เรื่อง คู่รัก....นักสวิง!! NC++

ตอนที่ 146: สัตยาบันแห่งทะเลเอเดรียติก

สายลมทะเลเอเดรียติกยามบ่ายพัดโชยระลอกคลื่นสีครามเข้มให้ทอประกายระยิบระยับดั่งเกล็ดเพชรเม็ดงาม ยอดเสากระโดงหลักของเรือซูเปอร์ยอชต์ "The Adriatic Star" ซึ่งทอดสมออยู่กลางอ่าวเวนิสด้านหน้าเกาะซานจอร์โจมัจโจเร (San Giorgio Maggiore) โบกสะบัดด้วยธงสองผืนเคียงคู่กันอย่างสง่างาม ธงผืนหนึ่งคือผืนธงสิงโตมีปีกสีทองแห่งสาธารณรัฐเวนิสโบราณ และอีกผืนหนึ่งคือผืนธงผ้าไหมสีดำขลิบทองคำแท้ตราสัญลักษณ์ "The Sovereign" นกฟีนิกซ์ทองคำกางปีกโอบอุ้มลูกโลก

บรรยากาศบนดาดฟ้าเรือชั้นบนสุด (Sun Deck) เต็มไปด้วยความโอ่อ่า ตระการตา และทรงอำนาจ พรมเปอร์เซียโบราณสีแดงเลือดนกทอดยาวจากบันไดวนหินอ่อนสู่แท่นลงนามไม้โอ๊กแกะสลักสมัยศตวรรษที่ 18 ดอกลิลลี่สีขาวบริสุทธิ์นับพันดอกส่งกลิ่นหอมจรุงใจ ผสานกับกลิ่นอายไอเกลือทะเลบริสุทธิ์และกลิ่นแชมเปญ Dom Pérignon Vintage ที่ถูกเปิดรินต้อนรับเหล่าแขกเหรื่อชั้นสูง

ในวันนี้ เรือยอชต์ลำมหึมาไม่ได้เป็นเพียงสถานที่จัดงานเลี้ยงส่วนตัว หากแต่คือ "ศาลาว่าการลอยน้ำ" ที่รวบรวมเหล่าผู้นำทางเศรษฐกิจและตระกูลเก่าแก่ที่มีอิทธิพลสูงสุดในอิตาลี มหาเศรษฐีเจ้าของอุตสาหกรรมยานยนต์จากตูริน เจ้าของแบรนด์แฟชั่นระดับตำนานจากมิลาน นายธนาคารชั้นนำจากโรม และเจ้าของคฤหาสน์ไวน์ชื่อดังแห่งแคว้นทัสคานี รวมกว่าห้าสิบชีวิต ต่างเดินทางมาเป็นสักขีพยานในพิธีสถาปนา "The Sovereign Italy"

ผมและ "เมย์" ยืนเคียงข้างกันที่หัวเรือ ในชุดสูททักซิโด้สีน้ำเงินมิดไนท์บลูสั่งตัดพิเศษจากช่างฝีมือชั้นสูงแห่งโรม เมย์ยืนเคียงข้างผมในชุดราตรียาวสีขาวมุกประดับลูกไม้สีทองอร่าม ทรวดทรงนาฬิกาทรายของเธอสง่างามดั่งเทพีวีนัสที่เพิ่งผุดขึ้นมาจากเกลียวคลื่น ลำคอระหงประดับด้วยสร้อยคอเพชรบลูไดมอนด์น้ำงามที่ส่องประกายรับกับดวงตากลมโตเป็นประกายหวานซึ้ง ผิวขาวเนียนละเอียดดั่งน้ำนมส่องแสงนวลตาใต้แสงตะวัน ทุกสายตาของเหล่าชนชั้นสูงอิตาลีต่างจับจ้องมองดูเธอด้วยความเคารพยำเกรงและหลงใหลในเสน่ห์อันไร้ที่ติ

"ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีแห่งอิตาลี..." เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจของ "มาร์ควิส มัตเตโอ" ดังก้องผ่านระบบเสียงรอบทิศทาง มัตเตโอก้าวขึ้นสู่แท่นลงนามด้วยสีหน้าภาคภูมิใจและเปี่ยมล้นด้วยความเคารพ เขาหันมาค้อมศีรษะให้ผมและเมย์อย่างสง่างาม

"ตลอดหลายศตวรรษที่ผ่านมา เวนิสและทะเลเอเดรียติกเคยเป็นศูนย์กลางการค้าและอำนาจทางทะเลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก แต่วันนี้ ยุคสมัยใหม่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว... อำนาจที่แท้จริงไม่ได้ขึ้นอยู่กับดินแดนเพียงผืนเดียว หากแต่คือเครือข่ายของสุภาพชนผู้กุมชะตาเศรษฐกิจและเสรีภาพแห่งชีวิต"

มัตเตโอกวาดสายตามองไปยังบรรดาแขกเหรื่อผู้ทรงอิทธิพล ก่อนจะผายมือมาทางผมและเมย์:

"ในฐานะผู้แทนตระกูลบารอนโบราณแห่งเวนิส ข้าพเจ้าขอประกาศสัตยาบันร่วมเป็นหนึ่งเดียวกับ The Sovereign พันธมิตรระดับโลกที่จะนำพาความมั่งคั่ง เกียรติยศ และเสรีภาพอันไร้ขีดจำกัดมาสู่อิตาลี!"

เสียงปรบมือดังกึกก้องยาวนานจากบรรดามหาเศรษฐีและขุนนางอิตาลี ชายวัยกลางคนในชุดสูทภูมิฐานเจ้าของเครือข่ายธนาคารในมิลานพยักหน้าด้วยความชื่นชม ขณะที่สตรีชั้นสูงหลายท่านต่างส่งสายตายกย่องมายังเมย์ ผู้ซึ่งยืนสงบนิ่งด้วยรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์และความมั่นใจดั่งราชินีผู้กุมหัวใจของราชา

บนโต๊ะลงนาม แฟ้มหนังแท้ประทับตราครั่งสีทองบรรจุเอกสารสัญญาสัมปทานและข้อตกลงร่วมทุนมูลค่ากว่าหกพันล้านยูโรวางรออยู่

"เคาน์เตส บิอันกา" ในชุดราตรีผ้าไหมซาตินสีเขียวมรกตเดินถือปากกาหมึกซึมทองคำแท้โบราณเข้ามาส่งให้เมย์ด้วยมือทั้งสองข้าง บิอันกาสบตากับเมย์ด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักและความผูกพันอันลึกซึ้ง หลังจากค่ำคืนอันเร่าร้อนและงดงามที่พวกเราได้ผ่านพ้นมาด้วยกัน ความสัมพันธ์ระหว่างเมย์และบิอันกาไม่ใช่เพียงแค่พันธมิตรทางธุรกิจ หากแต่คือความผูกพันทางจิตวิญญาณและเรือนร่างที่ไม่อาจแยกขาดจากกันได้

"สำหรับราชินีแห่งทะเลเอเดรียติก..." บิอันกากระซิบด้วยน้ำเสียงหวานนุ่มนวล "ตราประทับของท่าน คือเกียรติยศสูงสุดของพวกเราค่ะ"

เมย์รับปากกาหมึกซึมทองคำขึ้นมา จรดปลายปากกาลงบนเอกสารสัตยาบันด้วยลายมืออันอ่อนช้อยแต่เด็ดเดี่ยว มัตเตโอมอบกรรมสิทธิ์อู่ต่อเรือยอชต์ประวัติศาสตร์ในเวนิส คฤหาสน์โบราณริมคลองใหญ่สามแห่ง และสัดส่วนหุ้นยี่สิบเปอร์เซ็นต์ในกองทุนอสังหาริมทรัพย์หรูทั่วยุโรปใต้ ให้เข้ามาอยู่ภายใต้การบริหารของ The Sovereign อย่างสมบูรณ์แบบ

เมื่อผมจรดปากกาลงนามร่วมในฐานะประธานสูงสุด เสียงปรบมือก็ดังกึกก้องอีกครั้ง พร้อมกับเสียงแตรดนตรีคลาสสิกที่บรรเลงบทเพลงเฉลิมฉลองอันไพเราะ แชมเปญชั้นเลิศถูกเปิดพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า ละอองฟองสีทองสะท้อนแสงแดดยามเย็นราวกับ-่าฝนแห่งโชคลาภ

หลังเสร็จสิ้นพิธีการทางการ งานเลี้ยงค็อกเทลริมดาดฟ้าเรือก็เริ่มต้นขึ้นอย่างผ่อนคลายและเปี่ยมด้วยบทสนทนาระดับสูง

บรรดามหาเศรษฐีจากทั่วอิตาลีต่างผลัดกันเข้ามาสนทนากับผมและเมย์ ทุกคนต่างทึ่งในความเฉียบคมของเมย์ในการวิเคราะห์ทิศทางเศรษฐกิจโลก เธอสามารถพูดคุยเรื่องตลาดการเงิน อสังหาริมทรัพย์ระดับซูเปอร์ลักชัวรี และประวัติศาสตร์ศิลปะยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการได้อย่างคล่องแคล่วและมีเสน่ห์สะกดใจ

"ไม่น่าเชื่อเลยครับว่า สตรีที่งดงามราวกับภาพวาดในพิพิธภัณฑ์ จะมีความรู้ความเข้าใจในกลไกตลาดทุนลึกซึ้งถึงเพียงนี้" เจ้าของบริษัทต่อเรือยอชต์รายใหญ่เอ่ยชมด้วยความประทับใจ

"ความงามเป็นเพียงเปลือกนอกค่ะท่านประธาน" เมย์ตอบพร้อมรอยยิ้มทรงเสน่ห์ "แต่วิสัยทัศน์และการมองเห็นคุณค่าร่วมกันต่างหาก คือสิ่งที่สร้างอาณาจักรที่ยั่งยืน"

คำตอบของเธอทำให้ทุกคนรอบข้างพยักหน้ายอมรับอย่างศิโรราบ เมย์ไม่ใช่เพียงแค่ผู้หญิงสวยที่ยืนประดับเคียงข้างผม แต่เธอคือเสาหลักแห่งสติปัญญาและจิตวิญญาณของ The Sovereign อย่างแท้จริง

เมื่อพระอาทิตย์เริ่มคล้อยต่ำลงแตะขอบฟ้าน้ำทะเลเอเดรียติก ท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีส้มอมชมพูและม่วงพาสเทลอันงดงาม มัตเตโอและบิอันกานำผมและเมย์เดินแยกตัวออกมายังมุมหัวเรือที่เงียบสงบ

บิอันกายื่นแก้วแชมเปญคริสตัล Baccarat ให้เมย์และชนแก้วเบาๆ เสียงคริสตัลดังกังวานใส:

"ค่ำคืนที่ผ่านมา... ฉันจะไม่มีวันลืมเลยค่ะเมย์ ทั้งสัมผัสของคุณ น้ำเสียงของคุณ และความสุขที่คุณมอบให้ฉัน" บิอันกากล่าวด้วยแววตาซาบซึ้ง แก้มขาวเนียนของเธอขึ้นสีระเรื่อเมื่อนึกถึงบทรักสี่ร่างอันวิจิตรตระการตาบนเตียงคิงไซส์กลางทะเล

"เมย์ก็เช่นกันค่ะบิอันกา" เมย์จับมือของบิอันกาขึ้นมาลูบเบาๆ "คุณทำให้เวนิสกลายเป็นเมืองที่มีชีวิตชีวาที่สุดในหัวใจของเมย์ มิตรภาพของเราจะคงอยู่ตลอดไปค่ะ"

มัตเตโอหันมายิ้มให้ผมด้วยความจริงใจ: "พีช... นายคือเพื่อนแท้และผู้นำที่ยอดเยี่ยมที่สุดที่ฉันเคยพบ จากนี้ไป ไม่ว่านายจะต้องการเรือยอชต์ ปราสาท หรือการสนับสนุนใดๆ ในยุโรป แค่เอ่ยปาก ทุกสิ่งในอิตาลีพร้อมเปิดรับนายเสมอ"

"ขอบคุณมากมัตเตโอ" ผมชนแก้วกับเขาอย่างหนักแน่น "การได้นายและบิอันกามาเป็นครอบครัวเดียวกัน คือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของการเดินทางครั้งนี้"

ในขณะที่บทสนทนากำลังดำเนินไปอย่างอบอุ่น หัวหน้าบัตเลอร์ส่วนตัวของเรือยอชต์ก็เดินก้าวเข้ามาด้วยท่าทางนอบน้อม บนถาดเงินมีซองจดหมายหนังสีดำประทับครั่งสีเงินเมทัลลิก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์การติดต่อระดับลับสูงสุดข้ามทวีป

"ขออภัยครับท่านประธานพีช..." บัตเลอร์ค้อมศีรษะ "มีโทรเลขด่วนเข้ารหัสระดับอัลฟ่าส่งตรงจากนิวยอร์กถึงท่านเป็นการส่วนตัวครับ"

ผมรับซองจดหมายขึ้นมาเปิดดู ภายในมีแผ่นการ์ดโลหะไททาเนียมสลักตัวอักษรสีแพลทินัม ข้อความสั้นกระชับแต่ทรงพลังดังก้องในสายตา:

'ยินดีด้วยกับความสำเร็จในเวนิส สหายแห่ง The Sovereign... แต่บัลลังก์ยุโรปเป็นเพียงเวทีเริ่มต้น นครนิวยอร์กและวอลล์สตรีทกำลังรอคอยการมาเยือนของท่านประธานและราชินี คฤหาสน์ลอยฟ้าบนตึกระฟ้าชั้นที่แปดสิบแปดและคลื่นทะเลเดอะแฮมป์ตันส์ ได้เตรียมพร้อมรับการประลองครั้งใหม่แล้ว — อเล็กซานเดอร์ แวนเดอร์บิลต์ & สการ์เล็ตต์'

เมย์ชะโงกหน้าเข้ามาอ่านข้อความบนการ์ดไททาเนียม ดวงตาคู่สวยของเธอเปล่งประกายวาววับด้วยความตื่นเต้นและท้าทาย

"อเล็กซานเดอร์ แวนเดอร์บิลต์... ราชาแห่งวอลล์สตรีทสินะคะ" เมย์กระซิบข้างหูผม น้ำเสียงหวานเจือความเร่าร้อน "ดูเหมือนว่าเวทีต่อไปของเรา จะยิ่งใหญ่และท้าทายกว่าทุกที่ที่เคยผ่านมาเลยค่ะพีช"

ผมมองดูผืนน้ำทะเลเอเดรียติกที่กำลังสะท้อนแสงจันทร์นวลผ่อง เวนิสได้มอบความงดงาม ประวัติศาสตร์ และชัยชนะอันสมบูรณ์แบบให้แก่พวกเราแล้ว สัตยาบันแห่งทะเลเอเดรียติกได้ถูกจารึกไว้ในประวัติศาสตร์ของ The Sovereign อย่างมั่นคงดั่งหินผา

แต่วิถีชีวิตของผู้พิชิตไม่เคยหยุดนิ่ง โลกธุรกิจและการเงินที่ทรงอำนาจที่สุดในโลก ณ เกาะแมนฮัตตัน มหานครนิวยอร์ก กำลังเปิดประตูท้าทายให้เราก้าวข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกไปพิสูจน์ตนเอง

ผมโอบเอวคอดกิ่วของเมย์เข้าแนบชิด เมย์เอนศีรษะซบลงบนไหล่ของผม สูดดมกลิ่นกายอันคุ้นเคยและอบอุ่น

"พร้อมที่จะไปพิชิตแมนฮัตตันกับผมไหมครับที่รัก?" ผมถามเบาๆ

เมย์เงยหน้าขึ้นสบตาผม ริมฝีปากอิ่มสีชมพูแย้มยิ้มหวานหยดย้อยที่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว:

"ไม่ว่าที่ไหนในโลก ตราบใดที่มีพีชอยู่ข้างๆ เมย์พร้อมจะเดินเคียงข้างและสยบทุกตึกระฟ้าให้คุกเข่าต่อหน้าพวกเราค่ะ!"

สายลมราตรีพัดผ่านดาดฟ้าเรือ The Adriatic Star นำพาความเย็นฉ่ำแห่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนมาสัมผัสผิวกาย

เบื้องหลังของเราคือแสงไฟระยิบระยับของเกาะเวนิสที่งดงามดั่งความฝัน และเบื้องหน้าของเราคือเส้นทางข้ามทวีปสู่มหานครที่ไม่เคยหลับใหล

ค่ำคืนนี้ สัตยาบันแห่งความภักดีและอำนาจได้ถูกลงนามอย่างสมบูรณ์แบบ

และในวันพรุ่งนี้... การเดินทางอำลาเวนิสและก้าวแรกสู่มหานครนิวยอร์ก กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในตอนที่ 147!