เรื่อง พิธีร่านมนต์ดำ

เสียงระฆังทองเหลืองอาคมยังคงดังก้องกังวานสะท้อนไปทั่วเรือนพิธีและแนวป่าดงกล้วย ประตูไม้บานใหญ่เปิดอ้าออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นกลุ่มชายฉกรรจ์แปดคนในชุดนุ่งขาวห่มขาวท่อนล่าง เปลือยอกกำยำที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยสักเลขยันต์โบราณ พวกเขาคือเหล่าลูกศิษย์เอกที่ฝึกฝนวิชาไสยเวทและกฤตยาคมสายลี้ลับที่พักอาศัยอยู่รอบสำนัก

เมื่อสายตาทั้งแปดคู่กวาดเข้ามาเห็นภาพในห้องพิธี ชายหนุ่มทุกคนถึงกับต้องหยุดชะงัก ลมหายใจสะดุดกึกด้วยความตกตะลึง!

ภาพที่พวกเขาเห็นคือร่างเปลือยเปล่าของฉันที่กำลังยืนตระหง่านอยู่บนแท่นหินศิลาแลงดั่งนางอัปสรสวรรค์ ผิวกายขาวผ่องชุ่มโชกไปด้วยเหงื่อและคราบน้ำกามสีขาวขุ่นที่เปรอะเปื้อนร่องอกและต้นขา เนินสวาทอวบอูมมีปานแดงรูปดอกชบาเปล่งประกายสีเพลิงเจิดจ้าวูบวาบ แววตาสีแดงก่ำคู่สวยที่กวาดมองไปราวกับจะแผดเผาวิญญาณของชายทุกคนให้มอดไหม้ ขณะที่แทบเท้าของฉัน... อาจารย์หาญ พ่อหมอผู้ทรงวิทยาคมที่พวกเขาเคารพยำเกรง กำลังนอนหมดสภาพ ลำ-วยอ่อนยวบและมีน้ำกามทะลักล้นปากทางสวาทของฉันออกมาไม่หยุด

"อาจารย์...!" หนึ่งในลูกศิษย์หนุ่มนามว่า 'ทศ' อุทานขึ้นด้วยความตระหนก เขารีบก้าวเข้ามาประคองร่างของอาจารย์หาญที่หายใจรวยริน

"ไอ้ทศ... ไอ้พวกเอ็งทุกคน... ฟังข้า..." อาจารย์หาญเค้นเสียงอันแหบแห้งออกมาอย่างยากลำบาก เลือดมุมปากไหลซึมออกมาหยดลงบนแผ่นหิน "นังหนูมิ้น... ไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาแล้ว... มารราคะในตัวมันกลืนกินวิชาและน้ำกามของข้าไปจนหมดสิ้น... บัดนี้มันกลายเป็น 'พญาพรายราคะ' เต็มตัวแล้ว!"

"แล้ว... แล้วเราต้องทำยังไงครับอาจารย์?!" ลูกศิษย์อีกคนถาม แววตาของเขาเหลือบมองไปยังยอดปทุมถันสีชมพูเข้มและร่องสวาทของฉันที่ยังคงขมิบเยิ้ม ลำ-วยใต้กางเกงผ้าฝ้ายของเขาเริ่มกระตุกและแข็งตัวขึ้นมาอย่างไม่อาจต้านทานต่อกลิ่นฟีโรโมนมหาเสน่ห์

"ทางรอดเดียว... คือ 'มหาพิธีสูบสะกด'..." อาจารย์หาญกัดฟันพูด ร่างกายสั่นสะท้าน "มารราคะมันหิวกระหายน้ำกาม... ยิ่งเสพมันยิ่งแกร่ง... แต่มันก็มีขีดจำกัดของภาชนะ! มนุษย์ทุกคนมีขีดจำกัด... หากพวกเอ็งทุกคนระดมควย... กระหน่ำปล่อยน้ำกามลงอาคมสายมหาปราบเข้าไปในตัวมันอย่างต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน... กรอกใส่ปาก... ยัดใส่รูหี... ทะลวงเข้ารูหลัง... ปล่อยน้ำรักจนล้นทะลักมดลูก... มารราคะมันจะดูดกลืนจนอิ่มล้น... จนธาตุไฟแตกซ่านและสำลักดับสูญไปเอง!"

คำประกาศของอาจารย์หาญทำให้ห้องพิธีตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ!

พี่วินที่ยืนประคองตัวลุกขึ้นมาจากพื้น มีสีหน้าตื่นตระหนกสุดขีด เขารีบวิ่งเข้ามากั้นระหว่างแท่นหินกับเหล่าลูกศิษย์ทั้งแปดคนทันที

"ไม่ได้นะครับอาจารย์! นั่นมันการรุมโทรมชัดๆ!" พี่วินตะโกนคัดค้านด้วยน้ำเสียงแตกพร่า น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเจ็บปวด "มิ้นเป็นเมียผมนะอาจารย์! ให้ผู้ชายแปดเก้าคนมารุมเย็ดเธอพร้อมกันแบบนี้... เธอจะทนไหวได้ยังไง! ร่างกายเธอจะพังเอานะครับ!"

"วิน... แกฟังอาจารย์ก่อน" พี่กฤชก้าวเข้ามายืนข้างน้องชาย มือหนาวางลงบนบ่าของพี่วินอย่างหนักแน่น สีหน้าของพี่กฤชเคร่งเครียดและเจ็บปวดไม่แพ้กัน ทว่าในฐานะผู้นำตระกูล เขามองเห็นความเป็นจริงอันโหดร้าย "แกดูแววตามิ้นตอนนี้สิ... นั่นไม่ใช่มิ้นคนเดิมที่แกรู้จักแล้ว ถ้าเราไม่ยอมใช้วิธีนี้ มิ้นจะสูบพวกเราทุกคนจนตาย... และวิญญาณของมิ้นก็จะไม่มีวันได้กลับมาอีกเลยนะวิน"

"แต่พี่กฤชครับ... มัน... มันเกินไป..." พี่วินทิ้งตัวลงคุกเข่า สองมือกุมศีรษะแน่น ความเป็นสามีที่รักภรรยาสุดหัวใจกำลังถูกฉีกกระชากอย่างโหดเหี้ยม

พี่กฤชโน้มตัวลงไปดึงน้องชายขึ้นมาสบตา "พี่สัญญา... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น พี่กับวินจะอยู่ข้างมิ้นตลอดเวลา เราสองคนจะเป็นคนคอยกอด คอยจูบ คอยยึดเหนี่ยวจิตวิญญาณของมิ้นไว้... ไม่ให้จิตใจของเธอแตกสลายไปกับความใคร่ของพวกมัน"

คำพูดที่เปี่ยมด้วยความเป็นสุภาพบุรุษและความเด็ดเดี่ยวของพี่กฤช ทำให้ฉันที่ยืนมองอยู่บนแท่นหินรู้สึกวูบไหวในส่วนลึกของดวงจิต... จิตใต้สำนึกของฉันที่ซ่อนอยู่หลังม่านหมอกแห่งมารราคะยังคงรับรู้ถึงความรักอันบริสุทธิ์ของสามีและพี่ชาย

ทว่า... มารราคะที่ครองร่างกลับส่งเสียงหัวเราะเย้ยหยันออกมาอย่างยั่วยวน!

"ฮึๆๆ... ผู้ชายแปดคนเหรอคะ?" ฉันเอ่ยขึ้นพลางก้าวเดินวนรอบแท่นหิน ทรวงอกอวบใหญ่กระเพื่อมไหวเบาๆ ตามจังหวะย่างก้าว นิ้วเรียวลูบไล้ไปตามหน้าท้องเนียนจนถึงปานดอกชบาที่เต้นตุบๆ "น่าสนใจดีนี่คะอาจารย์... คิดว่า-วยแค่แปดดุ้น จะทำให้มิ้นสำลักน้ำกามตายได้จริงๆ เหรอคะ?"

สายตาหวานหยดย้อยของฉันกวาดมองไปยังกลุ่มลูกศิษย์หนุ่มทั้งแปดคน พวกเขามีรูปร่างสูงใหญ่ กำยำ ผิวสีเข้มกร้านแดด แตกต่างจากพี่วินและพี่กฤชที่เป็นหนุ่มชาวกรุงผู้ดี การมองเห็นมัดกล้ามและเป้ากางเกงที่โป่งพองของพวกเขากระตุ้นให้ร่องหีของฉันบีบรัดตัวและหลั่งน้ำหวานออกมาจนเยิ้มหยดลงบนแท่นหิน

"อูยย... ดูดุ้นพวกพี่ๆ แต่ละคนสิคะ ตุงจนจะทะลุผ้าขาวม้าออกมาอยู่แล้ว..." ฉันแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างกระหาย "อยากเย็ดมิ้นกันใช่ไหมล่ะคะ? เข้ามาสิคะ... เข้ามารุมยัดเยียดความใคร่ของพวกพี่ใส่ตัวมิ้นเลย!"

คำเชิญชวนอันร่านร้อนของฉันสะกดให้ลูกศิษย์ทั้งแปดคนกลืนน้ำลายลงคอดังเอื้อก! กลิ่นเสน่ห์ยาแฝดและไออาคมมารราคะครอบงำจิตใจของพวกเขาจนความยำเกรงในตัวอาจารย์แทบจะมลายหายไป เหลือเพียงความต้องการทางเพศที่เดือดพล่าน

"ไอ้ทศ... พยุงกูไปนั่งที่ตั่งบูชา..." อาจารย์หาญสั่งเสียงสั่น "แล้วไปเอา 'น้ำมนต์ว่านราคะพันปี' ในหม้อดินเผาหลังโต๊ะหมู่มา!"

ทศรีบทำตามคำสั่ง เขาพยุงร่างอันอ่อนล้าของอาจารย์หาญไปนั่งพักบนตั่งไม้หน้าโต๊ะหมู่บูชา ก่อนจะเดินไปหยิบหม้อดินเผาลงยันต์สีดำขมุกขมัวออกมา ด้านในบรรจุน้ำมนต์สีแดงเข้มข้นดั่งน้ำเลือด ส่งกลิ่นหอมฉุนของว่านยาสมุนไพรและมหาเสน่ห์โบราณ

"พวกเอ็งทั้งแปดคน... ดื่มน้ำมนต์นี้คนละหนึ่งจอก!" อาจารย์หาญชี้ไม้เท้าสั่งการ "ว่านราคะพันปีจะปลุกไฟกำหนัดในกายพวกเอ็งให้ลุกโชน ดุ้นควยของพวกเอ็งจะแข็งแกร่งดั่งหินผาและหลั่งน้ำกามได้ไม่รู้จบ! จากนั้นกูจะลงยันต์มหาปราบที่หัวควยของพวกเอ็งทุกคน... เพื่อให้น้ำกามทุกหยดที่พุ่งฉีดเข้าไปในตัวนังหนูมิ้น กลายเป็นศัสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ที่จะเผาผลาญมารราคะให้มอดไหม้!"

"ครับอาจารย์!" ลูกศิษย์ทั้งแปดขานรับเสียงดังกึกก้อง

ทศรินน้ำมนต์สีแดงใส่จอกดินเผาแล้วส่งให้เพื่อนๆ ดื่มทีละคน เมื่อน้ำว่านราคะไหลผ่านลำคอ ใบหน้าของชายหนุ่มทุกคนก็แดงก่ำ เส้นเลือดที่ลำคอและท่อนแขนปูดโปนขึ้นมาอย่างน่ากลัว ลมหายใจของพวกเขาเริ่มร้อนระอุราวกับเปลวไฟ

พรึ่บ! พรึ่บ! พรึ่บ!

พวกเขาทั้งแปดคนกระชากผ้าขาวม้าและกางเกงชั้นในหลุดออกจากร่างพร้อมกัน!

ภาพเบื้องหน้าทำให้ห้องพิธีกลายเป็นดั่งวิหารแห่งตัณหา!

ลำ-วยขนาดมหึมาทั้งแปดดุ้น ดีดผึงออกมาสู่สายตาอย่างดุดัน! แต่ละดุ้นมีความยาวไม่ต่ำกว่าเจ็ดถึงแปดนิ้ว สีดำคล้ำและเต็มไปด้วยเส้นเลือดขอดที่เต้นตุบๆ ปลายหัวบานหยดน้ำหล่อลื่นใสเยิ้มหยดลงพื้นราวกับสัตว์ป่าที่กำลังกระหายเลือด

"อูยย..." ฉันครางออกมาเบาๆ สองขาหนีบเข้าหากันแน่นด้วยความเสียวซ่านที่แล่นริ้วขึ้นมาจุกอก ปานดอกชบาบนเนินสวาทของฉันเต้นระรัวตอบสนองต่อความเป็นชายทั้งแปดดุ้นทันที

พี่วินที่ยืนมองอยู่ถึงกับหน้าซีดเผือด เมื่อเห็นขนาดและความดุดันของชายฉกรรจ์เหล่านั้น เขารีบหันมาหาฉัน ก้าวขึ้นมาบนแท่นหินแล้วรวบตัวฉันเข้ามากอดไว้แน่น

"มิ้น... มิ้นมองพี่นะคนดี" พี่วินโน้มหน้าลงมาสบตาฉัน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรักที่ไม่มีวันสั่นคลอน ริมฝีปากของเขากดจูบลงบนหน้าผาก เปลือกตา และริมฝีปากของฉันอย่างอ่อนโยน "ไม่ว่าพวกมันจะทำอะไรกับร่างกายของมิ้น... แต่หัวใจของมิ้นเป็นของพี่นะ... จำเสียงพี่ไว้ จำสัมผัสของพี่ไว้นะคนดี..."

จูบอันอบอุ่นของสามีทำให้ฉันน้ำตาซึม ความอ่อนโยนของพี่วินแทรกซึมผ่านม่านหมอกแห่งราคะ ฉันสอดแขนโอบรอบคอของพี่วิน จูบตอบเขาอย่างดูดดื่มเพื่อแลกเปลี่ยนลมหายใจและความรัก

"มิ้นรักพี่วินค่ะ... มิ้นสัญญา... มิ้นจะไม่ลืมพี่วิน..." ฉันกระซิบข้างหูเขาอย่างแผ่วเบา

พี่กฤชก้าวตามขึ้นมาบนแท่นหินอีกฝั่งหนึ่ง เขาทรุดตัวลงนั่งข้างๆ ฉัน มือหนาประคองใบหน้าของฉันให้หันไปหาเขา สายตาของพี่ชายเต็มไปด้วยเสน่ห์ที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจและความสุขุมนุ่มลึก ที่สุขุมแต่ลุ่มหลง เขากดจูบลงบนซอกคอและหลังใบหูของฉันเบาๆ จนฉันขนลุกซู่

"เด็กดีของพี่กฤช..." พี่กฤชกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลัง "พี่จะอยู่ตรงนี้ จะคอยจับมือเธอไว้... ถ้ามันเจ็บ หรือถ้าเธอเสียวจนทนไม่ไหว ให้บีบมือพี่ไว้แน่นๆ นะครับ... พี่จะไม่มีวันปล่อยให้เธอจมดิ่งลงไปในความมืดคนเดียวเด็ดขาด"

"พี่กฤชขา..." ฉันซบหน้าลงกับอกกว้างของพี่กฤช สูดดมกลิ่นน้ำหอมผู้ดีที่คุ้นเคยเพื่อยึดเหนี่ยวสติ

ในขณะที่สองหนุ่มคนรักกำลังโอบกอดและปลอบประโลมฉันอยู่นั้น... อาจารย์หาญก็เริ่มพิธีกรรมขั้นต่อไป!

"ไอ้พวกเอ็งทั้งแปด... เรียงแถวเข้ามาหากู!" อาจารย์หาญสั่งเสียงเข้ม พ่อหมอหยิบแปรงขนสัตว์จุ่มลงในน้ำมันพรายมนต์ขาวผสมว่านยา แล้วเริ่มป้ายลงบนหัว-วยบานใหญ่ของลูกศิษย์ทีละคน พร้อมกับบริกรรมคาถาลงอาคมมหาปราบ!

"โอม... มหาดุ้นครูปราบไตรภพ... กำเนิดเพลิงผลาญราคะ... พระเพลิงล้างมาร พระพายล้างตัณหา อาคมสูบสะกด... สวาหะ!"

ทันทีที่แปรงสัมผัสกับหัว-วย ลำเนื้อของชายทั้งแปดก็เปล่งประกายแสงสีทองเรืองรองวูบวาบ เส้นเลือดที่ปูดโปนเต้นตุบๆ ราวกับมีกระแสเวทมนตร์ไหลเวียนอยู่ภายใน พวกเขาคำรามต่ำในลำคอด้วยความอัดอั้นตันใจที่พร้อมจะระเบิดออก!

อาจารย์หาญมองมาที่ฉันบนแท่นหิน แววตาของพ่อหมอกลับมามีความเด็ดเดี่ยวอีกครั้ง

"ตรึงนังหนูมิ้นไว้กับแท่นบูชา!" อาจารย์หาญออกคำสั่งสุดท้าย "มัดแขนขาทั้งสี่ข้างของมันไว้กับเสาอาคม... เปิดศึกมหาพิธีสูบสะกดบัดนี้!"

ทศและลูกศิษย์ร่างสูงใหญ่อีกสองคนก้าวขึ้นมาบนแท่นหินทันที ในมือของพวกเขาถือโซ่ตรวนทองเหลืองลงอาคมที่เตรียมไว้ พวกเขาจับแขนและขาของฉันแยกออกจากกัน พี่วินและพี่กฤชช่วยกันประคองร่างฉันไว้ด้วยความทะนุถนอมในขณะที่โซ่ตรวนถูกคล้องเข้าที่ข้อมือและข้อเท้าทั้งสี่ข้าง

ร่างกายของฉันถูกขึงพืดอยู่กลางแท่นหินศิลาแลงอย่างสมบูรณ์แบบ!

สองแขนกางออก สองขาแยกกว้างอ้าซ่าจนเห็นเนินเนื้ออวบอูมสีชมพูระเรื่อ ร่องหีที่อ้าพะงาบๆ มีน้ำสวาทใสผสมฟองขาวขุ่นไหลเยิ้มหยดลงบนแท่นหินไม่ขาดสาย ทรวงอกคู่งามกระเพื่อมไหวรุนแรงท้าทายสายตาชายทั้งห้อง

ชายฉกรรจ์ทั้งแปดคนก้าวเข้ามาล้อมรอบแท่นหินประหนึ่งฝูงหมาป่าที่กำลังจะรุมทึ้งกวางสาว!

ทศ... ชายร่างสูงใหญ่กำยำผู้เป็นหัวหน้านำขบวน ก้าวขึ้นมาคุกเข่าอยู่ระหว่างเรียวขาของฉัน ลำ-วยสีดำมะเมื่อมขนาดแปดนิ้วของเขาชี้โด่งมาจ่อตรงปากทางสวาทที่ชุ่มฉ่ำ แสงสีทองจากรอยยันต์สะท้อนกับแสงสีแดงเพลิงจากปานดอกชบาจนเกิดเป็นประกายไฟวูบวาบ!

ขณะที่ลูกศิษย์อีกคนหนึ่ง ก้าวขึ้นมานั่งคร่อมอยู่เหนือศีรษะของฉัน ท่อนควยยาวเขื่องอีกดุ้นหนึ่งถูกยื่นมาจ่ออยู่ที่ริมฝีปากของฉันในระยะประชิด!

พี่วินและพี่กฤชกุมมือฉันไว้คนละข้าง จ้องมองใบหน้าของฉันด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักและความทรมานใจ

"มิ้น... พี่อยู่นี่นะ..." พี่วินกระซิบทั้งน้ำตา

"อดทนนะมิ้น... พี่จะอยู่กับเธอจนหยดสุดท้าย" พี่กฤชเอ่ยเสียงสั่น

ฉันสบตาสามีและพี่ชาย ก่อนจะหันไปสบตากับทศและชายฉกรรจ์ทั้งแปดคน... รอยยิ้มพรายราคะที่มุมปากของฉันผุดขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับเสียงคำรามแห่งความหิวกระหายที่ดังก้องอยู่ในจิตวิญญาณ...

มหาพิธีรุมสวาทสังเวยกาม... กำลังจะเปิดฉากขึ้นในบัดนี้!