เรื่อง หัตถ์พิสูจน์พลิกยุทธภพ ระบบล่าวิญญาณแค้น
ประกายเีคล้ำหัวสามเหลี่ยมาขึ้นยอดะเีคดทิศ
ุตกิองศา ิียิงโ้แบบุ่ ระยะแปิก้าว าเ็แหวกาาปิดตายุช่องทางาศิลา
หัวเาั์ุดอกโพิษัจาก่คางคกเ้าลาย าเข้าสู่กระแสเลือดเพียงเดียว พิษะทำลายระบบประสาทส่วนปาและุการทำงานกล้ามเนื้อกระบังในิช่วงหายใจ
"ระวัง!"
เี่ยนหรูเสวี่ยกัดฟันแน่น ชายเกราะอ่อนสีเงินครามตรงหัวไหล่ที่แตกละเอียดเสียดสีเนื้อผ้า นางพยายามดึงกระบี่ข้างเอวออกต้าน
แรงกระแทกจากหินผาก่อนหน้าทำให้ปราณเหมันต์ในอกตีกลับ เลือดปั่นป่วนร่างซวนเซ
หมับ!
ฝ่ามือเรียวยาวกู้เี่ยนคว้าข้อมือนางไว้มั่น ปานิ้วกดเข้าุเน่ยกวนแม่นยำ ไอปราณมังกรกลืนสวรรค์แล่นผ่านผิวเนื้อเข้าไปสะกดไอเย็นที่อุดตันในเส้นชีพจรนางทันที
"อยู่นิ่งๆ"
น้ำเสียงเขาราบเรียบ ไร้ความตื่นตระหนก
กู้เี่ยนั้ร่างรองเจ้าหอสดับเข้ามาไว้ข้างกาย ปาเท้าก้าวออกไปครึ่งช่วงตัว แววตาลุ่มลึกกวาดมอง-่าธนูนับร้อยที่กำลังทิ้งตัวลงมาดั่งม่านฝนโลหะ
ุตันเถียนหมุนวนส่งพลังปราณมังกรกลืนสวรรค์ขั้นที่หนึ่ง ประสานเข้ากับพลังขี่วู่ระดับเ้าอย่างสมบูรณ์ ผิวเนื้อทั่วร่างพลันปรากฏคลื่นพลังสีทองเจือเกล็ดทมิฬแผ่คลุมหนาทึบ
ชิ้ง!
กระบี่ผ่าวิญญาณกลืนสวรรค์พุ่งออกจากฝัก
ประกายกระบี่สีดำมิได้ตวัดเปะปะ กู้เี่ยนสะบัดข้อมือในรัศมีสามก้าว คมกระบี่กรีดฝ่าอากาวดเร็ว
เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!
คมโลหะตัดก้านธนูดังก้องสะท้านาหิน
ปากระบี่สะกิดเข้าุรั้ำหนักใต้หัวลูกแต่ละดอกเด็ดขาด รอยตัดเรียบกริบ หัวธนูพิษนับิร่วงกราวลงพื้น ไม่อาจล้ำเข้ามาในอาณาเขตเขาแม้แต่คืบเดียว
น้ำพิษสีเีคล้ำกระเด็นลงแผ่นศิลา กัดกร่อนเนื้อหินเกิดควันขาวพวยพุ่งพร้อมกลิ่นเหม็นไหม้
เี่ยนหรูเสวี่ยยืนพิงอยู่ข้างกาย จ้องมองแผ่นหลังเด็กหนุ่มตาไม่กะพริบ
การเคลื่อนไหวเขาไร้ความฟุ่มเฟือย ไม่มีการสูญเสียแรงโดยใช่เหตุ กระบีุ่สายพุ่งตรงเข้าทำลายุศูนย์ถ่วงอาวุธสังหารแม่นยำ
นี่ไม่ใช่วิชากระบี่เพื่อประลองยุทธ์ แต่เป็นิีแห่งการชำแหละศพที่นำมาใช้ักั้นคมอาวุธ
"ยิงซ้ำ! อย่าุมือ!"
เสียงตวาดแหสูงดังขึ้นจากแนวะเีคด ชายชราสามคนในชุดคลุมสีครามขลิบเงินก้าวออกมาจากเงามืด นัยน์ตาคนเหล่านั้นฉายแววตระหนกปนอำมหิต
ผู้คุมกฎตระกูลหลักกู้
คนเฒ่าทั้งสามไม่แยแสโครงกระดูกมนุษย์ที่เกลื่อนอยู่ปากรอยแยกใต้ดิน ไม่สนใจว่ามารดากู้เี่ยนต้องเผชิญกับสิ่งใดในวาระสุดท้าย
สิ่งเดียวที่พวกมันต้องการปกป้อง คือเกียรติยศและอำนาจตระกูลสายหลักที่กำลังะถูกกระชากหน้ากาก
มือเาั์กำแพงรี้าวสายธนูดอกใหม่อย่างลนา
แต่พวกมันไม่มีโอกาสได้ปล่อยสายเป็นคั้ที่สอง
โครม!
บานประตูด้านข้างคฤหาสน์พังทลาย กำแพงอิฐยุบตัวลงพร้อมฝุ่นควันที่ม้วนตลบ
"ผู้ใดกล้าแผลงต่อหน้าศาลคดีอาญา!"
เสียงคำรามทรงอำนาจสะท้อนลั่น คลื่นปราณระดับเสวียนวู่ขั้นสูงสุดแผ่ออกมากดทับมวลาามือเาั์ะเีคดหายใจไม่ออก
จ้าวเสวียนจีไม่ได้เพิ่งเดินทางมาถึง เขานำกำลังทหารที่คุมเชิงอยู่แนวกำแพงสูงเคลื่อนพลลงมาบีบวงล้อมฉับพลัน
ทวนศึกเล่มยักษ์ในมือผู้บัญชาการศาลอาญาปักลงกลางาหิน ปาทวนแทรกลึกลงไปในเนื้อศิลาเกิดรอยแยกเป็นทางยาว
ด้านหลังเขามีกองกำลังเกราะนิลนับร้อยนายกรูเข้าคุมพื้นที่ พลทหารแถวหน้ายกโล่เหล็กทมิฬขึ้นสลับประสานเป็นแนวกำแพง ลูกธนูที่เหลือพุ่งชนแผ่นโลหะหนากระดอนหักสะบั้น
กองกำลังรับจ้างที่ซุ่มอยู่ตามแนวะเีถูกทหารศาลอาญาเข้าประชิดตัว บิดข้อมือปลดคันธนูและกดลงกับพื้นในชั่วพริบตา
"ใต้เท้าจ้าว!"
หนึ่งในผู้อาวุโสคุมกฎก้าวออกมายกมือคารวะ สีหน้าซีดขาวแต่สุ้มเสียงยังพยายามรักษาความเย่อหยิ่ง
"นี่เป็นเรื่องภายในเรือนเรา! กู้เี่ยนเป็นเพียงลูกนอกสมรสที่คิดคดทรยศ บุกทำลายหอบรรพชนและทำร้ายฮูหยินใหญ่ ศาลอาญาไม่มีสิทธิ์นำกำลังเข้ามาก้าวก่ายความสงบตระกูลขุนนาง!"
"ไม่มีสิทธิ์รึ?"
จ้าวเสวียนจีกระชากทวนศึกขึ้นจากรอยแยก แววตาคมกริบตวัดมองตาเฒ่าฝ่ายคุมกฎเย็นชา
"กฎหมายยุทธภพบัญญัติไว้ชัดเ าตระกูลใดพัวพันกับวิชามารนอกรีตหรือลักลอบเพาะพันธุ์โอสถต้องห้าม ศาลคดีอาญามีอำนาจยึดพื้นที่และจับกุมผู้เกี่ยวข้องได้ทันทีโดยมิต้องรอคำสั่งจากผู้ว่าการมณฑล!"
"ใส่ความ!" คนเฒ่าอีกคนแผดเสียงสวน หนวดเคราสีขาวสั่นระริก "ตระกูลกู้ตั้งรกรากในหยางโจวมานับร้อยปี มีคุณูปการต่อแผ่นดิน ะไปข้องเกี่ยวกับวิชามารได้อย่างไร ใต้เท้าจ้าวอย่าได้ฟังความข้างเดียวจากเด็กเหลือขอที่ถูกขับไล่!"
พวกมันรู้ดีแก่ใจ ามู่หรงเี่ยนถูกลากตัวเข้าคุกศาลอาญา เสาหลักสายหลักะพังทลายทั้งหมด
กู้เี่ยนก้าวผ่านแนวกำแพงโล่เหล็กออกมา
ปากระบี่ผ่าวิญญาณกลืนสวรรค์ลากผ่านร่องหิน ส่งเสียงกรีดแหบาดหู
มือซ้ายเขาประคองชิ้นส่วนกระดูกหยกขาวที่นำขึ้นมาจากปากบ่อหลอมยาใต้ดิน มือขวาลดกระบี่ลงข้างลำตัว แววตาที่จ้องมองผู้อาวุโสทั้งสามนิ่งสนิท
"พวกท่านต้องการหลักฐานงั้นหรือ?"
เสียงทุ้มต่ำกู้เี่ยนดังชัดเท่ามกลางความเงียบงัน
เขายกโครงกระดูกหยกขาวขึ้นสูง แสงไฟจากคบเพลิงสะท้อนผิวเนื้อกระดูกที่ขาวเนียนละเอียด ปราศจากรูพรุนสิ่งปฏิกูล
"นี่คือโครงกระดูกซูหลิงเี่ย มารดาข้า"
กู้เี่ยนใช้ปากระบี่ชี้ไปยังรอยเว้าแหว่งตรงแนวกระดูกสันหลังส่วนอก
"กระดูกสันหลังส่วนอกชิ้นที่สามถูกเลาะหายไปอย่างไร้ร่องรอย เหลือเพียงรอยไหม้เกรียมที่ขอบกระดูกชิ้นข้างเคียง และมีรูขนาดเ่าปาเข็มสามรูที่ฐานกะโหลกส่วนท้ายทอย นี่คือร่องรอยเฉพาะตัวการสูบไขกระดูกด้วยวิชากลืนตัวตนแห่งสมาคมมารพันหน้า"
ตาเฒ่าฝ่ายคุมกฎมองดูกระดูกท่อนนั้น ริมฝีปากสั่นระริกพูดไม่ออก
"และใต้ซากหอบรรพชนที่เพิ่งถูกทำลาย..."
กู้เี่ยนปรายตาไปยังหลุมยุบขนาดใหญ่ที่มีควันกรดลอยกรุ่น
"มีบ่อหลอมมนุษย์ที่บรรจุกะโหลกศีรษะถึงหนึ่งร้อยี่ิแปดหัว ทั้งหมดถูกใช้เป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยงดอกบัวเพลิงเ้าสวรรค์ ซึ่งเป็นโอสถต้องห้ามระดับปฐพี"
"เหลวไหลสิ้นดี!" ตาเฒ่าฝ่ายคุมกฎยังคงดิ้นรนตวาดกร้าว "เจ้ามีหลักฐานอันใดมายืนยันว่าฮูหยินใหญ่มีส่วนรู้เห็นกับเรื่องใต้ดินนี้! นางเป็นถึงธิดาตระกูู่หรงแห่งเมืองหลวง ะลดตัวลงมาทำเรื่องต่ำช้าเช่นนี้ได้อย่างไร!"
"หลักฐานรึ?"
กู้เี่ยนแค่นยิ้มเย็นทีุ่ปาก แววตาตวัดไปุอยู่ที่ร่างสตรีในชุดปักดิ้นทอง
"สารัจากดอกบัวเพลิงเ้าสวรรค์มีฤทธิ์เป็นด่างเข้มข้น เมื่อเข้าสู่ร่างกายผู้ฝึกยุทธธาตุไฟ มันะทำปฏิกิริยากับธาตุเหล็กในเม็ดเลือดใต้ชั้นหนังแท้ เกิดเป็นรอยตกตะกอนสีม่วงคล้ำที่ไม่มีวันล้างออก"
เขายกกระบี่ชี้ตรงไปยังสตรีตรงหน้า
"รอยปื้นสีม่วงคล้ำหลังใบหูขวานาง คือหลักฐานทางกายภาพที่ไม่อาจปฏิเสธ นางใช้เครื่องหอมโกายผสมสารันี้มานานกว่าิปี เพื่อบำรุงชีพจรและสะกดกลิ่นคาวเลือดจากบ่อหลอมยาใต้หอบรรพชนตระกูลกู้!"
สายตาุคู่ในสนามหันขวับไปมองมู่หรงเี่ยนพร้อมกัน
เมื่อแสงคบเพลิงส่องกระทบรอยคราบสีม่วงเข้มหลังแนวเส้นผมบริเวณหลังใบหูนางชัดเ คำโต้แย้งคนเฒ่าทั้งสามก็ตีบตันอยู่ในลำคอทันที
เลือดในหน้าพวกมันเหือดหายไปขาวซีด
มู่หรงเี่ยนยืนนิ่งอยู่หน้าซากปรักหักพัง
ชุดปักดิ้นทองหรูหราเปรอะเปื้อนคราบเขม่าควัน มวยผมหลุดลุ่ยลงมาปรกใบหน้า แต่ดวงตาเรียวหงส์คู่นั้นกลับไร้ร่องรอยความสำนึกผิด
มีเพียงเพลิงแค้นที่ปะทุขึ้นมาแทนที่
"ฮะ... ฮ่าๆๆ!"
เสียงแหเล็กระเบิดเย้ยหยันดังก้องไปทั่วาศิลา
"พวกเฒ่าสารเลว! สายตาพวกเจ้านี่มันช่างน่าสมเพชยิ่งนัก!"
นางกวาดสายตามองตาเฒ่าทั้งสามที่พากันก้าวถอยหลัง "ยามที่ข้านำเม็ดยาและเงินทองมาป้อนใส่ปาก พวกเจ้าก้มหัวให้ข้าราวกับเทวดาหิ้ง! ครั้นความจริงโผล่พ้นดิน กลับคิดะหดหัวลงกระดองเพื่อเอาตัวรอดงั้นรึ!"
จ้าวเสวียนจีสาวเท้าไปข้างหน้า ยกมือขึ้นออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด
"คุมตัวมู่หรงเี่ยน! นำตัวไปขังเดี่ยวที่คุกศิลาใต้ดิน รอการไต่สวนต่อหน้าคณะตุลาการหลวง!"
ทหารศาลอาญาสี่นายพร้อมโซ่ตรวนเหล็กทมิฬก้าวตรงเข้าหานางทันที
"อย่าเข้ามาใกล้ข้า!"
มู่หรงเี่ยนกรีดร้อง ปราณธาตุไฟในร่างระเบิดออกผลักดันคลื่นความร้อนซัดทหารทั้งสี่ต้องผงะถอย
ในอุ้งมือขวานาง ปรากฏขวดแก้วผลึกขนาดเล็กเ่าหัวแม่มือขึ้นมาโดยไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น
เหลวภายในขวดเป็นสีแดงเข้มจัดข้นคลัก มันกำลังเดือดปุดและส่งกลิ่นฉุนคาวคล้ายสนิมเหล็กผสมซากเน่าออกมาจางๆ
กู้เี่ยนหรี่ตาลงทันที
หน้าต่างข้อมูลจากระบบชันสูตรยมโลกในห้วงสำนึกสว่างาเป็นตัวอักษรสีเลือด
[ตรวจพบสารประกอบ: ยาพิษกลืนโลหิต]
[ระดับอันตราย: ร้ายแรงขั้นสูงสุด]
[ผลลัพธ์: ทำลายเนื้อเยื่อ กัดกร่อนอวัยวะภายในและโครงสร้างกระดูกทั้งหมดให้กลายเป็นเหลวภายในสามิวินาทีหลังสัมผัสเยื่อบุช่องปาก ไร้ทางถอนพิษ]
"เจ้าคิดะทำอะไร?"
กู้เี่ยนถามด้วยเสียงเรียบ แต่มือขวาที่กุมด้ามกระบี่กลับเกร็งแน่นข้อนิ้วขาว
านางตาย ความลับเรื่องที่ซ่อนกู้เทียนหยวนและเบาะแสขุนนางหน้ากากทองคำะขาดสะบั้นลงทันที
"ทำอะไรงั้นรึ?"
มู่หรงเี่ยนแสยะยิ้ม จ้องเขม็งมาที่กู้เี่ยนด้วยความอาฆาต
"เจ้าคิดว่าเจ้าชนะแล้วงั้นรึ เจ้าลูกนอกคอก? คิดว่าการลากข้าไปทรมานในคุกศาลอาญา ะทำให้เจ้ารู้ความจริงทั้งหมดได้อย่างนั้นหรือ?"
นางใช้นิ้วหัวแม่มือดันจุกไม้คอร์กออก ไอพิษสีแดงจางลอยพวยพุ่งขึ้นมาแตะาา
"ยาพิษกลืนโลหิตขวดนี้... าลงลิ้นเพียงเดียว ร่างกายและกระดูกข้าะละลายสิ้นไม่เหลือซาก ต่อให้เจ้ามีวิชาชันสูตรเทวดามาจากที่ใด ก็อย่าหวังว่าะได้เบาะแสแม้แต่เศษเสี้ยว!"
เี่ยนหรูเสวี่ยที่ยืนอยู่ข้างกายกระซิบเตือนด้วยเสียงแหบพร่า "กู้เี่ยน... นางไม่คิดะยอมให้จับเป็น!"
"เออออ!" มู่หรงเี่ยนแผดเสียงก้องอย่างบ้าคลั่ง
"าข้าตาย ความลับเรื่องที่ซ่อนกู้เทียนหยวน... ชายผู้เป็นฆาตกรตัวจริงที่แทงข้างหลังแม่เจ้า และตัวตนผู้ยิ่งใหญ่ในราชสำนัก ก็ะถูกฝังลงหลุมไปพร้อมกับข้า!"
นางยกปากขวดแก้วขึ้นมาจ่อแนบชิดริมฝีปากที่แตกแห้ง ปานิ้วสั่นระริกด้วยแรงบีบคั้น
"และที่สำคัญที่สุด... คนทั้งเมืองหยางโจวและใต้หล้า ะต้องจดจำว่าเจ้าผู้เป็นลูกนอกคอก บีบคั้นแม่เลี้ยงต้องปลิดชีพตนเองต่อหน้าธารกำนัล!"
าาทั่วทั้งาศิลาพลันุนิ่งราวกับถูกตรึงไว้ด้วยเข็มน้ำแข็ง
เดิมพันในวินาทีนี้แขวนอยู่เส้นด้าย
ากู้เี่ยนขยับตัวบุ่มบ่ามเพียงคืบเดียว มู่หรงเี่ยนะเทยาพิษลงคอทันที
และความจริงทั้งหมดเกี่ยวกับชาติกำเนิด เบาะแสกู้เทียนหยวน รวมถึงผู้บงการที่สวมหน้ากากทองคำ ะสูญสลายไปในความมืดมิดชั่วนิรันดร์
กู้เี่ยนจ้องมองน้ำสีแดงเข้มที่กำลังะแตะโดนผิวปากนาง นัยน์ตาดำขลับหดเกร็งลงเหลือเพียงุเล็กเ่าปาเข็ม
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??