เรื่อง มหามนต์ตราแห่งอาร์คานา
เสียงะัเตือนภัยัดัง่เื่ไปั่โรงเรียนา์านา
ดิ่ง! ดิ่ง! ดิ่ง!
ท้องฟ้าเืโรงเรียนถูกปุด้วยเสีดำปะูสีดำบานี่เจ็ดอยู่เืทั้ง ราวกับำัเฝ้าุิ่ี่เกิดึ้เบื้องล่าง
แะในเวลาเดียวกันไฟำัสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ื...!
าเอลือยู่หน้าาเ้าไฟ มือึ่ำดาบสีดำของอีวานแน่นด้านข้างืดัสิแะเอเน่า
ทั้งสามปะูี่ำัปล่อยแสงีแออกมา
“นั่นสิะ...าประทับแ่เปลวเพลิง”
เอเน่าูเบา ๆ ดัสิกลืนน้ำลาย
“แค่ือยู่ตรงนี้ก็รู้สึกเหมือนตัวเองำัือยู่ข้างภูเขาไฟแล้ว”
าเอลไม่ตอบ เขาำัาอย่างบนปะูมีาสัญลักษณ์รูปเปไฟ แต่าของมันกัมีแสีดำพาดผ่าน
“าประทับำัถูกทำลาย”
าเอลู เอเน่าพยักหน้า
“ถ้าแอย่างู์ ปะูี่เจ็ดจะไ้ัพลังเพิ่มึ้”
“แล้วเราต้องทำยังไง?”
ดัสิถาม
าเอลดาบในมือ ข้อความของอีวานัชัดเอยู่ในความทรงจำ
จงตามหาเจ็ดาประทับ
“เราต้องปกป้องมัน”
ทั้งสามผลักปะูไฟเ้าไป
ทันทีี่ปะูเปิดออก—
ฟูมมมม!
เปไฟจำนวนมหาศาลุ่ออกมา ดัสิรีบยกแขนึ้ป้องกัน
“ร้อนโว้ย!”
เอเน่าก้าวไปข้างหน้า
ดวงตาีของเธอส่องปะา
“นี่ไม่ใช่ไฟธรรมดา”
เปไฟรอบตัวุิ่ราวกับำัรับรู้ถึงตัวตนของเธอ เอเน่ายื่นมือออกไป
“เปลวเพลิง...จงหลีกทาง”
ฟู่ว...
ไฟทั้งสองข้างแยกออกจากกันเปิดเป็ทางเิยาวลงไปด้านล่างดัสิอย่างทึ่ง
“สมกับเป็เจ้าหญิงแ่เปลวเพลิงจริง ๆ”
เอเน่าหันกัมา
“ถ้ายังูมาก ฉันจะเาาก่อน”
“ครับ!”
ดัสิตอบทันทีาเอลหลุดยิ้มเ็กน้อยแต่ยิ้มนั้นหายไปอย่างรวดเร็วเพราะเขาได้ยินเสียงาอย่าง
“าเอล...”
เสียงนั้นดังาาด้านล่างเสียงของใคราหรือาสิ่ง
“อย่าฟังมัน”
เอเน่าูทันที
“ฉันก็ได้ยิน”
าเอลชะงัก
“เธอได้ยินด้วยเหรอ?”
“ไม่ใช่เสียง”
เอเน่าเขา
“แต่ฉันรู้สึกถึงมัน”
ทั้งสามเิบันได
ิ่ลงไปึเท่าไร ุูิก็ิู่ึ้ำแพงิรอบตัวเต็มไปด้วยัะโบราณาตัวถูกี่าาตัวมีเือดแ้ติดอยู่
แะาส่วนมีสัญลักษณ์เดียวกับปะูี่เจ็ด ดัสิหยุดเิ
“เดี๋ยวะ”
เขาชี้ไปี่ผนัง
“ทำไมสัญลักษณ์ของปะูี่เจ็ดถึงอยู่ี่นี่?”
าเอลเิเ้าไปใกล้
ทันทีี่ปลายนิ้วสัมผัสผนัง—
วูบ!
ภาพาอย่างปรากฏึ้ในหัวเด็กหลายสิบืเรียงกันอยู่ในห้องขนาดใหญ่ พวกเขาทุกสวมชุดนักเรียนา์านา
ตรงหน้าืแท่นพิธีแะบนแท่นนั้นมีาสัญลักษณ์ทั้งเจ็ด
เสียงาึ่ดังึ้
“าประทับทั้งเจ็ดถูก้าึ้เพื่อกักขังสิ่งี่ไม่ควรมีอยู่ในโลกนี้”
ภาพเปลี่ยนไปเปไฟขนาดึาำัลุกโชนเสียงเดิมูต่อ
“แต่าประทับไม่ได้มีหน้าี่เพียงผนึกมัน”
าเอลเบิกตากว้าง
“มัน...ทำอะไรอีก?”
เสียงนั้นตอบ
“มันำัผนึกพลังของผู้สืบทอดด้วย”
เพล้ง!
ภาพในหัวแกระจายาเอลทรุดลงกับพื้น
“าเอล!”
ดัสิรีบเ้าไปประคองเอเน่าุเ่าลงข้าง ๆ
“าเห็นอะไร?”
าเอลบหายใจ
“าประทับ...ไม่ได้มีไว้แค่ผนึกราชันแ่ความว่างเปล่า”
เขามือของตัวเอง
“มันผนึกพลังของฉันด้วย”
เอเน่านิ่งไป
“หมายความว่า...”
“ถ้าาประทับทั้งเจ็ดถูกทำลาย”
าเอลำหมัดแน่น
“พลังของฉันจะถูกปลดปล่อยออกมาพร้อมกับราชันแ่ความว่างเปล่า”
ตูมมมม!
เสียงระเบิดดังึ้จากด้านบนไฟทั้งสั่นสะเทือนเศษิร่วงลงาาเพดาน
“พวกมันมาแล้ว!”
ดัสิชักดาบออก
เาดำหลายสิบตัวำัไหลลงาาบันไดอสูรเา แต่ครั้งนี้พวกมันไม่เหมือนกับี่าเอลเคยเจอ
ร่างของพวกมันมีเปไฟสีดำลุกอยู่ั่ตัวเอเน่าพวกมันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
“ไฟสีดำ...”
าเอลยกดาบึ้
“พวกมันำัดูดพลังจากาประทับ”
อสูรตัวึุ่่เข้ามา
ฟ้าว!
ดัสิก้าวออกไป
“เพลิงระเบิด!”
ตูม!
เปไฟสีส้มระเบิดใส่อสูรแต่แทนี่มันจะถูกเามันกัดูดเปไฟเ้าไป ดัสิตาโต
“เฮ้ย!”
อสูรคำราม
กรรรรร!
มันุ่เข้าใส่ดัสิ
แต่เอเน่าก้าวเข้าขวาง
“เพลิงราชันย์!”
ฟูมมมม!
เปไฟีระเบิดออกจากมือของเธออสูรเากระเด็นไปกระแทกำแพงแต่ยังไม่ตาย
เอเน่ากัดฟัน
“แม้แต่ไฟของฉันก็ยังทำอะไรพวกมันไม่ได้มากนัก...”
าเอลอสูรเหล่านั้นแล้วเขาก็เข้าใจ
“ไม่ใช่ไฟ”
ดัสิหันมา
“อะไระ?”
“สิ่งี่อยู่ในตัวพวกมันไม่ใช่ไฟ”
าเอลยกดาบสีดำ
“มันืความว่างเปล่า”
ดาบในมือเริ่มสั่น
ืน...
ัะสีดำปรากฏึ้บนใบดาบ อสูรทุกตัวุิ่ราวกับำัหวาดกลัวาเอลก้าวไปข้างหน้า
“ถ้าอย่างนั้น...ฉันจะกลืนมันเอง”
วูบบบบ!
พลังสีดำระเบิดออกจากร่างของาเอลพื้นใต้เท้าแออกอสูรเาทั้งหมดถูกแรงดูดมหาศาลดึงเข้าหาเขา
“กรรรรร!”
“หนีไป!”
“มันำัดูดพลังของพวกเรา!”
อสูรพยายามหนี
แต่ไม่ทัน
ฟู่ม!
ร่างของพวกมันสลายกลายเป็ละอองสีดำก่อนถูกดูดเ้าไปในดาบทุกอย่างเงียบลงาเอลืบอยู่กลางทางเิ
ดาบสีดำในมือมีแีม่วงเข้มเต้นอยู่ภายในดัสิอย่างตะลึง
“า...ดูน่ากลัวึ้เื่ ๆ แล้วะ”
าเอลดาบ
“ฉันเองก็เริ่มกลัวเหมือนกัน”
เอเน่าเิเข้ามา
“งั้นอย่าให้มันควบคุมา”
าเอลเงยหน้าเธอเอเน่ายื่นมือมา
“ถ้าาำัจะา ฉันจะดึงากัมา”
ดัสิยิ้ม
“ฉันด้วย”
าเอลทั้งสองก่อนพยักหน้า
“ขอบคุณ”
พวกเขาเิต่อมาถึง้โขนาดใหญ่าห้องมีเปไฟีแอยู่เืแท่นิ
แะ้าัมันื าประทับแ่เปลวเพลิง
าขนาดึาี่เต็มไปด้วยร้าว
แร๊ก...
แเพิ่มึ้อีกึ่เส้น
เอเน่าหน้าซีด
“ไม่ทันแล้ว”
แร๊ก!
แขยายออกเปไฟั่ไฟดับลงในทันทีความมืดเข้าปุ
ดัสิกระซิบ
“เกิดอะไรึ้...”
เสียงหัวเราะดังึ้จากความมืด
“ฮึ...ฮึฮึ...”
เสียงนั้นคุ้นเคย
าเอลำดาบแน่น
“แเป็ใคร?”
เาร่างึ่เิออกาาหลังาประทับาสวม้าา้าาดวงตาสีดำดวงตาีส่องปะาผ่าน่้าาเขาาเอล
แล้วหัวเราะเบา ๆ
“ในี่สุดก็ได้พบกันอีกครั้ง”
าเอลชะงัก
“เราเคยพบกัน?”
านั้นเอียงศีรษะ
“ไม่ใช่เจ้า”
เขายกมือึ้
“แต่พ่อของเจ้า”
ดวงตาของาเอลเบิกกว้าง
“อีวาน...”
าสวม้าาหัวเราะ
“ใช่”
ทันใดนั้น เอเน่าก้าวเข้ามาขวางหน้าาเอล
“าต้องการอะไร?”
านั้นเธอ
“ฉันไม่ได้มาี่นี่เพื่อฆ่าพวกเจ้า”
เขาหันไปาประทับ
“ฉันมาเพื่อทำสิ่งี่อีวานไม่กล้าทำ”
มือของเขาำแน่น
“ทำลายาประทับแ่เปลวเพลิง”
ตูมมมมม!
หมัดของเขากระแทกลงบนาประทับแสีดำแผ่กระจายไปั่ทั้งวง
เอเน่าตะโกน
“หยุด!”
เปไฟีระเบิดออกจากร่างเธอ
“เพลิงราชันย์!”
าสวม้าายกมือรับ
ปัง!
เปไฟกระแทกใส่ำแพงานั้นัือยู่ไม่ขยับแม้แต่น้อยเขาหันกัมาเอเน่า
“เจ้าหญิงแ่เปลวเพลิง...”
ยิ้มปรากฏึ้ใต้้าา
“ในี่สุดเจ้าก็ปรากฏตัว”
เอเน่าชะงัก
“ารู้จักฉัน?”
“รู้จักสิ”
านั้นตอบ
“เพราะตระกูลฟลอเรนซ์ืผู้้าาประทับแ่นี้”
เอเน่าตัวแข็ง
“อะไระ...?”
ดัสิเธอ
“เอเน่า?”
าสวม้าาูต่อ
“แะเือดของตระกูลเจ้า...ืกุญแจี่จะเปิดมัน”
แร๊ก...
าประทับแออกอีกครั้งเสียงหัวใจขนาดยักษ์ดังึ้จากส่วนึของไฟ
ตุบ...
ตุบ...
ตุบ...
าเอลรู้สึกถึงพลังาอย่างำัตื่นึ้เสียงราชันแ่ความว่างเปล่าดังึ้ในหัว
“ึ่าประทับำัจะหายไป...”
าเอลกัดฟัน
“อีกา...ำัรอเจ้าอยู่”
เขายกดาบึ้
“ฉันจะไม่ยอมให้แทำลายมัน!”
าสวม้าาหัวเราะ
“งั้นก็ลองหยุดฉันดูสิ...ผู้สืบทอด”
ทันใดนั้น—
ื!!!!!!!!
าประทับแ่เปลวเพลิงแออกเป็เสี่ยง ๆแสงีแุ่ึ้สู่ท้องฟ้าแะเืโรงเรียนา์านาจุดสีดำจุดแรกบนแผนี่ทั้งเจ็ด
ดับลง
าเอลึ้ไปบนท้องฟ้าหัวใจของเขาหนักอึ้งเพราะเขารู้แล้วว่าสงครามครั้งนี้ไม่ได้เริ่มต้นึ้วันนี้มันเริ่มต้นึ้เมื่อสิบห้าปีก่อน
แะพ่อของเขา...
อาจเป็ึ่ในี่ช่วย้ามันึ้มา
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??