เรื่อง เทพแมงดา.....วันสิ้นโลก!! NC++

ตอนที่ 102: ปะทะทูตสวรรค์สาวหกปีก

คมหอกสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์พุ่งแทงทะลุสุญญากาศด้วยความเร็วแสง ผมเบี่ยงตัวหลบพร้อมกับคว้าจับด้ามหอกไว้ด้วยมือเปล่าจนสายฟ้าแตกกระจาย!

เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

ตูมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!

คลื่นสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์สีทองคำขาวระเบิดแตกกระจายออกเป็นเส้นสายอัสนีบาตยาวหลายสิบกิโลเมตรกลางห้วงอวกาศเหนือดาวซิลวานัส แรงปะทะระหว่างพลังเทวะสองขั้วทำให้ห้วงมิติรอบตัวเราบิดเบี้ยวและสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!

หัวหน้าทูตสวรรค์เฟรย่า เบิกตาสีฟ้าใสคู่งามกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง!

'หอกอัสนีพิพากษาดารา' อาวุธระดับเทวะของเธอที่พุ่งแทงออกไปด้วยความเร็วเหนือแสง ซึ่งไม่เคยมีศัตรูคนใดในจักรวาลสามารถมองตามทันหรือต้านทานได้... บัดนี้กลับถูกมือขวาที่ห่อหุ้มด้วยออร่าสีทองคำของชายหนุ่มตรงหน้า คว้าจับด้ามหอกเอาไว้ได้อย่างแม่นยำและมั่นคงราวกับคีมเหล็กกล้า! ประจุสายฟ้าแรงดันสูงนับล้านโวลต์ที่แล่นผ่านด้ามหอกเข้าไป กลับถูกผิวหนังของเขาดูดกลืนหายไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น!

"เป็นไปไม่ได้! มือเปล่าๆ รับหอกอัสนีพิพากษาของข้าได้อย่างไรกัน?!" เฟรย่าอุทานเสียงหลง พยายามจะกระชากหอกกลับคืน

"แรงมีแค่นี้เองเหรอจ๊ะแม่นางฟ้าหกปีก?" ผมยิ้มกริ่มอย่างยียวนกวนประสาท สายตาจ้องมองเนินอกอวบอิ่มคัพอีที่กำลังกระเพื่อมขึ้นลงอยู่ห่างจากหน้าผมเพียงแค่ช่วงแขน "หอกของเธอน่ะมันเล็กและเบาเกินไป... เดี๋ยวพอจบยกนี้ ฉันจะเอา 'หอกมังกรเนื้อขนาดเก้านิ้ว' ของฉันแทงสวนคืนให้ดู รับรองว่าจุกถึงทรวงแน่นอน!"

"เจ้าคนสถุล! ตายซะเถอะ! ระบำปีกแสงพิพากษาสวรรค์!!"

เฟรย่าแผดเสียงด้วยความโกรธแค้นและอับอาย ปีกแสงสีขาวบริสุทธิ์ทั้งหกปีกบนแผ่นหลังของเธอกระพือพัดอย่างรุนแรง ขนนกแสงนับหมื่นเส้นหลุดออกจากปีกและแปรสภาพเป็น-่าฝนใบมีดเลเซอร์ความร้อนสูง พุ่งเข้าเสียบร่างของผมในระยะเผาขนจากทุกทิศทาง!

ฟิ้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!

"เกราะมังกรสุริยันสะท้อนกลับ!"

ผมโคจรปราณจักรพรรดิสุริยันสูงสุดหมุนวนรอบกายเป็นพายุเพลิงสีทองคำ ปัดป้องและหลอมละลาย-่าฝนขนนกแสงทั้งหมดให้สลายกลายเป็นละอองดาวในพริบตา พร้อมกับกระชากด้ามหอกในมืออย่างแรง ดึงร่างอันเพรียวระหงแต่อวบอัดสะบึมของหัวหน้าทูตสวรรค์สาวให้พุ่งถลาเข้ามาหาอกแกร่งของผม!

"อ๊ะ...!" เฟรย่าเสียหลักพุ่งเข้ามาตามแรงดึง

"เสร็จกูล่ะแม่นกน้อย!"

ผมปล่อยมือจากหอกของเธอ แล้วใช้ความเร็วระดับเทพเจ้าอ้อมไปอยู่ด้านหลังของเฟรย่าในเสี้ยววินาที! สองแขนแกร่งของผมสอดผ่านใต้รักแร้ขาวเนียนของเธอ ล็อกรวบโคนปีกแสงทั้งหกปีกที่กลางหลังพร้อมกับกอบกุมทรวงอกอวบอิ่มมหึมาคัพอีทั้งสองเต้าจากด้านหลังอย่างเต็มไม้เต็มมือ!

หมับ!!

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!"

เฟรย่ากรีดร้องลั่นอวกาศ ร่างกายศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่เคยถูกบุรุษใดแตะต้องมานานนับหมื่นปี สั่นสะท้านเฮือกราวกับลูกนกที่ถูกพญามังกรตะครุบเหยื่อ!

ที่สำคัญที่สุด... 'โคนปีกแสง' ของเผ่าทูตสวรรค์ คือจุดศูนย์รวมพลังงานชีวิตและประสาทสัมผัสที่ไวต่อความรู้สึกยิ่งกว่าใบหูของเผ่าเอลฟ์เสียอีก! และในขณะเดียวกัน สองมือหนาของผมที่กำลังบีบขยำเต้านมคัพอีผ่านเกราะอกทองคำขาว ก็ส่งคลื่นความร้อนแห่งปราณหยางสุริยันแทรกซึมทะลุเกราะเข้าไปสัมผัสผิวเนื้อนุ่มหยุ่นและยอดปทุมถันของเธอโดยตรง!

"อ๊าห์... ป... ปล่อยข้านะเจ้ามนุษย์โสมม! อึก... อย่าจับโคนปีกของข้า... และเอามือสกปรกของเจ้าออกจากหน้าอกของข้าเดี๋ยวนี้... อ๊ายยยย!"

เฟรย่าดิ้นพล่านอยู่ในอ้อมกอดของผม พยายามจะระเบิดพลังเทวะเพื่อสลัดผมออก ทว่ายิ่งเธอดิ้น บั้นท้ายกลมกลึงแน่นตึงของเธอก็ยิ่งบดเบียดเสียดสีเข้ากับท่อนลำมังกรทองคำขนาดเก้านิ้วของผมที่กำลังแข็งขืนดันเป้ากางเกงอยู่ด้านหลัง!

ความร้อนระอุจากปราณหยางสุริยันของผมเริ่มทำปฏิกิริยากับ 'ตราประทับน้ำแข็งสวรรค์' ที่ฝังอยู่ตรงหน้าอกและท้องน้อยของเฟรย่า! รอยสลักรูปเกล็ดหิมะสีฟ้าที่เคยสะกดอารมณ์ทางเพศของเธอมานานนับหมื่นปี เริ่มส่งเสียงแตกร้าวดังเปรี๊ยะๆ เมื่อเจอกับความร้อนระดับดวงอาทิตย์ของผม!

"อึก... อะไรกัน... ทำไมตราประทับศักดิ์สิทธิ์ในตัวข้าถึงกำลังละลาย... ร้อน... ทำไมร่างกายข้าถึงได้ร้อนวูบวาบแบบนี้... อ๊าาาา!"

ใบหน้าสวยหยิ่งของหัวหน้าทูตสวรรค์สาวเริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงซ่าน ลมหายใจที่เคยสงบเยือกเย็นเริ่มหอบกระชั้นถี่รัว สองขาเรียวยาวขาวผ่องเริ่มหนีบเข้าหากันแน่นเมื่อรู้สึกถึงความเปียกชื้นแปลกประหลาดที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิตกำลังซึมออกมาจากร่องรักอันบริสุทธิ์ใต้กระโปรงเกราะ!

"ใส่เกราะหนาเตอะแบบนี้มันคุยกันไม่รู้เรื่องหรอกนะจ๊ะเฟรย่า... ถอดออกให้หมดเลยดีกว่า!"

ผมแสยะยิ้ม เกร็งพลังปราณมังกรสุริยันไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองข้าง แล้วออกแรงกระชากชุดเกราะทองคำขาวระดับเทวะของเฟรย่าออกอย่างแรง!

แคว่ก!! เพล้งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง!!

ชุดเกราะทองคำขาวที่ขึ้นชื่อว่าไม่มีอาวุธใดในจักรวาลทำลายได้ กลับถูกพลังจักรพรรดิสุริยันของผมฉีกกระชากจนแตกกระจายออกเป็นเสี่ยงๆ หลุดร่วงสลายหายไปในห้วงอวกาศ!

สิ่งที่ปรากฏขึ้นท่ามกลางแสงดาว... คือเรือนร่างเปลือยเปล่าอันขาวผ่องบริสุทธิ์ผุดผ่องดั่งหยกสวรรค์ชั้นเลิศของหัวหน้าทูตสวรรค์หกปีก! ทรวงอกอวบอิ่มคู่มหึมาขนาดคัพอีที่ใหญ่โตกลมกลึงและเต่งตึงไร้ที่ติ ดีดผึงออกมาท้าทายสายตา ยอดปทุมถันสีชมพูอ่อนใสราวกับไข่มุกสวรรค์ชูชันแข็งเป็นไต เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายและเนินเนื้อสาวอวบอูมสีขาวเกลี้ยงเกลาไร้ไรขนที่มีหยาดน้ำทิพย์สีใสไหลเยิ้มออกมาเป็นสาย!

ทหารวาลคิรีพิพากษานับพันนายที่กำลังต่อสู้อยู่กับสาวๆ ฮาเร็มของผม ต่างพากันชะงักค้างและอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึงสุดขีด เมื่อเห็นภาพของ 'หัวหน้าทูตสวรรค์เฟรย่า' ผู้เป็นดั่งสัญลักษณ์แห่งความศักดิ์สิทธิ์และไร้พ่ายของสภาเทพดารา กำลังถูกชายหนุ่มผมดำในชุดเกราะสีทองกอดรัดร่างเปลือยเปล่าไว้จากด้านหลัง และบีบขยำหน้าอกคู่มหึมาของเธออย่างเมามันกลางอวกาศ!

"ท... ท่านเฟรย่าถูกฉีกเกราะออกหมดแล้ว!!"

"เป็นไปไม่ได้! แม้แต่เทพสงครามยังทำลายเกราะของท่านเฟรย่าไม่ได้เลยนะ!"

"อ๊ายยยยยยยยยย!! อย่ามองนะ! พวกเจ้าทุกคนห้ามมองเด็ดขาด!!" เฟรย่ากรีดร้องด้วยความอับอายขายหน้าอย่างที่สุดในชีวิตหมื่นปีของเธอ น้ำตาแห่งความอัปยศอดสูผสมกับความเสียวซ่านที่แปลกใหม่เอ่อล้นออกมาจากดวงตาสีฟ้าใส ปีกแสงทั้งหกปีกพยายามจะหุบเข้ามาเพื่อปกปิดเรือนร่างเปลือยเปล่าของตนเอง

ทว่าผมกลับใช้ปราณมังกรทองตรึงปีกทั้งหกของเธอให้กางสยายออกกว้าง บังคับให้เรือนร่างอันงดงามเย้ายวนของเธอเปิดเผยต่อสายตาของผมอย่างหมดจด!

มือขวาของผมยังคงบีบเค้นเต้านมคัพอีข้างขวา บดขยี้ยอดปทุมถันสีชมพูใสด้วยนิ้วโป้งและนิ้วชี้ ขณะที่มือซ้ายเลื่อนลงไปตามหน้าท้องแบนราบ ผ่านรอยตราประทับน้ำแข็งสวรรค์ที่กำลังแตกร้าวและร้อนฉ่า ลงไปยังเนินเนื้อสวาทอวบอูมที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำทิพย์บริสุทธิ์!

"ดูปากมึงพูดเข้าสิเฟรย่า... ด่ากูว่ามนุษย์ชั้นต่ำ แต่พอกูจับนมกับลูบโคนปีกแค่นี้ ร่องสวาทของทูตสวรรค์ผู้ศักดิ์สิทธิ์กลับแฉะเยิ้มจนน้ำไหลเป็นทางเลยนะจ๊ะ!" ผมกระซิบเย้าแหย่ข้างใบหูขาวเนียนของเธอ พร้อมกับแลบลิ้นเลียติ่งหูของเธอเบาๆ

"แพล็บบบ..."

"อ๊าาาาาาาาาา!! ม... ไม่จริง! ร่างกายของข้าไม่ได้รู้สึกอะไรทั้งนั้น... อึก... นั่นมันเป็นเพราะเวทมนตร์ปีศาจของเจ้าต่างหาก! ปล่อยข้านะ... อย่าเอานิ้วไปแตะตรงนั้นของข้าาาา!"

เฟรย่าตัวสั่นระริก สองขาเรียวยาวขาวผ่องหนีบเข้าหากันแน่นเมื่อปลายนิ้วของผมเริ่มกรีดผ่านรอยแยกกลีบผกาสีชมพูสดที่ยังไม่เคยมีใครได้ยลโฉมมาก่อน ความร้อนจากนิ้วของผมทำลายผนึกน้ำแข็งสวรรค์ชิ้นสุดท้ายจนแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ปลดปล่อยความกำหนัดและสัญชาตญาณสตรีเพศที่ถูกกดทับมานานนับหมื่นปีให้ระเบิดทะลักออกมาดั่งเขื่อนแตก!

[ ติ้ง! ทำลาย 'ตราประทับน้ำแข็งสวรรค์' สำเร็จ 100%! ]

[ เป้าหมาย 'หัวหน้าทูตสวรรค์เฟรย่า' เข้าสู่สภาวะ 'นางฟ้าตกสวรรค์คลั่งสวาท (Fallen Angel in Heat)'! ]

[ เตรียมพร้อมเข้าสู่บทลงทัณฑ์สวาททูตสวรรค์หกปีกในตอนถัดไป! ]

ผมอุ้มร่างเปลือยเปล่าอันสั่นเทาและร้อนระอุของหัวหน้าทูตสวรรค์หกปีกพาดบ่า ท่ามกลางสายตาของกองทัพทั้งสองฝ่าย เตรียมพาเธอไปสำเร็จโทษด้วยท่อนลำมังกรสุริยันให้สาสมกับความหยิ่งผยองของเธอ!

"ผู้บัญชาการเฟรย่าถูกจับตัวไปแล้ว! ถอยทัพ! รีบส่งสัญญาณแจ้งสภาเทพดาราเร็วเข้า!" เหล่านักรบวาลคิรีที่สูญเสียผู้นำต่างพากันแตกตื่นเสียขวัญ พยายามจะบินหนีกลับเข้าสู่ประตูมิติสวรรค์

"ไม่ต้องหนีหรอกจ้ะสาวๆ... รอดูหัวหน้าของพวกเธอโดนพี่ต้าคนนี้ปราบพยศจนร้องขอชีวิตก่อนสิ!" ผมหัวเราะก้องเวหา มือหนาตบลงบนแก้มก้นขาวผ่องกลมกลึงของเฟรย่าเสียงดังเพียะจนเนื้อก้นสั่นพริ้ว เรียกเสียงครางหวานปนสะอื้นจากริมฝีปากของทูตสวรรค์สาวผู้เย่อหยิ่งได้อย่างน่าฟังยิ่งนัก!

เกราะทองคำขาวของเฟรย่าแตกสลาย เผยเรือนร่างขาวผ่องดั่งหยกสวรรค์และทรวงอกอวบอิ่มคัพอีที่สั่นสะท้านด้วยความอัปยศ: *"เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ! กล้าดียังไงมาแตะต้องเรือนร่างศักดิ์สิทธิ์ของข้า!"*