เรื่อง มนตราพยัคฆ์ บ่วงรักพรานสาว
หลังจากแ้แ้เสร็จสิ้น ไป๋หลิงแะหลงหู่ไม่ไ้รอช้า
ทั้งคู่เดินทางกลับสู่ป่าลึกในคืนเดียวกัน โดยปราศจากคำอำลาใด ๆ ต่อโลกมนุษย์ที่เต็มไปด้วยการหลอกลวงแะความทรยศ
เมื่อเหยียบย่างเข้าไปในอาณาจักรป่าที่คุ้นเคย ไป๋หลิงรู้สึกเหมือนหัวใจที่หนักอึ้งมานานหลายเดือน ถูกปลดปล่อยออกไปในพริบตา กลิ่นดินชื้น กลิ่นใบไม้ กลิ่นสัตว์ป่า แะกลิ่นอายปีศาจที่คุ้นเคยแผ่ซ่านรอบตัวนาง ทำให้นางรู้สึกเหมือนไ้กลับบ้านอย่างแท้จริง
ลมเย็นในป่าพัดผ่านผมยาวของนาง นำกลิ่นหอมของดอกไม้ป่าแะกลิ่นอ่อน ๆ ของหมอกยามค่ำคืนมาให้ ทุกลมหายใจที่นางสูดเข้าไปล้วนเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์แะความเป็นธรรมชาติที่เมืองหลวงไม่มี
"ข้าคิดถึงที่นี่มาก" นางกระซิบกับตัวเอง ขณะที่เดินไปตามเส้นทางที่คุ้นเคยในความมืด ดวงตาของนางปรับตัวเข้ากับความมืดไ้อย่างรวดเร็ว เหมือนสัตว์ป่าที่เกิดมาเพื่อชีวิตในป่าลึก
หลงหู่เดินข้าง ๆ นางด้วยความเงียบ แต่ความอบอุ่นแะาัที่เปล่งออกมาจากตัวเขาทำให้นางรู้สึกปลอดภัยแะมีความสุข เขาไม่ต้องพูดอะไร เพียงแค่อยู่ข้าง ๆ นางก็เพียงพอแล้ว
เสียงเท้าของทั้งคู่บนใบไม้แห้งแะกิ่งไม้เล็ก ๆ ดังเป็นจังหวะที่สม่ำเสมอ ผสมกับเสียงจิ้งหรีดร้องไกล ๆ แะเสียงใบไม้กรอบแกรบเมื่อลมพัดผ่าน สร้างบรรยากาศที่สงบแะเงียบสงัด
หลงหู่อุ้มนางขึ้นในอ้อมแขนเมื่อพวกเขาเข้าใกล้ถ้ำพยัคฆ์มาร แขนแข็งแรงของเขาโอบรอบร่างเล็กของนาง ทำให้นางรู้สึกเหมือนถูกปกป้องแะดูแลอย่างทะนุถนอม แล้วพาเธอกลับไปยังถ้ำพยัคฆ์มาร — บ้านที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นทั้งคุกแะสรวงสวรรค์ของนาง
ขณะที่เขาอุ้มนาง นางไ้สัมผัสถึงความแข็งแรงแะความอบอุ่นจากร่างกายของเขา กลิ่นผู้ชายที่ผสมกับกลิ่นป่าแะกลิ่นอายปีศาจที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา ทำให้หัวใจของนางเต้นแรงด้วยความปรารถนาที่เริ่มลุกโชนขึ้นมา
ภายในถ้ำยังคงเหมือนเดิม เปลวแสงจากดอกไม้เรืองแสงสีม่วงที่ปักอยู่ตามผนังถ้ำส่องแสงอ่อน ๆ ทำให้เห็นผนังหินแกะสลักภาพพยัคฆ์โบราณที่ดูคมคายแะมีพลัง แะกองหนังสัตว์นุ่มนวลที่ทั้งคู่เคยร่วมกายกันมานับครั้งไม่ถ้วน
ถ้ำแห่งนี้เต็ไปด้วยความทรงจำของาัแะความปรารถนา ทุกมุมทุกซอกล้วนเก็บเสียงครางแะเสียงกระซิบคำรักที่ทั้งคู่เคยแลกเปลี่ยนกัน กลิ่นอายของาัแะความหลงใหลยังคงอบอวลอยู่ในอากาศ
หลงหู่วางนางลงบนกองหนังสัตว์อย่างทะนุถนอม มือใหญ่ของเขาประคองร่างเล็กของนางไว้อย่างอ่อนโยน เหมือนกับว่านางเป็นสมบัติล้ำค่าที่ต้องดูแลรักษาอย่างระมัดระวัง แล้วก้มลงจูบเธออย่างเร่าร้อนแะหิวโหย
จูบแรกนั้นเต็มไปด้วยความคิดถึงที่ะมานานหลายเดือน ริมฝีปากอุ่นของเขาแตะริมฝีปากของนางด้วยความกระหายที่ไม่อาจปิดบัง ลิ้นของเขาเลียไล้ริมฝีปากของนางเบา ๆ ขอทางเข้าไปสำรวจปากอันหวานหอม
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน... ราชินีของข้า" เขากระซิบข้างริมฝีปากของนาง เสียงทุ้มต่ำเต็มไปด้วยาัแะความปรารถนา
ไป๋หลิงตอบรับจูบด้วยความกระหายที่ะมานาน ลิ้นของนางเต้นรำกับลิ้นของเขาอย่างหิวโหย รสชาติคุ้นเคยที่นางคิดถึงมานานกลับคืนมา นางดึงคอเขาเข้ามาใกล้ ลิ้นพันกันอย่างดุเดือด มือเรียวถอดเสื้อผ้าของเขาออกอย่างรวดเร็วแะใจร้อน
ผิวหนังของเขาที่เปิดออกมาเรืองแสงเบา ๆ ใต้แสงดอกไม้เรืองแสง กล้ามเนื้อที่แข็งแรงแะเส้นสายของร่างกายที่สมบูรณ์แบบทำให้นางรู้สึกถึงความปรารถนาที่ลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง
"ข้า... ไม่อยากเป็นมนุษย์อีกต่อไป" นางกระซิบระหว่างจูบ เสียงสั่นเทาด้วยความปรารถนาแะความมุ่งมั่น "ข้าต้องการเป็นของท่าน... อย่างสมบูรณ์ ข้าต้องการละทิ้งทุกสิ่งที่เกี่ยวข้องกับโลกมนุษย์ที่เต็มไปด้วยการหลอกลวง"
หลงหู่ครางต่ำในลำคอ เสียงที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจแะความปรารถนา เขาถอดเสื้อผ้านางออกจนหมดสิ้น มือใหญ่เคลื่อนไหวอย่างช่ำชองแะอ่อนโยน เผยให้เห็นร่างกายเปลือยที่สวยงามแะเซ็กซี่ของนาง แล้วกดร่างกายนางลงกับกองหนังสัตว์นุ่ม
ผิวหนังเนียนนวลของนางเปล่งประกายใต้แสงอ่อน ๆ ทุกเส้นสายของร่างกายล้วนสมบูรณ์แบบแะเร้าใจ ยอดอกเต่งสีชมพูตึงตัวด้วยความตื่นเต้น แะร่องหีเล็ก ๆ เริ่มชุ่มชื้นด้วยน้ำรักที่เตรียมพร้อมสำหรับการรับเขา
บทรักครั้งนี้... เร่าร้อนแะดุเดือดยิ่งกว่าทุกครั้งที่เคยผ่านมา
เขาเลียวนรอบยอดอกเต่งตึงของนางอย่างหิวกระหาย ลิ้นอุ่นแะเปียกเลียไล้รอบ ๆ ยอดสีชมพูที่ตึงตัว ดูดแรงจนนางโก่งตัวครางเสียงหลง ร่างกายสั่นสะท้านด้วยความเสียวที่พุ่งผ่านไปทั่วกาย
"อ๊าา... ท่าน... ข้าคิดถึงการสัมผัสของท่านมาก" นางครางเสียงหวาน มือไปจับผมยาวของเขาแน่น
เขาสลับไปดูดยอดอกเต่งข้างหนึ่ง ขณะที่มือใหญ่ลูบไล้ลงไปยังร่องหีที่ชุ่มชื้นแล้ว นิ้วกลางสอดเข้าไปกระตุ้นจุดเสียวภายในอย่างช่ำชอง รู้ทุกจุดที่ทำให้นางเสียวแะครางเสียงหลง
"หีของเจ้าเปียกแล้ว... เปียกเพื่อข้า" เขากระซิบเสียงหนุ่ม ขณะที่นิ้วเคลื่อนไหวเข้าออกในร่องหีอย่างช้า ๆ
"อ๊าาา... ท่าน...! ข้าต้องการท่าน... ต้องการท่านเข้ามาข้างใน" ไป๋หลิงครางเสียงสั่น สะโพกกระตุกตามนิ้วของเขา ร่างกายโค้งขึ้นเพื่อรับการกระตุ้น
หลงหู่ไม่รอช้า ความปรารถนาที่ะมานานทำให้เขาไม่อาจอดทนไ้อีกต่อไป เขายกขานางพาดบ่า ท่อนลำใหญ่โตที่แข็งชันแะเปียกด้วยน้ำก่อนรักแล้วสอดเข้าไปในร่องหีของนางอย่างลึกแะแรง
จ๊วบ!
เสียงน้ำรักที่เปียกโชกดังขึ้นเมื่อท่อนลำของเขาเข้าไปในร่องหีที่แน่นแะอุ่น
"อ๊าาaaaา!" ไป๋หลิงกรีดร้องด้วยความเสียวสุดขีด ร่างกายโค่งขึ้นจากความรู้สึกที่รุนแรง
ท่านปู่เคยกระทำด้วยความช่ำชอง แต่ขาดความเร่าร้อนแะความดุเดือด
แต่หลงหู่... คือสัตว์ป่าเต็มตัว ความเป็นปีศาจในเลือดของเขาทำให้ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยพลังดิบแะความหิวกระหาย
เขากระแทกสะโพกอย่างดุเดือดแะไม่ยั้งมือ ทุกครั้งที่ดันเข้าไปสุดโคน จะชนมดลูกนางอย่างจัง ทำให้นางกรีดร้องด้วยความเสียวที่รุนแรง น้ำรักไหลทะลักเปียกโชกกองหนังสัตว์ใต้ร่างกายของทั้งคู่
"หีของเจ้า... ยังแน่นเหมือนวันแรก... ข้าจะเย็ดเจ้าให้สมกับที่รอคอยมานาน!" เขาคำรามด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความปรารถนาแะความหิวกระหาย
ไป๋หลิงโอบกอดคอเขาแน่น ขาเกี่ยวรอบเอวเขา สะโพกยกขึ้นรับแรงกระแทกอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายของนางเคลื่อนไหวตามจังหวะของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ เหมือนกับว่าพวกเขาถูกสร้างมาเพื่อกันแะกัน
"ท่าน... เ-็ดข้าแรง ๆ ... ข้าเป็นของท่าน... ข้าเป็นหีของท่าน... อ๊าาาา...!" นางกรีดร้องด้วยความเสียวแะความสุขที่ท่วมท้น
เสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วถ้ำ ผสมกับเสียงครางแะเสียงกรีดร้องของทั้งคู่ สร้างบรรยากาศที่เร่าร้อนแะเต็มไปด้วยความปรารถนา
ทั้งคู่เปลี่ยนท่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย — คร่อม หงาย คว่ำ ยืนกอดกัน — จนเสียงครางแะเสียงเนื้อกระทบกันดังก้องไปทั่วถ้ำ
เมื่อนางคร่อมเขา ร่างกายเล็กของนางเด้งขึ้นลงบนท่อนลำใหญ่ของเขาอย่างเร็วแะแรง ยอดอกเต่งเด้งไปมาด้วยการเคลื่อนไหว ทำให้เขาต้องยกมือขึ้นไปจับแะบีบนวดอย่างหิวกระหาย
"อ๊าา... ท่าน... ข้าจะเสียแล้ว..." นางครางเสียงสั่น ขณะที่ร่างกายเริ่มตึงตัว
เมื่อเขาพลิกนางให้หงาย เขาสามารถมองเห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความเสียวของนาง ดวงตาที่ปิดแน่นแะปากที่อ้าค้างด้วยความสุข ทำให้เขารู้สึกถึงความพึงพอใจอย่างสุดขีด
ไป๋หลิงถึงจุดสุดยอดหลายครั้งติดต่อกัน ร่างกายสั่นสะท้าน น้ำตาไหลพรากด้วยความสุขสมที่ไม่อาจบรรยาย ทุกครั้งที่ถึงจุดสุดยอด ร่างกายของนางจะกระตุกแะบีบรัดท่อนลำของเขาอย่างแรง ทำให้เขาต้องครางด้วยความเสียว
"ข้า... ข้าไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน..." นางกระซิบด้วยเสียงแผ่ว "ความสุขแบบนี้... เหนือกว่าทุกสิ่งที่ข้าเคยรู้จัก"
หลงหู่จูบนางอย่างเร่าร้อน ลิ้นเข้าไปสำรวจปากของนางขณะที่ร่างกายล่างยังคงเคลื่อนไหวอย่างไม่หยุดยั้ง "เพราะเจ้าเป็นของข้า... ร่างกายของเจ้าถูกสร้างมาเพื่อข้า"
เขาเปลี่ยนท่าให้นางคว่ำ มือใหญ่จับสะโพกของนางแน่น แล้วดันเข้าไปจากด้านหลังอย่างลึกแะแรง ท่าทางนี้ทำให้เขาสามารถเข้าไปไ้ลึกกว่าเดิม ชนจุดเสียวภายในของนางไ้อย่างแม่นยำ
"อ๊าาาาาา! ลึกมาก... ท่านเข้ามาลึกมาก!" นางกรีดร้องแะกำมือบนหนังสัตว์แน่น
เขาโน้มตัวลงมาจูบต้นคอแะไหล่ของนาง ขณะที่สะโพกยังคงกระแทกอย่างไม่หยุดยั้ง ฟันเขี้ยวแหลมเกาะที่ผิวหนังของนาง ทำให้นางรู้สึกถึงความเป็นปีศาจของเขาอย่างชัดเจน
"ข้าจะทำเครื่องหมายบนร่างกายของเจ้า... ให้ทุกคนรู้ว่าเจ้าเป็นของข้า" เขากระซิบข้างหูนาง แล้วกัดที่ต้นคอเบา ๆ ทำให้เกิดรอยแดงเล็ก ๆ
ในที่สุด เมื่อทั้งคู่ถึงจุดสุดยอดพร้อมกัน หลงหู่พ่นน้ำรักร้อนผ่าวเข้าไปเต็มภายในร่องหีของนางหลายครั้ง ความอุ่นของน้ำรักทำให้นางรู้สึกถึงความสมบูรณ์แะความเป็นหนึ่งเดียวกับเขา
นางนอนหอบหายใจถี่รัวในอ้อมกอดของเขา ใบหน้าประดับด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขสมแะการยอมจำนน ร่างกายยังคงสั่นเล็กน้อยจากความเสียวที่เพิ่งผ่านไป
"ข้า... ละทิ้งความเป็นมนุษย์แล้ว..." นางกระซิบด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความมั่นใจแะความสงบใจ "ข้าจะเป็นสัตว์ป่า... เป็นของท่าน... ตลอดกาล"
หลงหู่จูบหน้าผากนางเบา ๆ แล้วกอดนางแน่น มือใหญ่ลูบไล้ผมยาวของนางอย่างอ่อนโยน "เจ้าจะเป็นราชินีแห่งป่าของข้า... แะข้าจะเป็นคู่ชีวิตของเจ้า... ตลอดไป"
ในความมืดของถ้ำ ท่ามกลางแสงอ่อน ๆ จากดอกไม้เรืองแสง ทั้งคู่หลับไปในอ้อมกอดกัน ร่างกายเปลือยพันกันอย่างใกล้ชิด เหมือนกับว่าพวกเขาไม่เคยต้องการแยกจากกันอีกเลย
เสียงลมหายใจที่สม่ำเสมอของทั้งคู่ผสมกับเสียงลมที่พัดผ่านปากถ้ำ สร้างบรรยากาศที่สงบแะเงียบสงัด เหมือนกับว่าโลกทั้งใบไ้หยุดหมุนเพื่อให้ทั้งคู่ไ้พักผ่อนในความสุขของกันแะกัน
---
จากวันนั้นเป็นต้นมา
ไป๋หลิงกลายเป็นตำนาน — พรานสาวผู้หายสาบสูญในป่าลึก
ชาวบ้านในหมู่บ้านหลิงชุนแะหมู่บ้านใกล้เคียง มักเล่าขานกันในยามค่ำคืนว่า ณ ที่แห่งนั้นมีเรื่องราวลึกลับเกิดขึ้น
เรื่องเล่าเหล่านี้เริ่มต้นจากพ่อค้าที่เดินทางผ่านป่าในยามค่ำคืน เขาไ้ยินเสียงแปลก ๆ ดังมาจากส่วนลึกของป่า เสียงที่ไม่เหมือนเสียงสัตว์ป่าธรรมดา แต่เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยความเร่าร้อนแะความหลงใหล
"ข้าไ้ยินเสียงผู้หญิงร้องจากในป่าลึก" พ่อค้าคนหนึ่งเล่าให้เพื่อนฟังในโรงเตี๊ยม "แต่ไม่ใช่เสียงร้องเพราะความเจ็บปวด... เป็นเสียงร้องที่... ที่ทำให้หัวใจเต้นแรง"
"เสียงแบบไหน?" เพื่อนถามด้วยความอยากรู้
"เสียงที่... ที่ทำให้คิดถึงภรรยา" พ่อค้าตอบด้วยใบหน้าแดงก่ำ "แต่เร่าร้อนกว่า หิวกระหายกว่า แะ... แะมีอะไรที่ไม่ใช่มนุษย์ปนอยู่ด้วย"
นักล่าที่กล้าหาญบางคนพยายามเข้าไปสำรวจป่าลึก แต่พวกเขาไม่เคยกลับมาเล่าว่าเจออะไร บางคนกลับมาด้วยสีหน้าซีดเซียว ปฏิเสธที่จะเล่าว่าเห็นอะไรมา บางคนกลับมาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหลแะความปรารถนา พูดเพียงว่า "มีสิ่งที่สวยงามแะน่ากลัวอยู่ในป่านั้น"
ทุกคืนวันเพ็ญ จะไ้ยินเสียงคำรามอันดังก้องแะเร่าร้อนดังมาจากส่วนลึกของป่า
เสียงคำรามที่ไม่เหมือนเสียงสัตว์ป่าธรรมดา เป็นเสียงที่เต็มไปด้วยพลังแะความดุร้าย แต่ก็มีความอ่อนโยนแะาัปนอยู่ด้วย เสียงที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกถึงความเป็นชายที่แท้จริง ความเป็นผู้นำที่เกิดมาเพื่อครอบครองแะปกป้อง
เสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความสุขสม... แะาัที่ไม่อาจถูกทำลาย
แะบางครั้ง... หากเดินเข้าไปใกล้พอสมควร จะไ้ยินเสียงครางเสียวของผู้หญิงผสมกับเสียงคำรามของสัตว์ป่า... ดังก้องกังวานไปทั่วพงไพร
เสียงที่เต็มไปด้วยความเสียวแะความสุข เสียงที่ทำให้ผู้ฟังรู้สึกถึงาัที่แท้จริงแะความปรารถนาที่บริสุทธิ์ เสียงที่บอกเล่าเรื่องราวของาัที่เหนือกว่าขนบธรรมเนียมแะกฎเกณฑ์ของสังคม
ชาวบ้านเรียกเสียงเหล่านี้ว่า "เสียงแห่งาันิรันดร์" แะเชื่อกันว่าหากใครไ้ยินเสียงเหล่านี้ จะไ้รับพรในเรื่องาั
หญิงสาวที่ยังไม่มีคู่จะมาฟังเสียงเหล่านี้ในคืนวันเพ็ญ หวังว่าจะไ้พบกับาัที่แท้จริง ชายหนุ่มที่กำลังมีปัญหาในเรื่องาัจะมาขอพรจากเสียงลึกลับในป่า
แต่ไม่มีใครกล้าเข้าไปในป่าลึกจริง ๆ ทุกคนต่างรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในนั้นไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาจะเข้าใจหรือเผชิญหน้าไ้
บางคืน เมื่อแสงจันทร์ส่องผ่านใบไม้ ชาวบ้านที่อยู่ใกล้ป่าจะเห็นแสงประหลาดส่องออกมาจากส่วนลึกของป่า แสงสีทองอ่อน ๆ ที่เคลื่อนไหวเหมือนมีชีวิต บางครั้งแสงนั้นจะเปลี่ยนเป็นสีม่วงหรือสีเงิน สร้างบรรยากาศที่ลึกลับแะมหัศจรรย์
"นั่นคือแสงแห่งาั" คนแก่ในหมู่บ้านเล่าให้เด็ก ๆ ฟัง "แสงที่เกิดขึ้นเมื่อสองหัวใจรักกันอย่างแท้จริง แสงที่บริสุทธิ์แะแข็งแกร่งจนสามารถส่องผ่านความมืดไ้"
เรื่องเล่าเหล่านี้ถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่น กลายเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมแะความเชื่อของชาวบ้านในพื้นที่ ผู้คนเริ่มเรียกป่าแห่งนั้นว่า "ป่าแห่งาันิรันดร์" แะเชื่อว่าเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ปกป้องาัที่แท้จริง
นักเดินทางจากเมืองไกลมักจะแวะมาฟังเรื่องเล่าเหล่านี้ บางคนไม่เชื่อ บางคนหัวเราะเยาะ แต่บางคนกลับรู้สึกถึงความจริงที่ซ่อนอยู่ในเรื่องเล่าเหล่านั้น
"ข้าเชื่อว่ามีาัที่เหนือกว่าความเข้าใจของมนุษย์" นักเดินทางคนหนึ่งเคยกล่าว "าัที่แข็งแกร่งจนสามารถเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของผู้คนไ้ าัที่บริสุทธิ์จนไม่ต้องการอะไรนอกจากการอยู่ด้วยกัน"
แะในใจลึก ๆ ของทุกคนที่ไ้ยินเรื่องเล่าเหล่านี้ ล้วนปรารถนาที่จะไ้พบกับาัแบบนั้น าัที่ไม่มีเงื่อนไข ไม่มีข้อจำกัด แะไม่มีสิ้นสุด
ตำนานของราชินีแห่งป่า... แะเจ้าป่าผู้ครองนาง
เรื่องราวของาัที่เหนือกว่าโลกมนุษย์ าัที่บริสุทธิ์แะแข็งแกร่งจนสามารถเอาชนะทุกอุปสรรค าัที่ไม่ต้องการอะไรนอกจากการอยู่ด้วยกันตลอดกาล
แะในป่าลึก ท่ามกลางแสงจันทร์แะแสงดาว ไป๋หลิงแะหลงหู่ยังคงใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข ไม่ต้องการอะไรจากโลกภายนอก มีเพียงาัของกันแะกันเป็นทุกสิ่งทุกอย่าง
นิยายแนะนำ
นิยายแนะนำ
ความคิดเห็น
COMMENT
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้
เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้ เพื่อสร้างประสบการณ์นำเสนอคอนเทนต์ที่ดีให้กับท่าน รวมถึงเพื่อจัดการข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อให้ท่านได้รับประสบการณ์ที่ดีบนบริการของเว็บไซต์เรา หากท่านใช้บริการเว็บไซต์นี้ต่อไปโดยไม่มีการปรับตั้งค่าใดๆ นั่นเป็นการแสดงว่าท่านอนุญาตยินยอมที่จะรับคุกกี้บนเว็บไซต์และนโยบายสิทธิส่วนบุคคลของเรา
0.00
0.00









userA???
???? ??? ? ???? ?? ??