เรื่อง พิธีร่านมนต์ดำ

"มะ... ไม่ได้นะคะพี่กฤช! จะใช้ลิ้นได้ยังไงกัน... ตรงนั้นมันสกปรก..."

ฉันละล่ำละลักปฏิเสธออกไป ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัวด้วยความตื่นตระหนกจนแทบเสียสติ สองขาที่ถูกพี่กฤชจับยกพาดไว้บนบ่ากว้างพยายามจะหุบเข้าหากันตามสัญชาตญาณ แต่ทว่ากล้ามเนื้อไหล่และท่อนแขนอันแข็งแกร่งของเขากลับตรึงเรียวขาบอบบางของฉันเอาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก

สภาพของฉันในตอนนี้ช่างน่าอับอายจนอยากจะแทรกแผ่นดินหนี... เรียวขาทั้งสองข้างถูกจับถ่างอ้ากว้างจนสุดปลายเท้าชี้ฟ้า เปิดเปลือยเนินเนื้ออวบอูม รอยปานแดงรูปหยดน้ำที่กำลังเต้นตุบ ๆ และร่องเนื้อสีชมพูฉ่ำเยิ้มที่พ่นน้ำหวานออกมาไม่ขาดสายต่อหน้าต่อตาพี่ชายบุญธรรมอย่างหมดจด ไร้สิ่งใดกำบังแม้แต่น้อยนิด!

แม้แต่พี่วิน... สามีที่แต่งงานอยู่กินกันมา พี่วินยังแทบไม่เคยแตะต้องร่องสวาทของฉันด้วยลิ้นเลยสักครั้ง พี่วินเป็นผู้ชายสุภาพ อ่อนโยน เวลาร่วมรักกันเขามักจะรีบสอดใส่และเสร็จกิจอย่างรวดเร็ว ไม่เคยมีใครนำพาใบหน้าเข้ามาใกล้ชิดและจ้องมองซอกหลืบที่ลี้ลับที่สุดของฉันใกล้ขนาดนี้มาก่อน!

"สกปรกตรงไหนกันมิ้น..."

พี่กฤชเอ่ยเสียงทุ้มต่ำพร่าพราย แววตาคมกริบคู่นั้นวาวโรจน์ไปด้วยไฟราคะที่ลุกโชน เขาลดสายตาลงจดจ้องกลีบเนื้ออวบอูมที่กำลังขมิบตอดรัดอากาศตุบ ๆ จนแทบกลืนน้ำลายลงคอ

"ร่องของมิ้นสวยขนาดนี้... ชมพูสด สะอาดสะอ้าน แล้วก็น้ำเยอะจนเยิ้มไปหมด... ใครบอกว่าสกปรกกัน หืม?"

"แต่มันผิดผีนะคะพี่กฤช! ลิ้นของพี่... ฮึก... พี่กฤชเป็นพี่ชาย แล้วพี่กฤชก็มีพี่ดาวอยู่ทั้งคน จะมาก้มเลียตรงนั้นของน้องมิ้นได้ยังไงคะ!" ฉันสะอื้นไห้ น้ำตาเริ่มรื้นคลอเบ้า ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีตีตื้นขึ้นมาจุกอยู่ที่ลำคอ

แต่แทนที่พี่กฤชจะสำนึก เขากลับกระตุกยิ้มบาง ๆ เป็นรอยยิ้มที่ดูดุดันและเผด็จการอย่างที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต

"มิ้นลืมไปแล้วเหรอ ว่าตอนนี้ดาวกำลังนอนหายใจรวยรินอยู่บนเรือนใหญ่น่ะ?"

คำพูดของเขาเหมือนมีดกรีดลงกลางใจฉันอย่างจัง!

"พิษของมนต์ดำมันไม่ได้เกาะแค่ที่ผิวภายนอก แต่มันกำลังแทรกซึมผ่านรอยปานแดง ไหลลึกลงไปสะสมอยู่ในร่องของมิ้น..." พี่กฤชกระซิบพลางโน้มใบหน้าหล่อเหลาหมดจดเข้ามาใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดลงบนติ่งเกสรของฉันโดยตรง "ถ้าพี่ไม่ใช้ลิ้นดูดเอาไอมนต์ดำและน้ำพิษพวกนี้ออกไปให้หมด มนต์ดำจะย้อนกลับไปกัดกินมดลูกของดาวจนเน่าเฟะ... และคืนนี้ ดาวจะต้องตาย!"

"ฮึก... พี่ดาว..."

"มิ้นอยากให้พี่สะใภ้ของมิ้นตายจริง ๆ เหรอ?" พี่กฤชบีบเค้นจิตใจฉันอย่างไร้ความปรานี "ถ้าดาวตาย... มิ้นจะแบกรับบาปนี้ไหวเหรอ มิ้นตรา?"

"ไม่... ฮือ... ไม่เอาค่ะ... น้องมิ้นไม่อยากให้พี่ดาวตาย..."

ฉันส่ายหน้าไปมาทั้งน้ำตา หัวใจแหลกสลายด้วยความกดดันอันมหาศาล ความกตัญญูและความสงสารที่มีต่อพี่ดาวและครอบครัวนี้ บีบคั้นให้ฉันต้องกลืนก้อนความอัปยศทั้งหมดลงคอ

"ถ้าไม่อยากให้ดาวตาย... ก็นอนนิ่ง ๆ อ้าขาออกกว้าง ๆ แล้วปล่อยให้พี่ทำพิธี"

สิ้นเสียงสั่งอันเด็ดขาด พี่กฤชก็ไม่รอช้าอีกต่อไป!

เขาใช้ปลายนิ้วโป้งและนิ้วชี้ทั้งสองข้าง ค่อย ๆ แยกกลีบเนื้อนูนอูมสีชมพูที่เปียกชุ่มของฉันให้แหวกอ้าออกจากกัน เผยให้เห็นเนื้อในสีแดงระเรื่อที่ฉ่ำวาวไปด้วยน้ำหล่อลื่นใส และติ่งเสียวสีชมพูสดขนาดเท่าเม็ดถั่วเขียวที่กำลังชูชันเต้นตุบ ๆ ท้าทายสายตา

ฉันสะท้านเยือก ผิวเนื้อทั่วร่างลุกเกรียวไปหมดเมื่อเห็นสายตาหิวกระหายของพี่ชายบุญธรรม

และในวินาทีต่อมา...

*แพล่บ!*

"อ๊าา...ห์!"

ฉันหวีดครางระรัวสุดเสียงออกมาอย่างลืมตัว ร่างกายบอบบางแอ่นโค้งขึ้นจากเสื่อกกจนแผ่นหลังลอยละลิ่ว!

ปลายลิ้นร้อนจัด หนา และสากระคายของพี่กฤช แตะตวัดปาดลงบนติ่งกระสันของฉันอย่างจัง! สัมผัสเปียกชื้นและอุณหภูมิที่ร้อนระอุของลิ้นเขา ทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นปราดจากยอดปุ่มกระสันพุ่งตรงเข้าสู่สมองจนขาวโพลน ขนทั่วร่างลุกชันไปถึงรากผม!

"ฮึ่ม... ซี้ดด..."

พี่กฤชส่งเสียงครางต่ำในลำคอราวกับสัตว์ป่าที่ได้ลิ้มรสหยาดน้ำทิพย์อันโอชะ เขากดใบหน้าคมคายฝังจมลงในเนินเนื้ออวบอูมของฉันอย่างไร้ความปรานี แล้วเริ่มใช้ปลายลิ้นสะบัด รัว และตวัดเลียติ่งเสียวของฉันอย่างบ้าคลั่ง!

*แพล่บ... แพล่บ... แพล่บ...*

"อ๊ะ! อ๊ายย... ยะ... หยุดค่ะพี่กฤช... อ๊าา...! มะ... มันเสียว... น้องมิ้นเสียวจะตายอยู่แล้ว... อื้ออ...!"

ฉันส่ายหน้าระรัว สองมือจิกเกร็งลงบนเสื่อกกจนแทบฉีกขาด พยายามจะดิ้นหนี แต่ขาของฉันที่พาดอยู่บนบ่าของเขากลับถูกล็อกไว้อย่างแน่นหนา ยิ่งฉันดิ้น สะโพกของฉันก็ยิ่งแอ่นส่งร่องเนื้อเปียกเยิ้มเข้าไปบดประกบกับริมฝีปากและลิ้นของเขาแนบแน่นยิ่งขึ้น!

พี่กฤชไม่ได้หยุดเพียงแค่การตวัดเลียภายนอก...

เขาอ้าปากกว้าง ครอบริมฝีปากอันร้อนผ่าวลงบนติ่งเกสรของฉันทั้งหมด แล้วออกแรง *ดูด* เข้าไปในโพรงปากอย่างรุนแรง!

*จ๊วบ! จ๊วบ! จ๊วบ!*

"อื้ออ...! พี่กฤช! อย่านะคะ... อ๊าา...!"

ฉันหวีดร้องลั่นจนแทบขาดใจ ความเสียวซ่านที่รุนแรงปานพายุหมุนพัดถล่มเข้ามาในร่างกายจนสติแทบแตกกระเจิง! แรงดูดของเขาดึงรั้งติ่งเนื้อที่ไวต่อสัมผัสของฉันเข้าไปขยี้กับเพดานปากและปลายลิ้นที่กระดกแทงเป็นจังหวะ มันเสียวจนมดลูกของฉันกระตุกบีบตัวรัว ๆ น้ำหวานรักใสบริสุทธิ์ทะลักพรวดออกจากปากร่องราวกับทำนบแตก!

*ซู้ดด... จ๊วบ...*

พี่กฤชดูดกลืนน้ำหวานของฉันเข้าไปในลำคอดังลั่นอย่างตะกรุมตะกราม ลิ้นยาวของเขาตวัดเลียเก็บกวาดน้ำรักที่เปรอะเปื้อนไปทั่วกลีบเนื้อและรอยปานแดงอย่างหิวกระหาย เขาดื่มกินน้ำกามของน้องสาวบุญธรรมราวกับคนหลงทางในทะเลทรายที่ได้พบบ่อน้ำบริสุทธิ์!

เขาถอนริมฝีปากออกมาชั่วครู่ ดวงตาคมกริบของเขาฉ่ำเยิ้มไปด้วยราคะ ริมฝีปากและคางของเขาเปียกชุ่มไปด้วยคราบน้ำรักของฉันจนเลื่อมพราวใต้แสงเทียน

"ซี้ด... มิ้น... รู้ตัวไหมว่าหีของมิ้นหวานขนาดไหน..." พี่กฤชเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า หายใจหอบถี่ติดขัด "หวานกว่า... หวานกว่าของดาวไม่รู้กี่ร้อยกี่พันเท่า!"

คำพูดนั้นทำให้ฉันชาวาบไปทั้งตัว!

"พี่กฤช... อย่าพูดถึงพี่ดาวแบบนั้นนะคะ... อื้อ..."

"ทำไมจะพูดไม่ได้?" พี่กฤชกระตุกยิ้มดุดัน แววตาเต็มไปด้วยการครอบงำ "ดาวไม่เคยมีน้ำเยอะขนาดนี้... แล้วหีของดาวก็ไม่เคยกระตุกตอดรัดปากพี่รุนแรงเหมือนของมิ้นเลยสักนิด! ดูสิมิ้น... ปากก็บอกว่ากลัวผัวรู้ กลัวผิดต่อพี่วิน... แต่หีของมิ้นมันกลับแหวกอ้า ร่อนรับลิ้นพี่จนน้ำเงี่ยนแตกกระจายไปหมดแล้ว!"

"มะ... ไม่จริงค่ะ... ฮึก... มันเป็นเพราะพิษต่างหาก..." ฉันพยายามปฏิเสธเสียงสั่นเครือ ทั้งที่ความจริงแล้ว ความร้อนรุ่มที่แล่นพล่านอยู่ในกายกำลังเผาผลาญยางอายของฉันจนมอดไหม้

"พิษงั้นเหรอ? ถ้างั้น... พี่จะดูดพิษออกจากส่วนที่ลึกที่สุดให้มิ้นเอง!"

พูดจบ พี่กฤชก็ก้มลงไปอีกครั้ง!

แต่คราวนี้... เขาไม่ได้เลียแค่ติ่งเกสรด้านบนอีกต่อไป!

พี่กฤชใช้ลิ้นหนาร้อนจัด แยงแหวกแทรกตัวเข้าไปใน *รูหี* ของฉันโดยตรง!

*พรวด!*

"อ๊ายย...!"

ฉันหวีดร้องจนสุดเสียง ร่างทั้งร่างกระตุกเกร็งจนตัวลอย!

ปลายลิ้นที่แข็งแกร่งและชุ่มโชกไปด้วยน้ำลายแทงพรวดเข้าไปในโพรงเนื้อที่คับแน่นและเปียกเยิ้ม ความนุ่มลื่นและร้อนผ่าวของลิ้นที่ชอนไชอยู่ภายในมดลูกส่วนนอก มันช่างให้ความรู้สึกที่แปลกประหลาด น่ากลัว และเสียวซ่านจนแทบจะขาดใจตาย!

*แฉะ... จ๊วบ... ซึ่บ...*

พี่กฤชควงปลายลิ้นเป็นวงกลมอยู่ข้างในรูหีของฉัน เขากระดกลิ้นแยงเข้าแยงออกราวกับจะจำลองการเย็ดกระแทกของลำ-วย ขณะที่ริมฝีปากของเขาประกบดูดปากช่องคลอดจนเกิดเสียงสุญญากาศดังลั่นไปทั่วเรือนไม้โบราณ

*จ๊วบ! แพล่บ! จ๊วบ!*

"อื้ออ... พี่กฤช... ไม่ไหวแล้วค่ะ... ฮึก... น้องมิ้นจะไม่ไหวแล้ว... อ๊าา...!"

ฉันร่านร้อนจนคุมตัวเองไม่อยู่แล้วจริง ๆ สองมือที่เคยจิกเสื่อกก บัดนี้เผลอเอื้อมลงไปขยุ้มเรือนผมสั้นเกรียนของพี่กฤชเอาไว้แน่น ฉันไม่ได้ผลักเขาออก... แต่สัญชาตญาณความร่านที่ซ่อนเร้นอยู่เบื้องลึกกลับสั่งให้ฉันกดศีรษะของพี่ชายบุญธรรมให้จมมิดลงไปในหว่างขาของตัวเองแรงขึ้นอีก!

สะโพกของฉันเริ่มร่อนส่ายและกระดกแอ่นรับลิ้นของเขาโดยอัตโนมัติ น้ำหวานเหนียวหนืดทะลักไหลออกมาเป็นสาย อาบชโลมใบหน้าและริมฝีปากของพี่กฤชจนเปียกชุ่มโชก

"ซี้ด... ใช่... มิ้น... ร่อนเอวแบบนั้นแหละ..." พี่กฤชครางอู้อี้ในร่องหีของฉัน ก่อนจะสลับเปลี่ยนเอาปลายลิ้นขึ้นไปรัวใส่เม็ดแตดด้านบน พร้อมกับสอดนิ้วชี้และนิ้วกลางที่ชุ่มน้ำแทงสวนเข้าไปในรูหีทันที!

*สวบ! แจ๊ะ!*

"อ๊าา...!"

ลิ้นรัวใส่เม็ดแตดด้านบน... นิ้วยาวสองนิ้วกระแทกซอยคว้านอยู่ภายในรูหี... และมืออีกข้างของพี่กฤชก็เอื้อมขึ้นมาบดขยี้รอยปานแดงบนเนินสวาทอย่างหนักหน่วง!

การโจมตีสามจุดพร้อมกันทำให้สติของฉันขาดสะบั้นลงอย่างสมบูรณ์แบบ!

ความเสียวซ่านอันมหาศาลที่สะสมมาตั้งแต่ต้นพุ่งทะยานสูงขึ้นจนถึงขีดสุด ราวกับมีกระแสน้ำวนขนาดมหึมาดูดกลืนร่างของฉันลงสู่ห้วงเหวแห่งราคะ กล้ามเนื้อในช่องคลอดบีบรัดตัวกระตุกตุบ ๆ รุนแรงอย่างบ้าคลั่ง มดลูกหดเกร็งจนท้องน้อยเกร็งแข็งเป็นลอนคลื่น

ภาพใบหน้าของพี่วินลอยเข้ามา... แต่ถูกภาพใบหน้าเปื้อนน้ำกามอันดุดันของพี่กฤชกลืนกินไปจนสิ้น!

"พี่กฤชขาา! มิ้นจะเสร็จ... มิ้นจะแตกแล้วว! อ๊ายย...!"

*พรึ่บ! พรวดด!*

ร่างของฉันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง สะโพกลอยคว้างกลางอากาศ ขมิบตอดรัดนิ้วและลิ้นของพี่กฤชเป็นจังหวะถี่กระชั้น พร้อมกับปลดปล่อยน้ำหวานรักพุ่งกระฉูดออกมาเป็นสายอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในชีวิต!

น้ำรักร้อนผ่าวพุ่งทะลักฉีดเข้าเต็มปากและรดเปรอะใบหน้าของพี่กฤชจนเปียกชุ่มไปทั้งแถบ!

ฉันลอยคว้างอยู่ในห้วงอารมณ์แห่งการเสร็จสมอันลึกซึ้งและยาวนาน ร่างกายกระตุกสั่นเทิ้มอย่างควบคุมไม่ได้ เสียงหอบหายใจรวยรินดังก้อง ปานแดงบนเนินเนื้อเปล่งแสงสีแดงระเรื่อวูบวาบใต้หยาดเหงื่อที่ไหลโซมกาย

ทว่า... ในจังหวะที่ฉันกำลังนอนหมดเรี่ยวแรง ตาปรือปรอยและลอยละล่องอยู่นั้น...

พี่กฤชก็ถอนนิ้วและริมฝีปากออกจากร่องที่ยังคงขมิบตอดพ่นน้ำเยิ้ม เขาปาดคราบน้ำรักบนใบหน้าเข้าปากแล้วดูดกินอย่างกระหาย ก่อนจะลุกขึ้นยืนคุกเข่าคร่อมร่างของฉันเอาไว้

เงาดำทะมึนของดุ้นเอ็นอวบใหญ่ที่ชูชันตื่นตัวเต็มที่จนเส้นเลือดปูดโปน ทาบทับลงมาบนใบหน้าของฉัน...

ส่วนหัวบานใหญ่ที่เปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำหล่อลื่น จ่อประชิดอยู่ตรงริมฝีปากที่กำลังอ้าค้างของฉันห่างเพียงแค่คืบเดียว!

"มิ้นดูดกลืนพลังมนต์ดำออกมาทางร่องแล้ว..." พี่กฤชเอ่ยเสียงแหบพร่า นัยน์ตาวาวโรจน์ดั่งพญามาร "คราวนี้... ถึงตามิ้นต้องใช้ 'ปาก' ดูดซับอาคมมหาเสน่ห์จากควยของพี่เข้าไปในตัวมิ้นบ้างแล้ว!"