก็ไปหาห้องว่างๆ นอนซุกหัวซะ”

“เฮ้ย ไม่ต้อง! กูทำเองได้ วันนี้เป็นวันหยุดมึงนะเว้ย จะมาอยู่เวรแทนทำไม” ชินแจฮยอกเด้งตัวประท้วง

“ดูสภาพหน้าตัวเองในกระจกตอนนี้นะแจฮยอก จะแบกหน้าเละๆ เลือดกบปากแบบนี้ไปตรวจคนไข้คนไหนได้วะ นี่วอร์ดเด็กนะเว้ย! ขืนเดินเข้าไปสภาพนี้ มีหวังคนไข้ร้องไห้ตกใจกลัวกันหมดวอร์ดพอดี ไป! รีบไปล้างแผลแล้วทายาซะ”

เมื่อชินแจฮยอกเหลือบสายตาไปมองเงาตัวเองผ่านบานกระจกหน้าต่าง ชายหนุ่มก็ถึงกับน้ำท่วมปาก ไม่คัดค้านคำสั่งของเพื่อนสนิทได้อีกต่อไป

ขืนเขาเอาสภาพแบบนี้เข้าไปราวน์วอร์ดตรวจคนไข้จริงๆ มีหวังคนไข้ยอมสละเตียงใ๮้หมอนั่งรักษาตัวเองแทนแน่ๆ เขาไม่อาจทำลายจินตนาการไร้เดียงสาของเด็กๆ ด้วยการเอาสภาพหลังทะเลาะวิวาทกับคนอื่น ไปใ๮้เจอจริงๆ

หลังจากคิมโดฮวานจากห้องพักเพื่อไปเข้าเวรแทน ชินแจฮยอกก็นั่งลงบนพื้นห้องพักแพทย์อันมืดมิดอีกครั้งอย่างหมดแรง

‘เฮ้อ ชินแจฮยอก มึงกำลังทำบ้าอะไรอยู่กันแน่วะเนี่ย’

ประโยคคำถามที่คิมโดฮวานเอ่ยปากถามเขาเมื่อครู่ว่า ทำไมถึงทำตัวแบบนี้ ตัวเขาเองก็ไม่สามารถหาคำตอบมาอธิบายใ๮้เพื่อนฟังได้เหมือนกัน เพราะแม้กระทั่งตัวเขาเอง ก็ยังรู้สึกตกใจการกระทำของตัวเองในครั้งนี้ มันช่างไม่สมเป็นชินแจฮยอกผู้รักสงบเลยสักนิดเดียว

ชินแจฮยอกจึงค่อยๆ ปิดเปลือกตาลง เพื่อสลัดความ๳ิ๨อันยุ่งเหยิงและอดีตอันขมขื่นทิ้งไป ท่ามกลางความเงียบและรอยแผล ที่ยังคงเจ็บปวดอยู่ภายในตัวของเขา