เรื่อง เทพแมงดา.....วันสิ้นโลก!! NC++

ตอนที่ 50: มุ่งหน้าสู่นครใต้พิภพ

ซากขีปนาวุธระเบิดกลางเวหาเป็นลูกไฟขนาดใหญ่ คลื่นกระแทกทำให้เฮลิคอปเตอร์เอียงวูบ แต่ฝีมือการบินของผมยังคงนิ่งสนิทดั่งหินผา

เสียงระเบิดกึกก้องกัมปนาทสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขาสูงชัน สะเก็ดไฟและควันดำหนาทึบพวยพุ่งผ่านหน้าต่างห้องนักบินไปเพียงไม่กี่เมตร ลมปะทะและแรงอัดอากาศกระแทกลำตัวเครื่องสตรอม-อีเกิลจนสั่นสะท้านไปทั้งลำ แต่ด้วยสองมืออันทรงพลังของผมที่จับคันบังคับช่วยหมวดแ๮๫ และสัญชาตญาณการควบคุมจักรกลขั้นเทพจากระบบแมงดา เครื่องบินรบสีดำทมิฬจึงสามารถเชิดหัวหลบวิถีระเบิดได้อย่างเฉียดฉิวในเสี้ยววินาทีวิกฤติ!

"ยิงแฟลร์ล่อเป้าลูกที่สองเดี๋ยวนี้เบลล์!" ผมตะโกนสั่งการแข่งกับเสียงสัญญาณเตือนภัยที่กรีดร้องลั่น

"จัดไปค่ะพี่ต้า! แฟลร์ความร้อนสูงทำงานแล้ว!"

ฟู่! ฟู่! ฟู่! 

กลุ่มพลุความร้อนสว่างจ้าถูกยิงพวยพุ่งออกจากท้ายเครื่องเป็นสาย ขีปนาวุธลูกที่สองที่กำลังพุ่งตามหลังมาด้วยความเร็วเหนือเสียงถูกหลอกล่อให้เบี่ยงทิศทาง พุ่งเข้าชนกับแนวหน้าผาหินด้านข้างอย่างจัง เกิดการระเบิดซ้ำซ้อนจนเศษหินและก้อนดินถล่มลงมาดั่งสายน้ำตก ฝุ่นควันคลุ้งกระจายบดบังทัศนียภาพรอบด้าน

"ยังเหลือไอ้พวกเวรที่ยิงมาจากข้างล่าง!" หมวดแ๮๫กัดฟันกรอด สายตาคมกริบจ้องทะลุม่านหมอกลงไปยังซอกหลืบของแนวเทือกเขาเบื้องล่าง "ห่างออกไปแปดร้อยเมตร มีรถหุ้มเกราะติดตั้งแท่นยิงจรวดต่อสู้อากาศยานของพวกมันซุ่มอยู่ค่ะ ดูเหมือนจะเป็นกองกำลังลาดตระเวนติดอาวุธหนักของพวกจักรวรรดิ!"

"แ๮๫ ถือคันบังคับไว้คนเดียวแป๊บหนึ่ง ผมจะออกไปเก็บกวาดขยะข้างล่างเอง!"

"ต้าจะบ้าเหรอคะ?! เพดานบินสูงขนาดนี้ ลมข้างนอกแรงมากเลยนะ!" หมวดแ๮๫ร้องเตือนด้วยความเป็นห่วง ใบหน้าสวยคมคายเต็มไปด้วยความกังวล

"สำหรับผัวเธอ... ไม่มีคำว่าบ้าหรอกจ้ะคนสวย! ยิ่งเสี่ยงตาย เลือดมันยิ่งสูบฉีด!" ผมยิ้มกวนประสาท ปลดเข็มขัดนิรภัยแล้วดีดตัวลุกขึ้นทันที

ผมก้าวไปยังประตูข้างของห้องโดยสาร เบลล์กดปุ่มเปิดประตูเลื่อนไฟฟ้า ลมหนาวเหน็บและความกดอากาศสูงพัดกรรโชกเข้ามาอย่างบ้าคลั่งจนเสื้อแจ็กเก็ตของผมกระพือลั่น ด้านข้างประตูติดตั้งปืนกลแกตลิ่งหกลำกล้องขนาด 30 มม. อันมหึมา ผมกระชากมือจับขึ้นมา เล็งศูนย์ยิงลงไปยังพิกัดรถหุ้มเกราะศัตรูที่หมวดแ๮๫ปักหมุดไว้

[ ติ้ง! เปิดใช้งานสกิลพิเศษ: 'เนตรแมงดามัจจุราช (Dragon Eye Precision)' ]

[ เพิ่มความแม่นยำในการเล็งเป้า 300% คำนวณแรงลม แรงโน้มถ่วง และแรงเสียดทานอากาศอัตโนมัติ ]

สายตาของผมคมกริบขึ้นมาในพริบตา เป้าหมายรถหุ้มเกราะที่ซ่อนตัวอยู่ใต้พุ่มไม้และตาข่ายพรางตาถูกระบบตีกรอบสีแดงชัดเจน ผมมองเห็นแม้กระทั่งคนขับที่เป็นมนุษย์กึ่งไซบอร์กที่มีแขนกลโลหะกำลังรีโหลดขีปนาวุธลูกที่สาม นิ้วของผมเหนี่ยวไกปืนกลทันทีโดยไม่ลังเลแม้แต่มิลลิวินาทีเดียว!

บรึ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

ลำกล้องปืนทั้งหกหมุนเป็นวงล้อแห่งความตาย สาดกระสุนเจาะเกราะขนาด 30 มม. นับร้อยนัดพุ่งดิ่งลงจากฟากฟ้าดั่ง-่าฝนสีเพลิง กระสุนนับสิบนัดพุ่งทะลวงหลังคารถหุ้มเกราะของกองโจรไซบอร์กจนแตกกระจาย ชิ้นส่วนเกราะเหล็กปลิวกระเด็น ชนวนคลังกระสุนภายในรถเกิดปฏิกิริยาลูกโซ่ ระเบิดฉีกร่างรถหุ้มเกราะกลายเป็นเศษเหล็กไฟลุกท่วมในพริบตาเดียว! ทหารไซบอร์กสองตัวที่ยืนอยู่ข้างรถถูกคลื่นกระแทกฉีกร่างขาดกระเด็นไปคนละทิศละทาง

"วู้ฮู้วววว!! โคตรแม่นเลยค่ะพี่ต้า! นัดเดียวจอดสนิท ระเบิดเป็นจุลเลย!" เบลล์กระโดดโลดเต้นปรบมืออย่างสะใจอยู่ด้านหลัง ดวงตาของช่างเครื่องสาวเป็นประกายระยิบระยับด้วยความหลงใหล

"บอกแล้วว่าเรื่องยิงตรงเป้า... ผัวคนนี้ไม่เคยทำให้ผิดหวัง ไม่ว่าจะยิงปืนกลหรือยิงน้ำรักเข้าเป้าหมาย ก็แม่นยำร้อยเปอร์เซ็นต์เสมอ" ผมปล่อยมือจากไกปืนกล ยักคิ้วให้เบลล์แล้วกดปิดประตูห้องโดยสาร ก่อนจะเดินกลับมานั่งประจำที่นั่งนักบินข้างหมวดแ๮๫

หมวดแ๮๫ชำเลืองมองผมด้วยสายตาเปี่ยมล้นไปด้วยความทึ่งและรอยยิ้มหวานระคนระอา "เก่งรอบด้านจริงๆ นะคะ พ่อคุณทูนหัวของแ๮๫ ทั้งบนเตียงทั้งกลางอากาศ ปราบได้ราบคาบหมด ปากหวานกวนประสาทแบบนี้ตลอดทางเลยนะ"

"ถ้าไม่เก่ง จะดูแลเมียสวยๆ ทั้งกองทัพได้ยังไงล่ะจ๊ะหมวด ยิ่งมีเมียทั้งสวย ทั้งเก่งกาจแบบแ๮๫ ผมก็ต้องโชว์ความแมนให้สมศักดิ์ศรีหน่อยสิ" ผมเอื้อมมือไปบีบต้นขาแน่นตึงของเธอผ่านกางเกงทหารเบาๆ ลูบไล้ขึ้นมาจนเกือบถึงโคนขาอ่อน จนหมวดแ๮๫สะดุ้งครางฮือในลำคอ ใบหน้าแดงซ่าน

"อื้อ... ต้าล่ะก็ อย่าเพิ่งมาแกล้งแ๮๫ตอนนี้สิคะ กำลังคุมเครื่องอยู่นะ... เดี๋ยวมือไม้อ่อนพาเครื่องตกเหวกันหมดพอดี..." เธอเอ็ดเบาๆ แสร้งทำเป็นดุแต่สายตากลับหวานเชื่อม ร่างกายของเธอเริ่มตอบสนองต่อสัมผัสอันคุ้นเคยอย่างรวดเร็ว

"ฮ่าๆ ล้อเล่นน่า เดี๋ยวถึงที่หมายเมื่อไหร่ ค่อยจัดเต็มให้หายอยากนะจ๊ะ" ผมหัวเราะร่าอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะดึงสมาธิกลับมามองทัศนียภาพเบื้องหน้า

หลังจากจัดการภัยคุกคามกลางเวหาได้ สตรอม-อีเกิลก็บินทะลุผ่านช่องแคบหุบเขามฤตยู เข้าสู่เขตแดนรกร้างทางภาคเหนืออย่างเต็มตัว ทัศนียภาพเบื้องล่างเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ที่นี่ไม่มีทะเลหรือผืนน้ำเขียวขจีหลงเหลืออยู่ มีเพียงแนวเทือกเขาหินปูนสูงตระหง่าน ซากอาคารคอนกรีตขนาดใหญ่ที่พังทลาย และหมอกพิษหนาทึบสีเทาอมม่วงที่ปกคลุมไปทั่วทุกตารางนิ้ว กลิ่นอายของความตายและความสิ้นหวังแผ่ซ่านไปทั่วผืนแผ่นดิน

"เราเข้าสู่พิกัดแดนเหนือตามที่ ดร.เมย์ ระบุไว้ในแผนที่แล้วค่ะ" หมวดแ๮๫ปรับลดระดับเพดานบินลงต่ำเพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับของเรดาร์ระยะไกล บินเลียบไปตามซอกหลืบของแนวเทือกเขา "ข้างหน้านี้คือแนวเทือกเขาผาหินดำ ซึ่งเป็นที่ตั้งของโครงสร้างสิ่งปลูกสร้างขนาดใหญ่ยุคก่อนวันสิ้นโลก"

"พี่เมย์บอกว่า ศูนย์วิจัยใหญ่ของจักรวรรดิถูกสร้างอยู่ลึกลงไปใต้ดินหลายร้อยเมตรค่ะ" เบลล์ดึงข้อมูลแปลนแผนที่ขึ้นมาเปิดบนจอแท็บเล็ตโฮโลแกรม "มันดัดแปลงมาจากโครงข่ายอุโมงค์รถไฟใต้ดินความเร็วสูงและบังเกอร์หลบภัยนิวเคลียร์สมัยสงครามเย็น มีขนาดใหญ่พอๆ กับเมืองทั้งเมืองเลยค่ะ มีชื่อเรียกในหมู่ผู้รอดชีวิตว่า 'นครใต้พิภพเมโทรโพลิส (Metropolis Underground)'"

"เมืองใต้ดินงั้นเหรอ..." ผมพึมพำพลางมองดูซากปรักหักพังภายนอก "ถ้าพวกมันซ่อนตัวอยู่ใต้ดินลึกขนาดนั้น แสดงว่าระบบป้องกันและทรัพยากรของพวกมันต้องไม่ธรรมดาแน่นอน ไหนจะโรงไฟฟ้า ระบบกรองอากาศ แล้วก็แหล่งอาหารล่ะ?"

"ถูกต้องเลยค่ะต้า" หมวดแ๮๫พยักหน้า สีหน้าเคร่งขรึมขึ้น "และที่อันตรายกว่านั้นคือ ข่าวกรองที่เมย์บอก นครใต้พิภพไม่ได้มีแค่พวกนักวิทยาศาสตร์วิปริตที่ทำการทดลองเถื่อน แต่ยังมี 'กลุ่มทุนและบรรษัทการค้า' ที่ควบคุมเศรษฐกิจมืดทั้งหมด โดยเฉพาะผู้หญิงที่เป็นประธานใหญ่ของที่นั่น... ได้ยินว่าเธอมีฉายาว่า 'ราชินีธุรกิจแห่งแดนเถื่อน' ผู้กุมเส้นเลือดใหญ่ โรงงานผลิตอาวุธ และเทคโนโลยีทั้งหมดของเมืองไว้ในกำมือ"

"ราชินีธุรกิจงั้นเหรอ? ชักจะน่าสนใจขึ้นมาแล้วสิ" ผมลูบคางพลางยิ้มกริ่มในใจ 

ในฐานะที่ผมครอบครอง 'ระบบเทพแมงดา' งานถนัดที่สุดของผมไม่ใช่การไปก้มหัวเป็นลูกน้องใคร แต่คือการ 'ปราบพยัคฆ์สาวตัวแม่' ให้ยอมจำนนมาเป็นแบ็กอัปและเกาะเธอกินอย่างราชาต่างหาก! ยิ่งเป็นระดับประธานสาวสวย รวย ฉลาด และทรงอำนาจ... มังกรยักษ์ในกางเกงของผมยิ่งตื่นเต้นจนแทบจะผงาดขึ้นมาทักทาย การได้เห็นผู้หญิงที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร ร้องครางกระเส่าและยอมสยบอยู่ใต้ร่างของผม นั่นแหละคือเป้าหมายสูงสุดของยอดแมงดาตัวจริง

"พี่ต้าทำหน้าเจ้าเล่ห์แบบนั้นอีกแล้วนะคะ!" เบลล์ชี้หน้าผมพลางอมยิ้ม "คิดจะจีบประธานสาวของเมืองใต้ดินมาเป็นเมียอีกคนใช่ไหมล่ะคะเนี่ย?"

"โธ่เบลล์... เขาเรียกว่าการขยายสัมพันธไมตรีเพื่อความอยู่รอดของมวลมนุษยชาติต่างหากล่ะจ๊ะ" ผมตอบหน้าตาย

"แหม... ช่างกล้าพูดนะคะต้า สัมพันธไมตรีบนเตียงล่ะสิไม่ว่า" หมวดแ๮๫แซวพลางส่ายหัว แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความเอ็นดู เพราะเธอรู้ดีว่า ถึงต้าจะเจ้าชู้และมีเมียหลายคน แต่เขาก็รักและปกป้องผู้หญิงทุกคนในฮาเร็มด้วยชีวิตเสมอ

"ตรวจพบสัญญาณความร้อนและพลังงานเหนี่ยวนำแม่เหล็กไฟฟ้าขนาดใหญ่อยู่ที่ตีนเขาข้างหน้าค่ะ!" เบลล์ชี้ไปที่จอเรดาร์ "ตรงนั้นมีลานจอดที่ซ่อนตัวอยู่หลังม่านน้ำตกแห้งแล้ง เหมาะสำหรับการลงจอดของสตรอม-อีเกิลค่ะ!"

"ดีมาก นำเครื่องลงตรงนั้นเลยแ๮๫ เราจะเดินเท้าเข้าไปเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกตรวจจับทางอากาศ" ผมสั่งการเฉียบขาด

หมวดแ๮๫บังคับเฮลิคอปเตอร์ร่อนลงจอดอย่างนุ่มนวลบนลานหินกว้างที่ถูกบดบังด้วยชะง่อนผาขนาดมหึมา เครื่องยนต์เทอร์โบเจ็ตค่อยๆ ดับลง ใบพัดยักษ์หยุดหมุนอย่างเงียบกริบ ระบบพรางตัวด้วยสนามแม่เหล็กไฟฟ้าถูกเปิดใช้งาน ทำให้เฮลิคอปเตอร์ดูกลมกลืนไปกับผาหินรอบด้าน

พวกเราทั้งสามคนตรวจเช็กสัมภาระและอาวุธ หมวดแ๮๫สะพายปืนไรเฟิลจู่โจมดัดแปลงพร้อมกระสุนเจาะเกราะ เบลล์ถือกระเป๋าเครื่องมือช่างและอุปกรณ์เจาะสัญญาณระบบแฮกเกอร์ ส่วนผม... เหน็บปืนพกแม็กนั่มสีทองกระบอกโตไว้ที่เอว พร้อมกับพลังกายภาพระดับยอดมนุษย์และมังกรยักษ์คู่ใจที่พร้อมรบทุกสถานการณ์

ผมเดินนำสองสาวก้าวลงจากเครื่อง กลิ่นไอของกำมะถันและไอน้ำมันเครื่องจักรลอยโชยมาตามสายลม ท่ามกลางหุบเขาที่เงียบสงัดดั่งป่าช้า ลมหนาวพัดผ่านช่องเขาทำให้รู้สึกยะเยือกไปถึงขั้วหัวใจ

พวกเราเดินลัดเลาะตามแนวหินผาเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ฝ่าซากปรักหักพังของรางรถไฟโบราณ จนกระทั่งม่านหมอกหนาทึบเริ่มจางลง เผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังรอยแยกของภูเขาขนาดมหึมา...

เบื้องหน้าท่ามกลางหุบเขาหมอกหนา ประตูกลไกเหล็กยักษ์ของอุโมงค์รถไฟใต้ดินเปิดอ้าออก พร้อมเสียงไซเรนเตือนภัย: 

วี้... หว่อ... วี้... หว่อ...!!

แสงไฟนีออนสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นสลับกับเสียงกลไกฟันเฟืองไฮดรอลิกขนาดมโหฬารที่หมุนบดขยี้แผ่นหิน หน้าต่างโฮโลแกรมของระบบแมงดาเด้งสว่างจ้าขึ้นตรงหน้าผมทันที:

[ ติ้ง! ตรวจพบดินแดนใหม่: นครใต้พิภพเมโทรโพลิส (Metropolis Underground)! ]

[ ระบบเริ่มสแกนข้อมูลชีวภาพในรัศมี 10 กิโลเมตร... ]

[ ปลดล็อกเควสต์ตามล่า 'ประธานสาวราชินีธุรกิจ' สู่ฮาเร็ม! ]

[ เงื่อนไขภารกิจ: สยบความเย่อหยิ่งของราชินีผู้กุมชะตานครใต้ดิน และครอบครองทั้งหัวใจ ทรัพยากร และเรือนร่างของเธอให้จงได้! ]

[ รางวัลเควสต์: +100,000 แต้มเทพแมงดา และปลดล็อกอาวุธระดับไซไฟแห่งโลกอนาคต! ]

ผมมองดูหน้าต่างแจ้งเตือนแล้วยกยิ้มมุมปากอย่างผู้กำชัยชนะ แววตาเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่นอันร้อนแรง

"หึ... นครใต้พิภพงั้นเหรอ? คุณประธานสาวคนสวย... เตรียมตัวต้อนรับว่าที่ผัวคนใหม่ได้เลย!"