เรื่อง คนสวนหื่น

ตอนที่ 13: คืนฝนตกในเรือนร้าง

*ซ่าาา...าาา! เปรี้ยงงง!*

สายฝน-่าใหญ่ที่กระหน่ำซัดสาดเข้าใส่บานกระจกหน้าต่างห้องนอนชั้นสองของคฤหาสน์ตระกูลอัครเดชากุล ส่งเสียงดังระงมราวกับคลื่นทะเลที่บ้าคลั่ง แสงแปลบปลาบของสายฟ้าแลบแปลบปลาบสาดส่องเข้ามาในห้องเป็นระยะๆ ทุกครั้งที่แสงสว่างวาบตัดผ่านความมืดมิด มันจะเผยให้เห็นเงาร่างเพรียวระหงของคุณหนูแพรวที่กำลังยืนกอดอกแน่นอยู่ริมหน้าต่างบานใหญ่

ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยมั่นใจและหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและความสับสนวุ่นวายใจอย่างถึงที่สุด สายตาของเธอทอดมองฝ่าม่านน้ำฝนอันหนาทึบลงไปยังมุมมืดท้ายสวนหย่อม...

ที่นั่น ท่ามกลางดงไม้ใหญ่ที่โยกไหวและส่งเสียงเสียดสีกันอย่างน่ากลัวตามแรงลมพายุ มีแสงไฟนีออนสีส้มสลัวๆ ลอดออกมาจา๻๪่องหน้าต่างไม้ของเรือนพักคนงานเก่าทรุดโทรม แสงไฟดวงนั้นส่องประกายวูบวาบตัดกับความมืดมิด เปรียบเสมือนเปลวเพลิงแห่งนรกที่กำลังกวักมือเรียกเธอให้ก้าวลงไปสู่ห้วงแห่งความพินาศ

โทรศัพท์มือถือในมือเรียวเล็กของแพรวยังคงสว่างวาบด้วยข้อความแบล็กเมล์จากลุงชม ตัวเลขนับถอยหลังในใจกำลังบีบคั้นให้เธอต้องตัดสินใจอย่างเร่งด่วน หัวใจในอกข้างซ้ายกระตุกเต้นระรัวเร็วราวกับกลองศึก เลือดลมในกายสูบฉีดพลุ่งพล่านจนใบหน้าร้อนผ่าว

"ทำไม... ทำไมเรื่องบ้าๆ แบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับฉันด้วย..."

แพรวกัดริมฝีปากอิ่มของตัวเองจนเจ็บแปลบ น้ำตาแห่งความอัปยศรื้นขึ้นมาคลอเบ้าทั้งสองข้าง เธอทรุดตัวลงนั่งบนขอบหน้าต่าง ยกสองมือขึ้นกุมขมับที่ปวดตุบๆ อย่างไร้หนทางหนี

ในหัวของเธอพยายามคิดหาทางออกนับร้อยวิธี เธอคิดจะโทรศัพท์แจ้งตำรวจ แจ้งความดำเนินคดีกับคนสวนชั่วและหลานชายให้ติดคุกหัวโต แต่เสียงเตือนแห่งความเป็นจริงก็กระชากสติเธอกลับมาทันที ภาพถ่ายและคลิปวิดีโอหลักฐานความสัมพันธ์อันเร่าร้อนที่ลุงชมบันทึกไว้ในโทรศัพท์มือถือ ทั้งภาพตอนที่เธอโดนย่องเบาลักหลับบนเตียงนอน และคลิปที่เธอถูกสองลุงหลานรุมกระหน่ำในเรือนกระจกเมื่อตอนเย็น จะต้องถูกปล่อยว่อนไปทั่วโลกโซเชียลอย่างแน่นอน

หากคลิปเหล่านั้นหลุดออกไป... ชื่อเสียงเกียรติยศของตระกูลอัครเดชากุลที่พ่อแม่ของเธอสร้างสมมาทั้งชีวิตจะต้องพังทลายลงในชั่วพริบตา ภาพลักษณ์ของคุณหนูไฮโซนักเรียนนอกผู้สูงส่งจะต้องกลายเป็นหญิงแพศยาในสายตาคนทั้งประเทศ เพื่อนฝูงในแวดวงสังคมชั้นสูงจะต้องหัวเราะเยาะและเหยียบย่ำเธอจนไม่มีที่ยืนในสังคมอีกต่อไป

แต่สิ่งที่ทำให้แพรวรู้สึกหวาดกลัวและรังเกียจตัวเองมากที่สุดในเวลานี้... กลับไม่ใช่เพียงแค่ความกลัวต่อคลิปหลุดเหล่านั้น

หากแต่เป็น 'ปฏิกิริยาของร่างกาย' เธอเอง!

ความทรงจำจากรสสัมผัสอันป่าเถื่อนและดิบชื้นเมื่อช่วงเย็นในเรือนกระจกยังคงตามหลอกหลอนและเผาผลาญจิตใจของเธอทุกลมหายใจ ท่อนเอ็นลำโตขนาดมหึมาสองลำที่ร่วมกันสอดแทรกกระหน่ำแทงเข้าสู่ร่างของเธอพร้อมกัน ความแน่นคับที่เสียดสีจนฉีกกระชากความเย่อหยิ่งจนแหลกสลาย กลิ่นเหงื่อไคลอันรุนแรงและฟีโรโมนดิบของชายใช้แรงงานที่คละคลุ้ง รสชาติคาวหวานของสายธารน้ำรักที่พุ่งฉีดทะลักเข้าเต็มโพรงปากและช่องทางสวาท... ทุกสัมผัสอันหยาบโลนเหล่านั้นกลับตราตรึงและจุดประกายไฟราคะที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดในจิตใต้สำนึกของเธอให้ลุกโชนขึ้นมาอย่างไม่อาจต้านทาน

เพียงแค่คิดว่าคืนนี้... ลุงชมไม่ได้อยู่คนเดียว ไม่ได้มีแค่ไอ้ชัย แต่ยังมี 'เพื่อนคนงาน' อีกคนหนึ่งมารอรุมขย้ำเธอในเรือนพักท้ายสวน...

*วูบ...บ!*

ความร้อนผ่าวแล่นพล่านไปทั่วทั้งร่าง ปลายยอดปทุมถันทั้งสองข้างใต้ชุดนอนผ้าซาตินเนื้อบางเบากลับหดเกร็งชูชันแข็งเป็นไตขึ้นมาอย่างน่าละอาย และที่จุดซ่อนเร้นระหว่างขาอ่อนที่ยังคงบวมเป่งและปวดระบมจากศึกหนักเมื่อตอนเย็น บัดนี้กลับเริ่มขับน้ำหวานอุ่นๆ ไหลเยิ้มออกมาจนเปีย๻๪ุ่มกางเกงชั้นในที่เธอเพิ่งเปลี่ยนใหม่

"ไม่นะ... หยุดคิดเดี๋ยวนี้นะแพรว... แกไม่ใช่ผู้หญิงร่านแบบนั้น..."

แพรวยกมือขึ้นกุมหน้าอกที่กระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะการหายใจที่หอบกระชั้น ร่างกายของเธอกำลังทรยศต่อจิตสำนึกอย่างสิ้นเชิง ความหวาดกลัวและความใคร่ดิบที่ถูกกระตุ้นกำลังหลอมรวมเข้าด้วยกันจนสติสัมปชัญญะเริ่มพร่าเลือน

*ติ๊ง!*

เสียงแจ้งเตือนข้อความดังขึ้นอีกครั้งบนหน้าจอมือถือ:

*"เหลือเวลาอีก 3 นาทีนะคุณหนู... ถ้ายังไม่เห็นเงาคุณหนูเดินลงมา ลุงจะกดส่งคลิปเข้ากลุ่มไลน์สมาคมคุณหญิงเดี๋ยวนี้!"*

คำขู่สุดท้ายเหมือนสายฟ้าที่ฟาดลงกลางใจ แพรวสะดุ้งสุดตัว เธอไม่มีเวลาให้ลังเลอีกต่อไปแล้ว!

แพรวรีบก้าวลงจากขอบหน้าต่าง เดินตรงไปยังตู้เสื้อผ้าไม้หลังใหญ่ เธอปลดชุดนอนและกางเกงชั้นในออกจนร่างกายเปลือยเปล่า แล้วเอื้อมมือไปหยิบเสื้อคลุมผ้าไหมซาตินตัวยาวสีดำสนิทมาสวมทับลงบนเรือนร่างขาวผ่อง เธอผูกสายรัดเอวไว้หลวมๆ เพียงเส้นเดียว โดยไม่สวมใส่ชุดชั้นในหรือสิ่งใดไว้ข้างในเลยแม้แต่ชิ้นเดียว ปล่อยให้ผิวเนื้อเนียนละเอียดสัมผัสกับความลื่นละมุนของเนื้อผ้าไหมโดยตรง

เธอเดินออกจากห้องนอน ก้าวลงบันไดคฤหาสน์ที่มืดสลัวและเงียบสงัด มีเพียงเสียงฟ้าร้องคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งตัวบ้าน ทุกย่างก้าวของเธอนุ่มนวลและเงียบกริบราวกับคนไร้วิญญาณ แพรวเดินตรงไปยังประตูกระจกบานเลื่อนด้านข้างคฤหาสน์ที่เชื่อมต่อไปยังสวนหลังบ้าน

*แกร๊ก...*

มือที่สั่นเทาปลดกลอนประตูออก แล้วค่อยๆ เลื่อนบานกระจกเปิดกว้าง ลมพายุที่พัดกรรโชกแรงและละอองฝนอันเย็นเฉียบปะทะเข้าใส่ใบหน้าและลำตัวของเธอในทันที แพรวสะดุ้งตัวสั่นเทิ้มด้วยความหนาวเหน็บ เธอรีบหยิบร่มคันเล็กที่วางอยู่ข้างประตูขึ้นมากาง แล้วก้าวเท้าเปลือยเปล่าลงบนพื้นดินและยอดหญ้าที่เปีย๻๪ุ่มไปด้วยน้ำฝนจนกลายเป็นโคลนลื่น

ความเย็นเยียบของสายน้ำตัดกับความร้อนรุ่มภายในกายของเธออย่างสิ้นเชิง กิ่งไม้ใหญ่ในสวนที่แกว่งไกวตามแรงลมส่งเสียงหวีดหวิวราวกับเสียงกรีดร้องของวิญญาณร้าย ละอองฝนที่สาดซัดทำให้เสื้อคลุมผ้าไหมสีดำตัวบางเริ่มเปีย๻๪ื้นและแนบสนิทไปกับเรือนร่าง อวดทรวดทรงอกอิ่ม เอวคอดกิ่ว และสะโพกผายกลมกลึงอย่างชัดเจนทุกสัดส่วน

แพรวเดินฝ่าสายฝนและลมพายุอย่างเร่งรีบ สองขาสั่นสะท้านในทุกๆ ก้าวที่เหยียบย่ำลงบนพื้นโคลน แสงไฟสีส้มสลัวจากเรือนพักคนงานตรงหน้าเริ่มสว่างชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับเสียงเพลงลูกทุ่งจังหวะคึกคักที่เปิดคลอเบาๆ แข่งกับเสียงฟ้าร้อง

เมื่อเดินมาถึงหน้าเรือนพักคนงานไม้เก่า แพรวหยุดยืนอยู่ใต้ชายคาที่ยื่นออกมารับน้ำฝน เธอค่อยๆ หุบร่มลง ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความหนาวเหน็บและแรงกดดันมหาศาลที่โถมทับเข้ามาในอก

กลิ่นอายที่ลอยลอดออกมาจา๻๪่องลมและรอยแตกของฝาผนังไม้ ทำให้เธอต้องชะงักและหัวใจกระตุกวูบ...

มันคือกลิ่นเหล้าขาวราคาถูกที่ฉุนกึก ผสมผสานกับกลิ่นควันบุหรี่ใบจาก และกลิ่นฟีโรโมนเหงื่อไคลอันดิบเถื่อนของเพศชายที่คละคลุ้งอบอวลจนน่าเวียนหัว กลิ่นเหล่านี้เป็นกลิ่นของชนชั้นล่างที่เธอไม่เคยคิดจะเฉียดกรายเข้าใกล้ในชีวิตปกติ แต่ในค่ำคืนนี้ มันกลับกลายเป็นกลิ่นที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณความใคร่ของเธอจนร้อนผ่าวไปทั้งร่าง

แพรวยกมือที่สั่นระริกขึ้นมาแตะที่ลูกบิดประตูไม้ที่ขึ้นสนิมเขรอะ เธอสูดลมหายใจเข้าลึก รวบรวมเศษเสี้ยวความกล้าหาญและความหยิ่งทะนงหยดสุดท้าย ก่อนจะค่อยๆ ออกแรงหมุนลูกบิดแล้วผลักบานประตูไม้ให้เปิดออ๻๪้าๆ

*เอี๊ยด...ดดด!*

เสียงบานพับประตูไม้เก่าครูดดังเสียดแก้วหู แพรวก้าวเท้าเปลือยเปล่าข้ามธรณีประตูเข้าไปข้างในห้องพักที่มืดสลัวและอบอ้าว...

และภาพที่ปรากฏต่อสายตาของคุณหนูไฮโซผู้สูงส่ง ก็ทำให้เธอถึงกับชะงักค้าง อ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบหยุดหายใจ!

ภายในห้องพักคนงานแคบๆ ที่มีเพียงฟูกนอนเก่าๆ สีมอซอปูอยู่กลางพื้นไม้ ชายฉกรรจ์ทั้งสามคนกำลังนั่งล้อมวงดื่มเหล้าขาวกันอยู่บนพื้น!

ลุงชม คนสวนรุ่นใหญ่วัยห้าสิบสามปี ร่างกายบึกบึนเต็มไปด้วยมัดกล้ามและรอยแผลเป็น นั่งถอดเสื้อและถอดกางเกงออกจนเหลือเพียงท่อนล่างเปลือยเปล่า อวดท่อนเอ็นยักษ์สีดำคล้ำขนาดมหึมาที่กำลังแข็งขึงผงาดตั้งชันชี้หน้าขึ้นมาอย่างน่าเกรงขาม!

ถัดไปทางขวาคือ ชัย ช่างซ่อมหนุ่มล่ำสันวัยยี่สิบแปดปี นั่งแยกขาพิงฝาผนังห้องอย่างสบายอารมณ์ ท่อนเอ็นขนาดยาวใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนกำลังสั่นระริกและผงกหัวรับลมอย่างท้าทายสายตา!

และคนที่สามที่นั่งอยู่ตรงข้าม... คือ นายศักดิ์ คนขับรถประจำบ้านวัยสี่สิบห้าปี ที่เธอคุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี! เขานั่งเปลือยท่อนล่างเช่นเดียวกัน ลำเอ็นหนาป้อมขนาดเขื่องและหัวหยักบวมเป่งสีแดงก่ำกำลังชูคอตั้งตรงด้วยความหิวกระหายในกามารมณ์!

สายตาทั้งสามคู่ของชายใช้แรงงานหันขวับมาจับจ้องที่ร่างของคุณหนูแพรวพร้อมกันเป็นตาเดียว! แววตาของพวกมันเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย ดิบเถื่อน และความสะใจที่ได้เห็นเหยื่อสาวแสนสวยผู้สูงศักดิ์เดินเข้ามาติดกับดักด้วยตัวเอง!

*ปัง!*

เสียงบานประตูด้านหลังถูกมือหนาของลุงชมเอื้อมไปดึงปิดกระแทกและลงกลอนอย่างแน่นหนาในทันที!

"มาตรงเวลาเป๊ะเลยนะจ๊ะคุณหนูแพรว..." ลุงชมแสยะยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันเหลืองกรัง พลางลุกขึ้นยืนอวดท่อนเอ็นยักษ์ที่แกว่งไกวไปมา "คืนนี้ฝนตกหนัก ฟ้าร้องดังสะใจ... พวกเราสามคนเตรียม 'ท่อนเนื้อ' อุ่นๆ ไว้ต้อนรับคุณหนูทั้งคืนเลยจ้ะ!"

ศักดิ์กับชัยหัวเราะร่าในลำคออย่างผู้มีชัย สายตาสามคู่เริ่มกวาดมองสำรวจเรือนร่างใต้เสื้อคลุมผ้าไหมเปียกน้ำของคุณหนูสาวอย่างหิวกระหาย ราวกับฝูงหมาป่าที่พร้อมจะกระโจนเข้าฉีกทึ้งเหยื่อสาวให้แหลกคามือ!