เรื่อง ทำนายรัก... พี่หมอดูสุดแซ่บ
ยามเ็ของัพฤหัสบดี าารอบมหาวิทยาลัยเริ่มืัและปกคลุมไปด้วยเมฆหมอกสีเทาเข้ม สายลมกระโชกแรงพัดพาเอากลิ่นไอชื้องดินและหยาดฝนลอยมาตามอากาศ สัญญาณพายุฝน-่าใหญ่กำลังคืบคลานเข้ามากดดันเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว
"้ำฟ้า! ันี้ฝนจะตกหนักมากนะแก ไม่รีบกลับหอพักด้วยกันเหรอ?"
ถุงแป้งเอ่ยทักด้วยาห่วงใย ขณะกางร่มคันโปรดเตรียมพร้อมอยู่ที่หน้ายิมเนเซียมหลังการซ้อมแบดมินตันสิ้นสุด
้ำฟ้าที่กำลังรวบเก็บไม้แบดมินตันใส่กระเป๋าส่งรอยยิ้มหวานสดใสให้เพื่อนสนิท ใบหน้าน่ารักบริสุทธิ์ดั่งตุ๊กตาบาร์บี้ทอประกายาสุขอย่างเห็นได้ชัด "แกกลับไปก่อนเลยถุงแป้ง เดี๋ยวฉันว่าจะแวะไปซื้อชาร้อนที่ร้าน Destiny & Tea หน่อยน่ะ"
ถุงแป้งมองเพื่อนด้วยสายตาจับผิดพลางอมยิ้มกวนๆ "แหม... แวะซื้อชา หรือแวะไปหาูคนสวยกันแน่ยะ? ช่วงนี้แกแวะไปร้านพี่มาตาทุกัเลยนะ้ำฟ้า มีอะไรอัปเดตที่ฉันยังไม่รู้หรือเปล่าเนี่ย?"
คำทักทายของเพื่อนำใ้้ำฟ้าแก้มเนียึ้นสีชมพูระเรื่อทันตาเห็น เด็กสาวรีบปฏิเสธเสียงอุบอิบ "ไม่มีอะไรสักหน่อย! ฉันแค่... ชอบาาร้านพี่เขาเฉยๆ ปะ! แกรีบกลับเหอะเดี๋ยวฝนตก"
"จ้าๆ! เชื่อก็บ้าแล้ว! ครั้นฝนตกหนักอย่าลืมหาที่หลบฝนดีๆ ล่ะ!" ถุงแป้งโบกมือลาแล้วเดินออกไป
้ำฟ้ากระชับสายสะพายกระเป๋าไม้แบดมินตัน สองขาเรียวสวยก้าวฉับๆ มุ่งตรงไปยังซอยดาดฟ้าหลังมหาวิทยาลัยด้วยาตื่นเต้นและรอคอย หัวใจดวงน้อยใอกข้างซ้ายพองโตด้วยาสุขเพียงแค่คิดว่าจะได้พบใบหน้าสวยเท่และได้ยิน้ำเสียงนุ่มทุ้มของพี่มาตา
ซ่าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา!
ทว่า ทันทีที่้ำฟ้าก้าวเท้าเข้าสู่ซอยดาดฟ้า สายฝนห่าใหญ่ก็เทกระหน่ำมาจากฟากฟ้าอย่างไม่มีลางบอกเหตุ! หยาด้ำฝนเ็ชื้นตกกระทบร่างบางจนเสื้อนักศึกษาและเรือนผมดัดลอนสี้ำตาลคาราเมลเปียกชื้นเล็กน้อย ้ำฟ้าต้องรีบวิ่งสับเท้าอย่างรวดเร็วเพื่อผลักประตูเข้าสู่ร้าน **Destiny & Tea**
กริ๊ง...
เสียงกระดิ่งทองเหลืองเหนือประตูส่งเสียงดังกังวานใส ้ำฟ้าผลักประตูกระจกเข้ามาข้างใพร้อมกับลมหายใจหอบเบาๆ ิ่บำบัดอ่อนๆ ของ้ำมันหอมระเหยลาเวนเดอร์และชาดอกกุหลาบอบอุ่นปะทะเข้ากับประสาทััทันที ภายใร้านยามเ็นี้ไม่มีลูกดวงคนอื่นอยู่เลย มีเพียงาเงียบสงบและเสียงสายฝนภายนอกที่ตกกระทบกระจกหน้าต่าง
"เปียกฝนมาเหรอคะน้อง้ำฟ้า?"
้ำเสียงนุ่มทุ้มคุ้นหูดังขึ้นจากด้านใ ร่างเพรียวหงส์สง่างามของ "พี่มาตา" ใชุดสเวตเตอร์ไหมพรมคอเต่าสีครีมทับด้วยเบลเซอร์สีชาโค็ล รีบก้าวเดินออกมาจากเคาน์เตอร์ด้วยสีหน้าเป็นห่วงเป็นใย นัยน์ตาสี้ำตาลเข้มลึกลับฉายแววเอ็นดูและถนอมเอ็นดูอย่างชัดเจน
"ป... เปียกนิดหน่อยค่ะพี่มาตา ฝนตกเร็วมากเลย" ้ำฟ้าส่งรอยยิ้มแห้งๆ พลางยกมือน้อยๆ ขึ้นปัดหยด้ำบนไหล่บาง
"มานี่เร็วค่ะ... เดี๋ยวเป็นไข้นะคะ" พี่มาตารีบประคองแขนบางของ้ำฟ้าให้เดินไปนั่งบนโซฟากำมะหยี่สี้ำเงินเข้ม ก่อนจะเดินหายไปหลังร้านครู่หนึ่งและกลับมาพร้อมผ้าขนหนูนุ่มผืนเล็ก
พรึ่บ!
ทว่า ทันทีที่พี่มาตากำลังจะคลี่ผ้าขนหนูออก ไฟฟ้าทั่วทั้งซอยดาดฟ้าก็ดับพรึบกะทันหัน! เครื่องปรับอากาศหยุดทำงาน ไฟส่องสว่างโทนสีอบอุ่นดับวูบ มีเพียงามืดและแสงสว่างรางๆ จากโคมไฟสตรีทไลท์ภายนอกที่ส่องผ่านสายฝนเข้ามา
"กรี๊ด! ไฟดับ!" ้ำฟ้าอุทาึ้นด้วยาตกใจ ร่างบางสะดุ้งสุดตัว มือน้อยยกขึ้นกตัวเองไ้ด้วยาตระหนก
"ไม่ต้องกลัวนะคะน้อง้ำฟ้า... อยู่กับพี่ตรงนี้ ไม่ต้องกลัวนะ"
้ำเสียงนุ่มทุ้มกระซิบแผ่วเบาข้างกาย พร้อมกับััอุ่นละมุนจากฝ่าืเรียวยาวของพี่มาตาที่ยื่นมาคว้าข้อมือเนียอง้ำฟ้าไ้แน่นใามืด ไุ่จากฝ่าืและิ่บำบัดปะำกายของูสาว ำใ้้ำฟ้าผ่อนคลายาตระหนกใทันใด
"พี่มาตา..." ้ำฟ้าเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงแผ่ว กระชับมือน้อยตอบรับมือนั้นแน่ึ้น
"แป๊บนึงนะคะ เดี๋ยวพี่จุดเทียนหอมอโรมาให้ค่ะ" พี่มาตากระซิบบอกด้วยรอยยิ้มอบอุ่นใามืด เธอก้าวเดินไปหยิบเทียนหอมอโรมากลิ่นวนิลาผสมกุหลาบและลาเวนเดอร์ที่จัดวางตามมุมต่างๆ ของร้าึ้นมาจุดทีละเล่ม
พรึ่บ... พรึ่บ... พรึ่บ...
เปลวไฟสีส้มเหลืองละมุนสว่างไสวขึ้นทีละจุด แสงเทียนวูบวาบส่องสว่างสะท้อนกับเงาไม้และกระจก เกิดเป็นาาสัวๆ ที่แสนอบอุ่น ลึกลับ และโรแมนติกเกินบรรยาย เสียงหยด้ำฝนที่ตกกระทบกระจกหน้าต่างด้านนอก ยิ่งขับเน้นให้าเงียบสงบภายใร้านทรงเสน่ห์และเย้ายวนใจขึ้นเป็นเท่าตัว
พี่มาตาเดินกลับมาหาเด็กสาวที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่ ใมือของูสาวมีผ้าขนหนูและกาชาร้อนใบโตที่เพิ่งชงเสร็จใหม่ๆ
"น้อง้ำฟ้า... มานี่มาค่ะ เดี๋ยวพี่เช็ดผมและเช็ดหน้าให้นะคะ"
พี่มาตาส่งยิ้มละมุน นั่งบนโซฟาข้างๆ ้ำฟ้า ระยะห่างระหว่างคนทั้งคู่แทบจะเป็นศูนย์ พี่มาตาคลี่ผ้าขนหนูนุ่มๆ ออก แล้วค่อยๆ บรรจงวางบนเรือนผมดัดลอนสี้ำตาลคาราเมลของ้ำฟ้าอย่างอ่อนโยนและถนอม
นิ้วเรียวยาวของพี่มาตาสประสานผ่านเส้นผมอย่างเบามือ ค่อยๆ ซับหยาด้ำฝนที่เกาะตามเส้นผมของเด็กสาว ท่วงท่าการเช็ดผมเป็นไปอย่างนุ่มนวล ลึกซึ้ง และเอาใจใส่ จน้ำฟ้าเคลิบเคลิ้มต้องหลับตารับััด้วยารู้สึกอบอุ่นใจ
"อืม... อุ่นจังเลยค่ะพี่มาตา" ้ำฟ้าพึมพำเสียงหวานแผ่วเบา ร่างบางเอียงหัวเข้าหาฝ่าืเรียวสวยของพี่มาตาโดยไม่รู้ตัว
พี่มาตามองท่าทางออ้อนน่ารักดั่งแมวน้อยของเด็กสาวดาวคณะแล้วก็หลุดยิ้มออกมาด้วยารักและาเอ็นดู นัยน์ตาสี้ำตาลเข้มทอประกายพราวเสน่ห์ใแสงเทียนวูบวาบ
มือเรียวค่อยๆ เลื่อนผ้าขนหนูมาเช็ดเบาๆ ที่กรอบหน้าหวาน ปรางแก้มเนียน ไหล่บาง และลำคอระหงของ้ำฟ้า ทว่า ใจังหวะที่ปลายนิ้วเรียวสวยของพี่มาตาััผ่านหยด้ำฝนที่เกาะอยู่ตรงบริเวณไหปลาร้าเนียนใต้ม่านร่มเสื้อนักศึกษา...
ฉ่าาาา...
ััอุ่นร้อนจากปลายนิ้วเรียวที่ลูบไล้ผ่านผิวกายเนียนนุ่ม ำใ้้ำฟ้าขนลุกซู่ไปทั้งตัว! ร่างกายสั่นระริกด้วยาเสียวซ่านและวาบหวามกะทันหัน นัยน์ตากลมโตสุกใสเบิ่งกว้างขึ้นสบประสานเข้ากับนัยน์ตาหวานหยดย้อยของพี่มาตาใระยะประชิด!
แสงไฟจากเปลวเทียนวูบวาบตกกระทบบนใบหน้าสวยคมคายของพี่มาตา ริมฝีปากอิ่มสีระเรื่อของูสาวอยู่ห่างจากริมฝีปากบางสีชมพูระเรื่อของ้ำฟ้าเพียงแค่เอื้อมมือ!
"ข... ขอบคุณนะคะพี่มาตา..." ้ำฟ้าเอ่ยขอบคุณเสียงแผ่วสั่น หัวใจตีกระหน่ำรุนแรงจนแทบจะทะลุออกมานอกอก
พี่มาตาไม่ได้ถอนมือออก แต่นิ้วโป้งเรียวสวยกลับประคองไหปลาร้าและลำคอระหงของ้ำฟ้าไ้อย่างอ่อนโยน สายตาของูสาวกวาดมองหน้าสวยใสราวกับตุ๊กตาบาร์บี้ของ้ำฟ้าด้วยาหใหลและารักที่ถาโถมขึ้นมาจนไม่อาจเก็บซ่อนไ้ได้อีกต่อไป
"น้อง้ำฟ้าคะ..." พี่มาตากระซิบเอ่ยด้วย้ำเสียงนุ่มทุ้มและหวานละมุนทรงเสน่ห์
"ค... คะพี่มาตา?" ้ำฟ้าตอบรับ เสียงสั่นระริกด้วยาตื่นเต้นและวาบหวาม
พี่มาตาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ขึ้นอีก จนปลายโน้ตจมูกโด่งรั้องคนทั้งสองัักันเบาๆ ิ่บำบัดของเทียนหอมวนิลา ชากุหลาบ และกลิ่นฟีโรโมนปะำกายของพี่มาตาโอบล้อมรอบตัว้ำฟ้าจนเด็กสาวเคลิบเคลิ้มสมองว่างเปล่า...
**"รู้ไหมคะ... ว่าช่วงนี้น้อง้ำฟ้าำใ้พี่คิดถึงตลเวลาเลย..."**
คำกระซิบหวานหยดย้อยชวนหัวใจสลาย ำใ้้ำฟ้าตื่นเต้นจนแทบหยุดหายใจ! นัยน์ตาสุกใสจ้องมองริมฝีปากอิ่มของูสาวตรงหน้าอย่างเผลอไผล
พี่มาตาเอ่ยต่้วย้ำเสียงลึกซึ้งและเว้าวอน...
**"ไม่ว่าจะตอนเช้า... ตอนเที่ยง... หรือตอนปิดร้าน... ใหัวของพี่ มีแต่ใบหน้าน่ารักๆ ของน้อง้ำฟ้าเต็มไปหมดเลยค่ะ..."**
"พ... พี่มาตา..." ้ำฟ้าเอ่ยเรียกชื่ออีกฝ่ายเสียงแผ่ว มือน้อยๆ ยื่นไปจับเสื้อสเวตเตอร์สีครีมของพี่มาตาไ้แน่นด้วยาหวั่นไหว "...หนู... หนูก็คิดถึงพี่มาตาทุกัเหมือนกันค่ะ"
คำสารภาพน่ารักบริสุทธิ์จากปากของเด็กสาว ำใ้นัยน์ตาของพี่มาตาทอประกายหวานฉ่ำ ูสาวอมยิ้มบางๆ ประคองใบหน้าน่ารักของ้ำฟ้าไ้ด้วยสองมือเรียว ค่อยๆ โน้มใบหน้ามาหมายจะประทับริมฝีปากอิ่มบนริมฝีปากบางหวานฉ่ำของเด็กสาว...
้ำฟ้าหลับตาช้าๆ หัวใจเต้นระทึกรอรับจูบแรกอันหวานละมุนกลางแสงเทียน...
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงง!
ครืนนนนนนนนนนน!
เสียงฟ้าผ่าและฟ้าร้องอย่างรุนแรงดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นเหนืออาคาร! แสงฟ้าแลบสว่างวาบไปทั่วทั้งห้อง!
"กรี๊ดดดดดดด!"
้ำฟ้าตกใจสุดขีด ร่างบางโผเข้ากเรือนร่างเพรียวหงส์ของพี่มาตาไ้แน่นโดยสัญชาตญาณ! ใบหน้าน่ารักซุกกับอกอุ่องูสาว แขนสองข้างกเอวบางของพี่มาตาไ้แน่นสั่นระริกด้วยากลัว
พี่มาตาชะงักกึก ก่อนจะหลุดยิ้มเอ็นดูออกมา ูสาวอ้อมแขนเรียวสวยเข้ากตอบ้ำฟ้าไ้แน่น โอบประคองเรือนร่างบางนุ่มนิ่มเข้ามาใอ้อมอกอบอุ่นอย่างถนอม ลูบแผ่นหลังบางของเด็กสาวเบาๆ เพื่อปลอบประโลม
"ขวัญเอ๊ยขวัญมานะคะเด็กดี..." พี่มาตากระซิบปลอบข้างหู ลมหายใจอุ่นๆ รดรินผมนุ่มของ้ำฟ้า "พี่อยู่นี่แล้วนะคะ ไม่ต้องกลัวฟ้าผ่าแล้วนะ..."
้ำฟ้าค่อยๆ ลืมตาขึ้นมา ใบหน้าน่ารักยังคงซุกอยู่กับอกอุ่องพี่มาตา ััได้ถึงอัตราการเต้องหัวใจพี่มาตาที่ตีกระหน่ำรุนแรงไม่แพ้หัวใจของเธอเลย ิ่อบอุ่นและไุ่จากอ้อมกของพี่มาตา ำใ้้ำฟ้ารู้สึกปลภัยและมีาสุขที่สุด่าี่ไม่เคยััมาก่อนใชีวิต
พี่มาตาหยิบผ้าคลุมไหมพรมผืนหนาบนโซฟาขึ้นมาคลุมไหล่ให้้ำฟ้า โอบกระชับเรือนร่างบางนุ่มนิ่มเข้ามาชิดอ้อมอกยิ่งกว่าเดิม ทั้งสองคนนั่งซบกกันอยู่บนโซฟากำมะหยี่ท่ามกลางแสงเทียนวูบวาบ พี่มาตาคอยป้อนชาร้อนอุ่นๆ ให้้ำฟ้าจิบทีละคำ ปลายนิ้วเรียวคอยลูบแก้มเนียนและคลอเคลียใกล้วงหน้าหวานอย่างแผ่วเบาตลเวลา
"ถ้ามีพี่มาตากไ้แบบนี้... หนูจะไม่กลัวฝนอีกแล้วค่ะ..." ้ำฟ้าพึมพำเสียงหวานแผ่วเบา ซุกหน้ากับซอกคออุ่องูสาว
พี่มาตายิ้มรับด้วยาตื้นตันและรักสุดหัวใจ เธอกระชับอ้อมกให้แน่ึ้น ประจงจูบเบาๆ บนกลุ่มผมนุ่มของ้ำฟ้า ท่ามกลางเสียงสายฝนห่าใหญ่ที่เทกระหน่ำและาอบอุ่องแสงเทียนวูบวาบ...
ารักของคนทั้งสองกำลังเบิ่งบาึ้นอย่างไม่อาจถอนตัวได้อีกต่อไป!
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??