เรื่อง เซียนดาบ เกมเมอร์ทะลุมิติ

ฉึก! ฉึก!

คมดาบและขวานหินในมือก็อบลินขวานดาบสับกระหน่ำลงมาไม่ยั้ง คราบเลือดสาดกระเซ็นย้อมโขดหินสีเทาจนแดงฉาน

"พี่เขย!"

"ทาคุมะ!"

"คุณคิตาฮาระ!"

เสียงตะโกนตื่นตระหนกปนโทสะดังกึกก้อง หลี่หยวนและซากาโมโตะ ทาโร่ หน้าถอดสี ทั้งคู่แผดเสียงคำรามลั่น ละทิ้งการป้องกันทุกรูปแบบ พุ่งฝ่าวงล้อมสังหารอย่างบ้าคลั่ง หวังเปิดทางเลือดเข้าไปช่วยคิตาฮาระ ทาคุมะ!

ทว่าฝูงก็อบลินขวานดาบกลับแห่ทะลักเข้ามาสมทบ กำแพงสีเขียวคล้ำเรียงรายอัดแน่น ปิดตายเส้นทางเบื้องหน้าจนหมดสิ้น

"บ้าเอ๊ย!" หลี่หยวนสบถลั่น ร้อนรนแทบคลั่งแต่กลับทำอะไรไม่ได้

อีกด้านหนึ่ง ซากาโมโตะ มิยูกิ ตื่นตระหนกจนเสียสมาธิ ทักษะพรางตัวถูกลบล้างไป พวกก็อบลินนักธนูจับสัมผัสได้ทันทีและง้างสายเล็งเป้ามาที่เธอ!

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

-่าฝนลูกธนูพุ่งแหวกอากาศทะลวงเข้าใส่ มิยูกิเอี้ยวตัวหลบสุดชีวิต แม้จะรอดมาได้หลายดอก แต่ก็พลาดท่าถูกศรทะลวงเข้าที่หัวไหล่และต้นขาอย่างจัง!

"อึก!" เด็กสาวครางฮึดฮัด ขาพับทรุดลงแทบ๻๫ะแ๡๻พื้น

เธอกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเลือด ใบหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬผุดซึมเต็มหน้าผากไหลอาบแก้มเนียน เธอฝืนดิ้นรนจะก้าวต่อ แต่ศูนย์เล็งของพวกก็อบลินนักธนูกลับล็อกเป้ามาอีกครั้ง ไร้ทางเลือก เธอจำใจต้องรีดเร้นสมาธิใช้ทักษะพรางตัวเพื่อซ่อนเร้นกายอีกรอบ

ขณะเดียวกัน หลินเสี่ยวซินที่เห็นเหตุการณ์ตรงหน้าก็สลัดคราบความอ่อนโยนทิ้งไป เธอกระชับไม้เท้าในมือแน่น ฟาดเข้าแสกหน้าก็อบลินขวานดาบตัวหนึ่งอย่างจัง!

ปึก!

เสียง๻๫ะแ๡๻ทึบ๩๦ั๻กึกก้อง ก็อบลินขวานดาบที่เพิ่งสับคิตาฮาระ ทาคุมะ ไปหมาด ๆ ถึงกับชะงัก ร่างสั่นสะท้านก่อนจะหันขวับกลับมา

"ก๊าซซ!" น้ำลายเหนียวหนืดกระเด็นจากปาก สายตาดุร้ายจ้องเขม็งมาที่หลินเสี่ยวซิน

ทว่าเด็กสาวไม่เปิดช่องว่าง เธอจ่อปลายไม้เท้ากดทับลงบนหัวของมันทันที พลังเวทที่ฟื้นฟูจากผลไม้สีน้ำเงินถูกเค้นมารวมไว้ที่จุดเดียว แสงสีน้ำเงินสว่างวาบ ขยายตัวออกอย่างบ้าคลั่ง!

ปัง!

ไม่ทันให้ศัตรูได้ตั้งตัว คลื่นกระสุนเวทมนตร์อัด๻๫ะแ๡๻ร่างก็อบลินขวานดาบลอยกระเด็นพุ่งไปชนพรรคพวกอีกสองตัวจนล้มกลิ้งไม่เป็นท่า!

"กี๊ซซ!" คราวนี้ก็อบลินขวานดาบที่เหลืออีกสามตัวหันขวับมาล็อกเป้าหลินเสี่ยวซินเป็นตาเดียว พวกมันชูอาวุธโชกเลือด กู่ร้องคำรามแล้วพุ่งทะยานเข้าสับร่างของเธอ!

เสี้ยววินาทีนั้น กระสุนเวทมนตร์อีกลูกพุ่งแหวกอากาศเข้า๻๫ะแ๡๻ก็อบลินขวานดาบตัวแรกจนกระเด็นถอยหลังไปชนเพื่อนล้มคว่ำ!

ตามติดด้วยกระสุนเวทมนตร์อีกลูก ซัดเข้าใส่ก็อบลินขวานดาบตัวสุดท้ายที่ยืนอยู่ ร่างของมันสั่นสะท้าน ขวานหินหลุดกระเด็นออกจากมือ!

ทว่าสัญชาตญาณดิบของมอนสเตอร์ที่ได้กลิ่นเลือดย่อมคลุ้มคลั่ง แม้จะไร้อาวุธ มันยังคงพุ่งทะยานเข้าหาหลินเสี่ยวซิน อ้าปากกว้างโชว์เขี้ยวแหลมคม หมายขย้ำลำคอขาวเนียนของเธอให้ขาดสะบั้น!

"อ๊ากกก!"

เสี้ยววินาทีเป็นตาย คิตาฮาระ ทาคุมะ ที่บาดเจ็บสาหัสร่อแร่กลับระเบิดพลังแฝง แผดเสียงคำรามกึกก้อง พุ่งพรวดเข้าคว้าคอหอยก็อบลินขวานดาบจากด้านหลัง แล้วกระชากลากถูมันให้ถอยห่างจากหลินเสี่ยวซินสุดแรงเกิด!

แต่พละกำลังของอสุรกายเหนือกว่ามาก มันเพียงทิ้งน้ำ๩๦ั๻รั้งตัวเล็กน้อยก็กลับมายืนหยัดได้อย่างมั่นคง

คิตาฮาระ ทาคุมะ นัยน์ตาแดงก่ำดุดัน กำมีดล่าสัตว์ในมือแน่น กระหน่ำแทงรัวไม่ยั้ง!

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

เลือดร้อนระอุสาดกระเด็น สาดทับแสงจันทร์สลัวราง ย้อมผืนหญ้าให้กลายเป็นเงาสีดำทะมึน

ก็อบลินขวานดาบกรีดร้องโหยหวนคลุ้มคลั่ง จังหวะนั้นหลินเสี่ยวซินตอกย้ำด้วยการฟาดไม้เท้าเข้าที่หัวของมันซ้ำอีกระลอก แรงปะทะทำเอามอนสเตอร์ต้านทานไม่ไหว ถูกคิตาฮาระ ทาคุมะกระชากล้มตึงลงกับพื้น!

ชายหนุ่มง้างมีดล่าสัตว์ขึ้นสุดแขน ปักทะลวงขั้วคอหอยอย่างแม่นยำ ก่อนจะบิดคว้านสุดแรง!

เสียงร้องแหบพร่าเฮือกสุดท้ายดังขึ้น ก่อนร่างของมันจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีเขียว

"แฮ่ก... แฮ่ก..." คิตาฮาระ ทาคุมะ หอบโยน ร่างกายโงนเงนซวนเซถอยหลัง

ภาพเบื้องหน้าพร่าเลือนไปด้วยหยาดเลือด ความเจ็บปวดตึงเครียดทำเอาเขาแทบเปิดตาไม่ขึ้น

"คุณคิตาฮาระ!"

เสียงกรีดร้องตื่นตระหนกของหญิงสาวดังก้อง คิตาฮาระ ทาคุมะ หรี่ตามอง เห็นใบหน้าของเธอเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวาดผวา

เกิดอะไรขึ้น?

สัญชาตญาณเตือนภัยกรีดร้อง เขาหันขวับกลับไปมอง!

ก็อบลินขวานดาบอีกตัวกระโจนเข้ามาพร้อมเสียงคำราม เงื้อดาบในมือสับลงมาเต็มแรง!

ปึก!

เสียง๻๫ะแ๡๻ทึบ๩๦ั๻ดังก้อง๿ะ๣ุโสตประสาท ๤า๱ใ๺้แสงจันทร์สีเงิน เงาดำทะมึนฟาดฟันเข้ากลางหน้าผากของเขาอย่างจัง!

คิตาฮาระ ทาคุมะ ร่างกระตุกเกร็ง โลกทั้งใบมืดมิดลงฉับพลัน!

เขาก้าวโซเซได้เพียงก้าวเดียว ก่อนที่เรี่ยวแรงทั้งหมดจะเหือดหาย ร่างทรุดฮวบล้มลงกองกับพื้น

"กี๊ซซ!" ก็อบลินขวานดาบกรีดร้องอย่างเริงร่า มันพุ่งกระโจนเข้าใส่ร่างไร้สติของคิตาฮาระ ทาคุมะ ทันที!

แต่ชั่วพริบตา เงาดำสายหนึ่งพุ่งตัดหน้าเข้ามาขวาง!

เพียะ!

ก็อบลินขวานดาบถูกฟาดหน้าหงาย โซเซถอยหลังไปสองก้าว!

มันหันขวับมามอง เห็นหลินเสี่ยวซินกัดฟันกรอด สองมือกำไม้เท้าแน่น เงื้อฟาดลงกลางกบาลมันอีกครั้ง!

มอนสเตอร์คลุ้มคลั่งคำรามก้อง เหวี่ยงดาบหินสวนกลับเต็มแรง!

ตึง! ตึง! ตึง!

ไม้เท้าปะทะดาบหินสนั่นหวั่นไหว เสียงปะทะทึบ๩๦ั๻บ่งบอกถึงแรงอัด๻๫ะแ๡๻มหาศาลจากการโจมตี!

พละกำลังของหลินเสี่ยวซินเทียบก็อบลินขวานดาบไม่ติด แรงสะท้อนจากการปะทะทำเอาง่ามนิ้วของเธอชาหนึบ ผิวหนังฝ่ามือฉีกขาดจนเลือดสีสดซึมทะลักออกมา

จังหวะชี้เป็นชี้ตาย ก็อบลินขวานดาบอีกสองตัวยันกายลุกขึ้นได้ พุ่งเป้าทะยานเข้าหาคิตาฮาระ ทาคุมะ ที่เหลือลมหายใจรวยริน!

หลินอินอินร่ายเวทเสร็จสมบูรณ์แล้ว กระสุนเวทมนตร์พุ่งแหวกอากาศ ซัดเข้าเป้าหมายปลิดชีพก็อบลินขวานดาบไปได้หนึ่งตัวทันที!

ทว่าอีกตัวกลับอ่านทางออก มันเบี่ยงตัวหลบซากเพื่อนที่ปลิวกระเด็นมาได้อย่างเฉียดฉิว!

มันพุ่งประชิดร่างคิตาฮาระ ทาคุมะ เงื้อดาบหินขึ้นสุดแขน ปลายดาบชี้ดิ่งลงพื้น เตรียมหยิบยื่นการโจมตีปลิดชีพ!

ที่ปลายไม้เท้าของมาชิมะ คานะ กระสุนเวทมนตร์สีน้ำเงินอัดแน่นจนได้ที่ ใบหน้าของเธออาบไปด้วยน้ำตา หอบหายใจรุนแรงจนหน้าอกกระเพื่อม

เมื่อเห็นเพชฌฆาตเงื้อดาบเหนือร่างคิตาฮาระ ทาคุมะ สัญชาตญาณกลับสั่งการให้เธอกัดฟัน หักเหเป้าหมายไปที่ก็อบลินตัวที่กำลังไล่ต้อนหลินเสี่ยวซินอย่างบ้าคลั่งแทน!

"อ๊ากกก!" เธอหลับตาแผดเสียงก้อง ลั่นไกกระสุนเวทมนตร์พุ่งทะยานออกจากไม้เท้าสั้น!

ปัง!

เสียงระเบิดกึกก้อง กระสุนเวทซัดเข้าจุดตายกลางแสกหน้าอย่างแม่นยำ! ก็อบลินขวานดาบชะงักงัน ร่างแข็งทื่อ ก่อนจะสลายกลายเป็นละอองแสงสีเขียวเจ็ดสายกระจายลับตาไป

"ก๊าซซ!" ก็อบลินขวานดาบตัวสุดท้ายแสยะยิ้มเหี้ยม แทงดาบหินลงบนร่างของคิตาฮาระ ทาคุมะ สุดแรงเกิด!

ทว่าก่อนที่คมดาบจะทะลวงร่าง ละอองแสงสีเขียวมหาศาลพลันพุ่งวาบเข้าสู่ร่างของคิตาฮาระ ทาคุมะ!

ท่ามกลางความมืดมิด แสงสว่างจ้าบาดตาระเบิดปะทุขึ้น!

ฉึก!

ดาบหินเสียบ๿ะ๣ุหน้าท้องของชายหนุ่ม!

"อ๊อก!" คิตาฮาระ ทาคุมะ กระอักเลือดออกมา ทว่าเขาขบกรามแน่นข่มความเจ็บปวดปางตาย เปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมาอย่างเยือกเย็น และเทแต้มคุณลักษณะที่เหลือห้าแต้ม ลงไปในค่าพละกำลังทั้งหมด!

"อ๊าก!!"

เสียงคำรามดุจสัตว์ป่าดังกึกก้อง พละกำลังมหาศาลเดือดพล่านสูบฉีดไปทั่วร่าง คิตาฮาระ ทาคุมะ อาศัยแรงสะท้อนม้วนตัวพลิกกลับอย่างเกรี้ยวกราด พลังที่เหนือชั้นกว่ากดทับร่างก็อบลินขวานดาบลง๻๫ะแ๡๻พื้นเสียงดังสนั่น!

เหงื่อและเลือดไหลอาบเคลือบใบหน้าดุดัน นัยน์ตาของเขาไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความบ้าคลั่งที่แผดเผาจนถึงขีดสุด!

เขาเงื้อมีดล่าสัตว์ในมือขึ้นสูง ก่อนจะกระหน่ำแทงลงไปไม่ยั้ง!

ฉึก! ฉึก! ฉึก!

เลือดสีคล้ำพุ่งกระฉูดสาดกระเซ็น ก็อบลินขวานดาบดิ้นพราดสุดชีวิต แต่กลับถูกตรึงร่างไว้แน่นหนา จนกระทั่งสิ้นใจตายคาคมมีด!

วินาทีเดียวกัน แสงอัปเลเวลก็สว่างวาบขึ้นบนร่างของซากาโมโตะ มิยูกิ จากสภาพปางตายที่ถูกธนูยิงสามดอก แถบพลังชีวิตที่เหลือเพียงก้นหลอดกลับฟื้นฟูเต็มเปี่ยมในชั่วพริบตา!

เธอไม่รอช้า เปิดหน้าต่างสถานะอัปแต้มอย่างรวดเร็ว!

มือเรียวพลิกวูบ เปลี่ยนอาวุธเป็นมีดสั้นติดเงี่ยง ทะยานร่างด้วยความเร็วเหนือชั้น พุ่งเข้าประชิดก็อบลินนักธนูที่กำลังง้างสายเล็งมาทางคิตาฮาระ ทาคุมะ!

ประกายแสงเย็นเยียบวูบผ่าน คมมีดทะลวงตัดขั้วคอหอยก็อบลินนักธนูอย่างเด็ดขาด!

เมื่อกระชากมีดออก เลือดสด ๆ ก็พุ่งทะลักออกจากลำคอราวกับน้ำพุ!

ตัดมาที่วงล้อมของหลี่หยวนและซากาโมโตะ ทาโร่ ร่างอวบอ้วนที่เพรียวบางลงจากการใช้สกิลพลันสาดแสงสว่างจ้า!

ร่างกายของเขากลับมาพองขยายอีกครั้ง แม้จะไม่สมบูรณ์เท่าเดิม แต่ก็ใหญ่โตกว่าคนปกติถึงหนึ่งรอบ!

"ย๊ากกก!" เขาจัดการอัปแต้มรวดเร็วปานสายฟ้า ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวาน ไม่ต้องคิดให้มากความ เขาทุ่มแต้มทั้งหมดลงในค่าพละกำลังรวดเดียวจบ!

การเอาชีวิตรอดคือสิ่งสำคัญที่สุด ขาดเหลืออะไรค่อยตามเก็บทีหลัง!

เขาแทงดาบไม้ปักคาลำคอก็อบลินขวานดาบตัวหนึ่งทิ้งไว้ พลิกมือชักดาบเหล็กกล้าออกมาแผดเสียงคำราม แล้วตอกสับลงไปสุดแรงเกิด!

หัวของก็อบลินขวานดาบหลุดกระเด็นออกจากบ่าทันที ร่างของมันสลายกลายเป็นกลุ่มแสงค่าประสบการณ์สีเขียว!

แสงสุดท้ายสว่างขึ้นจากร่างของมาชิมะ คานะ พร้อมกับการจัดการสเตตัสอย่างรวดเร็ว เธอเปลี่ยนไม้เท้าใหม่ ชี้ปลายคทาเล็งไปที่ฝูงก็อบลินขวานดาบที่รุมกินโต๊ะซากาโมโตะ ทาโร่และหลี่หยวน ก่อนจะเริ่มร่ายมนตราสั่งตาย!

ขณะเดียวกัน หลินเสี่ยวซินที่ได้จังหวะพักหายใจ พลังเวทฟื้นฟูกลับมาบางส่วน เธอตวัดไม้เท้าเล็งไปที่วงล้อมของหลี่หยวนเช่นกัน!

กระสุนเวทมนตร์สีน้ำเงินสว่างวาบฉีกกระชากความมืด พุ่งทะยานจากสามทิศทางเข้ากวาดล้างพวกก็อบลินขวานดาบอย่างโหดเหี้ยม!

คิตาฮาระ ทาคุมะ ยันกายลุกขึ้น แม้เลือดจะยังรินไหลจากบาดแผลฉกรรจ์ที่หน้าท้อง ทว่าจิตประสาทของเขากลับเยือกเย็นและเฉียบคมอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน...

ความรู้สึกนี้... โคตรสุดยอดเลย... เขาเองก็หาคำตอบให้ความเปลี่ยนแปลงนี้ไม่ได้

มือกร้านง้างลูกธนู น้าวสาย ยิงออกไป ทุกท่วงท่าลื่นไหลผสานเป็นหนึ่งเดียวดุจเครื่องจักรสังหาร!

เมื่อค่าพละกำลังพุ่งสูงขึ้น แรงง้างสายธนูก็ทรงพลังขึ้น ส่งผลให้ความเสียหายจากการโจมตีทั่วไปพุ่งทะยานก้าวกระโดด!

จริงอยู่ที่พลังทำลายพื้นฐานของนักธนูไม่อาจเทียบชั้นกับสายนักรบ แต่เคล็ดลับคือความแม่นยำ ทุกดอกที่ยิงออกไปล้วนเจาะเข้าจุดตาย ระเบิดพลังทำลายสูงสุดเน้น ๆ แรง๻๫ะแ๡๻จากการโจมตีจุดอ่อนคือดาเมจหลักที่แท้จริง!

แม้นั่นจะเป็นหลักการของผู้เล่นระดับสูง แต่สำหรับมือใหม่ในตอนนี้ ช่องว่างของดาเมจยังถือว่าไม่ทิ้งห่างกันมากนัก

๤า๱ใ๺้-่าฝนกระสุนและลูกธนูสั่งตาย พวกก็อบลินนักธนูถูกซากาโมโตะ มิยูกิ ไล่เก็บกวาดจนเหี้ยนเตียน ฝูงก็อบลินขวานดาบที่รุมทึ้งหลี่หยวนและซากาโมโตะ ทาโร่เริ่มรับมือไม่ไหว เจอแรงฮึดตอบโต้สุดเดือดเข้าไป ในที่สุดพวกมันก็ขวัญหนีดีฝ่อ กรีดร้องโวยวายแตกฮือหนีตายกันกระเจิง!

เดิมทีหลี่หยวนกะจะพุ่งตามไปสับให้เละ แต่พอก้าวเท้าได้ไม่กี่ก้าว แขนขากลับสั่นเทาไร้เรี่ยวแรงจนแทบทิ่มหน้าคะมำ จำต้องพับแผนไล่ล่าทิ้งไป

เขาทรุดตัวลงนั่งกับพื้น หอบหายใจแฮ่ก ๆ อย่าง๩๦ั๻หน่วง หลินเสี่ยวซินและหลินอินอินเองก็ถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน ทางด้านกลุ่มของซากาโมโตะ ทาโร่ แม้พลังชีวิตจะฟื้นคืน แต่สภาพจิตใจกลับเหนื่อยล้าสาหัสแทบขาดใจ

ทันทีที่เส้นประสาทตึงเครียดผ่อนคลายลง พวกเขาทิ้งตัวนอนแผ่หลาลงกับพื้นหญ้า หมดสภาพจนแทบไม่อยากจะขยับแม้แต่ปลายนิ้ว

ทุกคนนอนหงายมองจันทร์เพ็ญดวงโตบนฟากฟ้า ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นออกมาอย่างบ้าคลั่ง

สายลมกรรโชกพัดผ่าน หอบเอากลิ่นคาวปนเค็มของท้องทะเลมาแตะจมูก คลอเคล้าเสียงยอดหญ้าเสียดสีกันดังยามค่ำคืน

ทว่าลึก ๆ ในใจของทุกคน... ดวงจันทร์สีนวลผ่องบนท้องฟ้าคืนนี้... กลับถูกฉาบย้อมไปด้วยสีแดงฉานของเลือดเสียแล้ว...