เรื่อง เทพแมงดา.....วันสิ้นโลก!! NC++

ตอนที่ 137: ข้ามมิติสู่แดนเวทมนตร์

ความเงียบงันอันน่าขนลุกแผ่ปกคลุมไปทั่วหุบผาผลึกคริสตัลในชั่วพริบตา สายตาทุกคู่ของเหล่าอัศวินล่ามังกรแห่งศาสนจักรต่างแหงนมองขึ้นไปยังร่างของบุรุษหนุ่มในชุดคลุมทมิฬที่ลอยนิ่งอยู่กลางเวหา เปลวเพลิงสีทองคำที่ลุกโชนอยู่ในแววตาของต้าทำให้หัวใจของเหล่านักรบผู้เจนศึกเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นอย่างที่ไม่อาจอธิบายได้

หัวหน้ากองอัศวินกัดฟันกรอด พยายามสะกดข่มความกลัวที่ผุดขึ้นในใจ เขาตวาดก้องด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด "เจ้าเป็นใครมาจากไหน! กล้าดียังไงมาสอดเรื่องของศาสนจักรศักดิ์สิทธิ์! ไม่เห็นหรือว่าพวกเราคือกองกำลังล่ามังกรขององค์สันตะปาปา! หากเจ้าไม่อยากถูกตราหน้าว่าเป็นพวกนอกรีตและโดนเผาทั้งเป็น จงไสหัวไปซะ!"

ต้าลอยตัวร่อน๧๫มาสู่พื้นดินอย่างแผ่วเบา สองเท้าเหยียบ๧๫บนลานหินผลึกคริสตัลโดยไม่มีเสียงแม้แต่น้อย ชายหนุ่มปรายตามองหัวหน้าอัศวินด้วยสายตาที่มองดูซากศพที่ยังหายใจได้

"ศาสนจักรศักดิ์สิทธิ์งั้นหรือ?" ต้าแค่นยิ้มเยาะเย้ย น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังสะท้อนก้องทั่วหุบผา "ต่อให้เทพเจ้าของพวกเจ้า๧๫มาคุกเข่าต่อหน้าข้า ยังไม่คู่ควรแม้แต่จะเงยหน้าสบตา แล้วสุนัขรับใช้อย่างพวกเจ้า... มีค่าอะไรให้ข้าต้องแยแส?"

"ปากดีนัก!" หัวหน้าอัศวินเลือดขึ้นหน้าด้วยความเดือดดาล เขาชักดาบศักดิ์สิทธิ์ชี้ตรงไปยังต้า "พลหน้าไม้และพลยิงฉมวกเวทมนตร์ หันเป้าหมายไปที่มัน! ยิงฉมวกทะลวงวิญญาณและหอกล่ามังกร ฉีกร่างมันให้เป็นเศษเนื้อเดี๋ยวนี้!"

ทหารอัศวินอีกกว่าแปดสิบนายได้สติ รีบหมุนแท่นยิงฉมวกขนาดยักษ์ทั้งสี่แท่น เล็งปลายฉมวกเหล็กอาบแสงเวทมนตร์สีขาวบริสุทธิ์เข้าหาต้า พลธนูเวทมนตร์อีกหลายสิบนายง้างคันศรเตรียมปล่อยฝนลูกศรเพลิงศักดิ์สิทธิ์

ฟิ้วววววว! ตูมมมม!

ฉมวกเหล็กขนาดยักษ์สี่เล่มพุ่งแหวกอากาศด้วยความเร็วเหนือเสียง พลังทำลายล้างของมันสามารถเจาะทะลุเกล็ดมังกรโบราณได้อย่างง่ายดาย พร้อมกับลูกศรเวทมนตร์นับร้อยดอกที่พุ่งตก๧๫มาดั่ง-่าฝน หมายจะบดขยี้ต้าให้แหลกเป็นผุยผงในเสี้ยววินาที

เจ้าหญิงมังกรซิลฟี่ที่นอนหอบหายใจอยู่บนพื้น เบิกตากว้างด้วยความตกใจ นางพยายามจะเปล่งเสียงเตือน "ระวัง... ท่านผู้นั้น... หลบไปเร็ว!"

ทว่าต้ากลับยืนนิ่งไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย เขายกมือขวาขึ้นมาอย่างเชื่องช้า ปลายนิ้วชี้เปล่งประ๷า๶แสงสีทองคำเข้มข้น ก่อนจะวาดวงแหวนเวทมนตร์ขนาดใหญ่เจ็ดชั้นซ้อนกันขึ้นมาในอากาศเบื้องหน้าอย่างง่ายดายโดยไม่ต้องร่ายมนตร์แม้แต่คำเดียว!

"มหาเวทสุริยันปฐมกาล: กำแพงสุริยะนิรันดร์!"

วูบบบบบ!

ม่านพลังงานเปลวเพลิงสีทองคำบริสุทธิ์ปะทุขึ้นมาขวางกั้นระหว่างต้าและกองทัพอัศวิน ทันทีที่ฉมวกเหล็กและลูกศรศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้าปะทะกับกำแพงเพลิงสุริยะ แทนที่มันจะระเบิดออก อาวุธเหล่านั้นกลับถูกความร้อนระดับแกนกลางดวงอาทิตย์หลอมละลายกลายเป็นไอโลหะระเหยหายไปในพริบตา!

ซู่มมมมม!

ไม่มีแม้แต่เศษเหล็กชิ้นเดียวที่สามารถทะลุผ่านม่านเพลิงเข้ามาได้!

"อะ... อะไรกัน! อาวุธปราบมังกรระดับสูงของศาสนจักร... ถูกหลอมละลายในพริบตาเนี่ยนะ?!" พลยิงฉมวกอ้าปากค้างด้วยความสยดสยอง ขาแข้งสั่นพั่บๆ จนแทบยืนไม่อยู่

ต้ายังไม่หยุดเพียงแค่นั้น แววตาของเขาฉายประ๷า๶สังหารอันเยือกเย็น "ถึงตาข้าบ้างล่ะนะ..."

ต้าสะบัดมือขวาไปข้างหน้าเพียงเบาๆ วงแหวนเวทมนตร์ทั้งเจ็ดชั้นพลันขยายใหญ่ขึ้นเป็นรัศมีหลายร้อยเมตร ครอบคลุมทั่วทั้งหุบผาคริสตัล เปลวเพลิงสีทองคำเปลี่ยนสภาพกลายเป็น 'ฝูงมังกรเพลิงสุริยัน' ขนาดยักษ์นับสิบตัวที่แผดเสียงคำรามลั่นสะเทือนปฐพี!

"จงมอดไหม้ไปพร้อมกับบาปของพวกเจ้าซะ... มังกรสุริยันกวาดล้างพิภพ!"

โฮกกกกกกกก!

ฝูงมังกรเพลิงขนาดยักษ์พุ่งโฉบ๧๫มาจากฟากฟ้า พุ่งเข้าใส่กองทัพอัศวินล่ามังกรอย่างบ้าคลั่ง เปลวเพลิงสุริยันที่ร้อนแรงยิ่งกว่าลาวาภูเขาไฟกลืนกินร่างของเหล่าอัศวิน เกราะเงินที่๧๫อาคมศักดิ์สิทธิ์หลอมละลายติดไปกับผิวหนัง เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความทรมานดังก้องไปทั่วหุบเขา

"อ๊ากกกกก! ร้อน... ร้อนเหลือเกิน! ช่วยด้วยยย!"

"เกราะข้าละลายแล้ว! พระผู้เป็นเจ้า... อ๊ากกก!"

เพียงไม่ถึงสิบลมหายใจ กองทหารอัศวินล่ามังกรเกือบร้อยนายก็ถูกเผาผลาญจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ปลิวหายไปกับสายลมราตรี แท่นยิงฉมวกและอาวุธทั้งหมดพังพินาศไม่เหลือชิ้นดี เหลือรอดเพียงหัวหน้ากองอัศวินคนเดียวที่ยังคงยืนตัวสั่นอยู่เบื้องหน้า

หัวหน้าอัศวินตื่นตระหนกจนหน้าซีดเผือด เขาหยิบ 'ลูกแก้วอัครเทวทูต' สมบัติศักดิ์สิทธิ์ระดับตำนานออกมาทุบให้แตกทันที ม่านบาเรียแสงสีทองเข้มข้นรูปปีกเทวทูตหกปีกกางออกครอบคลุมร่างของเขาไว้

"ขะ... ข้ามีเกราะคุ้มครองของอัครเทวทูต! แกไม่มีทางทำลายการป้องกันระดับเทวะนี้ได้หรอก!" หัวหน้าอัศวินตะโกนก้องอย่างคนเสียสติ

ต้าย่างสามขุมเข้าหาอีกฝ่ายอย่างเชื่องช้า แต่ละย่างก้าวเปรียบเสมือนเสียงฝีเท้าของมัจจุราชที่กำลังนับถอยหลังอายุขัย ชายหนุ่มยกมือซ้ายขึ้นมากำหมัดเบาๆ พลังปราณสุริยันควบแน่นเป็นเปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์รอบกำปั้น

"เกราะเทวทูตงั้นหรือ? ของเด็กเล่นพรรค์นี้... มีค่าแค่อากาศธาตุเท่านั้นแหละ!"

เปรี้ยงงงงงง!

หมัดตรงของต้ากระแทกเข้าใส่บาเรียปีกเทวทูตเต็มแรง เสียงระเบิดดังกึกก้องประดุจฟ้าผ่า๧๫กลางกระหม่อม ม่านบาเรียระดับเทวะที่อัศวินภาคภูมิใจแตกร้าวออกเป็นเสี่ยงๆ ดั่งกระจกบางๆ ก่อนจะแหลกสลายกลายเป็นละอองแสงในพริบตา!

หมัดของต้าไม่หยุดยั้ง พุ่งทะลวงเข้าบดขยี้เกราะอกทองคำของหัวหน้าอัศวินจนยุบ๧๫ไปถึงกระดูกซี่โครง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ลำคอของหัวหน้าอัศวินแล้วยกร่างของมันลอยขึ้นจากพื้นด้วยมือเดียว

"ยะ... ได้โปรด... เมตตา..." หัวหน้าอัศวินตาเหลือก ลิ้นจุกปาก ขาตะเกียกตะ๷า๶กลางอากาศด้วยความสิ้นหวัง

"ความเมตตาของข้า... มอบให้เฉพาะคนที่สมควรได้รับเท่านั้น"

แกร๊ก!

ต้าออกแรงบีบเพียงเล็กน้อย กระดูกคอของหัวหน้าอัศวินก็หักสะบั้น๧๫ทันที ร่างไร้วิญญาณถูกโยนทิ้ง๧๫บนพื้นหินอย่างไม่ไยดี เปลวเพลิงสุริยันลุกท่วมเผาร่างของมันจนกลายเป็นขี้เถ้าในพริบตาเดียว

สมรภูมิที่เคยดุเดือดกลับคืนสู่ความเงียบสงบอีกครั้ง กลิ่นควันไฟและไอความร้อนยังคงลอยอวลอยู่ในอากาศ ต้าหันหลังกลับมามองร่างของเจ้าหญิงมังกรซิลฟี่ที่นอนอยู่บนลานหินผลึก

ซิลฟี่เงยหน้าขึ้นมองบุรุษหนุ่มตรงหน้าด้วยความตกตะลึงและเลื่อมใสถึงขีดสุด ดวงตาสีทองคู่สวยของนางสั่นระริก กองทัพอัศวินล่ามังกรที่ไล่ต้อนนางจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด กลับถูกชายหนุ่มผู้นี้กวาดล้างจนสิ้นซากภายในเวลาไม่ถึงสองนาที!

และสิ่งที่ทำให้นางตกใจยิ่งกว่า คือกลิ่นอายพลังที่แผ่ออกมาจากตัวของต้า... มันคือกลิ่นอายของ 'มังกรบรรพกาล' ที่บริสุทธิ์ สูงส่ง และทรงอำนาจยิ่งกว่าราชาแห่งเผ่ามังกรทองคำทั้งมวล! สัญชาตญาณในสายเลือดของนางร่ำร้องว่า บุรุษผู้นี้คือมหาราชันย์ที่มังกรทุกตัวต้องก้มกราบยอมสยบแทบเท้า

"ทะ... ท่านคือใครกันแน่... มหาเทพมังกร... ใช่หรือไม่... อึก!" ซิลฟี่พยายามจะเอ่ยถาม แต่น้ำเสียงของนางกลับสั่นพร่าและขาดห้วง

ต้าก้าวเข้าไปคุกเข่า๧๫ข้าง๷า๶นาง สังเกตเห็นว่าร่าง๷า๶ของเจ้าหญิงมังกรกำลังเข้าสู่ภาวะวิกฤตอย่างหนัก ผิวขาวเนียนละเอียดของนางบัดนี้แดงก่ำดั่งลูกตำลึงสุก เกล็ดมังกรสีทองเล็กๆ ที่เรียงรายอยู่ตามข้างขมับ ลำคอ และสะโพก กำลังส่งไอร้อนระอุและมีหยาดเหงื่อผุดพรายออกมาไม่หยุด

ชุดกระโปรงสีขาวที่ขาดวิ่นเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อจนแนบสนิทไปกับเรือนร่าง เผยให้เห็นทรวดทรงคัพอีอันอวบอัดเต่งตึง ยอดอกสีชมพูเข้มชูชันจนเกือบจะทะลุเนื้อผ้าบางเบาออกมา กลิ่นฟีโรโมนมังกรสาวอันหอมหวานเย้ายวนแผ่กระจายออกมาจากร่างของนางอย่างรุนแรงจนทำให้อากาศรอบด้านหอมฟุ้ง

ติ๊ง!

[ระบบวิเคราะห์สถานะ: ซิลฟี่ - เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งเผ่ามังกรทองคำ]

[สถานะผิดปกติ: ติดพิษ 'เพลิงกำหนัดมังกรเคออส' ]

[ผลกระทบ: พิษจะเผาผลาญเส้นเลือดมังกรและกระตุ้นตัณหาถึงขีดสุด หากไม่ได้รับการขับพิษและปรับสมดุลธาตุหยินหยางภายในหนึ่งชั่วโมง แก่นมังกรจะระเบิดและเสียชีวิต!]

[วิธีรักษา: ต้องร่วมรักและโคจรพลัง 'มหาวัฏจักรคู่บำเพ็ญมังกรสุริยัน' ถ่ายทอดปราณสุริยันบริสุทธิ์เพื่อหลอมละลายพิษเคออส!]

เมื่อได้ยินการแจ้งเตือนของระบบ ต้าก็เข้าใจสถานการณ์ทันที เขายื่นมือไปสัมผัสที่หน้าผากเนียนของซิลฟี่ พบว่าอุณหภูมิในร่าง๷า๶ของนางร้อนจัดดุจเปลวไฟ

"อ๊ะ... เย็นจัง... มือของท่าน... อุ่นสบายเหลือเกิน..." ซิลฟี่หลุดเสียงครางหวานออกมาอย่างเคลิบเคลิ้ม นางเอียงแก้มแนบชิดกับฝ่ามือหนาของต้าอย่างโหยหา

พิษร้ายได้ทำลายสติสัมปชัญญะของเจ้าหญิงมังกรไปจนเกือบหมดสิ้น หางมังกรสีทองคำเรียวยาวที่โคนหางนุ่มนิ่ม ขยับเลื้อยเข้ามาพันรอบขาแกร่งของต้าอย่างแนบแน่น สองแขนเรียวขาวผ่องเอื้อมขึ้นมาโอบรอบคอของต้า ดึงรั้งให้ร่างของชายหนุ่มโน้มต่ำ๧๫มา

ซิลฟี่ซบหน้า๧๫กับซอกคอของต้า ลิ้นร้อนชื้นแลบเลียไล้ผิวหนังของเขาอย่างบ้าคลั่ง สองเต้าอวบคัพอีเบียดแนบชิดกับแผงอกแกร่ง ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอของต้าพร้อมกับเสียงกระซิบอ้อนวอนอย่างทุรนทุราย

"ได้โปรด... ร่าง๷า๶ของข้ากำลังจะระเบิดแล้ว... มันร้อน... มันคันยุบยิบไปหมดทั้งตัว... ช่วยข้าด้วยเถอะ... นายท่านมังกรของข้า... สอดใส่เข้ามาในตัวข้าที!"