เมื่อสวรรค์บอกว่า ข้าไม่ควรมีชีวิต

ในโลกที่ทุกคนเกิดมาพร้อม “มรรคา” ของตนเอง สวรรค์จะเป็นผู้ชี้ว่าใครควรเดินเส้นทางใด ควรฝึกวิชาแบบไหน และมีอนาคตได้ไกลเพียงใด

หลินโม่ไม่เคยคิดสงสัยในกฎนั้น

จนถึงวันประเมินมรรคา

เมื่อศิษย์ทุกคนได้รับคำตอบของตนเอง มีเพียงเขาที่ศิลาแห่งฟ้าไม่อาจกำหนดเส้นทางให้ได้

“ไม่พบมรรคาที่เหมาะสม”

แต่ก่อนที่ผู้ใดจะทันตั้งคำถาม ข้อความอีกบรรทัดกลับปรากฏขึ้น

“บุคคลนี้ไม่ควรดำรงอยู่”

เพียงชั่วข้ามคืน หลินโม่จากศิษย์ธรรมดากลายเป็นตัวตนที่สำนักต้องการกำจัด

ชื่อของเขาถูกลบออกจากทะเบียน ร่องรอยการมีชีวิตค่อย ๆ ถูกลบเลือน ราวกับมีใครบางคนต้องการทำให้โลกใบนี้เชื่อว่าเขาไม่เคยมีตัวตนอยู่ตั้งแต่แรก

แต่ยิ่งหลินโม่หนี เขาก็ยิ่งพบความจริงที่น่าหวาดหวั่นกว่าเดิม

เขาไม่ใช่คนแรกที่ได้รับคำตัดสินเช่นนี้

และบางที สิ่งที่สวรรค์ต้องการกำจัด อาจไม่ใช่ “คนไร้มรรคา”

แต่อาจเป็นคนที่สามารถเดินบนเส้นทางซึ่งสวรรค์ไม่ได้เลือกให้

หากสวรรค์รู้จริงว่าเส้นทางใดดีที่สุดสำหรับทุกคน—

เหตุใดมันจึงหวาดกลัวคนที่เลือกทางของตนเอง?

จากศิษย์ไร้มรรคา สู่ผู้เดินบนเส้นทางที่ไม่เคยมีบันทึกอยู่ในตำรา

หลินโม่ต้องค้นหาความจริงว่าเหตุใดสวรรค์จึงตัดสินว่าเขาไม่ควรมีชีวิต

และหากวันหนึ่งเขาพบคำตอบ

สิ่งที่ต้องตัดสินอาจไม่ใช่เพียงชะตาของตนเอง

แต่คือคำถามว่า—

สวรรค์มีสิทธิ์กำหนดชะตาของมนุษย์จริงหรือ?