เรื่อง มนตราพยัคฆ์ บ่วงรักพรานสาว
เช้าวันรุ่งขึ้น แสงทองารุ่งา่ผ่านหน้า่าไม้ไ่ ไป๋ิตื่นขึ้น้ร่างกายี่ยัง่ะจากรักเื่ื ระหว่างาังรู้สึกแสบร้อนและชุ่มชื้นเล็กน้อย รอยแดงบนเนินอกและต้นคอยังชัดเจน นางกัดริมฝีปากเบา ๆ นึกถึงสัมผัสี่นุ่มนวลแต่เร่าร้อนของพยัคฆ์พราย
ความทรงจำเกี่ยวกับหลงหู่เื่ืยังคงชัดเจนในใจ ริมฝีปากอุ่นี่เลื่อนไปตามร่างกาย ลิ้นี่เลียและดูดอย่างอ่อนโยน และท่อนลำใหญ่โตี่เคลื่อนไหวภายในร่องหี้ความรักใคร่ี่ลึกซึ้ง นางยังรู้สึกได้ถึงความอุ่นจากน้ำรักของเขาี่ยังคงอยู่ภายใน ความเปียกชื้นี่เตือนใจถึงความสุขสมเื่ื
แต่ขณะเดียวกัน ภาพของท่านปู่ี่แอบมองนางในห้องน้ำ เสียงครางี่เรียกชื่อนาง้ความปรารถนา และปฏิกิริยาของท่านต่อการยั่วยวนของนาง ก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ทำให้ความรู้สึกในใจปั่นป่วนและซับซ้อน
นางลุกขึ้นทำกิจวัตรประจำวันเหมือนทุกวัน แต่ในใจยังคิดถึงเุา์ี่ผ่านมา ทั้งความสุขสมกับหลงหู่ และความตื่นเต้นจากเกมลับกั่านปู่
หลังจากช่วยท่านปู่ก่อไฟต้มน้ำชา นางเดินไปี่หลังบ้านเพื่อซักผ้าและทำความสะอาดตัวเอง นางรู้ดีว่าท่านปู่กำลังนั่งสูบบุหรี่ใบอยู่หน้าบ้าน จึงแกล้งเปลี่ยนเสื้อผ้าี่มุมบ้านี่ท่านมองเห็นได้ชัด
เกมลับระหว่างทั้งสองได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันไปแล้ว นางเพลิดเพลินกับการยั่วท่านปู่ และรู้สึกตื่นเต้นเมื่อเห็นปฏิกิริยาของท่าน
นางถอดเสื้อนอกออกช้า ๆ เผยให้เห็นเนินอกคู่สวยี่ยังมีรอยแดงจาง ๆ จากริมฝีปากของพยัคฆ์พราย รอยจูบี่หลงหู่ทิ้งไว้เื่ืยังคงชัดเจน เป็นเครื่องหมายแห่งความรักและความปรารถนา แสงแดดอ่อน ๆ ส่องผ่านใบไม้ทำให้ผิวขาวผ่องของนางเปล่งประกาย
แล้วค่อย ๆ สวมเสื้อบางใหม่ี่รัดรูปพอดีกับสรีระ ผ้าบางโปร่งแสงเล็กน้อย เมื่อแสงส่องผ่านจะเห็นเงาร่างกายข้างใน เนินอกี่เต่งตึงใต้ผ้าบาง และยอดอกี่ยังคงแข็งตัวเล็กน้อยจากความทรงจำเื่ื ท่านปู่ี่นั่งอยู่ด้านหน้า เห็นภาพนั้นชัดเจน
สายตาของท่านปู่จับจ้องไปี่ร่างกายของนางไม่วางตา เห็นรอยจูบี่เนินอก เห็นผิวหนังเรียบเนียนี่เปล่งประกาย และเห็นรูปร่างี่สมส่วนใต้เสื้อบาง ท่อนลำใต้กางเกงหนังเก่าเริ่มตื่นตัว ค่อย ๆ แข็งขึ้นมาจนกดกับผ้า หัว-วยบานใหญ่เริ่มเปียกชื้น้น้ำใสี่ซึมออกมา
ไป๋ิหันมา ยิ้มให้ท่านปู่อย่างไร้เดียงสา "ปู่เช้านี้สบายดีไหมคะ? หลานเห็นปู่ดูเหนื่อย ๆ เื่ื"
น้ำเสียงหวานใสผสมกับรอยยิ้มี่มีความหมายซ่อนเร้น นางรู้ดีว่าท่านปู่ต้องช่วยตัวเองเื่ืหลังจากี่นางยั่วยวน และคำพูดนี้เป็นการเล่นกับไฟอย่างแยบยล
นางเดินเข้าไปใกล้ กอดท่านปู่จากด้านหน้าเหมือนตอนเด็ก แต่ครั้งนี้ร่างกายของนางเปลี่ยนไปแล้ว อกนุ่มกดทับแผ่นอกกว้างของท่านปู่แน่น เนินอกี่เต่งตึงแนบชิดกับอกของท่าน ความอุ่นและความนุ่มนวลซึมผ่านเสื้อผ้าบาง ทำให้ท่านรู้สึกได้ถึงรูปร่างี่สมส่วน
"ปู่เป็นกำลังใจให้หลานเสมอนะคะ" นางกระซิบใกล้หู ลมหายใจอุ่นเป่าไปี่ใบหูของท่าน กลิ่นหอมจากผมและผิวหนังของนางลอยไปถึงจมูกท่าน ผสมกับกลิ่นมัสก์เล็กน้อยจากหลงหู่ี่ยังติดอยู่
ท่านปู่ตัวแข็งทื่อ ลำตัวอบอุ่นและกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากร่างกายหลานสาวทำให้เลือดในกายพุ่งพล่านอีกครั้ง ท่านรู้สึกได้ถึงเนินอกี่กดทับอกตน ความนุ่มและความอุ่นี่ทำให้ใจเต้นแรง ท่อนลำใต้กางเกงแข็งตัวอย่างรวดเร็ว หัว-วยบานใหญ่เปียกชื้นมากขึ้น
"อืม... ปู่สบายดี" เสียงท่านแหบพร่า มือี่วางบนแผ่นหลังนางสั่นเทาเล็กน้อย ท่านพยาาควบคุมตัวเอง แต่ความอุ่นจากร่างกายนางทำให้ยากี่จะกลั้นใจ
ไป๋ิยิ้มในใจ รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของท่านปู่ รู้สึกถึงการหายใจี่หนักขึ้น และความตึงเครียดในกล้ามเนื้อ นางหอมแก้มท่านปู่เบา ๆ ริมฝีปากอ่อนนุ่มแตะผิวหนังี่หยาบกร้านของท่าน ทิ้งความอุ่นและกลิ่นหอมไว้ี่ผิวหนัง
แล้วหันหลังเดินไปทำอาหารเช้า โดยแกล้งก้มตัวลงหลายครั้งเพื่อเก็บของี่พื้น ชุดบางรัดติดกับสะโพกและเนินหีอย่างเห็นได้ชัด ผ้าบางตึงติดกับร่องหี เผยให้เห็นรูปร่างี่เย้ายวน ขาเรียวยาวเปลือยเปล่า ผิวเนียนนุ่มเปล่งประกายใต้แสงแดด
ท่านปู่กลืนน้ำลายดังเอื๊อก สายตาจับจ้องไปี่สะโพกและขาของนางไม่วางตา ท่อนลำใต้กางเกงตุงขึ้นอย่างรวดเร็ว หัว-วยบานใหญ่เปียกชื้นจนน้ำใสไหลซึมเปียกกางเกงใน ถุงอัณฑะใหญ่โตตึงตัวจนเจ็บปวด
ตลอดทั้งวัน ไป๋ิยังคงทำกิจวัตรปกติ — ช่วยท่านปู่ซ่อมธนู เก็บสมุนไพรใกล้หมู่บ้าน และพูดคุยกับชาวบ้าน — แต่สายตาของนางมักเหลือบมองไปี่ท่านปู่บ่อยครั้งขึ้น
นางสังเกตเห็นว่าท่านปู่พยาาหลีกเลี่ยงการมองตาตรง ๆ กับนาง แต่กลับแอบมองเมื่อนางไม่ทันสังเกต เห็นท่านกลืนน้ำลายเมื่อนางยืดตัวหรือก้มตัว เห็นการหายใจี่หนักขึ้นเมื่อนางเดินผ่านไปมาใกล้ ๆ
นางเริ่มสนุกกับการยั่วท่านปู่แบบเงียบ ๆ มากขึ้น ความรู้สึกแห่งอำนาจี่มีเหนือท่านทำให้นางเสพติด เสพติดการเห็นท่านสั่นคลอน เสพติดการควบคุมความปรารถนาของท่าน
ตอนบ่าย ขณะี่ท่านปู่กำลังซ่อมเครื่องมือใต้ต้นไม้ใหญ่ ไป๋ิเดินไปช่วย นางนั่งลงข้าง ๆ ท่าน ขาเรียวยาวเปลือยเปล่าแยกออกเล็กน้อย เผยให้เห็นต้นขาเนียนนุ่ม
"ปู่ให้หลานช่วยไหมคะ" นางพูดเสียงหวาน เอื้อมมือไปหยิบเครื่องมือ การเอื้อมทำให้เสื้อบางตึงติดกับเนินอก เผยให้เห็นรูปร่างี่นุ่มนวล ยอดอกี่ชูกชันใต้ผ้าบาง
ท่านปู่มองไปโดยไม่รู้ตัว เห็นเนินอกี่เต่งตึงใต้ผ้าบาง ยอดอกี่ชูกชัน และผิวหนังเรียบเนียนี่เปล่งประกาย ท่อนลำใต้กางเกงเริ่มแข็งตัวอีกครั้ง หัว-วยบานใหญ่เปียกชื้น้น้ำใสี่ซึมออกมา
"ไม่... ไม่ต้อง ปู่ทำเองได้" ท่านตอบเสียงแหบพร่า พยาามองไปี่เครื่องมือในมือแทนี่จะมองนาง
แต่ไป๋ิไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ นางเลื่อนตัวเข้าไปใกล้มากขึ้น จนแขนของทั้งคู่แตะกัน ความอุ่นจากผิวหนังของนางซึมผ่านไปยังท่าน กลิ่นหอมจากร่างกายลอยไปถึงจมูกท่าน ผสมกับกลิ่นเหงื่อเล็กน้อยจากแสงแดดบ่าย
"หลานอยากเรียนรู้นะคะ" นางพูดเสียงอ่อนโยน มือเรียวแตะมือใหญ่หยาบกร้านของท่าน "ปู่สอนหลานได้ไหมคะ"
การสัมผัสของมือนางทำให้ท่านปู่สั่นเทาเล็กน้อย ผิวหนังเนียนนุ่มของนางสัมผัสกับผิวหนังหยาบกร้านของท่าน ความแตก่าของเนื้อสัมผัสทำให้ท่านรู้สึกตื่นเต้น ท่อนลำแข็งขึ้นมากขึ้น กดกับกางเกงหนังเก่าจนเกือบเจ็บ
นางเดินผ่านท่านปู่ี่กำลังนั่งพักใต้ต้นไม้ แล้ว "เผลอ" เท้าเซเล็กน้อย ตัวเอนไปพิงอกท่านปู่เต็ม ๆ เนินอกนุ่มกดทับแผ่นอกกว้างของท่าน ความอุ่นและความนุ่มนวลทำให้ท่านหายใจติดขัด
"โอ๊ย... ขอโทษนะคะปู่ หลานเซ" นางพูดเสียงอ่อนโยน มือเกาะอกท่านปู่ไว้แน่น นิ้วเรียวกดลงไปี่กล้ามเนื้ออกี่แข็งแรง ความอุ่นจากฝ่ามือซึมผ่านเสื้อผ้า "หลานเดินไม่ระวัง"
ท่านปู่หอบหายใจถี่รัว ร่างกายของนางแนบชิดกับตน กลิ่นหอมจากผมและผิวหนังทำให้ท่านเวียนหัว ท่อนลำแข็งตัวจนเจ็บปวด หัว-วยบานใหญ่เปียกชื้นมากขึ้น น้ำใสไหลซึมเปียกกางเกงในจนชื้น
"ไม่เป็นไร..." ท่านตอบเสียงสั่น มือี่วางบนแผ่นหลังนางสั่นเทาอย่างเห็นได้ชัด
ไป๋ิยิ้มในใจ รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงในร่างกายของท่านปู่ รู้สึกถึงความแข็งี่กดกับต้นขาของนาง รู้สึกถึงการหายใจี่หนักและไม่สม่ำเสมอ นางค่อย ๆ ลุกขึ้นช้า ๆ ปล่อยให้ร่างกายเลื่อนไปตามอกของท่านอย่างเซ็กซี่
ตลอดบ่าย นางยังคงหาโอกาสยั่วท่านปู่ต่อไป บางครั้งแกล้งหยิบของี่อยู่สูง ยืนเขย่งเท้าจนเสื้อบางลิ่วขึ้น เผยให้เห็นท้องเรียบและส่วนล่างของเนินอก บางครั้งนั่งลงในท่าี่ขาแยกออก เผยให้เห็นต้นขาเนียนนุ่มและส่วนหนึ่งของเนินเนื้อใต้ชุดบาง
ท่านปู่พยาาหลีกเลี่ยงการมองนาง แต่สายตาก็มักจะเหลือบไปโดยไม่รู้ตัว ทุกครั้งี่เห็นผิวหนังเปลือยเปล่าของนาง ทุกครั้งี่เห็นรูปร่างี่เย้ายวนใต้เสื้อผ้าบาง ท่อนลำก็จะแข็งขึ้นมากขึ้น หัว-วยบานใหญ่เปียกชื้นจนน้ำใสไหลซึมออกมาไม่หยุด
าเย็น ขณะี่ท่านปู่กำลังนั่งพักี่ระเบียง พยาาระงับความปรารถนาี่พุ่งพล่านในใจ หยางเฉินเดินเข้ามาหา้ใบหน้าี่เปี่ยมไป้ความยินดี
"ิ! ท่านปู่!" เขาเรียกเสียงดัง้ความตื่นเต้น ใบหน้าแดงก่ำ้ความดีใจ ก้าวเดินรีบเร่งเข้ามาในบ้าน "ข้ามีข่าวดี!"
ไป๋ิและท่านปู่หันมามอง ท่านปู่รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยี่มีสิ่งอื่นมาเบี่ยงเบนความสนใจจากหลานสาว หยางเฉินยิ้มกว้าง ดวงตาเป็นประกาย้ความหวังและความฝัน
"ญาติของข้าี่เป็นข้าราชการในเมืองหลวง ส่งข่าวมาเมื่อเช้าวานนี้" เขาพูดเร็ว้ความตื่นเต้น "บิดาของข้าได้ฝากฝังเรื่องของข้าไว้กั่านผู้นั้นมานานแล้ว ตั้งแต่ข้ายังเด็ก บิดาหวังว่าสักวันข้าจะได้โอกาสในเมืองใหญ่"
เขาหยุดพักหายใจ แล้วพูดต่อ้เสียงี่เต็มไป้ความภาคภูมิใจ "วันนี้ข้าได้รับตำแหน่งข้าราชการเล็ก ๆ ในสำนักราชการเมืองหลวง แม้จะเป็นตำแหน่งเล็ก แต่เป็นโอกาสอันดีี่จะก้าวหน้าในเมืองใหญ่! ข้าจะได้เรียนรู้ระบบราชการ ได้พบปะผู้คนสำคัญ และสร้างอนาคตี่ดีกว่านี้!"
หยางเฉินหันไปจับมือไป๋ิแน่น มือี่อุ่นและแข็งแรงจากการทำงานหนัก ดวงตาเป็นประกาย้ความฝันและความหวัง "ิ... ข้าจะพาเจ้าไป้ ข้าจะสร้างฐานะให้เราในเมืองหลวง เราจะมีชีวิตี่ดีกว่านี้ มีบ้านหลังใหญ่ มีความมั่นคง มีเงินทองพอใช้"
เขาพูดต่อ้เสียงี่เต็มไป้ความรัก "ข้า... ข้าอยากแต่งงานกับเจ้าในเมืองหลวง จะจัดงานแต่งงานใหญ่โต เชิญแขกมากมาย เจ้าจะได้ใส่ชุดแต่งงานสวย ๆ จะได้เป็นภรรยาข้าราชการ มีหน้ามีตาในสังคม"
ไป๋ิยืนนิ่ง ใบหน้าซีดลงเล็กน้อย มือี่ถูกจับโดยหยางเฉินรู้สึกเย็นเฉียบ ใจเต้นแรง้ความตกใจและความสับสน ความฝันี่หยางเฉินพูดถึงฟังดูดี แต่ในใจนางกลับไม่รู้สึกดีใจเท่าี่ควร
"นี่... เป็นข่าวดีจริง ๆ" นางพยาายิ้ม แต่รอยยิ้มดูฝืดเผื่อน "ยินดี้นะ หยางเฉิน"
ในใจนางปั่นป่วนอย่างหนัก ภาพของพยัคฆ์พรายี่อ่อนโยนและเร่าร้อนเื่ื ภาพท่านปู่ี่สั่นคลอนต่อการยั่วยวนของนาง ภาพชีวิตเรียบง่ายในหมู่บ้านี่เต็มไป้ความลับและความตื่นเต้น ล้วนวนเวียนอยู่ในหัวนาง
หยางเฉินหันไปทางท่านปู่ ยิ้ม้ความเคารพและความกตัญญู "ท่านปู่ ข้าขอเชิญท่านและิมาร่วมงานฉลองเล็ก ๆ ี่บ้านข้าวันพรุ่งนี้ ข้าอยากแบ่งปันความสุขนี้กัุกคน ขอบคุณี่ท่านดูแลิมาตลอด ท่านเป็นเหมือนบิดาของเธอ"
ท่านปู่พยักหน้า ใบหน้าไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ "อืม... ข้าจะไป"
แต่ในใจ ท่านรู้สึกเจ็บปวดและหวาดกลัว หากไป๋ิไปกับหยางเฉิน ท่านจะต้องอยู่คนเดียวอีกครั้ง จะไม่มีใครมายั่วยวนท่าน ไม่มีใครทำให้ท่านรู้สึกเป็นชายชาตรีอีกต่อไป ความเหงาและความปรารถนาี่ถูกกดไว้มายี่สิบปีจะกลับมาหลอกหลอนท่านอีกครั้ง
หยางเฉินยังคงพูดถึงอนาคต้ความฝัน ดวงตาเป็นประกาย้ความหวัง "ข้าจะพาเจ้าไปเี่ยวเมืองหลวง ไปดูวังหลวง ไปช้อปปิ้งผ้าไหมดี ๆ ไปดูการแสดง่า ๆ เจ้าจะได้เห็นโลกกว้าง ได้พบปะผู้คนมากมาย ได้มีชีวิตี่สมบูรณ์กว่านี้"
เขาพูดต่อ้ความมั่นใจ "ข้าเชื่อว่าเจ้ากับข้าจะมีความสุขี่นั่น เจ้าจะได้เป็นสุภาพสตรีในเมืองหลวง มีเสื้อผ้าสวย ๆ ใส่ มีเครื่องประดับดี ๆ มีบ้านใหญ่อยู่ ไม่ต้องทำงานหนักเหมือนี่นี่"
ไป๋ิฟังเงียบ ๆ ความฝันี่หยางเฉินพูดถึงฟังดูน่าสนใจ แต่ในใจนางกลับรู้สึกว่างเปล่า เหมือนกับมีอะไรบางอย่างขาดหายไป ชีวิตในเมืองหลวงอาจจะสะดวกสบาย แต่จะมีความตื่นเต้นและความลับเหมือนี่นี่ไหม
นางนึกถึงหลงหู่ี่อ่อนโยนและเร่าร้อน นึกถึงการสัมผัสี่ทำให้นางรู้สึกเป็นผู้หญิงอย่างแท้จริง นึกถึงท่านปู่ี่สั่นคลอนต่อการยั่วยวนของนาง นึกถึงความรู้สึกแห่งอำนาจี่มีเหนือท่าน
"ข้า... ขอคิดก่อนได้ไหม" นางพูดเสียงแผ่ว มือี่ถูกจับโดยหยางเฉินเย็นเฉียบ
หยางเฉินยิ้มเข้าใจ ไม่รู้สึกผิดหวัง "ได้สิ อย่าเพิ่งกดดันตัวเอง ข้าเข้าใจว่าการตัดสินใจเช่นนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย เจ้าต้องทิ้งบ้านเกิดเมืองนอน ทิ้งท่านปู่ี่เลี้ยงดูเจ้ามา"
เขาจับมือนางแน่นขึ้น "แต่ข้าอยากให้เจ้ารู้ว่า... ข้ารักเจ้า และอยากสร้างอนาคตร่วมกับเจ้า ข้าจะดูแลเจ้าให้ดี จะทำให้เจ้ามีความสุข จะไม่ให้เจ้าต้องลำบากอีกต่อไป"
น้ำเสียงของเขาจริงใจและเต็มไป้ความรัก แต่ไป๋ิกลับรู้สึกว่าความรักนี้เรียบเรียง ไม่มีความเร่าร้อนและความตื่นเต้นเหมือนกับสิ่งี่นางรู้สึกกับหลงหู่ หรือแม้แต่เกมลับกั่านปู่
หลังจากหยางเฉินจากไป บรรยากาศในบ้านเงียบสงัด ท่านปู่ี่นั่งเงียบมาตลอด มองหลานสาว้สายตาี่ลึกซึ้งและซับซ้อน ในดวงตาของท่านมีความเจ็บปวด ความกลัว และความปรารถนาี่ปะปนกัน
"ิ... เจ้าจะไปกับเขาไหม?" ท่านปู่ถามเสียงนุ่ม แต่ใต้น้ำเสียงมีความหวาดกลัวซ่อนอยู่
ไป๋ิไม่ตอันที นางมองท่านปู่้สายตาี่ซับซ้อน เห็นความเจ็บปวดในดวงตาของท่าน เห็นความกลัวี่จะต้องอยู่คนเดียว เห็นความปรารถนาี่ถูกกดไว้มานาน
"ข้า... ข้าไม่รู้" นางตอบเสียงเบา "ชีวิตในเมืองหลวงฟังดูดี แต่..."
นางหยุดพูด ไม่รู้จะอธิบายความรู้สึกในใจอย่างไร ไม่รู้จะบอกท่านปู่ว่านางไม่อยากทิ้งเกมลับระหว่างทั้งสองไปอย่างไร ไม่รู้จะบอกว่านางเริ่มมีความรู้สึกต่อท่านอย่างไร
นางเพียงยิ้มฝืดเผื่อน แล้วเดินเข้าไปในบ้าน ทิ้งท่านปู่นั่งคนเดียวกับความคิดี่ปั่นป่วน
ค่ำคืนนั้น ความขัดแย้งในใจของนางยิ่งรุนแรงขึ้น นางนอนไม่หลับ พลิกตัวไปมาบนเตียง ความคิดวนเวียนระหว่างอนาคตี่สดใสกับหยางเฉิน และชีวิตี่เต็มไป้ความลับและความตื่นเต้นี่นี่
นางนึกถึงหลงหู่ี่อ่อนโยนและเร่าร้อน นึกถึงการสัมผัสี่ทำให้นางรู้สึกเป็นผู้หญิงอย่างแท้จริง นึกถึงความรักี่ลึกซึ้งและเร่าร้อนี่เขามีให้นาง หากนางไปเมืองหลวง นางจะไม่ได้พบเขาอีกแล้ว
แต่นางก็นึกถึงท่านปู่ นึกถึงเกมลับี่ทำให้นางรู้สึกตื่นเต้น นึกถึงความรู้สึกแห่งอำนาจี่มีเหนือท่าน นึกถึงสายตาี่เต็มไป้ความปรารถนาเมื่อท่านมองนาง หากนางไป ท่านจะต้องอยู่คนเดียวอีกครั้ง
และสายตาของท่านปู่ี่มองตามแผ่นหลังของหลานสาว... ก็ยิ่งลึกซึ้งและมืดมิดมากขึ้นทุกที ในดวงตาของท่านมีความเจ็บปวด ความกลัว ความปรารถนา และบางอย่างี่อันตรายกว่านั้น
ท่านรู้ว่าหากหลานสาวไปจริง ท่านจะไม่อาจทนได้ ความปรารถนาี่ถูกปลุกขึ้นมาแล้วจะไม่ยอมหลับไหลอีกต่อไป ท่านอาจจะต้องทำสิ่งี่ไม่ควรทำ เพื่อให้นางอยู่กั่าน
ความมืดมิดในดวงตาของท่านปู่เข้มข้นขึ้น ความรักี่บิดเบี้ยวและความปรารถนาี่ถูกกดไว้มานานเริ่มกลืนกินเหตุผลและศีลธรรม ท่านเริ่มคิดถึงวิธีี่จะทำให้หลานสาวไม่ไปไหน วิธีี่จะทำให้นางเป็นของท่านเพียงคนเดียว
ในบ้านไม้ไ่หลังใหญ่ี่เคยสงบสุข บัดนี้เต็มไป้ความตึงเครียดและความปรารถนาี่อันตราย เกมลับระหว่างปู่กับหลานสาวกำลังจะก้าวเข้าสู่จุดี่ไม่อาจหวนกลับได้ และข่าวดีจากเมืองหลวงอาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของเุา์ี่คาดไม่ถึง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??