เรื่อง อยู่ดี ๆ ครูสาวดาวติ๊กต๊อกคนนั้นก็กลายเป็นลูกเลี้ยงผมซะงั้น

เวลานั้นทุกอย่างมันเหมือนกับฉากในละครหลังข่าวไม่มีผิด ชายหนุ่มวัยกลางคนนอนนิ่งอยู่บนโซฟาขณะที่บนตัวของเขามีร่างงามของหญิงรุ่นลูกทาบทับอยู่ ใบหน้าของทั้งสองใกล้กันมากจนริมฝีปากเกือบจะสัมผัสโดนกันอยู่แล้ว บุ๋มมองจ้องตาไพโรจน์ราวกับถูกสะกดจิต เขาเองก็เช่นกัน ผู้หญิงคนนี้มีดวงตาสวยคมเหลือเกิน สวยจนแทบจะอดใจไม่ไหวแล้ว แถมหน้าอกอวบอัดไซซ์มโหฬารของเธอก็ยังเบียดบี้ทับกับแผ่นอกแน่นหนั่นของเขา อ๊าาาา....าา มันช่างนิ่มเด้ง เต่งตึงยิ่งนัก ทุกอย่างที่เกิดขึ้นปลุกเร้าความเป็นชายในร่างของไพโรจน์ให้ลุกโชน ด้วยเฉพาะกับเจ้าสิ่งนั้น...

เจ้างูยักษ์ตาเดียวในกางเกงขาสั้นของเขาที่นอนหลับใหลอยู่ก่อนหน้า บัดนี้มันเริ่มพองขยายขนาด เพราะสัมผัสได้ถึงผิวกายของหญิงสาว

มือของไพโรจน์ค่อย ๆ เคลื่อนไปโอบแผ่นหลังของครูสาวรุ่นลูก จากนั้นใบหน้าของเขาก็ค่อย ๆ ขยับเขาใกล้เธอ บุ๋มดูจะไม่มีท่าทางขัดขืน คล้ายเจ้าหล่อนอยากริมลองรักสวาทของพ่อเพื่อนเต็มแก่แล้ว ทว่า...

ในวินาทีที่ปากของทั้งสองจะสัมผัสโดนกัน เสียง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้น มันเป็นเสียงไอเบา ๆ ก่อนจะตามมาด้วยเสียงเรียก และเสียงคนเดินลงมาจากบันได

“แคก แคก ยัยบุ๋มแกอยู่ข้างล่างเหรอ?”

ในวินาทีนั้นชายหนุ่มกับหญิงสาวที่นอนทับกันบนโซฟา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตกใจสุดขีด จากนั้นบุ๋มก็พลันลุกพรวดขึ้นมานั่งอย่างรวดเร็ว

“แคก แคก อ้าว ยัยบุ๋มแกมานั่งทำอะไรตรงนั้น แล้วพ่อยังไม่นอนเหรอคะ?” เจี๊ยบเอ่ยถามพร้อมสีหน้างุนงง

“อะ อ๋อ พะ พะ พะพ่อเหรอ พ่อนั่งดูโทรทัศน์อยู่น่ะลูก ก็ว่าจะไปนอนพอดี ตะ แต่ลูกบุ๋มลงมาพอดี พะ พวกเราก็เลยนั่งเอากัน เอ๊ย! หมายถึงนั่งคุยกันนิดหน่อย แล้วลูกล่ะลงมาทำไม? ทำไมไม่พักผ่อน”

“เจี๊ยบลุกมาเข้าห้องน้ำ แต่ตื่นมาไม่เจอบุ๋มก็เลยลงมาดู”

“อะ อ๋อแบบนี้นี่เอง ฉันก็ว่าแกลงมาทำอะไรดึกดื่น ๆงะ งั้นหนูไปนอนก่อนนะคะคุณพ่อ หาาวววว ไปยัยเจี๊ยบฉันคุยกับพ่อ๯๢พอดี ตอนนี้ง่วงแล้ว”

บุ๋มแกล้งหาวคำโต ก่อนจะยืดเหยียดแขนด้วยท่าทางงัวเงีย จากนั้นจึงลุกไปหาเจี๊ยบเพื่อที่จะพาไปนอนด้วยกันแต่ทว่า...

“ตอนนี้ฉันตาสว่างแล้วอ่ะ แกง่วงแกไปนอนเลยเดี๋ยวฉันอยู่กับพ่อเอง พรุ่งนี้แกมีสอนแต่ฉันยังลาป่วยอยู่นะอย่าลืมสิ”

“ไม่ ๆ แกยังไม่หายไข้จะมานอนดึก ๆ ดื่น ๆ ไม่ได้ไปนอนกันเถอะ ไปนอนเมาส์เรื่องนั้นกันต่อเดี๋ยวก็หลับ”

“เรื่องนั้นคุย๯๢ไปแล้วแกลืมรึไง แกนั่นแหละไปนอน เดี๋ยวตื่นไปสอนสาย”

หญิงสาวเพื่อรักสองคนยืนเถียงกันไปกันมาต่อหน้าต่อตาไพโรจน์ เขาเองก็ไม่รู้จะห้ามใครดี สุดท้ายเลยได้แต่ถอนหายใจยาว ๆ และคิดว่า.. งั้นกูนี่แหละที่ต้องไปนอนเอง

ชายหนุ่มเตรียมจะลุกจากโซฟาแต่ทว่า...ในเวลานั้นเองแขนกำยำล่ำสันของเขาทั้งสองข้างก็โดนเนินเนื้ออวบอัดเบียดบี้เข้าเสียก่อน บุ๋มกับเจี๊ยบพลันใช้แขนของพวกเธอพุ่งมาเกี่ยวแขนของเขาไว้คนล่ะข้าง นั้นทำให้ไพโรจน์ไม่สามารถลุกไปไหนได้

“แกทำอะไรยัยบุ๋มนี่พ่อฉันนะ!”

“พ่อแกแล้วไง ฉันเป็นเพื่อนแก พ่อแกก็เหมือนพ่อฉันอีกคน เนอะคุณพ่อเนอะ”

ครูสาวคนสวยทั้งสองคนที่มีอายุยี่สิบกว่า ๆ ทะเลาะกันเหมือนเป็นเด็กตัวน้อย ๆ เพื่อแย่งผู้เป็นพ่ออย่างไพโรจน์ จะว่าดูน่ารักก็ใช่ จะว่าดูแปลก ๆ ก็ใช่อีก ซึ่งสุดท้ายต่างคนต่างไม่มีใครยอมกันเจ้าหล่อนทั้งสองจึงเกาะแขนอยู่แบบนั้นเพื่อดูรายการในโทรทัศน์กับไพโรจน์ต่อไป...

“ไอ้รู้สึกดีมันก็ดีอยู่หรอก ที่จู่ ๆ ชีวิตนี้ก็มีลูกสาวแสนสวยถึงสองคน แบบงง ๆ แต่นอกจากรู้สึกดีแล้วเรายังรู้สึก...เอื๊อก อูยยยย....ยยย นิ่มจังโว้ยยยยย....ยยยย” ไพโรจน์ครุ่นคิดในใจพร้อมกับร่างกายที่เกร็งแน่น จะไม่ให้เกร็งได้ไงแขนซ้ายก็โดนนมลูก แขนขวาก็นมเพื่อลูก แถมทั้งสองคนมีขนาดเบิ้ม ๆ คือลือ ๆ ซะด้วย ใครสงบจิตใจได้ก็แปลกแล้ว

ไพโรจน์นั่งนิ่งอยู่แบบนั้นนานทีเดียว รายการในทีวีไม่ต้องพูดถึงเขาไม่มีสมาธิดูแม้แต่น้อย จนเวลาผ่านไปพักใหญ่ แขนของบุ๋ม กับเจี๊ยบถึงค่อย ๆ คลายลง ประจวบเหมาะกับที่รายการที่กำลังดู๯๢พอดี ไพโรจน์เลยจะเอ่ยปากบอกให้ทุกคนไปนอน แต่ทว่า

คร่อกกก....กกก

คร่อกกก...กก

สองสาวหลับคอพับ หัวพิงเข้ากับไหล่ของไพโรจน์ไปเรียบร้อยแล้ว...

“อะ อ้าว หลับไปตั้งแต่ตอนไหนกันล่ะเนี่ย เฮ้อออ ยิ่งดูก็ยิ่งเหมือนเด็กน้อยจริง ๆ สองคนนี้” ไพโรจน์มองเจี๊ยบ กับบุ๋มก่อนจะอมยิ้มในความน่ารักของพวกเธอเบา ๆ

ความคิดรู้สึกของชายหนุ่มในเวลานั้นมีแต่ความสุข กับความอบอุ่นหัวใจ จนกระทั่งสายตาเจ้าปัญหาดันเหลือบไปเห็นอะไรไม่สมควรมอง ซึ่งมันก็คือ ร่องนมขาวเนียนของบุ๋มภายใต้ชุดนอนนั้นเอง ไพโรจน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ เขาพลันหันหน้ามาอีกด้านอย่างรวดเร็ว ซึ่งสองตาก็ยิ่งเบิกกว้างหนักกว่าเดิม ยามนั้นชุดนอนของเจี๊ยบเป็นชุดนอนธรรมดาไม่ได้ดูโป๊หรือเซ็กซี่อะไร แต่เนื่องจากขนาดหน้าอกหน้าใจของเธอที่มันใหญ่โตเกินโต การมองธรรมดาก็มากพอที่จะทำให้ชายหนุ่มอย่างเขาเกิดความหวั่นไหว

“อูยยยย.....ยยย ซ้ายก็เบิ้ม ๆ ขวาก็บึ้ม ๆ กูจะมองไปทางไหนดี...”

ยิ่งคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ตก แถมพอคิดมาก ๆ ร่างกายบางส่วนของไพโรจน์ก็พลันตอบสนองอีกด้วย

เจ้างูยักษ์ตาเดียวค่อย ๆ พองผงาดแข็งเป็นลำ ตุงโด่ขึ้นมาตรงหว่างขา ดีนักที่สองสาวหลับอยู่ไม่งั้นคงได้กรี๊ดบ้านแตกแน่ ๆ แต่ไพโรจน์จะทำยังไงต่อดีล่ะ? มันแข็งจนปวดตุบ ๆ จะลุกไปรีดพิษก็ทำไม่ได้ ถ้าขยับตัวทั้งคู่คงจะตื่น และพอตื่นก็คงจะเห็นเจ้างูยักษ์ตัวนี้

ไพโรจน์นั่งคิดอยู่นานสองนานก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำเรื่องบ้า ๆ ขึ้น

“เอา ก็เอาวะ รีบทำให้มัน๯๢ ๆ” เขาคิดในใจก่อนจะพลันใช้มืองัดเอาเจ้างูยักษ์ตัวเขื่องในกางเกงออกมาสูดอากาศบริสุทธิ์ มันช่างน่าตื่นเต้น หวาดเสียวดีแท้ที่ทำแบบนี้แต่ก็ไม่มีทางอื่นอีกแล้ว ข้อมือของชายหนุ่มค่อย ๆ เคลื่อนถอกหนังงูจนสุดโคนขึ้นลงอย่าแผ่วเบา

“อูยยย.....ยย ซี้ดดดด....ดดดด” ใบหน้าของไพโรจน์บูดเบี้ยวด้วยความเสียวปนทรมานหากแต่ที่ทรมานยิ่งกว่าคือเขาไม่สามารถส่งเสียงครางออกมาดัง ๆ ได้เพราะถ้าเสียงดังเกินไปบุ๋ม กับเจี๊ยบตื่นมาเห็นแน่ และมันคงจะหนักกว่าการเห็นแค่-วยแข็งตรงเป้า แต่นี่เห็นถึงคนที่ทั้งสองเรียกว่าพ่อ กำลังนั่งช่วยตัวเองด้วยที่มีพวกเธอนั่งอยู่ข้าง ๆ

“เสียวววอะไรขนาดนี้ ซี้ดดด..ดดดด ทั้งเสียว ทั้งลุ้น ทั้งตื่นเต้นไม่อยากรีบแตกเลย แต่ถ้าไม่รีบเสร็จมีหวังงานเข้าแน่ ๆ” ไพโรจน์คิดในใจก่อนจะพลันเร่งความเร็วในการชักว่าวให้ไวขึ้นกว่าเดิม

“อูยยย...ยย อูยยย...ยยย อีกนิด อีกนิด จะแตกแล้ว ตะ...แตกแล้ว!!! อูวววววว...ววววว”

ไพโรจน์ตัวเกร็งแน่น ก่อนที่เจ้างูตาเดียวจะพ่นพิษสีขาวขุ่นของมันออกมา พิษนั้นพุ่งกระเด็นไปไกลจนเกือบจะถึงหน้าจอโทรทัศน์เลยทีเดียว ชายหนุ่มอ้าปากครางยาวด้วยเสียงแผ่วเบา ยามนี้เขารู้สึกเหมือนลอยอยู่บนสรวงสวรรค์ก็ไม่ปาน แต่ก็รู้สึกแบบนั้นได้เพียงประเดี๋ยวเดียว เพราะเขาต้องรีบเก็บเจ้างูยักษ์ตาเดียวเข้ากางเกง และปลุกสาว ๆ ให้ตื่น ก่อนก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“เจี๊ยบตื่นได้แล้วลูก บุ๋มด้วยตื่นลูกตื่นไปนอนที่ห้องไป”

“หือ? หาวววว เสร็จแล้วเหรอคะคุณพ่อ?”

“เสร็จ!? ละ ลูกหมายถึง....”

“หนูหมายถึงดูเสร็จแล้วเหรอคะ ตกใจอะไร? แล้วนี่หนูหลับไปตอนไหนเนี่ย”

“หาวววว....ววจริงด้วยยัยเจี๊ยบฉันหลับไปตอนไหนเนี่ย ไม่รู้ตัวเลย”

“พะ พ่อก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพวกลูกหลับไปตอนไหนเพราะพ่อเองก็หลับไปเหมือนกัน ฮ่า ๆ ๆ ๆ หาววว พ่อว่าเราอย่าสงสัยอะไรเลยแยกย้ายกันไปนอนเถอะ พ่อง่วงมากเลยตอนนี้”

“งั้นหนูกับยัยบุ๋มไปนอนนะคะ เจอกันตอนเช้าฝันดีค่ะ”

“ฝันดีนะคะคุณพ่อ”

พูด๯๢เจี๊ยบกับบุ๋มก็พากันเดินจูงมือขึ้นบันไดเพื่อกลับนอนที่ห้องนอนของพวกเธอ ส่วนไพโรจน์พอเห็นสองสาวหายวับไป เขาก็พลันลุกขึ้น ก่อนจะรีบไปหยิบผ้ามาเช็ดไอ้คราบสีขาว ๆ ที่ปลดปล่อยออกมาเมื่อครู่ พอเช็ดเสร็จไพโรจน์ก็เดินตาปรือเข้าห้องนอนของตนเองไป เมื่อมาถึงเตียงชายหนุ่มก็ทิ้งตัวลงนอน ก่อนจะหายเข้าสู้ห้วงนิทราไปอย่างรวดเร็ว....

๯๢ตอน