เรื่อง พาสิโอเน่ คลั่งรักมาเฟีย!! NC++

บท๡ี่ 112: ยุทธการฝ่าวงล้อมมอนติคาร์โล

กระจกสกายไลต์ทรงโดมขนาดมหึมาของกาสิโนเดอมอนติคาร์โล (Casino de Monte-Carlo) แตกระเบิดเป็นเสี่ยงๆ เมื่อระเบิดสตันเกรเนดความถี่สูงของผมร่วงหล่นลงสู่กลางฟลอร์รูเล็ตต์วีไอพี! เปรี้ยงงง! แสงสว่างจ้าสีขาวนวลและคลื่นเสียงกัมปนาทฉีกกระชากความเงียบงัน เศษกระจกนิรภัยร่วงกราวลงมาราวกับ-่าฝนเพชร สะท้อนแสงไฟนีออนระยิบระยับของโต๊ะบาคาร่าและเครื่องสล็อตแมชชีน ผมโรยตัวลงมาจากเฮลิคอปเตอร์จู่โจมอกัสต้าเวสต์แลนด์ผ่านเชือกสลิงเส้นหนาด้วยความเร็วสูง สองเท้าเหยียบลงบนโต๊ะรูเล็ตต์ไม้โอ๊กโบราณอย่างมั่นคง ปืนลูกซองต่อสู้เบเนลลี เอ็มสี่ ในมือพร้อมลั่นไกสังหารศัตรูทุกตัวในระยะสายตา!

ปัง! ปัง! ปัง! เสียงปืนลูกซองกึ่งอัตโนมัติของผมระเบิดออกสามนัดซ้อนในเสี้ยววินาที กลุ่มเม็ดตะกั่วฉีกกระชากเกราะอกและร่างของมือสังหารสภาขุนนางรัตติกาลสามนาย๡ี่กำลังตั้งปืนกลคุมเชิงอยู่หน้าลิฟต์แก้วจนกระเด็นหงายหลัง เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนกำแพงหินอ่อนและพรมเปอร์เซียสีแดงหรูหรา

ฟลอร์วีไอพีของกาสิโน๡ี่เคยเต็มไปด้วยเหล่ามหาเศรษฐีและขุนนางชั้นสูง บัดนี้แปรสภาพเป็นสมรภูมินองเลือด ซากศพของการ์ดกาสิโนนอนเกลื่อนกลาด กลุ่มติดอาวุธของสภาขุนนางรัตติกาลกว่ายี่สิบนายในชุดคอมแบทสีเทาเข้มกระจายกำลังปิดล้อมทางขึ้นสู่เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด ซึ่งเป็น๡ี่ตั้งของห้องนิรภัยส่วนตัวของเลดี้แคทเธอรีน กริมัลดี

"มีผู้บุกรุกบนฟลอร์รูเล็ตต์! ฆ่ามันซะ!" หัวหน้าหน่วยจู่โจมศัตรูตะโกนสั่งการพร้อมกับสาดกระสุนปืนกลมือเข้าใส่ผม

ผมดีดตัวตีลังกาหลบหลังเสาหินอ่อนทรงโรมันขนาดใหญ่ กระสุนปืนกลถากผิวเสาจนเศษหินอ่อนกระเด็นว่อน ผมไม่รอช้า ล้วงระเบิดควันสองลูกปลดสลักแล้วขว้างเข้าใส่ใจกลางฟลอร์ทันที ฟู่... ม่านควันสีขาวหนาทึบแผ่คลุมไปทั่วห้องโถง บดบังทัศนวิสัยของศัตรูจนหมดสิ้น เสียงฝีเท้าและเสียงสบถด้วยความตื่นตระหนกของพวกมันดังระงม

นี่คืออาณาเขตของผม... ความมืดและม่านควันคือสนามล่าเหยื่อของมหาจักรพรรดิพาสิโอเน่!

ผมชักดาบคอสโม พาสิโอเน่ ออกมาจากฝักด้านหลัง คมดาบเหล็กกล้าสีดำสนิทสะท้อนประกายไฟริบหรี่ ผมเคลื่อนตัวฝ่าม่านควันอย่างเงียบกริบดั่งมัจจุราชไร้เงา ปรากฏตัวขึ้นเบื้องหลังทหารรับจ้างสองนาย ตวัดดาบฟันสะบั้นในแนวนอนเพียงครั้งเดียว ฉับ! ร่างของพวกมันขาดสองท่อนล้มตึงลงกับพื้น เลือดไหลนองท่วมฟลอร์

เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังขึ้นเมื่อเพื่อนร่วมทีมของพวกมันล้มตายลงทีละคนโดยไม่รู้ว่าศัตรูมาจากทิศทางไหน ผมเคลื่อนไหวรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ ยิงปืนลูกซองสลับกับเพลงดาบสังหารศัตรูไปอีกเจ็ดนาย ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที กองกำลังปิดล้อมชั้นล่างก็ถูกกวาดล้างจนราบคาบ!

ผมก้าวข้ามซากศพตรงไปยังประตูกลลิฟต์ส่วนตัว๡ี่เชื่อมสู่เพนต์เฮาส์ด้านบน แผงควบคุมถูกกระสุนยิงทำลายจนพังเสียหาย ผมจึงใช้บันไดหนีไฟฉุกเฉิน วิ่งทะยานขึ้นสู่ชั้นบนสุดด้วยความเร็วสูง

เมื่อขึ้นมาถึงหน้าประตูเพนต์เฮาส์ บานประตูเหล็กกล้าหนาพิเศษกำลังถูกเครื่องตัดความร้อนของศัตรูหลอมละลายจนเกิดรูขนาดใหญ่ ทหารรับจ้างสี่นายสุดท้ายกำลังเตรียมบุกทะลวงเข้าไปข้างใน ผมไม่เปิดโอกาสให้พวกมันได้ตั้งตัว ยกปืนลูกซองยิงเจาะกลางหลังของพวกมันเรียงตัว ปัง! ปัง! ปัง! ปัง! สี่ร่างทรุดฮวบลงจมกองเลือดทันที

ผมใช้เท้าถีบประตูเพนต์เฮาส์๡ี่ชำรุดเปิดออกผลัวะ ก้าวเดินเข้าไปในห้องโถงสุดหรู๡ี่มองเห็นทัศนียภาพของอ่าวมอนติคาร์โลและเรือซูเปอร์ยอชต์นับร้อยลำเบื้องล่าง

กาสิโนเดอมอนติคาร์โล คืออัญมณีเม็ดงามแห่งริเวียร่า อาคารสไตล์เบลล์เอปอก (Belle Époque) อันวิจิตรตระการตา๡ี่สร้างขึ้นในศตวรรษ๡ี่สิบเก้า ภายในตกแต่งด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังอันล้ำค่า โคมไฟระย้าคริสตัลโบราณ และประติมากรรมหินอ่อนอ่อนช้อย ๡ี่นี่คือสนามประลองความมั่งคั่งของมหาเศรษฐีและราชวงศ์จากทั่วโลก แต่บัดนี้ กระสุนปืนและควันระเบิดได้ทำลายความหรูหรานั้นจนแหลกละเอียด

เสียงฝีเท้าหนักแน่นของผมเหยียบย่ำลงบนเศษกระจกและชิปคาสิโนมูลค่านับล้านยูโร๡ี่ตกเกลื่อนกลาด ปืนลูกซองเบเนลลีในมือของผมยังคงมีควันจางๆ ลอยออกมาจากปากกระบอก ทหารรับจ้างของสภาขุนนางรัตติกาล๡ี่เหลืออยู่เริ่มตื่นตระหนกเมื่อเห็นว่าเพื่อนร่วมทีมถูกสังหารไปอย่างรวดเร็ว

"ปีศาจ... มันไม่ใช่คน! ถอยไปตั้งรับ๡ี่บันไดวน!" ทหารคนหนึ่งตะโกนลั่นด้วยความหวาดกลัว

ทว่า ไม่มีใครสามารถหนีรอดจากเงื้อมมือของมัจจุราชได้ ผมเคลื่อนไหวประดุจสายลมมืด พุ่งประชิดตัวพวกมันก่อน๡ี่พวกมันจะได้ยกปืนขึ้นเล็ง ดาบคอสโมตวัดผ่านอากาศอย่างเงียบเชียบและแม่นยำ ตัดผ่านชีพจรและขั้วหัวใจของศัตรูเรียงตัว เลือดสาดกระเซ็นเปรอะเปื้อนพรมเปอร์เซียสีแดงจนกลายเป็นสีคล้ำ

ผมเตะซากศพของศัตรูให้พ้นทาง ก้าวขึ้นสู่บันไดหินอ่อน๡ี่ทอดตัวขึ้นสู่เพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด บรรยากาศเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงหัวใจเต้นและเสียงหอบหายใจของผมเอง ประตูเหล็กกล้าของห้องนิรภัยเพนต์เฮาส์๡ี่ถูกความร้อนหลอมละลายจนเกิดช่องว่าง เผยให้เห็นร่องรอยการต่อสู้อย่างสิ้นหวังของการ์ดส่วนตัวของเลดี้แคทเธอรีน

เมื่อผมบุกทะลวงผ่านประตูเข้าไป ภาพแรก๡ี่ปรากฏแก่สายตาคือร่างระหงของเลดี้แคทเธอรีน กริมัลดี ๡ี่ยืนหยัดอย่างกล้าหาญเบื้องหลังเคาน์เตอร์บาร์ แม้จะตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตและไร้ทางสู้ แต่แววตาสีน้ำเงินเข้มของเธอยังคงเปี่ยมไปด้วยศักดิ์ศรีของราชวงศ์โมนาโก

ความงดงามของเธอช่างสะกดสายตา ผิวขาวผ่องดั่งหิมะตัดกับชุดราตรีผ้าไหมซาตินสีน้ำเงินคราม ทรวดทรงนาฬิกาทรายอันสมบูรณ์แบบ เนินอกอวบอิ่ม๡ี่กระเพื่อมไหวรุนแรง และเรียวขายาวเนียนละเอียด๡ี่โผล่พ้นรอยผ่าของกระโปรง ทำให้เธอเปล่งประกายดุจเทพีแห่งท้องทะเล

การ๡ี่ผมปรากฏตัวขึ้นดั่งอัศวินขี่ม้าขาวในค่ำคืนนี้ ได้ทำลายกำแพงความหยิ่งทรนงในหัวใจของเธอลงจนหมดสิ้น เหลือเพียงความซาบซึ้งใจและความเสน่หาอันลึกซึ้ง๡ี่พร้อมจะมอบให้แก่ชายผู้เป็นเจ้าชีวิต

แคทเธอรีนมองดูแผ่นหลังกว้างและกล้ามเนื้ออันทรงพลังของผมด้วยความทึ่ง เธอรู้ดีว่าหากไม่ใช่เพราะผม เธอคงถูกพวกสภาขุนนางรัตติกาลจับตัวไปทรมานและบังคับให้ยกสัมปทานกาสิโนและท่าเรือให้พวกมันไปแล้ว ชายผู้อยู่เบื้องหน้าเธอไม่ใช่เพียงแค่ผู้ช่วยชีวิต แต่คือจอมจักรพรรดิผู้ทรงอำนาจ๡ี่คู่ควรแก่การยอมจำนน

สายลมทะเลริเวียร่ายามค่ำคืนพัดผ่านเข้ามาทางหน้าต่างกระจก๡ี่เปิดกว้าง เผยให้เห็นทัศนียภาพอันงดงามตระการตาของอ่าวมอนติคาร์โลและเรือยอชต์นับร้อยลำ๡ี่ทอดสมออยู่เบื้องล่าง แสงไฟระยิบระยับของคาสิโนและโรงแรมหรูสะท้อนผิวน้ำดั่งสร้อยไข่มุก แต่ไม่มีสิ่งใดในค่ำคืนนี้จะงดงามและน่าหลงใหลไปกว่าสตรีสูงศักดิ์๡ี่กำลังยืนรอคอยผมอยู่ในอ้อมแขน

ราตรีแห่งการครอบครองและหลอมรวมอำนาจเหนือโมนาโกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว!

๡ี่มุมห้องด้านในสุด เบื้องหลังเคาน์เตอร์บาร์หินแกรนิต หญิงสาวร่างระหงในชุดราตรีผ้าไหมซาตินสีน้ำเงินครามกำลังถือปืนพกลูกโม่ขนาดเล็กด้วยสองมือ๡ี่สั่นเทา เธอคือ เลดี้แคทเธอรีน กริมัลดี ทายาทหญิงแห่งราชวงศ์โมนาโกและราชินีกาสิโนผู้เลอโฉม ใบหน้าสวยคมคาย ผิวขาวผ่องดั่งหิมะ และดวงตาสีน้ำเงินเข้มดั่งอัญมณีใต้สมุทร มองตรงมา๡ี่ผมด้วยความตกตะลึง

ชุดราตรีของเธอเปรอะเปื้อนคราบฝุ่นและเขม่าควันเล็กน้อย แต่ไม่อาจลดทอนความสง่างามและทรวดทรงนาฬิกาทรายอันเย้ายวนใจลงได้เลย เนินอกอวบอิ่มคัพดีกระเพื่อมไหวรุนแรงตามจังหวะหอบหายใจด้วยความตระหนก

"คุณ... คุณคือ วัลแคน พาสิโอเน่ จริงๆ หรือคะ?" เธอเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหล

ผมลดปืนลูกซองลง เก็บดาบคอสโมเข้าฝักด้านหลังอย่างช้าๆ ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปหาเธอด้วยท่วงท่าสง่างามดั่งราชสีห์ "ศัตรูข้างนอกถูกกำจัดหมดแล้ว เลดี้แคทเธอรีน... คุณปลอดภัยแล้ว"

แคทเธอรีนทิ้งปืนพกลงบนเคาน์เตอร์บาร์อย่างหมดแรง แววตา๡ี่เคยหวาดระแวงเปลี่ยนเป็นความปลาบปลื้มและซาบซึ้งใจ เธอโผเข้าสู่อ้อมแขนของผมอย่างลืมตัว สองแขนเรียวโอบกอดแผ่นหลังแกร่งของผมไว้แน่น สัมผัสถึงไออุ่นและกลิ่นดินปืน๡ี่แผ่ออกมาจากตัวผม

"ขอบคุณพระเจ้า... ขอบคุณ๡ี่คุณมาช่วยฉัน..." เธอซบหน้าลงกับแผงอกของผม ร่างกายบอบบางสั่นระริกจากความตึงเครียด๡ี่เพิ่งคลี่คลาย

ผมลูบไล้แผ่นหลังเนียนละเอียดของเธอผ่านเนื้อผ้าไหมซาติน สัมผัสถึงความนุ่มนิ่มและความอบอุ่นของเรือนร่างสตรีผู้สูงศักดิ์ กลิ่นน้ำหอมกลิ่นดอกส้มและวนิลาชั้นสูงของเธอโชยเข้าแตะจมูก ปลุกเร้าสัญชาตญาณความต้องการในตัวผมให้เริ่มตื่นตัวขึ้นมา

แคทเธอรีนค่อยๆ ผละใบหน้าขึ้นมาสบตาผม ดวงตาสีน้ำเงินเข้มของเธอเปล่งประกายระยิบระยับด้วยความหลงใหลในความแข็งแกร่งและความเป็นผู้นำอันไร้เทียมทานของผม เธอเดินไปกดสวิตช์ปิดระบบล็อกฉุกเฉิน ประตูเหล็กกล้าของเพนต์เฮาส์เลื่อนปิดลงอย่างแน่นหนา ตัดขาดโลกภายนอกออกไปโดยสิ้นเชิง

เธอหันกลับมาประจันหน้ากับผม ค่อยๆ ปลดสร้อยคอเพชรเส้นงามออกวางบนโต๊ะ แววตาของเธอเปลี่ยนเป็นหวานเชื่อมและเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความปรารถนา

"ดอนวัลแคนคะ... คืนนี้ โมนาโกขอมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่คุณ... รวมถึงร่างกายและหัวใจของฉันด้วยค่ะ" คำสารภาพของราชินีกาสิโนจุดชนวนให้ราตรีเหนืออ่าวมอนติคาร์โลร้อนระอุขึ้นมาในทันที!